De Ork heeft een paar van zijn avonturen gedeeld. Maar weet niet of de ONZ tempel, hier tevreden mee is. Daarom vraagt hij voorzichtigheidshalve of dit soort verhalen een beetje in de lijn van de verwachtingen liggen van de Wormgod. Anryuth is helaas te arm om een bard in de leer te nemen die zijn avonturen kan opnemen in gedichten en zang. Daarom heeft hij er soms toch wel werk aan om zijn avonturen te delen met de rest van de wereld, en wacht hij even een reactie af voordat de magiërs zijn posts weer laten verdwijnen.
quote:
Op zaterdag 10 april 2021 13:53 schreef Anryuth het volgende:Na een lange queeste was Anryuth moe. Het beschermen van een karavaan was altijd saai en moeizaam. Geen bandiet die er ook maar aan zou denken zo'n grote karavaan aan te vallen, zeker niet sinds koning Abid de huurlingen had verenigd onder een koninkrijk. Het enige gevaar dat de Ork liep was dat constante zand in zijn gezicht, op een dag zou hij geen slagtand meer over hebben vanwege de erosie vreesde hij.
Nu hij echter was betaald voor zijn geleverde diensten besloot hij wat door de stad te lopen. De geur van kruiden hing in de lucht en langs de straten stonden kraampjes met kleurrijke doeken. Een oude man keek toe hoe een paar vrouwen op straat een tapijt aan het weven waren. De Ork haalde zijn neus op en kon wel genieten van de drukte in de straten.
Iets verderop was er een grote menigte de koning Abid die het volk verenigd had was een hogepriester en eens in de zoveel tijd bracht hij helende liederen naar zijn volk. Iedereen en dus ook buitenstaanders waren welkom. Maar zoals elke tempelpriester donaties wilde, wilde deze koning ze ook. Anryuth vroeg zich af in welke capaciteit hij daar stond te zingen, als koning of als priester? Hij besloot een muntje richting het concert te gooien en deze verdween vliegensvlug in een kistje waar de koning op leek te tokkelen. Misschien dacht Anryuth, kan hij helemaal geen muziek spelen, maar moeten er muntjes in dat apparaat, en doet dat apparaat de rest. Misschien is hij wel een Warlock en is dat doosje een demon waar hij een pact mee maakte? Absurde gedachte dacht de Ork in zichzelf, maar toen hij zijn pactgenoot in zijn gedachte hoorde lachen, stemde het hem toch ongerust. 'Ik wil mijn muntje terug.' Dacht hij.
quote:
Op zaterdag 10 april 2021 13:35 schreef Anryuth het volgende:Je had allerlei soorten mensen in deze wereld. Sommige brachten de tijd door in stoffige torens waar ze deden lezen, weer andere waren altijd op zoek naar een smak geld om het vervolgens weer te vergokken in de herberg. Hoewel het gokaspect hem koud liet vertoefde Anryuth wel graag in de herberg.
Deze keer overhoorde hij een gesprek van een groepje mannen die boven een tafel gebogen stonden. Op de tafel lag een grote kaart, 'die stamboom van de koning klopt niet.' Merkte een van de mannen op en hij wees een plek op de kaart aan met zijn vinger. 'Maakt niet uit,' zei een ander, 'we moeten het nieuws naar buiten krijgen, we hebben een primeur.'
Op dat moment liep een iel klein mannetje de herberg naar binnen. Hij had een grote grijns op zijn gezicht en liep naar de tafel met de mannen. Hij gooide een stuk papier op de tafel en zei, 'zie hier, ik heb de primeur over de dode koning.' Triomfantelijk liep hij naar de bar en ging daar zitten. Het groepje mannen vloekte. 'Hard werk loont niet.' Merkte eentje op.
quote:
Op zaterdag 10 april 2021 13:40 schreef Anryuth het volgende:De Ork had zijn maag vol met de nobele koningen en koninginnen. Was er niet juist een gestorven? Nu was er weer eentje jarig. En wie mocht opdraaien voor al die verjaardagen, begrafenissen en hun pleziertjes? Anryuth vloekte was hij maar geboren als royalty, maar hij was nooit dichter bij gekomen dan een nachtje overnachten in een kingsize bed.