Heerlijke serie. Boer zoekt vrouw heeft ook een gaat kijker: Rick Evers schrijft een Wekelijkse column op facebook:
quote:
Ze zouden het dit jaar anders doen. Zeiden ze. En toch zag ik Yvon weer de amateur-psycholoog uithangen in een koeienstal. Ik zag een busje en een hondje. En ik zag verlegen boeren en boerinnen die ik niet allemaal even goed kon verstaan. Kortom, er is niets veranderd.
Roel heeft hele groene bloemkolen, bloemkolen, bloemkolen. Hele groene bloemkolen, oh wat zijn ze groen. Yvon kende ze niet. Die kent alleen de witte en de groene met puntjes. En ze had nog een goede vraag. Of ze de bloemkolen ook van het land halen als het regent. Ik had gezegd: ‘nee, Yvon. Als het regent zitten we met de hele ploeg binnen te Netflixen. We zijn dan wel vollegrondsgroentetelers, maar wel echte mooiweervollegrondsgroentetelers.’
Gelukkig was de volgende vraag van Yvon een stuk beter: ‘Welk product is jouw lieveling?’. Ze schijnt daarna ook gevraagd te hebben of hij van hobby’s houdt, wat zijn lievelingskleur is en of hij in haar poeziealbum wil schrijven, maar dat is allemaal gesneuveld in de montagekamer.
Roel heeft een zware tijd gehad. In acht weken tijd verloor hij zijn vader, zijn moeder en ging ook zijn relatie uit. Sindsdien is ie veranderd. Minder werken en meer tijd maken voor leuke dingen. Roel heeft ook echt energie voor een nieuwe relatie. Het liefst iemand met een positieve uitstraling. Vrouwen die van bloemkool houden hebben een streepje voor.
Boer nummer twee heet Jan. Gewoon omdat er altijd iemand bij moet zitten die Jan heet. Ik had het eerder al over vernieuwen. Ik zou zeggen: maak eens een seizoen zonder Jan en pas dan mag je zeggen dat je vernieuwend bezig bent.
Goed. Jan dus. Jan is netjes. Hij spoot de stront van zijn laarzen af. Yvon zag het gebeuren en vroeg wat hij aan het doen was. Laten we het erop houden dat Yvon er nog een beetje in moet komen. Jan had ook een mooi bloesje aan. En niet alleen voor tv. Jan heeft altijd een mooi bloesje aan. Vindt ie belangrijk. Netjes eruit zien, goed ruiken, erf op orde. Zelfs de koeien moeten netjes eten.
Yvon mocht ook blijven eten. Jan had zijn favoriete magnetronmaaltijd gehaald, dus Yvon stond te springen van plezier. 600 Watt, 3 minuten dus precies genoeg tijd om twee schaaltjes bolletjesvla op tafel te zetten. Dan staat het er maar vast. Ondertussen was Jan vreselijk afgeleid, want de cameraman had waarschijnlijk een zandkorrel mee naar binnen gelopen. Yvon was gewaarschuwd. Eén keer knoeien met die bolletjesvla en Jan schiet uit zijn slof.
Jan heeft al twintig jaar geen date meer gehad. Hij ziet vreselijk op tegen zijn pensioen alleen, want dan duren de dagen zo lang. Hij hoopt op een leuke vrouw die lekker een middagje met hem wil fietsen en samen met hem naar feestjes wil gaan. Je moet er wel voor naar Oost-Groningen …
Boer nummer drie heet John en moest aan Yvon het verschil tussen een bruin en een wit ei uitleggen. Het antwoord was vast heel logisch, maar ik kon het niet verstaan. Vriendelijk verzoek aan de KRO-NCRV: als jullie willen dat ik er dit seizoen nog iets leuks van maak: ondertitel deze man even!
John heeft negentien duizend kippen. Die zitten met z’n allen in een heel gezellige stal. John komt elke dag wel even kijken, maar hij komt nooit zomaar binnen. John klopt eerst even aan. Soms vraagt ie ook eerst: ‘zijn jullie fatsoenlijk?’ Stel je voor dat er net eentje in zijn blote kont zit.
Iedere kip geeft ongeveer 500 eitjes, volgens John. Nou John, ik zou mezelf niet al te rijk rekenen als ik jou was. Zo dacht ik ook binnen te lopen toen onze buren vroegen of wij voor hun kippen wilden zorgen tijdens hun vakantie. Ik zag mezelf al met een kraampje langs de weg zitten. Maar ze zijn nu vier weken weg en we hebben, ik lieg dit niet, één ei. Eentje!
Dus voordat je dat mooie zwembad, die palmbomen en die bar bij John ziet en denkt: ik ga ook in de kippen. Mijn advies: slaap er nog even een nachtje over.
Roel, Jan en John dus. En als je denkt: ik ben man en ik zoek een vrouw, dus ik heb niets aan die drie, dan is er gelukkig nog Diedrie. Diedrie is 31 en heeft een paardenopvang. Alles doet ze alleen en daarom is er tot nu toe weinig tijd voor een man in haar leven. En als ze er al eentje ziet, is Diedrie hartstikke onzeker. ‘Wat als ik naar paard stink?’ ‘Wat als hij liever een 9 tot 5 meisje heeft?’ Ja, ze heeft wel eens een scharrel gehad, maar veel verder is ze nooit gekomen.
Ben jij man, hou je ervan om lekker samen te koken en wil je een filmpje kijken op de bank? Dat komt goed uit, want die drie dingen wil Diedrie ook graag met jou doen. Je hebt twee weken de tijd om te schrijven. Dus geen drie.
Julius zet de wekker om vijf voor zes. Hij is geen ochtendmens, maar het hoort bij het beroep. En dat klinkt raar, maar zo ken ik er meer hoor. De kroegbaas bij ons in het dorp is geen avondmens en we hebben ook een bloemist die allergisch is voor bloemen. Mooi vond ik ook mijn maatje van vroeger, Remco. Hij lust geen kaas, maar stond wel op de kaasafdeling in de supermarkt. ‘Deze is heerlijk, die neem ik zelf ook altijd’, hoorde ik hem altijd tegen klanten zeggen.
Terug naar Julius. Deze sympathieke Fries heeft lippen waar veel vrouwen voor naar Turkije gaan en is bovendien hartstikke sociaal. Lid van boerenverenigingen en organisator van dorpsfeesten nota bene. De ideale vrouw is hij alleen nog nooit tegengekomen. Yvon besloot daarop de amateur-psycholoog in zichzelf los te laten.
Hoe komt dat denk je?
En waarom dan niet?
En wat zit daar dan achter?
En hoe voelde je je daar dan bij?
Had je het anders willen doen?
YVON, STEL DIE VRAGEN LEKKER AAN JE HOND EN LAAT DIE MAN MET RUST!
Tot slot Tinus. Tinus maakt zijn eigen niet zo druk. Sommige mensen noemen hem laks. Zijn eigen dochter bijvoorbeeld. Komt omdat hij in 1994 is begonnen met het bouwen van zijn eigen huis en het is nog steeds niet wind- en waterdicht. Maar geen probleem. Ooit komt het goed.
Tinus is het type dat rustig gaat barbecueën als er code geel voorspeld is. Sommige mensen zouden binnen eten, maar Tinus niet. Die luistert niet naar het KNMI, die luistert naar zijn gevoel. Wil jij ook luisteren naar het gevoel van Tinus? En vind je het niet zo erg dat alle spulletjes op het terrein er zo uitzien alsof ze bij de camping van Thijz vandaan komen? Zwijg dan niet langer, maar schrijf.