Oh ja, die ene cyste zien ze bij mij nog steeds! Is wel kleiner geworden maar wel aanwezig nog..quote:Op donderdag 7 april 2022 09:27 schreef Lokasenna het volgende:
Op mijn echo met amper 4 weken zwanger waarop ik nog niet wist dat ik zwanger was, waren wel twee vrij grote cystes te zien van waar de eiblaasjes gesprongen waren en op de 7 weken echo zaten ze er ook nog een beetje, dus ik denk zelf dat daar bij mij de pijn vandaan kwam.
Haha, verder prima hier. Alles gaat zo snel ineens. Wel last van mijn bekken als ik teveel zit of loop, maar gelukkig kan ik de komende weken thuiswerken (en af en toe 15 min helemaal platliggen) dus daardoor kan ik het wel tot 35 weken volhouden voordat m'n verlof begint gelukkig. Meer tijd met de kleine straks lijkt me namelijk wel fijn.quote:Op woensdag 6 april 2022 15:38 schreef Smart_ass het volgende:
[..]
Gelukkig valt de pijn nu mee! Hoe voel je je verder? Je staat bovenaan de lijst en hoewel je ud nog eventjes duurt moeten we natuurlijk wel regelmatig even inchecken.
Ja precies.. Ik denk dat draak er gewoon nog niet aan toe is. Gewoon maar even afwachten. Hij kan nu kiezen, maar tot nu toe wijst hij altijd naar z'n ledikant haha.quote:Op donderdag 7 april 2022 13:58 schreef Smart_ass het volgende:
Ik wil eigenlijk ook het liefste onze dreumes upgraden naar een groter bed zodat kleine zus dan in haar ledikant kan, maar ze is dan nog net geen twee dus ik heb geen idee of ze er dan al aan toe is. We hebben hier een soort co-sleeper voor de eerste tijd maar die is niet al te groot dus het ligt er een beetje aan hoe groot mevrouw gaat zijn hoelang ze daar in kan.
We moeten al over elkaar heen klimmen om uit bed te komen, en direct naast het bed zit een inbouwkast. Het is niet haalbaar om er nog iets bij te zetten, dan kan de deur niet meer open en dicht.quote:Op donderdag 7 april 2022 16:35 schreef Elleska het volgende:
hoe klein is te klein? 40cm naast het bed is genoeg voor een co-sleeper.
Het duurde bij mij wel tot een week of 14 voor ik echt consistente verbetering zag, en de vermoeidheid is er nu met 16 weken pas echt vanaf voor mijn gevoel.quote:Op vrijdag 8 april 2022 08:33 schreef Debsterr het volgende:
Ik dacht dat de kwaaltjes ondertussen minder zouden moeten worden, maar mijn maag was het niet eens met mijn 2 happen ontbijt vanochtend.
Dat is inderdaad echt te klein. Hangwieg boven het voeteneinde ben ik wel eens tegen gekomen bij vergelijkbare slaapkamers maar of dat nu veel makkelijker is dan die 3 stappen lopen?quote:Op donderdag 7 april 2022 17:50 schreef Lokasenna het volgende:
[..]
We moeten al over elkaar heen klimmen om uit bed te komen, en direct naast het bed zit een inbouwkast. Het is niet haalbaar om er nog iets bij te zetten, dan kan de deur niet meer open en dicht.
Ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt inclusief vergaande gevolgen voor het gezin van broer. Ik kan niet teveel op de details ingaan ivm herkenbaarheid. Ik heb me ingehouden omdat ik vond dat ik het niet kon maken om feest te vieren (was ook mijn 1e kind). Maar broer zei me later dat dat van hem niet had gehoeven omdat hij niet wilde dat ik ook zou lijden onder de situatie.quote:Op vrijdag 8 april 2022 13:14 schreef girlnextdoor. het volgende:
We hebben besloten dat we het zondag al gaan vertellen. Vriendlief was de dag voor de positieve tests jarig en gezien hij zoon is van gescheiden ouders, die zondag allebei op het zijn verjaardagsfeest zijn inclusief opa en oma's leek het ons juist mooi om dan aan de kondigen. De volgende keer dat iedereen bij elkaar is is Augustus maar dan is de zwangerschap al zichtbaarOok vanwege de hoge leeftijd van de overgrootouders en het feit dat een oma kanker heeft, trekt mij over de streep om het nu al te vertellen. Ik heb liever dat ze het allemaal weten en als een van de overgrootouders het niet mocht halen, dat hebben ze het nog geweten. Ook als het mis mocht gaan met de zwangerschap (fingers crossed dat dat niet gebeurd), vind ik het juist fijn dat iedereen op de hoogte is ipv dat je dat later nog gaat vertellen.
Ik heb echter wel een ander dilemma: de broer van mijn vriend zou ook vader worden, maar die zwangerschap is misgelopen en zijn vriendin is er zó van slag van geraakt dat ze de benen heeft genomen, een scheiding heeft aangevraagd en in een depressie is geraakt. Hij zit nu ziek thuis omdat hij door de situatie ook helemaal van de leg is. We hebben het hem wel al vertelt, maar hij zal er zondag ook bij zijn. Nu vraag ik me af of ik minder uitbundig moet reageren uit respect voor hem (miskraam was in december), van de andere kant wil ik me ook niet inhouden omdat het mijn eerste kind is en ik gewoon blij ben. Als ik iets heb te vieren lijkt en in mijn omgeving altijd wat aan de hand te zijn en ik wil nu gewoon eens helemaal blij zijn zonder dat ik ergens rekening mee moet houden. Toch vind ik dat ook weer ergens arrogant ofzo.
Heeft iemand een soortgelijke ervaring of tips hoe ik ermee moet omgaan?
Ten eerste: gefeliciteerdquote:Op vrijdag 8 april 2022 13:14 schreef girlnextdoor. het volgende:
We hebben besloten dat we het zondag al gaan vertellen. Vriendlief was de dag voor de positieve tests jarig en gezien hij zoon is van gescheiden ouders, die zondag allebei op het zijn verjaardagsfeest zijn inclusief opa en oma's leek het ons juist mooi om dan aan de kondigen. De volgende keer dat iedereen bij elkaar is is Augustus maar dan is de zwangerschap al zichtbaarOok vanwege de hoge leeftijd van de overgrootouders en het feit dat een oma kanker heeft, trekt mij over de streep om het nu al te vertellen. Ik heb liever dat ze het allemaal weten en als een van de overgrootouders het niet mocht halen, dat hebben ze het nog geweten. Ook als het mis mocht gaan met de zwangerschap (fingers crossed dat dat niet gebeurd), vind ik het juist fijn dat iedereen op de hoogte is ipv dat je dat later nog gaat vertellen.
Ik heb echter wel een ander dilemma: de broer van mijn vriend zou ook vader worden, maar die zwangerschap is misgelopen en zijn vriendin is er zó van slag van geraakt dat ze de benen heeft genomen, een scheiding heeft aangevraagd en in een depressie is geraakt. Hij zit nu ziek thuis omdat hij door de situatie ook helemaal van de leg is. We hebben het hem wel al vertelt, maar hij zal er zondag ook bij zijn. Nu vraag ik me af of ik minder uitbundig moet reageren uit respect voor hem (miskraam was in december), van de andere kant wil ik me ook niet inhouden omdat het mijn eerste kind is en ik gewoon blij ben. Als ik iets heb te vieren lijkt en in mijn omgeving altijd wat aan de hand te zijn en ik wil nu gewoon eens helemaal blij zijn zonder dat ik ergens rekening mee moet houden. Toch vind ik dat ook weer ergens arrogant ofzo.
Heeft iemand een soortgelijke ervaring of tips hoe ik ermee moet omgaan?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |