Het ouderschap niet leuk vinden #3

quote:

Op dinsdag 21 februari 2023 17:26 schreef SQ het volgende:
Wat me ook erg lastig lijkt aan 11 jaar verschil is die vrijheid die je bijna kunt aanraken en dat je dan weer terug naar start moet met luiers en nachtvoedingen en middagslaapjes en alles.
Maar misschien is 11 jaar ook wel weer lang genoeg dat dat gevoel anders is. Geen idee.

Schuldig, er zit 12 jaar tussen dochter en zoon Het heeft voor en nadelen. Voor mij is het grootste nadeel dat ik lichamelijk geen 26 meer was, toen ik zoon kreeg. Had met 26 ook meer energie dan wat ik nu met zoon heb.
Maar, voordelen heeft het óók. Dochter was volledig zelfstandig, kon soms ook even met kleine broer wat ondernemen, geen onderling geruzie en maar van 1 kind tegelijk de kont moeten afvegen.
En blijkbaar was de eerste luierperiode geblokt want ik ging na 12 jaar vrolijk voor de tweede ronde
En nu word ik oma en zit er tussen zoon en kleinzoon straks óók 12 jaar. Al heeft dochter wel gezegd dat zij geen 12 jaar laat zitten tussen nummer 1 en nummer 2

Edit: nog een, eigenlijk het grootste voordeel: ik heb me 12 jaar alleen op dochter kunnen focussen. Die heeft alle aandacht gehad. En toen kwam zoon en werd de aandacht verdeeld. Dochter ging meer haar eigen gang en was bijna alle aandacht weer voor zoon, die nu al een paar jaar de volledige aandacht krijgt

[ Bericht 10% gewijzigd door Mushanga71 op 23-02-2023 11:35:43 ]

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 09:59 schreef Schanu het volgende:
Mijn oudste was met 2 overdag zindelijk en met 4 's nachts. Mijn jongste met 3 overdag en nu is ze 4 maar het ziet er niet naar uit dat ze 's nachts snel zindelijk zal worden.

We hebben het 2 keer geprobeerd, zonder resultaat, zelfs niet als we haar 's avonds uit bed halen om een keer extra te plassen. Ze plast bijna standaard in haar bed 's nachts, word er vaak zelf niet eens wakker van en ligt dan dus de rest van de nacht in een nat bed zonder dat ze het doorheeft. Dat is echt niet leuk wakker 's ochtends

Dus wij hebben het voor nu opgegeven, ze slaapt gewoon te diep en ze plast teveel 's nachts, ik denk niet dat dat binnen korte termijn zal veranderen dus we proberen het over een jaar ofzo nog wel een keer

Dochter was 2,5 ofzo dat ze van de ene op de andere dag zindelijk was, zowel overdag als s'nachts.
Bij zoon duurde de nachten langer, werd steeds beter op een ongelukje af en toe na.
Je kan haar in de nacht toch een luierbroekje aandoen? Het komt wel goed, bij de één duurt het gewoon wat langer. Maar dan zit je iig niet meer met nat beddengoed en een natte dochter.

Ach joh, als je kind 16 is boeit het niets meer wanneer je kind zindelijk was, "mama" kon zeggen of zijn/haar veters kon strikken, alleen als je kind dat nog steeds niet kan als het 16 is heb je echt een probleem.

/tweede leg ouder

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 11:52 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]
Dochter was 2,5 ofzo dat ze van de ene op de andere dag zindelijk was, zowel overdag als s'nachts.
Bij zoon duurde de nachten langer, werd steeds beter op een ongelukje af en toe na.
Je kan haar in de nacht toch een luierbroekje aandoen? Het komt wel goed, bij de één duurt het gewoon wat langer. Maar dan zit je iig niet meer met nat beddengoed en een natte dochter.

Jazeker, we doen haar elke nacht een luierbroekje aan. Behalve dan de momenten waarop we zonder wilden proberen, onder andere omdat ze dat zelf zo graag wilde, maar de volgende poging stellen we nog even uit

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 13:57 schreef Schanu het volgende:

[..]
Jazeker, we doen haar elke nacht een luierbroekje aan. Behalve dan de momenten waarop we zonder wilden proberen, onder andere omdat ze dat zelf zo graag wilde, maar de volgende poging stellen we nog even uit

Oooh, zo. Dan gewoon uitstellen, het komt echt wel goed

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 11:24 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]
Schuldig, er zit 12 jaar tussen dochter en zoon Het heeft voor en nadelen. Voor mij is het grootste nadeel dat ik lichamelijk geen 26 meer was, toen ik zoon kreeg. Had met 26 ook meer energie dan wat ik nu met zoon heb.
Maar, voordelen heeft het óók. Dochter was volledig zelfstandig, kon soms ook even met kleine broer wat ondernemen, geen onderling geruzie en maar van 1 kind tegelijk de kont moeten afvegen.
En blijkbaar was de eerste luierperiode geblokt want ik ging na 12 jaar vrolijk voor de tweede ronde
En nu word ik oma en zit er tussen zoon en kleinzoon straks óók 12 jaar. Al heeft dochter wel gezegd dat zij geen 12 jaar laat zitten tussen nummer 1 en nummer 2

Edit: nog een, eigenlijk het grootste voordeel: ik heb me 12 jaar alleen op dochter kunnen focussen. Die heeft alle aandacht gehad. En toen kwam zoon en werd de aandacht verdeeld. Dochter ging meer haar eigen gang en was bijna alle aandacht weer voor zoon, die nu al een paar jaar de volledige aandacht krijgt

Hier zit er ook 12 jaar tussen en was beide keren onder de 30. Lichamelijk en wat energie betreft prima.

Ik heb ouderschap en alles eromheen altijd leuk gevonden (schoolmoeder etc), maar ik vind het nu de tweede keer eigenlijk nog leuker allemaal en ben ook veel makkelijker geworden. Als het aan mij zou liggen wil ik er nog wel eentje, het liefst heb ik altijd een peuter/kleuter in huis )

Mijn dochter past ook regelmatig op kleine broer, dat is inderdaad wel een groot voordeel en geeft ons ouders ook meer vrijheid. Maar broer en zus ruzies zijn hier genoeg hoor. Leeftijd maakt dan schijnbaar geen reet uit

Ik ben grappig genoeg nu fitter dan 11 jaar geleden. Toen had ik net een hernia-operatie achter de rug (harhar) en echt nog aan het herstellen. Inmiddels ben ik lichamelijk een stuk stabieler. Ben ook tussendoor begonnen met hardlopen en hobbel met 35 weken nog steeds korte stukjes door het bos, dat had je me destijds echt niet hoeven vragen psychisch ben ik ook wel uitgerijpt, ik zit met mijn werk gewoon veel beter op mijn plek dan destijds, dat geeft een boel rust.

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 15:03 schreef SacreCoeur het volgende:

[..]
Hier zit er ook 12 jaar tussen en was beide keren onder de 30. Lichamelijk en wat energie betreft prima.

Ik heb ouderschap en alles eromheen altijd leuk gevonden (schoolmoeder etc), maar ik vind het nu de tweede keer eigenlijk nog leuker allemaal en ben ook veel makkelijker geworden. Als het aan mij zou liggen wil ik er nog wel eentje, het liefst heb ik altijd een peuter/kleuter in huis )

Mijn dochter past ook regelmatig op kleine broer, dat is inderdaad wel een groot voordeel en geeft ons ouders ook meer vrijheid. Maar broer en zus ruzies zijn hier genoeg hoor. Leeftijd maakt dan schijnbaar geen reet uit

Dan was je heel jong toen je je eerste kreeg?
De tweede is vaak ook makkelijker, je weet meer hoe en wat. Ik werd zelf ook wat makkelijker, minder van de regeltjes, zeg maar.
Whaha, jah, toen zoon wat ouder werd, konden ze ook best wel tekeer gaan met z`n twee En dan zat dochter weer op dr kamer in haar eigen wereldje, zonder kleine broer die de boel op stelten zette. Had ze rust, maar nu ze zelf zwanger is het met die rust ook snel gedaan Zoon logeert wel es bij haar, maar de logeerkamer wordt babykamer dus das dan ook wel voorbij.

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 15:44 schreef Clubsoda het volgende:
Ik ben grappig genoeg nu fitter dan 11 jaar geleden. Toen had ik net een hernia-operatie achter de rug (harhar) en echt nog aan het herstellen. Inmiddels ben ik lichamelijk een stuk stabieler. Ben ook tussendoor begonnen met hardlopen en hobbel met 35 weken nog steeds korte stukjes door het bos, dat had je me destijds echt niet hoeven vragen psychisch ben ik ook wel uitgerijpt, ik zit met mijn werk gewoon veel beter op mijn plek dan destijds, dat geeft een boel rust.

Wat fijn dat je je nu zo goed voelt Wanneer ben je uitgerekend?
Herstellen na een operatie met een baby is gewoon kut Nu kan je echt genieten straks na de bevalling. En geniet ervan!
Zoon kostte mij een heup Kreeg last tijdens de zwangerschap en jaren door geëtterd. Tot de huisarts me maar es doorstuurde voor een mri en bleek dat m`n heup versleten was. Zoon was net vier toen ik de heupbesparende operatie kreeg en bijna vijf toen heup werd vervangen. Kan gelukkig wel alles weer doen, al heb ik nu last van astma/copd. Ben wat trager, zeg maar Maar kan wel weer pijnloos lopen.

Iedereen heeft kut periodes en issues met opvoeden. Ik ook, zeker. Maar nu dochter zelf moeder wordt, zoon 12 jaar is, mis ik die kleine kindertijd echt wel. Het gaat me allemaal echt te snel...

quote:

Op donderdag 23 februari 2023 15:44 schreef Clubsoda het volgende:
Ik ben grappig genoeg nu fitter dan 11 jaar geleden. Toen had ik net een hernia-operatie achter de rug (harhar) en echt nog aan het herstellen. Inmiddels ben ik lichamelijk een stuk stabieler. Ben ook tussendoor begonnen met hardlopen en hobbel met 35 weken nog steeds korte stukjes door het bos, dat had je me destijds echt niet hoeven vragen psychisch ben ik ook wel uitgerijpt, ik zit met mijn werk gewoon veel beter op mijn plek dan destijds, dat geeft een boel rust.

Grappig, dat herken ik. Niet dat ik ooit extreem niet-fit was, maar ik ken mijn lichaam inmiddels beter, weet wat wel en niet werkt voor mij en waar mijn grenzen liggen. Dat maakt dat ik me echt fysiek (en mentaal) duizend keer beter voel dan pakweg 10 jaar geleden.

Wat een heerlijk topic is dit... vooral vanwege de herkenbaarheid, en die herkenbaarheid maakt dat ik mezelf oprecht wel afvraag waarom ik zo graag wellicht toch een 3e wil, (helemaal alleen zonder steunende liefhebbende partner) maar wel met mn eigen village..

Ik doe dit spelletje nu al ruim 8 jaar en ik durf oprecht te zeggen dat ik 2 goed gelukte exemplaren heb, 1 van 8 en 1 van 6, De weg die we hebben gelopen is echt verre van makkelijk geweest, de jongste is het 1e jaar van zijn leven vaste klant geweest in het ziekenhuis en nog is zijn astma altijd niet rustig, Ik ben al 5 jaar alleenstaand en vader emigreert binnenkort naar Canada waardoor er helemaal geen contact meer zal zijn...
Ik heb een dochter met verlatingsangst, wat steeds beter gaat, ze durft nu al te logeren bij opa en oma en hoewel dit voor vele klein lijkt is het voor haar een enorme stap... Dit meisje huilde tot afgelopen oktober elke ochtend bij het afscheid op school, en ik kon amper een avond weg omdat zij dan volledig in paniek zou schieten.

En ik heb een zoon, een woeste willem, met een prikkelverwerking probleem, van 0-100 in minder dan 1 seconde, ontploffingsgevaar als de dagen te druk zijn,Hij is nog niet zindelijk in de nacht en bij teveel prikkels werkt zijn blaas/hersenprikkel niet top Die zn zus vaak als boksbal gebruikt als het teveel is maar ook zijn zus geruststelt als ze bang is... een manneke die met 2 vingers in zn neus alleen maar tienen haalt en iedereen om zn vingers wind met zn bruine ogen...

Er zijn dagen dat die 2 alleen maar vechten en ruziemaken en compleet doof lijken te zijn voor wat ik zeg, dat zijn de dagen waarop het vroeg bedtijd is en ik blij ben als ik in de avond op de bank zit... in stilte...

Maar er zijn ook dagen dat ze samen de wereld aankunnen, elkaar verdedigen en knuffelend tegen elkaar aan filmpjes kijken,dat ze mij de grote boze wolf vinden en samenspannen tegen mij..

Ze worden groter en zelfstandiger en een groot deel van mij geniet daar intens van, in de speeltuin kunnen spelen zonder 30x te moeten duwen.. Als ik ziek ben kunnen ze zichzelf redden en als zij op school zitten heb ik tijd voor mezelf.. en toch denk ik na over een 3e.. why!?!

Wellicht omdat ik dit moeder gedoe best rock in mn eentje, Ik ondanks de slechte dagen, de eindeloze zkh bezoeken en therapie, intens geniet van kinderen en van moeder zijn.

Hoe zie je dat voor je? Ga je dan naar een spermabank? Of heb je een nieuwe partner die graag een kind wil?

Ik begrijp die wens niet zo. Je bent nu toch moeder van twee kinderen, dat gaat niet meer weg? Daarvoor hoef je toch niet nog een derde in de mix te gooien?

Ik zou dankbaar zijn voor wat je hebt. Die derde kan ook een tweeling zijn, of een kind met een ernstige aandoening.

Het klinkt eerlijk gezegd een beetje alsof je op zoek bent naar een nieuwe uitdaging en dan maar een derde neemt om de leegte op te vullen. Heb je geen werk dat je doet als de kinderen op school zijn? Omdat je zegt dat je tijd voor jezelf hebt als de kinderen op school zijn?

quote:

Op zondag 5 maart 2023 12:25 schreef Avelie het volgende:
Hoe zie je dat voor je? Ga je dan naar een spermabank? Of heb je een nieuwe partner die graag een kind wil?

Ik begrijp die wens niet zo. Je bent nu toch moeder van twee kinderen, dat gaat niet meer weg? Daarvoor hoef je toch niet nog een derde in de mix te gooien?

Ik zou dankbaar zijn voor wat je hebt. Die derde kan ook een tweeling zijn, of een kind met een ernstige aandoening.

Het klinkt eerlijk gezegd een beetje alsof je op zoek bent naar een nieuwe uitdaging en dan maar een derde neemt om de leegte op te vullen. Heb je geen werk dat je doet als de kinderen op school zijn? Omdat je zegt dat je tijd voor jezelf hebt als de kinderen op school zijn?

Jij hoeft het niet te begrijpen, als zij het maar begrijpt

quote:

Op zondag 5 maart 2023 12:30 schreef Sunshine1982 het volgende:

[..]
Jij hoeft het niet te begrijpen, als zij het maar begrijpt

Het gaat niet om begrijpen. Het klinkt eenvoudigweg niet als een solide plan. Dat je de wens hebt, dat kan. Maar hopelijk denken mensen dan toch na met hun verstand.

quote:

Op zondag 5 maart 2023 12:10 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Wat een heerlijk topic is dit... vooral vanwege de herkenbaarheid, en die herkenbaarheid maakt dat ik mezelf oprecht wel afvraag waarom ik zo graag wellicht toch een 3e wil, (helemaal alleen zonder steunende liefhebbende partner) maar wel met mn eigen village..

Ik doe dit spelletje nu al ruim 8 jaar en ik durf oprecht te zeggen dat ik 2 goed gelukte exemplaren heb, 1 van 8 en 1 van 6, De weg die we hebben gelopen is echt verre van makkelijk geweest, de jongste is het 1e jaar van zijn leven vaste klant geweest in het ziekenhuis en nog is zijn astma altijd niet rustig, Ik ben al 5 jaar alleenstaand en vader emigreert binnenkort naar Canada waardoor er helemaal geen contact meer zal zijn...
Ik heb een dochter met verlatingsangst, wat steeds beter gaat, ze durft nu al te logeren bij opa en oma en hoewel dit voor vele klein lijkt is het voor haar een enorme stap... Dit meisje huilde tot afgelopen oktober elke ochtend bij het afscheid op school, en ik kon amper een avond weg omdat zij dan volledig in paniek zou schieten.

En ik heb een zoon, een woeste willem, met een prikkelverwerking probleem, van 0-100 in minder dan 1 seconde, ontploffingsgevaar als de dagen te druk zijn,Hij is nog niet zindelijk in de nacht en bij teveel prikkels werkt zijn blaas/hersenprikkel niet top Die zn zus vaak als boksbal gebruikt als het teveel is maar ook zijn zus geruststelt als ze bang is... een manneke die met 2 vingers in zn neus alleen maar tienen haalt en iedereen om zn vingers wind met zn bruine ogen...

Er zijn dagen dat die 2 alleen maar vechten en ruziemaken en compleet doof lijken te zijn voor wat ik zeg, dat zijn de dagen waarop het vroeg bedtijd is en ik blij ben als ik in de avond op de bank zit... in stilte...

Maar er zijn ook dagen dat ze samen de wereld aankunnen, elkaar verdedigen en knuffelend tegen elkaar aan filmpjes kijken,dat ze mij de grote boze wolf vinden en samenspannen tegen mij..

Ze worden groter en zelfstandiger en een groot deel van mij geniet daar intens van, in de speeltuin kunnen spelen zonder 30x te moeten duwen.. Als ik ziek ben kunnen ze zichzelf redden en als zij op school zitten heb ik tijd voor mezelf.. en toch denk ik na over een 3e.. why!?!

Wellicht omdat ik dit moeder gedoe best rock in mn eentje, Ik ondanks de slechte dagen, de eindeloze zkh bezoeken en therapie, intens geniet van kinderen en van moeder zijn.

(de reacties van de user onder je zou ik vooral negeren, die heeft heel OUD al op de kast )

quote:

Op zondag 5 maart 2023 12:25 schreef Avelie het volgende:
Hoe zie je dat voor je? Ga je dan naar een spermabank? Of heb je een nieuwe partner die graag een kind wil?

Ik begrijp die wens niet zo. Je bent nu toch moeder van twee kinderen, dat gaat niet meer weg? Daarvoor hoef je toch niet nog een derde in de mix te gooien?

Ik zou dankbaar zijn voor wat je hebt. Die derde kan ook een tweeling zijn, of een kind met een ernstige aandoening.

Het klinkt eerlijk gezegd een beetje alsof je op zoek bent naar een nieuwe uitdaging en dan maar een derde neemt om de leegte op te vullen. Heb je geen werk dat je doet als de kinderen op school zijn? Omdat je zegt dat je tijd voor jezelf hebt als de kinderen op school zijn?

Klopt, een kind lost alles op toch?

On a serious side, ik heb genoeg van jou gelezen om verder niet inhoudelijk te reageren. Fijne dag verder!

quote:

Op zondag 5 maart 2023 13:53 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]
Klopt, een kind lost alles op toch?

On a serious side, ik heb genoeg van jou gelezen om verder niet inhoudelijk te reageren. Fijne dag verder!

Dat lijkt me iig een prima houding voor iemand die overweegt alleen (nog) een kind te krijgen

[ Bericht 0% gewijzigd door Leandra op 05-03-2023 15:10:09 (Typo) ]

Pfff ik ben zo moe en ik zit er gewoon even doorheen.

Ik kan voor mijn gevoel nauwelijks eens voor de volle 100% ademhalen. Ik zit constant met één of meerdere kinderen om me heen en dat breekt me momenteel Heel Erg op.

Mijn oudste van 8 wil niet buitenspelen en ik weet niet wat ik daarmee aan moet. Hele dagen zit ze binnen te hangen. Op haar telefoon, wat hobby'en, beetje met haar broer spelen, op de bank hangen etc. Er wonen zat kinderen in de buurt en er is ook een speeltuintje, maar ik krijg haar niet naar buiten. Deze vakantie ook, ze is geen seconde buiten wezen spelen. Ik weet niet zo goed wat ik daarmee aan moet. Gewoon maar binnen laten? Of gewoon op een gegeven moment wat pushen om toch wat buiten te doen met vriendinnen?
Ze is ook in de avond niet moe (ook niet als ze naar school is geweest). Ze gaat pas tegen 21 uur/21:30 slapen, dus avonden heb ik ook niet echt voor mezelf.

En dan heb ik natuurlijk mijn 2 jarige nog die ook niet bijster goed slaapt en vanmorgen om 5.15 alweer wakker was. Ik heb momenteel echt het idee dat mijn leven geen drol voorstelt. Eten, slapen, werken, voor kinderen zorgen en repeat. Elke dag weer.

Buh

Mijn jongste is ook niet zo'n buitenspeelkind, aard van het beestje.
Ik maak me er niet meer druk om.

Ik heb ook een kind van 8 en die heeft geen telefoon. Waarom heeft jouw dochter die wel?

Doen jullie nooit uitstapjes? Naar het zwembad? Naar een dierentuin, of andere grotere speeltuin of klimpark wat leuk is voor iets oudere kinderen?

Als je 8 bent begint het speeltuintje in de buurt te kinderachtig te worden. Ik zou ook contacten met andere kinderen in de buurt stimuleren. Ken je geen andere ouders die je kunt contacten?

Bij die 2- jarige zou ik de nachten afwisselen met je partner, of is er geen andere ouder van het kind aanwezig? Keertje oppas regelen en dan met je 8- jarige een weekend weg om leuke dingen te doen en een-op-een aandacht te geven?

Ik zou voor jezelf ook wat leuke dingen plannen. Wat vind jij leuk om te doen, of je in te ontwikkelen? Zie je je vrienden nog wel regelmatig? Kun je een hobby of sport weer oppakken die je deed voordat je kinderen kreeg? Of een cursus of opleiding volgen op je werk? Waar krijg jij energie van? Wat kan je uit deze sleur krijgen?

Ik denk dat als jij meer energie krijg en lol in het leven dat je kinderen daar ook positief op zullen reageren.

quote:

Op maandag 6 maart 2023 08:17 schreef Sunshine1982 het volgende:
Pfff ik ben zo moe en ik zit er gewoon even doorheen.

Ik kan voor mijn gevoel nauwelijks eens voor de volle 100% ademhalen. Ik zit constant met één of meerdere kinderen om me heen en dat breekt me momenteel Heel Erg op.

Mijn oudste van 8 wil niet buitenspelen en ik weet niet wat ik daarmee aan moet. Hele dagen zit ze binnen te hangen. Op haar telefoon, wat hobby'en, beetje met haar broer spelen, op de bank hangen etc. Er wonen zat kinderen in de buurt en er is ook een speeltuintje, maar ik krijg haar niet naar buiten. Deze vakantie ook, ze is geen seconde buiten wezen spelen. Ik weet niet zo goed wat ik daarmee aan moet. Gewoon maar binnen laten? Of gewoon op een gegeven moment wat pushen om toch wat buiten te doen met vriendinnen?
Ze is ook in de avond niet moe (ook niet als ze naar school is geweest). Ze gaat pas tegen 21 uur/21:30 slapen, dus avonden heb ik ook niet echt voor mezelf.

En dan heb ik natuurlijk mijn 2 jarige nog die ook niet bijster goed slaapt en vanmorgen om 5.15 alweer wakker was. Ik heb momenteel echt het idee dat mijn leven geen drol voorstelt. Eten, slapen, werken, voor kinderen zorgen en repeat. Elke dag weer.

Buh

Ik zou het buitenspelen van je oudste wat meer loslaten. Niet elk kind is een buitenspeelkind. Dat later naar bed gaan vind ik ook wel een dingetje. Je mist dan toch dat stuk me-time in de avond. Ik tune dan ook echt even uit En in jouw geval ook nog met een peuter erbij, lijkt me pittig.

Over het slapen. Bij ons ligt de 8-jarige er om 8 uur in, dan mag hij nog een half uurtje lezen en daarna moet het licht uit. Dat zijn duidelijke regels.

Waarom stel jij geen grenzen? Waarom laat je het allemaal gebeuren en doe je alsof je geen invloed hebt?

quote:

Op maandag 6 maart 2023 09:00 schreef Avelie het volgende:
Over het slapen. Bij ons ligt de 8-jarige er om 8 uur in, dan mag hij nog een half uurtje lezen en daarna moet het licht uit. Dat zijn duidelijke regels.

Waarom stel jij geen grenzen? Waarom laat je het allemaal gebeuren en doe je alsof je geen invloed hebt?

Waarom kun jij niet normaal reageren zoals de bedoeling is in dit topic?

Bemoedigende woorden dus, niet afzeiken en/of elkaars manier van opvoeding bekritiseren.
Je reageert 2 keer op dezelfde post en beide keren ben je aan het afzeiken/veroordelen zonder iets constructiefs bij te dragen, post dan gewoon niet.

quote:

Op maandag 6 maart 2023 08:17 schreef Sunshine1982 het volgende:
Pfff ik ben zo moe en ik zit er gewoon even doorheen.

Ik kan voor mijn gevoel nauwelijks eens voor de volle 100% ademhalen. Ik zit constant met één of meerdere kinderen om me heen en dat breekt me momenteel Heel Erg op.

Mijn oudste van 8 wil niet buitenspelen en ik weet niet wat ik daarmee aan moet. Hele dagen zit ze binnen te hangen. Op haar telefoon, wat hobby'en, beetje met haar broer spelen, op de bank hangen etc. Er wonen zat kinderen in de buurt en er is ook een speeltuintje, maar ik krijg haar niet naar buiten. Deze vakantie ook, ze is geen seconde buiten wezen spelen. Ik weet niet zo goed wat ik daarmee aan moet. Gewoon maar binnen laten? Of gewoon op een gegeven moment wat pushen om toch wat buiten te doen met vriendinnen?
Ze is ook in de avond niet moe (ook niet als ze naar school is geweest). Ze gaat pas tegen 21 uur/21:30 slapen, dus avonden heb ik ook niet echt voor mezelf.

En dan heb ik natuurlijk mijn 2 jarige nog die ook niet bijster goed slaapt en vanmorgen om 5.15 alweer wakker was. Ik heb momenteel echt het idee dat mijn leven geen drol voorstelt. Eten, slapen, werken, voor kinderen zorgen en repeat. Elke dag weer.

Buh

Deze combi is ook niet relaxt kan ik me zo voorstellen. Onze oudste is nu 10 en gaat ook steeds later naar bed. We hebben wel een soort van regel dat hij vanaf 20.30 in ieder geval in zijn kamer is en dan mag hij nog even zelf lezen als hij niet moe genoeg is. Wij willen dan ook gewoon even tijd voor onszelf, want als hij in de kamer is, gaat hij zich toch overal mee bemoeien. "Wat doe je, wat kijk je, wat heb je daar?' LAAT ME FF PLEASE!

Wat doet jouw oudste aan sport? Of is bijvoorbeeld scouting iets voor haar? Dan heeft ze toch een activiteit en leert ze nieuwe kinderen kennen. Investeren in activiteiten samen kan ook een start zijn. Als jullie samen een paar keer gaan badmintonnen oid, vindt ze dat misschien wel leuk genoeg om ook eens een vriendje uit de buurt mee te vragen?

En voor de rest zou ik het ook loslaten. Vervelen is op zich helemaal niet erg, ik zou wel oppassen dat jij niet continu met haar bezig gaat. Dat je bijvoorbeeld duidelijk zegt 'Ik wil nu wel een spelletje met je spelen, maar daarna ga ik even xxx voor mezelf doen'. Voor zover dat natuurlijk kan met een peuter in tha house... .

quote:

Op maandag 6 maart 2023 09:04 schreef Leandra het volgende:

[..]
Waarom kun jij niet normaal reageren zoals de bedoeling is in dit topic?

Bemoedigende woorden dus, niet afzeiken en/of elkaars manier van opvoeding bekritiseren.
Je reageert 2 keer op dezelfde post en beide keren ben je aan het afzeiken/veroordelen zonder iets constructiefs bij te dragen, post dan gewoon niet.

Ik vraag me alleen af waarom ze doet alsof het een feit is dat haar dochter zo laat naar bed gaat, terwijl zij de ouder is en hier dus invloed op heeft.