VBL Voetbal
Van strafschop tot schwalbe. Hier vind je Voetbal en alles wat daarmee te maken heeft. VBL - United in Voetbal.
Maar met Lucille loopt het nooit soepelquote:Op vrijdag 5 december 2025 19:20 schreef noodgang het volgende:
Hoe lang kun je wat balletjes pakken rekken? We missen een type Lucille Werner om dit in goede banen te sturen
Jack does it in real time...
Kevin Hart heeft geen geweldige avond.
“Never assume you will win, never feel safe, never feel confident, never send a "We got this!" text, never take anything for granted, never pose for a picture late in the game, always expect the worst while rooting for the best.”
Maar American footbal, nee dat komt er niet aan te pas 
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
shaq lol
Freddie Adu!quote:Op vrijdag 5 december 2025 19:21 schreef DombohetOlifantje1 het volgende:
Even vergeten dat de Amerikanen geen goede voetballers hebben dus komen ze hier maar mee.
Lekker zuipen, lekker dansen en daarna lekker neuken.
Gaat ook de verkeerde kant op met basketbal lolquote:
Even vergeten dat de Amerikanen geen goede voetballers hebben dus komen ze hier maar mee.
RED ONS HENNIEGOD
Hadden ze Ernie Stewart maar moeten vragenquote:
Even vergeten dat de Amerikanen geen goede voetballers hebben dus komen ze hier maar mee.
Un dann rettet kein Kavallerie,
keine Zorro kümmert sich dodrömm.
Dä piss höchstens e " Zet " en der Schnie
keine Zorro kümmert sich dodrömm.
Dä piss höchstens e " Zet " en der Schnie
Wat zou die superbowl ster er van denken dat Trump heeft gezegd dat American footbal andere naam moet krijgen
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
