POL Politiek
Discussies en diepgaande gesprekken over de politiek in de breedste zin van het woord kun je hier voeren.
Beargumenteer dat maar eens ipv oorzaak en correlatie door elkaar te halen. Ik heb al duidelijk aangegeven dat uitbuiting overal voorkomt, en dus daarmee je al gefalsifieerd.quote:Op vrijdag 17 november 2023 12:07 schreef Bondsrepubliek het volgende:
[..]
Als je het hebt over een algemeen voorkomend fenomeen (uitbuiting in dit geval) dan kan een specifiek voorbeeld daarvan (uitbuiting door werkgevers in dit geval) natuurlijk best een specifieke oorzaak hebben (neoliberalisme in dit geval).
Dat heb je natuurlijk niet. En de argumentatie heb ik in post #217 al opgeschreven.quote:
[..]
Beargumenteer dat maar eens ipv oorzaak en correlatie door elkaar te halen. Ik heb al duidelijk aangegeven dat uitbuiting overal voorkomt, en dus daarmee je al gefalsifieerd.
Je schrijft daar:quote:
[..]
Dat heb je natuurlijk niet. En de argumentatie heb ik in post #217 al opgeschreven.
Dat is maar hoe je het ziet of definieert. Vakbonden zijn daar ook voorstander van, mensen moeten gemakkelijk ontslag kunnen nemen, of deeltijd werken kunnen eisen, thuis kunnen werken.quote:Neoliberalen zijn voorstander van het flexibiliseren van de arbeidsmarkt.
Ook die van de ondernemers. Werknemers kunnen dan namelijk ook iedere moment opstappen en elders gaan werken.quote:Dat verzwakt de positie van de werknemers
Dat is een niet onderbouwde claimquote:die daarom minder kritisch zijn
Nee, juist doordat ze gemakkelijker kunnen opstappen geldt net zo goed het tegendeel.quote:waardoor uitbuiting makkelijker gebeurt.
Het minimumloon kan gerust fors omhoog.
https://mirjamderijk.nl/2023/11/08/meer-winst-dan-loon/quote:De winsten van bedrijven zijn nu zelfs hoger dan het totale inkomen van hun werknemers
Soms zeggen cijfers meer dan woorden. Een klein tabelletje was misschien genoeg geweest op deze plek. Een tabelletje met maar twee kolommen: één voor de winst en één voor de beloning van werknemers. En dat dan voor het jaar 2019 en 2022. Maar ik zal de cijfers aan elkaar praten.
Er is namelijk zonder dat we het echt doorhadden vorig jaar iets bijzonders gebeurd. Iets schokkends misschien wel, al zal een enkeling daar mogelijk anders tegenaan kijken. In 2022 was, als je alle bedrijven in Nederland bij elkaar optelt, de gemaakte winst hoger dan het bedrag dat bedrijven met z’n allen in dat jaar besteedden aan de beloning van hun werknemers. Dat is in de hele geschiedenis, althans sinds het Centraal Bureau voor de Statistiek het meet, maar één keer eerder gebeurd. Dat was in 2007, een jaar voor het uitbreken van de financiële crisis. Ook toen kon het geld voor sommigen niet op.
Let wel, het gaat hier over het salaris van miljoenen mensen versus de winst voor de bedrijfseigenaren. Aan salarissen werd vorig jaar 330 miljard euro besteed, terwijl er voor de bedrijfseigenaren 344 miljard winst was. Het gaat hier om de niet-financiële vennootschappen, kort gezegd de bedrijven die spullen en diensten produceren. De financiële instellingen, waar banken, verzekeraars en pensioenfondsen onder vallen, zijn een aparte categorie in de CBS-statistieken. Die maakten in 2022 ook nog eens 190 miljard euro winst. In de financiële sector is de winst altijd al heel veel hoger dan het bedrag dat deze bedrijven besteden aan de beloning van werknemers, een factor tien ongeveer.
Bij deze bedragen gaat het over bruto winsten versus de bruto beloning van werknemers. Over de winst moet nog winstbelasting betaald. Dat is zoals bekend niet zo veel: in 2022 betaalden álle bedrijven samen, dus de gewone bedrijven plus de financiële instellingen, 38 miljard euro winstbelasting. Bij de beloning van werknemers ligt dat een beetje anders. Daar gaat van dit bruto bedrag maar liefst zestig procent af aan premies (werknemers- én werkgeverspremies) en belastingen.
Dat het in de denkbeeldige tabel interessant zou zijn om naast het jaar 2022 ook het jaar 2019 te vermelden, is omdat je dan ziet hoe snel de winsten in de afgelopen jaren zijn opgelopen, zonder daarbij afgeleid te worden door de twee ingewikkelde coronajaren die cijfers en discussies soms vervuilen. 2019 was voor bedrijven een goed jaar, en drie jaar later waren de winsten al weer bijna dertig procent hoger. Het staat allemaal in de Nationale Rekeningen van het Centraal Bureau voor de Statistiek, de optelsommen des lands.
344 miljard winst bij de gewone bedrijven, 190 miljard in de financiële sector, het zijn bedragen met negen nullen die het voorstellingsvermogen al gauw te boven gaan. En dat wordt eigenlijk alleen maar erger als je ze relateert aan een paar actuele discussies van dit moment. Neem bijvoorbeeld de commotie afgelopen weken over de Tweede Kamer die het bedrijfsleven als ‘pinautomaat’ zou gebruiken bij het aanpassen van de rijksbegroting. Afgaande op sommige commentaren betekende die lastenverzwaring zo ongeveer het einde van de economie. Het ging over een belastingverhoging voor bedrijven van nog niet eens één miljard euro.
Of neem het geld dat nodig is voor klimaatbeleid in arme landen. Al decennialang mislukken internationale klimaatonderhandelingen omdat rijke landen weigeren met voldoende geld over de brug te komen voor armere landen, zodat ook zij zich kunnen beschermen tegen de gevolgen van klimaatverandering. Het gaat dan over – let wel, betaald door álle rijke landen samen – een bedrag van honderd miljard euro per jaar. De rijke landen komen op dit moment niet verder dan een vijfde hiervan, zo becijferden de VN vorige week.
Die weigerachtige houding is ‘een bom onder de onderhandelingen voor de volgende klimaattop’, waarschuwden de VN-onderzoekers. Het VN-rapport verscheen op dezelfde dag dat zowel ING als Shell aankondigde weer voor miljarden aan eigen aandelen in te gaan kopen, bij gebrek aan een betere bestemming voor de winst.
De klimaattop is eind deze maand in Dubai.
Ach ja, Mirjam de Rijk. De operationele winst (dus voor afschrijvingen en voor dividend) plus de winsten van buitenlandse dochters vergelijken met het inkomen van Nederlandse werknemers. Over appels met peren gesproken.
Nog onverlet dat dat minimumloon vooral een probleem gaat vormen voor het mkb en voor sectoren waar we zo dolgraag zelfvoorzienend in willen zijn. Maar maak dat gerust kapot om vervolgens te gaan zeuren over verloedering van binnensteden, eenheidsworsten van winkelstraten en tomaten uit Guatemala.
Nog onverlet dat dat minimumloon vooral een probleem gaat vormen voor het mkb en voor sectoren waar we zo dolgraag zelfvoorzienend in willen zijn. Maar maak dat gerust kapot om vervolgens te gaan zeuren over verloedering van binnensteden, eenheidsworsten van winkelstraten en tomaten uit Guatemala.
It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker, that we expect our dinner, but from their regard to their own interest.
Visions of greed you wallow
Visions of greed you wallow
Hihi, net zo mooi als dat plan om eigenvermogen van ondernemingen te gaan belasten.quote:Op maandag 20 november 2023 08:23 schreef nostra het volgende:
Ach ja, Mirjam de Rijk. De operationele winst (dus voor afschrijvingen en voor dividend) plus de winsten van buitenlandse dochters vergelijken met het inkomen van Nederlandse werknemers. Over appels met peren gesproken.
Nog onverlet dat dat minimumloon vooral een probleem gaat vormen voor het mkb en voor sectoren waar we zo dolgraag zelfvoorzienend in willen zijn. Maar maak dat gerust kapot om vervolgens te gaan zeuren over verloedering van binnensteden, eenheidsworsten van winkelstraten en tomaten uit Guatemala.
We kunnen allemaal rijk zijn!
"Fifty years ago the Leningrad street taught me a rule - if a fight is inevitable, you have to throw the first punch."
Vladimir Putin
“To forgive the terrorists is up to God, but to send them there is up to me.”
Vladimir Putin
Vladimir Putin
“To forgive the terrorists is up to God, but to send them there is up to me.”
Vladimir Putin
Ach, Klaas Knot zegt echter in principe hetzelfde.quote:
Ach ja, Mirjam de Rijk. De operationele winst (dus voor afschrijvingen en voor dividend) plus de winsten van buitenlandse dochters vergelijken met het inkomen van Nederlandse werknemers. Over appels met peren gesproken.
Nog onverlet dat dat minimumloon vooral een probleem gaat vormen voor het mkb en voor sectoren waar we zo dolgraag zelfvoorzienend in willen zijn. Maar maak dat gerust kapot om vervolgens te gaan zeuren over verloedering van binnensteden, eenheidsworsten van winkelstraten en tomaten uit Guatemala.
Opnieuw meer winst bedrijven: 7,8 miljard euro extra naar aandeelhoudersquote:Die winsten zijn hoog genoeg om ook de werknemers mee te laten profiteren, zei Klaas Knot, president van De Nederlandsche Bank, gisteren tegen Nieuwsuur. "We hebben een structureel krappe arbeidsmarkt en energie en arbeid zullen de komende jaren schaars zijn. Daar hoort een hogere beloning bij."
Gemiddeld zouden werknemers 5 tot 7 procent meer moeten gaan verdienen, volgens Knot. Wel erkent hij dat de winsten niet in alle sectoren hoog genoeg zijn om de lonen op te schroeven.
Maar jij vindt gewoon dat arbeid niet mag profiteren. Dat het Rode Kruis in Nederland op scholen eten uitdeelt zodat kinderen niet met een lege maag aan de lessen hoeven te beginnen zie jij niet als een fundamenteel maatschappelijk probleem. Het Rode Kruis zou pas in actie moeten komen als er een financiële verschuiving plaats vindt van kapitaal naar arbeid. Stel je voor dat een grootaandeelhouder vanwege wat minder opbrengsten niet zijn privé jet kan inruilen voor een luxer en groter (en dus vervuilender) exemplaar. Daar zou het Rode Kruis eens wat aan moeten doen ipv zich bezig te houden met de honger van kinderen.
Je trekt vrij onlogische conclusies; ik zeg alleen dat een generieke maatregel als het verhogen van het minimumloon niet de oplossing voor is het (voor een deel gepercipieerde) probleem en dat het een waterbedeffect veroorzaakt met andere problemen.quote:
Maar jij vindt gewoon dat arbeid niet mag profiteren. Dat het Rode Kruis in Nederland op scholen eten uitdeelt zodat kinderen niet met een lege maag aan de lessen hoeven te beginnen zie jij niet als een fundamenteel maatschappelijk probleem.
Arbeid mag zeker profiteren, maar het juiste gremium daarvoor is overleg tussen werknemer en werkgever, eventueel in de vorm van cao-onderhandelingen en vakbondrepresentatie. Om op je persoonlijke profilering terug te komen: ik geef een substantieel bedrag per maand aan de voedselbank, ben vrijwilliger bij het Rode Kruis en in de GGZ. We verschillen niet zozeer van mening over het bestaan van een probleem, maar wel over de oplossingsrichting.
It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker, that we expect our dinner, but from their regard to their own interest.
Visions of greed you wallow
Visions of greed you wallow
je begint hier gewoon weer eens over wat anders zonder daar een relatie aantoont.quote:
Maar jij vindt gewoon dat arbeid niet mag profiteren. Dat het Rode Kruis in Nederland op scholen eten uitdeelt zodat kinderen niet met een lege maag aan de lessen hoeven te beginnen zie jij niet als een fundamenteel maatschappelijk probleem. Het Rode Kruis zou pas in actie moeten komen als er een financiële verschuiving plaats vindt van kapitaal naar arbeid. Stel je voor dat een grootaandeelhouder vanwege wat minder opbrengsten niet zijn privé jet kan inruilen voor een luxer en groter (en dus vervuilender) exemplaar. Daar zou het Rode Kruis eens wat aan moeten doen ipv zich bezig te houden met de honger van kinderen.
Uit de doorrekening van het CPB blijkt dat de armoede er het meest op achteruit gaat bij de partijen die het minimumloon het meest verhogen. Zonder dat dit verder nou wezenlijke andere grote problemen geeft.quote:
[..]
Je trekt vrij onlogische conclusies; ik zeg alleen dat een generieke maatregel als het verhogen van het minimumloon niet de oplossing voor is het (voor een deel gepercipieerde) probleem en dat het een waterbedeffect veroorzaakt met andere problemen.
Arbeid mag zeker profiteren, maar het juiste gremium daarvoor is overleg tussen werknemer en werkgever, eventueel in de vorm van cao-onderhandelingen en vakbondrepresentatie. Om op je persoonlijke profilering terug te komen: ik geef een substantieel bedrag per maand aan de voedselbank, ben vrijwilliger bij het Rode Kruis en in de GGZ. We verschillen niet zozeer van mening over het bestaan van een probleem, maar wel over de oplossingsrichting.
Ik heb liever de situatie dat er geen voedselbanken nodig zijn en zorgorganisaties voldoende bemand zijn zodat ze niet afhankelijk zijn van vrijwilligers.
Voedselbanken niet meer nodig? Dan zou je de belastingen etc op energie, accijns op tabak en alcohol, kunnen afschaffen, mevrouw Lagarde er uit kicken voor haar taalbeleid mbt inflatie en het stikstof beleid mbt woningbouw afschaffen.quote:
[..]
Uit de doorrekening van het CPB blijkt dat de armoede er het meest op achteruit gaat bij de partijen die het minimumloon het meest verhogen. Zonder dat dit verder nou wezenlijke andere grote problemen geeft.
Ik heb liever de situatie dat er geen voedselbanken nodig zijn en zorgorganisaties voldoende bemand zijn zodat ze niet afhankelijk zijn van vrijwilligers.
Dit zijn namelijk belangrijke redenen waarom mensen niet kunnen rondkomen.
De eerste voedselbanken verschenen in de jaren 90, daarvoor waren ze niet nodig. In de jaren 80 stond bij de bijstandgerechtigen het bloemmetje nog op tafel. Toen kon je nog gewoon naar de tandarts zonder extra kosten als je bijvoorbeeld een gaatje had, en je kind op school had het Rode Kruis niet nodig voor een gevulde maag en je kon je huis verwarmen zonder energietoeslag. Nu is Nederland veel rijker dan toen maar veel mensen zijn nu slechter af.quote:
[..]
Voedselbanken niet meer nodig? Dan zou je de belastingen etc op energie, accijns op tabak en alcohol, kunnen afschaffen, mevrouw Lagarde er uit kicken voor haar taalbeleid mbt inflatie en het stikstof beleid mbt woningbouw afschaffen.
Dit zijn namelijk belangrijke redenen waarom mensen niet kunnen rondkomen.
En wat is daarbij de definitie van Armoede?quote:
[..]
Uit de doorrekening van het CPB blijkt dat de armoede er het meest op achteruit gaat bij de partijen die het minimumloon het meest verhogen. Zonder dat dit verder nou wezenlijke andere grote problemen geeft.
Ik heb liever de situatie dat er geen voedselbanken nodig zijn en zorgorganisaties voldoende bemand zijn zodat ze niet afhankelijk zijn van vrijwilligers.
Je hebt geen ene reet aan een hoger minimumloon als de lasten omhoog gaan. Het hele probleem in Nederland is dat het vrij besteedbaar inkomen al decennia niet omhoog gaat. Het hele omverdelingcircus kost klauwen met geld aan overhead, ambtenaren en beleidsmakers die allemaal wel goed verdienen.
Hoe is dat een antwoord op mijn post? Je begint gewoon weer over iets anders. Doe je dat bewust of ben je niet in staat inhoudelijk op het punt in te gaan?quote:
[..]
De eerste voedselbanken verschenen in de jaren 90, daarvoor waren ze niet nodig. In de jaren 80 stond bij de bijstandgerechtigen het bloemmetje nog op tafel. Toen kon je nog gewoon naar de tandarts zonder extra kosten als je bijvoorbeeld een gaatje had, en je kind op school had het Rode Kruis niet nodig voor een gevulde maag en je kon je huis verwarmen zonder energietoeslag. Nu is Nederland veel rijker dan toen maar veel mensen zijn nu slechter af.
Een beetje doordenken jongen. Jij suggereert dat voedselbanken juist wel nodig zijn. Maar dat hangt af wat mij betreft van wat de samenleving over heeft voor de onderkant. Dat was in de jaren tachtig blijkbaar meer dan tegenwoordig. Daarom kwam ik met die jaren tachtig versus tegenwoordig vergelijking.quote:
[..]
Hoe is dat een antwoord op mijn post? Je begint gewoon weer over iets anders. Doe je dat bewust of ben je niet in staat inhoudelijk op het punt in te gaan?
Je gaat nog steeds niet in op wat ik schreef, je bent bewust bezig de oorzaak van de problemen te vermijden en alleen met lapmiddelen bezig. Je wilt niet inzien dat de kraan open staat en zegt dat er meer dweilen en emmers nodig zijn.quote:
[..]
Een beetje doordenken jongen. Jij suggereert dat voedselbanken juist wel nodig zijn. Maar dat hangt af wat mij betreft van wat de samenleving over heeft voor de onderkant. Dat was in de jaren tachtig blijkbaar meer dan tegenwoordig. Daarom kwam ik met die jaren tachtig versus tegenwoordig vergelijking.
Nogmaals, het vrij besteedbaar inkomen is al decennia lang niet gestegen, en dat merken niet alleen mensen in de bijstand. Zelfs middeninkomens hebben moeite om rond te komen of kunnen niet meer rondkomen.
[ Bericht 13% gewijzigd door Jan_Onderwater op 20-11-2023 11:21:15 ]
Ik ga wel in op wat jij schrijft naar mijn bescheiden mening maar blijkbaar staat mijn oplossing je niet aan. Volgens het Rabobank onderzoek (je link) is het reëel besteedbaar inkomen van huishoudens sinds 1977 nauwelijks toegenomen. Volgens de Rabobank is de groei van het inkomen achtergebleven bij de economische groei. Tevens zegt de Rabobank; “De toegenomen winstgevendheid van bedrijven hangt nauw samen met het structureel dalende arbeidsinkomensaandeel.” De lonen verhogen (te beginnen bij het minimumloon) lijkt mij dan een goede start om het reëel besteedbaar inkomen weer toe te laten nemen. En om de lagere inkomens en middeninkomens nog meer tegemoet te komen vind ik het nodig om het belastingstelsel eerlijker in te richten. Uit onderzoek van het CPB blijkt namelijk dat de sterkste schouders in Nederland niet de zwaarste lasten dragen. En daarnaast, maatregelen als aan de ene kant de verhuurdersheffing in voeren en aan de andere kant de "Telsla-subsidie" helpt de onderkant natuurlijk ook niet. Als dat soort zaken niet veranderen dan zullen voedselbanken wel nodig blijven. In de Volkskrant van zaterdag las ik deze treffende ingezonden brief:quote:
[..]
Je gaat nog steeds niet in op wat ik schreef, je bent bewust bezig de oorzaak van de problemen te vermijden en alleen met lapmiddelen bezig. Je wilt niet inzien dat de kraan open staat en zegt dat er meer dweilen en emmers nodig zijn.
Nogmaals, het vrij besteedbaar inkomen is al decennia lang niet gestegen, en dat merken niet alleen mensen in de bijstand. Zelfs middeninkomens hebben moeite om rond te komen of kunnen niet meer rondkomen.
quote:Groeicijfers
Nederland kent prachtige groeicijfers. In 2010 waren er 21 miljardairs en dit jaar 51. In 2010 waren er 121 voedselbanken en nu 172. Gaan we door met 'groeien'?
Een goede column van Merijn Oudenampsen:
Omtzigts goedkope retoriek over het huishoudboekje van de staat is een ramp voor het land
Blijkbaar was het Margaret Thatcher die met het populistisch beeld van het huishoudboekje kwam om daarmee de begroting van de overheid te versimpelen. Omtzigt kiest ook voor deze metafoor waarmee hij zijn wens om op klimaat te bezuinigen legitimeert. Toekomstige generaties zijn van deze goedkope retoriek het slachtoffer.
Omtzigts goedkope retoriek over het huishoudboekje van de staat is een ramp voor het land
Blijkbaar was het Margaret Thatcher die met het populistisch beeld van het huishoudboekje kwam om daarmee de begroting van de overheid te versimpelen. Omtzigt kiest ook voor deze metafoor waarmee hij zijn wens om op klimaat te bezuinigen legitimeert. Toekomstige generaties zijn van deze goedkope retoriek het slachtoffer.
quote:Mijn column voor De Groene, over voornemens om te bezuinigen op de groene transitie, in naam van toekomstige generaties. Het doet denken aan de beroemde cartoon van de New Yorker: ‘Ja, de planeet ging eraan. Maar er was dat prachtige moment dat we de begroting op orde hadden.’"
"Het was de Britse premier Margaret Thatcher die in de jaren tachtig de metafoor van het ‘huishoudboekje’ populariseerde. De gedachte is dat een overheid, net als een huishouden, niet meer moet uitgeven dan dat ze binnenkrijgt. ‘Er was een regering voor nodig, geleid door een vrouw die gewend is om een huishouden te bestieren, om de begroting op orde te brengen en wat over te laten voor tegenvallers’, zei Thatcher trots aan het einde van haar termijn.
De metafoor is bedrieglijk. Een van de eerste dingen die een macro-econoom leert is dat de begroting van een overheid niet te vergelijken is met die van een huishouden. Alleen al vanwege het basale feit dat een huishouden geen belasting kan heffen en geen geldpers heeft. De retoriek van het huishoudboekje kende een wederopleving na de financiële crisis van 2008. Toen hamerde minister van Financiën Jan Kees de Jager er op de televisie op dat ‘het huishoudboekje op orde moet’ en dat ‘de rekening niet bij komende generaties gelegd moet worden’.
De econoom Dirk Bezemer noemde dat in dit blad een vorm van ‘fiscaal populisme’. Jesse Frederik schreef een van zijn eerste stukken over waarom dat beroep op toekomstige generaties zo onzinnig is. We schuiven namelijk niet alleen de schulden door naar volgende generaties, maar ook de opbrengsten van overheidsuitgaven. Wat we nu besteden aan onderwijs, infrastructuur, zorg of klimaat, daar plukken komende generaties de vruchten van. Bovendien gaat het bij overheidsschulden veelal om geld dat we aan onszelf verschuldigd zijn. Het zijn tenslotte leningen van Nederlandse burgers aan de overheid, via onze spaarrekeningen en pensioenen.
Paul Krugman stelde in zijn boek Arguing with Zombies dat je dit soort retoriek eindeloos kunt ontkrachten. Maar net als in een slechte zombiefilm komen de ideeën telkens weer tot leven, simpelweg omdat ze een ideologische agenda dienen.
Het is dan ook geenszins onschuldig dat het partijprogramma van Nieuw Sociaal Contract een hoofdstuk over de overheidsfinanciën bevat dat grossiert in dit soort zombie-retoriek. ‘Het financiële huishoudboekje moet op orde zijn’, zo opent het, ‘wat er niet binnenkomt kan de overheid ook niet uitgeven.’ En een paar zinnen later: ‘We willen onze toekomstige generaties niet opzadelen met ons gebrek aan discipline.’ Pieter Omtzigt is econometrist, hij weet dat dit economische onzin is."...
quote:‘Het ‘toekomstige generaties’-argument heeft nu een cynischer lading dan voorheen. NSC gebruikt het namelijk om een ‘uitgavenplafond’ te bepleiten voor onder meer klimaatuitgaven. De partij wil het Klimaatfonds schrappen en groene subsidies inperken. NSC wil dus op korte termijn de klimaatambities inperken om het huishoudboekje op orde te krijgen. En dat alles in naam van toekomstige generaties, die straks de klimaatschade voor hun kiezen krijgen.’.
https://nl.linkedin.com/p(...)640009672626177-XdOb
Ik snap dat ze hier een aantal economen uit kiest. Inderdaad zijn er economen te vinden die het geen enkel probleem vinden de staatsschuld op te laten lopen en dat vergoeilijken door te zeggen dat volgende generaties ook profiteren van investeringen (dat gaat natuurlijk alleen op voor lange termijn investeringen als klimaat en voor een heleboel overheidsuitgaven, hoe goed die an sich ook zijn, niet, maar dat negeren ze even). Maar er zijn natuurlijk ook zat economen te vinden die het omgekeerde beweren. Bijvoorbeeld de economen van het CPB zijn het eerder met Omtzigt eens. Beweren dat hij dus 'beter moet weten' is al onzin, hij hangt gewoon de andere stroming aan, dat kan.quote:
Een goede column van Merijn Oudenampsen:
Omtzigts goedkope retoriek over het huishoudboekje van de staat is een ramp voor het land
Blijkbaar was het Margaret Thatcher die met het populistisch beeld van het huishoudboekje kwam om daarmee de begroting van de overheid te versimpelen. Omtzigt kiest ook voor deze metafoor waarmee hij zijn wens om op klimaat te bezuinigen legitimeert. Toekomstige generaties zijn van deze goedkope retoriek het slachtoffer.
[..]
[..]
En je kunt het 'huishoudboekje' goedkope retoriek vinden, maar er komt natuurlijk gewoon maar een beperkt bedrag binnen en aan dat bedrag zul je de uitgaven toch moeten aanpassen. Je ziet aan landen als Italië hoe dramatisch een zeer hoge staatsschuld uit pakt. Nou kun je ipv bezuinigen ook de inkomsten verhogen en daar ben ik op zich niet op tegen, maar dat de inkomsten en uitgaven van de overheid, net als bij een huishouden, enigszins met elkaar in evenwicht moeten zijn, dat weet dan weer juist iedere macro-econoom. Dat negeren maakt het eerder een zeer zwakke column.
De keus moet niet zijn: laat ik de staatsschuld ver oplopen of niet, maar hoe match ik de inkomsten met de uitgaven. Doe je dat door de inkomsten te verhogen (meer belastingen, bijvoorbeeld op vervuiling en vermogen) of doe je dat door de uitgaven te verlagen (bezuinigen)? Dat is de kernvraag, niet of het een goed idee is de staatsschuld maar enorm op te laten lopen, want dat is het gewoon niet.
Misschien is er geen gevoel dat groter geluk geeft dan dat men voor andere mensen iets kan betekenen (Dietrich Bonhoeffer )
En ze zeggen me tel je zegeningen, maar als ik dat zou doen zou ik morgen nog bezig zijn (Damascus)
En ze zeggen me tel je zegeningen, maar als ik dat zou doen zou ik morgen nog bezig zijn (Damascus)
Er staat in die column toch nergens dat je nooit rekening hoeft te houden met de staatsschuld? Beleid voeren waarin belangrijke investeringen worden geremd vanwege het huishoudboekje populisme is het probleem wat hier wordt aangestipt.quote:
[..]
Ik snap dat ze hier een aantal economen uit kiest. Inderdaad zijn er economen te vinden die het geen enkel probleem vinden de staatsschuld op te laten lopen en dat vergoeilijken door te zeggen dat volgende generaties ook profiteren van investeringen (dat gaat natuurlijk alleen op voor lange termijn investeringen als klimaat en voor een heleboel overheidsuitgaven, hoe goed die an sich ook zijn, niet, maar dat negeren ze even). Maar er zijn natuurlijk ook zat economen te vinden die het omgekeerde beweren. Bijvoorbeeld de economen van het CPB zijn het eerder met Omtzigt eens. Beweren dat hij dus 'beter moet weten' is al onzin, hij hangt gewoon de andere stroming aan, dat kan.
En je kunt het 'huishoudboekje' goedkope retoriek vinden, maar er komt natuurlijk gewoon maar een beperkt bedrag binnen en aan dat bedrag zul je de uitgaven toch moeten aanpassen. Je ziet aan landen als Italië hoe dramatisch een zeer hoge staatsschuld uit pakt. Nou kun je ipv bezuinigen ook de inkomsten verhogen en daar ben ik op zich niet op tegen, maar dat de inkomsten en uitgaven van de overheid, net als bij een huishouden, enigszins met elkaar in evenwicht moeten zijn, dat weet dan weer juist iedere macro-econoom. Dat negeren maakt het eerder een zeer zwakke column.
De keus moet niet zijn: laat ik de staatsschuld ver oplopen of niet, maar hoe match ik de inkomsten met de uitgaven. Doe je dat door de inkomsten te verhogen (meer belastingen, bijvoorbeeld op vervuiling en vermogen) of doe je dat door de uitgaven te verlagen (bezuinigen)? Dat is de kernvraag, niet of het een goed idee is de staatsschuld maar enorm op te laten lopen, want dat is het gewoon niet.
En wat Italië betreft daar bestaan veel mythes over. Lees bijvoorbeeld eens dit:
https://www.mejudice.nl/a(...)-economie-klopt-nietquote:Beeld over Italiaanse economie klopt niet
De belangrijkste breuklijn van de eurozone en de EU ligt in het zuiden – en dan met name in Italië. Het is tijd om een op feiten gebaseerde blik te werpen op het land en een aantal mythes, die nog altijd worden verspreid, te ontkrachten, aldus Philipp Heimberger. Hij gaat in deze bijdrage in op het functioneren van de Italiaanse economie en de doorgevoerde hervormingen.
Het CPB zit nu op deze lijn:
https://mirjamderijk.nl/2(...)is-voor-de-economie/quote:Vooruitgang is er ook. Het idee dat bezuinigingen goed zouden zijn voor de economie, is echt voorbij. Wie de overheid afknijpt, krijgt van het CPB-model te horen dat dit slecht is voor de werkgelegenheid, voor de economische groei en voor de investeringen van bedrijven.
Ja, het CPB zit (terecht) op de lijn dat fors bezuinigen slecht is voor de economie. Dat zou je dan ook nooit in economisch slechte tijden moeten doen, maar in economisch goede tijden. Maar het CPB zit ook op de lijn dat de staatsschuld laten oplopen slecht is voor een land. Iets waar we in Europa echt diverse voorbeelden van zien.quote:
[..]
Er staat in die column toch nergens dat je nooit rekening hoeft te houden met de staatsschuld? Beleid voeren waarin belangrijke investeringen worden geremd vanwege het huishoudboekje populisme is het probleem wat hier wordt aangestipt.
En wat Italië betreft daar bestaan veel mythes over. Lees bijvoorbeeld eens dit:
[..]
https://www.mejudice.nl/a(...)-economie-klopt-niet
Het CPB zit nu op deze lijn:
[..]
https://mirjamderijk.nl/2(...)is-voor-de-economie/
En de column beweert echt dat het niet uit maakt als je de staatsschuld laat oplopen. Zie oa de opmerking over de geldpers. Ze hekelen ook de vergelijking met het huishoudboekje terwijl die juist zo treffend is: iedereen weet dat je in een huishouden niet langere tijd meer moet uitgeven dan er binnen komt en dat geldt dus ook voor de overheid. De vergelijking is dus gewoon enorm goed gevonden.
Misschien is er geen gevoel dat groter geluk geeft dan dat men voor andere mensen iets kan betekenen (Dietrich Bonhoeffer )
En ze zeggen me tel je zegeningen, maar als ik dat zou doen zou ik morgen nog bezig zijn (Damascus)
En ze zeggen me tel je zegeningen, maar als ik dat zou doen zou ik morgen nog bezig zijn (Damascus)
Jammer dat het CPB niets zegt over dat in NL de staatsschuld is verplaatst naar priveschuld, namelijk hypotheekschulden.quote:Op zondag 26 november 2023 08:48 schreef Hanca het volgende:
[..]
Ja, het CPB zit (terecht) op de lijn dat fors bezuinigen slecht is voor de economie. Dat zou je dan ook nooit in economisch slechte tijden moeten doen, maar in economisch goede tijden. Maar het CPB zit ook op de lijn dat de staatsschuld laten oplopen slecht is voor een land. Iets waar we in Europa echt diverse voorbeelden van zien.
En de column beweert echt dat het niet uit maakt als je de staatsschuld laat oplopen. Zie oa de opmerking over de geldpers. Ze hekelen ook de vergelijking met het huishoudboekje terwijl die juist zo treffend is: iedereen weet dat je in een huishouden niet langere tijd meer moet uitgeven dan er binnen komt en dat geldt dus ook voor de overheid. De vergelijking is dus gewoon enorm goed gevonden.
Een wat tegenstrijdige eerste alinea van jou. Bezuinigen in slechte tijden waar Nederland na de financiële crisis wel voor koos werd ingegeven uit angst voor de toename van de staatsschuld. Wat jij aan de ene kant dus een slecht idee vindt want dat vindt jij slecht voor de economie maar aan de andere kant dus ook goed want de staatsschuld op laten oplopen vind jij ook slecht voor het land.quote:
[..]
Ja, het CPB zit (terecht) op de lijn dat fors bezuinigen slecht is voor de economie. Dat zou je dan ook nooit in economisch slechte tijden moeten doen, maar in economisch goede tijden. Maar het CPB zit ook op de lijn dat de staatsschuld laten oplopen slecht is voor een land. Iets waar we in Europa echt diverse voorbeelden van zien.
En de column beweert echt dat het niet uit maakt als je de staatsschuld laat oplopen. Zie oa de opmerking over de geldpers. Ze hekelen ook de vergelijking met het huishoudboekje terwijl die juist zo treffend is: iedereen weet dat je in een huishouden niet langere tijd meer moet uitgeven dan er binnen komt en dat geldt dus ook voor de overheid. De vergelijking is dus gewoon enorm goed gevonden.
Maar de analyse dat de staatschuld laten oplopen per definitie slecht zou zijn voor het land klopt natuurlijk niet maar hangt af van wat je er voor terugkrijgt en welke ellende je er bijvoorbeeld mee voorkomt. En die afweging kan voor elk individu ook weer anders zijn.
Wat je tweede alinea betreft vind ik dat je weer niet goed leest. De term geldpers wordt hier niet gebruikt om "laat maar waaien die staatsschuld" te verdedigen maar om aan te geven dat de begroting van een staat wat anders is dan die van een huishouden. Iets wat jij in je laatste zin weer ontkent door het als goede vergelijking te verdedigen. De volgende passage staat ook in de column en die geeft toch geen blijk van onverschilligheid over de staatsschuld lijkt mij.
quote:Dat Omtzigt vindt dat Rutte IV te lichtzinnig geld heeft gespendeerd is op zich goed te begrijpen. Ingegeven door de lage rentes van de afgelopen jaren heeft het uitgaande kabinet flink wat fondsen opgezet en geld uitgekeerd, zonder duidelijk plan of verantwoording.
Ja, de MMT stroming heeft even de wind in de zeilen gehad toen de rente laag stond en de economie draaide, maar is inmiddels al aardig ingehaald door de praktijk.
"This time is different", zoals de basisgedachte dat een staatsschuld niet te vergelijken is met een gewone schuld omdat inflationaire druk is weg te fiscaliseren, is de vaakst gemaakte fout in de econonie.
"This time is different", zoals de basisgedachte dat een staatsschuld niet te vergelijken is met een gewone schuld omdat inflationaire druk is weg te fiscaliseren, is de vaakst gemaakte fout in de econonie.
It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker, that we expect our dinner, but from their regard to their own interest.
Visions of greed you wallow
Visions of greed you wallow
De column verdedigt wel een 'laat maar waaien die staatsschuld', de economen die ze noemt staan ook bekend om die rare mening.quote:
[..]
Een wat tegenstrijdige eerste alinea van jou. Bezuinigen in slechte tijden waar Nederland na de financiële crisis wel voor koos werd ingegeven uit angst voor de toename van de staatsschuld. Wat jij aan de ene kant dus een slecht idee vindt want dat vindt jij slecht voor de economie maar aan de andere kant dus ook goed want de staatsschuld op laten oplopen vind jij ook slecht voor het land.
Maar de analyse dat de staatschuld laten oplopen per definitie slecht zou zijn voor het land klopt natuurlijk niet maar hangt af van wat je er voor terugkrijgt en welke ellende je er bijvoorbeeld mee voorkomt. En die afweging kan voor elk individu ook weer anders zijn.
Wat je tweede alinea betreft vind ik dat je weer niet goed leest. De term geldpers wordt hier niet gebruikt om "laat maar waaien die staatsschuld" te verdedigen maar om aan te geven dat de begroting van een staat wat anders is dan die van een huishouden. Iets wat jij in je laatste zin weer ontkent door het als goede vergelijking te verdedigen. De volgende passage staat ook in de column en die geeft toch geen blijk van onverschilligheid over de staatsschuld lijkt mij.
[..]
En mijn eerste alinea is juist zeer consistent: je moet als overheid bezuinigen in economisch goede tijden en de staatsschuld zo veel mogelijk naar 40% van het BNP krijgen, de economie kan dat in goede tijd wel aan. In economisch slechte tijden laat je dan de staatsschuld oplopen, zo blijft hij behapbaar.
Misschien is er geen gevoel dat groter geluk geeft dan dat men voor andere mensen iets kan betekenen (Dietrich Bonhoeffer )
En ze zeggen me tel je zegeningen, maar als ik dat zou doen zou ik morgen nog bezig zijn (Damascus)
En ze zeggen me tel je zegeningen, maar als ik dat zou doen zou ik morgen nog bezig zijn (Damascus)
