OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
De kinderarts kan dit.quote:Op zaterdag 16 mei 2026 12:24 schreef Kyara het volgende:
Weet iemand of het mogelijk is om psychiatrische hulp los te trekken van behandeling? Dat iemand anders de medicatie begeleiding doet, meedenkt etc?
Dus via de huisarts een verwijzing vragen naar de kinderarts. Zou de huisarts hiervoor een verwijzing afgeven?quote:
Op 
Ik zou dat liever bij een specialist zoeken, dus de (kinder)psychiater.quote:
@Kyara is er geen psychiater betrokken bij de plek waar de behandeling is? Of dat zij contacten hebben met iemand voor medicatieconsult?
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
De praktijk wil ons liever kwijt en we hebben nog geen zicht op een andere behandelaar. Psychiater van deze praktijk is ook compleet onbereikbaar. Het is nogal een puinhoop daar. Maar de problemen spelen wel *nu* . Vraag ligt ook al bij de wijkcoach.quote:Op zaterdag 16 mei 2026 17:50 schreef Vanyel het volgende:
[..]
Ik zou dat liever bij een specialist zoeken, dus de (kinder)psychiater.
@:kyara is er geen psychiater betrokken bij de plek waar de behandeling is? Of dat zij contacten hebben met iemand voor medicatieconsult?
Oh meh. Dan is dat wel een stuk moeilijker ja.
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Kyara, wat pittig allemaal en wat een strijd om goede begeleiding te krijgen. En dan heb je het ook nog x2.
Afgelopen dinsdag heeft onze dochter officieel de diagnose autisme te horen gekregen. Enerzijds een opluchting dat er nu duidelijkheid is. Maar het moet ook nog even landen ofzo, want wat nu, waar te beginnen. We gaan wel psycho-educatie krijgen.
Dochter gaf aan dat de uitslag haar niet zo boeide (wat ook nog maar de vraag is), man praat er ook niet echt over en ik zou het liefst alles willen uitpluizen en erover lezen, praten enz.
Afgelopen dinsdag heeft onze dochter officieel de diagnose autisme te horen gekregen. Enerzijds een opluchting dat er nu duidelijkheid is. Maar het moet ook nog even landen ofzo, want wat nu, waar te beginnen. We gaan wel psycho-educatie krijgen.
Dochter gaf aan dat de uitslag haar niet zo boeide (wat ook nog maar de vraag is), man praat er ook niet echt over en ik zou het liefst alles willen uitpluizen en erover lezen, praten enz.
I found myself alone,
Alone above the raging sea
That stole the only boy I loved
And drowned him deep inside of me
Alone above the raging sea
That stole the only boy I loved
And drowned him deep inside of me
Kyara,wat vervelend dat D1 de medicatie liever niet meer wil slikken. Hopelijk lukt het je om daar passende hulp bij te vinden. Naar dat een lijf zo kan veranderen door medicatie, en helemaal bij zo'n jong meisje dat nog middenin haar ontwikkeling zit. Zo onzeker makend 
Jammer dat de hulp bij D2 niet zoveel lijkt te doen en dat de behandelaar zelf kennelijk niet doorheeft dat het niets meer is dan een praatuurtje. Dan is het misschien nog wel meer belastend dan helpend voor jullie als gezin, kost het tijd en energie zonder dat het echt wat oplevert.
LeNeHe, 'fijn' dat je dochter een diagnose heeft gekregen (als in, dat het hopelijk duidelijkheid geeft en kans op gerichte hulp). Dat landen kan wel wat tijd in beslag nemen, hopelijk denkt de praktijk goed met jullie mee wat er nodig is na/naast de psycho-educatie en hoe jullie en je dochter het beste geholpen kunnen worden. Dat zal voor iedereen immers weer anders zijn. Wellicht wil je dochter er zelf ook meer over praten na de psycho-educatie, als voor haar duidelijk(er) wordt wat autisme voor haar precies inhoudt. Lastig wel, dat jullie er zo verschillend in staan. Dat hoeft jou er natuurlijk niet van te weerhouden om wel alles uit te zoeken voor jezelf, maar als jij vervolgens nergens je ei kwijt kan dan kan ik mij voorstellen dat dat het voor jou ook veel moeilijker maakt. Zou je man er wel meer met je over willen praten als je aangeeft dat dit voor jou wel belangrijk is?
Jammer dat de hulp bij D2 niet zoveel lijkt te doen en dat de behandelaar zelf kennelijk niet doorheeft dat het niets meer is dan een praatuurtje. Dan is het misschien nog wel meer belastend dan helpend voor jullie als gezin, kost het tijd en energie zonder dat het echt wat oplevert.
LeNeHe, 'fijn' dat je dochter een diagnose heeft gekregen (als in, dat het hopelijk duidelijkheid geeft en kans op gerichte hulp). Dat landen kan wel wat tijd in beslag nemen, hopelijk denkt de praktijk goed met jullie mee wat er nodig is na/naast de psycho-educatie en hoe jullie en je dochter het beste geholpen kunnen worden. Dat zal voor iedereen immers weer anders zijn. Wellicht wil je dochter er zelf ook meer over praten na de psycho-educatie, als voor haar duidelijk(er) wordt wat autisme voor haar precies inhoudt. Lastig wel, dat jullie er zo verschillend in staan. Dat hoeft jou er natuurlijk niet van te weerhouden om wel alles uit te zoeken voor jezelf, maar als jij vervolgens nergens je ei kwijt kan dan kan ik mij voorstellen dat dat het voor jou ook veel moeilijker maakt. Zou je man er wel meer met je over willen praten als je aangeeft dat dit voor jou wel belangrijk is?
