De God boven Jahwe God - deel zoveel #2

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 10:52 schreef Haushofer het volgende:
Ik had mezelf voorgenomen om niet meer te reageren omdat ik de religieuze discussies vruchtenloos vind, maar in het licht van een boek dat ik nu schrijf en research hiervoor doe kan ik het toch niet laten om op onderstaande posts een reactie te plaatsen.
[..]
Ik heb de ballen verstand van psychologie, en Jung en Freud komen op mij dikwijls ook nogal pseudowetenschappelijk over; eerlijk gezegd ken ik Jung vooral van Wolfgang Pauli's briefwisselingen. Maar in de statistiek en kansrekening heb ik wel degelijk een goede achtergrond, en deze reactie hierboven vind ik toch wel opmerkelijk. Want deze meme stipt de grootste crisis in jouw vakgebied op dit moment aan: de replicatiecrisis, iets wat blijkbaar volkomen aan jouw aandacht ontsnapt. Een crisis die werd aangestipt door Ioannidis zijn artikel Why Most Published Research Findings Are False (https://en.wikipedia.org/(...)h_Findings_Are_False). De manier waarop jij hier over statistiek spreekt, zoals hier,
[..]
doet mij vermoeden dat deze hele discussie rondom het gebruik van p-waarden en betrouwbaarheidsintervallen hevig onder vuur ligt volledig aan je voorbij is gegaan. Je kunt bijvoorbeeld in de boeken "Kan dat geen toeval zijn?" van Ronald Meester en Klaas Slooten, of "Bernoulli's Fallacy" van Aubrey Clayton, lezen waarom deze methodiek in verrassend veel gevallen onzinnige antwoorden geeft. Wat Ioannidis aanstipt, is vergelijkbaar met de beruchte ziektesten die als voorbeeld in de Bayesiaanse statistiek wordt gegeven: de betrouwbaarheid van een test an sich zegt weinig over de kans op ziekte gegeven een positieve testuitslag; je moet deze betrouwbaarheid afwegen tegen het algemene voorkomen op de ziekte. Op dezelfde manier garandeert een zeker onderscheidend vermogen en p-waarde van je toetsen niet dat je overwegend betrouwbare resultaten zult boeken in experimenten; deze kans hangt volgens de Bayesiaanse statistiek af van de a priori kansen dat je hypothesen waar zijn. Frequentisten kunnen geen kans aan zo'n hypothese hengelen, op dezelfde manier als dat je frequentistisch bijvoorbeeld geen kans kunt hengelen aan de hypothese "de gemiddelde lengte van een Nederlander ligt tussen 175 en 180 cm".

Wat ook meespeelt is dat veel onderzoekers uit de sociale wetenschappen statistiek wel toepassen, maar vaak niet goed begrijpen. Dat laten onderzoeken zien als https://link.springer.com/article/10.3758/s13423-013-0572-3. Vraag de gemiddelde student psychologie of sociologie wat een 95% betrouwbaarheidsinterval voor een stochast betekent, en ze zullen zeggen dat "de kans 95% is dat de daadwerkelijke waarde van de stochast in het betrouwbaarheidsinterval ligt". Dat is een denkfout die vergelijkbaar is met de prosecutor's fallacy die b.v. in de zaak Lucia de Berk speelde (voorwaardelijke kansen zijn niet symmetrisch).

De methodiek die studenten bij de sociale wetenschappen krijgen is frequentistisch, en is door lieden als Ronald Fisher opgezet in een poging om onderzoek "zoveel mogelijk objectief te maken". Maar het gebruik van p-waarden kent allerlei problemen, en die problemen worden steeds meer onderkend. Onder invloed van publicatiebias gebeurt er b.v. nogal wat p-hacking en gaan onderzoekers veel teveel vertrouwen leggen in hun verkregen p-waarden; precies wat die cartoon probeert over te brengen. Daarom proberen wiskundigen nu ook nieuwe methodiek te ontwikkelen die niet meer louter gebaseerd is op frequentisme (de statistische stroming die nu nog dominant is binnen de sociale wetenschappen); zie b.v. dit recente interview met Rianne de Heide,

https://www.nrc.nl/nieuws(...)de-e-waarde-a4189494

Kortom: er zijn behoorlijke problemen aangestipt in de statistische methodiek binnen 'jouw' vakgebied van de psychologie (en andere sociale wetenschappen), waardoor mogelijk een aanzienlijk deel van het wetenschappelijk onderzoek van de afgelopen decennia domweg niet significant is, ondanks de opgegeven p-waarden.

Dat is exact wat deze meme aangeeft. Nogmaals: ik vind het buitengewoon typisch dat jij deze meme blijkbaar niet kunt duiden ondanks jouw achtergrond in de psychologie (het verbaast me niet, omdat ik vermoed dat veel studenten uit de sociale wetenschappen domweg niet de wiskundige achtergrond hebben om de methodiek te doorgronden en bovendien de nadruk sterk ligt op louter toepassing en bovendien frequentisme; vraag een psychologiestudent bijvoorbeeld maar eens om op papier de t-distributie af te leiden). En wat ik minstens zo opmerkelijk vind: hier zijn gegronde redenen om sterk te twijfelen aan onderzoeksresultaten (in tegenstelling tot b.v. dateringsmethoden; zie bijvoorbeeld weer Meester en Slooten waarom resultaten uit de subatomaire fysica veel robuuster zijn als het om p-waarden gaat), en nu negeer je volledig de grootste hedendaagse crisis in o.a. jouw vakgebied en beweer je dat de statistische methoden "correct" zijn.

Schiet mij maar lek.

Als je daadwerkelijk geïnteresseerd bent in de wiskundige argumenten achter de replicatiecrisis, wat dit betekent voor de sociale wetenschappen, en hoe de zucht naar objectiviteit binnen de methodiek van o.a. Fisher, Pearson en Neyman tot deze crisis hebben geleid, dan raad ik je nogmaals Meester en Slooten aan. Van mij zul je het waarschijnlijk niet aannemen, maar misschien dat wiskundigen je kunnen overtuigen.

Je haalt hier van alles door elkaar.

Ik had het over het zo objectief mogelijk stellen van de diagnose.

Dus de bias van de psycholoog wegnemen door middel van objectieve meetmethoden.

Daarvoor worden onder andere gestandaardiseerde tests gebruikt die ook regelmatig worden geactualiseerd.

Aan de hand van een test kan vervolgens een diagnose worden gesteld, met zo min mogelijk invloed van de persoonlijke vooroordelen van de psycholoog. De psycholoog dient alle diagnostische informatie te verzamelen om tot een diagnose en behandelingsmethode te komen. Natuurlijk komt daar altijd interpretatie bij kijken, maar het doel is om de persoonlijke bias zoveel mogelijk te minimaliseren.

Op basis van dergelijke meetmethoden is ook de DSM vastgesteld: psychische stoornissen en hun kenmerken. Aangezien op basis van onderzoek de meest frequente symptomen met een bepaalde stoornis zijn geassocieerd. Denk aan schizofrenie met auditieve en visuele hallucinaties, achterdocht, grootheidswaanzin, enzovoorts. Die lijst is niet uit de duim gezogen. Daar zijn observaties en metingen aan voorafgegaan en die DSM wordt dus ook steeds bijgesteld naarmate kennis groeit.

Wat men op deze manier probeert te doen is een zeer breed spectrum van menselijk gedrag op te delen in werkbare categorieën om een adequate diagnose te stellen en behandeling voor te stellen.

Als je vroeger bij de psychoanalist kwam, zoals Freud of een Jung, zou die met een diagnose kunnen komen die vooral is gebaseerd op zijn persoonlijke overtuigingen. Dus het risico op bias van de psycholoog was enorm hoog. Sindsdien probeert men dat risico zo klein mogelijk te maken en dat dient de individuele psycholoog in zijn praktijk ook te doen.

Daarom heeft men getracht om een meer objectieve benadering te vinden.

Een psycholoog is in de praktijk niet constant statistische berekeningen aan het uitvoeren natuurlijk. Dus dat veel psychologen statistiek niet enorm goed beheersen, is niet verwonderlijk. Is dat relevant? Niet per se, aangezien je als praktijkpsycholoog meestal niet veel met statistiek bezig zult zijn, behalve als je je sterk richt op onderzoek of onderzoeksresultaten moet interpreteren (en dat zou natuurlijk elke psycholoog moeten doen, maar de meeste mensen doen dit werk om mensen te helpen, het zijn niet per se 'wetenschappers' in de bètazin van het woord).

Dat er nogal wat haken en ogen aan statistisch onderzoek zitten, lijkt me vanzelfsprekend. Daarom is peer review zo belangrijk. Blijkbaar is dat niet voldoende gedaan,dat las ik ook net. Replicatiestudies zijn nu eenmaal minder populair en vooral minder interessant om te financieren.

Dat er flink wat haantjes zijn die zullen proberen om hun hypotheses te bevestigen om hun werk te kunnen laten publiceren om allerlei redenen, is mij ook wel bekend. Enkele professoren waren ook zo, ijdeltuiten. Het verbaast me eerlijk gezegd niet dat juist een professor in Tilburg op fraude werd betrapt.

Dus nee, de methode is niet perfect en alles wat je zegt kan ik beamen. Maar dit ligt niet per se zuiver aan de statistische methoden. Het kan ook aan de kwaliteit van de onderzoek liggen, en ik vermoed dat dat juist het probleem is. Als je onderzoek niet valide is, of niet genoeg factoren meeneemt of iets dergelijks, kom je al gauw in de problemen.

Wat betreft die meme: wat mij betreft is dat een klassiek voorbeeld van een invalide test. Ze meten hoe verslavend een middel is op basis van een test die dat niet aantoont. Je kunt die test wel honderd keer herhalen en steeds hetzelfde resultaat krijgen, maar dan heb je dus inderdaad nog steeds geen betrouwbaar resultaat, omdat je iets heel anders hebt gemeten dan je in je hypothese beoogt of omdat je belangrijke factoren hebt genegeerd. Dit is een van de eerste dingen die je leert: je onderzoek moet valide en betrouwbaar zijn, oftewel meten wat je beoogt te meten en repliceerbaar.

Misschien had muis 1 wel dorst, of een genetische aanleg voor dat spul. Misschien was hij van een ander ras dan de andere muis en had hij daarom een grotere voorkeur. Misschien was de ene een mannetje en de ander een vrouwtje. En zo kun je nog een hele reeks factoren van invloed bedenken die je mee zou moeten nemen in zo'n test. Ik vind dit dus nogal een onzinnig voorbeeld, aangezien je metingen doet met betrekking tot een populatie, en je de resultaten voor die populatie niet zomaar kan generaliseren. Daarom moet je ook zeer voorzichtig zijn in de uitspraken die je op basis van je onderzoek doet. Zo'n test zou relevanter zijn als hij wordt uitgevoerd op een populatie van pak 'm beet 1000 muizen van hetzelfde ras, leeftijd, geslacht, in een gecontroleerde omgeving, en dat een replicatiestudie dezelfde populatie gebruikt. Als je dan steeds dezelfde resultaten vindt, is de kans toch vrij groot dat je test valide en betrouwbaar is. Je kan niet op basis van steeds 1 geval naar een hele populatie generaliseren.

Ik had liever een daadwerkelijk praktijkvoorbeeld gezien in plaats van zo'n meme.

Verder zou ik er aan willen toevoegen dat ik me tijdens mijn studie psychologie tot het geloof heb bekeerd en daarom ook geen psycholoog ben geworden. Ik wilde mensen helpen, inclusief met psychedelica (wel grappig dat daar nu inderdaad ook aandacht voor is, ik was daar 20 jaar geleden mee bezig), maar ik ben tot de conclusie gekomen dat Jezus Christus de werkelijke oplossing is die we nodig hebben. Ik heb daarom ook besloten om niet door te gaan en psycholoog te worden, maar alles op te geven om Jezus Christus te volgen. Het is dus niet mijn vakgebied, maar ik heb er wel een opleiding in afgerond. Ik volg het dus inderdaad niet zo op de voet als wanneer ik daadwerkelijk praktiserend psycholoog was.

[ Bericht 3% gewijzigd door Ali_Kannibali op 27-02-2024 17:55:10 ]

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 15:17 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Als jij moeite hebt met pseudowetenschappelijke claims van lieden als Mijk over jouw vakgebied, dan snap je ongetwijfeld ook waarom natuurwetenschappelijk opgeleiden moeite hebben met jouw creationistische pseudowetenschap.

Ja then again; álle psychologie en psychiatrie is pseudowetenschap in de letterlijke zin van het woord; het doorstaat de wetenschappelijke methode niet, want dat is bewijs, shaktibewijs, keihard bewijs, en geen enkele psychologie/psychiatrie heeft keihard bewijs, het is allemaal "een beetje ongeveer".

Je zou nog kunnen stellen; "het is bewezen dat medicijn X, dit deel van de hersenen beinvloed", maar dan nog heeft het lang niet bij iedereen dezelfde psychische uitwerking; dus kun je adh daarvan stellen; pseudowetenschap.

Verder, vind ik het ook zeer opmerkelijk dat zelfs Rumi kwam met wat Jung de Shadow noemde, en alle trauma therapien die er op dit moment zijn een soort van aftreksel zijn van datzelfde shadowwork, maar er gesteld wordt dat Jung niet sterk was in psychologie maar meer mystiek deed en gewoon maar wat probeerde lol, het is gewoon een soort van cognitieve dissonantie zo lijkt wel. Ook de archetypes worden in het heden nóg steeds gebruikt, al is het met andere termen in een modern jasje... outdated.. beats me.

Zijn shadow theory was baanbrekend wat dit betreft. Still is.

[ Bericht 13% gewijzigd door Mijk op 27-02-2024 16:16:03 ]

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:10 schreef Mijk het volgende:
Verder, vind ik het ook zeer opmerkelijk dat zelfs Rumi kwam met wat Jung de Shadow noemde, en alle trauma therapien die er op dit moment zijn een soort van aftreksel zijn van datzelfde shadowwork, maar er gesteld wordt dat Jung niet sterk was in psychologie maar meer mystiek deed en gewoon maar wat probeerde lol, het is gewoon een soort van cognitieve dissonantie zo lijkt wel. Ook de archetypes worden in het heden nóg steeds gebruikt, al is het met andere termen in een modern jasje... outdated.. beats me.

Zijn shadow theory was baanbrekend wat dit betreft. Still is.

Het is niet verwonderlijk dat Jung kwam met hetzelfde als waarmee Rumi kwam, omdat beide mystici waren. Praktisch elke mysticus heeft vergelijkbare ervaringen. Of dat nu vandaag is of 3000 jaar geleden. Of het nu boeddhisten zijn of katholieken of indianen. Omdat ze dezelfde bewustzijnsverandering doormaken in hun hersenen en daarin dus vergelijkbare dingen ervaren, met variaties op basis van onder andere sociaal-culturele invloeden.

Dat wil echter niet zeggen dat die zaken ook relevant zijn in de moderne psychologie die wetenschappelijk georiënteerd is, of dat ze daadwerkelijk behulpzaam zijn voor de diagnostische methode.

Wat heb jij er precies aan gehad? Waarom was jij niet tevreden met reguliere behandeling?

"alle trauma therapien die er op dit moment zijn een soort van aftreksel zijn van datzelfde shadowwork"

Heb je daar een bron voor?

Voor zover ik weet zijn de meest gangbare 'traumatherapieën' cognitieve gedragstherapieën.

[ Bericht 4% gewijzigd door Ali_Kannibali op 27-02-2024 16:37:24 ]

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 15:55 schreef Mijk het volgende:

[..]
Ja then again; álle psychologie en psychiatrie is pseudowetenschap in de letterlijke zin van het woord; het doorstaat de wetenschappelijke methode niet, want dat is bewijs, shaktibewijs, keihard bewijs, en geen enkele psychologie/psychiatrie heeft keihard bewijs, het is allemaal "een beetje ongeveer".

Je zou nog kunnen stellen; "het is bewezen dat medicijn X, dit deel van de hersenen beinvloed", maar dan nog heeft het lang niet bij iedereen dezelfde psychische uitwerking; dus kun je adh daarvan stellen; pseudowetenschap.

Jij gebruikt termen heel anders dan gangbaar is, dus hier kan ik niet zoveel mee.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:01 schreef Libertarisch het volgende:
Objectiviteit is de godsdienst van de moderne tijd

Objectiveit is de enige manier om vast te stellen wat voor iedereen geldt en niet slechts voor jou.

Je kunt geen uitspraken over de werkelijkheid doen zonder objectiviteit.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:26 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Het is niet verwonderlijk dat Jung kwam met hetzelfde als waarmee Rumi kwam, omdat beide mystici waren. Praktisch elke mysticus heeft vergelijkbare ervaringen. Of dat nu vandaag is of 3000 jaar geleden. Of het nu boeddhisten zijn of katholieken of indianen. Omdat ze dezelfde bewustzijnsverandering doormaken in hun hersenen en daarin dus vergelijkbare dingen ervaren, met variaties op basis van onder andere sociaal-culturele invloeden.

Dat wil echter niet zeggen dat die zaken ook relevant zijn in de moderne psychologie die wetenschappelijk georiënteerd is, of dat ze daadwerkelijk behulpzaam zijn voor de diagnostische methode.

Wat heb jij er precies aan gehad? Waarom was jij niet tevreden met reguliere diagnostiek?

"alle trauma therapien die er op dit moment zijn een soort van aftreksel zijn van datzelfde shadowwork"

Heb je daar een bron voor?

Voor zover ik weet zijn de meest gangbare 'traumatherapieën' cognitieve gedragstherapieën.

Google eens random Archetypes in de moderne psychiatrie... dan zie je vanzelf hoe Jung grondlegger was van die hele zooi.

Denk je ook dat het toeval is dat "shadowwork" toevallig het (voornamelijk) verwerken was van trauma, maar dat nu de "moderne psychiatrie" INEENS dat wiel opnieuw heeft uitgevonden... hoe plausibel klinkt dat? Rumi wist ook gewoon goed hoe de psyche werkte, en dat is nodig om religies te bestuderen, zo lastig is die som niet. Daarom doorzagen beide heren ook hoe het werkte, en waarom het werkte.

Ik ben dan ook te vermoeid om dit te gaan bewijzen en allerlei bronnen daarvoor te zoeken, omdat het toch niet zo gek veel uitmaakt in dit topic waarmee je komt, het is elke keer onzin, zo blijkt.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 15:53 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Je haalt hier van alles door elkaar.

Ik had het over het zo objectief mogelijk maken van de diagnose.

Dus de bias van de psycholoog wegnemen door middel van objectieve meetmethoden.

Maar die meme ging over het feit dat p-waarden lang niet altijd een goede standaard zijn voor wetenschappelijk onderzoek binnen de sociale wetenschappen. Ik haal niks door elkaar; ik doe geen uitspraken over diagnoses, want daar heb ik geen kaas van gegeten.

quote:

Een psycholoog is in de praktijk niet constant statistische berekeningen aan het uitvoeren natuurlijk. Dus dat veel psychologen statistiek niet enorm goed beheersen, is niet verwonderlijk.

Het gaat hier niet om psychologen die in hun praktijk cliënten ontvangen, maar wetenschappers die onderzoek doen waarop diezelfde psychologen hun kennis vervolgens baseren.

quote:

Dus nee, de methode is niet perfect en alles wat je zegt kan ik beamen. Maar dit ligt niet per se zuiver aan de statistische methoden.

Nee, niet alleen; al die andere factoren komen er nog eens bovenop. Maar deze meme die jij lacherig wegschuift stipt cruciale problemen aan met de gehanteerde statistische methoden. Problemen die heel lang zijn onderkend.

quote:

Het kan ook aan de kwaliteit van de onderzoek liggen, en ik vermoed dat dat juist het probleem is. Als je onderzoek niet valide is, of niet genoeg factoren meeneemt of iets dergelijks, kom je al gauw in de problemen.

Nee, dan snap je de essentie van de replicatiecrisis niet; het ligt eraan dat we heel moeilijk kunnen inschatten hoeveel van onze hypothesen a priori juist zijn. Het is hetzelfde als dat je een hele betrouwbare test ontwikkelt voor een ziekte en heel zorgvuldig je tests afneemt zodat je denkt de valse positieven te kunnen minimaliseren; maar dat kan helemaal niet, want die hangt af van de base rate. Zelfs een erg betrouwbare test zal met een lage base rate veel valse positieven opleveren. En wat wordt er gevonden als onderzoek in de psychologie getracht wordt te repliceren? Juistem.

quote:

Wat betreft die meme: wat mij betreft is dat een klassiek voorbeeld van een invalide test. Ze meten hoe verslavend een middel is op basis van een test die dat niet aantoont. Je kunt die test wel honderd keer herhalen en steeds hetzelfde resultaat krijgen, maar dan heb je dus inderdaad nog steeds geen betrouwbaar resultaat, omdat je iets heel anders hebt gemeten dan je in je hypothese beoogt of omdat je belangrijke factoren hebt genegeerd. Dit is een van de eerste dingen die je leert: je onderzoek moet valide en betrouwbaar zijn, oftewel meten wat je beoogt te meten en repliceerbaar.

En hoe leren psychologiestudenten dat: als je p-waarde laag genoeg is, dan kun je significante conclusies trekken. En dát is nou precies wat in die meme aan de kaak wordt gesteld. Zie weer de ziektetestanalogie hierboven.

Ik heb niet de indruk dat je de clou begrijpt, maar ala; ik haal blijkbaar dingen door elkaar.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:01 schreef Libertarisch het volgende:
Objectiviteit is de godsdienst van de moderne tijd

Nou, dit is een reden waarom critici zo'n moeite hebben met Bayesiaanse statistiek: ze weten zich vaak geen raad met de priors en voelen zich ongemakkelijk bij het toekennen van deze kansen, omdat ze het gevoel hebben dat kansen iets zeggen over het systeem in kwestie i.p.v. de informatie die de persoon heeft die de kans uitspreekt. Ze menen dat je statistisch onderzoek volledig sluitend kunt krijgen door het 100% objectief te maken. En dat is nu juist wat aan de kaak wordt gesteld.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 15:21 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
En wanneer heb ik gepretendeerd meer dan jou te weten van natuurkunde?

Is evolutie natuurkunde? Biologie? Geologie?

Jij meent het beter te weten dan vele duizenden natuurwetenschappers die de consensus aanhouden omtrent evolutie, radiometrische datering, geologie, etc. Dat is precies het gedrag wat jij bekritiseert.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:50 schreef Libertarisch het volgende:
Statistiek heeft niks met gevoelens te maken toch?

Kansen zijn subjectief, en niet objectief. Of, zoals Bruni de Finetti het in zijn tekstboek uit 1974 provocatief stelde: kansen bestaan niet.

Stel dat maar eens tegenover al die vaasmodellen die je op de middelbare school hebt moeten zien te trotseren

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:34 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Jij gebruikt termen heel anders dan gangbaar is, dus hier kan ik niet zoveel mee.

Ja, misschien kun je dan uitleggen wat jij verstaat onder "de wetenschappelijke methode", goed, we spreken idd niet dezelfde taal, want zoals eerder benoemd; Shakti versus Shiva.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:50 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Jij meent het beter te weten dan vele duizenden natuurwetenschappers die de consensus aanhouden omtrent evolutie, radiometrische datering, geologie, etc. Dat is precies het gedrag wat jij bekritiseert.

En de meerderheid heeft altijd gelijk?

Dit is toch een enorme drogreden joh.

Als jij van geboorte af aan maar 1 kant van het verhaal te horen krijgt, is het niet verwonderlijk wat de consensus wordt.

En zo kun je nog tientallen redenen aangeven voor het bestaan van een 'consensus'.

Ik heb een goed stel hersens en ben gewoon in staat die dingen zelf te begrijpen en een afweging te maken over wat ik betrouwbaarder acht.

[ Bericht 23% gewijzigd door Ali_Kannibali op 27-02-2024 17:04:17 ]

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:38 schreef Mijk het volgende:

[..]
Google eens random Archetypes in de moderne psychiatrie... dan zie je vanzelf hoe Jung grondlegger was van die hele zooi.

Dat weet ik maar archetypes worden voor zover ik weet niet of nauwelijks gebruikt in moderne behandelmethoden. Omdat je ze niet nodig hebt.

Jordan Peterson ofzo is daar geen referentie voor.

Ik begrijp dat het razend interessant en fascinerend is allemaal hoor.

Maar praktisch gezien zijn er gewoon veel effectievere methoden ontwikkeld.

quote:

Denk je ook dat het toeval is dat "shadowwork" toevallig het (voornamelijk) verwerken was van trauma, maar dat nu de "moderne psychiatrie" INEENS dat wiel opnieuw heeft uitgevonden... hoe plausibel klinkt dat? Rumi wist ook gewoon goed hoe de psyche werkte, en dat is nodig om religies te bestuderen, zo lastig is die som niet. Daarom doorzagen beide heren ook hoe het werkte, en waarom het werkte.

Waar helpt shadow work mee dan?
En welke onderzoeken tonen dat aan?

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:55 schreef Libertarisch het volgende:

Kansen zijn wel degelijk objectief. In de zin dat een bepaalde kans evenveel op mij van toepassing is als op jou (het winnen van de loterij bijvoorbeeld). Het is niet afhankelijk van een bepaalde mening.

Als je een frequentist bent. Bayesianen hebben een ander kansbegrip.

Bij situaties zoals loterijen, vaasmodellen en muntjes opgooien kunnen we op basis van frequenties nog sterk objectief kansen definiëren, maar als het bijvoorbeeld gaat om de kans "hoe waarschijnlijk is het dat Trump volgend jaar president wordt", dan zal dit sterk van je achtergrondkennis afhangen.

Dit is precies waarom vaasmodellen met de bijbehorende frequentistische kansen een vertekend beeld van kansen kunnen geven.

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 17:01 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Dat weet ik maar archetypes worden voor zover ik weet niet of nauwelijks gebruikt in moderne behandelmethoden. Omdat je ze niet nodig hebt.

Jordan Peterson ofzo is daar geen referentie voor.

Ik begrijp dat het razend interessant en fascinerend is allemaal hoor.

Maar praktisch gezien zijn er gewoon veel effectievere methoden ontwikkeld.
[..]

Als je het googled zie je legio resultaten van 2010++ die allemaal terug verwijzen naar de 12 van Jung, en Archetypen zijn énorm belangrijk , ze worden bijna overal gebruikt omdat het dus trekken zijn die in ieder mens voorkomen, ongelofelijk dat je dit niet weet. Het zijn gewoon algemene trekken uit de menselijke psyche, welke in IEDER mens zich voordoen.

quote:

Waar helpt shadow work mee dan?
En welke onderzoeken tonen dat aan?

Serieus? ik heb het al vaker gezegd; EMDR, Traumabehandeling, Schematherapie == Shadowwork , enkel in een modern jasje.

Hier een brief summary van ChatGPT, omdat ik niet meer echt de kracht kan vinden om hier serieus op te gaan antwoorden... als je de gelijkenis niet ziet, en dat dus Jung hiermee als grondlegger kwam, ja dan kan ik verder weinig voor je doen.

quote:

"Shadow work" is a concept rooted in Jungian psychology, which involves exploring and integrating the darker, unconscious aspects of the psyche. While the specific term "shadow work" might not be commonly used within mainstream psychiatry, the underlying principles of acknowledging and working with unconscious aspects of the mind are certainly present in various therapeutic modalities.

Modern psychiatry and psychology often employ techniques and approaches that can be seen as akin to shadow work, although they may be referred to using different terminology.

Misschien word het hier misschien ook wel duidelijk waarom ik je niet meer serieus kan nemen op dit gebied.

[ Bericht 13% gewijzigd door Mijk op 27-02-2024 17:16:21 ]

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 17:17 schreef Libertarisch het volgende:

[..]
Het enige wat helpt op psychologisch gebied is meditatie.

En ja, dit is een subjectieve mening

En ook dát is "shadowwork".

quote:

Op dinsdag 27 februari 2024 16:59 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
En de meerderheid heeft altijd gelijk?

Dit is toch een enorme drogreden joh.

Als jij van geboorte af aan maar 1 kant van het verhaal te horen krijgt, is het niet verwonderlijk wat de consensus wordt.

En zo kun je nog tientallen redenen aangeven voor het bestaan van een 'consensus'.

Ik heb een goed stel hersens en ben gewoon in staat die dingen zelf te begrijpen en een afweging te maken over wat ik betrouwbaarder acht.

Nee, het is geen drogreden. Ik zeg nergens dat de meerderheid altijd gelijk heeft; ik heb je net een hele post gegeven omtrent de replicatiecrisis, dus blijkbaar heb je daarvan de clou niet meegekregen. Voor elk weldenkend mens zal het enorm zwaar meewegen dat vele duizenden experts die jarenlang gestudeerd hebben een compleet andere mening hebben dan jouw hobbymatig verkregen mening waarbij je nog geen fractie van de tijd hebt gespendeerd aan de onderwerpen als deze experts. Alleen een complete narcist zal denken het beter te weten.

Ik had laatst nog een LinedIn contact die een mail had gestuurd naar Gerard 't Hooft die zijn eigen gebakken Theorie Van Alles had afgeschreven. Daar was hij nogal verbolgen over, waarover hij een YouTube video maakte waarin 't Hoofts reactie zijn vermoedens over de wetenschap natuurlijk alleen maar bevestigden. Narcisme ten top. Maar dit is precies wat creationisten ook doen.

Dus ja, misschien hebben creationisten ondanks hun narcisme gelijk. Maar gezien het niveau van de argumenten zou ik daar mijn geld niet op inzetten.