Gescheiden Ouders - Wie nog meer? Praat gerust mee.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 12:26 schreef Qarrad het volgende:

[..]
Echt hè? Na een jaar ellende heb ik ze een keer een overzicht laten zien. Van de 26 afspraken had hij zich er 1 keer aan gehouden en dat was per ongeluk. Ik merkte ook dat ze de rek bij mij gingen zoeken want met hem was geen land te bezeilen. Dan deed hij even alsof hij meewerkte maar als er getekend of gehandeld moest worden weigerde hij, al dan niet met een emotionele uitbarsting. En dan was hun "oplossing" of ik dan ook niet dit of dat.

Dan kwamen ze bijvoorbeeld met dat het voor hem heel moeilijk was om de kinderen bij mij thuis (waar hij uit gezet was met een huisverbod door zijn eigen gedrag) op te halen, dus of ik ze dan niet altijd kon halen of brengen. En dan moest dat maar onder mijn werktijd want dat kwam hem beter uit dus of ik dan niet minder of buiten kantoortijden kon gaan werken. Tuurlijk, ik ga wel minder verdienen en in de avond mensen aan archiefstukken helpen. Dan gaat het hele bedrijf toch overwerken 's avonds? Ik bedoel, ander kon hij niet aan de wodka!

Door die houding van de jeugdhulpverlening gaat de intieme terreur gewoon door soms. Onze mediator daar zei op een gegeven moment letterlijk tegen mij "Hij is wel zijn huis kwijt, hè?" alsof hij slachtoffer was in plaats van dader.

Ow, zo herkenbaar, ondanks dat het verhaal hier heel anders is. Maar wat ik allemaal heb moeten regelen omdat hij dat niet deed. En dat ik dan vervolgens weer de spullen kwijt was en van heel weinig weer nieuwe dingen moest kopen. Ik leek op een gegeven moment wel gewoon zijn secretaresse.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 12:31 schreef Troel het volgende:

[..]
Ow, zo herkenbaar, ondanks dat het verhaal hier heel anders is. Maar wat ik allemaal heb moeten regelen omdat hij dat niet deed. En dat ik dan vervolgens weer de spullen kwijt was en van heel weinig weer nieuwe dingen moest kopen. Ik leek op een gegeven moment wel gewoon zijn secretaresse.

Ja, ik was zelf ook heel naïef op dat punt. De breuk betekende dat ik nog steeds alles deed. Hij dumpte ze gewoon in de tuin als er eentje ziek was of een afspraak had. Nul verantwoordelijkheid nam hij en bij die hulpverlening liepen ze al te kirren als hij een millimeter meebewoog.

Kwam hij 1x opdagen bij een judotoernooi van de middelste, halverwege en hij was binnen een half uur weg. Dat was zo geweldig betrokken van hem! Dat ik in die maand 5 keer training, de was voor het hele team, het vervoer voor het team, broodjes knak, de mentale support, het ritje naar de huisarts had geregeld: krekels.

Of ik hem vooral wilde laten weten wanneer er weer een wedstrijd was. Dat stond gewoon op de website, maar of ik hem dat even wilde mededelen als zijn secretaresse of zo.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 12:26 schreef Qarrad het volgende:

[..]
Echt hè? Na een jaar ellende heb ik ze een keer een overzicht laten zien. Van de 26 afspraken had hij zich er 1 keer aan gehouden en dat was per ongeluk. Ik merkte ook dat ze de rek bij mij gingen zoeken want met hem was geen land te bezeilen. Dan deed hij even alsof hij meewerkte maar als er getekend of gehandeld moest worden weigerde hij, al dan niet met een emotionele uitbarsting. En dan was hun "oplossing" of ik dan ook niet dit of dat.

Dan kwamen ze bijvoorbeeld met dat het voor hem heel moeilijk was om de kinderen bij mij thuis (waar hij uit gezet was met een huisverbod door zijn eigen gedrag) op te halen, dus of ik ze dan niet altijd kon halen of brengen. En dan moest dat maar onder mijn werktijd want dat kwam hem beter uit dus of ik dan niet minder of buiten kantoortijden kon gaan werken. Tuurlijk, ik ga wel minder verdienen en in de avond mensen aan archiefstukken helpen. Dan gaat het hele bedrijf toch overwerken 's avonds? Ik bedoel, ander kon hij niet aan de wodka!

Door die houding van de jeugdhulpverlening gaat de intieme terreur gewoon door soms. Onze mediator daar zei op een gegeven moment letterlijk tegen mij "Hij is wel zijn huis kwijt, hè?" alsof hij slachtoffer was in plaats van dader.

Bij mij was het meer dat ze meegingen in het tijd rekken. En toen er eindelijk een plan was en ze dat niet wilde tekenen, maakten ze daar iets van dat het een "handvat" is. Erg naïef vind ik als iemand duidelijk heeft laten weten en blijken geen ouderschapsplan te willen opstellen. Ze zei dat nota bene de eerste afspraak dat ze geen ouderschapsplan wil. En toch heb je dan tientallen uren aan allerlei sessies.

Bij de rechter uiteindelijk ook een overzicht laten zien van wanneer hij bij wie was, de keren dat ze hem zonder iets te laten weten niet heeft opgehaald (zelfs bij school) en alle last-minute verzoeken om hem niet op te halen of bij mij op te halen.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 14:52 schreef Halcon het volgende:

[..]
Bij mij was het meer dat ze meegingen in het tijd rekken. En toen er eindelijk een plan was en ze dat niet wilde tekenen, maakten ze daar iets van dat het een "handvat" is. Erg naïef vind ik als iemand duidelijk heeft laten weten en blijken geen ouderschapsplan te willen opstellen. Ze zei dat nota bene de eerste afspraak dat ze geen ouderschapsplan wil. En toch heb je dan tientallen uren aan allerlei sessies.

Bij de rechter uiteindelijk ook een overzicht laten zien van wanneer hij bij wie was, de keren dat ze hem zonder iets te laten weten niet heeft opgehaald (zelfs bij school) en alle last-minute verzoeken om hem niet op te halen of bij mij op te halen.

Dat klinkt ook niet best nee... Ik heb soms het idee dat ze een scenario aflopen ongeacht wat ze tegenkomen of wat de reactie is van de ouders. Ze zegt het letterlijk, maar het staat in het draaiboek dus door, zoiets.

Bij ons resulteerde het erin dat we bijna uit een termijn liepen waardoor we terug naar de rechtbank zouden moeten om het opgestelde plan te bekrachtigen. Ben je bijna een jaar verder met iemand die alleen "nee!" roept.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 16:09 schreef Qarrad het volgende:

[..]
Dat klinkt ook niet best nee... Ik heb soms het idee dat ze een scenario aflopen ongeacht wat ze tegenkomen of wat de reactie is van de ouders. Ze zegt het letterlijk, maar het staat in het draaiboek dus door, zoiets.

Bij ons resulteerde het erin dat we bijna uit een termijn liepen waardoor we terug naar de rechtbank zouden moeten om het opgestelde plan te bekrachtigen. Ben je bijna een jaar verder met iemand die alleen "nee!" roept.

Voor een deel zal het zijn dat het toch allemaal wel wordt betaald. Ze plannen de afspraken wel in, gaan er wel bij zitten, horen het aan en aan het eind van de rit wordt de factuur toch wel betaald, ongeacht de uitkomst.

Bij ons liepen ze ook een heel draaiboek af. Waarbij het de eerste sessies alleen maar is gegaan over de (toen al beeindigde) relatie.

Ik vond dat een beetje onnozel. Ze zegt letterlijk dat ze geen ouderschapsplan wil en dat ze komt omdat het is "opgelegd" door de rechtbank (ze ging er wel mee akkoord, maar procestechnisch niet handig om bij de rechter te zeggen dat je dat niet wil). En dan ga je vervolgens uren ouwehoeren over de de relatie. Als mensen al enigszins met elkaar kunnen communiceren, dan verziek je dat wel weer door door blijven te gaan over de beeindigde relatie.

Ook zit je nog met andere verplichtingen, verplichten van die mensen, vakanties en zo, waardoor er heel wat weken tussenuit vallen en het nog langer duurt allemaal. Wij liepen ook uit de termijn en toen was het zo'n beetje van "oh ja, er moet nog een ouderschapsplan komen". Toen was het nog een keer alle onderdelen aflopen. Waarna men een plan heeft gemaakt, met hier en daar "in overleg" of "nog af te spreken" en dus niet getekend.

Ben er 8 maanden of zo mee bezig geweest, zonder resultaat. En je kunt zelf eigenlijk ook niet zeggen van "ik stop ermee, want dit heeft zo geen zin", want dan ben je uiteindelijk zelf degene die de stekker eruit trekt.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 18:55 schreef Halcon het volgende:

[..]
Voor een deel zal het zijn dat het toch allemaal wel wordt betaald. Ze plannen de afspraken wel in, gaan er wel bij zitten, horen het aan en aan het eind van de rit wordt de factuur toch wel betaald, ongeacht de uitkomst.

Bij ons liepen ze ook een heel draaiboek af. Waarbij het de eerste sessies alleen maar is gegaan over de (toen al beeindigde) relatie.

Ik vond dat een beetje onnozel. Ze zegt letterlijk dat ze geen ouderschapsplan wil en dat ze komt omdat het is "opgelegd" door de rechtbank (ze ging er wel mee akkoord, maar procestechnisch niet handig om bij de rechter te zeggen dat je dat niet wil). En dan ga je vervolgens uren ouwehoeren over de de relatie. Als mensen al enigszins met elkaar kunnen communiceren, dan verziek je dat wel weer door door blijven te gaan over de beeindigde relatie.

Ook zit je nog met andere verplichtingen, verplichten van die mensen, vakanties en zo, waardoor er heel wat weken tussenuit vallen en het nog langer duurt allemaal. Wij liepen ook uit de termijn en toen was het zo'n beetje van "oh ja, er moet nog een ouderschapsplan komen". Toen was het nog een keer alle onderdelen aflopen. Waarna men een plan heeft gemaakt, met hier en daar "in overleg" of "nog af te spreken" en dus niet getekend.

Ben er 8 maanden of zo mee bezig geweest, zonder resultaat. En je kunt zelf eigenlijk ook niet zeggen van "ik stop ermee, want dit heeft zo geen zin", want dan ben je uiteindelijk zelf degene die de stekker eruit trekt.

Oh ja als je zelf aangeeft dat het nergens naartoe lijkt te gaan, dan is de volgende halte in de flowchart dat ze verkapt gaan dreigen met het inschakelen van de Kinderbescherming. Mijn ex maakte dat niks uit, mij wel. Dus hup, daar rekte ik weer mee.

En uiteindelijk hield ie zich toch nergens aan, dus nul resultaat van dat in elkaars aura zitten om te "praten". Maar mevrouw kreeg gewoon haar salaris, ja.

Maar dan heb je de RvdK erbij en dan krijg je een gezinsvoogd en dan gaat het niet anders dan hierboven beschreven hoor

Wat een ellende allemaal!

Door het risico dat ze meeleest, durf ik niet alles te posten... maar mocht je vragen hebben, dm vooral.

Ik ben nu op vakantie met de kinderen. De oudste (12) heeft geparasaild en was daar zo trots op(terecht!) En heeft moeders geappt. Ze kreeg terug, wat leuk en vervolgens alleen maar weer foto's van dr half broertje.
Moeders vraagt nooit hoe het was, ze stuurt alleen maar foto's van dat kind. Bellen of videobellen? Binnen 3 woorden gaat het over dat kind.

En ik zie gewoon dat mijn kinderen het daar moeilijk mee hebben....

Zij wil alleen maar mijn/onze kinderen een schuldgevoel aansmeren.

En zo heb ik nog heel veel voorbeelden.
Gelukkig prikken de instanties er nu wel doorheen. De mevrouw van de organisatie waar we gesprekken hebben om de communicatie te verbeteren en een ouderschapsplan te maken is er ook helemaal klaar mee.

quote:

Op woensdag 22 juli 2026 20:11 schreef Qarrad het volgende:

[..]
Oh ja als je zelf aangeeft dat het nergens naartoe lijkt te gaan, dan is de volgende halte in de flowchart dat ze verkapt gaan dreigen met het inschakelen van de Kinderbescherming. Mijn ex maakte dat niks uit, mij wel. Dus hup, daar rekte ik weer mee.

En uiteindelijk hield ie zich toch nergens aan, dus nul resultaat van dat in elkaars aura zitten om te "praten". Maar mevrouw kreeg gewoon haar salaris, ja.

Dat deden ze in ons geval dan niet. Enkel dat ze een rapportage maken voor de rechtbank. En dat gaat dan automatisch naar de Raad voor de Kinderbescherming, omdat die er ook bij zaten. Maar uiteindelijk stond daar dan niks anders in dan een basaal verslag van het proces en dat niet-getekende "concept". Er stond bijvoorbeeld niks in over dat mevrouw duidelijk had aangegeven geen ouderschapsplan te willen.

Wat een ellende lees ik hier allemaal en wat een wrok en onkunde. Kinderen zouden in alles voorop moeten staan, je kan ze op deze wijze vreselijk beschadigen voor de rest van hun leven. In- en intriest als je zo in het leven staat.

Ik heb mijn oudste dochter van 13 jaar nu al ruim twee maanden niet meer gezien. Alle rode vlaggen staan uit - het risico van het helemaal niet meer zien wordt met de dag groter. Ex doet echt geen enkele moeite om hierover te communiceren of überhaupt te reageren - die zit dit waarschijnlijk als een "overwinning" Mail van mijn kant over deze situatie worden gewoon genegeerd. In instanties heb ik ook bar weinig vertrouwen en de vraag is of je hiermee niet meer kwaad dan goed doet?

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 09:58 schreef matspontius het volgende:
Wat een ellende lees ik hier allemaal en wat een wrok en onkunde. Kinderen zouden in alles voorop moeten staan, je kan ze op deze wijze vreselijk beschadigen voor de rest van hun leven. In- en intriest als je zo in het leven staat.

Ik heb mijn oudste dochter van 13 jaar nu al ruim twee maanden niet meer gezien. Alle rode vlaggen staan uit - het risico van het helemaal niet meer zien wordt met de dag groter. Ex doet echt geen enkele moeite om hierover te communiceren of überhaupt te reageren - die zit dit waarschijnlijk als een "overwinning" Mail van mijn kant over deze situatie worden gewoon genegeerd. In instanties heb ik ook bar weinig vertrouwen en de vraag is of je hiermee niet meer kwaad dan goed doet?

Wat heeft je dochter zelf aangegeven waarom ze je hier wil zien?
Een tiener van 13 is wel iets anders dan een heel jong kind. Die hebben een Mening over van alles en voelen alles ook Heel Diep.

Ik snap dat je haar wel wil blijven zien, maar soms is ruimte bieden en wel laten weten dat je er bent als ze je wil zien een betere optie.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 10:43 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Wat heeft je dochter zelf aangegeven waarom ze je hier wil zien?
Een tiener van 13 is wel iets anders dan een heel jong kind. Die hebben een Mening over van alles en voelen alles ook Heel Diep.

Ik snap dat je haar wel wil blijven zien, maar soms is ruimte bieden en wel laten weten dat je er bent als ze je wil zien een betere optie.

Eens en eens, zeker bij een zeer weerbarstige puber!! Reden (en) - geen idee. Maar je hebt hier een goed punt, het kind blijft voorop staan uiteraard.

[ Bericht 0% gewijzigd door matspontius op 25-07-2026 12:21:18 ]

Hier een dingetje waar ik even mee zit.

Dochter is op vakantie met ex en hun gezin. Sturen om de dag foto's op. Leuk, maar het voelt soms heel dubbel.

Ene kant ben ik erg blij voor dochter dat ze zo'n leuke vakantie heeft en alles. Andere kant, het steekt mij wel dat ik niet een gezin om mij heen heb met haar erbij.

Ik ga ook nog met haar op vakantie. Dat is ook zoiets. Ze is deze zomervakantie maar 1 week "thuis" de rest van de weken is ze met mij of met hun op vakantie. Denk dat volgend jaar ik met haar thuis blijf en dagjes weg ga doen. Of dingen ondernemen en dan een vriendinnetje mee vragen, ofzo. Bowlen/zwemmen/springen/etc.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 16:48 schreef blessed19 het volgende:
Hier een dingetje waar ik even mee zit.

Dochter is op vakantie met ex en hun gezin. Sturen om de dag foto's op. Leuk, maar het voelt soms heel dubbel.

Ene kant ben ik erg blij voor dochter dat ze zo'n leuke vakantie heeft en alles. Andere kant, het steekt mij wel dat ik niet een gezin om mij heen heb met haar erbij.

Ik ga ook nog met haar op vakantie. Dat is ook zoiets. Ze is deze zomervakantie maar 1 week "thuis" de rest van de weken is ze met mij of met hun op vakantie. Denk dat volgend jaar ik met haar thuis blijf en dagjes weg ga doen. Of dingen ondernemen en dan een vriendinnetje mee vragen, ofzo. Bowlen/zwemmen/springen/etc.

Ah joh - laat gaan. Niet druk om maken en gewoon dingen doen die jullie samen leuk vinden. Vakantie is een abolute luxe en geen must!

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 11:41 schreef matspontius het volgende:

[..]
Eens en eens, zeker bij een zeer weerbarstige puber!! Reden (en) - geen idee. Maar je hebt hier een goed punt, het kind blijft voorop staan uiteraard.

Op 13 jarige leeftijd ga ik er stiekem van uit dat ze een eigen telefoon heeft en je wellicht zelf met haar kan praten?

Mijn oudste wordt vrijdag 12 en heeft nog niets van haar vader gehoord over een evt cadeautje. Hij woont in Canada en stuurt dan vaak iets op via amazon ofzo, nu wilde ze dit jaar graag geld maar dat kan allemaal niet want dat is moeilijk en duur ofzo, dus heeft ze weken geleden al gezegd wat ze dan graag wil...
Ik krijg langzaam een beetje buikpijn dat ze niks gaat horen/krijgen en dat ze daar dus weer een tik van krijgt.. en ik wil me er niet mee bemoeien maar toch

Vanaf dag 1 van de scheiding heb ik zowel mijn kinderen ( toen 1 en 3) als mijn ex man alle ruimte gegeven voor contact,het is zo zonde dat hij er dan zo mee omgaat...

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 16:48 schreef blessed19 het volgende:
Hier een dingetje waar ik even mee zit.

Dochter is op vakantie met ex en hun gezin. Sturen om de dag foto's op. Leuk, maar het voelt soms heel dubbel.

Ene kant ben ik erg blij voor dochter dat ze zo'n leuke vakantie heeft en alles. Andere kant, het steekt mij wel dat ik niet een gezin om mij heen heb met haar erbij.

Ik ga ook nog met haar op vakantie. Dat is ook zoiets. Ze is deze zomervakantie maar 1 week "thuis" de rest van de weken is ze met mij of met hun op vakantie. Denk dat volgend jaar ik met haar thuis blijf en dagjes weg ga doen. Of dingen ondernemen en dan een vriendinnetje mee vragen, ofzo. Bowlen/zwemmen/springen/etc.

Geen gezin betekent wel even lekker 1 op 1... en zoveel vakantie is natuurlijk meer een luxe probleem...

wij zijn de hele vakantie thuis, uitjes moeten we maar even kijken of dat financieel lukt dit jaar, maar dan nog kunnen we er wat van maken, picknicken tijdens een fietstocht, filmavond in de woonkamer met de matrassen
"Luxe" dineren in de tuin.
Kinderkookdag..
Het zijn herinneringen die belangrijk zijn en niet zozeer waar je was...

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 21:52 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]
Op 13 jarige leeftijd ga ik er stiekem van uit dat ze een eigen telefoon heeft en je wellicht zelf met haar kan praten?

Mijn oudste wordt vrijdag 12 en heeft nog niets van haar vader gehoord over een evt cadeautje. Hij woont in Canada en stuurt dan vaak iets op via amazon ofzo, nu wilde ze dit jaar graag geld maar dat kan allemaal niet want dat is moeilijk en duur ofzo, dus heeft ze weken geleden al gezegd wat ze dan graag wil...
Ik krijg langzaam een beetje buikpijn dat ze niks gaat horen/krijgen en dat ze daar dus weer een tik van krijgt.. en ik wil me er niet mee bemoeien maar toch

Vanaf dag 1 van de scheiding heb ik zowel mijn kinderen ( toen 1 en 3) als mijn ex man alle ruimte gegeven voor contact,het is zo zonde dat hij er dan zo mee omgaat...

Ik begrijp wat je zegt maar het contact moet wel van twee kanten komen. Als 1 kant nu al weken lang niet meer reageert op welk contact dan ook begint dat toch wel zorgelijk te worden. Dat was voorheen echt niet zo en speelt sinds de laatste paar maanden. Ik kan het natuurlijk niet bewijzen maar heb een vermoeden van manipulatie door mijn ex. Een kind verbreekt niet zo maar alle communicatie met een ouder waar voorheen wel een goede communicatie was.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 23:29 schreef matspontius het volgende:

[..]
Ik begrijp wat je zegt maar het contact moet wel van twee kanten komen. Als 1 kant nu al weken lang niet meer reageert op welk contact dan ook begint dat toch wel zorgelijk te worden. Dat was voorheen echt niet zo en speelt sinds de laatste paar maanden. Ik kan het natuurlijk niet bewijzen maar heb een vermoeden van manipulatie door mijn ex. Een kind verbreekt niet zo maar alle communicatie met een ouder waar voorheen wel een goede communicatie was.

Dat ben ik met je eens maar een 13 jarige denkt natuurlijk nog wel eens anders dan een volwassene. Is het een optie dat je haar gewoon belt?

Stuur haar een appje of belletje, zonder verwijten. Dat je wil afspreken met haar, stel bijvoorbeeld voor samen ergens te gaan lunchen.
Of iets anders doen wat zij leuk vindt. Je kent je dochter het beste.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 19:54 schreef matspontius het volgende:

[..]
Ah joh - laat gaan. Niet druk om maken en gewoon dingen doen die jullie samen leuk vinden. Vakantie is een abolute luxe en geen must!

Ja, daarom dat ik ook denk om volgend jaar thuis te blijven voor uitjes e.d.

Maar wat mij steekt is het niet hebben van een familie met mijn dochter erbij. Tuurlijk, andere kant van de heuvel, ditdat. Maar soms voelt het wel ff klote om dan alleen op de bank te zitten en te zien dat je dochter groeit en ontwikkelt en zelf daar telkens een paar flarden van zie.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 09:58 schreef matspontius het volgende:
Wat een ellende lees ik hier allemaal en wat een wrok en onkunde. Kinderen zouden in alles voorop moeten staan, je kan ze op deze wijze vreselijk beschadigen voor de rest van hun leven. In- en intriest als je zo in het leven staat.

Ik ben anders bang dat het vrij vaak voorkomt en het is vrij lastig om daar mee om te gaan als je daar als ex partner mee wordt geconfronteerd.

Want hoe moet je van afstand proberen om de relatie die je kinderen met jouw ex hebben zo goed mogelijk te houden als die ex er een potje van maakt? Hoe kun je je kinderen bevestigen in de negatieve gevoelens die dat oproept en gelijktijdig niet kwaad over je ex spreken?

quote:

Op zondag 26 juli 2026 09:30 schreef blessed19 het volgende:

[..]
Ja, daarom dat ik ook denk om volgend jaar thuis te blijven voor uitjes e.d.

Maar wat mij steekt is het niet hebben van een familie met mijn dochter erbij. Tuurlijk, andere kant van de heuvel, ditdat. Maar soms voelt het wel ff klote om dan alleen op de bank te zitten en te zien dat je dochter groeit en ontwikkelt en zelf daar telkens een paar flarden van zie.

Bedenk wel dat jij met foto’s de leuke momenten krijgt te zien. Net als op facebook.

Een samengesteld gezin is lastig. Zelfs als de nieuwe partner goed is opgenomen in het gezin.

Als je echt alleen maar een paar flarden meekrijgt dan ga ik ervan uit dat je je dochter niet meer dan een weekend in 2 weken ziet? Is dat niet uit te breiden?

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 21:55 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]
Geen gezin betekent wel even lekker 1 op 1... en zoveel vakantie is natuurlijk meer een luxe probleem...

wij zijn de hele vakantie thuis, uitjes moeten we maar even kijken of dat financieel lukt dit jaar, maar dan nog kunnen we er wat van maken, picknicken tijdens een fietstocht, filmavond in de woonkamer met de matrassen
"Luxe" dineren in de tuin.
Kinderkookdag..
Het zijn herinneringen die belangrijk zijn en niet zozeer waar je was...

Ja, mooie dagen zijn dat. Die dagen hebben wij ook zeer zeker. Elke weekend wel als ze er is, is er wel weer iets memorabels. Ik sla het dan ook op in journey wat we hebben gedaan met een foto erbij. Daar kan je dan weer boekjes van maken.

Maarja, 90% van haar leven zie ik niet/maak ik niet mee. Ze is nu nog maar 9, heerlijke leeftijd. Zou haar elke dag wel willen zien, samen lachen, spelletjes doen, maar ook de sleur ervaren. Dat is stiekem mijn droom wat niet is gelukt.

Het klinkt misschien als een obsessie, maar ik kijk zo enkom uit naar die dagen/weekenden met haar. emotioneel is het nog steeds zwaar om mijn dochter weer te zien gaan met tranen in haar ogen omdat ze eigenlijk niet weg wil. Dat doet pijn.

En dan is het weer wachten totdat we elkaar weer zien. En zit ik weer alleen...

Waarom zie je je dochter dan niet vaker?

quote:

Op zondag 26 juli 2026 09:41 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Bedenk wel dat jij met foto’s de leuke momenten krijgt te zien. Net als op facebook.

Een samengesteld gezin is lastig. Zelfs als de nieuwe partner goed is opgenomen in het gezin.

Als je echt alleen maar een paar flarden meekrijgt dan ga ik ervan uit dat je je dochter niet meer dan een weekend in 2 weken ziet? Is dat niet uit te breiden?

Partner is gekomen sinds dochter anderhalf was. Dus tsja, dat is wel wat anders dan als ze 7 zijn, ofzo. Gelukkig wel heel goed contact met hun. Ze zijn erg flexibel, we doen soms ook dingen samen.

Ik zie haar inderdaad om het weekend en elke vrijdag, want vrijdag is frietjesdag. Maar dat dus, idd. Doordeweeks is het opa, turnen en vriendinnetjes. Zit wel te denken om na de vakantie standaard elke woensdagavond met haar te videobellen. Weer een extra stukje contact.