R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Om te beginnen ja ik ben "de nieuwe partner".
Mijn man heeft een probleem en wij weten niet hoe nu verder. En wij zijn wel benieuwd hoe buitenstaander denken.
Man is gescheiden, omgangsregeling is bijna 50/50, iets meer bij de moeder.
Zijn kind van 10 jaar komt 4 middagen uit school naar hem toe (gaat 3x na het avondeten bij z'n moeder slapen) en het weekend is om en om.
Kind zit met zichzelf in de knoop, vertoont daardoor ook wat negatief gedrag. Door vader is professionele hulp ingeroepen, dat gaat binnenkort starten.
Omgang tussen zoon en vader gaat wat moeizaam, het loopt stug. Zoon heeft met mij heel erg moeite.
Zoon heeft aangegeven meer behoefte te hebben aan tijd met zijn moeder. Moeder ervaart geen problemen met hem, maar staat wel achter de hulpvraag.
Mijn man heeft meerdere keren aangegeven dat Zoon behoefte heeft aan zijn moeder en dat hij graag ziet dat hij 1 dag meer naar haar toe gaat.
Zij weigert op fronten en komt met allerlei argumenten: haar werk, haar vriend, ze wilt niet iedere avond hoeven koken.
Wij hebben van alles aangeboden: ze mag zelf de dag kiezen, wij passen ons aan.
Zoon heeft behoefte aan zijn moeder en zij wijst hem gewoon af (dat weet hij uiteraard niet)
Zij wilt niet meer 50% van de tijd voor hem zorgen.
Ik (als moeder) vind het zo hartverscheurend en verdrietig om te zien hoe een moeder zich in alle bochten wringt omdat ze er niet meer voor haar zoon wilt zijn.
Wat is wijsheid? En hoe denken jullie hierover?
Mijn man heeft een probleem en wij weten niet hoe nu verder. En wij zijn wel benieuwd hoe buitenstaander denken.
Man is gescheiden, omgangsregeling is bijna 50/50, iets meer bij de moeder.
Zijn kind van 10 jaar komt 4 middagen uit school naar hem toe (gaat 3x na het avondeten bij z'n moeder slapen) en het weekend is om en om.
Kind zit met zichzelf in de knoop, vertoont daardoor ook wat negatief gedrag. Door vader is professionele hulp ingeroepen, dat gaat binnenkort starten.
Omgang tussen zoon en vader gaat wat moeizaam, het loopt stug. Zoon heeft met mij heel erg moeite.
Zoon heeft aangegeven meer behoefte te hebben aan tijd met zijn moeder. Moeder ervaart geen problemen met hem, maar staat wel achter de hulpvraag.
Mijn man heeft meerdere keren aangegeven dat Zoon behoefte heeft aan zijn moeder en dat hij graag ziet dat hij 1 dag meer naar haar toe gaat.
Zij weigert op fronten en komt met allerlei argumenten: haar werk, haar vriend, ze wilt niet iedere avond hoeven koken.
Wij hebben van alles aangeboden: ze mag zelf de dag kiezen, wij passen ons aan.
Zoon heeft behoefte aan zijn moeder en zij wijst hem gewoon af (dat weet hij uiteraard niet)
Zij wilt niet meer 50% van de tijd voor hem zorgen.
Ik (als moeder) vind het zo hartverscheurend en verdrietig om te zien hoe een moeder zich in alle bochten wringt omdat ze er niet meer voor haar zoon wilt zijn.
Wat is wijsheid? En hoe denken jullie hierover?
Als die jongen meer bij z'n moeder wil zijn en die moeder vind dat allemaal te veel dan zal zij hem dat duidelijk moeten maken. Dan wil hij daarna vanzelf meer bij z'n vader zijn. Is iedereen blij. (en/of getraumatiseerd)
-nee-
Het lijkt erop dat het probleem vooral zit in de verslechterde relatie tussen jouw partner en zijn zoon en jou en zijn zoon. Jij bent deel van dat probleem, dit is niet alleen het probleem van je man.
Dus het lijkt me verstandig dat jullie werken aan de relatie met zijn zoon, in plaats van wijzen naar de moeder. Deze jongen is er niet persé mee geholpen als zijn vader hem richting zijn moeder dirigeert.
Dus het lijkt me verstandig dat jullie werken aan de relatie met zijn zoon, in plaats van wijzen naar de moeder. Deze jongen is er niet persé mee geholpen als zijn vader hem richting zijn moeder dirigeert.
Resistance is futile.
Waarom loopt het niet goed tussen je partner en zijn zoon? Waarom heeft zijn zoon zoveel moeite met jou? Je geeft aan dat je zelf ook kinderen hebt, hoe vaak zijn zij bij jullie? Hoe is de relatie tussen jouw kinderen en zijn zoon?
Resistance is futile.
Klinkt als een gevalletje vader heeft een nieuwe relatie en ik wil dat niet om wat voor reden dan ook. Vraag blijft dan over waarom dat bij moeder geen probleem is, maar dat kan zo simpel zijn als dat die niet samen woont.quote:Op vrijdag 22 december 2023 00:53 schreef Seven. het volgende:
Het lijkt erop dat het probleem vooral zit in de verslechterde relatie tussen jouw partner en zijn zoon en jou en zijn zoon. Jij bent deel van dat probleem, dit is niet alleen het probleem van je man.
Dus het lijkt me verstandig dat jullie werken aan de relatie met zijn zoon, in plaats van wijzen naar de moeder. Deze jongen is er niet mee geholpen als zijn vader hem richting zijn moeder dirigeert.
Straks gaat het helemaal verkeerd en kan ze fulltime moeder worden. Sowieso argumenten als ik wil niet koken en ik wil luidruchtig neuken met mijn vriend...
(ik lees tussen de regels door)
Op zaterdag 9 maart 2019 17:21 schreef Lospedrosa het volgende:
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Wat lees jij rare dingen tussen de regels door.quote:Op vrijdag 22 december 2023 01:19 schreef Catkiller het volgende:
[..]
Klinkt als een gevalletje vader heeft een nieuwe relatie en ik wil dat niet om wat voor reden dan ook. Vraag blijft dan over waarom dat bij moeder geen probleem is, maar dat kan zo simpel zijn als dat die niet samen woont.
Straks gaat het helemaal verkeerd en kan ze fulltime moeder worden. Sowieso argumenten als ik wil niet koken en ik wil luidruchtig neuken met mijn vriend...
Resistance is futile.
Hij haat je.
Niet zo vreemd ook je kunt nooit zijn moeder vervangen.
Deal with it.
Moeder wil hem niet nog meer. Het kind is beschadigd voor de rest van zijn leven.
Niet zo vreemd ook je kunt nooit zijn moeder vervangen.
Deal with it.
Moeder wil hem niet nog meer. Het kind is beschadigd voor de rest van zijn leven.
Je hoort bij de betere, maar nog lang niet bij de beste
Volgens mij wijst ze haar kind niet af maar wijst ze haar ex af die bedacht heeft dat hun kind nog meer bij zijn moeder zou willen zijn omdat hij de omgang met zijn kind moeilijk vindt.
En nee, dit is niet aan jou om je mee te bemoeien, helemaal buiten bijven.
En nee, dit is niet aan jou om je mee te bemoeien, helemaal buiten bijven.
Hoe wij hierover denken is niet relevant. Wij hebben niet alle informatie om hier objectief naar te kijken.
Wel is dit een onderwerp waar jij je niet mee moet bemoeien. Dit is iets tussen je partner, zijn ex vrouw en hun kind.
Wel is dit een onderwerp waar jij je niet mee moet bemoeien. Dit is iets tussen je partner, zijn ex vrouw en hun kind.
Protège moi de mes désirs.
De relatie tussen mijn kinderen en zijn kinderen is heel goed, zij zijn zelfs van weekend gewisseld omdat ze graag in hetzelfde weekend bij ons zijn.quote:
Waarom loopt het niet goed tussen je partner en zijn zoon? Waarom heeft zijn zoon zoveel moeite met jou? Je geeft aan dat je zelf ook kinderen hebt, hoe vaak zijn zij bij jullie? Hoe is de relatie tussen jouw kinderen en zijn zoon?
Het gaat stroef, er zijn geen aanwijsbare problemen. Hun omgang is niet slechter geworden zins ik in beeld ben.
Kind krijgt niet voor niks hulp, het is oa moeilijk contact te maken met hem.
Nee hoor, kind heeft die behoefte heel duidelijk uitgesproken.quote:
Volgens mij wijst ze haar kind niet af maar wijst ze haar ex af die bedacht heeft dat hun kind nog meer bij zijn moeder zou willen zijn omdat hij de omgang met zijn kind moeilijk vindt.
En nee, dit is niet aan jou om je mee te bemoeien, helemaal buiten bijven.
Ik bemoei me trouwens nergens mee, ook niet met de opvoeding. Man en ik praten hier natuurlijk wel over, het is ook niet niks.
He, je voelt geen enkele verantwoordelijkheid?quote:
Ik bemoei me trouwens nergens mee, ook niet met de opvoeding. Man en ik praten hier natuurlijk wel over, het is ook niet niks.
Je hoort bij de betere, maar nog lang niet bij de beste
Wij hebben duidelijke afspraken: wij bemoeien ons niet met de opvoeding van elkaars kinderen, dat is aan de ouders. En ik bemoei me zeker niet met de discussie tussen man en ex.quote:Op vrijdag 22 december 2023 07:44 schreef halfway het volgende:
[..]
He, je voelt geen enkele verantwoordelijkheid?
Of je bedoeld of ik voor zijn kinderen zorg: natuurijk!
Als de moeder niet wil dat die afspraken aangepast worden dan kan je daar weinig aan doen lijkt me toch? Je kan er wel van alles van vinden, maar daar heb je weinig aan.
Lijkt me dus dat je man beter zijn tijd kan besteden aan het verbeteren van de relatie met zijn zoon.
Lijkt me dus dat je man beter zijn tijd kan besteden aan het verbeteren van de relatie met zijn zoon.
Zijn kinderen, er zijn er dus meer?quote:
[..]
De relatie tussen mijn kinderen en zijn kinderen is heel goed, zij zijn zelfs van weekend gewisseld omdat ze graag in hetzelfde weekend bij ons zijn.
Het gaat stroef, er zijn geen aanwijsbare problemen. Hun omgang is niet slechter geworden zins ik in beeld ben.
Kind krijgt niet voor niks hulp, het is oa moeilijk contact te maken met hem.
En die kinderen hebben dezelfde verblijfsregeling qua vader/moeder als de zoon waar het om gaat?
Zelfde moeder? Jongere of oudere kinderen?
Natuurlijk zijn er aanwijsbare problemen. En als volwassenen zijn jullie de enigen die in staat zijn om de problemen onder jullie dak op te lossen.quote:
[..]
De relatie tussen mijn kinderen en zijn kinderen is heel goed, zij zijn zelfs van weekend gewisseld omdat ze graag in hetzelfde weekend bij ons zijn.
Het gaat stroef, er zijn geen aanwijsbare problemen. Hun omgang is niet slechter geworden zins ik in beeld ben.
Kind krijgt niet voor niks hulp, het is oa moeilijk contact te maken met hem.
Resistance is futile.
Hij is 10. Hij kan best voorkeuren hebben maar die kunnen zomaar veranderen als jullie er doorheen prikken en met hem werken aan de oplossing onder jullie dak.quote:
[..]
Nee hoor, kind heeft die behoefte heel duidelijk uitgesproken.
Feitelijk wijzen jullie hem af door hier ook in mee te gaan, in plaats van voor hem en de 50/50 regeling te vechten.
Resistance is futile.
Zij (als moeder) vindt het waarschijnlijk dan weer hartverscheurend hoe jij tussen zoon en vader instaat. Maar wel met het vingertje wijzen hoor, terwijl jij aan de bron van het probleem staat. En omdat moeder niet meewerkt met de oplossing voor het probleem waar jij verantwoordelijk voor bent, omdat jouw nieuwe relatie een gezin zodanig verwoest dat vader en zoon niet meer door een deur kunnen, sta jij vooraan om haar de schuld te geven.
Laffe huichelaar
Je trekt wel vergaande conclusies, hoor. Waar je op aanslaat is dat TS en haar man niet aan zelfreflectie lijken te doen en in de slachtofferhouding kruipen, en de verantwoordelijkheid wordt ogenschijnlijk klakkeloos bij de moeder van deze jongen neergelegd.quote:Op vrijdag 22 december 2023 08:59 schreef timmmmm het volgende:
Zij (als moeder) vindt het waarschijnlijk dan weer hartverscheurend hoe jij tussen zoon en vader instaat. Maar wel met het vingertje wijzen hoor, terwijl jij aan de bron van het probleem staat. En omdat moeder niet meewerkt met de oplossing voor het probleem waar jij verantwoordelijk voor bent, omdat jouw nieuwe relatie een gezin zodanig verwoest dat vader en zoon niet meer door een deur kunnen, sta jij vooraan om haar de schuld te geven.
Maar dat maakt TS ook niet direct verantwoordelijk voor het verwoesten van een gezin.
Resistance is futile.
TS zegt zelf dat de problemen ontstaan zijn omdat zoon heel veel moeite heeft met haar. Gevolg is, ofwel door gefaald ofwel door geen de-escalerend optreden van TS, dat vader en zoon zodanig met elkaar overhoop liggen dat vader en zoon het een goed idee vinden als hij maar zoveel mogelijk naar zijn moeder gaat.quote:Op vrijdag 22 december 2023 09:03 schreef Seven. het volgende:
[..]
Je trekt wel vergaande conclusies, hoor. Waar je op aanslaat is dat TS en haar man niet aan zelfreflectie lijken te doen en in de slachtofferhouding kruipen, en de verantwoordelijkheid wordt ogenschijnlijk klakkeloos bij de moeder van deze jongen neergelegd.
Maar dat maakt TS ook niet direct verantwoordelijk voor het verwoesten van een gezin.
Als TS er niet was geweest, hadden vader en zoon nog steeds prima geweest. Als TS het anders aangepakt had ook. Welke conclusie moet ik anders trekken? TS doet er inderdaad heel zielig over, maar dat verandert weinig aan de oorzaak van het verwoeste gezin. Als het nou om een tiener van 17 zou gaan, kan je nog wel wat bij de zoon leggen, maar we hebben het als ik het goed begrijp over een 10-jarig knulletje.
Op zich zal het allemaal niet 100% aan hun liggen en zullen ze vast hun best doen dus het is inderdaad wat hard gesteld, maar dat is vooral omdat ik het walgelijk vind dat, wanneer je zelf de verandering bent die de relatie zodanig verzuurt, je dat ineens bij de moeder voor de voeten werpt. Die het blijkbaar in haar huis wél voor elkaar heeft.
Laffe huichelaar
Wat opvalt is dat de openingspost vrijwel gelijk start met 'mijn man heeft een probleem'.
Het kind heeft vooral een probleem.
Verder vind ik altijd merkwaardig dat mensen dit soort gezinsproblematiek gaan toetsen op een forum, vermomd als vraag op zoek naar een soort bevestiging (is mijn interpretatie).
Het kind heeft vooral een probleem.
Verder vind ik altijd merkwaardig dat mensen dit soort gezinsproblematiek gaan toetsen op een forum, vermomd als vraag op zoek naar een soort bevestiging (is mijn interpretatie).
Het probleem is dat ze het kind willen lozen en dat niet lukt, het probleem van TS is niet dat het niet goed gaat tussen vader en zoonquote:
Wat opvalt is dat de openingspost vrijwel gelijk start met 'mijn man heeft een probleem'.
Het kind heeft vooral een probleem.
Verder vind ik altijd merkwaardig dat mensen dit soort gezinsproblematiek gaan toetsen op een forum, vermomd als vraag op zoek naar een soort bevestiging (is mijn interpretatie).
Laffe huichelaar
Ik geef niemand de schuld. Zijn andere 2 kinderen wilden graag meer bij ons zijn, die hebben wij uiteraard met open armen ontvangen. Dat is geen enkele issue.quote:
Zij (als moeder) vindt het waarschijnlijk dan weer hartverscheurend hoe jij tussen zoon en vader instaat. Maar wel met het vingertje wijzen hoor, terwijl jij aan de bron van het probleem staat. En omdat moeder niet meewerkt met de oplossing voor het probleem waar jij verantwoordelijk voor bent, omdat jouw nieuwe relatie een gezin zodanig verwoest dat vader en zoon niet meer door een deur kunnen, sta jij vooraan om haar de schuld te geven.
Zijn zoon wil graag een dagje meer naar zijn moeder om tijd met haar door te brengen en dat wil zij niet.
Dat speelt overigens al voordat wij gingen samenwonen, zo lang loopt het al...
Dan had ik er meteen mee gestopt. Ik zou niet met mezelf kunnen leven als mijn nieuwe relatie grote problemen oplevert tussen een 10-jarig jongetje en zijn vader.quote:
Dat speelt overigens al voordat wij gingen samenwonen, zo lang loopt het al...
Laffe huichelaar
De relatie tussen man en zoon is niet verslechterd sinds wij samen zijn. Die was al zo.quote:
[..]
TS zegt zelf dat de problemen ontstaan zijn omdat zoon heel veel moeite heeft met haar. Gevolg is, ofwel door gefaald ofwel door geen de-escalerend optreden van TS, dat vader en zoon zodanig met elkaar overhoop liggen dat vader en zoon het een goed idee vinden als hij maar zoveel mogelijk naar zijn moeder gaat.
Als TS er niet was geweest, hadden vader en zoon nog steeds prima geweest. Als TS het anders aangepakt had ook. Welke conclusie moet ik anders trekken? TS doet er inderdaad heel zielig over, maar dat verandert weinig aan de oorzaak van het verwoeste gezin. Als het nou om een tiener van 17 zou gaan, kan je nog wel wat bij de zoon leggen, maar we hebben het als ik het goed begrijp over een 10-jarig knulletje.
Op zich zal het allemaal niet 100% aan hun liggen en zullen ze vast hun best doen dus het is inderdaad wat hard gesteld, maar dat is vooral omdat ik het walgelijk vind dat, wanneer je zelf de verandering bent die de relatie zodanig verzuurt, je dat ineens bij de moeder voor de voeten werpt. Die het blijkbaar in haar huis wél voor elkaar heeft.
Het kind gaat niet "zoveel mogelijk naar zijn moeder" en wij willen hem zeker niet lozen.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Hou gewoon op met bevestiging zoeken voor externe oorzaken. Daar is zijn zoon niet bij gebaat. Het speelt al blijkbaar al langere tijd dus het is 100% zinloos om op dit onderwerp alleen maar te focusen op wat voor nalatig kreng zijn ex eigenlijk wel niet is door niet mee te werken.quote:
Het kind gaat niet "zoveel mogelijk naar zijn moeder" en wij willen hem zeker niet lozen.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Wat hebben jullie al gedaan om het probleem onder jullie dak op te lossen?
Resistance is futile.
Euhm, zij werkt en heeft ook een leven verder.quote:
[..]
Ik geef niemand de schuld. Zijn andere 2 kinderen wilden graag meer bij ons zijn, die hebben wij uiteraard met open armen ontvangen. Dat is geen enkele issue.
Zijn zoon wil graag een dagje meer naar zijn moeder om tijd met haar door te brengen en dat wil zij niet.
Dat speelt overigens al voordat wij gingen samenwonen, zo lang loopt het al...
En je schrijft dat zij geen probleem heeft met dit kind.
Toch duwen jullie dat kind naar 'hulp' toe. Terwijl dat kind een probleem heeft met de situatie ipv met zichzelf.
Want op die andere plek is er geen probleem.
Het probleem is er met de vader en omdat jij daarbij hoort ook met jou. Wat doet de vader om dit te verbeteren, om zichzelf te verbeteren?
Of is het ach, dat 10 jarige ventje is het probleem, moeilijk om contact mee te krijgen, hij moet maar aan zichzelf werken?
Dat kind heeft volgens je eigen schrijven geen probleem met zichzelf, want in die andere situatie gaat het prima.
De relatie met paps gaat niet goed, maar ik lees nergens dat paps daarin naar zichzelf kijkt.
Het kind moet maar meer weg zijn en 'hulp' krijgen. Want het kind is moeilijk.
Niets ligt aan vader of jullie. Alles is fantastisch behalve dit 10 jarige ventje toch? Als hij maar verandert...
Daar zijn wij heel hard mee bezig. Daar krijgen wij hulp bij en zoon heeft zelf ook hulp.quote:
[..]
Hou gewoon op met bevestiging zoeken voor externe oorzaken. Daar is zijn zoon niet bij gebaat. Het speelt al blijkbaar al langere tijd dus het is 100% zinloos om op dit onderwerp alleen maar te focusen op wat voor nalatig kreng zijn ex eigenlijk wel niet is door niet mee te werken.
Wat hebben jullie al gedaan om het probleem onder jullie dak op te lossen?
Een kind van 10 jaar wordt afgewezen door zijn moeder, de relatie tussen hem en zijn vader is moeizaam en met mij is geen klik, van zijn kant.
Mijn hart breekt voor hem, maar ik kan dit niet oplossen. In iedere geval niet meer doen dan nu.
Ik ben niet de vijand hoor
Kind heeft zeker wel hulp nodig, dat vindt zijn moeder (en school en huisarts) ook. Zij ervaart alleen geen problemen in de omgang.quote:
[..]
Euhm, zij werkt en heeft ook een leven verder.
En je schrijft dat zij geen probleem heeft met dit kind.
Toch duwen jullie dat kind naar 'hulp' toe. Terwijl dat kind een probleem heeft met de situatie ipv met zichzelf.
Want op die andere plek is er geen probleem.
Het probleem is er met de vader en omdat jij daarbij hoort ook met jou. Wat doet de vader om dit te verbeteren, om zichzelf te verbeteren?
Of is het ach, dat 10 jarige ventje is het probleem, moeilijk om contact mee te krijgen, hij moet maar aan zichzelf werken?
Dat kind heeft volgens je eigen schrijven geen probleem met zichzelf, want in die andere situatie gaat het prima.
De relatie met paps gaat niet goed, maar ik lees nergens dat paps daarin naar zichzelf kijkt.
Het kind moet maar meer weg zijn en 'hulp' krijgen. Want het kind is moeilijk.
Niets ligt aan vader of jullie. Alles is fantastisch behalve dit 10 jarige ventje toch? Als hij maar verandert...
Hij wordt niet afgewezen, hij is bijna 50% bij haar.quote:
[..]
Daar zijn wij heel hard mee bezig. Daar krijgen wij hulp bij en zoon heeft zelf ook hulp.
Een kind van 10 jaar wordt afgewezen door zijn moeder, de relatie tussen hem en zijn vader is moeizaam en met mij is geen klik, van zijn kant.
Mijn hart breekt voor hem, maar ik kan dit niet oplossen. In iedere geval niet meer doen dan nu.
Ik ben niet de vijand hoor
En zeg je nu echt van zijn kant? Een 10 jarig menneke en het is zijn schuld?
Dus bij haar gaat het prima, maar het is de schuld van het kind dat het bij jullie zo fout loopt dat het kind geestelijke bijstand nodig heeft?quote:
[..]
Kind heeft zeker wel hulp nodig, dat vindt zijn moeder (en school en huisarts) ook. Zij ervaart alleen geen problemen in de omgang.
Waar is het hulp traject voor paps en jou als ondersteuner om beter om te leren gaan met dit kind?
Waarom halen jullie uit naar de moeder die geen probleem heeft met dit kind?
Het probleem ligt bij de vader en ook bij jou volgens je eigen schrijven. Maar ik lees niets over hoe vader zijn probleem aan gaat pakken of over hoe jij leert om een betere connectie met dit kind aan te gaan.
Wel lees ik verwijten naar de moeder toe, die geen probleem heeft met dit kind en dat je de schuld bij dit kind neerlegt. Want hij is "moeilijk ', jullie doen het prima!
[ Bericht 0% gewijzigd door Cause-mayhem2 op 22-12-2023 09:43:52 ]
Wat wil je ts?
Moet de moeder maar minder gaan werken zodat paps zich minder druk hoeft te maken om zijn kind?
Gaan jullie dat betalen dan? Want geld komt niet uit de lucht vallen.
Jullie hebben recht op fijne tijd met elkaar, zij moet zich maar geheel richten op haar kinderen zodat jullie je ding kunnen doen? Zonder dat lastige ventje?
Nogmaals, wat doet paps om zichzelf als vader te verbeteren?
Waar is zijn hulp traject?
Moet de moeder maar minder gaan werken zodat paps zich minder druk hoeft te maken om zijn kind?
Gaan jullie dat betalen dan? Want geld komt niet uit de lucht vallen.
Jullie hebben recht op fijne tijd met elkaar, zij moet zich maar geheel richten op haar kinderen zodat jullie je ding kunnen doen? Zonder dat lastige ventje?
Nogmaals, wat doet paps om zichzelf als vader te verbeteren?
Waar is zijn hulp traject?
Ik heb al antwoord gegeven, er is al hulp voor man. Wij zijn hier al heel intensief mee bezig.quote:
Wat wil je ts?
Moet de moeder maar minder gaan werken zodat paps zich minder druk hoeft te maken om zijn kind?
Gaan jullie dat betalen dan? Want geld komt niet uit de lucht vallen.
Jullie hebben recht op fijne tijd met elkaar, zij moet zich maar geheel richten op haar kinderen zodat jullie je ding kunnen doen? Zonder dat lastige ventje?
Nogmaals, wat doet paps om zichzelf als vader te verbeteren?
Waar is zijn hulp traject?
Zij werkt 24 uur en krijgt genoeg geld van man. Jullie zullen dat vast niet genoeg vinden, want kennelijk kunnen wij niks goed doen.
Haar andere twee kinderen wonen bij ons en komen om het weekend en een dag naar haar.
Hoezo afwijzen?? Ze houdt zich gewoon aan de afspraken die gemaakt zijn en heeft daar ook haar leven op afgestemd.quote:
Zoon heeft behoefte aan zijn moeder en zij wijst hem gewoon af (dat weet hij uiteraard niet)
Misschien vreemd geformuleerd maar volgens de OP zorgt ze juist iets meer dan 50% voor hem.quote:Zij wilt niet meer 50% van de tijd voor hem zorgen.
Je vult het zo zelf in. De moeder houdt zich gewoon aan de afspraken.quote:Ik (als moeder) vind het zo hartverscheurend en verdrietig om te zien hoe een moeder zich in alle bochten wringt omdat ze er niet meer voor haar zoon wilt zijn.
Sowieso vind ik het wel een vreemde afspraak, 4 keer per week uit school naar vader en dan 's avonds weer naar de moeder. Waarom niet gewoon allebei 2 volledige dagen?
Don't be surprised what the night brings.
When you search the dark, you get dark things.
Wat wij kijken
When you search the dark, you get dark things.
Wat wij kijken
Omdat zij dat niet wil.quote:Op vrijdag 22 december 2023 09:49 schreef Armani XL het volgende:
[..]
Hoezo afwijzen?? Ze houdt zich gewoon aan de afspraken die gemaakt zijn en heeft daar ook haar leven op afgestemd.
[..]
Misschien vreemd geformuleerd maar volgens de OP zorgt ze juist iets meer dan 50% voor hem.
[..]
Je vult het zo zelf in. De moeder houdt zich gewoon aan de afspraken.
Sowieso vind ik het wel een vreemde afspraak, 4 keer per week uit school naar vader en dan 's avonds weer naar de moeder. Waarom niet gewoon allebei 2 volledige dagen?
Kind vindt dit ook vervelend om 's avonds nog te moeten wisselen.
Nou is het natuurlijk helemaal des FOK's om de nieuw partner hoe dan ook de schuld te geven, ik lees in dit topic zowel de 'bemoei je er niet mee' als 'je voelt je niet verantwoordelijk?' maar als ik dan dit lees:
Het lastige is dat TS en haar partner er niks aan kunnen doen. Moeder wil niet, dan houdt het op. Je kunt hem moeilijk gewoon op de stoep zetten.
Ik zou eerst rustig het hulptraject in gaan en dan eens zien dat die te zeggen heeft. Moeder ook een keer uitnodigen voor een gesprek en wie weet wat daar uit gaat komen.
Dan is het nauwelijks 50-50 en is het helemaal niet gek dat die jongen een middag meer met zijn moeder door wil brengen toch?quote:
Het kind gaat niet "zoveel mogelijk naar zijn moeder" en wij willen hem zeker niet lozen.
Hij is nu alleen op maandag en om het weekend de hele dag bij haar. Op woe, do en vrij komt hij pas na het avondeten naar haar toe.
Hij wil graag een middag extra naar haar toe.
Het lastige is dat TS en haar partner er niks aan kunnen doen. Moeder wil niet, dan houdt het op. Je kunt hem moeilijk gewoon op de stoep zetten.
Ik zou eerst rustig het hulptraject in gaan en dan eens zien dat die te zeggen heeft. Moeder ook een keer uitnodigen voor een gesprek en wie weet wat daar uit gaat komen.
***
Is het dan nauwelijks 50/50?quote:
Nou is het natuurlijk helemaal des FOK's om de nieuw partner hoe dan ook de schuld te geven, ik lees in dit topic zowel de 'bemoei je er niet mee' als 'je voelt je niet verantwoordelijk?' maar als ik dan dit lees:
[..]
Dan is het nauwelijks 50-50 en is het helemaal niet gek dat die jongen een middag meer met zijn moeder door wil brengen toch?
Het lastige is dat TS en haar partner er niks aan kunnen doen. Moeder wil niet, dan houdt het op. Je kunt hem moeilijk gewoon op de stoep zetten.
Ik zou eerst rustig het hulptraject in gaan en dan eens zien dat die te zeggen heeft. Moeder ook een keer uitnodigen voor een gesprek en wie weet wat daar uit gaat komen.
Ma maandag, pa dinsdag, woensdag donderdag vrijdag ontbijt bij ma, pa na school voor het eten, ma na het eten en de weekenden om en om.
Laffe huichelaar
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Dan is het aan jouw man om te werken aan die moeizame relatie en tegelijkertijd zul jij je ook positief in moeten zetten voor het verbeteren van die klik.quote:
[..]
Daar zijn wij heel hard mee bezig. Daar krijgen wij hulp bij en zoon heeft zelf ook hulp.
Een kind van 10 jaar wordt afgewezen door zijn moeder, de relatie tussen hem en zijn vader is moeizaam en met mij is geen klik, van zijn kant.
Mijn hart breekt voor hem, maar ik kan dit niet oplossen. In iedere geval niet meer doen dan nu.
Ik ben niet de vijand hoor
Resistance is futile.
Maar er is geen klik vanuit het 10-jarige jongetje dus wat wil je nog meerquote:
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Laffe huichelaar
Jammer dat je zo slecht leest.quote:
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Vader is al maanden hieraan aan het werk, met hulp/coaching/begeleiding.
Wij doen er allebei alles aan wat wij kunnen.
Ja, dit. Echt hoor @Lodelie , lekker makkelijk.quote:Op vrijdag 22 december 2023 10:01 schreef timmmmm het volgende:
[..]
Maar er is geen klik vanuit het 10-jarige jongetje dus wat wil je nog meer
Voor mij leest dit alsof jij hem eigenlijk niet moet. En het is wel duidelijk dat hij dat ook aan alles wel aanvoelt.
Resistance is futile.
Waarom zou je (TS) aan de zijlijn blijven staan? Je hebt een relatie met de vader, alleen daarom zou je best je zegje mogen doen.
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
En bedenk je dan dat dit alleen nog maar haar kant van het verhaal is, waar ze al zo slecht uitkomt.quote:
[..]
Ja, dit. Echt hoor @:Lodelie , lekker makkelijk.
Voor mij leest dit alsof jij hem eigenlijk niet moet. En het is wel duidelijk dat hij dat ook aan alles wel aanvoelt.
Laffe huichelaar
Mijn reactie is gekleurd door het werken met kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Die maak je als oudere.
Vanuit mijn samenwerking met een kinder therapeut heb ik vrij veel te maken gehad met kinderen en pubers die voor 'verbetering' bij ons terecht kwamen.
Het was aan mij om te zorgen dat het paste. Dat het kind veilig en geborgen was.
Dat was niet altijd makkelijk, geen kusje kroel, glitters en regenbogen. Het was soms zoeken naar een ingang, een manier om dat kind te bereiken, te laten bewegen.
Voor de ts, een meer positieve noot. Als je die moeite doet, dat hersenbrekertje oplost, dat is zo mooi.
Kinderen die zich af gesloten hadden of tegengas gaven.
De oorzaak zat in geen enkel geval bij het kind of bij degene waarbij het wel goed ging.
Hulp e.d. voor dat kind kon enkel de situatie iets dragelijker maken. Maar echte verbetering zat in de situatie aanpakken. Dat de ouderen hun aandeel zagen en op pakte.
Ik zeg het hard omdat ik kinderen heb zien breken voor mijn neus.
Als een kind bij zijn vader en ook bij jou een probleem is dan is zijn vader en ben ook jij deel van het probleem.
Dat dit kind op andere plekken wel redelijk functioneert bewijst dat des te meer.
Dus stop met naar de moeder te wijzen en naar het kind te wijzen. Begin met wat kan de vader doen, wat kan ik doen?
Het gaat niet over makkelijk, jullie doen dit niet expres. Het gaat om zijn jullie bereid dat stapje extra te nemen?
Hoezo er is geen klik?quote:
[..]
Maar er is geen klik vanuit het 10-jarige jongetje dus wat wil je nog meer
Die maak je als oudere.
Vanuit mijn samenwerking met een kinder therapeut heb ik vrij veel te maken gehad met kinderen en pubers die voor 'verbetering' bij ons terecht kwamen.
Het was aan mij om te zorgen dat het paste. Dat het kind veilig en geborgen was.
Dat was niet altijd makkelijk, geen kusje kroel, glitters en regenbogen. Het was soms zoeken naar een ingang, een manier om dat kind te bereiken, te laten bewegen.
Voor de ts, een meer positieve noot. Als je die moeite doet, dat hersenbrekertje oplost, dat is zo mooi.
|
|
