Wtf is dit nou weer? Weg me die Islam fanatici!quote:Op donderdag 1 januari 2026 13:06 schreef HowardRoark het volgende:
[..]
Het was wel bijzonder. Toen Israël deze zomer Iran aanviel zag je ook ineens allemaal berichten in de Westerse media die nogal liefelijk waren over de toestand daar. Zo diep zit de haat jegens Israël.
En deze herinneren we ons natuurlijk ook nog wel:
[..]
[ afbeelding ]
Laat dat maar aan een bepaald genre van Westerlingen over, zelfs hier springt men voor in de bres.
Je zegt het hier eigenlijk zelf al: “Toen Israël deze zomer Iran aanviel”quote:Op donderdag 1 januari 2026 13:06 schreef HowardRoark het volgende:
[..]
Het was wel bijzonder. Toen Israël deze zomer Iran aanviel zag je ook ineens allemaal berichten in de Westerse media die nogal liefelijk waren over de toestand daar. Zo diep zit de haat jegens Israël.
En deze herinneren we ons natuurlijk ook nog wel:
[..]
[ afbeelding ]
Laat dat maar aan een bepaald genre van Westerlingen over, zelfs hier springt men voor in de bres.
Israël heeft geen honderden Iraanse burgers gedood. Dat is loepzuivere desinformatie van de Iraanse staatspropaganda omroep. En jij whataboutismt maar al te graag op los, om de aandacht af te leiden waar het hier om gaat: de Iraanse bevolking, en met name vrouwen, die hun rechten opeisen en een keer af willen van de islam.quote:Op donderdag 1 januari 2026 17:47 schreef Kwntm het volgende:
[..]
Je zegt het hier eigenlijk zelf al: “Toen Israël deze zomer Iran aanviel”
Daarmee is Israël in dit geval de agressor. Het is één ding om kritisch te zijn op het Iraanse regime, maar iets anders om vervolgens steun uit te spreken voor een land dat zelf grootschalig burgerslachtoffers maakt, zowel in Gaza als in Iran. Bij die Israëlische aanvallen zijn immers honderden Iraanse burgers omgekomen.
Als je het doden van burgers door het ene land veroordeelt, maar datzelfde gedrag door een ander land goedpraat, hanteer je geen consistente morele maatstaf. Het komt neer op moreel selectivisme.
De demonstranten die zich tijdens de Israëlische aanvallen daartegen uitspraken en zich (in dit geval) achter Iran schaarden, hanteren wel een consequente lijn: het doden van Israëlische burgers is fout, maar het aanvallen van Iran en het doden van Iraanse burgers is dat evenzo. Daarmee hebben deze “genre Westerlingen” imo een hogere standaard voor wat rechtvaardig en menselijk is dan wanneer je in dit soort kwesties selectief bent.
Ik heb de afgelopen jaren met veel (diaspora) Iraniërs gesproken en veel gelezen over het land. Hoe meer ik dat doe, hoe pessimistischer ik word. Mijns inziens lijkt het volk wat meer op Arabieren dan ze zelf willen toegeven. Iraniërs hebben die ayatollahs helemaal niet nodig, ze zijn hun eigen grootste vijand.quote:Op woensdag 31 december 2025 09:52 schreef Perrin het volgende:
[..]
Het is natuurlijk al vaker onrustig geweest in Iran. De vraag is of het doorzet of weer uitdooft.
quote:
quote:How personal schisms and political myopia in the opposition abroad prevented the Woman, Life, Freedom movement from bringing down the Islamic Republic
Wat veel mensen niet hardop durven zeggen, is dat wij in het Westen niet handelen alsof we een stabiel, democratisch Iran willen. We handelen alsof een zwak, verdeeld en instabiel Iran strategisch handiger voor ons is.quote:Op donderdag 1 januari 2026 19:33 schreef Frikandelbroodje het volgende:
[..]
Wat dat betreft hebben wij de Iraniërs ook gefaald.
Mwah dat weet ik nog niet zo zeker. Iraniërs integreren over het algemeen beter in het Westen dan andere landen waar de islam dominant. Als je een scenario hebt waarbij er een volksvertegenwoordiging is die pro-Westers is dan zou je juist kunnen inzetten op samenwerking.quote:Op donderdag 1 januari 2026 19:50 schreef Perrin het volgende:
[..]
Wat veel mensen niet hardop durven zeggen, is dat wij in het Westen niet handelen alsof we een stabiel, democratisch Iran willen. We handelen alsof een zwak, verdeeld en instabiel Iran strategisch handiger voor ons is.
En eerlijk gezegd: dat ís het ook.
Een verenigd Iran (seculier, competent, nationalistisch) met 90 miljoen mensen, energie, industrie en historisch zelfbewustzijn zou bepaald geen volgzame partner zijn. Het zou zelfstandig regionaal beleid voeren, Israël, Saoedi-Arabië en Turkije uitdagen, niet automatisch Washington of Brussel volgen en vroeg of laat zijn rol als grootmacht in West-Azië opeisen.
Dat is voor ons geopolitiek niet bepaald aantrekkelijk. De Iraniërs zullen hun eigen boontjes moeten doppen als ze meer willen dan chaos na een opstand.
Als dit regime omver wordt geworpen wordt het nieuwe Iran netjes aan de band gelegd van Amerika en het Westen. Daar hoef je echt geen enkele twijfel over te hebben.quote:Op donderdag 1 januari 2026 19:50 schreef Perrin het volgende:
Een verenigd Iran (seculier, competent, nationalistisch) met 90 miljoen mensen, energie, industrie en historisch zelfbewustzijn zou bepaald geen volgzame partner zijn. Het zou zelfstandig regionaal beleid voeren, Israël, Saoedi-Arabië en Turkije uitdagen, niet automatisch Washington of Brussel volgen en vroeg of laat zijn rol als grootmacht in West-Azië opeisen.
Dat zal zeker gepoogd worden. Of het slaagt is een tweede.quote:Op donderdag 1 januari 2026 19:59 schreef recidivist het volgende:
[..]
Als dit regime omver wordt geworpen wordt het nieuwe Iran netjes aan de band gelegd van Amerika en het Westen. Daar hoef je echt geen enkele twijfel over te hebben.
De kans dat het slaagt is vele malen groter dan niet. Aangezien het verdrijven van het Islamitische regime inhoudt dat de tegenpool daarvan zeker de eerste jaren enorm de wind mee heeft. Zo gaan revoluties. Zie Syrië met Assad, verdrijven van Shah en tegenpool erna etc etc. En daarnaast is Amerika en Israël er alles aan gelegen het nieuwe Iran aan hun zijde te krijgen/te houden, zoals voordat dit regime er was. En daar zijn vele manieren voor om dat te bewerkstelligen, voor zover dat al niet gedaan wordt nu. Alleen zit dat regime nog steeds in de weg.quote:Op donderdag 1 januari 2026 20:01 schreef Perrin het volgende:
[..]
Dat zal zeker gepoogd worden. Of het slaagt is een tweede.
Ik denk dat je de maakbaarheid hier overschat. In de praktijk is regime change bijna altijd rommelig, behoorlijk onvoorspelbaar en maar beperkt te controleren.quote:Op donderdag 1 januari 2026 20:08 schreef recidivist het volgende:
[..]
De kans dat het slaagt is vele malen groter dan niet. Aangezien het verdrijven van het Islamitische regime inhoudt dat de tegenpool daarvan zeker de eerste jaren enorm de wind mee heeft. Zo gaan revoluties. Zie Syrië met Assad, verdrijven van Shah en tegenpool erna etc etc. En daarnaast is Amerika en Israël er alles aan gelegen het nieuwe Iran aan hun zijde te krijgen/te houden, zoals voordat dit regime er was. En daar zijn vele manieren voor om dat te bewerkstelligen, voor zover dat al niet gedaan wordt nu. Alleen zit dat regime nog steeds in de weg.
Zijn ook altijd veel verschillende groeperingen binnen die landen die samenwerken om de dictator te verwijderen, maar daarna tegen elkaar keren.quote:Op donderdag 1 januari 2026 20:21 schreef Perrin het volgende:
[..]
Ik denk dat je de maakbaarheid hier overschat. In de praktijk is regime change bijna altijd rommelig, behoorlijk onvoorspelbaar en maar beperkt te controleren.
Irak is het klassieke voorbeeld: Saddam weg, maximale westerse invloed en toch geen volgzame bondgenoot maar een instabiele staat met diepe sektarische breuken, sterke Iraanse invloed en hardnekkig anti-Amerikanisme. Libië laat hetzelfde zien: Kadhafi verdreven, militair een eenvoudig succes, maar het resulteerde in politieke chaos, veel milities en een land dat door niemand echt wordt bestuurd. Zelfs Afghanistan (twintig jaar ongekende Westerse inzet) onderstreept hoe beperkt externe regie is zodra lokale machtsdynamiek zijn werk doet.
Revoluties resulteren in nieuwe elites met eigen legitimiteit, een eigen agenda en vaak een diep wantrouwen jegens buitenlandse invloed.
Natuurlijk zouden Westerse krachten een nieuw Iran proberen te sturen. Dat staat buiten kijf. Maar proberen is echt iets heel anders dan slagen. Een post-islamitisch Iran zal waarschijnlijk eerst jaren naar binnen gekeerd zijn, worstelend met orde, identiteit en macht. En zodra het weer op adem komt, is een onafhankelijke koers minstens zo waarschijnlijk als een volgzame. Negentig miljoen mensen met een sterk historisch zelfbewustzijn laten zich niet duurzaam managen als protectoraat. Dit is een belangrijke les van vrijwel elke grote regime change van de afgelopen decennia.
Met dank aan de linkse marxistenwappies die samen met de islamofascisten het Shah regime omver hebben geworpen.quote:Op donderdag 1 januari 2026 19:57 schreef Nexum het volgende:
De reden waarom Iran überhaupt een islamitische republiek werd is omdat het volk destijds van mening was dat het westen de Shah op corrupte wijze had geïnstalleerd.
Integendeel. Israël is niet de agressor, dat is Iran. Iran stuurt namelijk al decennialang terreurgroeperingen aan om Israël aan te vallen en ontwikkelt eveneens kernwapens die het maar wat graag zou willen inzetten tegen Israël.quote:Op donderdag 1 januari 2026 17:47 schreef Kwntm het volgende:
[..]
Je zegt het hier eigenlijk zelf al: “Toen Israël deze zomer Iran aanviel”
Daarmee is Israël in dit geval de agressor. Het is één ding om kritisch te zijn op het Iraanse regime, maar iets anders om vervolgens steun uit te spreken voor een land dat zelf grootschalig burgerslachtoffers maakt, zowel in Gaza als in Iran. Bij die Israëlische aanvallen zijn immers honderden Iraanse burgers omgekomen.
Als je het doden van burgers door het ene land veroordeelt, maar datzelfde gedrag door een ander land goedpraat, hanteer je geen consistente morele maatstaf. Het komt neer op moreel selectivisme.
De demonstranten die zich tijdens de Israëlische aanvallen daartegen uitspraken en zich (in dit geval) achter Iran schaarden, hanteren wel een consequente lijn: het doden van Israëlische burgers is fout, maar het aanvallen van Iran en het doden van Iraanse burgers is dat evenzo. Daarmee hebben deze “genre Westerlingen” imo een hogere standaard voor wat rechtvaardig en menselijk is dan wanneer je in dit soort kwesties selectief bent.
quote:Op donderdag 1 januari 2026 21:11 schreef Homey het volgende:
[..]
Het Europese leger zie ik ook niet snel gebeuren. Wie moet dan precies naar het front? De meeste Nederlanders gaan dat niet doen. Opvallend is dat je in alle defensie spotjes op tv in landen als de onze, Duitsland of België vrijwel alleen maar blanke
mensen ziet. Opeens gelden de strenge diversiteitsnormen uit de mediawereld niet.
Mischien moeten ze dan ook een paar auto's in de fik steken net als de Eritreers.quote:Op donderdag 1 januari 2026 21:37 schreef Homey het volgende:
Ah kijk een anti-Khamenei demo op de Dam zaterdag: https://x.com/RookmakerDorien/status/2006792166019051977
Mijn vermoeden: dit gaat heel weinig media aandacht krijgen.
Dan krijg je helemaal geen aandacht. Of zoals Somaliërs allerlei nep kinderdagverblijven openen en miljoenen subsidies opstrijken. Gegarandeerd geen krant die dat onderzoekt.quote:Op donderdag 1 januari 2026 21:44 schreef Joopklepzeiker het volgende:
[..]
Mischien moeten ze dan ook een paar auto's in de fik steken net als de Eritreers.
Regime change verzwakt per definitie de centrale macht en dat duurt wel even voordat dat weer enigszins op niveau is. Welk land en volk het ook is.quote:Op donderdag 1 januari 2026 20:21 schreef Perrin het volgende:
Ik denk dat je de maakbaarheid hier overschat. In de praktijk is regime change bijna altijd rommelig, behoorlijk onvoorspelbaar en maar beperkt te controleren.
Irak is het klassieke voorbeeld: Saddam weg, maximale westerse invloed en toch geen volgzame bondgenoot maar een instabiele staat met diepe sektarische breuken, sterke Iraanse invloed en hardnekkig anti-Amerikanisme. Libië laat hetzelfde zien: Kadhafi verdreven, militair een eenvoudig succes, maar het resulteerde in politieke chaos, veel milities en een land dat door niemand echt wordt bestuurd. Zelfs Afghanistan (twintig jaar ongekende Westerse inzet) onderstreept hoe beperkt externe regie is zodra lokale machtsdynamiek zijn werk doet.
Revoluties resulteren in nieuwe elites met eigen legitimiteit, een eigen agenda en vaak een diep wantrouwen jegens buitenlandse invloed.
Natuurlijk zouden Westerse krachten een nieuw Iran proberen te sturen. Dat staat buiten kijf. Maar proberen is echt iets heel anders dan slagen. Een post-islamitisch Iran zal waarschijnlijk eerst jaren naar binnen gekeerd zijn, worstelend met orde, identiteit en macht.
Verzwakt centraal gezag, landen in de regio die dat graag zo houden springen in dat gat en leveren groepen en leiders daar wapens die autonomie (eerst) willen en eisen, eventueel onafhankelijkheidsstreven al hebben. Ik noem Ahwaz Arabieren, Koerden of Baluchis. Met een verzwakt centraal gezag heb je zo een voet tussen de deur. En er zijn genoeg partijen in de regio die Iran uit voorzorg best wel aan de randen ervan wat ervan af willen snoepen. “Een goed Iran is een zwak Iran, en nu ligt daar eindelijk een historische kans”.quote:En zodra het weer op adem komt, is een onafhankelijke koers minstens zo waarschijnlijk als een volgzame.
Iran is een lappendeken van etniciteiten ook. Volgens mij zijn de Perziers maar 55%, dan Azeris de grootste groep en dan aan de buitenkanten van de staat Iran nog allerlei minderheden waar al langer hier en daar zaken spelen rondom onafhankelijheid, al dan niet in kleine hoeveelheden.quote:Negentig miljoen mensen met een sterk historisch zelfbewustzijn laten zich niet duurzaam managen als protectoraat. Dit is een belangrijke les van vrijwel elke grote regime change van de afgelopen decennia.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |