Zwangerschap en geboorte deel 1969

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd! Klinkt als een turbo-bevalling! Veel knuffelen met je dochter Dan komt het bevatten vanzelf

Gefeliciteerd ono, veel geluk met je gezin en een goed herstel gewenst!

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd gelukkig nog net het bad gehaald

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd!! Wat heerlijk lijkt me dat, zo'n snelle bevalling! Lekker veel knuffelen nu

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Wow, dat klinkt als een ontspannen, maar toch heel vlotte bevalling! Van harte gefeliciteerd met jullie dochter en zusje. Hebben je andere kinderen als kennis gemaakt? Knuffelze!

quote:

Op maandag 15 november 2021 16:39 schreef onomatopee het volgende:
Meld met baby uit de buik! Uiteindelijk is het razendsnel gegaan: van twijfel of het wel door zou zetten (of is het toch een voorwee ) naar nog geen half uur later persweeën in de auto en de baby al voelen zakken. Ik kon nog op het nippertje het bevalbad in stappen en binnen 4 minuten was onze dochter daar

Ik kan het nog niet helemaal bevatten, dat ze er nu echt is. Ons gezin is compleet

Gefeliciteerd!!! Nu lekker genieten van je dochter
Wat een achtbaan van een bevalling!
Gelukkig heb je het bad nog gered

Gefeliciteerd ono!

Gefeliciteerd Ono! Daar is ze en dan nog zo snel ineens.

Vandaag weer een mooie mijlpaal gehaald. 24 weken
Het gaat zo snel nu voor mijn gevoel.

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 08:40 schreef Bottoms_up het volgende:
Gefeliciteerd Ono! Daar is ze en dan nog zo snel ineens.

Vandaag weer een mooie mijlpaal gehaald. 24 weken
Het gaat zo snel nu voor mijn gevoel.

Ja,als je eenmaal over de helft bent lijkt het zoveel sneller te gaan (behalve de laatste paar weken die duren weer eindeloos)

Ook ik mag me melden met baby uit de buik

Het laatste uur van de bevalling was een rollercoaster. In een half uur van niet vorderende ontsluiting, bleef hangen op 5 cm en trok het echt niet meer, naar volledige ontsluiting. En toen binnen 30 min was ze er

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Jij ook gefeliciteerd Takkie, fijn dat ze er eindelijk is! Veel geluk met je gezin en een goed herstel gewenst.

Jaa, gefeliciteerd Takkie Lekker veel knuffelen nu

Daar is ze Takkie!
Opeens toch heel vlug gegaan op het laatst. Nu vooral heel veel knuffelen!

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 09:57 schreef Takkie88 het volgende:
Ook ik mag me melden met baby uit de buik

Het laatste uur van de bevalling was een rollercoaster. In een half uur van niet vorderende ontsluiting, bleef hangen op 5 cm en trok het echt niet meer, naar volledige ontsluiting. En toen binnen 30 min was ze er

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Oooh Die naam wilde ik als het een meisje zou zijn. Gefelicteerd!
En Onomatopeee ook gefeliciteerd! Twee flitsbevallingen, het is ook wat.

Ook al zo lekker snel aan het einde

Gefeliciteerd takkie!

Ono en Takkie, gefeliciteerd!

Ela, we staan top 5!

Gefeliciteerd Takkie! Leuke naam.

Omg! Dat kan echt nog niet hoor. Ik heb nog niets voor m’n baby…!

Ik wilde vandaag naar Ikea omdat ik had bedacht hoe ik een kast/commode wilde maken. Hebben ze ineens allerlei onderdelen niet op voorraad omdat ze aan het wisselen zijn van onderdelen… Nu maar heel hard duimen dat ze het dan volgende week hebben. Want eerder kan ik geen babyspullen tevoorschijn halen.

Verder had ik gisteren een soort van openbaring over mezelf en dingen waar ik mee zit. Mede door mijn lieve vroedvrouw die telkens rake vragen stelt. Ik voel me nu een soort van in rouw omdat het voelt alsof ik afscheid neem van bepaalde dingen in m’n leven. Een stuk dat al begonnen was afgelopen februari toen m’n mama overleed. En wat ook weer nu met zwangerschap een grote rol speelt.

In de auto gisteren zei mijn liefje dat het wat hem betreft echt echt echt ons laatste kindje is, het baby’tje in m’n buik. En ik begrijp hem zo goed, maar het idee maakt me zo verdrietig. Dat dit echt de laatste weken zullen zijn dat ik ever een baby in mijn buik zal dragen… …

Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

En dan te bedenken dat ik dit zo heftig ervaar dat ik tot nu toe dus niet eens echt me over heb kunnen geven aan deze zwangerschap. Ik heb er niet ‘uitgehaald’ wat ik eruit hoopte te halen, denk ik; Nog één keer vol trots een baby dragen. Bijna niemand weet dat ik zwanger ben. Zelfs mijn zwager niet en ik weet niet eens of mijn eigen broertje het wel weet, ik heb het hem in ieder geval niet gezegd, maar ik gok erop dat een van mn andere siblings of vader het wel een keer heeft genoemd tegen hem. Het lijkt alsof ik helemaal geblokkeerd ben. En alsof er niemand is waar ik op kan steunen, zo zonder mijn mama.

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 12:33 schreef elamanilo het volgende:
Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

Och lieve ela, er blijft een super mama over!

Misschien wel eentje die dan de tijd en ruimte heeft om haar wijsheid op andere mama's (to be) over te brengen? Je overwoog toch iets van een zwangerschapscursus op te zetten?

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 13:16 schreef Viv het volgende:

[..]
Och lieve ela, er blijft een super mama over!

Misschien wel eentje die dan de tijd en ruimte heeft om haar wijsheid op andere mama's (to be) over te brengen? Je overwoog toch iets van een zwangerschapscursus op te zetten?

♥

Ela, ik ken niemand die zo bezig is met haar zwangerschap, zo alles VOELT, volgens mij zit dat echt wel goed. Het is waarschijnlijk gewoon onzekerheid die spreekt of misschien toch iets van rouw/verlies dat dit de laatste keer is. Dat kan en mag, ongeacht hoeveel kinderen je al hebt gedragen. Laat dit moment er ook even zijn en ga dan gewoon weer doorzwangeren zoals alleen jij dat kan

Voor alle zwangere dames die ook hun rauwe ei missen en in dit geval specifiek zin hebben in lemon merengue taart: Ik heb vandaag luie maar goddelijke taart gemaakt

https://www.ah.nl/producten/product/wi236257/two-chicks-eiwit (120 gram)
poedersuiker (200 gram)
https://www.ah.nl/producten/product/wi419093/ah-vers-taartdeeg
https://www.ah.nl/producten/product/wi136424/chivers-lemon-curd

Verstandig lui:
Bak de bodem eerst even een kwartier blind volgens de temperatuur op de verpakking. Klop ondertussen de eiwitten stijf, doe dan de suiker erbij en klop nog een paar minuten. Smeer de lemon curd uit over de bodem. Verdeel het eiwitschuim erover. Bak nog een kwartier.

Extreem lui (ik was in 12 minuten klaar tijdens mijn lunchpauze maar het schuim was eigenlijk iets te bruin):
Klop de eiwitten stijf, doe de suiker erbij en klop nog een paar minuten. Smeer de lemon curd uit over de bodem, verdeel het schuim erover, bak een half uur in de oven.

Goddelijk

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 12:33 schreef elamanilo het volgende:
Het voelt zo groot. Een afscheid van mijn vruchtbare jaren. Dat ik hierna een andere fase in zal gaan. Terwijl dit juist iets is wat me zelfvertrouwen geeft en heeft gegeven. Ik was (ben) er zo trots op dat ik dit kan, dat mijn lichaam dit kan. En als dit voorbij is, wat blijft er dan over?

En dan te bedenken dat ik dit zo heftig ervaar dat ik tot nu toe dus niet eens echt me over heb kunnen geven aan deze zwangerschap. Ik heb er niet ‘uitgehaald’ wat ik eruit hoopte te halen, denk ik; Nog één keer vol trots een baby dragen. Bijna niemand weet dat ik zwanger ben. Zelfs mijn zwager niet en ik weet niet eens of mijn eigen broertje het wel weet, ik heb het hem in ieder geval niet gezegd, maar ik gok erop dat een van mn andere siblings of vader het wel een keer heeft genoemd tegen hem. Het lijkt alsof ik helemaal geblokkeerd ben. En alsof er niemand is waar ik op kan steunen, zo zonder mijn mama.

Een zwangerschap zonder je eigen moeder erbij ís ook echt anders. Ik heb maar 2 zwangerschappen meegemaakt, maar tussendoor is mijn moeder ook overleden. Het gemis was zo groot in die periode van mijn tweede zwangerschap. Het greep mij ook aan, en dan was mijn moeder fysiek al lang niet meer in staat om echt te helpen in ons gezin (mijn zussen en ik waren mantelzorgers voor haar de laatste 3 jaar van haar leven). Maar emotioneel ligt dat natuurlijk heel anders.

Voor mijzelf sprekend vind ik de nieuwe fase heel bevrijdend. Natuurlijk soms ook confronterend, dat ik ouder word en die bijzondere fase is afgesloten. Maar ons gezin met ouder wordende kinderen is ook gewoon heel tof. Dat ieder een zelfstandig denkend persoon is met eigen voorkeuren, dat vind ik echt mooi. En ook daar kan je als moeder een belangrijke rol spelen. Het is juist de fase waar je kinderen de meest actieve herinneringen aan zullen hebben!