R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik geef niemand de schuld. Zijn andere 2 kinderen wilden graag meer bij ons zijn, die hebben wij uiteraard met open armen ontvangen. Dat is geen enkele issue.quote:Op vrijdag 22 december 2023 08:59 schreef timmmmm het volgende:
Zij (als moeder) vindt het waarschijnlijk dan weer hartverscheurend hoe jij tussen zoon en vader instaat. Maar wel met het vingertje wijzen hoor, terwijl jij aan de bron van het probleem staat. En omdat moeder niet meewerkt met de oplossing voor het probleem waar jij verantwoordelijk voor bent, omdat jouw nieuwe relatie een gezin zodanig verwoest dat vader en zoon niet meer door een deur kunnen, sta jij vooraan om haar de schuld te geven.
Zijn zoon wil graag een dagje meer naar zijn moeder om tijd met haar door te brengen en dat wil zij niet.
Dat speelt overigens al voordat wij gingen samenwonen, zo lang loopt het al...
Dan had ik er meteen mee gestopt. Ik zou niet met mezelf kunnen leven als mijn nieuwe relatie grote problemen oplevert tussen een 10-jarig jongetje en zijn vader.quote:Op vrijdag 22 december 2023 09:16 schreef Lodelie het volgende:
Dat speelt overigens al voordat wij gingen samenwonen, zo lang loopt het al...
Laffe huichelaar
De relatie tussen man en zoon is niet verslechterd sinds wij samen zijn. Die was al zo.quote:
[..]
TS zegt zelf dat de problemen ontstaan zijn omdat zoon heel veel moeite heeft met haar. Gevolg is, ofwel door gefaald ofwel door geen de-escalerend optreden van TS, dat vader en zoon zodanig met elkaar overhoop liggen dat vader en zoon het een goed idee vinden als hij maar zoveel mogelijk naar zijn moeder gaat.
Als TS er niet was geweest, hadden vader en zoon nog steeds prima geweest. Als TS het anders aangepakt had ook. Welke conclusie moet ik anders trekken? TS doet er inderdaad heel zielig over, maar dat verandert weinig aan de oorzaak van het verwoeste gezin. Als het nou om een tiener van 17 zou gaan, kan je nog wel wat bij de zoon leggen, maar we hebben het als ik het goed begrijp over een 10-jarig knulletje.
Op zich zal het allemaal niet 100% aan hun liggen en zullen ze vast hun best doen dus het is inderdaad wat hard gesteld, maar dat is vooral omdat ik het walgelijk vind dat, wanneer je zelf de verandering bent die de relatie zodanig verzuurt, je dat ineens bij de moeder voor de voeten werpt. Die het blijkbaar in haar huis wél voor elkaar heeft.
Het kind gaat niet "zoveel mogelijk naar zijn moeder" en wij willen hem zeker niet lozen.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Hou gewoon op met bevestiging zoeken voor externe oorzaken. Daar is zijn zoon niet bij gebaat. Het speelt al blijkbaar al langere tijd dus het is 100% zinloos om op dit onderwerp alleen maar te focusen op wat voor nalatig kreng zijn ex eigenlijk wel niet is door niet mee te werken.quote:
Het kind gaat niet "zoveel mogelijk naar zijn moeder" en wij willen hem zeker niet lozen.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Wat hebben jullie al gedaan om het probleem onder jullie dak op te lossen?
Resistance is futile.
Euhm, zij werkt en heeft ook een leven verder.quote:
[..]
Ik geef niemand de schuld. Zijn andere 2 kinderen wilden graag meer bij ons zijn, die hebben wij uiteraard met open armen ontvangen. Dat is geen enkele issue.
Zijn zoon wil graag een dagje meer naar zijn moeder om tijd met haar door te brengen en dat wil zij niet.
Dat speelt overigens al voordat wij gingen samenwonen, zo lang loopt het al...
En je schrijft dat zij geen probleem heeft met dit kind.
Toch duwen jullie dat kind naar 'hulp' toe. Terwijl dat kind een probleem heeft met de situatie ipv met zichzelf.
Want op die andere plek is er geen probleem.
Het probleem is er met de vader en omdat jij daarbij hoort ook met jou. Wat doet de vader om dit te verbeteren, om zichzelf te verbeteren?
Of is het ach, dat 10 jarige ventje is het probleem, moeilijk om contact mee te krijgen, hij moet maar aan zichzelf werken?
Dat kind heeft volgens je eigen schrijven geen probleem met zichzelf, want in die andere situatie gaat het prima.
De relatie met paps gaat niet goed, maar ik lees nergens dat paps daarin naar zichzelf kijkt.
Het kind moet maar meer weg zijn en 'hulp' krijgen. Want het kind is moeilijk.
Niets ligt aan vader of jullie. Alles is fantastisch behalve dit 10 jarige ventje toch? Als hij maar verandert...
Daar zijn wij heel hard mee bezig. Daar krijgen wij hulp bij en zoon heeft zelf ook hulp.quote:Op vrijdag 22 december 2023 09:25 schreef Seven. het volgende:
[..]
Hou gewoon op met bevestiging zoeken voor externe oorzaken. Daar is zijn zoon niet bij gebaat. Het speelt al blijkbaar al langere tijd dus het is 100% zinloos om op dit onderwerp alleen maar te focusen op wat voor nalatig kreng zijn ex eigenlijk wel niet is door niet mee te werken.
Wat hebben jullie al gedaan om het probleem onder jullie dak op te lossen?
Een kind van 10 jaar wordt afgewezen door zijn moeder, de relatie tussen hem en zijn vader is moeizaam en met mij is geen klik, van zijn kant.
Mijn hart breekt voor hem, maar ik kan dit niet oplossen. In iedere geval niet meer doen dan nu.
Ik ben niet de vijand hoor
Kind heeft zeker wel hulp nodig, dat vindt zijn moeder (en school en huisarts) ook. Zij ervaart alleen geen problemen in de omgang.quote:
[..]
Euhm, zij werkt en heeft ook een leven verder.
En je schrijft dat zij geen probleem heeft met dit kind.
Toch duwen jullie dat kind naar 'hulp' toe. Terwijl dat kind een probleem heeft met de situatie ipv met zichzelf.
Want op die andere plek is er geen probleem.
Het probleem is er met de vader en omdat jij daarbij hoort ook met jou. Wat doet de vader om dit te verbeteren, om zichzelf te verbeteren?
Of is het ach, dat 10 jarige ventje is het probleem, moeilijk om contact mee te krijgen, hij moet maar aan zichzelf werken?
Dat kind heeft volgens je eigen schrijven geen probleem met zichzelf, want in die andere situatie gaat het prima.
De relatie met paps gaat niet goed, maar ik lees nergens dat paps daarin naar zichzelf kijkt.
Het kind moet maar meer weg zijn en 'hulp' krijgen. Want het kind is moeilijk.
Niets ligt aan vader of jullie. Alles is fantastisch behalve dit 10 jarige ventje toch? Als hij maar verandert...
Hij wordt niet afgewezen, hij is bijna 50% bij haar.quote:
[..]
Daar zijn wij heel hard mee bezig. Daar krijgen wij hulp bij en zoon heeft zelf ook hulp.
Een kind van 10 jaar wordt afgewezen door zijn moeder, de relatie tussen hem en zijn vader is moeizaam en met mij is geen klik, van zijn kant.
Mijn hart breekt voor hem, maar ik kan dit niet oplossen. In iedere geval niet meer doen dan nu.
Ik ben niet de vijand hoor
En zeg je nu echt van zijn kant? Een 10 jarig menneke en het is zijn schuld?
Dus bij haar gaat het prima, maar het is de schuld van het kind dat het bij jullie zo fout loopt dat het kind geestelijke bijstand nodig heeft?quote:
[..]
Kind heeft zeker wel hulp nodig, dat vindt zijn moeder (en school en huisarts) ook. Zij ervaart alleen geen problemen in de omgang.
Waar is het hulp traject voor paps en jou als ondersteuner om beter om te leren gaan met dit kind?
Waarom halen jullie uit naar de moeder die geen probleem heeft met dit kind?
Het probleem ligt bij de vader en ook bij jou volgens je eigen schrijven. Maar ik lees niets over hoe vader zijn probleem aan gaat pakken of over hoe jij leert om een betere connectie met dit kind aan te gaan.
Wel lees ik verwijten naar de moeder toe, die geen probleem heeft met dit kind en dat je de schuld bij dit kind neerlegt. Want hij is "moeilijk ', jullie doen het prima!
[ Bericht 0% gewijzigd door Cause-mayhem2 op 22-12-2023 09:43:52 ]
Wat wil je ts?
Moet de moeder maar minder gaan werken zodat paps zich minder druk hoeft te maken om zijn kind?
Gaan jullie dat betalen dan? Want geld komt niet uit de lucht vallen.
Jullie hebben recht op fijne tijd met elkaar, zij moet zich maar geheel richten op haar kinderen zodat jullie je ding kunnen doen? Zonder dat lastige ventje?
Nogmaals, wat doet paps om zichzelf als vader te verbeteren?
Waar is zijn hulp traject?
Moet de moeder maar minder gaan werken zodat paps zich minder druk hoeft te maken om zijn kind?
Gaan jullie dat betalen dan? Want geld komt niet uit de lucht vallen.
Jullie hebben recht op fijne tijd met elkaar, zij moet zich maar geheel richten op haar kinderen zodat jullie je ding kunnen doen? Zonder dat lastige ventje?
Nogmaals, wat doet paps om zichzelf als vader te verbeteren?
Waar is zijn hulp traject?
Ik heb al antwoord gegeven, er is al hulp voor man. Wij zijn hier al heel intensief mee bezig.quote:
Wat wil je ts?
Moet de moeder maar minder gaan werken zodat paps zich minder druk hoeft te maken om zijn kind?
Gaan jullie dat betalen dan? Want geld komt niet uit de lucht vallen.
Jullie hebben recht op fijne tijd met elkaar, zij moet zich maar geheel richten op haar kinderen zodat jullie je ding kunnen doen? Zonder dat lastige ventje?
Nogmaals, wat doet paps om zichzelf als vader te verbeteren?
Waar is zijn hulp traject?
Zij werkt 24 uur en krijgt genoeg geld van man. Jullie zullen dat vast niet genoeg vinden, want kennelijk kunnen wij niks goed doen.
Haar andere twee kinderen wonen bij ons en komen om het weekend en een dag naar haar.
Hoezo afwijzen?? Ze houdt zich gewoon aan de afspraken die gemaakt zijn en heeft daar ook haar leven op afgestemd.quote:Op donderdag 21 december 2023 23:58 schreef Lodelie het volgende:
Zoon heeft behoefte aan zijn moeder en zij wijst hem gewoon af (dat weet hij uiteraard niet)
Misschien vreemd geformuleerd maar volgens de OP zorgt ze juist iets meer dan 50% voor hem.quote:Zij wilt niet meer 50% van de tijd voor hem zorgen.
Je vult het zo zelf in. De moeder houdt zich gewoon aan de afspraken.quote:Ik (als moeder) vind het zo hartverscheurend en verdrietig om te zien hoe een moeder zich in alle bochten wringt omdat ze er niet meer voor haar zoon wilt zijn.
Sowieso vind ik het wel een vreemde afspraak, 4 keer per week uit school naar vader en dan 's avonds weer naar de moeder. Waarom niet gewoon allebei 2 volledige dagen?
Don't be surprised what the night brings.
When you search the dark, you get dark things.
Wat wij kijken
When you search the dark, you get dark things.
Wat wij kijken
Omdat zij dat niet wil.quote:Op vrijdag 22 december 2023 09:49 schreef Armani XL het volgende:
[..]
Hoezo afwijzen?? Ze houdt zich gewoon aan de afspraken die gemaakt zijn en heeft daar ook haar leven op afgestemd.
[..]
Misschien vreemd geformuleerd maar volgens de OP zorgt ze juist iets meer dan 50% voor hem.
[..]
Je vult het zo zelf in. De moeder houdt zich gewoon aan de afspraken.
Sowieso vind ik het wel een vreemde afspraak, 4 keer per week uit school naar vader en dan 's avonds weer naar de moeder. Waarom niet gewoon allebei 2 volledige dagen?
Kind vindt dit ook vervelend om 's avonds nog te moeten wisselen.
Nou is het natuurlijk helemaal des FOK's om de nieuw partner hoe dan ook de schuld te geven, ik lees in dit topic zowel de 'bemoei je er niet mee' als 'je voelt je niet verantwoordelijk?' maar als ik dan dit lees:
Het lastige is dat TS en haar partner er niks aan kunnen doen. Moeder wil niet, dan houdt het op. Je kunt hem moeilijk gewoon op de stoep zetten.
Ik zou eerst rustig het hulptraject in gaan en dan eens zien dat die te zeggen heeft. Moeder ook een keer uitnodigen voor een gesprek en wie weet wat daar uit gaat komen.
Dan is het nauwelijks 50-50 en is het helemaal niet gek dat die jongen een middag meer met zijn moeder door wil brengen toch?quote:
Het kind gaat niet "zoveel mogelijk naar zijn moeder" en wij willen hem zeker niet lozen.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Het lastige is dat TS en haar partner er niks aan kunnen doen. Moeder wil niet, dan houdt het op. Je kunt hem moeilijk gewoon op de stoep zetten.
Ik zou eerst rustig het hulptraject in gaan en dan eens zien dat die te zeggen heeft. Moeder ook een keer uitnodigen voor een gesprek en wie weet wat daar uit gaat komen.
***
Is het dan nauwelijks 50/50?quote:
Nou is het natuurlijk helemaal des FOK's om de nieuw partner hoe dan ook de schuld te geven, ik lees in dit topic zowel de 'bemoei je er niet mee' als 'je voelt je niet verantwoordelijk?' maar als ik dan dit lees:
[..]
Dan is het nauwelijks 50-50 en is het helemaal niet gek dat die jongen een middag meer met zijn moeder door wil brengen toch?
Het lastige is dat TS en haar partner er niks aan kunnen doen. Moeder wil niet, dan houdt het op. Je kunt hem moeilijk gewoon op de stoep zetten.
Ik zou eerst rustig het hulptraject in gaan en dan eens zien dat die te zeggen heeft. Moeder ook een keer uitnodigen voor een gesprek en wie weet wat daar uit gaat komen.
Ma maandag, pa dinsdag, woensdag donderdag vrijdag ontbijt bij ma, pa na school voor het eten, ma na het eten en de weekenden om en om.
Laffe huichelaar
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Dan is het aan jouw man om te werken aan die moeizame relatie en tegelijkertijd zul jij je ook positief in moeten zetten voor het verbeteren van die klik.quote:
[..]
Daar zijn wij heel hard mee bezig. Daar krijgen wij hulp bij en zoon heeft zelf ook hulp.
Een kind van 10 jaar wordt afgewezen door zijn moeder, de relatie tussen hem en zijn vader is moeizaam en met mij is geen klik, van zijn kant.
Mijn hart breekt voor hem, maar ik kan dit niet oplossen. In iedere geval niet meer doen dan nu.
Ik ben niet de vijand hoor
Resistance is futile.
Maar er is geen klik vanuit het 10-jarige jongetje dus wat wil je nog meerquote:
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Laffe huichelaar
Jammer dat je zo slecht leest.quote:
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Vader is al maanden hieraan aan het werk, met hulp/coaching/begeleiding.
Wij doen er allebei alles aan wat wij kunnen.
Ja, dit. Echt hoor @Lodelie , lekker makkelijk.quote:Op vrijdag 22 december 2023 10:01 schreef timmmmm het volgende:
[..]
Maar er is geen klik vanuit het 10-jarige jongetje dus wat wil je nog meer
Voor mij leest dit alsof jij hem eigenlijk niet moet. En het is wel duidelijk dat hij dat ook aan alles wel aanvoelt.
Resistance is futile.
Waarom zou je (TS) aan de zijlijn blijven staan? Je hebt een relatie met de vader, alleen daarom zou je best je zegje mogen doen.
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
En bedenk je dan dat dit alleen nog maar haar kant van het verhaal is, waar ze al zo slecht uitkomt.quote:
[..]
Ja, dit. Echt hoor @:Lodelie , lekker makkelijk.
Voor mij leest dit alsof jij hem eigenlijk niet moet. En het is wel duidelijk dat hij dat ook aan alles wel aanvoelt.
Laffe huichelaar
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Die maak je als oudere.
Vanuit mijn samenwerking met een kinder therapeut heb ik vrij veel te maken gehad met kinderen en pubers die voor 'verbetering' bij ons terecht kwamen.
Het was aan mij om te zorgen dat het paste. Dat het kind veilig en geborgen was.
Dat was niet altijd makkelijk, geen kusje kroel, glitters en regenbogen. Het was soms zoeken naar een ingang, een manier om dat kind te bereiken, te laten bewegen.
Voor de ts, een meer positieve noot. Als je die moeite doet, dat hersenbrekertje oplost, dat is zo mooi.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Hoezo er is geen klik?quote:
[..]
Maar er is geen klik vanuit het 10-jarige jongetje dus wat wil je nog meer
Die maak je als oudere.
Vanuit mijn samenwerking met een kinder therapeut heb ik vrij veel te maken gehad met kinderen en pubers die voor 'verbetering' bij ons terecht kwamen.
Het was aan mij om te zorgen dat het paste. Dat het kind veilig en geborgen was.
Dat was niet altijd makkelijk, geen kusje kroel, glitters en regenbogen. Het was soms zoeken naar een ingang, een manier om dat kind te bereiken, te laten bewegen.
Voor de ts, een meer positieve noot. Als je die moeite doet, dat hersenbrekertje oplost, dat is zo mooi.
|
|
