Het kleutertopic deel 36

Ja ik vind dat dus heel lastig te bepalen omdat we geen buurtje hebben. We kunnen dus ook niet stoepkrijten voor of naar de overkant van de straat om zo uit te breiden of te oefenen. Ik kan dus zelf ook niet oefenen met dat gevoel van loslaten.
Denk dat ik dit ook echt 1 van de rottigste dingen vind van buitenaf wonen.

Ik denk dat dat van zoveel factoren afhangt, of zoiets kan met je kleuter. Hier is het in ieder geval een grote nee. Maar ik woon daar natuurlijk ook helemaal niet handig voor.

Die van mij zijn 4 en 6 en mogen samen, of de oudste als ze alleen is, met gps horloge waarmee ze ook kunnen bellen, naar de speeltuin om de hoek waarvoor ze 1 straat moeten oversteken. Verder weg mogen ze nog niet en doen ze ook niet.

Ik zou mijn oudste echter nooit met een vriendinnetje alleen laten gaan, dan ga ik sowieso mee. Eenvoudigweg omdat ik niet weet hoe andere ouders erin staan en ik niet zo'n verantwoordelijkheid bij een kind wil leggen zonder te weten of ze daarmee om kunnen gaan. En omdat kinderen samen een stuk onvoorspelbaarder zijn.

Mijn 4-jarige mag nog niet alleen. Maar da's ook omdat er soms grotere kinderen in de speeltuin spelen en ze dan niet zo goed durft. Bij ons voor op straat (loopt dood, amper auto's en veel oude mensen die het gezellig vinden om te kijken) mag ze inmiddels wel stoepkrijten of fietsen, maar dat kan ik zien vanuit ons gigantische raam, dus ook als ik in de keuken sta of op de bank zit etc. Dus da's eigenlijk niet helemaal zonder toezicht.

Alleen, zeker op een plek waar ze zelf de weg naar huis niet weet als er ruzie komt en het vriendinnetje vertrekt of als het vriendinnetje valt ofzo, vind ik echt nog niet oke. Dan staat ze daar...

Wij wonen echt aan een mega drukke weg vol vrachtverkeer en ook een fietspad voor de deur waar die e-rittantharde bikes met 25 overheen knallen. Mijn dochter van nu 8 mag sinds een jaar ofzo wel alleen rondfietsen in de wijk achter ons maar als mijn bijna zesjarige van de (aflopende ) oprit af rolt hou ik ook nog mijn hart vast

Anderzijds zijn ze zich wel véél bewuster van het verkeer en de gevaren daarvan dan kinderen die in autovrije hofjes opgroeien.

Als we ietsjes rustiger hadden gewoond en niet alle vriendinnetjes in een andere wijk woonden had ik ze met 5 denk ik al wel alleen naar buiten gelaten. Kan me van mijn eigen jeugd niet anders herinneren en ik geloof echt niet dat de wereld sindsdien gevaarlijker is geworden

Nope…

Ze mag wel alleen in de straat spelen als haar broers of andere volwassen buren buiten zijn.
Maar nu moet ik zeggen dat ze hier ook echt op straat spelen en we een steiger aan het water hebben.

Sommige van de buren laten hun kleuters wel alleen in de straat spelen, maar ik vind dat gewoon te spannend met het water en pakketbezorgers (al zijn de vaste pakketbezorgers goed op de hoogte van de 12 buitenspelende kleuters/kinderen..

Ik vind dat trouwens wel oprecht jammer aan de plek waar we nu wonen. Het is een heerlijk huis op een prima plek met een fantastische tuin, maar nulll connectie met de buurt. Mijn kinderen spelen dus niet buiten met andere kinderen. Nooit. Tenzij we expliciet afspreken, maar ja, dan moet IK dat dus weer regelen.

Hier ook zo SQ.. Er wonen amper kinderen in de straat, plus ik woon in een winkelstraat dus buiten op straat spelen zit er ook niet in Dus dat spelen moet altijd geregeld worden

Wij hebben een speeltuintje precies achter ons huis, direct achter onze schutting. Daardoor mag T. sinds vorige zomer (toen was ie net 5) alleen naar buiten. Hij mag alleen rondom het blok en geen straat oversteken en daar houdt hij zich goed aan. De schutting blijft open en ik check regelmatig. Gaat prima zo. Maar ik besef wel dat dit een best wel ideale situatie is.

Pfft, Jip was vorige week bijna de hele week echt ziek ziek en hij is maandag/dinsdag weer naar school gegaan. Maar gisteren dus in slaap gevallen op school en vandaag maar weer even thuis. Nu ben ik dus zelf ook wel toe aan vakantie Gelukkig is hij vanaf volgende week 2 weken vrij (ivm studieweek) dus dan kan hij echt even goed bijkomen.

Wij hebben een speeltuin tegenover ons huis, maar daar tussen ligt een vrij drukke weg. Ik ga daarom altijd nog mee. Snoeppot mee en gaan. Er spelen altijd klasgenoten van de zonen daar en altijd onder begeleiding. Maar dat is wel gezellig, ook op het bankje.
Ik vertrouw het niet dat ze niet zomaar de weg op gaan met voetballen enzo. Of met de houding “wij zijn al 6 en kunnen dat prima zelf”. Maar het is echt gevaarlijk, want vaak rijden ze er gevaarlijk te hard.
Ze mogen naast ons huis wel alleen spelen, maar de laatste tijd halen ze soms rottigheid uit (planten vernielen enz.) en ik heb daar dan niet zo goed zicht op. Dat vind ik niet fijn.

Ik vind dit soort vraagstukken altijd alleen te beantwoorden met een googlemaps overzicht van de omgeving.

Hier vond ik het wel prima, maar het is hier rustig er zijn heel veel kinderen buiten en iedereen weet wel een beetje welk kind bij wie hoort, vanaf 4jaar (maar kan ook 5 zijn) ging R de hele buurt door met andere 4a5 jarigen.

Mijn nu 6 jarige speelt alleen met 1 van zijn broers mee, maar dat is omdat hij zelf dat wil.

quote:

Op woensdag 22 februari 2023 12:39 schreef Elleska het volgende:
Het verschilt nogal per kind en de situatie in de speeltuin.

Wij wonen aan hofje met een speeltuin net uit het zicht. De route naar de speeltuin is volledig veilig en er zijn jongere buurkinderen die daar al (eventjes) zonder toezicht mogen spelen maar L mag dat van ons nog niet. Hij kan net in eigen tuin spelen zonder dat we hem in de gaten moeten houden en dat geld op school ook voor het schoolplein.
[..]
Ik was vroeger altijd jaloers op vriendin die vlakbij de speeltuin woonde maar wat ik mij kan herinneren mocht ik daar pas halverwege de basisschool zelfstandig spelen. Eind basisschool mocht ik er vanaf huis naartoe fietsen dus toen was ik er helemaal veel te vinden. Dat is ook een van de redenen dat we nu in een dorp wonen en niet buitenaf.

Je kan goed met de moeder schreef je. Is het een idee om eerst bij die speeltuin af te spreken en als dat goed gaat met de moeder wat drinken zodat je in de buurt bent en het rustig kan opbouwen?

Ja ik heb wel vrij 's middags, dus ik had idd bedacht dat dit misschien het slimste is. Dat vindt ze ook gezellig, weet ik zeker. En ik leg het dan ook gewoon eerlijk uit. Ik denk ook echt wel dat ze het serieus neemt en niet denkt; oh ze ziet het toch niet.
Mijn moeder woont er toevallig trouwens ook, maar ook vanuit haar huis kan je niks zien. Als we bij m'n moeder zijn, mag ze er ook nog niet alleen heen te spelen.

Ik was vooral ook echt heel erg benieuwd of ik gewoon 'moet' loslaten of dat bijna 5 wel heel vroeg is. En zo uit jullie reacties vinden jullie het ook erg vroeg en ben blij om dat te lezen.
Wij hebben zelf wel een mega speeltoestel in de tuin, dus vriendinnetjes willen ook wel graag bij ons spelen, dat scheelt ook wel weer een beetje. Maar voor 'nu' heb ik er nooit aan gedacht hoe dit zou gaan en nu staat het ineens voor de deur.

Misschien is de vraag hier al eens gesteld, maar hebben jullie tips met betrekking tot een huisdier dat komt te overlijden en een kleuter? Één van onze katten is ineens heel erg achteruit gegaan en wil, ondanks medicatie etc. niet meer eten en wat hij wel binnen krijgt komt er direct weer uit... Dus waarschijnlijk moeten we hem morgen laten gaan . Het is de derde kat in 2,5 jaar tijd maar de vorige twee keren was kleuter nog dreumes en peuter en kreeg hij er niet zoveel van mee. Nu ziet hij ons verdriet hebben en is zich daar veel bewuster van dan de vorige keren. We leggen hem uit dat het komt doordat we ons zorgen maken en niet willen dat de kat pijn heeft, maar zijn er nog andere dingen die jullie aanraden? We willen het niet mooier maken dan het is maar ook niet te zwaar. Ik vind het maar lastig, vooral omdat ik zelf zo verdrietig ben

(Het boek “Een boom vol herinneringen” van Britta Teckentrup hebben we gekocht nadat de eerste kat overleed en toen vaak voorgelezen en het boek “Dat is heel wat voor een kat” van Judith Viorst ligt ook in de kast (nog nooit gelezen).)

Het filmpje van kikker over de dode vogel is hier al vaker langsgekomen (Netflix). Is ook een boekje geloof ik.

En sterkte.

Even een vraagje, hier heeft hopelijk iemand al met dat bijltje gehakt, en ik wil liever niet op z'n CoolGuys dit aanpakken, want dat is niet per sé het beste denk ik.

Onze dochter wordt, samen met nog wat andere meisjes in/uit haar klas geslagen door een groepje van 4 jongens. Andere meisjes (heb ik inmiddels geverifieerd) vertellen thuis dezelfde verhalen, en steeds komen er 4 namen voorbij. Geslagen als in dat ze de blauwe plekken op haar lichaam heeft. Dat is niet maar 1 keer gebeurd, maar vaker, Schijnbaar wordt er ook met een stok geslagen buiten op de speelplaats.

Ik ben woest. Nu is woede geen goede raadgever en dus probeer ik tot 100 te tellen, maar ik ga vanmiddag naar school, of beter, naar de betreffende lerares. Ik snap dat kinderen kinderen zijn, en ik snap dat dit er in meer of mindere mate bij hoort, dat snáp ik. Want je kunt het niet altijd voorkomen dús het gebeurt.

Wat me wél stoort is dat het dus blijkbaar een groepje van 4 jongens is, dus dit is niet alleen bij mijn dochter, dit is breder. Wat me daar aan stoort is dat het zo is dat óf dat de lerares het niet ziet, maar dan moet ze haar ogen dicht hebben het grootste deel van de dag want het zijn 4 jongetjes die meerdere meisjes slaan, dus je gaat mij niet vertellen dat dat nóóit door haar gezien wordt, want dan is ze niet geschikt als lerares imho, óf, ze ziet het wel, maar ze heeft er bewust voor gekozen om dat niet te zeggen. Het kan niet zo zijn dat een groepje van 4 jongetjes de rest van de klas terroriseert, en dat dat vervolgens onder het tapijt wordt geschoven.

Nu ga ik daar dus vanmiddag heen, want ik moet toch mijn dochter ophalen, en dan gaan we een gesprek hebben. Dat weet die lerares nog niet, maar daar gaat ze vanmiddag achter komen. Nu ken ik mezelf, als ik kwaad ben (en dat ben ik) dan gaat die vrouw niet blij worden, maar als die vrouw niet blij wordt, dan is mijn dochter uiteindelijk degene die aan het kortste eind trekt, en dat wil ik voorkomen.

Toch is de kern van de situatie dat ze links of rechts steken laat vallen, dat ga ik ook niet kunnen (en willen) verdoezelen, want het ís de kern, maar ik wil ook weer niet over haar heen walsen, want dat gaat gebeuren, als ik niet een andere insteek vind. Ik wil ook niet zeggen dat ik haar een slechte lerares vind, want dat vind ik vooralsnog niet, maar ik vind wél dat ze steken laat vallen.

Nu hoop ik dat hier mensen zijn die ervaring hier mee hebben, en me wellicht wat tips kunnen geven over hoe en wat om te voorkomen dat ik daar op z'n CoolGuys in vlieg.

Ik denk dat het sowieso goed is om het gesprek niet in te gaan als je woest bent, want daar heeft uiteindelijk niemand wat aan. En de leraar er lekker onaangekondigd mee overvallen en dan een "gesprek" eisen vind ik ook een beetje raar.

Kijk ik begrijp best dat je boos bent maar op deze manier gaat het niet werken lijkt me.

Mijn ervaring is dat je best je zorgen kunt uiten maar zoals jij er in staat is het geen dialoog maar een aanval.

Kan je vrouw niet beter het gesprek aangaan?

Maak in elk geval een afspraak voor het gesprek, waarin je aankondigt waar je het over wil hebben. Na schooltijd is het altijd lastig om rustig even te kunnen praten, en de juf is dan ook niet voorbereid dus zal geen duidelijke antwoorden kunnen geven.
Eventueel kan je een van de andere ouders van de kinderen die ook geslagen worden, vragen om ook aanwezig te zijn.

quote:

Op maandag 27 februari 2023 09:48 schreef SQ het volgende:
Ik denk dat het sowieso goed is om het gesprek niet in te gaan als je woest bent, want daar heeft uiteindelijk niemand wat aan. En de leraar er lekker onaangekondigd mee overvallen en dan een "gesprek" eisen vind ik ook een beetje raar.

Kijk ik begrijp best dat je boos bent maar op deze manier gaat het niet werken lijkt me.

Mijn ervaring is dat je best je zorgen kunt uiten maar zoals jij er in staat is het geen dialoog maar een aanval.

Kan je vrouw niet beter het gesprek aangaan?

Ja ik heb ook al voorgesteld dat zij dat doet, dat lijkt mij ook beter, maar dat wil ze niet want zij is bang dat ze emotioneel wordt.

Maar, er in gaan met 'ik maak me zorgen' is wel een goeie, want dat maakt de hele feel anders. Dat is wel een goeie.

In de klas van mijn dochter (groep 4) gebeurt het ook meestal bij het buitenspelen en dan ziet de juf het echt niet. In zo'n kleuterklas heb je ook allerlei speelhoeken die de juf echt niet allemaal tegelijk kan zien.

Soms heb ik als kleuterjuf een incident niet gezien. En sommige kinderen zijn er heel goed in om dingen stiekem te doen. Ik vind het heel fijn als een bezorgde ouder aangeeft wat er gebeurd is, kan dan vertellen wat ik heb gezien/gedaan en als ik iets gemist heb, zal ik daar dan zeker wat mee doen.
Als je boos binnen komt stormen en dingen eist, is dat niet de manier om sneller iets gedaan te krijgen.

Hopelijk heb je de juf kunnen spreken en een goed gesprekje gehad.

quote:

Op maandag 27 februari 2023 09:41 schreef CoolGuy het volgende:
Even een vraagje, hier heeft hopelijk iemand al met dat bijltje gehakt, en ik wil liever niet op z'n CoolGuys dit aanpakken, want dat is niet per sé het beste denk ik.

Onze dochter wordt, samen met nog wat andere meisjes in/uit haar klas geslagen door een groepje van 4 jongens. Andere meisjes (heb ik inmiddels geverifieerd) vertellen thuis dezelfde verhalen, en steeds komen er 4 namen voorbij. Geslagen als in dat ze de blauwe plekken op haar lichaam heeft. Dat is niet maar 1 keer gebeurd, maar vaker, Schijnbaar wordt er ook met een stok geslagen buiten op de speelplaats.

Ik ben woest. Nu is woede geen goede raadgever en dus probeer ik tot 100 te tellen, maar ik ga vanmiddag naar school, of beter, naar de betreffende lerares. Ik snap dat kinderen kinderen zijn, en ik snap dat dit er in meer of mindere mate bij hoort, dat snáp ik. Want je kunt het niet altijd voorkomen dús het gebeurt.

Wat me wél stoort is dat het dus blijkbaar een groepje van 4 jongens is, dus dit is niet alleen bij mijn dochter, dit is breder. Wat me daar aan stoort is dat het zo is dat óf dat de lerares het niet ziet, maar dan moet ze haar ogen dicht hebben het grootste deel van de dag want het zijn 4 jongetjes die meerdere meisjes slaan, dus je gaat mij niet vertellen dat dat nóóit door haar gezien wordt, want dan is ze niet geschikt als lerares imho, óf, ze ziet het wel, maar ze heeft er bewust voor gekozen om dat niet te zeggen. Het kan niet zo zijn dat een groepje van 4 jongetjes de rest van de klas terroriseert, en dat dat vervolgens onder het tapijt wordt geschoven.

Nu ga ik daar dus vanmiddag heen, want ik moet toch mijn dochter ophalen, en dan gaan we een gesprek hebben. Dat weet die lerares nog niet, maar daar gaat ze vanmiddag achter komen. Nu ken ik mezelf, als ik kwaad ben (en dat ben ik) dan gaat die vrouw niet blij worden, maar als die vrouw niet blij wordt, dan is mijn dochter uiteindelijk degene die aan het kortste eind trekt, en dat wil ik voorkomen.

Toch is de kern van de situatie dat ze links of rechts steken laat vallen, dat ga ik ook niet kunnen (en willen) verdoezelen, want het ís de kern, maar ik wil ook weer niet over haar heen walsen, want dat gaat gebeuren, als ik niet een andere insteek vind. Ik wil ook niet zeggen dat ik haar een slechte lerares vind, want dat vind ik vooralsnog niet, maar ik vind wél dat ze steken laat vallen.

Nu hoop ik dat hier mensen zijn die ervaring hier mee hebben, en me wellicht wat tips kunnen geven over hoe en wat om te voorkomen dat ik daar op z'n CoolGuys in vlieg.

Jeetje, ik snap dat niemand tegenwoordig meer in het onderwijs wil werken.

Misschien eerst eens vragen hoe het zit in plaats van woedend en met allerlei aannames naar haar toe stappen?

quote:

Op zondag 26 februari 2023 21:17 schreef eponine het volgende:
Misschien is de vraag hier al eens gesteld, maar hebben jullie tips met betrekking tot een huisdier dat komt te overlijden en een kleuter? Één van onze katten is ineens heel erg achteruit gegaan en wil, ondanks medicatie etc. niet meer eten en wat hij wel binnen krijgt komt er direct weer uit... Dus waarschijnlijk moeten we hem morgen laten gaan . Het is de derde kat in 2,5 jaar tijd maar de vorige twee keren was kleuter nog dreumes en peuter en kreeg hij er niet zoveel van mee. Nu ziet hij ons verdriet hebben en is zich daar veel bewuster van dan de vorige keren. We leggen hem uit dat het komt doordat we ons zorgen maken en niet willen dat de kat pijn heeft, maar zijn er nog andere dingen die jullie aanraden? We willen het niet mooier maken dan het is maar ook niet te zwaar. Ik vind het maar lastig, vooral omdat ik zelf zo verdrietig ben

(Het boek “Een boom vol herinneringen” van Britta Teckentrup hebben we gekocht nadat de eerste kat overleed en toen vaak voorgelezen en het boek “Dat is heel wat voor een kat” van Judith Viorst ligt ook in de kast (nog nooit gelezen).)

Nog even een update over de kleuter en de kat… mijn voorgevoel was juist en gisterochtend moesten we de kat inderdaad laten inslapen . Kleuter was op de bso dus die hebben we het ‘s middags bij het ophalen verteld. Zijn reactie: “maar we hebben *naam nog overgebleven poes* nog wel toch?” en toen we thuis kwamen heeft ie een tekening gemaakt die hij aan de dierenarts wil geven, zodat de dierenarts die aan onze overleden katten kan geven. Vervolgens vroeg hij bij het naar bed gaan zelf om het boek “Een boom vol herinneringen” dus die hebben we voorgelezen…

[ Bericht 0% gewijzigd door eponine op 28-02-2023 22:23:49 ]