Amsterdam: een media frenzyGeplaatst op 09/11/2024 door Chris Klomp
Het recente geweld in Amsterdam is zorgelijk en beschamend. Maar wat minstens zo zorgelijk is, is de enorme frenzy die naar boven kwam door toedoen van onverantwoordelijke journalisten en politici. De eng nauwe blik van velen zorgde voor een totaal scheefgetrokken beeld waar mensen zich diep voor zouden moeten schamen.
Voor de goede orde: ik ga hier op geen enkele manier ontkennen dat antisemitisme, ook onder een bepaald deel van onze migrantenbevolking, een groot probleem is. Maar de berichtgeving van journalisten, duiders en politici na het geweld in Amsterdam kun je met geen mogelijkheid ter wereld neutraal en objectief noemen.
Vrijwel iedereen sprong blind op de opheftrein en vrijwel niemand trok aan de noodrem.
Pogrom
Mensen die in bijvoorbeeld de Verenigde Staten wonen moeten welhaast met een enorme schok de berichtgeving hebben gelezen. Israëlische toeristen die zomaar op straat in Amsterdam werden aangevallen omdat ze Joods zijn. Een ware pogrom. Een Jodenjacht. Een Israëlische president die met vliegtuigen een evacuatie organiseerde om de weerloze en onschuldige slachtoffers van deze bijna genocidale aanval te kunnen redden. Wat was hier gaande?
De ronkende teksten van de autoriteiten hielpen hier ook al niet bij.
Koning Willem-Alexander verklaarde vol verontwaardiging en afgrijzen dat Amsterdam de Joden, net als in de Tweede Wereldoorlog, in de steek had gelaten. Burgemeester Femke Halsema belegde – met de hete adem van Wilders in haar nek veel te snel een persconferentie, waarin ze begrip toonde voor mensen die hier een pogrom in zagen.
En dan zwijg ik nog maar over Israëlische media die een handvol gewonden betitelden als de nieuwe Holocaust.
Narratief
Met stijgende verbazing las ik de verhalen van mijn collega’s in de krant. Was ik nou gek geworden? Naarmate de dag vorderde, draaide het narratief enigszins door mensen die wel het hoofd koel hielden, maar veel journalisten, duiders en politici bleven vol op het orgel verslag doen.
Wachten op alle feiten was er niet bij, niemand wilde de ophef en de verontwaardiging missen.
Ik heb er wel vaker over geschreven, de taal is de kanarie in de kolenmijn. Door volstrekte subjectieve termen als ‘toerist’ versus ‘georganiseerd moslimtuig’ werd hier een frame neergezet dat precies past in de Israëlische propaganda. Sommige media kregen het zelfs voor elkaar om de gehele voetbalcontext maar over te slaan.
Schandalig.
Jodenhaat
Het Duitse blad BILD presteerde het zelfs om woest te koppen dat ‘de Jodenhaat terug is’, uitgerekend boven een screenshot van een Nederlandse tweep die juist filmde hoe Israëlische voetbalsupporters Amsterdammers aanvielen. Thierry Baudet spuugde op de ‘massamigratie’ die dit mogelijk maakte. U kent hem wel: de man die ooit verklaarde dat iedereen in zijn directe omgeving antisemiet is.
Een beter symbool van de volstrekte valse balans kun je bijna niet bedenken.
Gebeurtenissen
Wat weten we dan wel van de gebeurtenissen in Amsterdam?
Ten eerste was het vanaf het begin voor de objectieve duider al duidelijk dat het hier helemaal niet gaat om onschuldige, weerloze Joodse toeristen die met hun gezin gezellig een weekje naar Nederland waren gekomen.
We hebben het hier over fanatieke supporters van de voetbalclub Maccabi Tel Aviv. De harde kern van deze club staat al jaren bekend als buitengewoon racistisch en agressief. Voor een Europese wedstrijd in Athene sloegen ze al eens een man tot pulp, louter omdat hij met een Palestijnse vlag zwaaide.
Provocerend
Onderdeel zijn van een club voetbalsupporters met uiterst bedenkelijk gedrag is geen reden om in elkaar geslagen te worden (hoewel tegenstanders doorgaans minder nodig hebben om gewelddadig te worden), maar hier was meer aan de hand.
Een deel van de fans van de voetbalclub gedroeg zich al enige tijd buitengewoon provocerend en agressief in onze hoofdstad. Volgens een Amsterdamse politiechef werden Palestijnse vlaggen van woningen getrokken, een vlag werd midden op de Dam in de fik gestoken en een taxi werd vernield. De groep liep gemaskerd met stalen pijpen over straat
Journalisten en taxichauffeurs werden belaagd en de groep zong onophoudelijk teksten waarbij de moord op Palestijnen, vrouwen en kinderen, werd toegejuicht. Lof voor de Israëlische strijdkrachten (die van het ICJ onlangs de waarschuwing kregen dat ze toch echt een genocide moesten zien te voorkomen) en ‘neuk de Arabieren’.
De fans zongen letterlijk dat er in Gaza geen scholen meer waren, omdat er toch geen kinderen meer zijn.
Taxichauffeurs
Ik weet niet precies hoe ervaren sommige journalisten zijn, maar het belagen van Amsterdamse taxichauffeurs is altijd een garantie op georganiseerd verzet. Die jongens komen namelijk nogal voor elkaar op. Lees vooral even wat er al kan gebeuren als ze collectief in actie komen tegen snorders, inclusief het klemrijden van auto’s. Het woord taxi-oorlog is ook al geen grap.
Wie die dynamiek niet ziet, heeft of geen enkele ervaring of wil het gewoon niet zien, waarschijnlijk omdat nuance niet scoort.
Scooters
Het lijkt erop dat naast het verzet van de taxichauffeurs ook groepen jongeren op scooters actief waren. Ik weet niet wie die jongens precies zijn, dat zal onderzoek uit moeten wijzen, maar het zou mij niet verbazen als we het hier hebben over jongeren die op de een of andere manier Arabische roots hebben.
Daar zullen ongetwijfeld antisemitische gedachten een rol spelen, maar zou het heel misschien ook te maken kunnen hebben met de ronduit misdadige rol van de Israëlische regering met betrekking tot Palestijnen? Zou het heel misschien kunnen dat mensen die familieleden verloren hebben of jarenlang hebben geleefd in een openbare gevangenis en onder een beleid van schandalige apartheid misschien wel enigszins ontstemd zijn over racistische voetbalsupporters die tonnen zout in de nog verse wonden strooien?
Tel Aviv
Zou het bijvoorbeeld ook kunnen zijn dat als voetbalsupporters naar Tel Aviv reizen om de vreselijke gebeurtenissen op 7 oktober toe te juichen en Israëlische vlaggen van gebouwen te rukken en in de brand te steken, ze wellicht niet vriendelijk toe zullen worden gesproken? Ik durf hier wel te beweren dat dezelfde journalisten en politici die nu zo vol op het orgel gaan, dan niet zullen spreken van weerloze toeristen of een pogrom.
Nogmaals, ik ga hier op deze plek zeker niet ontkennen dat antisemitisme een rol heeft gespeeld bij de gebeurtenissen in Amsterdam. Maar dat onderdeel benoemen is iets heel anders dan de voetbalcontext en de rol van de supporters van Maccabi Tel Aviv volledig negeren, zoals zo veel mensen zo graag hebben gedaan en nog steeds doen.
Opjagen
Hoewel er hier geen sprake lijkt te zijn van twee rivaliserende groepen voetbalsupporters is het mij volledig onduidelijk waarom zelfs doorgewinterde journalisten voorbijgaan aan het gegeven dat het opjagen van voetbalsupporters tijdens uitwedstrijden schering en inslag is in Europese steden.
Supporters van Ajax hebben er als slachtoffer een shitload aan ervaring mee, maar nooit werd het een pogrom genoemd.
Voorbeelden zijn er genoeg. Supporters van Hammarby IF openden in de zomer van 2023 een ware klopjacht op Nederlandse voetbalfans. Hammarby-fans riepen op om ‘actief op zoek te gaan’ naar Nederlandssprekende mensen, bij voorkeur mannen met zwarte of neutrale kleding aan. Er werd opgeroepen om auto’s met Nederlandse kentekens te volgen en te fotograferen.
‘Steek hun banden lek, want ze moeten zich geterroriseerd en opgejaagd voelen’, schreef een clubje supporters op social media.
Telegram
En ja, daar wordt ook al sinds jaar en dag Telegram of Whatsapp voor gebruikt. Dat mensen nu het woord Jodenjacht gebruiken, lijkt mij op zichzelf staand ook niet meteen alarmerend. Onze eigen roomblanke fans van Nederlandse clubs schreeuwden jarenlang met speels gemak ‘Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas’.
In 2011 zong ADO Den Haag-speler Lex Immers vrolijk met zijn fans mee dat ze ‘op Jodenjacht’ zouden gaan. Is dat antisemitisme? Of gewoon een smakeloze reactie op het gegeven dat de fans uit Amsterdam (niet zelden wonend in Almere-Haven overigens) de term Joden als geuzennaam gebruiken?
Antisemitisme
Zoals al in het begin van dit verhaal al gesteld: antisemitisme is een probleem. Ook in Nederland, ook in Europa. En ja, het is ook een probleem dat bepaalde migrantengroepen antisemitisch denken. Ik moet zeggen dat wij gezien onze donkere geschiedenis nou niet meteen vooraan dienen te staan als we het hebben over het veroordelen van antisemitisme, maar dat maakt het probleem niet anders.
Maar wat mij betreft is het net zo hard een probleem als journalisten en politici met oogkleppen op hijgerig verslag doen van een gebeurtenis, de context volledig uit het oog verliezen en kritiekloos Israëlische propaganda doortoeteren.
Olie
Want ik zou wel eens willen weten wat al die schuimbekkende tweets van politici en die gekleurde verslaggeving in hemelsnaam bijdragen aan de problemen. Anders dan dat ze alleen maar rijkelijk olie op het vuur gooien en de boel verder op scherp zetten. Wat we nu al zien, want Geert Wilders is er alweer als de kippen bij om te schuimbekken over deportatie van criminele moslims.
Van Wilders en populistische media was dit te verwachten, maar dat de rest in dit geval zo gulzig meedeed aan een karikatuur, geeft heel erg te denken.
Haaien
We kennen allemaal de beelden wel van haaien die buiten zinnen raken als ze met zijn allen rond voedsel cirkelen. Het vrijgekomen bloed trekt meer haaien aan en er ontstaat een feeding frenzy.
En los van alle terechte zorgen over antisemitisme was dat wat hier aan de hand was. Een beschamende feeding frenzy van media en politici, dat werkelijk precies helemaal niets bij gaat dragen aan welk probleem dan ook.
Tot slot zou ik het volgende willen opmerken:
Als het op grote schaal en langdurig vermoorden van vrouwen en kinderen geen genocide genoemd mag worden, waarom mag een gewelddadige afrekening met agressieve en provocerende voetbalfans dan wel een pogrom genoemd worden?
https://chrisklomp.nl/amsterdam-een-media-frenzy/