quote:
Op vrijdag 27 januari 2023 22:30 schreef livelink het volgende:[..]
En richting een andere baan zoeken? Niet in exact hetzelfde vakgebied, maar iets met raakvlakken, maar minder stress? Als ik het zo lees los je dit niet op met een eenmalige sabbatical en moet je wellicht een radicaal andere keuze maken.
Andere baan, bijv. op een financiële administratie bij een bedrijf, heb ik ook al over nagedacht. Maar dan ben je alleen met dat ene bedrijf bezig, terwijl ik het nu juist zo leuk vind om de ene keer bezig te zijn met bijv. een autobedrijf, dan weer een sportschool of een IT-bedrijf en vervolgens een bedrijf in de gezondheidszorg.
Maar ik houd het zeker in mijn achterhoofd.
quote:
Op vrijdag 27 januari 2023 22:36 schreef Phaidra het volgende:Een paar weken of maanden écht afstand nemen kan wel tot meer inzicht leiden wat je nu eigenlijk wil. Ga je het werk missen, of juist niet? Is het financieel haalbaar om (deels) onbetaald verlof te nemen? Kan je via het werk cursussen volgen, zoals NLP of loopbaanadvies?
Dat hoop ik inderdaad, dat die afstand en helemaal doen wat ik zelf wil, zonder aan werk te denken ervoor zorgen dat ik meer duidelijkheid krijg. Ik kan dus sowieso wel 6 weken achter elkaar opnemen als mijn werkgever akkoord gaat, maar (deels) onbetaald verlof is ook mogelijk.
Dergelijke cursussen wil ik niet via het werk doen. Ik heb wel een goede kennis die oa in loopbaanadvies doet, misschien haar eens contacten.
quote:
Op vrijdag 27 januari 2023 23:41 schreef Claudia_x het volgende:[..]
Ik vraag me af of een lange vakantie hét verschil gaat maken. Dikke kans dat je al gauw net zo gestrest bent als je al was wanneer je weer aan het werk gaat. Ik heb het zelf gehad: ik werkte vrijwel altijd, ook in de avonduren, weekeindes en vakanties. Een tijdje ben ik minder gaan werken en minder verantwoordelijkheden gaan nemen, maar dat maakte eigenlijk geen verschil. In die werkomgeving werd ik toch steeds onder druk gezet om meer te doen dan goed was voor me (en m'n gezin).
Ik ben een heel andere baan gaan zoeken en dat was precies wat ik op dat moment nodig had. Uiteindelijk gaf die nieuwe baan me te weinig voldoening, maar ik heb me nooit meer zo ellendig gevoeld als daarvoor. Door de relatief rustige jaren die volgden, had ik genoeg tijd en aandacht voor m'n gezin.
Daar ben ik ook bang voor, dat een lange vakantie niks oplevert en dat ik in no time weer in dezelfde ratrace zit.Of nog erger, dat er na bijv. 6 weken gewoon heel veel werk is blijven liggen.
Tegelijkertijd hoop ik dat die afstand wel wat doet.....
Ik werk ook meer uren dan mijn contract, vooral weer in deze periode want gierend druk en alle deadlines. Dus ook weer veel 's avonds en in het weekend bezig.
Maar ik snak echt naar wat langere tijd voor mezelf zonder alle stress van het werk. Gewoon tijd voor mezelf en hobby's en gezin.
quote:
Op zaterdag 28 januari 2023 05:58 schreef Lemijn het volgende:Goed om iets mee te doen, Tolstoi. Als moeder heb je te maken met al die mensen die iets van je willen. Daarmee omgaan is voor de ene persoon ingewikkelder dan de ander. Ik lees in jouw rijtje vragen terug dat je erg bezig bent met die ander: vinden ze het wel goed, dat betekent het voor hen. Ik denk dat de kunst is om (te leren om) meer uit te gaan van jezelf en jouw wensen. Of 6 weken vrij daarvoor de manier is weet ik niet, maar wat heb je te verliezen? Zeker als je in die tijd op wat andere plekken zou gaan praten om te zien of de druk echt overal op die manier wordt ervaren of dat je dat denkt op basis van 2 werkplekken, lijkt me de moeite waard.
En je stelt je niet aan. Zo over jezelf denken ja nooit helpend dus neem je eigen wens serieus. Zou je zelfs hierover kunnen sparren met je leidinggevende?
Ik herken het wel hoor. Ik probeer op zware dagen mijn werk te beschouwen als middel om voor mijn gezin te zorgen. Dat helpt. Maar het is gewoon best zwaar om te werken en een gezin te hebben tegelijk. De vraag of het teveel van je vraagt, die moet je zelf proberen te beantwoorden. Zou het nog een optie voor je zijn om via de huisarts eens met een objectief iemand te sparren zoals de poh-ggz?
.
Wauw, die komt wel even binnen. Ik ben inderdaad wel vaak (zo niet altijd) in de eerste plaats bezig met wat die ander vindt / denkt / wil enz. Ik heb 2 karaktereigenschappen, die daar niet echt bij helpen: ik ben erg perfectionistisch en heb ook een zeer groot verantwoordelijkheidsgevoel (vooral naar de ander toe, ikzelf bungel ergens onderaan).
In mijn vakgebied zullen die stress en deadlines er altijd zijn. Niet alleen op basis van mijn eigen ervaringen, maar ik ken genoeg mensen uit dit vakgebied, die mede door deze redenen iets anders zijn gaan doen.
Ik heb het al vaker ter sprake gebracht bij mijn leidinggevende, maar veel verandering komt er niet en valt er ook niet te verwachten. Ik heb het er wel naar mijn zin, leuke collega's, meestal goede sfeer, maar ja die druk en stress.......
Met een objectief iemand sparren is zeker een optie.
quote:
Op zaterdag 28 januari 2023 08:28 schreef Nijna het volgende:@:TolstoiFan, je zeurt niet!
Ik vraag me af of 6 weken vrij het verschil gaat maken, tuurlijk 6 weken rust is fijn. Maar ze zijn ook zo voorbij
Ja, dat is met alle vakanties, ze vliegen voorbij en binnen een week zit je weer in dat ritme van daarvoor.
quote:
Op zaterdag 28 januari 2023 08:40 schreef LeSage het volgende:Moeilijk, Tolstoi. Ik kan me voorstellen dat een beetje afstand wel goed voor je kan zijn.
Toch denk ik ook dat in welk vakgebied dan ook het een deel bij jezelf ligt. Blijkbaar vind jij het moeilijk om een grens te trekken bij wat voor jou werkbaar is. Is dat na 6 weken thuis over? Zou je hier in een ander vakgebied ook last van hebben?
Misschien kan het goed zijn voor jezelf om te leren waar je ‘stop’ zegt.
Mijn vriend werkt als boekhouder en heeft een hele tijd steeds onder druk gewerkt. Hij heeft de afgelopen jaren geleerd om op tijd op de rem te stappen. Is het dan niet af, dan heeft de werkgever een probleem (bijvoorbeeld te weinig mensen voor het werk dat er ligt) en dat is niet aan vriend om zich druk over te maken (voordeel van loondienst).
Jij legt ook de vinger behoorlijk op de zere plek. Het ligt ook deels aan mezelf omdat ik het lastig vind om grenzen aan te geven. Ergens anders loop je daar natuurlijk ook tegenaan (en ben ik al eerder tegenaan gelopen toen ik voor deze carrière in het onderwijs werkzaam was).
Hoe heeft jouw vriend geleerd om op de rem te trappen?
quote:
Op zaterdag 28 januari 2023 12:20 schreef FlyingFish het volgende:Tolstoi, is een gewone baan in de financiële sector niet iets voor je?
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn
ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis
Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Het is een optie, maar ik ben bang dat ik dan die afwisseling ga missen, die ik hiervoor ook al noemde.
Het is inderdaad een veeleisende sector, ook door alle wet- en regelgeving.
Dames, bedankt voor het meedenken! Fijn om objectief een andere visie te krijgen. Mocht iemand nog tips hebben, graag! Ik laat het even bezinken en denk er verder over na.
Maar het idee, om na 22 jaar nog eens 22-25 jaar zo door te moeten maakt me echt benauwd, dus ik moet er wel wat mee......