Omgangsregeling aanpassen, moeder wil niet.

Ik vind dat de focus wel heel erg ligt op 'schuld', van ts, van vader, van moeder.
Dat is niet constructief en ook niet echt van belang voor nu.

Kennelijk zit deze jongen niet al te best in zijn vel. Goed dat er hulp voor hem is. Ik hoop dat de ouders en hun partners hierbij betrokken zijn en zich ook betrokken en verantwoordelijk voelen en dat kunnen doen wat nodig is, volgens de ingeschakelde hulp, om deze jongen te helpen.

Voor ts en de vader lijkt het me van belang om ten eerste heel goed te zorgen dat je op geen enkele manier naar de jongen communiceert dat de moeder op dit moment geen extra middag kan of wil geven. Daarmee zou je alleen maar een loyaliteitsconflict aanwakkeren. Ten tweede kunnen zij hem juist laten voelen en horen dat hij altijd welkom is bij hen. Ook als hij moeilijk doet of het moeilijk heeft, chagrijnig is, een grote mond heeft, wat dan ook. Hij mag er zijn en er is een plekje in het gezin van zijn vader dat zonder meer voor hem is en waar van hem gehouden wordt.

Aan wat de moeder wel of niet wil, kunnen jullie niets doen, ts. Dat is buiten jullie invloedsfeer. Je kunt alleen iets aan je eigen handelen en woorden doen.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 10:02 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Jammer dat je zo slecht leest.

Vader is al maanden hieraan aan het werk, met hulp/coaching/begeleiding.

Wij doen er allebei alles aan wat wij kunnen.

Lees ik slecht? Of spreek jij op een bepaalde manier?

“Mijn man heeft een probleem en wij weten niet hoe nu verder.”

Dat weten jullie wel, want er is begeleiding/coaching voor je man en er komt begeleiding voor de 10-jarige.

In de tussentijd speelt de kwestie dat de 10-jarige graag vaker naar zijn moeder wil, maar moeder dit niet wil.

Waarom die focus op die kwestie? Is er bij jullie de verwachting dat het alle problemen met de 10-jarige gaat oplossen als hij een dag extra naar zijn moeder gaat?

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 09:56 schreef timmmmm het volgende:

[..]
Is het dan nauwelijks 50/50?

Ma maandag, pa dinsdag, woensdag donderdag vrijdag ontbijt bij ma, pa na school voor het eten, ma na het eten en de weekenden om en om.

Dit idd , nette verdeling en moeder ziet kind iets meer.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 10:12 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Ik ben degene die de hapjes voor het kerstdiner heeft gemaakt, die goede gel voor hem haalt omdat hij klaagt dat z'n haar niet blijft zitten, die voor hem opkomt als hij zelf z'n kleding wilt uitkiezen, die hem grappige tiktok 's doorstuurt. Ik ben degene zag hoe erg hij worstelde en die dat bespreekbaar heeft gemaakt.

Ik heb nachten wakker gelegen met zorgen om hem, om onze verstandhouding.

Heb me verdiept in wat ik kan doen als "stiefouder".

Het raakt me en gaat me aan het hart, ik zit hier in tranen.

Maar schilder me vooral af als een boze stiefmoeder...

Wederom positioneer je jezelf in een slachtofferrol, jij wordt afgeschilderd als boze stiefmoeder. Maar ondertussen is dit de eerste post waaruit blijkt dat je zelf ook wel moeite doet voor hem.

quote:

Op donderdag 21 december 2023 23:58 schreef Lodelie het volgende:
Wat is wijsheid? En hoe denken jullie hierover?

om te beginnen denk ik dat het beter is als jij je er zoveel mogelijk buiten houd en een positie als buitenstaander aanneemt ...

Als je aangeeft dat de relatie van de zoon met de vader moeizaam gaat en de zoon kennelijk ook met jou een probleem heeft, past het beter om je op dat punt op de achtergrond te houden en alle zaken zoveel mogelijk door die vader zelf te laten regelen en je er verder buiten te houden...

dus ook niet dingen voorstellen als 'wij doen een vorstel'... laat de vader dat doen en bemoei je er zo min mogelijk mee.
Ook geen dingen claimen als dat je zelf ook moeder zou zijn en er een emotioneel oordeel over vellen.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 12:51 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Jij doet kennelijk de aanname dat ik geen moeite doe en hem gewoon niet mag, nergens op gebaseerd.

Twee van zijn kinderen hebben ervoor gekozen om bij ons te willen wonen, dat zouden ze niet doen als ik geen enkele moeite zou doen voor mijn bonuskinderen.

Ik ga af op wat jij kiest om wel en niet te delen in dit topic. Als jouw antwoord op de vraag waarom hij jou niet mag 'van zijn kant is er geen klik' is, dan ontbreekt de context waarom er geen klik is en dan roept dat dus vragen op hoeveel moeite jij daar als volwassene al voor gedaan hebt.

Communiceer je in het echt ook zo ineffectief?

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:26 schreef Vliegbaard het volgende:

[..]
Wacht even, ik zie jou en anderen hier in dit topic allerlei aannames doen op basis van 0 context. Ipv de schuld bij TS te leggen zou je ook zelf even naar de context kunnen vragen als je die mist.

Deze situatie is niet zo zwart/wit en dat weet je zelf ook wel.
Ik mis hier in dit topic de vraag waarom dat TS denkt dat die klik er niet is. Volgens mij zou dat het startpunt moeten zijn.

Het ligt dus aan het kind en zijn moeder?
meer een vraag

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:34 schreef Lodelie het volgende:
Ik snap niet dat er zo gezocht wordt naar een schuldvraag. Het is gewoon een rot situatie.

Het is de schuld van niemand, het is wat het is en dat is al vervelend genoeg. Man en ik doen ons best en kind gaat aan het werk met hulp en dat vind ik hartstikke knap van hem.


En ja ik vind het erg dat als een kind uitspreekt dat hij een dag meer naar mama wilt dat zij weigert. Dat weet hij trouwens (nog) niet.

De andere hebben uitgesproken dat ze meer naar ons, ja naar ons allebei, wilden. Het is niet in ons opgekomen om dat te weigeren.

Ik denk dat het ook belangrijk is dat hij niet weet dat zijn moeder dat niet wil. Gooi het er maar op dat het niet kan, werk, afspraken, wat dan ook.

Het is belangrijk dat beide ouders zich blijven inzetten voor een goede band van de kinderen met de andere ouder.

@Lodelie

Ik stelde de vraag al, maar een reactie bleef uit.

Waarom die focus op die kwestie van de dag extra? Is er bij jullie de verwachting dat het alle problemen met de 10-jarige gaat oplossen als hij een dag extra naar zijn moeder gaat?

Helemaal nu ik lees dat je zegt dat hij niet goed onder woorden kan brengen wat er mis is lijkt het me goed om je af te vragen waarom je hier zo op focust.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:34 schreef Lodelie het volgende:
Ik snap niet dat er zo gezocht wordt naar een schuldvraag. Het is gewoon een rot situatie.

Je legt zelf anders in de OP schuld bij zijn moeder en zegt best nare dingen over haar.

Als (stief-)ouders moet je je denk ik vooral inspannen om de onderlinge relatie goed te houden en elkaar te steunen. Naar elkaar gaan wijzen, maakt de situatie erger.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:39 schreef miss_sly het volgende:

Het is belangrijk dat beide ouders zich blijven inzetten voor een goede band van de kinderen met de andere ouder.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:31 schreef Vliegbaard het volgende:

[..]
Bijzondere vraag

Hoezo? In de OP lees ik dat de schuld bij de moeder en het kind wordt gelegd

quote:

Op donderdag 21 december 2023 23:58 schreef Lodelie het volgende:
Wat is wijsheid? En hoe denken jullie hierover?

Ik krijg zo het idee dat die moeder de voornaamste reden is dat de zoon van jouw partner zo met zichzelf in de knoop zit. De band tussen vader en kind is heel anders dan moeder en kind: tijdens de eerste jaren speelt de vader nog niet eens een belangrijke rol. Als een moeder voor haar baby moet zorgen en om wat voor reden dan ook niet kan of niet wilt aanvoelen wanneer haar kind haar zorg nodig heeft, dan raakt het hele hechtingsproces verstoord. Als een kind op heel jonge leeftijd te vaak alleen wordt gelaten, dan interpreteert hij dat alsof hij niet waardig genoeg is om zorg te krijgen van zijn moeder. Als hij wat ouder is, dan kan dat proces op school zich weer gaan herhalen: gepest worden door leeftijdgenoten, kritiek van de leraar omdat hij niet oplet, etc. Dus keer op keer afwijzing.

Je bent weliswaar niet zijn moeder, maar je bekommert je wel om hem. Volgens mij heeft hij vooral dat juist nodig. Hij wijst jou misschien af omdat hij jou als bedreiging ziet waardoor er nog meer afstand tussen hem en zijn moeder komt.

Het beste lijkt mij dat je hem geduld en ruimte geeft, zodat hij zich kan afzonderen. Maar dat hij ook merkt dat als hij hulp nodig heeft, jij absoluut naar hem wilt luisteren en hem wilt helpen in zoverre jij dat kan.

Als hij opstandig en vervelend doet, kan dat ook een test zijn. Als jij jouw eigen kind een 'straf' geeft voor iets wat hij/zij niet mag doen en hij doet later exact hetzelfde maar daar zeg je niks over omdat je vindt dat vader zich daarvoor moet verantwoorden, dan is dat voor hem de zoveelste bevestiging dat hij de aandacht niet waard is. Als hij merkt dat jij positief op hem reageert bij positief gedrag en bij negatief gedrag word jij wat strenger, directer en desnoods boos, dan gaat hij jou op den duur beschouwen als een goede betrouwbare invloed.

De band tussen vader en kind is net zo belangrijk als de band tussen moeder en kind.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:26 schreef Vliegbaard het volgende:

[..]
Wacht even, ik zie jou en anderen hier in dit topic allerlei aannames doen op basis van 0 context. Ipv de schuld bij TS te leggen zou je ook zelf even naar de context kunnen vragen als je die mist.

Deze situatie is niet zo zwart/wit en dat weet je zelf ook wel.
Ik mis hier in dit topic de vraag waarom dat TS denkt dat die klik er niet is. Volgens mij zou dat het startpunt moeten zijn.

Misschien even teruglezen en tellen hoevaak ik probeer om meer context boven water te krijgen.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 13:34 schreef Lodelie het volgende:
Ik snap niet dat er zo gezocht wordt naar een schuldvraag. Het is gewoon een rot situatie.

Het is de schuld van niemand, het is wat het is en dat is al vervelend genoeg. Man en ik doen ons best en kind gaat aan het werk met hulp en dat vind ik hartstikke knap van hem.


En ja ik vind het erg dat als een kind uitspreekt dat hij een dag meer naar mama wilt dat zij weigert. Dat weet hij trouwens (nog) niet.

De andere hebben uitgesproken dat ze meer naar ons, ja naar ons allebei, wilden. Het is niet in ons opgekomen om dat te weigeren.

Het is zeker een rotsituatie en ontzettend sneu.

Heeft je stiefzoon zelf wel eens aan zijn moeder gevraagd of hij daar meer mag zijn?

Waarom vind jij het eigenlijk zo erg dat zij zich wel aan de 50/50 regeling wil houden?

Hoeveel kinderen zijn er eigenlijk in totaal? En hoe vaak zijn jouw kinderen bij jullie?

Waarom kozen de andere kinderen ervoor om bij jullie te komen wonen?

Om welke opa en oma gaat het, jouw schoonouders of die van haar?

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 15:58 schreef Puzzie het volgende:
De band tussen vader en kind is net zo belangrijk als de band tussen moeder en kind.

Sterker nog, de relatie met de ouder van hetzelfde geslacht is vaak veel bepalender dan de andere ouder.