Is medisch hulpmiddel toch? Mag mee mits je een Engelse bijsluiter hebt en lijstje van de apotheek waar ie op staat. Of, iig, zodat het aan de airport regels voldoetquote:Op maandag 19 mei 2025 21:32 schreef kwiwi het volgende:
Ik heb een stomme vraag.. maar hoe nemen jullie gels waarbij de dosering '1 pompje' is mee in het vliegtuig? De originele verpakking is meer dan 100ml, en kan het niet echt in zo'n reisformaat tube doen, want dan weet ik niet precies hoeveel ik moet gebruiken.
Mijn hormoongels zijn onder de 100 (lijkt me, ~80g) dus die had ik gewoon in het voorvak van mijn rugzak. Zonder bijsluiter zelfs.quote:Op maandag 19 mei 2025 21:32 schreef kwiwi het volgende:
Ik heb een stomme vraag.. maar hoe nemen jullie gels waarbij de dosering '1 pompje' is mee in het vliegtuig? De originele verpakking is meer dan 100ml, en kan het niet echt in zo'n reisformaat tube doen, want dan weet ik niet precies hoeveel ik moet gebruiken.
Hoe gaat het met je? En hoe was het bij de gyn?quote:Op donderdag 8 mei 2025 16:04 schreef Claudia_x het volgende:
Ik zit er zelf op dit moment doorheen. Na mijn ingreep, waarbij een poliep is verwijderd, was mijn eerste menstruatie licht. De menstruatie daarna was de ergste die ik ooit heb meegemaakt en sindsdien zit ik op het oude niveau. Ik ben moe en heb geen energie. Daarnaast voel ik me alsof ik permanent met een blaasontsteking rondloop, alleen blijkt uit een test van de huisarts dat ik geen blaasontsteking heb. Advies: zorg dat je genoeg drinkt.![]()
Ik ben van de regen in de drup geraakt: ik had heftig bloedverlies, een ijzertekort en bloedarmoede. Daar heb ik nog steeds last van en er is dat blaasontstekingsgevoel bijgekomen. Volgende week ga ik weer naar de gynaecoloog.
Lief dat je ernaar vraagt! Ik voel me heel belabberd. Vorige week naar de gynaecoloog geweest en die gaat een nieuwe ingreep inplannen. Een ontsteking leek haar onwaarschijnlijk. Ze heeft weer bloedonderzoek uit laten voeren en m'n ijzergebreksanemie is erger geworden (terwijl ik al maanden een supplement slik). Dat verklaart in ieder geval waarom het voelt alsof ik een hartaanval krijg als ik een trap oploop.quote:Op dinsdag 20 mei 2025 16:07 schreef Lingue het volgende:
[..]
Hoe gaat het met je? En hoe was het bij de gyn?
He getsie, dat klinkt echt niet fijn! Daar gaat dus nog wat tijd overheen voordat je je weer beter gaat voelen. Maar fijn dat er een plan ligt! En hopelijk gaat die ingreep snel plaatsvinden!quote:Op dinsdag 20 mei 2025 16:27 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Lief dat je ernaar vraagt! Ik voel me heel belabberd. Vorige week naar de gynaecoloog geweest en die gaat een nieuwe ingreep inplannen. Een ontsteking leek haar onwaarschijnlijk. Ze heeft weer bloedonderzoek uit laten voeren en m'n ijzergebreksanemie is erger geworden (terwijl ik al maanden een supplement slik). Dat verklaart in ieder geval waarom het voelt alsof ik een hartaanval krijg als ik een trap oploop.
quote:Op dinsdag 20 mei 2025 16:27 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Lief dat je ernaar vraagt! Ik voel me heel belabberd. Vorige week naar de gynaecoloog geweest en die gaat een nieuwe ingreep inplannen. Een ontsteking leek haar onwaarschijnlijk. Ze heeft weer bloedonderzoek uit laten voeren en m'n ijzergebreksanemie is erger geworden (terwijl ik al maanden een supplement slik). Dat verklaart in ieder geval waarom het voelt alsof ik een hartaanval krijg als ik een trap oploop.
Lastig is dat he om dan eigenlijk te proberen dat je alles op alles zet om zo goed mogelijk door een maand heen te komen. En als dat dan even anders gaat dat je merkt dat je er direct door uit het veld geslagen wordt en even paar stappen terug zet.quote:Op maandag 26 mei 2025 15:05 schreef Koettie het volgende:
Sterkte Claudia! Wat gaan ze doen met de nieuwe ingreep?
Lig voor pampus op de bank. Gister ongesteld geworden, pijn in mijn 'alles'. Enorm beurs gevoel overal, hoofdpijn en wil gewoon niets. Vanmorgen wel naar werk geweest maar ging echt niet. Is jaren goed gegaan met m'n menstruatie, na jaren klachten (endometriose). Gematigd leven bleek/leek de oplossing, zo weinig mogelijk bewerkt voedsel, genoeg slapen enzovoort. Inmiddels ben ik wel slechter gaan eten hoewel ik dat paar maanden tetug weer teruggepakt heb maar nu zijn het niet eens zozeer de pijnklachten die me nekken maar de vermoeidheid, hersenmist en somber. Irritant, met pijn kan ik nog wel redelijk uit de voeten op werk maar als mn hoofd niet meewerkt helpt dat ook niet.
Inmiddels zijn we al weer bijna een maand verder. Hoe gaat het nu?quote:Op dinsdag 20 mei 2025 16:27 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Lief dat je ernaar vraagt! Ik voel me heel belabberd. Vorige week naar de gynaecoloog geweest en die gaat een nieuwe ingreep inplannen. Een ontsteking leek haar onwaarschijnlijk. Ze heeft weer bloedonderzoek uit laten voeren en m'n ijzergebreksanemie is erger geworden (terwijl ik al maanden een supplement slik). Dat verklaart in ieder geval waarom het voelt alsof ik een hartaanval krijg als ik een trap oploop.
Wat een nare ervaring voor je. Goed dat je je gevoel hebt gevolgd en bent gestopt.quote:Op dinsdag 17 juni 2025 23:09 schreef Seven. het volgende:
Mijn ervaring met Femoston: de eerste twee weken begonnen best OK, ik was voorzichtig optimistisch. Maar in week 3 al héél snel besloten om te stoppen want ik kreeg behoorlijk heftige bijwerkingen. Ik voelde me emotioneel, opgeblazen, ik kreeg weer dezelfde pukkel uitbraken die ik ook had in mijn puberteit. Alweer 2 weken gestopt, wel ongesteld geworden met en dat doet echt meer pijn dan ooit. Verder ook pijnlijke rieten, echt van die groeipijnen. Ik heb al gênant grote retten met m'n E cup, dus geen groei meer, thank you! Ik kreeg echt een heel erg onbestemd en 'dit is niet goed' gevoel. Na een paar dagen bijwerkingen heb ik besloten om naar dat gevoel te luisteren.
Binnenkort maak ik ff afspraak bij de huisarts voor bio-identieke HST.
Goede timing! Afgelopen vrijdag ben ik weer onder narcose gegaan. Deze keer is de Novasure-behandeling uitgevoerd en is een spiraaltje geplaatst. Alles is goed gegaan en mijn baarmoeder zag er prima uit. Aan de ene kant is dat frustrerend: ik voel me sinds de eerste ingreep waardeloos en weet niet nog steeds niet waardoor dat komt. Aan de andere kant moet ik er nu maar vertrouwen in hebben dat mijn bloedverlies vermindert en ik me op den duur beter zal voelen.quote:Op woensdag 18 juni 2025 08:25 schreef sigme het volgende:
[..]
Inmiddels zijn we al weer bijna een maand verder. Hoe gaat het nu?
Dit is heel herkenbaar. Voor mij was het omslagpunt toen ik problemen begon te krijgen om me te concentreren. Pijn kan ik hebben, vermoeidheid kan ik ook nog wel accepteren, maar ik weet niet wie ik ben als ik niet scherp kan denken. Ik heb het uiterste gedaan om de afgelopen tijd - het was druk op het werk - mijn uren te blijven maken en belangrijke klussen af te ronden. Mijn collega's heb ik om begrip gevraagd dat ik op dit moment minder aankan dan normaal. Iedereen reageert sympathiek, maar in de praktijk blijven mensen maar vragen en vragen.quote:Op maandag 26 mei 2025 15:05 schreef Koettie het volgende:
Inmiddels ben ik wel slechter gaan eten hoewel ik dat paar maanden tetug weer teruggepakt heb maar nu zijn het niet eens zozeer de pijnklachten die me nekken maar de vermoeidheid, hersenmist en somber. Irritant, met pijn kan ik nog wel redelijk uit de voeten op werk maar als mn hoofd niet meewerkt helpt dat ook niet.
Zo herkenbaar. Heb om andere redenen last van concentratieproblemen, minder snel informatie kunnen verwerken dan voorheen etc. Dit is ook door een arts vastgesteld d.m.v. testen. En ondanks dat er op het werk begrip lijkt te zijn voor de situtie, zijn m'n colllega's het na een uur ook alweer vergeten (incl. manager), en gaan gewoon door zoals voorheen. Ik red het gewoonweg niet meer zo, want helaas is mijn werk vooral snel veel nieuwe informatie verwerken en dan beslissingen nemen die behoorlijk wat impact hebben. Dus twijfel nu ook de hele dag of ik wel de juiste beslissingen heb genomenquote:Op woensdag 18 juni 2025 09:06 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dit is heel herkenbaar. Voor mij was het omslagpunt toen ik problemen begon te krijgen om me te concentreren. Pijn kan ik hebben, vermoeidheid kan ik ook nog wel accepteren, maar ik weet niet wie ik ben als ik niet scherp kan denken. Ik heb het uiterste gedaan om de afgelopen tijd - het was druk op het werk - mijn uren te blijven maken en belangrijke klussen af te ronden. Mijn collega's heb ik om begrip gevraagd dat ik op dit moment minder aankan dan normaal. Iedereen reageert sympathiek, maar in de praktijk blijven mensen maar vragen en vragen.
Dat hoop ik ook!quote:Op woensdag 18 juni 2025 09:25 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Zo herkenbaar. Heb om andere redenen last van concentratieproblemen, minder snel informatie kunnen verwerken dan voorheen etc. Dit is ook door een arts vastgesteld d.m.v. testen. En ondanks dat er op het werk begrip lijkt te zijn voor de situtie, zijn m'n colllega's het na een uur ook alweer vergeten (incl. manager), en gaan gewoon door zoals voorheen. Ik red het gewoonweg niet meer zo, want helaas is mijn werk vooral snel veel nieuwe informatie verwerken en dan beslissingen nemen die behoorlijk wat impact hebben. Dus twijfel nu ook de hele dag of ik wel de juiste beslissingen heb genomen![]()
Ook erg herkenbaar dat je zegt "ik weet niet wie ik ben als ik niet scherp kan denken".
Hoop dat het weer verbetert voor ons allemaal
Jij voelde je al niet goed onder andere door het ijzergebrek, dus dat zal niet meehelpen om snel(ler) weer de oude te zijn, misschien?quote:Op woensdag 18 juni 2025 09:50 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dat hoop ik ook!
Hoe is het bij jou eigenlijk gegaan met de pijn na de operatie? Is die uiteindelijk weggetrokken? Ik heb zelf twee lichte ingrepen gehad en die zijn me allebei tegengevallen. Online lees ik overal dat je je na een paar dagen weer de oude zou moeten voelen. Dat is bij mij totaal niet het geval.
Dat kan inderdaad. Wat me tegenvalt is dat ik er best veel en lang pijn van heb. De vorige keer duurde dat weken. En maanden later had ik nog het blaasontstekingsgevoel. Ik zit nu op de vijfde dag na de ingreep en de afgelopen twee dagen vond ik tot nog toe het zwaarst. De gynaecoloog noemde eens dat ik er misschien wat meer zenuwen heb.quote:Op woensdag 18 juni 2025 10:20 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Jij voelde je al niet goed onder andere door het ijzergebrek, dus dat zal niet meehelpen om snel(ler) weer de oude te zijn, misschien?
Ik moet zeggen dat ik van de novasure ook echt wel even bij heb moeten komen. De dag erna heb ik de hele dag op bed gelegen van pijn, slap en ellendig voelen. De dagen erna gingen wel weer aardig, maar nog niet optimaal. Ik hoor ook regelmatig dat het men al de volgende dag nergens meer last van had.
Ik hoop heel erg voor je dat het niet zo lang duurt.quote:Op woensdag 18 juni 2025 10:29 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dat kan inderdaad. Wat me tegenvalt is dat ik er best veel en lang pijn van heb. De vorige keer duurde dat weken. En maanden later had ik nog het blaasontstekingsgevoel. Ik zit nu op de vijfde dag na de ingreep en de afgelopen twee dagen vond ik tot nog toe het zwaarst. De gynaecoloog noemde eens dat ik er misschien wat meer zenuwen heb.
Ik heb me deze keer in ieder geval erop ingesteld dat ik het minimaal een half jaar moet geven. Dat is een flinke periode als je je niet oké voelt.
Ja, het is ook moeilijk te regelen met werk. Zit in de zorg en cliënten komen in crisis, of ik nou scherp ben of niet. Geplande afspraken kan ik wel wat schuiven en tijdens menstruatieweel plan ik meer administratie en telefoontjes, dat lukt dan beter. Maar in drukke tijden is het van het ene gesprek in het ander en dan ben ik om 16:00 echt gesloopt en lig ik om 20:00 in coma. Heb daar nog niet helemaal mn weg in gevonden. Helemaal nu mn cyclus onregelmatig is! Heb vandaag en morgen weinig spannend gepland staan maar ben nog niet ongesteld en voel me prima.. Dan is het weer heel zonde want nu mort ik volgende week 'voor niets' twee keer zo hard werken. + dat ik een leuk weekend gepland heb maar wss ben ik dan ongesteld. Ellende!!!quote:Op woensdag 18 juni 2025 09:06 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dit is heel herkenbaar. Voor mij was het omslagpunt toen ik problemen begon te krijgen om me te concentreren. Pijn kan ik hebben, vermoeidheid kan ik ook nog wel accepteren, maar ik weet niet wie ik ben als ik niet scherp kan denken. Ik heb het uiterste gedaan om de afgelopen tijd - het was druk op het werk - mijn uren te blijven maken en belangrijke klussen af te ronden. Mijn collega's heb ik om begrip gevraagd dat ik op dit moment minder aankan dan normaal. Iedereen reageert sympathiek, maar in de praktijk blijven mensen maar vragen en vragen.
+1 op wat ik heb laten staan.quote:Op woensdag 18 juni 2025 09:25 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Zo herkenbaar. Heb om andere redenen last van concentratieproblemen, minder snel informatie kunnen verwerken dan voorheen etc.
En ondanks dat er op het werk begrip lijkt te zijn voor de situtie, zijn m'n colllega's het na een uur ook alweer vergeten (incl. manager),
helaas is mijn werk vooral snel veel nieuwe informatie verwerken
Ook erg herkenbaar dat je zegt "ik weet niet wie ik ben als ik niet scherp kan denken".
Hoop dat het weer verbetert voor ons allemaal
Kak zeg.quote:Op woensdag 18 juni 2025 10:29 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dat kan inderdaad. Wat me tegenvalt is dat ik er best veel en lang pijn van heb. De vorige keer duurde dat weken. En maanden later had ik nog het blaasontstekingsgevoel. Ik zit nu op de vijfde dag na de ingreep en de afgelopen twee dagen vond ik tot nog toe het zwaarst. De gynaecoloog noemde eens dat ik er misschien wat meer zenuwen heb.
Ik heb me deze keer in ieder geval erop ingesteld dat ik het minimaal een half jaar moet geven. Dat is een flinke periode als je je niet oké voelt.
Die pijn is uiteindelijk weggetrokken gelukkig. Maar nooit geweten wat het nou precies was.quote:Op woensdag 18 juni 2025 09:50 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dat hoop ik ook!
Hoe is het bij jou eigenlijk gegaan met de pijn na de operatie? Is die uiteindelijk weggetrokken? Ik heb zelf twee lichte ingrepen gehad en die zijn me allebei tegengevallen. Online lees ik overal dat je je na een paar dagen weer de oude zou moeten voelen. Dat is bij mij totaal niet het geval.
Ik moet ook echt wat aan m'n auto correct toen met m'n rieten en rettenquote:Op woensdag 18 juni 2025 08:40 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Wat een nare ervaring voor je. Goed dat je je gevoel hebt gevolgd en bent gestopt.
Hopelijk doet de bio-hst voor je wat je nodig hebt.
Een half jaarquote:Op woensdag 18 juni 2025 10:29 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Dat kan inderdaad. Wat me tegenvalt is dat ik er best veel en lang pijn van heb. De vorige keer duurde dat weken. En maanden later had ik nog het blaasontstekingsgevoel. Ik zit nu op de vijfde dag na de ingreep en de afgelopen twee dagen vond ik tot nog toe het zwaarst. De gynaecoloog noemde eens dat ik er misschien wat meer zenuwen heb.
Ik heb me deze keer in ieder geval erop ingesteld dat ik het minimaal een half jaar moet geven. Dat is een flinke periode als je je niet oké voelt.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |