Sigrid en Yves bouwden voor 2 ton een extra verdieping op hun flatwoning: ‘Ik heb er wat grijze haren bij gekregen’
Het is een fascinerend uitzicht vanaf de Goudsesingel in Rotterdam: een flatgebouw met een extra 'huisje’ boven op het dak. Kan dat zomaar, een hypermoderne verdieping boven op een jaren ‘50 flat? Bewoners Sigrid en Yves maakten hun droom werkelijkheid, maar het was een ‘avontuur’.
“Ik had altijd al het idee dat het geweldig zou zijn als je hier iets op het dak zou kunnen bouwen”, vertelt Sigrid. “Maar dat was een droom waarvan ik dacht: dat kan allemaal niet.” Toch is het gelukt. “Als ik in de ochtend naar boven loop, dan drink ik koffie, kijk ik hier zo uit over de stad en denk ik: ‘Wow’.”
Sinds twee jaar hebben Sigrid (49) en Yves (49) een extra verdieping op hun flatwoning. Het stel is 25 jaar samen en woont al 20 jaar met veel plezier in de flat aan de Jonker Fransstraat, in het centrum van Rotterdam.
Toch wilden ze na al die jaren graag wat meer ruimte dan de 62 vierkante meter die ze hadden. Maar één ding weerhield ze van verhuizen. “De locatie”, zeggen ze eensgezind. “Het is echt een leuke, gezellige plek.” En dus was het ‘optoppen’ van hun woning de perfecte oplossing.
Opbouw van een verdieping
Vol trots laten Yves en Sigrid de nieuwe verdieping van zo'n 52 vierkante meter zien. “We hebben ervoor gekozen om boven het woon- en keukengedeelte te maken en beneden de bestaande indeling met kamers te houden.” Het is strak ingericht en een enorm raam biedt uitzicht over de hele binnenstad. Twee hondjes rennen enthousiast door de woonkamer.
Lange tijd ging het stel ervan uit dat hun idee onmogelijk was, totdat de bewoners van de flat aan de overkant van de Goudsesingel begonnen met de opbouw van een verdieping. “Ik dacht: ‘Dus het kan!’” zegt Sigrid. Dat was het startschot voor hun eigen avontuur.
Flat uit de jaren '50 optoppen
Kon het ook op het dak van hun eigen flat, die gebouwd is in de jaren ‘50? Sigrid dook de gemeentearchieven in om de oude bouwtekeningen te zoeken. “Je hebt echt meerdere dikke mappen of dozen waar je dan de tekening in moet vinden van jouw appartement. Het is echt speurwerk. Maar ook wel interessant, je ziet die oude tekeningen met echt hele mooie handschriften erbij.”
Bij zo’n oude flat verwacht je misschien een minder sterke constructie, maar niets bleek minder waar. "Een oud buurvrouwtje zei altijd dat de flat heel goed gebouwd is. En ze had gelijk. Het stort niet zomaar in.”
De volgende stap was het overtuigen van de Vereniging van Eigenaren (VvE) van de flat. Ze hoopten dat meerdere bewoners van de 7e verdieping mee zouden willen doen, maar vanwege de kosten zagen hun buren ervan af. Ze gunden het Sigrid en Yves wel. “Ik zit ook in het bestuur van de VvE, ik ben al jaren erg betrokken bij alles hier. Dan heb je ook wel een gunfactor, denk ik", vertelt Sigrid.
Andere stijl dan origineel gebouw
Vervolgens moest het stel vergunningen aanvragen bij de bouwcommissie en de welstandscommissie van de gemeente Rotterdam. Een aannemer hielp hen daarbij. “Dit kun je niet in je eentje doen.” De gemeente stond welwillend tegenover hun plannen, zegt Sigrid. “Maar toch was het elke keer weer spannend.”
De bouwcommissie let op de veiligheid en de welstandscommissie op het aanzicht van het gebouw. Yves: “De welstandscommissie is kritisch. Die bestaat uit architecten. Het komt er eigenlijk op neer of ze het mooi vinden of niet. We hebben drie keer opnieuw tekeningen moeten aanleveren. Ik wist wel dat het goed zou komen, maar het heeft gewoon even tijd nodig.”
De buitenkant van de nieuwe verdieping is qua stijl anders dan de originele architectuur. Alleen de rand van het dak ziet er hetzelfde uit. “Er moest een kenmerk van het originele gebouw terugkomen in de opbouw.”
Verbouwing steeds duurder
Toen alle vergunningen rond waren, kon de bouw eindelijk van start, dachten Sigrid en Yves. Maar onverwacht gooide de coronacrisis roet in het eten. “Dat heeft voor uitstel gezorgd. En de materiaalprijzen gingen omhoog, dus we moesten extra financieren.”
In totaal heeft de verbouwing zo'n 2 ton gekost. “We gingen van tevoren uit van 1 tot 1,5 ton. Maar het werd steeds duurder. Als we van tevoren hadden geweten wat het bedrag was, dan hadden we misschien gedacht: ‘Moeten we dit wel doen?’ Maar ik ben blij dat we dat niet wisten.”
Grijze haren
Bouwen boven op een flat midden in de stad bleek best een uitdaging. Ze konden niet zomaar een bouwkraan op de Goudsesingel zetten, dus dat moest via de achterkant. Maar de poort om op de parkeerplaats te komen vormde een obstakel.
“Er was bijvoorbeeld een zeecontainer gehuurd om de materialen op te slaan op de parkeerplaats. Goed idee, maar het paste echt niet.” Ook met de kraan was het behoorlijk spannend, maar dat lukte wél. “Die heeft de banden leeg laten lopen, zodat die wat omlaagging.”
Ook hun eigen keuzes zorgden soms voor vertraging. “Ik wilde per se een grote
koelkast", vertelt Sigrid. Hij paste niet in de lift van de flat, werd naar boven gebracht door een verhuisbedrijf, maar paste toen alsnog niet door het trapgat in hun woning. De
koelkast moest weer naar beneden en is uiteindelijk met een verhuislift van buitenaf naar boven gebracht. Yves lacht: “Ik hoop dat hij het heel lang blijft doen. Ik heb er wel wat grijze haren bij gekregen.”
Verbouwen uitdaging voor relatie
Was de verbouwing een uitdaging voor hun relatie? Yves: “Ik heb ook best veel dingen zelf gedaan, om de kosten een beetje te drukken. Maar ik ben best wel een pietje precies. Met een hoop gezeur en getier begin ik eraan, want het moet wel goed gebeuren.” Sigrid: “Soms zeg ik: ‘Ga lekker even zitten, doe even relaxed’. Maar hij gaat maar door. Maar goed, zo gaat het al 25 jaar. En daarna is het gedaan en is hij helemaal blij.”
Gelukkig hebben ze redelijk dezelfde smaak. “Ik hou niet zo van prullaria”, zegt Yves. Sigrid: “Als ik helemaal los had kunnen gaan, dan hadden we misschien een gekleurde muur gehad. Maar ik vind wit ook hartstikke goed.” Yves, lachend: “Dan had het helemaal volgehangen met schilderijen, dan zou je de opbouw niet eens meer zien.”
Genieten van het huis
In 2022 was de nieuwe verdieping eindelijk klaar. De grootste winst is de nieuwe keuken, vinden ze allebei. “Voorheen hadden we een apart keukentje, dan zat de visite in de woonkamer en liep er altijd iemand heen en weer. Nu ben je gewoon in één ruimte, en in de zomer kun je ook het terras erbij betrekken.”
Het stel geniet nog elke dag van hun ‘nieuwe’ huis. Yves: “Als de zon opkomt, reflecteren bepaalde gebouwen het zonlicht. In de zomer doen we de deuren open en dan hoor je de stad wakker worden; de tram, de auto's, dat soort geluiden.” Hij pauzeert even en zegt dan lachend: “Ik denk niet dat wij hier ooit weg gaan, joh. Ik vind het echt top.”
Daken benutten
Sigrid en Yves zouden het optoppen van een huis aan iedereen aanraden. Yves: “Je moet wel een beetje stressbestendig zijn, een beetje avontuurlijk. En het geluk hebben dat je allemaal goede mensen hebt die het werk doen.” Sigrid: “Als je kijkt naar de hoeveelheid vierkante kilometers aan daken in Rotterdam, dat is echt enorm. Het is zonde om daar niks mee te doen.”