Franse politiek #11 Voorspel voor de nieuwe president

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 22:38 schreef nostra het volgende:
Failliet land.

De Franse overheid ziet geen kans meer de doelstelling voor het begrotingstekort voor dit jaar te halen. Dat heeft Roland Lesclure, de minister van financiën, vrijdag gezegd. Het land paste wel de groeiprognose aan vanwege de kwakkelende economie.

Frankrijk wilde het tekort terugbrengen naar 5,0%, van 5,1% vorig jaar. Europese regels schrijven een tekort voor van maximaal 3%. Lesclure gaf geen nieuw doel voor het begrotingstekort.

De minister paste de groeidoelstelling voor de economie aan naar 0,5%, van 0,7% in de laatste prognose van afgelopen juli. Dat was al een verlaging ten opzichte van de 1,0% groei waar de regering in de begroting rekening mee hield. Voor volgend jaar rekent Lesclure op een groei van 1,0%.

De euro heeft een perverse prikkel ingebouwd: de politieke winst van extra uitgeven is nationaal, maar een deel van dit risico wordt Europees gedeeld.

Waarom zou een regering dan uit eigen beweging de pijnlijke rekening betalen?

Dat is moral hazard. Frankrijk gedraagt zich niet zozeer irrationeel: het speelt rationeel het spel dat onze muntunie mogelijk maakt. De baten zijn nu, de rekening komt later, en bovendien niet volledig bij Frankrijk terecht.

Het probleem is dus niet dat Frankrijk de regels niet begrijpt. Het probleem is dat het de spelregels simpelweg optimaal bespeelt vanuit eigenbelang.

En het vervelende is dat dit gewoon normale rentes zijn (nog). Welke idioot (ook in NL) dit als verrassing ziet, mag nog eens naar de mavo.

quote:

Op zaterdag 12 september 2026 08:53 schreef nostra het volgende:
En het vervelende is dat dit gewoon normale rentes zijn (nog). Welke idioot (ook in NL) dit als verrassing ziet, mag nog eens naar de mavo.

Normale rentes zijn prima bij een beheersbare schuld. Maar na jaren lenen alsof geld eeuwig gratis zou blijven, is diezelfde normale rente over een enorme schuldenberg een tikkende tijdbom. De rentelasten vreten een steeds groter deel van de begroting op, ten koste van zorg, onderwijs en defensie.

Wat overblijft is de keuze: hogere belastingen, kaalslag in de publieke sector, of nóg meer lenen. Dat laatste vergroot de schuld en maakt de kwetsbaarheid alleen maar nóg groter.

Dat is een sneeuwbaleffect dat ontaardt in een schuldencrisis en internationale investeerders in staatsschuld zien dat ook.

quote:

France’s debt interest bill to jump 25% this year

France expects the cost of servicing its national debt to increase by 25 per cent this year to ¤65bn, aggravated by geopolitical crises and turmoil in global bond markets.

“Today we spend more on servicing the debt than on educating our kids or defending our nation,” the country’s finance minister Roland Lescure said on Friday.

He also scaled back GDP forecasts for this year to 0.5 per cent, half of the growth the French government had projected when it originally drafted its budget for 2026 last autumn.

Stukje hybride oorlog.

quote:

Op zaterdag 12 september 2026 09:55 schreef Perrin het volgende:
[ x ]
[..]

Debt snowball incoming.
Ik ben heel benieuwd hoe dit afloopt

1. Frankrijk neemt een nieuwe eigen munt los van de Europa en begint schoon
2. Eurobonds (duitsland en nederland gaan betalen)
3. De Franse overheid 'bite the bullet' en gaat toch grondig bezuinigen, hervormen, en sociale wetten de nek omdraaien en de Fransman op een flink dieet zetten.

Ik zie niet hoe je dit nog beheerst.

quote:

Op zaterdag 12 september 2026 17:40 schreef phpmystyle het volgende:

[..]
Debt snowball incoming.
Ik ben heel benieuwd hoe dit afloopt

1. Frankrijk neemt een nieuwe eigen munt los van de Europa en begint schoon
2. Eurobonds (duitsland en nederland gaan betalen)
3. De Franse overheid 'bite the bullet' en gaat toch grondig bezuinigen, hervormen, en sociale wetten de nek omdraaien en de Fransman op een flink dieet zetten.

Ik zie niet hoe je dit nog beheerst.

Elk pad lijkt nu redelijk ondenkbaar.

Macron roept de Franse partijleiders bijeen in het Élysée vanwege de 'snelle verslechtering van de internationale situatie'. Ook inlichtingen- en veiligheidsdiensten zullen informatie delen over de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten, hybride aanvallen en de gevolgen voor Frankrijk.

Parijs beschouwt de huidige veiligheidssituatie als uitzonderlijk ernstig en met potentieel verstrekkende gevolgen.

De kandidaat met visie.

quote:

Op donderdag 17 september 2026 18:18 schreef Perrin het volgende:
De kandidaat met visie.

[ x ]

Ja maar bundel de krachten nou maar op een of andere manier met Philippe, want anders krijg je straks de tweede ronde der landverraders tussen Le Pen en Melenchon.

Nog geen tijd bekend maar een toespraak om aandachtig naar te luisteren.

Le Pen.

Zij zal aanbieden alle landen van de EU onder de atoombomparaplu van Frankrijk te zetten uiteraard tegen een prijs want de wereld is transactioneel geworden sinds Trump. De prijs zal naar verwachting het kwijtschelden van alle Franse schulden zijn. Die schuld bedraagt momenteel zo'n slordige ¤3.500 miljard, Dus Nederland mag zo'n ¤200 miljard ophoesten.

Nou Klaver en vakbonden: wat gaan we doen om de sociale uitkeringen te handhaven?

quote:

Op donderdag 17 september 2026 18:21 schreef Szura het volgende:

[..]
Ja maar bundel de krachten nou maar op een of andere manier met Philippe, want anders krijg je straks de tweede ronde der landverraders tussen Le Pen en Melenchon.

Waarom zijn dat 'landverraders'?

quote:

Op donderdag 17 september 2026 18:18 schreef Perrin het volgende:
De kandidaat met visie.

[ x ]

Jij vindt dit niet evengoed heel plat?

Le Pen is vooral meer een Gaullinist.

quote:

Op zaterdag 19 september 2026 11:22 schreef theunderdog het volgende:

[..]
Jij vindt dit niet evengoed heel plat?

Le Pen is vooral meer een Gaullinist.

Le Pen is inderdaad vooral gericht op Franse soevereiniteit en strategische autonomie. Alleen: een verdeeld en daardoor zwakker Europa is uiteindelijk wel precies wat veel van Europa's geopolitieke tegenstanders graag zien.

Wat ik aan Attal verfrissend vind, is dat hij hardop zegt wat veel pro-Europeanen liever impliciet laten: als Europa echt geopolitieke macht wil zijn, zul je uiteindelijk een vorm van federatie nodig hebben. Niet alleen nog wat meer samenwerking tussen 27 landen, maar daadwerkelijk macht bundelen en gezamenlijk kunnen handelen.

Of zijn plan ook uitvoerbaar is, is natuurlijk een heel andere vraag. Maar als politiek project is het tenminste helder. En eerlijk gezegd vind ik dat een stuk aantrekkelijker dan weer twintig jaar praten over hoe we de huidige Europese constructie nét iets efficiënter kunnen maken.

De tijd dringt.

quote:

Op vrijdag 18 september 2026 12:41 schreef Perrin het volgende:
Nog geen tijd bekend maar een toespraak om aandachtig naar te luisteren.

[ x ]

PARIS — French President Emmanuel Macron said Friday he would call a Group of Seven meeting to address skyrocketing global energy prices and look at releasing strategic oil stocks.

“We will have in the upcoming weeks a G7 [meeting] that will be devoted to energy issues, to increase cooperation and avoid unnecessary tensions between G7 countries and our main partners,” Macron said during a press conference.

The French leader’s comments came after he chaired a rare crisis meeting at the Elysée Palace. During the meeting, French intelligence chiefs briefed political leaders and candidates in the presidential election next year about the threats posed by Russia’s war in Ukraine and the conflict in the Middle East, both of which are driving fuel prices to new highs in France.

“The situation we face is serious. It is serious due to the international situation and the consequence of wars that we endure,” Macron said. “In this context we need to stay united.”

France’s dire fiscal outlook, which has prompted the government to pursue a ¤54 billion budget squeeze next year, will make it difficult for the state to massively subsidize increasingly expensive energy bills. Macron told reporters, however, that the government was working on targeted assistance proposals.

Macron also said he was seeking to firm up French access to oil and gas supplies during recent meetings with leaders from Saudi Arabia, Iraq, Qatar and the United Arab Emirates. He added that he’d discuss France’s trade in petroleum products and liquefied natural gas with Canadian Prime Minister Mark Carney when the two meet on Sunday.

The president said France was stepping up efforts to protect critical infrastructure and defense production sites amid the uptick in cyberattacks and the intensified threat of so-called hybrid attacks from Russia, including recent ones on a Ukrainian passenger train and at Leipzig airport in Germany. Polish Prime Minister Donald Tusk warned Thursday that Russia was planning to target Ukraine’s European allies using drones or rockets.

Among those in attendance were center-right former Prime Minister Edouard Philippe, centrist Gabriel Attal, conservative candidate Bruno Retailleau, center-left Raphaël Glucksmann, Greens leader Marine Tondelier and Socialist Party chief Olivier Faure. Far-right presidential candidate Marine Le Pen, who has a commanding lead in the polls, was represented by her party’s president, Jordan Bardella, while far-left hopeful Jean-Luc Mélenchon was represented by a high-ranking lawmaker from his party, Manuel Bompard.

The politicians who spoke to reporters after the meeting acknowledged the gravity of what had been discussed. Guillaume Lacroix, the head of a small left-wing party, wrote online that the stakes of the three-hour briefing had made his head spin.

“In my 50 years, I have rarely felt such a sense of vertigo,” he said. “Vertigo at the gravity of the situations in the Middle East and Ukraine, and at the predatory madness driving the world toward chaos.”

But Macron’s opponents criticized him for failing to present solutions during the forum to bring down energy prices.

“The question of purchasing power was swept aside,” said Bardella.

Retailleau, who leads the conservative party Les Républicains, said he had suggested “a number of proposals” during the meeting.

https://www.politico.eu/a(...)ybrid-attacks-mount/

quote:

Op zaterdag 19 september 2026 11:28 schreef Perrin het volgende:

[..]
Le Pen is inderdaad vooral gericht op Franse soevereiniteit en strategische autonomie. Alleen: een verdeeld en daardoor zwakker Europa is uiteindelijk wel precies wat veel van Europa's geopolitieke tegenstanders graag zien.

Wat ik aan Attal verfrissend vind, is dat hij hardop zegt wat veel pro-Europeanen liever impliciet laten: als Europa echt geopolitieke macht wil zijn, zul je uiteindelijk een vorm van federatie nodig hebben. Niet alleen nog wat meer samenwerking tussen 27 landen, maar daadwerkelijk macht bundelen en gezamenlijk kunnen handelen.

Of zijn plan ook uitvoerbaar is, is natuurlijk een heel andere vraag. Maar als politiek project is het tenminste helder. En eerlijk gezegd vind ik dat een stuk aantrekkelijker dan weer twintig jaar praten over hoe we de huidige Europese constructie nét iets efficiënter kunnen maken.

De tijd dringt.

Jawel, maar je bent als president van een land niet verplicht dat Europese gevoel te hebben. Kernwapens maken nu eenmaal dat je arrogant en meer op jezelf kan zijn.

Overigens is helemaal op jezelf uiteraard onmogelijk. Dus als Le Pen (of die linkse kandidaat) het worden, zul je zien dat ze vooral samenwerkingen aangaan met landen die geografisch dichtbij Frankrijk liggen. De Baltische staten hoeven weinig van Le Pen te verwachten.

quote:

Op zaterdag 19 september 2026 11:34 schreef nostra het volgende:
[..]

PARIS — French President Emmanuel Macron said Friday he would call a Group of Seven meeting to address skyrocketing global energy prices and look at releasing strategic oil stocks.

[..]

Dit gaat uiteindelijk over veel meer dan brandstofprijzen.

De oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten raken energie en handel, hogere prijzen drukken op huishoudens én overheidsfinanciën, terwijl Europa juist nu fors meer moet investeren in defensie. Tegelijk kan Europa er niet langer vanzelfsprekend van uitgaan dat Amerika ieder strategisch gat zal vullen.

Daarbovenop voert Rusland de druk op met cyberaanvallen, sabotage en andere vormen van hybride oorlogsvoering.

Het gevaar zit niet alleen in één grote catastrofe, maar ook in langzame uitputting: energie, kapitaal, industriële capaciteit, defensie en politiek draagvlak worden de komende jaren tegelijk op de proef gesteld.

De werkelijkheid laat zich steeds moeilijker opdelen. Buitenlands beleid is binnenlands beleid geworden. Energiezekerheid is nationale veiligheid. Industriële capaciteit is defensiebeleid. Fiscale weerbaarheid is strategische weerbaarheid.

Europa begint zijn kwetsbaarheden steeds scherper te zien. Maar zien is niet genoeg. De echte vraag is of we snel genoeg de capaciteit en veerkracht kunnen opbouwen om meerdere crises tegelijk het hoofd te bieden.

Ook in Europa worden al tekorten gemeld.

Iedereen wil een selfie met woordkunstenaar Carney.

quote:

Op maandag 21 september 2026 12:27 schreef Perrin het volgende:
Iedereen wil een selfie met woordkunstenaar Carney.

[ x ]

Oh lol, hebben ze daar nog een eilandje behouden.

In april en mei 2027 vinden in Frankrijk de presidentsverkiezingen plaats. Na twee termijnen zal Emmanuel Macron niet herkozen kunnen worden. De vraag is wat betekent dat voor Europa als hij van het toneel verdwijnt. Sterke, luide stemmen zijn er genoeg in Europa maar wie neemt het van hem over?

Macron is vooral bezig met het veiligstellen van zijn erfenis, en die ligt vooral op het terrein dat volgens de Franse wet gereserveerd is voor de president: het buitenland. Foto: Manon Cruz/AFP
Als motor van de Europese samenwerking leidde president Emmanuel Macron de Europese China-politiek, muntte hij de term ‘strategische onafhankelijkheid’ zowel op economisch als militair terrein, en verzamelde hij na vruchteloze gesprekken met de Russische president Poetin een coalitie die de Europese buitengrens moet beschermen. De komende maanden, tot de presidentsverkiezingen in mei, is hij er nog. Volgens het Élysée zal hij zich ‘tot de laatste dag van zijn mandaat’ blijven inzetten op de kwesties die hij belangrijk vindt.

De bijeenkomst van staatshoofden tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, deze week, is daar een uitstekend podium voor. Al hoeft de wereld geen donderende toespraak te verwachten, zeggen zijn woordvoerders. Het gaat erom ‘de toon te zetten’, en vervolgens door te praten over concrete problemen. In New York zullen de relaties met Afrikaanse landen, de oorlog in Oekraïne en de gespannen situatie in de Straat van Hormuz langskomen. Naast een gesprek met de Iraanse president staan onder meer de fragiele situatie in Libanon, Gaza en de Palestijnse kwestie op de agenda.

Gesloten deuren
In eigen land leidden de hoge brandstofprijzen, mede veroorzaakt door de Amerikaanse oorlog tegen Iran, tot protesten. Macron nodigde de partijleiders afgelopen vrijdag uit voor een briefing achter gesloten deuren. Dat heeft hij bij eerdere crises ook gedaan, om het debat onder politieke leiders gelijk te trekken. Wat mogelijk meespeelt is dat hij kwaadwillende (Russische) intriganten geen kans wil geven om foutieve informatie te verspreiden. Het voorkomen van buitenlandse inmenging is een van de weinige elementen van de presidentsverkiezing waarmee Macron zich bemoeit.

Verder bemoeit de president zich nadrukkelijk niet met de verkiezing van zijn opvolger. Over gevoelige onderwerpen, zoals de pensioenhervorming, houdt hij zich stil, en ook de rest van de binnenlandse agenda laat hij aan zijn regering over. Macron is vooral bezig met het veiligstellen van zijn erfenis, en die ligt vooral op het terrein dat volgens de Franse wet gereserveerd is voor de president: het buitenland.

Plezier
Nieuwe dossiers of dossiers die langer zullen doorlopen dan hij er nog zit, laat hij de laatste tijd vaker over aan minister Barrot. De situatie in Gaza bijvoorbeeld, en een aantal deelonderwerpen binnen de Europese Unie, zoals de energievoorziening en de interne markt. ‘Hij is op die onderwerpen niet al te aanwezig. Dat moet hem een beetje pijn doen’, zegt expert Annabelle Livet van de stichting voor strategisch onderzoek (FRS). Ze refereert aan het plezier waarmee Macron zich de afgelopen tien jaar in de buitenlandse, internationale onderwerpen heeft vastgebeten.

De soms megalomane ambities van de president werden regelmatig bekritiseerd. Bijvoorbeeld toen hij opriep tot meer steun aan Oekraïne in de strijd tegen Rusland, terwijl Frankrijk zelf achterbleef wat betreft de financiële bijdrage. Maar de ambitie van Macron bracht wél een coalitie van gelijkgestemde landen bijeen. De Franse president zal de komende maanden ‘niet aarzelen’ om harde maatregelen tegen Rusland te nemen, die niet meteen door een opvolger terug te draaien zijn, denkt Célia Belin, hoofd van het Franse kantoor van de European Council on Foreign Relations.

Gaullisme
In Frankrijk is de steun aan Oekraïne namelijk sinds kort weer een onderwerp van debat. De radicaal-rechtse Jordan Bardella, rechterhand van Marine Le Pen (Rassemblement National), zei onlangs dat de steun te veel kost. De onvoorwaardelijke steun is wat hem betreft na de verkiezingen niet meer onvoorwaardelijk, laat staan vanzelfsprekend. Hoe radicaler de partij, hoe meer anti-Europees - zowel aan linker- als aan rechterkant van het spectrum.

Op andere onderwerpen stellen de meer gematigde partijen zich vaak kritischer op om het populisme de pas af te snijden. Dat zou ook kunnen gebeuren ten aanzien van Europese samenwerking. Het gaullisme, waarin Frankrijk een autonome, sterke positie afdwingt in Europa en in de wereldpolitiek, is populair onder Franse politici. Maar Macron creëerde een soort gaullisme 2.0 waarin Frankrijk niet alleen haar eigen autonomie, maar ook die van Europa nastreeft. Dáár ziet lang niet iedereen het belang van in. ‘De Fransen zijn tegenwoordig de verstekelingen van Europa’, meent opinieschrijver en Macron-aanhanger Jacques Attali. ‘Ze beweren de wet te bepalen aan boord van een schip, zonder de nodige inspanningen te leveren om het schip in beweging te houden.’

Eigen problematiek
De zorgen zijn terecht, meent Belin. ‘Een Frankrijk dat niet geïnteresseerd is, hebben we al vaker gezien. We hebben echter nog nooit een Frankrijk gezien dat zich tegen Europese samenwerking verzet.’ De Fransen mogen wat haar betreft wat vaker horen dat Europa ‘de creativiteit en de moed van het Franse leiderschap’ nodig heeft. ‘We hebben er niets aan om maar te blijven zeggen dat we ons zorgen maken over welke kant het land opgaat.’

Een andere Europese leider die het initiatief van Macron overneemt, dient zich niet snel aan. Belin vreest dat ‘zijn Europese collega’s minder ambitieus zijn’. De Duitse bondskanselier Merz is in eigen land in politieke onrust verwikkeld. En verschillende lidstaten waaronder Polen en Spanje zijn vooral bezig met eigen, binnenlandse problematiek – net zoals Frankrijk dat na mei zal zijn.

Op dit moment worden er geen nieuwe dossiers geopend. De onderhandelingen met China, begin oktober, en de meerjarige Europese begroting, waar de Europese Commissie liefst voor het eind van het jaar overeenstemming over heeft, zijn grote, gevoelige thema’s waar Macron zich naar verwachting afzijdig van zal houden.

Speciaal gezant
De vraag wordt vaak gesteld wat de Franse president gaat doen ná mei. Een functie in het buitenland lijkt voor de hand liggend voor de president. Terwijl hij in eigen land erg impopulair is, heeft hij zijn geloofwaardigheid in het buitenland behouden. Op zijn conto staan volgens Belin met name de coalitie van bereidwilligen en de verdediging van Groenland, toen de Amerikaanse president Trump dreigde het Deense eiland in te nemen. ‘Dat zijn echt momenten waarop hij geen angst toonde en de geest van Europese saamhorigheid incarneerde.’

Met name de oorlog in Oekraïne ligt Macron na aan het hart, en daar zal hij betrokken bij willen blijven. Als speciaal gezant bijvoorbeeld? Livet denkt dat hij misschien eerst een paar maanden verdwijnt. ‘Maar hij is zo bekend met het onderwerp, net als met de Europese industrie trouwens. Misschien krijgt hij eerst een andere rol tot duidelijk is wat hij gaat doen, net zoals Donald Tusk toen hij in 2014 vertrok als premier van Polen.’

Op dezelfde manier terugkeren in de landelijke politiek als Tusk, bijvoorbeeld bij de verkiezingen van 2032, wordt niet uitgesloten. Volgens de grondwet mag het, want daar staat slechts dat een president aftreedt na twee opeenvolgende termijnen. ‘Over een tijdje zullen de Fransen mogelijk inzien dat hij het land met succes door een aantal crises heeft geleid. Toen president Chirac en premier Villepin Frankrijk buiten de Amerikaanse oorlog in Irak hielden in 2003 kregen ze daar ook pas later waardering voor’, aldus Belin.

Lees het volledige artikel: https://fd.nl/politiek/1612731/wat-moet-europa-zonder-macron

https://www.reuters.com/b(...)-120-gdp-2026-09-19/

Wie er ook de volgende president wordt. Dit is prioriteit.