quote:
Op woensdag 22 januari 2025 21:05 schreef srekiurbegnaam het volgende:Merk dat het me fysiek ook begint te beïnvloeden. Ik voel me constant opgejaagd, zweet veel, pijn in borst en ervaar algemene pijn in mijn lichaam. Eigenlijk kan ik het hele lijstje afvinken van symptomen die bij extreme stress horen. Ik ben van nature geen hulpvrager, maar ik merk dat het steeds slechter gaat. In mijn familie zijn er meerdere gevallen van depressie/psychische stoornissen, en ik wil niet graag eindigen zoals hun.
Wat is een gemakkelijke manier om hulp te vragen (een soort instapmanier), en heeft iemand hier ervaring mee?
Ik zou mij in jouw geval vooral richten op een vrijgevestigde psycholoog of therapeut en niet naar de GGZ. Als je op internet gaat zoeken, zal je vaak psychologen etc tegenkomen die buiten de zorgverzekeraar vallen of alleen via een aanvullende verzekering vergoed worden. Dat is niet per definitie onbetrouwbaar: want vaak zit daarachter dat ze niet volgens diagnosen en bepaalde protocollen willen werken, maar naar hun clienten als mens willen kijken.
Meestal bieden vrijgevestigde psychologen een gratis oriënterend gesprek aan. Die kan je benutten om voor jezelf op te kunnen maken of die psych bij jou past ... en andersom of hij/zij jou kan helpen met jouw hulpvraag.
Een goede psycholoog of psychotherapeut luistert naar jou en probeert vanuit zijn/haar expertise met jou mee te denken wat je het beste kunt doen om jouw problemen op te lossen of om ze in ieder geval draaglijker te maken.
Natuurlijk moet hij/zij jou weleens confronteren met gevoelige issues, want het is juist de bedoeling dat je bij jouw gevoel komt. Hoe je uiting wilt geven aan jouw emoties en gevoelens en tegen wie jij je wel en niet kwetsbaar wilt opstellen, dat blijft altijd jouw eigen keus. Het is jouw leven waarbij je zelf blijft kiezen hoe je het leeft.
Het punt is dat als je niet voldoende voor jezelf een manier hebt gevonden hoe je met jouw emoties moet omgaan en ze daarom wegdrukt om jezelf groot te houden, jij juist daardoor klachten gaat krijgen zoals jij die ervaart. Door die klachten kunnen juist heftige emoties zoals angst, woede en beschaamdheid ontstaan: alles wat jij jarenlang hebt weggedrukt, wilt zich ontladen. Alleen door dat wegdrukken weet je ook niet meer waarmee het in verband staat; dan kan je er verkeerde conclusies aan koppelen. Bijvoorbeeld als je heel veel schaamte voelt, kan je jezelf aanpraten dat je een minderwaardige lul bent. Dan ga je je afvragen wat je verkeerd gedaan hebt. En als je je dan om een willekeurig voorbeeld te noemen, herinnert dat iemand jou ooit ongevoelig en tactloos had genoemd, kunnen jouw gedachten daardoor een loopje nemen en kan jij jezelf overtuigingen aanpraten dat je egoïstisch bent en met niemand rekening houdt. Terwijl dat in werkelijkheid helemaal niet het geval hoeft te zijn. Daar komt bovenop dat als jij jezelf overtuigingen praat waardoor jij je een slecht mens voelt, andere mensen om jou heen daar misbruik van kunnen maken door hun eigen shit op jou te projecteren. Bijvoorbeeld zoals in de onderstaande clip:
Bekijk deze YouTube-videoHoe meer jij in contact staat met jouw emoties en gevoelens, hoe minder jij vatbaar bent om het slachtoffer te worden van mensen die hun shit en narigheid op jou proberen te projecteren. Er bestaan mensen die weliswaar heel goed kunnen manipuleren en jou bij wijze van spreken kunnen overtuigen dat de Paus een moslim is. Echter niemand kan de realiteit veranderen. Als heel veel mensen een bepaalde leugen geloven, is het nog steeds een leugen. Als je in contact staat met jouw gevoelens, dan merk je zoiets veel sneller op. En juist dan voorkom je dat emoties zo hoog oplopen dat jij je erdoor laat leiden en grip verliest op jezelf en jouw leven.
Bij wie je ook aanklopt voor hulp en/of eventuele therapie. Het is hoe dan ook belangrijk dat jullie beiden goed met elkaar communiceren. Het is niet alleen aan cliënten om zich niet te snel te laten leiden door aannames - dat geldt net zo goed voor een psycholoog of therapeut. Een goede psych dringt jou niet op wat goed voor jou is, maar probeert zoveel mogelijk de regie bij jou te laten. Als jij het zelf niet weet, dan kan hij/zij iets voorstellen. En als jij je daar uiteindelijk niet beter bij gaat voelen en dat aangeeft, dan zal hij/zij dat respecteren en een andere manier proberen.