Cuba bereidt zich voor op mogelijke invasie na uitspraken Donald Trump

De verhoudingen tussen de Verenigde Staten en Cuba zijn een nieuwe, explosieve fase ingegaan. Terwijl de Cubaanse regering haar troepen mobiliseert in reactie op retoriek vanuit Washington, vindt er achter de schermen een schimmig diplomatiek proces plaats. De grote vraag is of de economische ineenstorting van het eiland de weg vrijmaakt voor regimeverandering of dat Havana juist de deur dichtgooit.

Defensieve reflex in Havana

De Cubaanse legerleiding heeft de defensieve paraatheid opgevoerd. Deze stap volgt op recente uitlatingen van de Amerikaanse president Donald Trump, die zinspeelde op een actievere rol van de VS bij het bepalen van de toekomst van het socialistische eiland. Carlos Fernández de Cossio, de Cubaanse vice-minister van Buitenlandse Zaken, liet aan internationale media weten dat militaire agressie vanuit het noorden momenteel een scenario is waar serieus rekening mee wordt gehouden.

Volgens Fernández is de nationale trots de drijfveer achter de mobilisatie. Hij stelt dat Cuba onder geen beding zijn zelfbeschikking zal opgeven om een onderhorige staat van Washington te worden. Hiermee herhaalt Havana de koers die al sinds de revolutie van 1959 wordt gevaren, maar de urgentie lijkt door de verslechterde relatie tijdens Trumps huidige termijn groter dan ooit.

Economische crisis als katalysator

De militaire spanningen kunnen niet los worden gezien van de humanitaire situatie op het eiland. Cuba gaat gebukt onder een diepe economische malaise. Een Amerikaans olie-embargo heeft de energietoevoer afgeknepen, met grootschalige stroomstoringen tot gevolg die de bevolking vorige week opnieuw in het donker zetten.

Hoewel critici wijzen op decennia van intern wanbeleid als de bron van de problemen, gebruikt de Cubaanse overheid de Amerikaanse sancties als bewijs voor een doelbewuste destabilisatiepolitiek. Deze "maximale druk"-strategie van de VS lijkt erop gericht de Cubaanse bevolking tot het breekpunt te drijven.

De paradox van geheim overleg

Ondanks de scherpe woorden en militaire voorbereidingen is er sprake van een diplomatieke achterdeur. Vertegenwoordigers van beide landen ontmoeten elkaar nog steeds in het geheim. Over de inhoud van deze gesprekken wordt weinig gedeeld, maar het is duidelijk dat de onderhandelingsruimte beperkt is.

Havana heeft één harde grens getrokken: het politieke systeem zelf. De macht van de Communistische Partij en de socialistische grondslag van de staat zijn volgens Fernández "niet voor onderhandeling vatbaar". Dit vormt een directe uitdaging voor de Amerikaanse doelstellingen, die vaak gericht zijn op democratisering en economische liberalisering.

Toekomstperspectief

De situatie rondom Cuba blijft een geopolitiek mijnenveld. Terwijl de VS de druk opvoeren via embargo's en retoriek, kiest Cuba voor een strategie van defensieve koppigheid. Of de geheime contacten voldoende zijn om een direct militair conflict te voorkomen, zal de komende maanden moeten blijken.

Bron

--------------------------