Op of na je 40e zwanger

Sorry @DjVero, ik snap dat dit irritant is. Ik heb ook wel een ervaringsverhaal gepost. Ik trek alleen die flauwekul niet goed

quote:

Op zondag 30 november 2025 17:26 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Yeeeey mannen

Goed om de pot gedraaid trouwens

Nog los wat er wel of niet bij wie precies vandaan komt want dat is allemaal toch niet zo spannend? Wij mannen lopen namelijk geen risico he, alles komt op het bordje van de vrouw terecht.
Miskraam kan ook flink traumatisch zijn. Kans van bijna 1 op 3. Zwangerschapsvergiftiging, hoge bloeddruk etc

Het is niet onverstandig om even met een arts te overleggen en wat je wel en niet wil of moet laten controleren. Vlokkentest bijvoorbeeld is ook niet geheel zonder risico.

quote:

Op zondag 30 november 2025 18:57 schreef Clubsoda het volgende:

[..]
Zowel voor een schisis (zo heet dat namelijk) als voor miskramen is die bewering aantoonbaar onjuist. Met veel hogere percentages dan die 30%.

Maar hij is toch 37? Wat is lees speelt het alleen een rol als de man in kwestie een stuk ouder is. Zij is 40 dus voor haar is het wel relevant.

Wat mij alleen niet duidelijk is hoe leeftijden zich qua risico onderling verhouden dus een oudere moeder met een jongere vader of andersom.

Lees anders mijn post over het punt nog even.

Het kan allemaal prima denk ik. Volgens mij was je zorg ook niet wat de kans is op aangeboren afwijkingen maar hoe het in het dagelijks leven gaat

Ik ben nu op m’n 38e zwanger en merk geen verschil met 5 jaar geleden.
Wel weet ik dat ik op mn 40e niet meer wil. Ook omdat ik mn handen weer een beetje vrij wil hebben voor ik echt oud ben. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat er straks 3 kinderen zijn ipv de leeftijd. Als ik nog geen kinderen had had ik 40 ook nog wel oké gevonden. Ga ervoor als de wens er is zou ik zeggen.

Mijn man is trouwens 4 jaar ouder en was dus al 40+ toen ik zwanger werd van de 3e

Alle vrouwonvriendelijke opmerkingen verwijderd. Als er nog meer van dit soort gezever hier verschijnt dan gaat je bericht rechtstreeks in de prullenbak. Ja ik heb het over jou @Elan

Nu verder weer ontopic.

Aangezien je ervaringen zoekt; mijn moeder heeft mij rond haar 40e gekregen.

Ik weet dat er veel perspectieven zijn, en ook kinderen die juist een hele stabiele opvoeding hebben gehad doordat hun ouders wat meer volwassen waren (en financieel stabiel), maar ik wil toch ook wel even mijn perspectief meegeven; want ik vond en vind het als kind soms wel lastig.

Op de basisschool waren al mijn opa's en oma's al dood, in mijn studententijd was nagenoeg mijn hele familie dood, op mijn oudere zus en moeder na. Mijn vader en bonusvader was ik toen ookal kwijt; daar zat ook een flinke dosis pech bij (redelijk jong gestorven).
Ik ben nu begin 30, mijn moeder is niet meer mobiel en heeft mogelijk op korte termijn mijn mantelzorg nodig heeft. Ik kan intens jaloers zijn op leeftijdsgenoten die een jongere moeder hebben. Nu ik zelf zwanger ben, had ik graag iemand gehad die er voor mij was.

Iedere situatie is anders, en misschien ziet jouw familiesituatie er heel anders uit dan die van mij. Ik snap ook dat het leven soms loopt zoals het loopt, en dat als je eenmaal 40 bent je niet meer "jonger" kunt beginnen. Maar met mijn eigen referentiekader wel een reden om er niet meer na mijn 35e aan te willen beginnen. Nu heb je nooit garanties, en tegelijkertijd heb je hele fitte tachtigers, dus ik snap heel goed waarom je er wél voor zal kiezen. Maar toch een overweging om mee te nemen .

quote:

Op maandag 1 december 2025 19:50 schreef MaJo het volgende:
Alle vrouwonvriendelijke opmerkingen verwijderd. Als er nog meer van dit soort gezever hier verschijnt dan gaat je bericht rechtstreeks in de prullenbak. Ja ik heb het over jou @:Elan

Nu verder weer ontopic.

Haal je ook de manonvriendelijke opmerkingen van Lenny gelijk weg dan?

Lekker met twee maten meten .

quote:

Op maandag 1 december 2025 22:01 schreef Elan het volgende:

[..]
Haal je ook de manonvriendelijke opmerkingen van Lenny gelijk weg dan?

Lekker met twee maten meten .

Wie uitdeelt moet ook kunnen incasseren. Ik heb nu 1 van de reacties van Lenny aangepast omdat dit een directe verwijzing is naar een vrouwonvriendelijke opmerking van jou. De rest blijft staan.

quote:

Op maandag 1 december 2025 14:41 schreef DjVero het volgende:

[..]
Precies, ik neem het zoals het komt. Lukt het, helemaal fantastisch, lukt het niet, ook prima. We hebben er immers al twee. Ik was benieuwd of een zwangerschap rond deze leeftijd als bijv. extra zwaar wordt ervaren, daar heb ik van enkele users ervaringsverhalen over gelezen

Mijn vrouw wil graag nog het een en ander horen van de huisarts.

Ik ben wel benieuwd wat je vrouw van de huisarts wil horen wat niet standaard/te googelen is?

quote:

Op dinsdag 2 december 2025 19:22 schreef DjVero het volgende:

[..]
Soms wil je wat horen of gerustgesteld worden van en door een professional, toch? Bovendien waren we de pcos vergeten, dus de gynaecoloog wordt alvast op de hoogte gebracht door de huisarts.

De huisarts zal met dezelfde info komen als wat je kunt googelen en misschien wat statistieken. Dus hij zal niet heel veel nieuwe informatie hebben en de vraag is ook of het idd geruststelt natuurlijk.

quote:

Op donderdag 27 november 2025 12:31 schreef roos94 het volgende:
dus daar moet je wel over nadenken wat je zou doen als het bijv down heeft

Ja op marktplaats zetten natuurlijk!!

quote:

Op dinsdag 2 december 2025 19:22 schreef DjVero het volgende:

[..]
Soms wil je wat horen of gerustgesteld worden van en door een professional, toch? Bovendien waren we de pcos vergeten, dus de gynaecoloog wordt alvast op de hoogte gebracht door de huisarts.

Hoe ging het zwanger worden de vorige keer? Ik denk dat er niet zo gek veel verschil zit in die 3/4 jaar tijd. Zelf was ik zwanger op mijn 38ste en ik ging er fluitend doorheen. Was op papier "hoger risico" maar dat zelf nooit zo ervaren. Wel een vervelende ervaring daardoor gehad. Ik moest Acetylsalicylzuur (aspirine) slikken vanwege mijn leeftijd maar achteraf bleek dat de oorzaak van mijn vreselijke maagzuur/reflux. Had dus gewoon voorkomen kunnen worden, als ze niet "gewoon het protocol" hadden gevolgd. Mijn advies is dus ook, neem niet zomaar alles aan wat er wordt gezegd.

quote:

Op dinsdag 2 december 2025 19:27 schreef ZarB het volgende:

[..]
De huisarts zal met dezelfde info komen als wat je kunt googelen en misschien wat statistieken. Dus hij zal niet heel veel nieuwe informatie hebben en de vraag is ook of het idd geruststelt natuurlijk.

Op deze manier kun je de huisarts wel helemaal afschrijven, je kunt alles tegenwoordig googlen De huisarts is ook een klankbord, kan je doorverwijzen etc.

quote:

Op dinsdag 2 december 2025 19:30 schreef MaJo het volgende:

[..]
Op deze manier kun je de huisarts wel helemaal afschrijven, je kunt alles tegenwoordig googlen De huisarts is ook een klankbord, kan je doorverwijzen etc.

Als ts zijn vrouw geen bijzondere zaken heeft naast haar leeftijd dan gaat een huisarts niks anders vertellen dan hier bijv al is gezegd. Ja met die leeftijd ben je geriatrisch, ja, de kans is kleiner dat het lukt, ja, de kans is groter op afwijkingen. Gezond leven is belangrijk zowel van man als vrouw fysiek zal het ook zwaardee zijn. Is geen hogere wiskunde.

Vandaar dat me afvraag wat ze daar nog hoopt te halen (met name omdat hij zegt "een huisarts gaat dat gesprek ook niet zomaar aan lijkt me") Slaat nergens op dat je dan alles wel kunt googelen, alhoewel de meeste huisartsen ook gewoon adviseren eerst te kijken op thuisarts.nl of moetiknaardedokter.nl

Ik vind het wel fijn om te lezen dat mensen ondanks alle ervaringen en zaken die op internet staan, toch nog even voor de zekerheid naar de huisarts gaan.

Zouden sommige mensen een voorbeeld aan kunnen nemen. En nee, ik bedoel dit niet richting users hier.

Anderzijds denk ik ook dat de HA niet veel anders gaat zeggen. Maar dat je even een persoonlijk gesprek hebt over dit onderwerp met iemand die medisch onderlegd is, lijkt me gewoon al fijn. Althans, dat vond ik zelf wel fijn. De HA blijft toch de eerste stap in een eventuele medische molen.

quote:

Op maandag 1 december 2025 21:42 schreef Saboo het volgende:
Aangezien je ervaringen zoekt; mijn moeder heeft mij rond haar 40e gekregen.

Ik weet dat er veel perspectieven zijn, en ook kinderen die juist een hele stabiele opvoeding hebben gehad doordat hun ouders wat meer volwassen waren (en financieel stabiel), maar ik wil toch ook wel even mijn perspectief meegeven; want ik vond en vind het als kind soms wel lastig.

Op de basisschool waren al mijn opa's en oma's al dood, in mijn studententijd was nagenoeg mijn hele familie dood, op mijn oudere zus en moeder na. Mijn vader en bonusvader was ik toen ookal kwijt; daar zat ook een flinke dosis pech bij (redelijk jong gestorven).
Ik ben nu begin 30, mijn moeder is niet meer mobiel en heeft mogelijk op korte termijn mijn mantelzorg nodig heeft. Ik kan intens jaloers zijn op leeftijdsgenoten die een jongere moeder hebben. Nu ik zelf zwanger ben, had ik graag iemand gehad die er voor mij was.

Iedere situatie is anders, en misschien ziet jouw familiesituatie er heel anders uit dan die van mij. Ik snap ook dat het leven soms loopt zoals het loopt, en dat als je eenmaal 40 bent je niet meer "jonger" kunt beginnen. Maar met mijn eigen referentiekader wel een reden om er niet meer na mijn 35e aan te willen beginnen. Nu heb je nooit garanties, en tegelijkertijd heb je hele fitte tachtigers, dus ik snap heel goed waarom je er wél voor zal kiezen. Maar toch een overweging om mee te nemen .

Ik weet (deels) hoe je je voelt. Maar het is ook wel weer verschillend. Ik reageer met mijn post niet per se naar jou maar ik quote je om een aanvulling of een andere kant te laten zien van een gelijkaardige situatie qua leeftijd.

Mijn ouders kregen mij ook toen zij allebei 40 waren. Ze zijn nu allebei 77.
Ik heb nog oudere broers en zussen. De oudste is 17 jaar ouder dan dat ik ben.
Zij hebben ook allemaal kinderen dus ik ben ook al sinds mijn 13e tante. De oudste van die kinderen woont samen en is getrouwd, ik verwacht daar op termijn ook een aankondiging van kinderen.

Mijn opa en oma van m’n vaders kant waren er al niet meer toen ik kwam. Die waren overigens al overleden toen m’n zus werd geboren die boven mij in het rijtje staat en 9 jaar ouder is dan dat ik ben.
Maar van mijn moederskant heb ik wel een opa en oma meegemaakt. M’n oma is in 2008 overleden en m’n opa in 2011. Ik vond mezelf wel wat jong om een opa en oma te verliezen. En van vriendinnen werkten hun opa en oma zelfs nog soms. Wat ik echt grappig vond.

Maar ik had en heb, veel ooms en tantes, neven en nichten en een bak met broers en zussen boven mij met kinderen.
Bij een verjaardag zat dus altijd het huis vol.
Ik heb echter ook veel begrafenissen meegemaakt van allerlei oud-ooms en tantes, mijn opa en oma kwamen allebei uit een gezin van 13. Waar overigens nu geloof nog 2 of 3 mensen van in leven zijn. Ook zijn er inmiddels 2 van m’n moeders zussen overleden en is iedereen van m’n vaderskant overleden. Maar daar waren de aantallen qua kinderen stukken minder en sloeg de kanker toe.

In mijn jonge jaren ben ik omringt door familie, geconfronteerd met verlies maar ook het geluk trouwerijen en van veel geboortes van Babies gezien (niet letterlijk de geboorte).

Mijn ouders gingen met pensioen/de fut… toen ik nog thuis woonde. Mijn broers en zussen waren toen al het huis uit en had ik m’n ouders voor mezelf. Ik studeerde toen en was veel weg. Maar die mensen zijn zo actief dat ik dat juist fijn vond omdat voornamelijk m’n moeder nu meer thuis was en ik haar juist heb leren kennen. Zij hebben ook nooit mij het gevoel gegeven dat ik het huis uit moest omdat ze nu ‘eindelijk’ samen wilde zijn. Ondertussen hadden ze voor m’n broers en zussen en hun kinderen ook nog oppasdagen, waar ik me ook om bekommerde. Ik heb dus met de kinderen van m’n zussen ook best een goede band opgebouwd. Deze situatie kent ook niet iedereen, zeker niet als je ouders hebt die bijvoorbeeld maar 25 jaar ouder zijn dan dat je zelf bent. Ik vond dit echt een verrijking eigenlijk.

M’n ouders takelen nu al een x aantal jaren af. En hebben nu het huis verkocht aan een van m’n broers en zussen en hebben dus een mantelzorgwoning in de tuin geplaatst waar zij dus nu in wonen. Pa die hoort en ziet slechter, begint te schuifelen ipv lopen en mama die heeft twee nieuwe heupen en een rollator. Geestelijk merk ik ook zeker dat de ouderdom is aangekomen. ik ben hier zelf ook mentaal niet per se aan toe. Maar dat is persoonlijk. Denk ik.
Ik vind het ook heeeel moeilijk om te zien dat pa en ma ouder worden, en het besef dat ze er mogelijk over tien jaar niet meer zijn valt me zwaar en speelt ook al jaren in m’n hoofd. Wat me erg bang en verdrietig maakt. Al sinds ik 30 ben eigenlijk. Voor m’n oudste broers en zussen is deze ervaring heel anders omdat ze zelf al in de 50 zijn. (Zeggen ze)

Ik heb hier zelfs een topic over geopend. Ik kan net als jij ook intens jaloers zijn op mensen met jonge ouders. Maar als ik terug kijk, heb ik inderdaad ook echt een stabiele jeugd gehad wat dit betreft. Ze hadden het financieel goed. Toen hun eerste kind werd geboren, was dat echt anders.

Ik heb nooit wat gemist qua fitheid van m’n ouders in m’n kindertijd. Ik heb nooit gedacht: ze zijn te oud om met me te spelen, te rennen of gek te doen. Ik ging misschien niet voetballen met m’n moeder, maar deed wel heel andere dingen, wat prima is.

Mijn ouders hebben juist mij altijd de veilige basis gegeven en waren wellicht wat serieus en steng wat met hun generatie en leeftijd te maken had. Maar ik denk dat ik liever dit wil dan een jonge moeder die bevriend wilde worden met mijn vrienden en zelf op de bar staat te dansen ( gezien bij vriendinnen vroeger ). Die awkward situaties heb ik nooit meegemaakt en daar valt ook wat van te zeggen. ( ik impliceer niet dat jonge ouders per definitie zo zijn, is maar een voorbeeld)

Een dag voor mijn 39e beviel ik van zoon. Moest ik wel de medische molen in vanwege de bevalling van dochter, bijna 13 jaar eerder die niet echt goed verliep.
Uit testen bleek dat ik een verhoogde kans had op een kindje met down syndroom: 1 op 757. Vlokkentest heb ik geweigerd want de kans op een miskraam was 0,2% en dat vond ik niet in verhouding staan op de kans van 756 op een kindje zonder down.
Zoon is helemaal gezond geboren.

Als jullie erachter staan, ga er dan voor

Geen ervaring, maar ik hoop dat jullie snel een positieve test hebben!

Risico's? De kans dat je kind down heeft blijft volgens mij beneden de 1%. Op een grote groep zijn er misschien iets meer risico's zichtbaar, maar voor jou als individu, mwah.

Overigens kregen vroeger vrijwel alle vrouwen na hun 40ste nog kinderen, en zit de abortuskliniek vol met vrouwen die echt dachten dat na hun 40ste ze geen anticonceptie meer nodig hebben.

Dus als je op die leeftijd een kindje wil: gewoon doen, hartstikke leuk juist!

quote:

Op maandag 1 december 2025 21:42 schreef Saboo het volgende:
Aangezien je ervaringen zoekt; mijn moeder heeft mij rond haar 40e gekregen.

Ik weet dat er veel perspectieven zijn, en ook kinderen die juist een hele stabiele opvoeding hebben gehad doordat hun ouders wat meer volwassen waren (en financieel stabiel), maar ik wil toch ook wel even mijn perspectief meegeven; want ik vond en vind het als kind soms wel lastig.

Op de basisschool waren al mijn opa's en oma's al dood, in mijn studententijd was nagenoeg mijn hele familie dood, op mijn oudere zus en moeder na. Mijn vader en bonusvader was ik toen ookal kwijt; daar zat ook een flinke dosis pech bij (redelijk jong gestorven).
Ik ben nu begin 30, mijn moeder is niet meer mobiel en heeft mogelijk op korte termijn mijn mantelzorg nodig heeft. Ik kan intens jaloers zijn op leeftijdsgenoten die een jongere moeder hebben. Nu ik zelf zwanger ben, had ik graag iemand gehad die er voor mij was.

Iedere situatie is anders, en misschien ziet jouw familiesituatie er heel anders uit dan die van mij. Ik snap ook dat het leven soms loopt zoals het loopt, en dat als je eenmaal 40 bent je niet meer "jonger" kunt beginnen. Maar met mijn eigen referentiekader wel een reden om er niet meer na mijn 35e aan te willen beginnen. Nu heb je nooit garanties, en tegelijkertijd heb je hele fitte tachtigers, dus ik snap heel goed waarom je er wél voor zal kiezen. Maar toch een overweging om mee te nemen .

Veel allochtone twintigers hebben geen vader meer. Juist ook als hun vader zelf in de twintig was toen die werd geboren.

Oorzaak is heel simpel: armoede.

Mensen die op een oudere leeftijd nog kinderen krijgen, zijn vaak hoogopgeleid/welvarender en hebben juist minder kans op dat ze overlijden als de kinderen nog klein zijn