R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Als ik door jouw PoHi blader kom ik een post uit 2015 tegen.
Een deel uit die post:
Heb je inmiddels wel contact met je familie ? En waarom koos je er destijds voor om geen contact met ze te hebben?
Gaven ze in het verleden vaak kritiek of waren ze negatief tegen/over jou? En was dat dan over jouw gezicht of gedrag?
De spiegel geeft misschien een letterlijke weerspiegeling, maar het is niet zo dat je daar dan ook automatisch objectief naar kan kijken. Als jij voor de spiegel gaat staan met het idee dat je de moeite niet waard en lelijk bent, is de kans groot dat je precies dat ook in jezelf gaat zien. Terwijl als je positievere gedachten over jezelf hebt, je je daar weer meer in kan vinden. Je ziet wat je denkt. Met wat voor gedachten sta jij voor de spiegel?
Je kijkt alleen naar wat je niet mooi vindt , mét een vergrootglas, waardoor het ook nog eens ontzettend uit proportie raakt in je hoofd.
Je koppelt negatieve gedachten aan jouw spiegelbeeld
Deze negatieve gedachten kunnen over uiterlijk gaan: 'ik ben lelijk' 'mijn gezicht klopt niet' ,
maar ook andere negatieve gedachten koppel je bewust of onbewust aan jouw spiegelbeeld.
Als je met dit soort gedachten voor de spiegel gaat staan – misschien wel juist op de momenten dat je op zoek bent naar bevestiging , is de kans groot dat je dit er ook in terug gaat zien.
Maar hoe je overkomt is zo veel meer dan je letterlijke uiterlijk (waar je ook veel strenger en negatiever over bent dan de mensen om jou heen).
Je maniertjes, eigen mimiek hoe jij beweegt in het leven, maken jou juist ook zo eigen en leuk.
Anderen kijken niet naar jou zoals jij in de spiegel kijkt
Je hebt misschien het gevoel dat iedereen die jou ziet, hetzelfde ziet als wat jij ziet. En als jij zelf niet met een fijn (of neutraal) gevoel naar jouw spiegelbeeld kan kijken, kan dit best een naar idee zijn. Maar anderen kijken niet naar jou zoals jij naar jezelf in de spiegel kijkt. Niet met die kritische blik, niet alsmaar starend naar waar jij je onzeker over voelt, niet om een oordeel over jouw uiterlijk te vormen en dus jou als persoon te kunnen vellen. Zeker de mensen in jouw directe omgeving en die dicht bij jou staan, zien jou als jou; iemand van wie ze houden, met wie ze graag omgaan. Ze zien jouw leuke trekjes en vast ook wel wat vervelende, maar die hebben we allemaal.
Maar mensen met BDD hebben de obsessieve overtuiging dat één of meer lichaamsdelen afstotelijk of misvormd zijn. In jouw geval je gezicht/kaak.
BDD is een ernstige psychische aandoening die vaak wordt gekenmerkt door obsessieve gedachten over een vermeend ' defect' of gebreken in het uiterlijk.
Zij ervaren vaak intense angst en ontevredenheid over hun uiterlijk, zelfs als er geen werkelijke afwijkingen aanwezig zijn of als de waargenomen afwijkingen minimaal zijn. Ze creëren dus zelf (onterecht) een negatief zelfbeeld.
Ik kwam dit tegen van Nienke Vulink, gespecialiseerd in BDD
https://kennisnet.vgct.nl/cgt-bij-body-dysmorphic-disorder-werkt/
Een deel uit de tekst:
Mensen met Body Dysmorphic Disorder zijn ervan overtuigd dat één of meer lichaamsdelen afstotelijk zijn. Buitenstaanders valt meestal niets op. De lijdensdruk is groot en patiënten zijn doorgaans met niets anders bezig. Gelukkig werkt CGT. De uitdaging is alleen om BDD-patiënten te bereiken, vertellen Nienke Vulink en Rachel Loenen, beiden gespecialiseerd in BDD. “Ze zijn zo overtuigd van hun lelijkheid, dat het niet in hen opkomt dat het probleem psychisch is.”
Rotsvaste overtuiging
Bij Body Dysmorphic Disorder (BDD) is geen sprake van een afwijking. Of er is sprake van zo’n minimale afwijking dat die niet in verhouding staat tot de ernstige walging, angst en schaamte die de patiënt voelt. De persoon in kwestie kijkt continu in de spiegel, doet er uren over om zichzelf op te maken of zoekt geruststelling in zijn contact met anderen. Soms durven patiënten helemaal de straat niet meer op. De dwangmatige handelingen leiden vaak tot preoccupatie. Die zorgt voor een enorme lijdensdruk, vertelt Nienke Vulink. Zij is psychiater op de afdeling Psychiatrie in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en heeft zich gespecialiseerd in BDD. “Hun leven staat in het teken van de obsessie die zij voor hun uiterlijk hebben. En doordat ze ervan overtuigd zijn dat het waar is wat zij ervaren, is het moeilijk om deze patiënten in beeld te krijgen. Ze zijn zich er immers niet van bewust dat wat zij ervaren in werkelijkheid een psychische klacht is.
Mensen met BDD zoeken eerder hulp bij specialisten van wie zij denken dat die iets aan de lelijkheid kunnen doen, zoals plastisch chirurgen, kaakchirurgen en dermatologen.
Wat mij in dit stuk opviel was dat 10 procent van de kaakchirurg patienten eigenlijk BDD heeft.
Nog een artikel over BDD met psychiater Nienke Vulink
https://www.nationalezorg(...)-blijft-bestaan.html
En een interview met Nienke Vulink
https://www.nporadio1.nl/(...)ekte-vol-onzekerheid
Nog wat links
https://www.amsterdamumc.(...)hic-disorder-bdd.htm
https://www.amsterdamumc.(...)er%20antidepressivum
https://www.psyned.nl/bod(...)en%20of%20veranderen
Mijn advies: Ga naar de huisarts en bespreek de problemen die je met je uiterlijk ervaart.
[ Bericht 3% gewijzigd door Puzzie op 23-11-2024 00:07:50 ]
Een deel uit die post:
Met welke ziekte ben je geboren als ik vragen mag?quote:Allereerst ben ik geboren met een ziekte waardoor ik een misvormd gezicht heb en doordoor mezelf in de loop der jaren ben gaan terug terugtrekken omdat ik altijd vanaf de zijlijn moest toekijken hoe mensen relaties en sociale contacten opbouwden. Verder ben ik ook geen leuk persoon om mee om te gaan. Operaties om mijn gezicht te fixen zijn niet mogelijk.
Ik leef nu ruim 12 jaar geïsoleerd en ben begin 30. Mijn twintiger jaren waren pure hel waarin ik alles heb overgeslagen en ik hoop nu meer rust te krijgen.
Inmiddels leef ik volledig geïsoleerd zonder contact met familie. In mijn geval is dit de beste oplossing om het lijden te beperken.
Heb je inmiddels wel contact met je familie ? En waarom koos je er destijds voor om geen contact met ze te hebben?
Gaven ze in het verleden vaak kritiek of waren ze negatief tegen/over jou? En was dat dan over jouw gezicht of gedrag?
De spiegel geeft misschien een letterlijke weerspiegeling, maar het is niet zo dat je daar dan ook automatisch objectief naar kan kijken. Als jij voor de spiegel gaat staan met het idee dat je de moeite niet waard en lelijk bent, is de kans groot dat je precies dat ook in jezelf gaat zien. Terwijl als je positievere gedachten over jezelf hebt, je je daar weer meer in kan vinden. Je ziet wat je denkt. Met wat voor gedachten sta jij voor de spiegel?
Je kijkt alleen naar wat je niet mooi vindt , mét een vergrootglas, waardoor het ook nog eens ontzettend uit proportie raakt in je hoofd.
Je koppelt negatieve gedachten aan jouw spiegelbeeld
Deze negatieve gedachten kunnen over uiterlijk gaan: 'ik ben lelijk' 'mijn gezicht klopt niet' ,
maar ook andere negatieve gedachten koppel je bewust of onbewust aan jouw spiegelbeeld.
Als je met dit soort gedachten voor de spiegel gaat staan – misschien wel juist op de momenten dat je op zoek bent naar bevestiging , is de kans groot dat je dit er ook in terug gaat zien.
Maar hoe je overkomt is zo veel meer dan je letterlijke uiterlijk (waar je ook veel strenger en negatiever over bent dan de mensen om jou heen).
Je maniertjes, eigen mimiek hoe jij beweegt in het leven, maken jou juist ook zo eigen en leuk.
Anderen kijken niet naar jou zoals jij in de spiegel kijkt
Je hebt misschien het gevoel dat iedereen die jou ziet, hetzelfde ziet als wat jij ziet. En als jij zelf niet met een fijn (of neutraal) gevoel naar jouw spiegelbeeld kan kijken, kan dit best een naar idee zijn. Maar anderen kijken niet naar jou zoals jij naar jezelf in de spiegel kijkt. Niet met die kritische blik, niet alsmaar starend naar waar jij je onzeker over voelt, niet om een oordeel over jouw uiterlijk te vormen en dus jou als persoon te kunnen vellen. Zeker de mensen in jouw directe omgeving en die dicht bij jou staan, zien jou als jou; iemand van wie ze houden, met wie ze graag omgaan. Ze zien jouw leuke trekjes en vast ook wel wat vervelende, maar die hebben we allemaal.
Maar mensen met BDD hebben de obsessieve overtuiging dat één of meer lichaamsdelen afstotelijk of misvormd zijn. In jouw geval je gezicht/kaak.
BDD is een ernstige psychische aandoening die vaak wordt gekenmerkt door obsessieve gedachten over een vermeend ' defect' of gebreken in het uiterlijk.
Zij ervaren vaak intense angst en ontevredenheid over hun uiterlijk, zelfs als er geen werkelijke afwijkingen aanwezig zijn of als de waargenomen afwijkingen minimaal zijn. Ze creëren dus zelf (onterecht) een negatief zelfbeeld.
Ik kwam dit tegen van Nienke Vulink, gespecialiseerd in BDD
https://kennisnet.vgct.nl/cgt-bij-body-dysmorphic-disorder-werkt/
Een deel uit de tekst:
Mensen met Body Dysmorphic Disorder zijn ervan overtuigd dat één of meer lichaamsdelen afstotelijk zijn. Buitenstaanders valt meestal niets op. De lijdensdruk is groot en patiënten zijn doorgaans met niets anders bezig. Gelukkig werkt CGT. De uitdaging is alleen om BDD-patiënten te bereiken, vertellen Nienke Vulink en Rachel Loenen, beiden gespecialiseerd in BDD. “Ze zijn zo overtuigd van hun lelijkheid, dat het niet in hen opkomt dat het probleem psychisch is.”
Rotsvaste overtuiging
Bij Body Dysmorphic Disorder (BDD) is geen sprake van een afwijking. Of er is sprake van zo’n minimale afwijking dat die niet in verhouding staat tot de ernstige walging, angst en schaamte die de patiënt voelt. De persoon in kwestie kijkt continu in de spiegel, doet er uren over om zichzelf op te maken of zoekt geruststelling in zijn contact met anderen. Soms durven patiënten helemaal de straat niet meer op. De dwangmatige handelingen leiden vaak tot preoccupatie. Die zorgt voor een enorme lijdensdruk, vertelt Nienke Vulink. Zij is psychiater op de afdeling Psychiatrie in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en heeft zich gespecialiseerd in BDD. “Hun leven staat in het teken van de obsessie die zij voor hun uiterlijk hebben. En doordat ze ervan overtuigd zijn dat het waar is wat zij ervaren, is het moeilijk om deze patiënten in beeld te krijgen. Ze zijn zich er immers niet van bewust dat wat zij ervaren in werkelijkheid een psychische klacht is.
Mensen met BDD zoeken eerder hulp bij specialisten van wie zij denken dat die iets aan de lelijkheid kunnen doen, zoals plastisch chirurgen, kaakchirurgen en dermatologen.
Wat mij in dit stuk opviel was dat 10 procent van de kaakchirurg patienten eigenlijk BDD heeft.
Nog een artikel over BDD met psychiater Nienke Vulink
https://www.nationalezorg(...)-blijft-bestaan.html
En een interview met Nienke Vulink
https://www.nporadio1.nl/(...)ekte-vol-onzekerheid
Nog wat links
https://www.amsterdamumc.(...)hic-disorder-bdd.htm
https://www.amsterdamumc.(...)er%20antidepressivum
https://www.psyned.nl/bod(...)en%20of%20veranderen
Mijn advies: Ga naar de huisarts en bespreek de problemen die je met je uiterlijk ervaart.
[ Bericht 3% gewijzigd door Puzzie op 23-11-2024 00:07:50 ]
My age is very
Inappropriate
for my behavior
Inappropriate
for my behavior
Vergeet niet dat de Orthodontist het met mij eens is dat er wel degelijk een probleem is, in 2020 liet hij mij vallen en dit was zijn laatste brief waarbij hij mij doorverwees naar een fysiotherapeut:
Kaakchirurgen beginnen het eindelijk eens te worden, er zijn wervels verschoven aan beide zijden van mijn oren, die hebben de kaak naar voren getrokken, en dat heeft de groei beïnvloed. Er heeft dusdanig veel verschuiving plaats gevonden van de wervels dat mijn hele gezicht veranderde. Ik had bijvoorbeeld flaporen en nu staan ze geheel plat tegen mijn gezicht aan, ik had een hele brede kaaklijn daar is niks meer van over. Ik had een rond vol gezicht, nu lang en scheef etc. Het heeft tevens veel botverlies opgeleverd waardoor mijn kaak bijna in zijn geheel is geslonken. Volgens de kaakchirurgen staat mijn onderkaak in een onnatuurlijke positie, een anatomisch probleem dat niet valt op te lossen door operaties. Dus het is uitgesloten dat alles in mijn hoofd zit, De orthodontist sprak van een uniek probleem dat wellicht niet vaker voorkomt dan 1 op 100.000. De vergroeiingen zijn heftig.
Nu denk je misschien dat ik vanuit BDD spreek maar dat is absoluut niet zo.
De ortho heeft al die tijd gelijk gehad dat er een discusverplaatsing heeft plaatsgevonden in combinatie met verschoven wervels.
Bovendien sta ik nu compleet voor lul als ik mijn mond sluit aangezien de kaak ongekend ver naar voren beweegt, dit valt niet op te lossen met fysiotherapie of botox, het is een genetisch probleem, verschuivingen en misgroeien van wervels. Mijn onderkaak is statisch waar ik mee bedoel dat de kaak niet naar achteren gezet kan worden, het staat in een onnatuurlijke positie vanwege de vergroeiingen. Niet mijn woorden, maar van de kaakchirurgen. Ik ben het moeilijkste project dat ze ooit hebben behandeld, er lijkt geen oplossing te zijn behalve zoals ze zelf zeggen , acceptatie.
Zeg nu zelf, als 2 operaties het probleem niet verhelpen maar zelfs erger hebben gemaakt dan is er toch iets heftigs aan de hand?
Ik durf te beweren dat ik tot mijn zestiende een bovengemiddeld uiterlijk had en dit veranderde acuut rond mijn zeventiende.
[ Bericht 28% gewijzigd door -Deluzion- op 23-11-2024 05:15:12 ]
Kaakchirurgen beginnen het eindelijk eens te worden, er zijn wervels verschoven aan beide zijden van mijn oren, die hebben de kaak naar voren getrokken, en dat heeft de groei beïnvloed. Er heeft dusdanig veel verschuiving plaats gevonden van de wervels dat mijn hele gezicht veranderde. Ik had bijvoorbeeld flaporen en nu staan ze geheel plat tegen mijn gezicht aan, ik had een hele brede kaaklijn daar is niks meer van over. Ik had een rond vol gezicht, nu lang en scheef etc. Het heeft tevens veel botverlies opgeleverd waardoor mijn kaak bijna in zijn geheel is geslonken. Volgens de kaakchirurgen staat mijn onderkaak in een onnatuurlijke positie, een anatomisch probleem dat niet valt op te lossen door operaties. Dus het is uitgesloten dat alles in mijn hoofd zit, De orthodontist sprak van een uniek probleem dat wellicht niet vaker voorkomt dan 1 op 100.000. De vergroeiingen zijn heftig.
Nu denk je misschien dat ik vanuit BDD spreek maar dat is absoluut niet zo.
De ortho heeft al die tijd gelijk gehad dat er een discusverplaatsing heeft plaatsgevonden in combinatie met verschoven wervels.
Bovendien sta ik nu compleet voor lul als ik mijn mond sluit aangezien de kaak ongekend ver naar voren beweegt, dit valt niet op te lossen met fysiotherapie of botox, het is een genetisch probleem, verschuivingen en misgroeien van wervels. Mijn onderkaak is statisch waar ik mee bedoel dat de kaak niet naar achteren gezet kan worden, het staat in een onnatuurlijke positie vanwege de vergroeiingen. Niet mijn woorden, maar van de kaakchirurgen. Ik ben het moeilijkste project dat ze ooit hebben behandeld, er lijkt geen oplossing te zijn behalve zoals ze zelf zeggen , acceptatie.
Zeg nu zelf, als 2 operaties het probleem niet verhelpen maar zelfs erger hebben gemaakt dan is er toch iets heftigs aan de hand?
Ik durf te beweren dat ik tot mijn zestiende een bovengemiddeld uiterlijk had en dit veranderde acuut rond mijn zeventiende.
[ Bericht 28% gewijzigd door -Deluzion- op 23-11-2024 05:15:12 ]
Graag verwijderen
wat wil je nu horen?
Op zondag 8 december 2013 00:01 schreef Karina het volgende:
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.
Sorry maar dit is gewoon niet waar, Ik lees hier vaak dat mensen zeggen: "Het is gewoon een slachtofferrol En dat is enorm onaantrekkelijk." Dit raakt mij diep, want het voelt alsof mijn ervaringen en emoties worden weggewuifd. Denken mensen nu echt dat ik al 28 jaar vrijwillig een slachtofferrol op mij neem? Dat ik in mijn meer dan veertigjarige bestaan nooit heb geprobeerd dit anders te zien of het achter me te laten?quote:Op vrijdag 22 november 2024 15:32 schreef greysbones het volgende:
[..]
Het is gewoon een slachtofferrol
En dat is enorm onaantrekkelijk
Wat ik ervaar is geen keuze. Het is geen rol die ik speel. Het is een diepgewortelde traumatische ervaring waar ik onmogelijk volledig overheen kan komen. Het heeft me niet alleen geraakt, maar vormt nog steeds mijn dagelijkse realiteit. Trauma heeft een manier om je leven te blijven beheersen zelfs als je alles op alles zet om verder te komen.
Ik vind het pijnlijk dat dit vaak niet wordt begrepen. Er wordt zo makkelijk gezegd: "Je moet het loslaten" alsof dat een knop is die je even kunt omzetten. Het is zoveel complexer dan dat. Mensen onderschatten hoe trauma werkt, hoe het zich vastzet in je lichaam en geest. Ik probeer echt mijn weg te vinden maar het is zwaar. Het laatste wat ik nodig heb is dat mensen dit bestempelen als een slachtofferrol.
Graag verwijderen
Ja, dat denken mensen. Je hebt hier een keer een foto gepost en je ziet er normaal uit.
Haters everywhere but I don't really care.
Ik weet eigenlijk niet of het bestaat, denk het ergens wel, maar heb je wel eens gekeken of gezichtsmaskers bestaan Deluzion? Iemand die een masker aan kan meten aan jouw gezicht en het enorm echt kan laten maken.
Met complete huidkleur enzo. In films kunnen ze zoveel. Het lijkt me dat artistieke mensen dat kunnen.
Mensen met flink brandwonden aan het gezicht dragen dat misschien ook.
En misschien kun je zoiets niet hele lange tijd dragen maar wellicht wel een paar uur ofzo.
Dan kun je naar buiten, gewoon oefenen met een leuk mens zijn door even een alter ego te hebben.
Met complete huidkleur enzo. In films kunnen ze zoveel. Het lijkt me dat artistieke mensen dat kunnen.
Mensen met flink brandwonden aan het gezicht dragen dat misschien ook.
En misschien kun je zoiets niet hele lange tijd dragen maar wellicht wel een paar uur ofzo.
Dan kun je naar buiten, gewoon oefenen met een leuk mens zijn door even een alter ego te hebben.
45 jaar en mijn hele leven single. Wat is er mis met mij, behalve mijn uiterlijk of toch alleen mijn uiterlijk?quote:Op zaterdag 23 november 2024 05:44 schreef matthijst het volgende:
Ja, dat denken mensen. Je hebt hier een keer een foto gepost en je ziet er normaal uit.
Het voelt alsof er iets mis is met mij, maar ik weet niet precies wat. Ik probeer mezelf niet te hard te veroordelen maar het is moeilijk. Mijn uiterlijk speelt sowieso een rol. Het gevoel dat ik heb gefaald is zwaar. Ik kijk terug op mijn leven en vraag me af of ik ergens kansen heb gemist. Ik heb geprobeerd mezelf te verbeteren, meer open te staan maar het lijkt niet genoeg te zijn geweest. Ik vraag me af of ik iets anders doe of juist niet doe.
Kijkend naar de mensen die ik van vroeger ken, zie ik dat zij allemaal een partner en kinderen hebben en ik ben de enige die niet in dat plaatje past. Wat doe ik verkeerd? Ik begin te twijfelen aan mezelf en vraag me af of er iets echt mis is met mij.
Of is het allemaal heel simpel en is het gewoon alleen mijn gezicht? Het staat vast dat ik een anatomische afwijking heb aan mijn gezicht dat niet is te verhelpen door een operatie, zou dat de enige reden zijn?
Mijn beste vriend van vroeger kan over een paar jaar zelfs opa worden en ik heb nog steeds 0 ervaring. Wat is er mis met mij? Heb ik iets gemist? Is er iets fundamenteel verkeerd met mij dat dit allemaal niet is gebeurd?
Graag verwijderen
Wat wil je van ons horen wat er nog niet geschreven is?quote:Op woensdag 25 december 2024 22:43 schreef -Deluzion- het volgende:
[..]
45 jaar en mijn hele leven single. Wat is er mis met mij, behalve mijn uiterlijk of toch alleen mijn uiterlijk?
Het voelt alsof er iets mis is met mij, maar ik weet niet precies wat. Ik probeer mezelf niet te hard te veroordelen maar het is moeilijk. Mijn uiterlijk speelt sowieso een rol. Het gevoel dat ik heb gefaald is zwaar. Ik kijk terug op mijn leven en vraag me af of ik ergens kansen heb gemist. Ik heb geprobeerd mezelf te verbeteren, meer open te staan maar het lijkt niet genoeg te zijn geweest. Ik vraag me af of ik iets anders doe of juist niet doe.
Kijkend naar de mensen die ik van vroeger ken, zie ik dat zij allemaal een partner en kinderen hebben en ik ben de enige die niet in dat plaatje past. Wat doe ik verkeerd? Ik begin te twijfelen aan mezelf en vraag me af of er iets echt mis is met mij.
Of is het allemaal heel simpel en is het gewoon alleen mijn gezicht? Het staat vast dat ik een anatomische afwijking heb aan mijn gezicht dat niet is te verhelpen door een operatie, zou dat de enige reden zijn?
Mijn beste vriend van vroeger kan over een paar jaar zelfs opa worden en ik heb nog steeds 0 ervaring. Wat is er mis met mij? Heb ik iets gemist? Is er iets fundamenteel verkeerd met mij dat dit allemaal niet is gebeurd?
https://www.destentor.nl/(...)e-reacties~a7f41565/quote:
[..]
45 jaar en mijn hele leven single. Wat is er mis met mij, behalve mijn uiterlijk of toch alleen mijn uiterlijk?
Zelf even door archive.ph halen.
Haters everywhere but I don't really care.
Je bent de juiste persoon nog niet tegengekomen.quote:
[..]
45 jaar en mijn hele leven single. Wat is er mis met mij, behalve mijn uiterlijk of toch alleen mijn uiterlijk?
Het voelt alsof er iets mis is met mij, maar ik weet niet precies wat. Ik probeer mezelf niet te hard te veroordelen maar het is moeilijk. Mijn uiterlijk speelt sowieso een rol. Het gevoel dat ik heb gefaald is zwaar. Ik kijk terug op mijn leven en vraag me af of ik ergens kansen heb gemist. Ik heb geprobeerd mezelf te verbeteren, meer open te staan maar het lijkt niet genoeg te zijn geweest. Ik vraag me af of ik iets anders doe of juist niet doe.
Kijkend naar de mensen die ik van vroeger ken, zie ik dat zij allemaal een partner en kinderen hebben en ik ben de enige die niet in dat plaatje past. Wat doe ik verkeerd? Ik begin te twijfelen aan mezelf en vraag me af of er iets echt mis is met mij.
Of is het allemaal heel simpel en is het gewoon alleen mijn gezicht? Het staat vast dat ik een anatomische afwijking heb aan mijn gezicht dat niet is te verhelpen door een operatie, zou dat de enige reden zijn?
Mijn beste vriend van vroeger kan over een paar jaar zelfs opa worden en ik heb nog steeds 0 ervaring. Wat is er mis met mij? Heb ik iets gemist? Is er iets fundamenteel verkeerd met mij dat dit allemaal niet is gebeurd?
Ik had vroeger een dorpsgenoot die ook niet bepaald aantrekkelijk was, maar hij had in de kroeg altijd vrouwen om hem heen. Karakter, zelfverzekerdheid en humor doen veel meer dan uiterlijk. Andersom is er niks zo onaantrekkelijk als een gebrek aan zelfvertrouwen. Daar kan geen bochel of scheve haakneus tegenop.
Maar je misère op uiterlijk gooien is wel heel veilig. Het is als een veelvoorkomende reactie als je vertelt dat je mediteert: "Dat kan ik niet, daar ben ik te druk voor in mijn hoofd". No Shit Sherlock
Het probleem is om die knop te vinden. Succes iig
Maar je misère op uiterlijk gooien is wel heel veilig. Het is als een veelvoorkomende reactie als je vertelt dat je mediteert: "Dat kan ik niet, daar ben ik te druk voor in mijn hoofd". No Shit Sherlock
Het probleem is om die knop te vinden. Succes iig
Ik schrijf boeken over wetenschap en filosofie!
https://www.epsilon-uitga(...)e-tijd-materie/10996
https://www.spectrumboeke(...)k-niet-9789000386765
https://www.spectrumboeke(...)tronen-9789000395071
https://www.epsilon-uitga(...)e-tijd-materie/10996
https://www.spectrumboeke(...)k-niet-9789000386765
https://www.spectrumboeke(...)tronen-9789000395071
TS houd zich ook niet bezig met het vinden van een partner;
Wat hij vooral belangrijk lijkt te vinden is zijn eigen narratief te versterken, dat zijn problemen enkel aan zijn uiterlijk zouden liggen
(En daaruit volgt dan de gedachtegang dat een operatie aan zijn uiterlijk de oplossing van zn problemen zou zijn).
Als het aan zijn eigen karakter, instelling en gedrag ligt, is het verder iets dat hij zelf zal moeten veranderen; Maar dat is best lastig als hij al tientallen jaren volhard in het idee dat alles enkel aan uiterlijk hangt.
Tevens bied die laatste gedachte de eenvoudige uitvlucht dat hij de ‘schuld’ aan artsen kan doorschuiven die “hem niet helpen” of zelfs “alles erger gemaakt hebben door verkeerde operaties”
Wat hij vooral belangrijk lijkt te vinden is zijn eigen narratief te versterken, dat zijn problemen enkel aan zijn uiterlijk zouden liggen
(En daaruit volgt dan de gedachtegang dat een operatie aan zijn uiterlijk de oplossing van zn problemen zou zijn).
Als het aan zijn eigen karakter, instelling en gedrag ligt, is het verder iets dat hij zelf zal moeten veranderen; Maar dat is best lastig als hij al tientallen jaren volhard in het idee dat alles enkel aan uiterlijk hangt.
Tevens bied die laatste gedachte de eenvoudige uitvlucht dat hij de ‘schuld’ aan artsen kan doorschuiven die “hem niet helpen” of zelfs “alles erger gemaakt hebben door verkeerde operaties”
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
Doe je momenteel iets om iemand te leren kennen?quote:
[..]
45 jaar en mijn hele leven single. Wat is er mis met mij, behalve mijn uiterlijk of toch alleen mijn uiterlijk?
Het voelt alsof er iets mis is met mij, maar ik weet niet precies wat. Ik probeer mezelf niet te hard te veroordelen maar het is moeilijk. Mijn uiterlijk speelt sowieso een rol. Het gevoel dat ik heb gefaald is zwaar. Ik kijk terug op mijn leven en vraag me af of ik ergens kansen heb gemist. Ik heb geprobeerd mezelf te verbeteren, meer open te staan maar het lijkt niet genoeg te zijn geweest. Ik vraag me af of ik iets anders doe of juist niet doe.
Kijkend naar de mensen die ik van vroeger ken, zie ik dat zij allemaal een partner en kinderen hebben en ik ben de enige die niet in dat plaatje past. Wat doe ik verkeerd? Ik begin te twijfelen aan mezelf en vraag me af of er iets echt mis is met mij.
Of is het allemaal heel simpel en is het gewoon alleen mijn gezicht? Het staat vast dat ik een anatomische afwijking heb aan mijn gezicht dat niet is te verhelpen door een operatie, zou dat de enige reden zijn?
Mijn beste vriend van vroeger kan over een paar jaar zelfs opa worden en ik heb nog steeds 0 ervaring. Wat is er mis met mij? Heb ik iets gemist? Is er iets fundamenteel verkeerd met mij dat dit allemaal niet is gebeurd?
Ik heb destijds een foto van jou gezien en vond je er echt niet slecht uitzien. Ik denk dat het meer psychologisch is dan de werkelijkheid.
Overigens is niemand perfect en heeft iedereen onvolkomenheden. Het zit 'm in hoe je ermee omgaat en wat je uitstraalt. Als je niemand durft aan te kijken, aan te spreken en constant negatief bent, is de kans ook kleiner dat je iemand aantrekt.
Grootste gedeelte van de mensen vallen niet op uiterlijk (al speelt dat uiteraard ook wel mee), maar vooral op innerlijk. Ik heb liever iemand om mij heen die grapjes maakt, zelfverzekerd is en durft te praten, dan iemand die perfect knap is, maar constant klaagt en negatief is.
Mijn huidige partner is ook niet de knapste man, maar hij is wel de leukste (voor mij)
Overigens is niemand perfect en heeft iedereen onvolkomenheden. Het zit 'm in hoe je ermee omgaat en wat je uitstraalt. Als je niemand durft aan te kijken, aan te spreken en constant negatief bent, is de kans ook kleiner dat je iemand aantrekt.
Grootste gedeelte van de mensen vallen niet op uiterlijk (al speelt dat uiteraard ook wel mee), maar vooral op innerlijk. Ik heb liever iemand om mij heen die grapjes maakt, zelfverzekerd is en durft te praten, dan iemand die perfect knap is, maar constant klaagt en negatief is.
Mijn huidige partner is ook niet de knapste man, maar hij is wel de leukste (voor mij)
Het grootste probleem van TS is niet zijn uiterlijk. Geen idee of TS wel of niet lelijk qua uiterlijk is, eigenlijk doet dat er ook helemaal niet toe, de lelijkste man kan een vrouw vinden, mits de inhoud maar klopt.
TS cultiveert zijn lelijkheid om niet te hoeven kijken naar dat wat er echt voor zorgt dat hij eenzaam en alleen is. Zijn mentale vermogens om relaties aan te gaan, zijn bindingsangst, zijn slachtofferschap, zijn wantrouwen ten opzichte van andere mensen, met name vrouwen en waarschijnlijk nog wel het een en ander. TS heeft zijn zogenaamde lelijkheid nodig om niet aan zichzelf te hoeven werken, om niet te hoeven toegeven dat hij relaties, echt contact met anderen eigenlijk niet aandurft.
Zodra TS gaat begrijpen dat zijn grootste, zijn echte probleem aan de binnenkant en niet aan de buitenkant zit is er een mogelijkheid dat zijn situatie gaat veranderen.
TS cultiveert zijn lelijkheid om niet te hoeven kijken naar dat wat er echt voor zorgt dat hij eenzaam en alleen is. Zijn mentale vermogens om relaties aan te gaan, zijn bindingsangst, zijn slachtofferschap, zijn wantrouwen ten opzichte van andere mensen, met name vrouwen en waarschijnlijk nog wel het een en ander. TS heeft zijn zogenaamde lelijkheid nodig om niet aan zichzelf te hoeven werken, om niet te hoeven toegeven dat hij relaties, echt contact met anderen eigenlijk niet aandurft.
Zodra TS gaat begrijpen dat zijn grootste, zijn echte probleem aan de binnenkant en niet aan de buitenkant zit is er een mogelijkheid dat zijn situatie gaat veranderen.
Ik denk dat het belangrijker is om je af te vragen wat fundamenteel belangrijk is voor het aan kunnen gaan van een relatie.quote:
[..]
45 jaar en mijn hele leven single. Wat is er mis met mij, behalve mijn uiterlijk of toch alleen mijn uiterlijk?
Het voelt alsof er iets mis is met mij, maar ik weet niet precies wat. Ik probeer mezelf niet te hard te veroordelen maar het is moeilijk. Mijn uiterlijk speelt sowieso een rol. Het gevoel dat ik heb gefaald is zwaar. Ik kijk terug op mijn leven en vraag me af of ik ergens kansen heb gemist. Ik heb geprobeerd mezelf te verbeteren, meer open te staan maar het lijkt niet genoeg te zijn geweest. Ik vraag me af of ik iets anders doe of juist niet doe.
Kijkend naar de mensen die ik van vroeger ken, zie ik dat zij allemaal een partner en kinderen hebben en ik ben de enige die niet in dat plaatje past. Wat doe ik verkeerd? Ik begin te twijfelen aan mezelf en vraag me af of er iets echt mis is met mij.
Of is het allemaal heel simpel en is het gewoon alleen mijn gezicht? Het staat vast dat ik een anatomische afwijking heb aan mijn gezicht dat niet is te verhelpen door een operatie, zou dat de enige reden zijn?
Mijn beste vriend van vroeger kan over een paar jaar zelfs opa worden en ik heb nog steeds 0 ervaring. Wat is er mis met mij? Heb ik iets gemist? Is er iets fundamenteel verkeerd met mij dat dit allemaal niet is gebeurd?
Relaties en sociale contacten houden niet alleen maar in dat jij naar anderen toe uitspreekt welke behoeftes en verlangens jij zelf hebt en welke verwachtingen jij hebt van anderen om je gelukkig te kunnen voelen. Het betekent ook dat jij andersom interesse in andere mensen kan tonen en aandacht voor hen kan opbrengen.
Mijn idee is dat jij je sociaal niet voldoende hebt ontwikkeld om in contact te kunnen staan met andere mensen. Als het jou onvoldoende lukt om sociale contacten te kunnen aangaan en te onderhouden met andere mensen en daardoor geen vriendschappen kan aangaan en/of onderhouden, gaat het nog veel moeilijker worden om een relatie aan te gaan met een vrouw. Een relatie betekent dat je samen wilt leven en intiem met elkaar wilt zijn. Heb je er ook weleens bij nagedacht dat relaties tevens inhouden dat jij de momenten die jij normaal gesproken het liefst alleen gaat doen, voortaan ook samen met jouw partner wilt doen?
Klopt het dat jij de diagnose autisme hebt? Want dat staat mij nog bij over de topics die jij in het verleden maakte.
Wat ik overigens heel ironisch vindt in de huidige samenleving, is dat enerzijds dat soort diagnoses er heel snel worden bijgesleept, meestal wel met de bedoeling om mensen te helpen. Als iemand vervolgens de diagnose ASS heeft, houdt het in de praktijk in dat mensen conclusies trekken m.b.t. wat die betreffende persoon nodig heeft in plaats van dat ze het aan die betreffende persoon vragen.
Sociaal contacten aangaan en onderhouden is overigens voor iedereen een uitdaging, ook voor de mensen die geen ASS hebben. Wat de meeste mensen leren als ze opgroeien, is elkaars gedrag en elkaars meningen en opvattingen te kopiëren. Mensen voelen zich met elkaar verbonden als ze zichzelf met elkaar kunnen identificeren, dus daarom doen ze elkaar na. En je hebt zelf jammer genoeg helaas moeten merken dat als je om welke reden dan ook niet aan de norm kunt voldoen die van iedereen wordt verwacht, je wordt buitengesloten. Zo werkt dat ook bij mensen en bij andere sociale diersoorten: de zwakste individuen worden verstoten. Of beter gezegd, de individuen die worden aangezien als zwak, worden verstoten.
Terug naar jou. Allereerst, probeer jouw obsessie m.b.t. een relatie met een vrouw los te laten. Het maakt weliswaar onderdeel uit van hetgeen waarnaar jij verlangt, maar het is niet de essentie. De essentie is dat jij je minder eenzaam en meer in verbinding wilt voelen staan met andere mensen. Om dat te kunnen realiseren, is het nodig dat jij jouw sociale vaardigheden gaat ontwikkelen.
Ik heb pas geleden zelf een e-book besteld via deze website en ik ben hierover persoonlijk heel erg te spreken.
Ik moet er wel bij zeggen dat je sociale vaardigheden niet gaat ontwikkelen door er alleen maar over te lezen, maar vooral door ermee te oefenen en daarbij ervaring op te doen. Wellicht zie je dat helemaal niet zitten als jouw ervaringen so far vooral negatief zijn, waardoor je je elke keer door anderen afgewezen voelt. Als die angst bij jou in die mate sterk is dat het jou echt niet lukt om stappen te zetten, zou het kunnen dat alle negatieve ervaringen jou hebben getraumatiseerd. In dat geval zou een (vrijgevestigde) psycholoog of psychotherapeut jou kunnen helpen. EMDR om een voorbeeld te noemen, kan namelijk ook bij dit soort problemen helpen om die angst en geremdheid te verminderen.Maar het belangrijkste is dat jij anders gaat doen. Als jij je hetzelfde blijft gedragen zoals voorheen, zal het effect van dat gedrag en dus jouw leven, ook hetzelfde blijven.
Wat al vaker in dit topic is gepost: begin kleiner. Je hebt nu toch opnieuw een account op FOK! Ga eens vaker reageren in topics van andere mensen. Zelfs als het jou niet lukt om de situatie van de ander te kunnen begrijpen waardoor je ook niet weet wat je moet zeggen om die persoon te kunnen helpen, maakt het al een heel verschil als je toch reageert met het simpele woordje "sterkte!". Als jij dat post vanuit oprechte betrokkenheid, wordt op den duur opgemerkt door andere mensen dat jij je betrokken kunt voelen met anderen. Met als gevolg dat zij positiever op jou reageren, waardoor het voor jou weer makkelijker wordt om sociale contacten met anderen aan te gaan.
Momenteel doe ik niets om iemand te leren kennen. Ik voel me enorm aangetrokken tot extreme isolatie en leef nu al zes jaar volledig afgesloten van de buitenwereld.quote:
[..]
Doe je momenteel iets om iemand te leren kennen?
Het voelt alsof ik al 25 jaar bevroren ben in de tijd terwijl het leven van anderen gewoon doorgaat. Daarnaast merkte ik dat ik vaak word afgerekend op mijn uiterlijk wat het extra moeilijk maakt om het vertrouwen of de motivatie te vinden om opnieuw contact te maken. Het idee om stappen te zetten voelt bijna onmogelijk en eerlijk gezegd weet ik niet waar ik zou moeten beginnen. maar eerlijk gezegd voelt het alsof ik mijn leven heb verkloot. Het voelt alsof ik in een schemerwereld leef ergens tussen leven en dood, met overal mist om me heen. Soms lijkt het alsof er niets meer over is om naar te verlangen behalve rust.
Graag verwijderen
Ik leef nu al een half jaar lang alleen in het donker. Ik ga slapen voordat het licht wordt en sta pas op als het weer donker is. Om een of andere reden voelt dit prettig voor mij. Het is alsof ik me meer op mijn gemak voel in de stilte en duisternis van de nacht weg van de drukte en het leven dat overdag plaatsvindt.
Toch vraag ik me af waarom ik me juist in deze omgekeerde levensstijl zo comfortabel voel.
Toch vraag ik me af waarom ik me juist in deze omgekeerde levensstijl zo comfortabel voel.
Graag verwijderen
Ik denk dat ik om andere redenen op deze wereld ben gezet. Misschien ben ik hier niet om te delen in de relaties en ervaringen die anderen hebben en dat is iets wat ik langzaam begin te accepteren. Het idee dat ik ooit iemand zal ontmoeten voelt steeds verder weg en ik begin te denken dat mijn pad heel anders is dan dat van de meeste mensen.quote:
[..]
Je bent de juiste persoon nog niet tegengekomen.
Graag verwijderen
Stel je zou wel een poging doen, wat zou je verwachten van een partner?quote:
[..]
Momenteel doe ik niets om iemand te leren kennen. Ik voel me enorm aangetrokken tot extreme isolatie en leef nu al zes jaar volledig afgesloten van de buitenwereld.
Het voelt alsof ik al 25 jaar bevroren ben in de tijd terwijl het leven van anderen gewoon doorgaat. Daarnaast merkte ik dat ik vaak word afgerekend op mijn uiterlijk wat het extra moeilijk maakt om het vertrouwen of de motivatie te vinden om opnieuw contact te maken. Het idee om stappen te zetten voelt bijna onmogelijk en eerlijk gezegd weet ik niet waar ik zou moeten beginnen. maar eerlijk gezegd voelt het alsof ik mijn leven heb verkloot. Het voelt alsof ik in een schemerwereld leef ergens tussen leven en dood, met overal mist om me heen. Soms lijkt het alsof er niets meer over is om naar te verlangen behalve rust.
En wie betaalt dit geintje voor jouw levensonderhoud?quote:
Ik leef nu al een half jaar lang alleen in het donker. Ik ga slapen voordat het licht wordt en sta pas op als het weer donker is. Om een of andere reden voelt dit prettig voor mij. Het is alsof ik me meer op mijn gemak voel in de stilte en duisternis van de nacht weg van de drukte en het leven dat overdag plaatsvindt.
Toch vraag ik me af waarom ik me juist in deze omgekeerde levensstijl zo comfortabel voel.
Dat hebben wel meer mensen hoor, het comfortable.quote:
Ik leef nu al een half jaar lang alleen in het donker. Ik ga slapen voordat het licht wordt en sta pas op als het weer donker is. Om een of andere reden voelt dit prettig voor mij. Het is alsof ik me meer op mijn gemak voel in de stilte en duisternis van de nacht weg van de drukte en het leven dat overdag plaatsvindt.
Toch vraag ik me af waarom ik me juist in deze omgekeerde levensstijl zo comfortabel voel.
s'nachts heb je geen verplichtingen of sociale druk die je jezelf oplegt.
Stel in de zomer en iedereen ligt op het strand, dan voel je je misschien toch buitengesloten omdat jij er niet ligt.
S'Nachts is de wereld voor bijna iedereen hetzelfde, klein en overzichtelijk.
Zo ervaar ik het zelf iig.
Nu kies ik ervoor om niet de dagen om te keren, maar heerlijk s'nachts. Lekker rustig
Hell To The Liars
Je maakt het echt veel groter dan het is, er was eens een gozer die dacht ook continue dat mensen die hij niet kon, met hem bezig waren.quote:
[..]
Momenteel doe ik niets om iemand te leren kennen. Ik voel me enorm aangetrokken tot extreme isolatie en leef nu al zes jaar volledig afgesloten van de buitenwereld.
Het voelt alsof ik al 25 jaar bevroren ben in de tijd terwijl het leven van anderen gewoon doorgaat. Daarnaast merkte ik dat ik vaak word afgerekend op mijn uiterlijk wat het extra moeilijk maakt om het vertrouwen of de motivatie te vinden om opnieuw contact te maken. Het idee om stappen te zetten voelt bijna onmogelijk en eerlijk gezegd weet ik niet waar ik zou moeten beginnen. maar eerlijk gezegd voelt het alsof ik mijn leven heb verkloot. Het voelt alsof ik in een schemerwereld leef ergens tussen leven en dood, met overal mist om me heen. Soms lijkt het alsof er niets meer over is om naar te verlangen behalve rust.
Heeft ie zijn lange haren veranderd in een kale kop, niemand gaf erom.
Wat misschien wel een dingetje bij jou kan zijn, je moet wel een toegevoegde waarde zijn in andermans leven als je een vriendschap wilt.
Stel ik ben somber en ik ga iedere keer mijn somberheid bespreken met anderen, dan kijken ze wel uit om mij nog uit te nodigen.
Dus dat onderwerp komt wel eens ter sprake, maar het geklaag erover is voor mijn psych of gepaste momenten.
Ik ben meer dan alleen mijn mentale gezondheid.
Hell To The Liars
Mijn levensonderhoud wordt op dit moment geregeld op de manier die het beste werkt voor mijn situatie. Maar als er ooit oorlog uitbreekt ben ik bereid als eerste naar het front te trekken om zo mijn schulden af te lossen.quote:
[..]
En wie betaalt dit geintje voor jouw levensonderhoud?
Graag verwijderen
Ik begin steeds meer te accepteren dat ik beter functioneer in isolatie. Het lijkt alsof een solo leven voor mij is weggelegd omdat ik het gevoel heb dat ik niet in staat ben om een echte relatie aan te gaan. Mijn situatie voelt te zwaar en te ingewikkeld voor iemand anders om ermee om te gaan. Ik voel ik me steeds meer comfortabeler in mijn eigen wereld waar ik mezelf kan zijn zonder de druk van verwachtingen.quote:
[..]
Stel je zou wel een poging doen, wat zou je verwachten van een partner?
Graag verwijderen
