Seksueel misbruik - 40 jaar later

Oh jee, sterkte V.

Voor wie dat interessant vindt. Vanavond Bessel van der Kolk bij Zomergasten.
Gespecialiseerd in trauma, om het héél kort samen te vatten.

https://www.vpro.nl/progr(...)-kolk-te-kijken.html

quote:

Op vrijdag 26 augustus 2022 12:41 schreef V. het volgende:
Om kort te gaan, niet best. Dat komt niet door het onderwerp van dit topic, maar wegens een extreem naar sterfgeval in de familie, drie weken geleden. Ga ik niet over uitweiden, maar 18 jaar is te jong.

Dus dit staat even stil, helaas. Ik kom later weer terug in dit topic.

Hoe staat ermee V?

Ik heb afgelopen vrijdag de politie gesproken. Ik ga alsnog melding maken danwel aangifte doen van wat mij is overkomen. Voelt wel spannend, officieel, maar volgens mij is het voor mij nu wel nodig om het 'officieel' te maken.

Afgelopen maandag melding gemaakt bij de politie. Gisteren de laatste gegevens doorgegeven met twee vragen;
1. Of ze me laten weten als er meerdere meldingen/ aangiften zijn geweest, op basis hiervan kan ik beslissen om de mleding om te zetten in een aangifte.
2. Of ze hem ook laten weten dat er melding is gemaakt.

Ik merk dat die laatste belangrijk voor me is. Een stap om het probleem bij hem neer te leggen. Ik heb 30 jaar met het probleem rondgelopen, terwijl het eigenlijk niet van mij was. Het was niet mijn probleem. Het is zijn probleem. Dit voelt een beetje als teruggeven. Waarbij ik hoop dat hij er wakker van zal liggen; wat betekent het? Komt er nog een aangifte? Wat gaat er gebeuren?

Dat geeft mij, heel kinderachtig, een beetje rust en genoegdoening. Als de politie dit bericht niet aan hem geeft, dan doe ik het waarschijnlijk zelf.

Aangifte heeft waarschijnlijk weinig zin. Was de politie heel eerlijk over. Het is hen toch te doen om waarheidsbevinding en als hij niet bekend, dan is dat eigenlijk onmogelijk. Wat ik heel goed snap.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 11:49 schreef SicSicSics het volgende:
Afgelopen maandag melding gemaakt bij de politie. Gisteren de laatste gegevens doorgegeven met twee vragen;
1. Of ze me laten weten als er meerdere meldingen/ aangiften zijn geweest, op basis hiervan kan ik beslissen om de mleding om te zetten in een aangifte.
2. Of ze hem ook laten weten dat er melding is gemaakt.

Ik merk dat die laatste belangrijk voor me is. Een stap om het probleem bij hem neer te leggen. Ik heb 30 jaar met het probleem rondgelopen, terwijl het eigenlijk niet van mij was. Het was niet mijn probleem. Het is zijn probleem. Dit voelt een beetje als teruggeven. Waarbij ik hoop dat hij er wakker van zal liggen; wat betekent het? Komt er nog een aangifte? Wat gaat er gebeuren?

Dat geeft mij, heel kinderachtig, een beetje rust en genoegdoening. Als de politie dit bericht niet aan hem geeft, dan doe ik het waarschijnlijk zelf.

Aangifte heeft waarschijnlijk weinig zin. Was de politie heel eerlijk over. Het is hen toch te doen om waarheidsbevinding en als hij niet bekend, dan is dat eigenlijk onmogelijk. Wat ik heel goed snap.

Dat is niet kinderachtig hoor. Als iemand mij of mijn kind had misbruikt, zou ik z'n achillespezen doorsnijden, dus vind je vrij mild.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 12:22 schreef Cockwhale het volgende:

[..]
Dat is niet kinderachtig hoor. Als iemand mij of mijn kind had misbruikt, zou ik z'n achillespezen doorsnijden, dus vind je vrij mild.

Dit lees je vrij veel. Mensen die wraak willen nemen op de ontuchtpleger, en ik kan me iets bij het gevoel voorstellen.

Toch gebeurt het in de praktijk vrij weinig. Weinig misbruikers overkomt erge dingen omdat mensen wraak komen nemen.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 11:49 schreef SicSicSics het volgende:
Afgelopen maandag melding gemaakt bij de politie. Gisteren de laatste gegevens doorgegeven met twee vragen;
1. Of ze me laten weten als er meerdere meldingen/ aangiften zijn geweest, op basis hiervan kan ik beslissen om de mleding om te zetten in een aangifte.
2. Of ze hem ook laten weten dat er melding is gemaakt.

Ik merk dat die laatste belangrijk voor me is. Een stap om het probleem bij hem neer te leggen. Ik heb 30 jaar met het probleem rondgelopen, terwijl het eigenlijk niet van mij was. Het was niet mijn probleem. Het is zijn probleem. Dit voelt een beetje als teruggeven. Waarbij ik hoop dat hij er wakker van zal liggen; wat betekent het? Komt er nog een aangifte? Wat gaat er gebeuren?

Dat geeft mij, heel kinderachtig, een beetje rust en genoegdoening. Als de politie dit bericht niet aan hem geeft, dan doe ik het waarschijnlijk zelf.

Aangifte heeft waarschijnlijk weinig zin. Was de politie heel eerlijk over. Het is hen toch te doen om waarheidsbevinding en als hij niet bekend, dan is dat eigenlijk onmogelijk. Wat ik heel goed snap.

Wat een grote stap voor je

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 12:22 schreef Cockwhale het volgende:
Dat is niet kinderachtig hoor. Als iemand mij of mijn kind had misbruikt, zou ik z'n achillespezen doorsnijden, dus vind je vrij mild.

Ik snap je, maar het werkt heel gek.

Ik heb van dichtbij meegemaakt dat iemand in een relatie zat waarbinnen ze mishandeld/ misbruikt werd en mijn reactie was: "Ik kom nu naar je toe, gooi hem in de auto, neem hem mee en flikker hem bij Nijmegen van de Waalbrug."

Waar zij op aangaf daar geen behoefte aan te hebben.

Terwijl iemand tegen mij zei, na het aanhoren van mijn verhaal: "Je weet waar hij woont toch? We halen hem op en nemen hem mee naar een bos en we begraven wat er overblijft..."

Waarop ik aangaf dat ik daar geen behoefte aan heb.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 12:24 schreef luxerobots het volgende:
Dit lees je vrij veel. Mensen die wraak willen nemen op de ontuchtpleger, en ik kan me iets bij het gevoel voorstellen.

Toch gebeurt het in de praktijk vrij weinig. Weinig misbruikers overkomt erge dingen omdat mensen wraak komen nemen.

Het is ook een afweging. Is het de moeite waard? Ik heb tegenwoordig werk waarbij ik een VOG nodig heb, dus het is niet heel handig.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 12:24 schreef luxerobots het volgende:

[..]
Dit lees je vrij veel. Mensen die wraak willen nemen op de ontuchtpleger, en ik kan me iets bij het gevoel voorstellen.

Toch gebeurt het in de praktijk vrij weinig. Weinig misbruikers overkomt erge dingen omdat mensen wraak komen nemen.

Vroeger gebeurde dat met enige regelmaat, de mens van tegenwoordig is helaas inderdaad erg dociel wat dit soort zaken betreft.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 13:43 schreef SicSicSics het volgende:

[..]
Ik snap je, maar het werkt heel gek.

Ik heb van dichtbij meegemaakt dat iemand in een relatie zat waarbinnen ze mishandeld/ misbruikt werd en mijn reactie was: "Ik kom nu naar je toe, gooi hem in de auto, neem hem mee en flikker hem bij Nijmegen van de Waalbrug."

Waar zij op aangaf daar geen behoefte aan te hebben.

Terwijl iemand tegen mij zei, na het aanhoren van mijn verhaal: "Je weet waar hij woont toch? We halen hem op en nemen hem mee naar een bos en we begraven wat er overblijft..."

Waarop ik aangaf dat ik daar geen behoefte aan heb.
[..]
Het is ook een afweging. Is het de moeite waard? Ik heb tegenwoordig werk waarbij ik een VOG nodig heb, dus het is niet heel handig.

Naast dat alles, gaat het ook allemaal heus niet weg als je zoiets doet, dus wat levert het ook op?
Kost al genoeg energie om te herstellen, zoiets kun je er echt niet nog even bij doen.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2022 17:54 schreef Grems het volgende:
Vroeger gebeurde dat met enige regelmaat, de mens van tegenwoordig is helaas inderdaad erg dociel wat dit soort zaken betreft.

Wat een fucking bullshit.

quote:

Op maandag 10 oktober 2022 12:59 schreef SicSicSics het volgende:

[..]
Wat een fucking bullshit.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op maandag 10 oktober 2022 13:22 schreef V. het volgende:

[..]
Och jee, een witte alt-rightkneus met zijn opgeblazen idee van mannelijkheid.
Als je niet weet waar je het over hebt, houd je dan gewoon buiten de discussie.
Maar ja, Dunning-Kruger is a bitch...

Gecondoleerd met de kwaliteit van de mannen in jullie leven destijds.

[ Bericht % gewijzigd door CoolGuy op 11-10-2022 08:07:11 ]

quote:

Op maandag 10 oktober 2022 16:46 schreef Grems het volgende:

[..]
[..]
Gecondoleerd met de kwaliteit van de mannen in jullie leven destijds.

Vroeger kreeg je thuis nog een extra pak rammel als je met zo een verhalen afkwam joh!
Daar werd niet over gesproken, laat staan wraak genomen.

quote:

Op maandag 10 oktober 2022 17:25 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Vroeger kreeg je thuis nog een extra pak rammel als je met zo een verhalen afkwam joh!
Daar werd niet over gesproken, laat staan wraak genomen.

Wellicht dat mijn omgeving/familie uitzonderingen waren op de regel en ik een wat vertekend beeld heb, is altijd mogelijk.

quote:

Op maandag 10 oktober 2022 13:27 schreef V. het volgende:
Maar ontopic:
[..]
Ach wat zal ik zeggen. Het leven gaat door. Voor ons in ieder geval. We zijn de dreun nog niet echt te boven, maar het heeft gewoon tijd nodig.

Om antwoord te geven op je eerdere vraag: dat staat allemaal nog stil. Echt geen ruimte voor, al begint dat wel te wringen, merk ik. Geen ruimte, geen tijd en geen energie, maar wel een duidelijke behoefte om dingen aan te pakken en het gevoel dat, als dat niet binnen afzienbare tijd gaat gebeuren/aanvangen, dat er dan wel dingen mis kunnen gaan. Dus ik moet daar een vorm voor vinden. Binnenkort sowieso maar eens naar de HA om over een en ander te praten.

Heel begrijpelijk hoor! En als je het irritant vind dat ik je erbij blijf trekken moet je het ook zeggen.

Ik zal je ook nog even een PM doen.

quote:

Heel grote en belangrijke stap, goede beslissing en goed gedaan. Zal ook wel de nodige energie hebben gekost

Dat is het zeker. Ik had mezelf weer mooi tuk. Ik dacht: "Ik heb alles verteld aan de psyocholoog, nu kan ik er wel makkelijker over praten."
Maar toen de zeden rechercheur zei: "Nou... vertel maar."
Sloeg ik net zo hard dicht. Duurde echt even voor ik kon beginnen. Blijft een drempel.

Ze was wel echt super chill en ik heb nu nog steeds goed contact. Ze heeft me doorverwezen naar Stichting Perspectief Herstelbemiddeling. Hier had ik in eerste instantie echt geen behoefte aan.

Ik had gevraagd of zij misschien contact op ging nemen met de dader, om te laten weten dat er een melding is gedaan. Dit wil ze wel doen. Doen ze normaal niet, maar omdat ik het vroeg en ze mijn zaak redelijk bijzonder vindt (ze heeft niet vaak zaken van mensen die niet middenin de traumatische ervaring zitten) wil ze dit wel doen.

Ze heeft me alleen gevraagd om dit eerst zelf met Stichting Perspectief te bespreken, kijken of ik het daarmee zelf kan doen. Zoals gezgegd had ik hier (nog) geen behoefte aan, ik zat er tegenaan te hikken. Weet dat het goed zal zijn, maar kon mezelf niet tot die stap brengen. Omdat zij me nu de vraag heeft gesteld, heb ik me aangemeld. Zij heeft ook gevraagd of ik haar op de hoogte kan houden van het traject, omdat ze zelf eigenlijk geen idee heeft hoe zo'n traject loopt en de begeleiding eruit ziet.

Dus. Ingeschreven.

Als die weg doodloopt, omdat ik er toch geen behoefte aan heb, gaat zij alsnog de dader bellen.

Het is alweer even geleden, niet stil gezeten, dus hierbij weer even een korte update.

Op woensdag 23 november as. heb ik een intake gesprek bij Stichting Perspectief. In dit gesprek ga ik nog eens mijn situatie uitleggen en daarna samen met de bemiddelaar kijken naar de mogelijkheden om contact te leggen met de dader. Dit zal waarschijnlijk, mijn wens, niet direct zijn. Ik heb geen zin in een discussie over wat ik wel en niet wilde en/ of hoe speciaal het was.

Wat ik wel wil is duidelijk maken dat het niet normaal was. Dat het niet mooi en speciaal was, maar fucking fucked up. Dat is denk ik alles wat ik op dit moment duidelijk wil maken, maar misschien komt er straks meer.

Ik word me langzaam ook meer bewust van mijn gedrag en problematiek. Afgelopen tijd weer even op een nare manier geconfronteerd met hoe ik (extern) bevestiging zoek, hoe ik moeite heb met mijn gevoel en hoe ik codependent gedrag vertoon.

Is erg confronterend, maar aan de andere kan ben ik blij dat ik het inmiddels herken als zodanig. Nu alleen nog een balans vinden om er mee om te gaan. De balans tussen 'bezig zijn met' en leuke dingen doen is fucking lastig, maar voelde wel (ha, ik voelde...) dat ik me de laatste tijd weer aan het verstoppen was voor mezelf. Weglopen. Rennen.

Vooral het niet bij mijn gevoel kunnen komen vind ik lastig. Alsof ik met een blindoek om, in een donkere kamer op zoek ben naar iets waarvan ik niet weet hoe het voelt. Jaren lang je gevoel wegduwen, voor een ander en als overleving voor jezelf, laat best wat diepe sporen na. Hiervoor heb ik contact opgenomen met een oud collega. Zij is haptotherapeut en gaat proberen me te helpen. Komende dinsdag een afspraak voor een intake om mijn problemen eens door te nemen. En laat ik eerlijk zijn; om te kijken of ik het kan en er echt wel voor open sta. Ik heb mijn hele leven een afkeer gehad voor het spirituele en het zweverige.

Achteraf gezien omdat dit betekent dat je naar jezelf moet kunnen/ willen kijken. Iets wat ik nooit kon, ook al ontkende ik te weten waarom. Nu kan ik dat wel, dus ik heb goede hoop.

Dat zijn goede stappen, S!

Wat een herkenning V., en wat moeilijk voor je. Ik ben zelf ook misbruikt en daarnaast als 19 jarige verkracht door 2 onbekenden. Paar weken daarna mijn ex ontmoet die misbruik maakte van mijn kwetsbaarheid op dat moment en ook geen nee accepteerde.

Nog steeds merk ik dat ik constant mijn grenzen overga, ben nu 38 jaar, zelfs nadat ik een burnout kreeg waar ik sinds deze zomer uit ben gekrabbeld. Gewoon weer keihard in dezelfde valkuilen trappend omdat ik nog steeds niet heb geleerd hoe dat te voorkomen. Ik zou zo graag willen dat ik je tips kon geven, maar ik ben bang dat zoiets er gewoon zo erg insluipt dat het je vormt als persoon. En probeer dat maar eens te doorbreken.

Zelf heb ik EMDR gehad en daarbij een stukje emotie kunnen loskoppelen, maar dat was slechts een fractie van de pijn. Meerdere pogingen op meerdere momenten in het leven om te praten met een psycholoog hebben mij niets gebracht, behalve de kennis van mijzelf dat ik ze vooral heel goed om te tuin kan leiden en dat ik een vluchter ben. Ik heb vele soorten medicaties geprobeerd gelet op complexe PTSS en ben nu uitgekomen op Escitalopram voor een volgens de huisarts chronische depressie. Deze medicatie slik ik dagelijks en mag ik blijven slikken voor de rest van mijn leven. Het haalt het scherpe randje er vanaf. Ik heb een jaar terug getracht uit mijzelf te stoppen, het idee van de rest van mijn leven medicatie moeten slikken om het leefbaar te houden stond mij niet aan, maar dat merkte ik direct. Ondertussen ben ik dus wel voorstander van medicatie. Al is het maar om ervoor te zorgen dat ik niet langer suicidaal ben (niet actief althans).

De enige therapie waar ik wel echt goede ervaring mee heb, is haptonomie. Toen kwam ik echter zo dichtbij mijn gevoel en dat overviel mij zo waanzinnig, dat ik met een doorgesneden pols bij de crisisdienst van Dimence eindige en daarna niet meer terug durfde te gaan naar mijn haptonoom. Het is een uitkomst als je je grenzen wil leren voelen, contact wil leren hebben met je lijf, leren luisteren naar je hart en je intuitie, etc. Maar ik raad het dan zeker wel aan in combinatie met bijvoorbeeld gesprekken bij een psycholoog, zodat je ook wat kan doen met de emoties die naar boven komen. Met bijvoorbeeld ook eventuele herinneringen. Want in je lijf liggen triggers opgeslagen en als je die raakt zonder juiste begeleiding, ben je nog verder van huis.

Ik kan verder wel komen met adviezen als wees lief van jezelf, accepteer jezelf en ook je kind zelf en wees trots op dat kind wat zoveel pijn had en wat zo machteloos stond. Vind dat kleine meisje in jezelf weer lief zodat je misschien ook wat meer van je huidige zelf leert te houden. Maar ik weet hoe ontzettend moeilijk en kwetsbaar dit is.

Ik wil je dus vooral heel veel sterkte wensen.

quote:

Op maandag 14 november 2022 16:07 schreef Schanu het volgende:
Het is een uitkomst als je je grenzen wil leren voelen, contact wil leren hebben met je lijf, leren luisteren naar je hart en je intuitie, etc. Maar ik raad het dan zeker wel aan in combinatie met bijvoorbeeld gesprekken bij een psycholoog, zodat je ook wat kan doen met de emoties die naar boven komen. Met bijvoorbeeld ook eventuele herinneringen. Want in je lijf liggen triggers opgeslagen en als je die raakt zonder juiste begeleiding, ben je nog verder van huis.

Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar een gezinslid met trauma heeft echt baat bij sensorimotor psychotherapy.
Precies de combinatie die jij beschrijft:

quote:

Sensorimotor Psychotherapy ® (SP) is een behandelvorm waarbij aandacht voor het lichaam en de dialoog allebei even belangrijk zijn.

Misschien zou je daar nog baat bij hebben?

_{Ik vind iedereen die in dit topic durft te delen over zijn shit eigenlijk best wel stoer}

Vorige week dinsdag begonnen met een intake haptonomie. Het was kut, moeilijk en ongemakkelijk, dus ik denk dat het wel gaat helpen. Had er een beetje hetzelfde gevoel bij als mij EMDR; ik voel niet dat het werkt ofzo, maar ik zat in de auto terug wel met tranen in mijn ogen en heb een nacht slecht/ onrustig geslapen en super raar gedroomd. Het doet dus wel wat.

Vervolgafspraak staat volgende week.

Vanavond de intake bij Stichting Perspectief. Ben benieuwd wat daaruit gaat komen. Ik doe net alsof het me niks doet, maar vannacht ook super kut geslapen. Paar keer wakker. Dus ik ben er meer mee bezig dan ik voor mezelf toe wil geven.

@Vanyel, bedankt voor de tip, ga ik zeker onthouden!

@SicSicSics, dapper dat je bent begonnen met haptonomie. Het klinkt alsof het in ieder geval iets teweeg heeft gebracht bij je, dat lijkt mij een goed begin.

Kleine stapjes, geen reden om te overhaasten, ook die kleine stapjes vormen tezamen grote stappen vooruit.

Ik hoorde vanmorgen dit liedje en schoot vol. Een prachtige boodschap van je volwassen ik naar je innerlijke kind als je hem zo beluistert. Tussen al het streng zijn voor jezelf ook goed om eens lief en trots te zijn op je kleine en grote ik. Dat zal voor meer mensen hier gelden dus ik wilde hem graag met jullie delen.

quote:

Op donderdag 24 november 2022 22:19 schreef Schanu het volgende:
@:Vanyel, bedankt voor de tip, ga ik zeker onthouden!

@:SicSicSics, dapper dat je bent begonnen met haptonomie. Het klinkt alsof het in ieder geval iets teweeg heeft gebracht bij je, dat lijkt mij een goed begin.

Kleine stapjes, geen reden om te overhaasten, ook die kleine stapjes vormen tezamen grote stappen vooruit.

Jouw verhaal is ook echt heel heftig. Dapper dat je het deelt. Kleine stapjes inderdaad.