Wij zijn weer terug van vier dagen Zuid-Limburg. Voor de liefhebber (en wie is dat nou niet), een overzicht van onze activiteiten:
Donderdag Op deze dag kwamen we aan in het meest charmante stukje van Nederland. Op weg naar de bestemming maakten we een wandeling door het hoogstgelegen bos van Nederland, het Vijlenerbos, nabij Epen. Een bos dat altijd goed scoort in de lijstjes met het mooiste bos van Nederland, en in tegenstelling tot de rest van het land kan je er door de 200-300 meter hoge heuvels wandelen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook zeker mooi vond, maar dat ik er nog iets meer van verwacht had. Het is zeker bijzonder door de glooiingen in het landschap, maar misschien doordat er in België best wel meer van dit soort bossen zijn, ontbrak toch de wow-factor.
Het was wel lekker om de benen te strekken. Na deze inspanning, was het tijd voor ontspanning, in dit geval bij de langste rodelbaan (alpine coaster voor de puristen) bij Snowworld in Landgraaf. We hadden onlangs in Oostenrijk al flink geoefend, en hoewel deze baan natuurlijk wat kleinschaliger is dan daar, is die met 550 meter zeker geen lullige attractie, en hij gaat ook aardig vlot met 45 km/h. Een absolute aanrader voor de liefhebber. Daarnaast was het ook wel grappig om met buiten 26-klein-nulletje-C de mensen binnen te zien skiën op de overdekte piste.
Dat hebben wij niet gedaan. We gingen naar ons appartement, gelegen in Duitsland. Op 1 kilometer van de grens bij Europapark. Zo heet die wijk in Sittard. De eigenaren waren trouwens Nederlanders.
Vrijdag Op deze dag hebben we ons in Brunssum gewaagd aan een 4 km lang blotenvoetenpad. Een leuke ervaring voor jong en oud. Het begon wat cliché met van die bakken met stenen en takken enzo en een modderpoel, maar ze hebben er echt werk van gemaakt met verderop een lang parcours door een vijver, een doolhof en een stuk door een rivier. Dit was voor herhaling vatbaar.
‘s Middags hebben we in Duitsland de DM leeggeroofd en geminigolfd.
Zaterdag Zuid-Limburg is de plek waar drie landen bij elkaar komen, en ze hebben daar ook een punt van gemaakt. We hebben een kindvriendelijke wandeling gemaakt van Vaals naar het hoogste punt van Nederland. Hoewel het onderhoud en de bewegwijzering wat te wensen overlieten, maakten de natuur en de vergezichten veel goed. En de gelegenheid te wandelen met je ene been in Nederland en je andere in Duitsland krijg je ook niet elke dag. Na de verplichte foto’s op de top van de berg, met lichaamsdelen in drie landen, zijn we weer afgedaald, want in Vaals lagen de kroketten al op ons te wachten.
Op weg naar het appartement zijn we nog gepasseerd bij de plaatselijke speeltuin in Born. Een erg leuke old-school speeltuin, met veel ouderwetse speeltoestellen, in plaats van die houten klimtoestellen die overal hetzelfde zijn. Met één euro de neus was de entreeprijs ook erg ouderwets.
ZondagDe tijd vloog voorbij, en vandaag hebben we vooral besteed op de Brunsummerheide. De heide staat momenteel in bloei, dus dat was een verplichte stop. Niet alleen voor ons, want nog honderden anderen hadden de gelegenheid genomen zich te vergapen aan het jaarlijkse wonder der (beheerde) natuur. Ik moet zeggen dat dit ook wel het mooiste is aan heidevelden wat ik ooit heb gezien. Ik kende eigenlijk vooral de Veluwe, waar de heide helaas veelal is overwoekerd door gras. Dat is hier nauwelijks het geval, en dat geeft toch een heel ander beeld, zeker met het heuvelachtige landschap, dat veel vergezichten biedt.
Daarna zijn wij moe en voldaan weer huiswaarts gekeerd