Als ik kijk naar de laatste date, ook al was het vrij kort, dan voelde dat door de intensiteit van het contact en alles wat eraan vooraf en achteraf is gegaan als een prille relatie. Voor sommigen zal dat misschien anders voelen, maar dit is hoe ik het heb ervaren.
Wij appten letterlijk dagelijks, vrijwel continu, en al vrij snel werden er behoorlijk intense privézaken met mij gedeeld. Het ging over het lijden van familieleden en zorgen over de toekomst. Het voelde eigenlijk alsof we een internetrelatie hadden, zoals je die vroeger had. In chatboxen of op IRC in de jaren negentig. Veel mensen hebben toen wel eens een internetvriendschap of zelfs een internetrelatie gehad.
Ik wilde vrij snel afspreken, omdat ik niet iemand ben van eindeloos chatten, maar hij gaf aan dat dit niet kon. Achteraf is dat natuurlijk een bekende tactiek. Hij zei dat hij druk was en dat er begrafenissen gepland moesten worden van zijn oom of opa, of wie het ook was die was overleden. Uiteindelijk zagen we elkaar toch en die date duurde bijna acht uur. Acht uur intensief contact en uiteindelijk ook zoenen.
Daarna zei hij ineens dat hij ook met andere mensen wilde afspreken. Waarop ik letterlijk heb aangegeven dat ik vanaf het begin verwacht dat ik exclusief date, en dat de ander dat ook doet. Voor mij is dat een voorwaarde. Waarom? Omdat daten voor mij geen vrijblijvende kennismaking is. Op het moment dat ik besluit iemand te ontmoeten, heb ik al geïnvesteerd. Ik heb al meerdere dagen met die persoon geappt en gekeken of iemand bij me past qua normen en waarden, interesses en of iemand een goede gesprekspartner is.
Als je al weken, uiteindelijk ongeveer twee weken, dagelijks en vrijwel continu met elkaar praat, dan ben je voor mij het kennismakingsstadium al voorbij. Dan zit je in het afspreekstadium, wat ik vergelijk met een arbeidsvoorwaardengesprek. Dan is het niet meer echt een eerste date.
Een echte eerste date zou zijn als je elkaar nauwelijks kent, kort afspreekt, en daarna besluit of je elkaar nog eens wilt zien. Zonder toekomstverhalen, zonder emotionele verbondenheid en zonder het delen van zware persoonlijke zaken.
Als je op die manier date, dan kun je prima met meerdere mensen tegelijk daten. Maar zo is dit niet gegaan. Dit voelde al als een soort relatie. Een korte, intense band, vergelijkbaar met wat je vroeger misschien een verkering zou noemen. Er werd van mij verwacht dat ik emotioneel betrokken was. Dat ik luisterde naar zijn werkproblemen en blij was dat hij zijn verhalen kwijt kon. Nogmaals, dat hoort niet bij een eerste date, maar het gebeurde wel.
Als ik kijk naar mijn vorige dates, bijvoorbeeld voor corona, dan ging dat anders. Toen ontmoette ik iemand sneller in het echt en ontwikkelden gevoelens zich pas na de eerste of tweede date. Dat voelde logischer. In mijn laatste echte relatie van ongeveer een half jaar was er ook duidelijk sprake van exclusiviteit, ook al was het geen officieel vastgelegde relatie waarbij je al met vrienden en familie optrekt. Dat is voor mij ook een maatstaf.
Of iemand in zo’n situatie met anderen date, is voor mij eigenlijk niet aan de orde. Voor mij is het niet acceptabel bij een relatie in wording. Met meerdere mensen tegelijk daten past alleen bij hele luchtige eerste dates, zonder emotionele verdieping en met duidelijke afstand.
Ik vraag me af wat de meeste mannen verwachten van een eerste date. Ik merk dat ik vrij snel emotioneel betrokken raak, terwijl er vervolgens van mij wordt verwacht dat ik daar niet teleurgesteld over ben. Alsof die betrokkenheid ineens niet mag bestaan. Alsof ik alles moet investeren: tijd, geld, emotie, zorg en aandacht. Ik mag enthousiast zijn, maar ik mag niet verliefd raken.
Want zodra ik gevoelens krijg, wordt er gezegd: hoezo ben je verliefd, we hebben maar één date gehad. Terwijl er ondertussen alles aan is gedaan om een veilige, intensieve emotionele band te creëren. En eerlijk gezegd: ieder normaal mens zou zich emotioneel hechten als er voortdurend contact is en er persoonlijke en emotionele zaken worden gedeeld. Dat is geen vreemd of overdreven gedrag, dat is een normale menselijke reactie.
Als ik ooit nog besluit te daten dan houd ik afstand. Geen gezoen,geen urenlang appen. Maar dan nog wil ik niet investeren in iemand die mij continu langs de meetlat legt.