[OUD SC] Bankje met nieuwe kansen.

Ik ga vandaag naar de magie van het zuiden in Kerkrade. Ben zo benieuwd! Twee workshops, boekenmarkt, speurtocht… k hou ervan! In m’n nieuwe jurk met herfstblaadjes, egels en eekhoorns. 😍😍

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 10:12 schreef vencodark het volgende:
Ik sta net op en zie het weer buiten.
Waarom ben ik opgestaan!?

Ik stond om 7.15u op en heb net droog een rondje hardgelopen, wel veel wind.
Straks even naar het centrum.
Maar eerst een boodschappenlijst maken met nul inspiratie. Ik kan honderd ideeën lezen, maar "het recept" heb ik nog niet gevonden.

Veel plezier Tink!

Ik heb net kippenpoten bij de slager gehaald, die hebben ze alleen op vrijdag en zaterdag en zijn heerlijk (alleen even opwarmen) en dan gebakken aardappelen en zelfgemaakte appelmoes erbij

Geen idee wat we vandaag gaan doen, B wil naar de stad en met mij inktvisringen gaan eten en naar een stripwinkel. Beide heeft ie nog nooit gedaan dus waar het verzoek vandaan komt weet ik niet. Maar gezien het weer en daardoor de verwachtte drukte in Hoog Catherijne denk ik dat we volgende week gaan ipv vandaag.
Morgen is geen optie want er zijn demonstraties in Utrecht.

Ik moet vandaag met mijn vader naar een gedenkdag vanuit het ziekenhuis voor degene die overleden zijn dit jaar. Toen de uitnodiging kwam eind augustus wilde mijn vader er heel graag heen en heb ik dat dus geregeld. Nog geen 2 maanden later en de helft van de tijd is hij vergeten dat mijn moeder is overleden en is elk concept van plaats en tijd kwijt. En is hij lichamelijk zo achteruit gegaan dat we hem nauwelijks meer kunnen vervoeren.

Dus dat wordt nog wat. De kans is groot dat hij geen idee heeft waarvoor we komen (hoewel ik het in zijn agenda heb gezet) en/of dat we hem moeten vertellen dat mijn moeder is overleden
Nou kan ik het gewoon laten gaan, maar voor hetzelfde geld heeft hij wel een helder moment en dan is het weer vreselijk dat we hem niet ophalen.

Ik weet het soms echt allemaal niet meer. Ik heb aan het verzorgingstehuis gevraagd wat zij doen als hij vraagt waar mijn moeder is en waarom ze niet met hem komt eten. Ze zeggen dat ze hem dan een knuffel geven en zeggen "je weet toch dat A. is overleden?" en meestal antwoordt hij dan met "Oh ja, dat is ook zo". Ik vind het zelf heel lastig om er mee om te gaan. Voor mij is het verdriet natuurlijk ook nog vers, dus dat speelt ook een rol.

Wat dan wel grappig is, is dat hij tegen mij klaagt over dat mijn moeder zijn agenda helemaal niet goed bijhoudt en niet goed voor hem zorgt, terwijl ik dat dus tegenwoordig doe. Ik ontspring daarmee de dans van zijn boosheid

Net boodschappen gedaan. Gezellig druk in de winkel, not. Chagrijnig spul zeg en rondrennende koters. Storm op komst?

Verder alleen plannen om visnuggets te maken met jongste. En vast een potje power hungry pets met beide kinderen (heeft jongste dinsdag gekocht van een oude boekenbon)

En nu zit ik te wachten op het postNL busje. Iets met onderdelen voor mijn man. Kon kiezen tussen een muur schilderen of bankhangen
Even de krant doorbladeren zo, en verder in mijn boek.

@livelink die periode herken ik wel van mijn schoonmoeder. De ene keer boos omdat schoonvader nooit langskwam in het verpleeghuis, de andere keer verdrietig dat hij er niet meer was. Uiteindelijk had ze het nauwelijks meer over hem, zat ze echt in haar eigen wereld.

Gelukkig zie je ook hier en daar de lol er nog van in

Wat heftig livelink

Je kan nog altijd een beetje jokken en zeggen, maar pa we zijn toch geweest weet je dat dan niet meer?

Wij zijn ook uitgenodigd voor een “herdenking”, maar dan in de kerk. Ik heb echt geen zin om te gaan, vooral omdat het om 9:30 uur ‘s ochtends is, maar goed, mijn vader wil graag gaan, dus dan ga ik mee.

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 11:58 schreef amaranta het volgende:
Je kan nog altijd een beetje jokken en zeggen, maar pa we zijn toch geweest weet je dat dan niet meer?

Wij zijn ook uitgenodigd voor een “herdenking”, maar dan in de kerk. Ik heb echt geen zin om te gaan, vooral omdat het om 9:30 uur ‘s ochtends is, maar goed, mijn vader wil graag gaan, dus dan ga ik mee.

Ja, volgende week is het Allerzielen. Dat zorgt voor een hoop gedenkingen. De kerk volgende week slaan we over, maar volgende week zaterdag wordt de urn van mijn moeder bijgezet in het familiegraf in Limburg. Op basis van hoe het vandaag gaat, moeten we maar even bedenken of het gaat lukken om mijn vader volgende week mee te nemen naar Limburg. Dat is toch ook nog 2 uur heen en 2 uur terug. En heel eerlijk, als mijn vader niet gaat, sla ik denk ik ook over. Ik heb zelf echt helemaal niks met al dit soort zaken. Het trauma van de uitvaart zelf zit nog diep. Al die rituelen, ik heb er niks mee. Het werkt voor mij echt averechts.

Hm wat rot @livelink, sterkte in deze tijd

Hier eten we vanavond McDonald's en Domino's De kinderen mogen een "game night", dus dat is fastfood bestellen en tot laat films kijken en gamen en dan slapen op de bank in de woonkamer Ze zijn helemaal enthousiast, en bijkomend voordeel voor ons is dat ze dan morgenochtend wat langer slapen en zo hopelijk makkelijk de wintertijd in fietsen

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 12:14 schreef livelink het volgende:

[..]
Ja, volgende week is het Allerzielen. Dat zorgt voor een hoop gedenkingen. De kerk volgende week slaan we over, maar volgende week zaterdag wordt de urn van mijn moeder bijgezet in het familiegraf in Limburg. Op basis van hoe het vandaag gaat, moeten we maar even bedenken of het gaat lukken om mijn vader volgende week mee te nemen naar Limburg. Dat is toch ook nog 2 uur heen en 2 uur terug. En heel eerlijk, als mijn vader niet gaat, sla ik denk ik ook over. Ik heb zelf echt helemaal niks met al dit soort zaken. Het trauma van de uitvaart zelf zit nog diep. Al die rituelen, ik heb er niks mee. Het werkt voor mij echt averechts.

Als het niet goed voelt dan inderdaad niet gaan. Maar het is wel iets wat je niet om kunt keren. Je kunt spijt hebben van wel gaan. Maar als je niet gaat en je hebt dan spijt dan is dat misschien nog verdrietiger.

Wij hebben in de zomer mijn moeder ook bijgezet. Nog in een ouderwets zandgraf. Ben zelf met mijn oom het gat gaan graven en zelf ook de urn erin gedaan. Maar ik voelde er helemaal niks bij. Geen verdriet of niks. Ergens schaam ik me daar wel een beetje voor. Maar ik weet het ook niet zo goed.
De laatste weken heb ik niet zozeer verdriet. Maar ze is wel meer in mn gedachten en mis ik haar op een andere manier. Ik droom ook bijna elke nacht over haar.

Mag ik vragen waarom de uitvaart zo traumatisch voor je was?

Lastige situatie livelink.

Ik zit met de jongste disneyfilms te kijken, aladin gehad, nu de wraak van Jafar.
Heerlijke bezigheid met dit weer.

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 12:27 schreef amaranta het volgende:

[..]

Mag ik vragen waarom de uitvaart zo traumatisch voor je was?

Het was de enorme stress van het regelen. De uitvaart zelf was op zich prima. Enorm druk en we kregen alleen maar te horen dat het zo'n mooie uitvaart was. Maar zo'n mooie uitvaart kost dus heel veel regelwerk (en geld, maar dat was het probleem niet). En ik stond zo stijf van de stress van het regelen, dat ik op de dag zelf alleen maar niks wilde. Juist omdat het zo groot was, duurde het ook een week voordat de uitvaart plaats kon vinden. En de uitvaart zelf duurde ongeveer een uur, maar vervolgens duurde het nog een half uur voordat alle bezoekers langs de kist gelopen waren. De zaal zat vol, maar ze hadden nog twee extra zalen met videoregistratie die vol zaten. En daarna nog naar het restaurant enz.

Iedereen zei dat de uitvaart zo enorm veel recht deed aan mijn moeder, omdat het precies zo was als mijn moeder gewild zou hebben. Ja, dat klopt, maar ik lijk totaal niet op mijn moeder. Ik snap dat het was wat zij zou hebben gewild, maar het was zo ontzettend niet wat ik zou hebben gewild. Als ik over mijn moeder droom, droom ik nog steeds alleen maar over de stress voor de uitvaart. Dat zou toch niet de bedoeling moeten zijn?

Wat niet hielp was dat mijn vader zo'n week na de uitvaart zei dat het mijn moeder altijd zo'n verdriet had gedaan dat ze nooit de juiste toon met mij had weten te vinden i.t.t. mijn broers en zus.
En ik snap dat, het klopt ook. Maar in haar weken van ziek zijn was ik de eerste contactpersoon en zat ik urenlang in het ziekenhuis bij haar en was ik ook bij haar toen ze stierf. Het voelde een beetje alsof ik in de slechte perioden wel degene was op wie ze kon bouwen en in de goede periodes degene met wie ze het minste had.

Dat gevoel was er de hele tijd wel en dat kwam ook in de uitvaart naar boven. De uitvaart was deels kerkelijk en deels niet. Mijn broers hebben vooral het 'gewone, leuke' deel van de dienst op zich genomen qua regelen en ik moest het hele kerkelijke regelen. Ook daar heb ik niks mee, ik ben zelf anti-religie. Maar goed, weer zoiets wat moest gebeuren en wat ik dan maar deed.

Of nou ja, deze hele rant is eigenlijk volledig gebaseerd dat mijn moeder een echte Zuid-Limburgse bourgondiër was. Een levensgenieter pur sang. En ik heb het Friese calvinisme van mijn vader geërfd. Wie niet werkt zal ook niet eten, verantwoordelijkheid en verplichtingen boven alles. En dat botste. Voor mijn ouders zelf werkte het goed, maar als ouder-kind is het anders.

[ Bericht 12% gewijzigd door livelink op 25-10-2025 13:16:29 ]

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 12:57 schreef livelink het volgende:
Iedereen zei dat de uitvaart zo enorm veel recht deed aan mijn moeder, omdat het precies zo was als mijn moeder gewild zou hebben. Ja, dat klopt, maar ik lijk totaal niet op mijn moeder. Ik snap dat het was wat zij zou hebben gewild, maar het was zo ontzettend niet wat ik zou hebben gewild.

Wat heb je dat dan knap geregeld. Respect.

Is het helemaal geen optie dat je siblings bij je vader wat meer op zich nemen?

Livelink, wat klinkt het zwaar… wat verdrietig dat je dat ook nu nog steeds zo voelt, al die stress dat is wel echt heel jammer, zelfs in dromen.
Jammer ook dat uiteindelijk die verdeling van dat regelen zo uitgevallen is dat het zwaartepunt bij jou kwam te liggen.

En over die herdenking lijkt me inderdaad heel ingewikkeld. Je vader niet meenemen is ook weer zowat, maar ja, als jij op dat moment inderdaad eerst nog moet gaan vertellen dat je moeder is overleden dat lijkt me ook heel erg zwaar.


Wij hebben gisteren de as van mijn vader opgehaald. En komende dinsdag, op hun trouwdag, gaan we mijn ouders samen op het strand uitstrooien. Dat wilden ze heel graag. Ze hebben elkaar in Katwijk leren kennen.

En verder hebben mijn zus en ik de afgelopen weken ontiegelijk hard gewerkt en is het huis nu verkoopklaar. De foto’s zijn van de week gemaakt. Een heel gek idee, maar nu het huis inmiddels echt flink leger is en we ook het een en ander net anders hebben neergezet voelt het ook steeds minder als alsof het hun huis is. Ik had van de week heel erg het gevoel dat ik ze het heel graag zou willen laten zien, omdat het er echt heel mooi uitziet allemaal en tegelijkertijd is dat gek. Want dat is namelijk ook het bewijs dat we ze eigenlijk een soort van uitgewist hebben. Iig die tastbare plek. Dat is wel echt heel raar…

Herkenbaar @BE . Toen ik zag hoe de nieuwe bewoners het huis van mijn moeder hebben verbouwd en ingericht, wilde ik haar vertellen hoe het was geworden en laten zien dat zij het ook mooi gevonden zou hebben. Maar het was tegelijk ook heel gek dat het dus haar huis niet meer was.

Vandaag was ik op een verjaardag en schoot door m'n hoofd "Goh, hoe laat zou mama zo komen?" - stom hoe je hersenen dan even kortsluiting hebben en vergeten dat dat helemaal niet kan

De herdenking was wel goed. Mijn vader sliep toen we hem ophaalden, maar wilde graag mee. Tijdens de herdenking sliep hij ook veel, maar heeft wel een kaarsje aangestoken. Een geestelijk verzorger sprak over rouw en noemde dat er ook juist negatieve herinneringen of onverwerkte zaken uit het verleden naar boven kunnen komen bij rouw. Ik denk dat dat eigenlijk bij mij wel een beetje speelt. Was verhelderend.

En ja, huis leeghalen is een ding. Dat hebben jullie snel gedaan! Wij hebben het huis 1 jaar na hun verhuizing verkocht. En laatst heb ik hun appartement leeggehaald, want mijn vader zit nu op een kamertje in een beschermde omgeving. In zijn kamer heeft hij bijna niks meer, dus wij zijn op dat punt bijna klaar. Ik had het ook niet nog een keer aangekund.

[ Bericht 0% gewijzigd door livelink op 25-10-2025 17:54:56 ]

Fijn dat de herdenking toch goed was Livelink, en zo te horen ook voor je eigen verwerking

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 17:12 schreef Amsel het volgende:
Herkenbaar @:BE . Toen ik zag hoe de nieuwe bewoners het huis van mijn moeder hebben verbouwd en ingericht, wilde ik haar vertellen hoe het was geworden en laten zien dat zij het ook mooi gevonden zou hebben. Maar het was tegelijk ook heel gek dat het dus haar huis niet meer was.

Vandaag was ik op een verjaardag en schoot door m'n hoofd "Goh, hoe laat zou mama zo komen?" - stom hoe je hersenen dan even kortsluiting hebben en vergeten dat dat helemaal niet kan

@livelink Fijn dat het toch een mooie middag was!
Misschien dat het opruimen en weg doen van het huis wel ook anders is als ze er daadwerkelijk niet meer zijn, weet ik eigenlijk niet.
Mijn zus ging heel voortvarend aan de slag en dat was ergens ook wel ok, we zijn toch wel vrij pragmatisch en nuchter ingesteld. Voor ons voelde het ook niet fijn om het heel lang leeg te hebben staan.

@Amsel Ik denk ook regelmatig aan haar als ik lees over jullie struggles met de kinderen. Ze had jullie vast graag af en toe geholpen om jullie wat te ontlasten. 😘

[ Bericht 12% gewijzigd door BE op 25-10-2025 19:18:49 ]

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 19:03 schreef BE het volgende:

@:amsel Ik denk ook regelmatig aan haar als ik lees over jullie struggles met de kinderen. Ze had jullie vast graag af en toe geholpen om jullie wat te ontlasten. 😘

Ze helpt trouwens nog steeds Door de verkoop van het huis hebben we een buffer/vangnet waardoor we het aandurfden om het qua werk voor ons beiden zodanig in te richten dat er altijd iemand thuis kan zijn voor de kinderen en alle afspraken, telefoontjes, etc. Natuurlijk had ik liever dat m'n moeder er zelf was om op zulke momenten te komen oppassen, maar het is toch mooi dat ze op deze manier toch nog steeds voor haar kleinkinderen zorgt.

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2025 19:41 schreef Amsel het volgende:

[..]


Ze helpt trouwens nog steeds Door de verkoop van het huis hebben we een buffer/vangnet waardoor we het aandurfden om het qua werk voor ons beiden zodanig in te richten dat er altijd iemand thuis kan zijn voor de kinderen en alle afspraken, telefoontjes, etc. Natuurlijk had ik liever dat m'n moeder er zelf was om op zulke momenten te komen oppassen, maar het is toch mooi dat ze op deze manier toch nog steeds voor haar kleinkinderen zorgt.

Ik mis je moeders wijze en relativerende adviezen ook. En haar humor natuurlijk.