Zwangerschap en geboorte deel 1969

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd! Klinkt als een turbo-bevalling! Veel knuffelen met je dochter Dan komt het bevatten vanzelf

Gefeliciteerd ono, veel geluk met je gezin en een goed herstel gewenst!

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd gelukkig nog net het bad gehaald

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd!! Wat heerlijk lijkt me dat, zo'n snelle bevalling! Lekker veel knuffelen nu

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Wow, dat klinkt als een ontspannen, maar toch heel vlotte bevalling! Van harte gefeliciteerd met jullie dochter en zusje. Hebben je andere kinderen als kennis gemaakt? Knuffelze!

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd!!! Nu lekker genieten van je dochter
Wat een achtbaan van een bevalling!
Gelukkig heb je het bad nog gered

Gefeliciteerd ono!

Gefeliciteerd Ono! Daar is ze en dan nog zo snel ineens.

Vandaag weer een mooie mijlpaal gehaald. 24 weken
Het gaat zo snel nu voor mijn gevoel.

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 08:40 schreef Bottoms_up het volgende:
Gefeliciteerd Ono! Daar is ze en dan nog zo snel ineens.

Vandaag weer een mooie mijlpaal gehaald. 24 weken
Het gaat zo snel nu voor mijn gevoel.

Ja,als je eenmaal over de helft bent lijkt het zoveel sneller te gaan (behalve de laatste paar weken die duren weer eindeloos)

Ook ik mag me melden met baby uit de buik

Het laatste uur van de bevalling was een rollercoaster. In een half uur van niet vorderende ontsluiting, bleef hangen op 5 cm en trok het echt niet meer, naar volledige ontsluiting. En toen binnen 30 min was ze er

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Jij ook gefeliciteerd Takkie, fijn dat ze er eindelijk is! Veel geluk met je gezin en een goed herstel gewenst.

Jaa, gefeliciteerd Takkie Lekker veel knuffelen nu

Daar is ze Takkie!
Opeens toch heel vlug gegaan op het laatst. Nu vooral heel veel knuffelen!

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 09:57 schreef Takkie88 het volgende:
Ook ik mag me melden met baby uit de buik

Het laatste uur van de bevalling was een rollercoaster. In een half uur van niet vorderende ontsluiting, bleef hangen op 5 cm en trok het echt niet meer, naar volledige ontsluiting. En toen binnen 30 min was ze er

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Oooh Die naam wilde ik als het een meisje zou zijn. Gefelicteerd!
En Onomatopeee ook gefeliciteerd! Twee flitsbevallingen, het is ook wat.

Ook al zo lekker snel aan het einde

Gefeliciteerd takkie!

Ono en Takkie, gefeliciteerd!

Ela, we staan top 5!

Gefeliciteerd Takkie! Leuke naam.

Omg! Dat kan echt nog niet hoor. Ik heb nog niets voor m’n baby…!

Ik wilde vandaag naar Ikea omdat ik had bedacht hoe ik een kast/commode wilde maken. Hebben ze ineens allerlei onderdelen niet op voorraad omdat ze aan het wisselen zijn van onderdelen… Nu maar heel hard duimen dat ze het dan volgende week hebben. Want eerder kan ik geen babyspullen tevoorschijn halen.

Verder had ik gisteren een soort van openbaring over mezelf en dingen waar ik mee zit. Mede door mijn lieve vroedvrouw die telkens rake vragen stelt. Ik voel me nu een soort van in rouw omdat het voelt alsof ik afscheid neem van bepaalde dingen in m’n leven. Een stuk dat al begonnen was afgelopen februari toen m’n mama overleed. En wat ook weer nu met zwangerschap een grote rol speelt.

In de auto gisteren zei mijn liefje dat het wat hem betreft echt echt echt ons laatste kindje is, het baby’tje in m’n buik. En ik begrijp hem zo goed, maar het idee maakt me zo verdrietig. Dat dit echt de laatste weken zullen zijn dat ik ever een baby in mijn buik zal dragen… …

Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

En dan te bedenken dat ik dit zo heftig ervaar dat ik tot nu toe dus niet eens echt me over heb kunnen geven aan deze zwangerschap. Ik heb er niet ‘uitgehaald’ wat ik eruit hoopte te halen, denk ik; Nog één keer vol trots een baby dragen. Bijna niemand weet dat ik zwanger ben. Zelfs mijn zwager niet en ik weet niet eens of mijn eigen broertje het wel weet, ik heb het hem in ieder geval niet gezegd, maar ik gok erop dat een van mn andere siblings of vader het wel een keer heeft genoemd tegen hem. Het lijkt alsof ik helemaal geblokkeerd ben. En alsof er niemand is waar ik op kan steunen, zo zonder mijn mama.

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 12:33 schreef elamanilo het volgende:
Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

Och lieve ela, er blijft een super mama over!

Misschien wel eentje die dan de tijd en ruimte heeft om haar wijsheid op andere mama's (to be) over te brengen? Je overwoog toch iets van een zwangerschapscursus op te zetten?

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 13:16 schreef Viv het volgende:

[..]
Och lieve ela, er blijft een super mama over!

Misschien wel eentje die dan de tijd en ruimte heeft om haar wijsheid op andere mama's (to be) over te brengen? Je overwoog toch iets van een zwangerschapscursus op te zetten?

♥

Ela, ik ken niemand die zo bezig is met haar zwangerschap, zo alles VOELT, volgens mij zit dat echt wel goed. Het is waarschijnlijk gewoon onzekerheid die spreekt of misschien toch iets van rouw/verlies dat dit de laatste keer is. Dat kan en mag, ongeacht hoeveel kinderen je al hebt gedragen. Laat dit moment er ook even zijn en ga dan gewoon weer doorzwangeren zoals alleen jij dat kan

Voor alle zwangere dames die ook hun rauwe ei missen en in dit geval specifiek zin hebben in lemon merengue taart: Ik heb vandaag luie maar goddelijke taart gemaakt

https://www.ah.nl/producten/product/wi236257/two-chicks-eiwit (120 gram)
poedersuiker (200 gram)
https://www.ah.nl/producten/product/wi419093/ah-vers-taartdeeg
https://www.ah.nl/producten/product/wi136424/chivers-lemon-curd

Verstandig lui:
Bak de bodem eerst even een kwartier blind volgens de temperatuur op de verpakking. Klop ondertussen de eiwitten stijf, doe dan de suiker erbij en klop nog een paar minuten. Smeer de lemon curd uit over de bodem. Verdeel het eiwitschuim erover. Bak nog een kwartier.

Extreem lui (ik was in 12 minuten klaar tijdens mijn lunchpauze maar het schuim was eigenlijk iets te bruin):
Klop de eiwitten stijf, doe de suiker erbij en klop nog een paar minuten. Smeer de lemon curd uit over de bodem, verdeel het schuim erover, bak een half uur in de oven.

Goddelijk

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 12:33 schreef elamanilo het volgende:
Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

En dan te bedenken dat ik dit zo heftig ervaar dat ik tot nu toe dus niet eens echt me over heb kunnen geven aan deze zwangerschap. Ik heb er niet ‘uitgehaald’ wat ik eruit hoopte te halen, denk ik; Nog één keer vol trots een baby dragen. Bijna niemand weet dat ik zwanger ben. Zelfs mijn zwager niet en ik weet niet eens of mijn eigen broertje het wel weet, ik heb het hem in ieder geval niet gezegd, maar ik gok erop dat een van mn andere siblings of vader het wel een keer heeft genoemd tegen hem. Het lijkt alsof ik helemaal geblokkeerd ben. En alsof er niemand is waar ik op kan steunen, zo zonder mijn mama.

Een zwangerschap zonder je eigen moeder erbij ís ook echt anders. Ik heb maar 2 zwangerschappen meegemaakt, maar tussendoor is mijn moeder ook overleden. Het gemis was zo groot in die periode van mijn tweede zwangerschap. Het greep mij ook aan, en dan was mijn moeder fysiek al lang niet meer in staat om echt te helpen in ons gezin (mijn zussen en ik waren mantelzorgers voor haar de laatste 3 jaar van haar leven). Maar emotioneel ligt dat natuurlijk heel anders.

Voor mijzelf sprekend vind ik de nieuwe fase heel bevrijdend. Natuurlijk soms ook confronterend, dat ik ouder word en die bijzondere fase is afgesloten. Maar ons gezin met ouder wordende kinderen is ook gewoon heel tof. Dat ieder een zelfstandig denkend persoon is met eigen voorkeuren, dat vind ik echt mooi. En ook daar kan je als moeder een belangrijke rol spelen. Het is juist de fase waar je kinderen de meest actieve herinneringen aan zullen hebben!

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 12:33 schreef elamanilo het volgende:
Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

En dan te bedenken dat ik dit zo heftig ervaar dat ik tot nu toe dus niet eens echt me over heb kunnen geven aan deze zwangerschap. Ik heb er niet ‘uitgehaald’ wat ik eruit hoopte te halen, denk ik; Nog één keer vol trots een baby dragen. Bijna niemand weet dat ik zwanger ben. Zelfs mijn zwager niet en ik weet niet eens of mijn eigen broertje het wel weet, ik heb het hem in ieder geval niet gezegd, maar ik gok erop dat een van mn andere siblings of vader het wel een keer heeft genoemd tegen hem. Het lijkt alsof ik helemaal geblokkeerd ben. En alsof er niemand is waar ik op kan steunen, zo zonder mijn mama.

Je kinderen op zien groeien, naar grote sterke, mooie lieve personen. En dan komt het moment dat ze jou wellicht ineens oma maken en jij hun daarin kunt ondersteunen .

Het gemis van een moeder is heftig. Die van mij is er wel, maar ze is er niet. Dat maakt het verdrietig en de teleurstelling blijft groot. Vooral nu.

Ik herken wat jij zegt, d-e. Mijn moeder is er, maar daar houdt het ook mee op. Ik mis het soms wel dat ik niet op haar terug kan vallen en dat we niet zo'n band hebben zoals veel moeders en dochters hebben. Mijn moeder strugglet eigenlijk haar hele leven al met zware depressies en ze zit er nu ook al ruim twee jaar weer dik in. Ze accepteert geen psychologische hulp, alles moet met medicatie opgelost worden volgens haar (al tientallen geprobeerd, maar geen effect). Ik heb mijn zwangerschap niet met haar kunnen delen. Er was weinig echte interesse, ze zat er altijd maar zeer passief bij als mijn ouders op bezoek kwamen. Nu met mijn dochtertje, ervaar ik dat nog meer. Ik zie helaas geen oma die echt geniet van haar kleindochter. Ik weet waar het van komt, maar ik vind het heel pijnlijk. Ik hoop dat mijn band met mijn dochter zo ontzettend sterk blijft. Ik heb daar alle vertrouwen in. Maar nu ik zelf mama ben, ervaar ik wel hoe ik het zelf had en dat het echt niet fijn was. Ik wil het zelf 180 graden anders doen en dat gaat ons lukken ook.

En ela, knuffel voor jou.

Phaidra, wat zeg je dat mooi. Het voelt alsof ik zelf ook ben verandert, net zoals je een kindje krijgt dat je daarvan verandert, zo ook als je moeder wegvalt. Een soort wedergeboorte naar een ander persoon. Het voelt ook alsof (een deel van) mijn kindzijn weg is. Ik voel me niet meer ‘een kind van’. En dat voelt ook een soort van luchtledig.

Ik kijk er ook naar uit om mijn kinderen op te zien groeien. Ik vind het telkens fascinerend om alle ontwikkelingen te zien. Ook van de oudste, die echt al zo een eigen persoon is en steeds meer eigen ideeën heeft. En hoe ze mij nu ‘opvangen’. Dat vind ik heel mooi om te zien, dat die zorgzaamheid van mijn moeder via mij nu weer bij hen terecht komt. De jongste peuter ook heel erg, dat is ook echt een poppen/knuffel jongetje, die kan uren kroelen met de knuffelbeesten.

D-E, ja je hebt gelijk, het is ook prachtig om ze te zien groeien. En dat is ook telkens verrassend en weer nieuw.
Het lijkt me ook heel verdrietig om wel een moeder te hebben, maar toch ook weer niet. Ik zie het ook bij mijn lief… dat maakt veel impact. Nog steeds. Hoe ‘los’ hij het ook heeft gelaten, als dat eigenlijk al kan. En bij mijn moeder heb ik het ook gezien, die had zelf ook nauwelijks een moederfiguur in haar eigen moeder… en dat heeft ze een levenslang meegedragen. Zoals bij Komkommerschijfje heeft haar dat wel gevormd tot de moeder die zij zelf is geworden, het tegenovergestelde van haar eigen moeder, maar juist de moederfiguur die ze zo graag zelf gehad zou hebben. Haar moeder leeft nog, ze heeft in het leven dus nooit echt los kunnen komen van haar. En voor mijn oma is het uiteindelijk natuurlijk toch heel sneu dat ze haar oudste, haar dochter heeft verloren. Want ergens was zij ook gevormd door haar opgroeien en had ze het in haar hart vast anders bedacht.

Komkommerschijfje, ik herken wat je schrijft ook bij mijn lief. Hij heeft er echt heel bewust voor gekozen om dingen juist anders te doen dan zijn eigen ouders. Het duurde bij hem ook echt een aantal jaren voordat hij het aandurfde om zelf een kindje te krijgen. En elke keer dat er een baby bij ons kwam/komt, gaat hij weer door dingen heen die daaruit zijn ontstaan. Het is telkens weer een confrontatie. Ik begrijp daarom ook zo goed (naast dat het op een gegeven moment ook gewoon goed en klaar is en het ook druk is), dat het voor hem zo welletjes is geweest. En ik herken bij mezelf weer m’n eigen moeder, die eigenlijk ook nooit is klaar geweest met kinderen krijgen. Ze is ook nooit in de overgang geweest, had gewoon nog al die jaren een vruchtbare cyclus. Het zat diepgeworteld, het verlangen naar een liefdevol gezin om haar heen. En blijkbaar draag ik daar nu ook nog wat van mee…

En fijn dat ik hier een plek had/heb om dit te uiten. Ik weet dat er veel hormonen in de mix zitten, m’n vroedvrouw noemde nog dat bij elke zwangerschap je lichaam makkelijker hormonen aanmaakt en daardoor vaak ook telkens meer hormonen. Dat merk ik ook wel echt. M’n lichaam is ook nog weet zachter dan de vorige keer. Zwaar dat m’n buik inmiddels voelt joh! Ik ‘sleep’ hem echt bijna mee voor m’n gevoel haha. Omdraaien in de nacht is ook al bijna niet meer te doen. :’)

Oh en nu ik toch bezig ben: de nesteldrang kickt ook steeds harder in bij m’n lief. Gisteren had ie de hele kast in de woonkamer ontmanteld toen ie aan het opruimen was, om overal tussen de planken ook schoon te kunnen maken.

even wat liefde voor alle fokmama's zonder mama, in welke vorm dan ook

Oh wat een herkenning hier... Mijn moeder leeft ook nog, woont 6 km verderop maar heb ik al jaren geen contact meer mee. Heel veel vervelende dingen meegemaakt met haar. Het is mijn moeder maar het is geen moeder. Ze weet dat ze een kleinzoon heeft, maar het boeit haar voor geen meter. Mijn schoonmoeder is een paar maanden voor dat ik zwanger werd helaas overleden, wat een schat was dat.

Ik heb ook nog een zus, daar heb ik ook jaren geen contact mee gehad, nu wel weer maar heel oppervlakkig. Zij is een kopie van mijn moeder...

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 18:33 schreef littledrummergirl het volgende:
even wat liefde voor alle fokmama's zonder mama, in welke vorm dan ook

Hier sluit ik me bij aan ❤️

Ik had gisteren een hele gekke controle afspraak waarbij alles ineens veranderd is. Ik had weer eens een andere arts en die wist me voor het eerst te vertellen dat ze vanwege pre-existente hypertensie ipv zwangerschapshypertentie zoals de vorige keer, graag inleiden tussen 39 en 40 weken ipv met 41 weken. Had niemand me dit nog verteld vroeg ze.. Uhm nee? Heb er zelfs twee keer naar gevraagd, steeds werd 41 weken gezegd.

Nah goed dat was dus wel een shock zeg maar, maar vind het ergens ook wel fijn om te weten waar ik aan toe ben. Morgenochtend mogen we langs komen voor het plaatsen van het ballonnetje.

quote:

Op woensdag 17 november 2021 07:51 schreef BananaPancake het volgende:

[..]
Hier sluit ik me bij aan ❤️

Ik had gisteren een hele gekke controle afspraak waarbij alles ineens veranderd is. Ik had weer eens een andere arts en die wist me voor het eerst te vertellen dat ze vanwege pre-existente hypertensie ipv zwangerschapshypertentie zoals de vorige keer, graag inleiden tussen 39 en 40 weken ipv met 41 weken. Had niemand me dit nog verteld vroeg ze.. Uhm nee? Heb er zelfs twee keer naar gevraagd, steeds werd 41 weken gezegd.

Nah goed dat was dus wel een shock zeg maar, maar vind het ergens ook wel fijn om te weten waar ik aan toe ben. Morgenochtend mogen we langs komen voor het plaatsen van het ballonnetje.

Dat is inderdaad abrubt maareeehm, wel sneller jullie kindje

quote:

Op woensdag 17 november 2021 07:56 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]
Dat is inderdaad abrubt maareeehm, wel sneller jullie kindje

Jaa dat vind ik ook fijn

Afspraak kan wel nog verzet worden ivm drukte

quote:

Op woensdag 17 november 2021 07:51 schreef BananaPancake het volgende:

[..]
Hier sluit ik me bij aan ❤️

Ik had gisteren een hele gekke controle afspraak waarbij alles ineens veranderd is. Ik had weer eens een andere arts en die wist me voor het eerst te vertellen dat ze vanwege pre-existente hypertensie ipv zwangerschapshypertentie zoals de vorige keer, graag inleiden tussen 39 en 40 weken ipv met 41 weken. Had niemand me dit nog verteld vroeg ze.. Uhm nee? Heb er zelfs twee keer naar gevraagd, steeds werd 41 weken gezegd.

Nah goed dat was dus wel een shock zeg maar, maar vind het ergens ook wel fijn om te weten waar ik aan toe ben. Morgenochtend mogen we langs komen voor het plaatsen van het ballonnetje.

Woah, dat is ook ineens meteen morgen?! Sjonge!

Oef dat is snel ineens! Succes!

Zo dat is ook even schakelen. Veel succes!

Wow Banana, dat is schakelen zeg!

Kus voor Ela en anderen die hun moeder missen. Mijn moeder overleed in 1995 toen ik net 8 jaar was. Ik “weet niet beter” dan dat ze er niet is. Mijn vader overleed een paar jaar geleden nadat ik vanaf mijn 16e ongeveer zijn mantelzorger was. Dat was, heel eerlijk gezegd, een opluchting. Natuurlijk mis ik hem wel, maar hij was niet echt een vader meer de laatste jaren.

Net kraampakket besteld, was alweer vergeten dat dat moest

Succes Banana!

En gefeliciteerd nog Takkie

En wat lastig voor iedereen die haar moeder moet missen. . Mijn stiefdochter is haar moeder verloren toen ze nog een baby was, ze weet (denk ik) niet beter dan dat ik er ben maar ik ben wel benieuwd hoe ze later een periode als mogelijk een zwangerschap (of huwelijk) gaat ervaren op dit gebied..

quote:

Op woensdag 17 november 2021 13:20 schreef eponine het volgende:

Net kraampakket besteld, was alweer vergeten dat dat moest

Ik realiseer me hierdoor ineens dat ik nog even bedklossen ect moet regelen

quote:

Op woensdag 17 november 2021 19:56 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]
Ik realiseer me hierdoor ineens dat ik nog even bedklossen ect moet regelen

Bij intake kraamzorg heb ik bedverhogers nog apart besproken, vorige keer hoefde ik ze niet onder m’n bed te doen dus nu hoef ik ze van haar niet eens in huis te halen. Maar als het toch nodig blijkt (of een douchekrukje, rugsteun voor in bed ofzo) is het zo geregeld, ik werk bij een leverancier van (thuis)zorghulpmiddelen en m’n collega’s hebben al gezegd dat ze het met liefde komen brengen (dat ik daar wellicht niet echt op zit te wachten op dat moment krijg ik niet aan hun verstand )

Wij hebben een vrij hoge boxspring en onze kraamzorg vond bedverhogers ook niet nodig. Dus mocht je het nog niet gedaan hebben is het misschien handig om eerst even na te vragen

Oh ja die intake is binnenkort, wij hebben ook een flink hoog bed, dus wie weet is het niet nodig inderdaad. Verder had ik de vorige keer de whole shabang gehuurd ( douchekruk, rugsteun en nog wat dingetjes) en helemaal niks gebruikt

Oh ja, ik heb volgende week ook de intake al
Vorige keer hadden we de lage klossen en die stoorden mij niet echt.
Toen hebben we ons ook het hele pretpakket laten aansmeren. Nu wil ik enkel de douchekruk erbij. Oh man, dat koude harde plastic deed zo'n deugd aan mijn ontplofte doos
En ik was best nog een tijd duizelig, dus dankbaar gebruik van gemaakt.

Bij de meeste (of zelfs alle?) zorgverzekeringen zitten artikelen zoals bedverhogers, douchekruk etc. in de basisverzekering en mag je het vanwege de indicatie zwangerschap maximaal 26 weken (per indicatie) gratis lenen. Dus ook al gebruik je het niet, staat het wellicht vooral in de weg maar kost het je niets…

[ Bericht 2% gewijzigd door eponine op 17-11-2021 21:55:43 ]

quote:

Op woensdag 17 november 2021 21:38 schreef eponine het volgende:
Bij de meeste (of zelfs alle?) zorgverzekeringen zitten artikelen zoals bedverhogers, douchekruk etc. in de basisverzekering en mag je het vanwege de indicatie zwangerschap maximaal 26 weken (per indicatie) gratis lenen. Dus ook al gebruik je het niet, staat het wellicht vooral in de weg maar kost het je niets…

Goed om te weten! Klossen/verhogers gaan we hier niet gebruiken. Onze boxspring is door een extra (oud) matrasje nu op 2cm na op norm dus vind het wel best. Als ze moeilijk gaan doen ga ik wel op de eettafel liggen voor de controles en het bed verschonen kan manlief ook. Kraamzorg heeft er niet naar gekeken bij de intake omdat we toen nog op zolder sliepen. Maar goed, hierdoor heb ik ook totaal niet meer verder gekeken naar dat soort dingen, een douchekruk is dus in sommige gevallen wel aan te raden? Toch maar even regelen misschien.

En zo'n ruggesteun? Is dat echt voor tijdens de bevalling of meer voor erna?
Ik wil wel graag thuis bevallen maar (zoals ik het nu zie) liefst op de baarkruk, in hurkzit of op handen&voeten dus dan heb je aan de ruggensteun tijdens de bevalling niet zoveel lijkt me. Of is het meer gebruikelijk voor erna bij (borst)voeden oid?

quote:

Op woensdag 17 november 2021 21:14 schreef Keroppi het volgende:
Wij hebben een vrij hoge boxspring en onze kraamzorg vond bedverhogers ook niet nodig. Dus mocht je het nog niet gedaan hebben is het misschien handig om eerst even na te vragen

Bij ons was het ook niet nodig. Kraamzorg hier hanteerde een hoogte tussen 70 en 90 cm en ons bed is 72cm hoog Dus als je bed al zo hoog is, heb je geen klossen nodig.