MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
bazbo cd0829: Peter Gabriel - Secret World Live
Natuurlijk trekt Gabriel de wereld over met Us. De eerste tours waren een waar multimediaspektakel. Twee podia, een vierkant en een rond (de man en vrouw symboliserend), prachtig licht, bijzondere beeldeffecten en een energieke band. Oude getrouwen Tony Levin, David Rhodes en Manu Katch doen mee; Jean-Claude Naimro op toetsen is nieuw en zeer opvallend is Paula Cole, die de vrouwelijke (zang)rol op zich neemt en hoe. Er zijn gastrollen voor Shankar en Papa Wemba. Het verslag van de eerste tours horen we op deze dubbelcd. De dubbelcd trapt af met Come Talk To Me en Steam (beiden van Us) en daarna volgt een best of die zijn weerga niet kent, afgewisseld met materiaal van So en Up. Van de eerste vier soloplaten horen we alleen Sollsbury Hill (al zit San Jacinto wel in de setlijst). De hoogtepunten komen op het tweede plaatje: Digging In The Dirt, Sledghehammer en een fenomenale Secret World. De toegiften zijn Don't Give Up (waarin we Kate Bush helemaal niet missen) en natuurlijk In Your Eyes. Ik kocht de cd bij het verschijnen op 1 september 1994. Ik had heel graag naar een concert gegaan, maar ik was in die tijd net papa geworden en had mijn prioriteit even ergens anders liggen. Gelukkig verscheen er in 1994 ook een dvd met het concert, waarop San Jacinto dan wel weer staat. En op woensdag 6 juli 1994 zag ik Gabriel wel in het echt. Hij had een grootse tour van zijn WOMAD-festival aangekondigde, tijdens welke tientallen bands en artiesten van over de gehele wereld zouden komen optreden en Gabriel zelf de afsluiter zou zijn. Ik had kaarten. Echter, een paar weken voor het festival kwam het bericht dat ik zo ongeveer de enige was met kaarten en dat het festival in afgeslankte vorm zou plaatsvinden. De Statenhal in Den Haag was voor de gelegenheid gehalveerd en stond nog niet voor de helft vol. Bij de entree kreeg ik overigens nog een tientje per kaartje terug. Achtereenvolgens speelden Remmy Ongala, Galliano en Lucky Dube. Toen werd het donker en - ik zal het nooit meer vergeten - klonk Zaar (van Passion) en ging een tweede podium open. Dit keer geen theatraal gedoe: slechts een band die muziek speelde. Manu Katch was helaas afwezig, maar daar kregen we op drums ene Billy Cobham voor terug. Doordat er weinig publiek was, stond ik al snel vooraan en ik kon de groeven in Gabriels ouder wordende kop zien. Door de kale presentatie lag de nadruk op de muziek en wat een indringende bak emotie gutste er de zaal in, zeg. Kippenvel gedurende twee uur. Een van de beste concerten ooit.
Dit vond ik in het boekje bij de cd:
En mocht je de gehele show willen zien:
[ Bericht 1% gewijzigd door bazbo op 03-02-2021 13:50:52 ]
Natuurlijk trekt Gabriel de wereld over met Us. De eerste tours waren een waar multimediaspektakel. Twee podia, een vierkant en een rond (de man en vrouw symboliserend), prachtig licht, bijzondere beeldeffecten en een energieke band. Oude getrouwen Tony Levin, David Rhodes en Manu Katch doen mee; Jean-Claude Naimro op toetsen is nieuw en zeer opvallend is Paula Cole, die de vrouwelijke (zang)rol op zich neemt en hoe. Er zijn gastrollen voor Shankar en Papa Wemba. Het verslag van de eerste tours horen we op deze dubbelcd. De dubbelcd trapt af met Come Talk To Me en Steam (beiden van Us) en daarna volgt een best of die zijn weerga niet kent, afgewisseld met materiaal van So en Up. Van de eerste vier soloplaten horen we alleen Sollsbury Hill (al zit San Jacinto wel in de setlijst). De hoogtepunten komen op het tweede plaatje: Digging In The Dirt, Sledghehammer en een fenomenale Secret World. De toegiften zijn Don't Give Up (waarin we Kate Bush helemaal niet missen) en natuurlijk In Your Eyes. Ik kocht de cd bij het verschijnen op 1 september 1994. Ik had heel graag naar een concert gegaan, maar ik was in die tijd net papa geworden en had mijn prioriteit even ergens anders liggen. Gelukkig verscheen er in 1994 ook een dvd met het concert, waarop San Jacinto dan wel weer staat. En op woensdag 6 juli 1994 zag ik Gabriel wel in het echt. Hij had een grootse tour van zijn WOMAD-festival aangekondigde, tijdens welke tientallen bands en artiesten van over de gehele wereld zouden komen optreden en Gabriel zelf de afsluiter zou zijn. Ik had kaarten. Echter, een paar weken voor het festival kwam het bericht dat ik zo ongeveer de enige was met kaarten en dat het festival in afgeslankte vorm zou plaatsvinden. De Statenhal in Den Haag was voor de gelegenheid gehalveerd en stond nog niet voor de helft vol. Bij de entree kreeg ik overigens nog een tientje per kaartje terug. Achtereenvolgens speelden Remmy Ongala, Galliano en Lucky Dube. Toen werd het donker en - ik zal het nooit meer vergeten - klonk Zaar (van Passion) en ging een tweede podium open. Dit keer geen theatraal gedoe: slechts een band die muziek speelde. Manu Katch was helaas afwezig, maar daar kregen we op drums ene Billy Cobham voor terug. Doordat er weinig publiek was, stond ik al snel vooraan en ik kon de groeven in Gabriels ouder wordende kop zien. Door de kale presentatie lag de nadruk op de muziek en wat een indringende bak emotie gutste er de zaal in, zeg. Kippenvel gedurende twee uur. Een van de beste concerten ooit.
Dit vond ik in het boekje bij de cd:
En mocht je de gehele show willen zien:
[ Bericht 1% gewijzigd door bazbo op 03-02-2021 13:50:52 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
En even een nieuwe aanwinst...Buck Satan & The 666 shooters - Bikers welcome Ladies drink free.
Dit is het country & western project van Al Jourgensen...Totaal genegeerd omdat het in 2011 uitkwam en toen was Ministry niet al te best (Relapse en from Beer to eternity vond ik zwaar slecht) maar nu toch maar eens aangeschaft en het is toch best wel grappig Rick Nielsen van Cheap Trick doet ook mee.
Dit is het country & western project van Al Jourgensen...Totaal genegeerd omdat het in 2011 uitkwam en toen was Ministry niet al te best (Relapse en from Beer to eternity vond ik zwaar slecht) maar nu toch maar eens aangeschaft en het is toch best wel grappig
Rick Nielsen van Cheap Trick doet ook mee.
Semi0n is dead, long live Stress Techniques. New project: LLB - JG
http://http://llbinc.bandcamp.com/
http://http://llbinc.bandcamp.com/
The Postal Service - Give Up (2003)
Bloodbuzz Ohio: Gretzl wilde heel graag The National indelijk in de Top 2000 hebben | Concert stats | Last.fm
Do whatever the TV tells us
Stay inside our rosy-minded fuzz
So worry not, all things are well
Do whatever the TV tells us
Stay inside our rosy-minded fuzz
So worry not, all things are well
bazbo cd0830: Peter Gabriel - SW Live EP
Iets later komt ook nog deze live EP. Interessant, want naast twee stukken die ook op Secret World Live staan, vinden we ook San Jacinto (dat niet op de Secret World Live cd staat maar wel op de video/dvd) en Mercy Street (niet op het album noch op de video/dvd). En omdat zowel San Jacinto als Mercy Street tot mijn persoonlijke favoriete Gabrielstukken horen, koop ik de EP op 30 september 1994.
Iets later komt ook nog deze live EP. Interessant, want naast twee stukken die ook op Secret World Live staan, vinden we ook San Jacinto (dat niet op de Secret World Live cd staat maar wel op de video/dvd) en Mercy Street (niet op het album noch op de video/dvd). En omdat zowel San Jacinto als Mercy Street tot mijn persoonlijke favoriete Gabrielstukken horen, koop ik de EP op 30 september 1994.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0831: Peter Gabriel - Lovetown
Ook in 1994 komt deze single. Gabriel heeft een lied aangeleverd voor de soundtrack van de film Philadelphia. Lovetown is tot dan toe nergens anders verschenen en dat maakte voor deze cd single voor mij een verplichte aanschaf. Op 2 september 1994 koop ik hem. Naast het titelnummer horen we Love To Be Loved (van Us) en A Different Drum (van Passion).
Ook in 1994 komt deze single. Gabriel heeft een lied aangeleverd voor de soundtrack van de film Philadelphia. Lovetown is tot dan toe nergens anders verschenen en dat maakte voor deze cd single voor mij een verplichte aanschaf. Op 2 september 1994 koop ik hem. Naast het titelnummer horen we Love To Be Loved (van Us) en A Different Drum (van Passion).
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0832: Deep Forest & Peter Gabriel - While The Earth Sleeps
Twee jaar later, in 1996, levert Gabriel een bijdrage aan de soundtrack van de film Strange Days. Samen met Deep Forest maakt hij dit nummer, dat op deze cd-single twee keer staat: een keer in een albumversie en een keer in een lange versie. Daartussenin staat het lied Rid Of Me, een nummer van PJ Harvey, maar hier uitgevoerd door ene Juliette Lewis. Het was wel in de film te horen, maar niet te vinden op de complete soundtrack. Het zal. Ik heb de soundtrack niet en die hele film ook niet gezien. Wel kocht ik deze cd-single op 7 maart 1996.
Twee jaar later, in 1996, levert Gabriel een bijdrage aan de soundtrack van de film Strange Days. Samen met Deep Forest maakt hij dit nummer, dat op deze cd-single twee keer staat: een keer in een albumversie en een keer in een lange versie. Daartussenin staat het lied Rid Of Me, een nummer van PJ Harvey, maar hier uitgevoerd door ene Juliette Lewis. Het was wel in de film te horen, maar niet te vinden op de complete soundtrack. Het zal. Ik heb de soundtrack niet en die hele film ook niet gezien. Wel kocht ik deze cd-single op 7 maart 1996.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0833: Peter Gabriel - OVO - The Millennium Show
Even is het stil. Maar Gabriel zelf zit niet stil. Hij werkt aan een enorm project, dat in 2000 het levenslicht ziet. OVO, The Millennium Show is een Cirque de Soleilachtig multimediaal spektakel dat onder de titel Millenium Dome Show meerdere keren is opgevoerd ter gelegenheid van het nieuwe millennium. Het verhaal is gent op Romeo & Julia en tijdens de show was er muziek, dans, beeld en licht. Tijdens het verhaal bouwen de acteurs het decor op het podium op. Gabriel was verantwoordelijk voor het verhaal en de muziek. Deze cd is er een verslag van. Gabriel haalt alles uit de kast: zijn markante maar ozo herkenbare mix van wereld- en rockmuziek en tientallen gastmuzikanten. Opvallend is dat hij veel (solo)zangpartijen op de plaat overlaat aan anderen; zelf zing hij slechts in het gedragen en prachtige Father, Son (over zijn eigen vader), White Ashes en Make Tomorrow. Verder van de partij: Richie Havens (!), Iarla O'Leonird, Alison Goldfrapp, Elisabeth Fraser en Paul Buchanan. Aan muzikanten horen we Shankar, Kudsi Erguner, Richard Evans, Ged Lynch, David Rhodes, Simon Emmerson, Tony Levin, Manu Katch, Steve Gadd, Hossam Ramzy, de Electra Strings en tientallen anderen. Tchad Blake en David Bottrill leveren een bijdrage op het opname- en productievlak. Ik kocht een limited edition bij het verschijnen op 21 juni 2000. Op de cd zit een computerdeel met een filmpje en er is een tweede cd'tje met daarop n enkel lied en nog een filmpje (van de show). Zeer sterk album, dat van vele markten thuis is. Gabriel zou Downside-Up, White Ashes en Father, Son later nog tijdens liveconcerten spelen.
Hier een beeld van de show:
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 04-02-2021 07:28:06 ]
Even is het stil. Maar Gabriel zelf zit niet stil. Hij werkt aan een enorm project, dat in 2000 het levenslicht ziet. OVO, The Millennium Show is een Cirque de Soleilachtig multimediaal spektakel dat onder de titel Millenium Dome Show meerdere keren is opgevoerd ter gelegenheid van het nieuwe millennium. Het verhaal is gent op Romeo & Julia en tijdens de show was er muziek, dans, beeld en licht. Tijdens het verhaal bouwen de acteurs het decor op het podium op. Gabriel was verantwoordelijk voor het verhaal en de muziek. Deze cd is er een verslag van. Gabriel haalt alles uit de kast: zijn markante maar ozo herkenbare mix van wereld- en rockmuziek en tientallen gastmuzikanten. Opvallend is dat hij veel (solo)zangpartijen op de plaat overlaat aan anderen; zelf zing hij slechts in het gedragen en prachtige Father, Son (over zijn eigen vader), White Ashes en Make Tomorrow. Verder van de partij: Richie Havens (!), Iarla O'Leonird, Alison Goldfrapp, Elisabeth Fraser en Paul Buchanan. Aan muzikanten horen we Shankar, Kudsi Erguner, Richard Evans, Ged Lynch, David Rhodes, Simon Emmerson, Tony Levin, Manu Katch, Steve Gadd, Hossam Ramzy, de Electra Strings en tientallen anderen. Tchad Blake en David Bottrill leveren een bijdrage op het opname- en productievlak. Ik kocht een limited edition bij het verschijnen op 21 juni 2000. Op de cd zit een computerdeel met een filmpje en er is een tweede cd'tje met daarop n enkel lied en nog een filmpje (van de show). Zeer sterk album, dat van vele markten thuis is. Gabriel zou Downside-Up, White Ashes en Father, Son later nog tijdens liveconcerten spelen.
Hier een beeld van de show:
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 04-02-2021 07:28:06 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0834: Peter Gabriel - Long Walk Home
In 2002 verschijnt het resultaat van weer een ander project. Gabriel heeft zich bezig gehouden met de muziek voor de film The Rabbit-Proof Fence, gebaseerd op de roman Follow the rabbit-proof fence van Doris Pilkington Garimara dat weer gebaeerd is op het waargebeurde verhaal over drie Aboriginal meisjes die ontsnappen aan de hardvochtige bewoners in een klein dorp in Noordwest-Australi en een lange tocht maken door het Australische landschap naar de vrijheid. De duistere kant van de mensheid, de desolate woestijn van Australi, de strijd om overleven: het zijn prima ingredinten voor een dreigende soundtrack en dan ben je bij Gabriel aan het juiste adres. Verwacht dus (weer) geen songs, maar donkere instrumentale klanklandschappen. Ik kocht de cd op 18 juni 2002. Film nooit gezien; staat wel op mijn wensenlijstje.
[ Bericht 2% gewijzigd door bazbo op 04-02-2021 08:11:54 ]
In 2002 verschijnt het resultaat van weer een ander project. Gabriel heeft zich bezig gehouden met de muziek voor de film The Rabbit-Proof Fence, gebaseerd op de roman Follow the rabbit-proof fence van Doris Pilkington Garimara dat weer gebaeerd is op het waargebeurde verhaal over drie Aboriginal meisjes die ontsnappen aan de hardvochtige bewoners in een klein dorp in Noordwest-Australi en een lange tocht maken door het Australische landschap naar de vrijheid. De duistere kant van de mensheid, de desolate woestijn van Australi, de strijd om overleven: het zijn prima ingredinten voor een dreigende soundtrack en dan ben je bij Gabriel aan het juiste adres. Verwacht dus (weer) geen songs, maar donkere instrumentale klanklandschappen. Ik kocht de cd op 18 juni 2002. Film nooit gezien; staat wel op mijn wensenlijstje.
[ Bericht 2% gewijzigd door bazbo op 04-02-2021 08:11:54 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0835: Peter Gabriel - Up
En dan, na tien jaar wachten, komt dan eindelijk een regulier studioalbum van Peter Gabriel uit. Ik koop het bij het verschijnen op 21 september 2002. Ik heb er nog niets van gehoord en heb ook geen idee wat ik kan verwachten. Thuis stop ik de cd in de speler en ik hoor een paar heel zachte tonen. Even de stereo wat harder zetten. Dan knalt het nummer Darkness knetterhard door de kamer. Kijk! Zo kennen we hem weer! Up is een donker en schurend album over angst en dood met hier en daar een sprankje hoop. De muzikantenlijst is weer zeer uitgebreid. Naast trouwe medewerkers als Tony Levin, David Rhodes en Manu Katch, heeft Gabriel een enorm blik aan mensen van over de hele wereld opengetrokken, waaronder Ged Lynch, David Bottrill, The Blind Boys of Alabama, Hossam Ramzy, Mitchell Froom, Shankar en zelfs de stem van de dan al overleden Nusrat Fateh Ali Khan is te horen. Hits zijn er ook: The Barry Williams Show, More Than This en Growing Up. De basis van Sky Blue was al te horen op Long Walk Home, zij het zonder zang en tekst. Signal To Noise is misschien wel het beste stuk van de plaat. Geen eenvoudig album en het duurde lang voordat bij mij het kwartje viel, maar uiteindelijk is dit een van mijn favoriete Gabrielplaten geworden. Vette aanrader.
En dan, na tien jaar wachten, komt dan eindelijk een regulier studioalbum van Peter Gabriel uit. Ik koop het bij het verschijnen op 21 september 2002. Ik heb er nog niets van gehoord en heb ook geen idee wat ik kan verwachten. Thuis stop ik de cd in de speler en ik hoor een paar heel zachte tonen. Even de stereo wat harder zetten. Dan knalt het nummer Darkness knetterhard door de kamer. Kijk! Zo kennen we hem weer! Up is een donker en schurend album over angst en dood met hier en daar een sprankje hoop. De muzikantenlijst is weer zeer uitgebreid. Naast trouwe medewerkers als Tony Levin, David Rhodes en Manu Katch, heeft Gabriel een enorm blik aan mensen van over de hele wereld opengetrokken, waaronder Ged Lynch, David Bottrill, The Blind Boys of Alabama, Hossam Ramzy, Mitchell Froom, Shankar en zelfs de stem van de dan al overleden Nusrat Fateh Ali Khan is te horen. Hits zijn er ook: The Barry Williams Show, More Than This en Growing Up. De basis van Sky Blue was al te horen op Long Walk Home, zij het zonder zang en tekst. Signal To Noise is misschien wel het beste stuk van de plaat. Geen eenvoudig album en het duurde lang voordat bij mij het kwartje viel, maar uiteindelijk is dit een van mijn favoriete Gabrielplaten geworden. Vette aanrader.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
BBCD296
We gaan verder met een blokje Tom Waits, wat een geweldige artiest vind ik dit zeg. In mijn platenkast stonden al 2 oudere platen in mijn cd kast beginnen we met de "island" years op het island label. De liedjes van Tom Waits zijn altijd kleine verhaaltjes waarin de meest merkwaardige dingen gebeuren, wat dat betreft is waits een soort van beatnik maar dan in de muziek. Zijn nummers hebben heel vaak een locatie ergens op een kruispunt tussen 9th en hennepin of ergens in singapore of op een verlaten straat, maar eigenlijk altijd op het kruispunt tussen een smerige matras en mooie ervaring. Dit america van burroughs, bukowski en miller komt in deze liedjes ook naar voren. Tom Waits begon op deze platen een beetje de traditie los te laten en werd muzikaal wat spannender ook schijnt het dat hij in de jaren 80 ontdekte dat je niet presee hoefde te zijn wat je zong, wel zo gezond. Verder creeert waits altijd hele eigen wereldjes wat ook te zien is in de media. Ik heb een vrij hilarisch interview boek van Tom waarin een hele grote hoeveelheid interviews met de man verzameld zijn. Los van elkaar zijn het leuke speelse interviews maar gezamelijk is het hilarisch omdat ze elkaar allemaal volledig tegenspreken. De man heeft door de jaren heen al tientallen origin stories voor hemzelf bedacht, zijn ouders zijn dan weer leraren dan weer half masochistische toneelspelers en dan weer werkloze zwervers. De interviews volgen vaak ook gewoon de verhalen die in de nummers gezongen worden maar dan verteld als persoonlijke ervaringen
Dit album rain dogs laat heel mooi ook de tekstuele sterkte van Tom Waits zien de term rain dogs slaat op honden voor wie de stad helemaal als nieuw voelt na een regenbui omdat alle geurvlaggen zijn uitgewist. Dus ze zijn en verdwaald en een beetje verloren maar ook vol positieve energie om een nieuwe stad te ontdekken. Je bent wat mij betreft een goede poeet als je mij al drie zinnen laat schrijven over twee woorden. Trouwens is het niet alleen waits die we moeten benoemen maar ook zijn vrouw kathleen brennan die vanaf eind jaren 70 aan alle platen van Tom meeschrijft. Verder heeft hij altijd geweldige artiesten om zich heen zoals marc ribot (al worden die in de boekjes weinig credits gegeven). Grappig gegeven is dat ik als jonge bosbeetle Tom Waits eigenlijk leerde kennen door het "kerstliedje" jesus love never failed me yet, waar hij meezingt met zwerver. Toen ik wat jonger was werd ik erg geraakt door de zwerver die toch nog geloofde ondanks zijn toestand, en later nog zoveel meer diepte gekregen toen ik ontdekte dat jesus blood ook gewoon wijn is natuurlijk. Tom Waits was toen al iets wat ergens een zaadje had gepland maar de reden om er eens goed naar te luisteren was grappig genoeg Anouks me and tom waits, waarin zij ook het gevoel van Tom Waits goed vangt "me and tom waits on a downtown train".. Goed om deze cds weer van geur te ontdoen en ze weer vers te besnuffelen, "because I am a rain dog too".
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-6719636-1425283473-7155.jpeg.jpg)
We gaan verder met een blokje Tom Waits, wat een geweldige artiest vind ik dit zeg. In mijn platenkast stonden al 2 oudere platen in mijn cd kast beginnen we met de "island" years op het island label. De liedjes van Tom Waits zijn altijd kleine verhaaltjes waarin de meest merkwaardige dingen gebeuren, wat dat betreft is waits een soort van beatnik maar dan in de muziek. Zijn nummers hebben heel vaak een locatie ergens op een kruispunt tussen 9th en hennepin of ergens in singapore of op een verlaten straat, maar eigenlijk altijd op het kruispunt tussen een smerige matras en mooie ervaring. Dit america van burroughs, bukowski en miller komt in deze liedjes ook naar voren. Tom Waits begon op deze platen een beetje de traditie los te laten en werd muzikaal wat spannender ook schijnt het dat hij in de jaren 80 ontdekte dat je niet presee hoefde te zijn wat je zong, wel zo gezond. Verder creeert waits altijd hele eigen wereldjes wat ook te zien is in de media. Ik heb een vrij hilarisch interview boek van Tom waarin een hele grote hoeveelheid interviews met de man verzameld zijn. Los van elkaar zijn het leuke speelse interviews maar gezamelijk is het hilarisch omdat ze elkaar allemaal volledig tegenspreken. De man heeft door de jaren heen al tientallen origin stories voor hemzelf bedacht, zijn ouders zijn dan weer leraren dan weer half masochistische toneelspelers en dan weer werkloze zwervers. De interviews volgen vaak ook gewoon de verhalen die in de nummers gezongen worden maar dan verteld als persoonlijke ervaringen
Dit album rain dogs laat heel mooi ook de tekstuele sterkte van Tom Waits zien de term rain dogs slaat op honden voor wie de stad helemaal als nieuw voelt na een regenbui omdat alle geurvlaggen zijn uitgewist. Dus ze zijn en verdwaald en een beetje verloren maar ook vol positieve energie om een nieuwe stad te ontdekken. Je bent wat mij betreft een goede poeet als je mij al drie zinnen laat schrijven over twee woorden. Trouwens is het niet alleen waits die we moeten benoemen maar ook zijn vrouw kathleen brennan die vanaf eind jaren 70 aan alle platen van Tom meeschrijft. Verder heeft hij altijd geweldige artiesten om zich heen zoals marc ribot (al worden die in de boekjes weinig credits gegeven). Grappig gegeven is dat ik als jonge bosbeetle Tom Waits eigenlijk leerde kennen door het "kerstliedje" jesus love never failed me yet, waar hij meezingt met zwerver. Toen ik wat jonger was werd ik erg geraakt door de zwerver die toch nog geloofde ondanks zijn toestand, en later nog zoveel meer diepte gekregen toen ik ontdekte dat jesus blood ook gewoon wijn is natuurlijk. Tom Waits was toen al iets wat ergens een zaadje had gepland maar de reden om er eens goed naar te luisteren was grappig genoeg Anouks me and tom waits, waarin zij ook het gevoel van Tom Waits goed vangt "me and tom waits on a downtown train".. Goed om deze cds weer van geur te ontdoen en ze weer vers te besnuffelen, "because I am a rain dog too".
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Film wel gezien mooie filmquote:Op donderdag 4 februari 2021 07:40 schreef bazbo het volgende:
bazbo cd0834: Peter Gabriel - Long Walk Home
[ afbeelding ]
In 2002 verschijnt het resultaat van weer een ander project. Gabriel heeft zich bezig gehouden met de muziek voor de film The Rabbit-Proof Fence, gebaseerd op de roman Follow the rabbit-proof fence van Doris Pilkington Garimara dat weer gebaeerd is op het waargebeurde verhaal over drie Aboriginal meisjes die ontsnappen aan de hardvochtige bewoners in een klein dorp in Noordwest-Australi en een lange tocht maken door het Australische landschap naar de vrijheid. De duistere kant van de mensheid, de desolate woestijn van Australi, de strijd om overleven: het zijn prima ingredinten voor een dreigende soundtrack en dan ben je bij Gabriel aan het juiste adres. Verwacht dus (weer) geen songs, maar donkere instrumentale klanklandschappen. Ik kocht de cd op 18 juni 2002. Film nooit gezien; staat wel op mijn wensenlijstje.
heeft geen enorme impact achtergelaten maar wel mooie film niet meer dan dat. Merkwaardig stukje geschiedenis ook.
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Meneer Waits! Altijd goed!quote:Op donderdag 4 februari 2021 08:41 schreef Bosbeetle het volgende:
BBCD296
[ afbeelding ]
We gaan verder met een blokje Tom Waits, wat een geweldige artiest vind ik dit zeg. In mijn platenkast stonden al 2 oudere platen in mijn cd kast beginnen we met de "island" years op het island label. De liedjes van Tom Waits zijn altijd kleine verhaaltjes waarin de meest merkwaardige dingen gebeuren, wat dat betreft is waits een soort van beatnik maar dan in de muziek. Zijn nummers hebben heel vaak een locatie ergens op een kruispunt tussen 9th en hennepin of ergens in singapore of op een verlaten straat, maar eigenlijk altijd op het kruispunt tussen een smerige matras en mooie ervaring. Dit america van burroughs, bukowski en miller komt in deze liedjes ook naar voren. Tom Waits begon op deze platen een beetje de traditie los te laten en werd muzikaal wat spannender ook schijnt het dat hij in de jaren 80 ontdekte dat je niet presee hoefde te zijn wat je zong, wel zo gezond. Verder creeert waits altijd hele eigen wereldjes wat ook te zien is in de media. Ik heb een vrij hilarisch interview boek van Tom waarin een hele grote hoeveelheid interviews met de man verzameld zijn. Los van elkaar zijn het leuke speelse interviews maar gezamelijk is het hilarisch omdat ze elkaar allemaal volledig tegenspreken. De man heeft door de jaren heen al tientallen origin stories voor hemzelf bedacht, zijn ouders zijn dan weer leraren dan weer half masochistische toneelspelers en dan weer werkloze zwervers. De interviews volgen vaak ook gewoon de verhalen die in de nummers gezongen worden maar dan verteld als persoonlijke ervaringen
[...]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0836: Peter Gabriel - The Barry Williams Show
Eerste single van Up. De clip is destijds nauwelijks uitgezonden, vanwege het controversile karakter ervan. Het lied gaat over (Amerikaanse) talkshows vol sensatie en nou ja, kijk het clipje maar. Ik kocht de single op 21 oktober 2010 omdat er naast de radio-edit van het titelnummer ook nog wat andere versies (van albumnummers) op staan. Leuke aanvulling, moet ik hebben gedacht, maar ik draai het nooit.
Eerste single van Up. De clip is destijds nauwelijks uitgezonden, vanwege het controversile karakter ervan. Het lied gaat over (Amerikaanse) talkshows vol sensatie en nou ja, kijk het clipje maar. Ik kocht de single op 21 oktober 2010 omdat er naast de radio-edit van het titelnummer ook nog wat andere versies (van albumnummers) op staan. Leuke aanvulling, moet ik hebben gedacht, maar ik draai het nooit.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
Dit jaquote:
Semi0n is dead, long live Stress Techniques. New project: LLB - JG
http://http://llbinc.bandcamp.com/
http://http://llbinc.bandcamp.com/
bazbo cd0837: Peter Gabriel - More Than This
Een dvd-single. Ze bestaan. Ik wist het ook niet. Tot ik deze op 22 januari 2003 vond en kocht. Er staan twee audionummers op: het titelnummer (van Up) en een remix van Sky Blue. Daarnaast staat de video van The Barry Williams Show erop en een fotogalerij. Hebbeding, dus. Is na 22 januari 2003 nooit meer de kast uit gekomen. Nu wel weer.
Een dvd-single. Ze bestaan. Ik wist het ook niet. Tot ik deze op 22 januari 2003 vond en kocht. Er staan twee audionummers op: het titelnummer (van Up) en een remix van Sky Blue. Daarnaast staat de video van The Barry Williams Show erop en een fotogalerij. Hebbeding, dus. Is na 22 januari 2003 nooit meer de kast uit gekomen. Nu wel weer.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
BBCD297
De volgende en de laatste van Waits op het Island label (ik let hierop omdat mijn collectie waits ooit begon met the asylum years, en the island years, twee verzamelaars van het eerste en het tweede label, na bone machine ging hij naar anti- ). Deze plaat heet bone machine en de muziek doet ook gelijk denken dat dit toch wel op een soort rare machine gespeeld moet zijn, dit album rust heel erg op percussie en ik kan het niet helpen dat het klinkt als botjes die tegen elkaar geslagen worden... en ja dat is dus de kunst van waits weer eens door de suggestie zo goed in te pakken wordt de plaat ineens een beetje macaber terwijl technisch gezien de nummers dat niet persee zijn zowel tekstueel en muzikaal niet. Alhoewel... "were all gonna be just dirt in the ground" waarheid als een koe natuurlijk...
Vrijwel alle nummers zijn weer samen geschreven met zijn vrouw op een instrumentaaltje na en het eerste nummer. En n nummer geschreven samen met ene K. Richards 
waar hij al lang samen mee werkt, grappig dat dit eigenlijk nooit zo aan de grote klok gehangen wordt. Op zijn laatste plaat tot nu toe is die samenwerking echt heel erg uitgebouwd die halve plaat is ingespeeld door Keith geloof ik. Als een rolling stone zonder veel poeha meewerkt op je platen dan doe je iets goeds 
En dat kan ik alleen maar beamen Tom Waits doet iets goeds!
Ohja bijna vergeten andere gasten op deze plaat brain mantia en les claypool (die kennen we ergens van )
En david hidalgo van Los Lobos...
[ Bericht 3% gewijzigd door Bosbeetle op 04-02-2021 09:36:30 ]
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-501208-1370219614-6306.jpeg.jpg)
De volgende en de laatste van Waits op het Island label (ik let hierop omdat mijn collectie waits ooit begon met the asylum years, en the island years, twee verzamelaars van het eerste en het tweede label, na bone machine ging hij naar anti- ). Deze plaat heet bone machine en de muziek doet ook gelijk denken dat dit toch wel op een soort rare machine gespeeld moet zijn, dit album rust heel erg op percussie en ik kan het niet helpen dat het klinkt als botjes die tegen elkaar geslagen worden... en ja dat is dus de kunst van waits weer eens door de suggestie zo goed in te pakken wordt de plaat ineens een beetje macaber terwijl technisch gezien de nummers dat niet persee zijn zowel tekstueel en muzikaal niet. Alhoewel... "were all gonna be just dirt in the ground" waarheid als een koe natuurlijk...
Vrijwel alle nummers zijn weer samen geschreven met zijn vrouw op een instrumentaaltje na en het eerste nummer. En n nummer geschreven samen met ene K. Richards waar hij al lang samen mee werkt, grappig dat dit eigenlijk nooit zo aan de grote klok gehangen wordt. Op zijn laatste plaat tot nu toe is die samenwerking echt heel erg uitgebouwd die halve plaat is ingespeeld door Keith geloof ik. Als een rolling stone zonder veel poeha meewerkt op je platen dan doe je iets goeds En dat kan ik alleen maar beamen Tom Waits doet iets goeds!Ohja bijna vergeten andere gasten op deze plaat brain mantia en les claypool (die kennen we ergens van
)En david hidalgo van Los Lobos...
[ Bericht 3% gewijzigd door Bosbeetle op 04-02-2021 09:36:30 ]
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Oh, dat is misschien wel een van Waits' beste (uit zijn latere jaren)!
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
Ik moet zeggen dat ik heel erg een zwak heb voor de alice/blood money platen ... Helaas heb ik de black rider niet maar je moet wat te willen over hebbenquote:
Oh, dat is misschien wel een van Waits' beste (uit zijn latere jaren)!
mijn waits collectie mag nog wel groeien wat mij betreft
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
bazbo cd0838: Peter Gabriel - Hit
En nog maar weer eens een verzamelalbum. Deze dubbelcd verscheen in 2003 en doet op een andere manier recht aan het indrukwekkende oeuvre van Gabriel. Van alle albums is wat te vinden en het zijn niet alleen de hits, maar ook echt 'the best of'. En zo huppelen we van Sollsbury Hill via Sledgehammer naar Burn You Up, Burn You Down (van OVO) en van Biko via San Jacinto naar Signal To Noise. Voor de echte verzamelaar is er ook weer van alles, want er zitten wat nieuwe mixen en net iets andere versies tussen. Ik kocht dit tweenhalf uur durende carrireoverzicht op 10 april 2004 voor nog geen tientje.
Overigens toerde Gabriel in 2003 en 2004 uitgebreid (ter gelegenheid van Up en Hit) en daarvan verscheen de video/dvd Growing Up Live, een zeer indrukwekkend concert met het nodige spektakel. Hier heeft iemand de hele show op YT gezet:
En nog maar weer eens een verzamelalbum. Deze dubbelcd verscheen in 2003 en doet op een andere manier recht aan het indrukwekkende oeuvre van Gabriel. Van alle albums is wat te vinden en het zijn niet alleen de hits, maar ook echt 'the best of'. En zo huppelen we van Sollsbury Hill via Sledgehammer naar Burn You Up, Burn You Down (van OVO) en van Biko via San Jacinto naar Signal To Noise. Voor de echte verzamelaar is er ook weer van alles, want er zitten wat nieuwe mixen en net iets andere versies tussen. Ik kocht dit tweenhalf uur durende carrireoverzicht op 10 april 2004 voor nog geen tientje.
Overigens toerde Gabriel in 2003 en 2004 uitgebreid (ter gelegenheid van Up en Hit) en daarvan verscheen de video/dvd Growing Up Live, een zeer indrukwekkend concert met het nodige spektakel. Hier heeft iemand de hele show op YT gezet:
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
BBCD298
En verder met de periode op het anti- label Mule variations waar Waits het geluid van bone machine doortrekt wellicht een beetje meer lo-fi maakt, ook deze plaat zit weer bom vol verhaaltjes en mooie sfeervolle kleine montages. Wat er voor mij uitspringt is "what's he building?" een vrij muziek loos meer spoken word nummer, wat toch wel erg tot de verbeelding spreekt je ziet gewoon gelijk een gruizige buurman keuterboor voor je die zich dagenlang opsluit in een klein schuurtje en daar bouwt hij iets... maar wat? De vraag stellen is hem beantwoorden het kan niet iets goeds zijn hoor, en dan heeft hij ook nog "subscriptions to these magazine"... wat bouwt hij toch. Wederom weet Tom Waits zich meester in met een paar rake zinnen als kwaststreken toch een volledig landschap neer te zetten. 
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1365907-1351150537-8703.jpeg.jpg)
En verder met de periode op het anti- label
Mule variations waar Waits het geluid van bone machine doortrekt wellicht een beetje meer lo-fi maakt, ook deze plaat zit weer bom vol verhaaltjes en mooie sfeervolle kleine montages. Wat er voor mij uitspringt is "what's he building?" een vrij muziek loos meer spoken word nummer, wat toch wel erg tot de verbeelding spreekt je ziet gewoon gelijk een gruizige buurman keuterboor voor je die zich dagenlang opsluit in een klein schuurtje en daar bouwt hij iets... maar wat? De vraag stellen is hem beantwoorden het kan niet iets goeds zijn hoor, en dan heeft hij ook nog "subscriptions to these magazine"... wat bouwt hij toch. Wederom weet Tom Waits zich meester in met een paar rake zinnen als kwaststreken toch een volledig landschap neer te zetten. 
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Ja, ook heel gaaf.quote:
BBCD298
[...]
En verder met de periode op het anti- label
[...]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
BBCD299
In 2002 bracht Waits twee albums uit Alice en Blood Money die eerste draai ik nu. Deze is wat zoeter het zijn wederom allemaal kleine verhaaltjes, sprookjes maar wel zielige sprookjes. Neem nou alice een verhaal over een onbereikbare liefde meimerend op een bankje bij het bevroren water waar de verteller de naam alice ziet staan bevroren in de tijd. Verloren in de tijd en verdriet moet hij wel gek worden en schaatst twee keer over de naam alice om zo in het water te vallen. Verderop op de plaat vinden we nog zo'n zielepoot en wel poor edward die aan de andere kant van zijn gezicht ook gezicht heeft en geen leuk gezicht nee het was precies zijn tegenovergestelde "his devil twin" het eindigd niet mooi hij wordt zo getormenteerd dat hij zichzelf verhangt.Dit hele album zit propvol met mini sprookjes een kleine vogel die verliefd wordt op een walvis, OVerdenkingen over of er ook bloemen op het graf van een bloem liggen. Een sprookjes land wat verdacht veel op de echt wereld waar we allemaal gek zijn "yes we're all mad here!".
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1598710-1259603689.jpeg.jpg)
In 2002 bracht Waits twee albums uit Alice en Blood Money die eerste draai ik nu. Deze is wat zoeter het zijn wederom allemaal kleine verhaaltjes, sprookjes maar wel zielige sprookjes. Neem nou alice een verhaal over een onbereikbare liefde meimerend op een bankje bij het bevroren water waar de verteller de naam alice ziet staan bevroren in de tijd. Verloren in de tijd en verdriet moet hij wel gek worden en schaatst twee keer over de naam alice om zo in het water te vallen. Verderop op de plaat vinden we nog zo'n zielepoot en wel poor edward die aan de andere kant van zijn gezicht ook gezicht heeft en geen leuk gezicht nee het was precies zijn tegenovergestelde "his devil twin" het eindigd niet mooi hij wordt zo getormenteerd dat hij zichzelf verhangt.Dit hele album zit propvol met mini sprookjes een kleine vogel die verliefd wordt op een walvis, OVerdenkingen over of er ook bloemen op het graf van een bloem liggen. Een sprookjes land wat verdacht veel op de echt wereld waar we allemaal gek zijn "yes we're all mad here!".
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
BBCD300
De andere plaat uit 2002 is van een andere orde, geen verstilde violen en droevigheid hier maar de duivel neemt het over want gods away on business. Hier hoempa't het kraakt het en stampt het. We sterven in de buik van een walvis, en if there is one thing you can say about mankind there is nothing kind about men.
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-915896-1607841985-5393.jpeg.jpg)
De andere plaat uit 2002 is van een andere orde, geen verstilde violen en droevigheid hier maar de duivel neemt het over want gods away on business. Hier hoempa't het kraakt het en stampt het. We sterven in de buik van een walvis, en if there is one thing you can say about mankind there is nothing kind about men.
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
bazbo cd0839: Peter Gabriel - The Warm Up Tour Summer 2007 - 29/06/07 Amsterdam Holland
Opnieuw lijkt het een tijdje stil, maar Gabriel toert zich suf. Hij heeft de fans gevraagd wat ze tijdens concerten willen horen en daar bouwt hij dan zijn setlist op. Op 29 juni 2007 staat hij in het Westerpark in Amsterdam. Ik ben erbij. Het is een gaaf concert, ondanks dat de aanvang steeds later wordt in verband met de stromende regen. Als het dan rond negen uur of zo eindelijk wat droger is, begint het. Geen toeters en bellen, wel wat licht en een zeer goed geluid. In de band natuurlijk weer Tony Levin (b), David Rhodes (g) en Ged Lynch (d). Voor de tour zijn Richard Evans (keyboards), Angie Pollock (zang) en dochter Melanie Gabriel (zang) toegevoegd. Het concert startte gelijk goed: The Rhythm Of The Heat (van IV) en On The Air (van II). Mooi om die oudjes eens te horen. Daarna volgt een mooie dwarsdoorsnede van het oeuvre, met een paar sterke verrassingen: Lovetown bijvoorbeeld of Big Time en Lay Your Hands On Me (helaas zonder een crowdsurfende Gabriel in de regen), maar het meest opvallend is Mother Of Violence, door Melanie gezongen. De grote klappers zitten natuurlijk (bijna) aan het eind. Secret World is gruwelijk goed en tijdens de orkestrale eindpassage in afsluiter Signal To Noise heb ik kippenvel. (Maar dat kan ook van de regen en de kou zijn.) De traditionele toegiften zijn Sledgehammer, In Your Eyes en Biko. Na afloop blijf ik niet heel lang hangen, maar als ik bij het station ben, is de laatste trein vertrokken. Pas 's morgens vroeg ben ik thuis. Wat leuk is is dat Gabriel van alle concerten tijdens deze tour (die de Warm Up Summer Tour heet omdat het allemaal openluchtconcerten waren, maar hij op het podium The Rain Tour noemde omdat zo ongeveer tijdens 95% procent van de concerten regende) heeft opgenomen; de cd's waren vrij snel beschikbaar en ik bestelde natuurlijk het concert van Amsterdam. Op 6 augustus 2007 had ik de dubbelcd binnen en draaide ik hem voor het eerst. De opname is wat ruw, het is volgens mij direct via de PA in combinatie met vanaf de mengtafel, maar het klinkt goed en het is natuurlijk een geweldig souvenir. Vanzelfsprekend helemaal niets van op YT te vinden, of het moeten filmpjes uit het publiek opgenomen zijn, zoals mijn eigen filmpjes.
[ Bericht 6% gewijzigd door bazbo op 05-02-2021 11:42:27 ]
Opnieuw lijkt het een tijdje stil, maar Gabriel toert zich suf. Hij heeft de fans gevraagd wat ze tijdens concerten willen horen en daar bouwt hij dan zijn setlist op. Op 29 juni 2007 staat hij in het Westerpark in Amsterdam. Ik ben erbij. Het is een gaaf concert, ondanks dat de aanvang steeds later wordt in verband met de stromende regen. Als het dan rond negen uur of zo eindelijk wat droger is, begint het. Geen toeters en bellen, wel wat licht en een zeer goed geluid. In de band natuurlijk weer Tony Levin (b), David Rhodes (g) en Ged Lynch (d). Voor de tour zijn Richard Evans (keyboards), Angie Pollock (zang) en dochter Melanie Gabriel (zang) toegevoegd. Het concert startte gelijk goed: The Rhythm Of The Heat (van IV) en On The Air (van II). Mooi om die oudjes eens te horen. Daarna volgt een mooie dwarsdoorsnede van het oeuvre, met een paar sterke verrassingen: Lovetown bijvoorbeeld of Big Time en Lay Your Hands On Me (helaas zonder een crowdsurfende Gabriel in de regen), maar het meest opvallend is Mother Of Violence, door Melanie gezongen. De grote klappers zitten natuurlijk (bijna) aan het eind. Secret World is gruwelijk goed en tijdens de orkestrale eindpassage in afsluiter Signal To Noise heb ik kippenvel. (Maar dat kan ook van de regen en de kou zijn.) De traditionele toegiften zijn Sledgehammer, In Your Eyes en Biko. Na afloop blijf ik niet heel lang hangen, maar als ik bij het station ben, is de laatste trein vertrokken. Pas 's morgens vroeg ben ik thuis. Wat leuk is is dat Gabriel van alle concerten tijdens deze tour (die de Warm Up Summer Tour heet omdat het allemaal openluchtconcerten waren, maar hij op het podium The Rain Tour noemde omdat zo ongeveer tijdens 95% procent van de concerten regende) heeft opgenomen; de cd's waren vrij snel beschikbaar en ik bestelde natuurlijk het concert van Amsterdam. Op 6 augustus 2007 had ik de dubbelcd binnen en draaide ik hem voor het eerst. De opname is wat ruw, het is volgens mij direct via de PA in combinatie met vanaf de mengtafel, maar het klinkt goed en het is natuurlijk een geweldig souvenir. Vanzelfsprekend helemaal niets van op YT te vinden, of het moeten filmpjes uit het publiek opgenomen zijn, zoals mijn eigen filmpjes.
[ Bericht 6% gewijzigd door bazbo op 05-02-2021 11:42:27 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0840: Peter Gabriel - Scratch My Back
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 05-02-2021 11:44:42 ]
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 05-02-2021 11:44:42 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
Wat een geweldige hoes trouwens ingekleurde EM opnames van twee erythrocyten (rode bloedcellen).quote:
bazbo cd0840: Peter Gabriel - Scratch My Back
[ afbeelding ]
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Deze heb ik ook in de kast staanquote:
bazbo cd0840: Peter Gabriel - Scratch My Back
[ afbeelding ]
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
bazbo cd840: Peter Gabriel - New Blood
Het lukt dus niet echt met het project And I'll Scratch Yours, maar Peter Gabriel heeft zo veel lol in het zingen met een orkest dat hij besluit om zijn eigen werk eens in die stijl te gaan bewerken. New Blood verschijnt in 2011 en bevat een aantal Gabrielklassiekers in orkestversie. Geen gitaren, geen drums. Het begint gelijk mooi met The Rhythm Of The Heat en inderdaad: geen drums aan het eind, de grote trommelsolo speelt het orkest en hoe. Daarna volgen allerlei stukken uit het oeuvre en ik zal niet alles opnoemen maar Intruder en Wallflower zijn keuzes die n opmerkelijk zijn n verrassend goed in het orkestarrangement blijken te werken. Andere hoogtepunten zijn San Jacinto (hoe kon het ook anders), Mercy Street en Darkness (!). Her en der ook een opvallende rol voor dochter Melanie die de achtergrondzang en de vrouwelijke partijen in Don't Give Up voor haar rekening krijgt/neemt. The Nest That Sailed The Sky (het instrumentaaltje oorspronkelijk van OVO) is een indrukwekkend, bijna ambient rustpunt. Daarna volgt A Quiet Moment (= twee minuten stilte) en de plaat eindigt met huppelhitje Sollsbury Hill. Ik koop een speciale editie op 14 oktober 2011 met een tweede plaatje, waarop alles (met uitzondering van The Nest That Sailed The Sky) nog eens te horen is, maar dan in een instrumentale versie, plus er is een bonuslied: Blood Of Eden met Melanie in een hoofdrol. Interessante en mooie aanvulling op de collectie.
Het lukt dus niet echt met het project And I'll Scratch Yours, maar Peter Gabriel heeft zo veel lol in het zingen met een orkest dat hij besluit om zijn eigen werk eens in die stijl te gaan bewerken. New Blood verschijnt in 2011 en bevat een aantal Gabrielklassiekers in orkestversie. Geen gitaren, geen drums. Het begint gelijk mooi met The Rhythm Of The Heat en inderdaad: geen drums aan het eind, de grote trommelsolo speelt het orkest en hoe. Daarna volgen allerlei stukken uit het oeuvre en ik zal niet alles opnoemen maar Intruder en Wallflower zijn keuzes die n opmerkelijk zijn n verrassend goed in het orkestarrangement blijken te werken. Andere hoogtepunten zijn San Jacinto (hoe kon het ook anders), Mercy Street en Darkness (!). Her en der ook een opvallende rol voor dochter Melanie die de achtergrondzang en de vrouwelijke partijen in Don't Give Up voor haar rekening krijgt/neemt. The Nest That Sailed The Sky (het instrumentaaltje oorspronkelijk van OVO) is een indrukwekkend, bijna ambient rustpunt. Daarna volgt A Quiet Moment (= twee minuten stilte) en de plaat eindigt met huppelhitje Sollsbury Hill. Ik koop een speciale editie op 14 oktober 2011 met een tweede plaatje, waarop alles (met uitzondering van The Nest That Sailed The Sky) nog eens te horen is, maar dan in een instrumentale versie, plus er is een bonuslied: Blood Of Eden met Melanie in een hoofdrol. Interessante en mooie aanvulling op de collectie.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
Ah dat zal een witte bloedcel zijn die lijken wat meer op elkaar dus moeilijker te "pinpointen"
die lijken wat meer op elkaar dus moeilijker te "pinpointen"
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
bazbo cd0842: Peter Gabriel - New Blood - Live in London
Op 17 september 2010 zit ik in het Gelredome. Op een enorm breed podium zit het New Blood Orchestra en ervoor zingt Peter Gabriel. De eerste helft van het concert is de gehele Scratch My Back; na de pauze krijgen we de Gabrielklassiekers. Het geluid is niet heel goed, het publiek zit veel te breeduit waardoor we geen f*ck zien en dus noodgedwongen naar de schermen moeten kijken, maar wat Gabriel en zijn orkest brengen, dat is groots. Er is ook niet heel veel te zien aan een zingende man en een orkest, dus op de achtergrond zijn veel animaties te zien, die perfect passen. Gabriel is goed bij stem en hij krijgt vrouwelijke vocale hulp van Ane Brun (die ook het korte voorprogramma heeft verzorgd) en dochter Melanie. Die tweede set begint gelijk met San Jacinto en Digging In The Dirt, dus ik ben tevreden. Daarna volgen zeer mooie vertolkingen van onder andere Signal To Noise, Downside Up en Washing Of The Water Ik ben zeer onder de indruk van My Body Is A Cage, Intruder en Red Rain. Na de toegiften (In Your Eyes en Don't Give Up) zwaait het orkest ons uit met het instrumentale en hemelse The Nest That Sailed The Sky. Ondanks dat het geluid dus niet zo heel goed was en we niet zo veel konden zien, ben ik toch blij dat ik ben gegaan. Nog blijer word ik als anderhalf jaar later dit boekwerk dat New Blood - Live in London heet verschijnt. Het is de Deluxe Edition met een bluray en dvd met daarop het hele concert in Londen van eind 2010, plus New Blood op cd en een uittreksel van het concert op een tweede cd. Dit concert kent een andere setlijst: de stukken van Scratch My Back en New Blood staan wat door elkaar, waardoor je wat meer afwisseling krijgt. Bovendien speelt het orkest lang niet alles van Scratch; de nadruk ligt op het eigen werk van Gabriel. Het concert begint zelfs met Intruder en vreemd genoeg zit Biko halverwege. Alles is schitterend gefilmd, je kunt de haren in Gabriels sik tellen en het geluid is natuurlijk superb surround. Fraai souvenir.
Paar van mijn foto's:
Op 17 september 2010 zit ik in het Gelredome. Op een enorm breed podium zit het New Blood Orchestra en ervoor zingt Peter Gabriel. De eerste helft van het concert is de gehele Scratch My Back; na de pauze krijgen we de Gabrielklassiekers. Het geluid is niet heel goed, het publiek zit veel te breeduit waardoor we geen f*ck zien en dus noodgedwongen naar de schermen moeten kijken, maar wat Gabriel en zijn orkest brengen, dat is groots. Er is ook niet heel veel te zien aan een zingende man en een orkest, dus op de achtergrond zijn veel animaties te zien, die perfect passen. Gabriel is goed bij stem en hij krijgt vrouwelijke vocale hulp van Ane Brun (die ook het korte voorprogramma heeft verzorgd) en dochter Melanie. Die tweede set begint gelijk met San Jacinto en Digging In The Dirt, dus ik ben tevreden. Daarna volgen zeer mooie vertolkingen van onder andere Signal To Noise, Downside Up en Washing Of The Water Ik ben zeer onder de indruk van My Body Is A Cage, Intruder en Red Rain. Na de toegiften (In Your Eyes en Don't Give Up) zwaait het orkest ons uit met het instrumentale en hemelse The Nest That Sailed The Sky. Ondanks dat het geluid dus niet zo heel goed was en we niet zo veel konden zien, ben ik toch blij dat ik ben gegaan. Nog blijer word ik als anderhalf jaar later dit boekwerk dat New Blood - Live in London heet verschijnt. Het is de Deluxe Edition met een bluray en dvd met daarop het hele concert in Londen van eind 2010, plus New Blood op cd en een uittreksel van het concert op een tweede cd. Dit concert kent een andere setlijst: de stukken van Scratch My Back en New Blood staan wat door elkaar, waardoor je wat meer afwisseling krijgt. Bovendien speelt het orkest lang niet alles van Scratch; de nadruk ligt op het eigen werk van Gabriel. Het concert begint zelfs met Intruder en vreemd genoeg zit Biko halverwege. Alles is schitterend gefilmd, je kunt de haren in Gabriels sik tellen en het geluid is natuurlijk superb surround. Fraai souvenir.
Paar van mijn foto's:
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0843: Peter Gabriel - Live Blood
Voor iedereen die bovenstaande Deluxe Edition een beetje te veel van het goede vind, is er in 2012 een dubbelcd met daarop het hele concert van 23 en 24 maart 2011 in O2 in Londen. In de Deluxe zit alleen een uittreksel op n enkele cd, dus ik koop deze Live Blood ook en dat doe ik op 7 juni 2012. Van Scratch zijn nog maar vier liedjes te horen, de rest van het concert zit propvol met Gabriels eigen werk en nogmaals: dat doet het uitzonderlijk goed in deze orkestrale omgeving.
Voor iedereen die bovenstaande Deluxe Edition een beetje te veel van het goede vind, is er in 2012 een dubbelcd met daarop het hele concert van 23 en 24 maart 2011 in O2 in Londen. In de Deluxe zit alleen een uittreksel op n enkele cd, dus ik koop deze Live Blood ook en dat doe ik op 7 juni 2012. Van Scratch zijn nog maar vier liedjes te horen, de rest van het concert zit propvol met Gabriels eigen werk en nogmaals: dat doet het uitzonderlijk goed in deze orkestrale omgeving.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0844: Peter Gabriel & various artists - Scratch My Back / And I'll Scratch Yours
Leek het project Scratch My Back / And I'll Scratch Yours mislukt in 2011, in 2013 komt deze dubbelaar uit. Op het eerste plaatje staat Scratch My Back (en die had ik al) waarop Gabriel liederen van anderen vertolkt (met begeleiding van orkest) en op het tweede plaatje vinden we anderen die werken van Gabriel spelen en zingen: And I'll Scratch Yours. Kennelijk druppelde er tussen 2010 en 2013 nog voldoende spul binnen om een cd mee te vullen. Het eerste plaatje had ik al (zie hiervoor) en het tweede leek me toch interessant, dus kocht ik de dubbelaar op 24 september 2013. Er is ook een enkele And I'll Scratch Yours, maar ik vond het leuker om het project in n set te hebben. Het tweede plaatje trapt af met David Byrne die een leuke vertolking van I Don't Remember neerzet en daarna komen nog elf artiesten die ieder iets van Gabriel spelen. Sommige pogingen vind ik zeer geslaagd, andere ervaar ik als beduidend minder gelukt. Zo vind ik Randy Newman, Brian Eno en Lou Reed goed bezig (blijven Byrne en Newman (Big Time!) nog dicht bij het origineel; wat Eno en Reed met respectievelijk Mother Of Violence en Solsbury Hill doen grenst aan het duistere en avant garde), aan de andere kant hoor ik (ver)prutswerk van Elbow en Paul Simon. Maar in z'n geheel is het best vermakelijk. Draai dit niet heel vaak.
Leek het project Scratch My Back / And I'll Scratch Yours mislukt in 2011, in 2013 komt deze dubbelaar uit. Op het eerste plaatje staat Scratch My Back (en die had ik al) waarop Gabriel liederen van anderen vertolkt (met begeleiding van orkest) en op het tweede plaatje vinden we anderen die werken van Gabriel spelen en zingen: And I'll Scratch Yours. Kennelijk druppelde er tussen 2010 en 2013 nog voldoende spul binnen om een cd mee te vullen. Het eerste plaatje had ik al (zie hiervoor) en het tweede leek me toch interessant, dus kocht ik de dubbelaar op 24 september 2013. Er is ook een enkele And I'll Scratch Yours, maar ik vond het leuker om het project in n set te hebben. Het tweede plaatje trapt af met David Byrne die een leuke vertolking van I Don't Remember neerzet en daarna komen nog elf artiesten die ieder iets van Gabriel spelen. Sommige pogingen vind ik zeer geslaagd, andere ervaar ik als beduidend minder gelukt. Zo vind ik Randy Newman, Brian Eno en Lou Reed goed bezig (blijven Byrne en Newman (Big Time!) nog dicht bij het origineel; wat Eno en Reed met respectievelijk Mother Of Violence en Solsbury Hill doen grenst aan het duistere en avant garde), aan de andere kant hoor ik (ver)prutswerk van Elbow en Paul Simon. Maar in z'n geheel is het best vermakelijk. Draai dit niet heel vaak.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0845: Peter Gabriel - Back To Front
Om de vijfentwintigste verjaardag van het album So te vieren, gaat Peter Gabriel op toernee. Op 21 en 22 oktober 2013 staat hij in de O2 in Londen. Leuke is dat de band die Gabriel meeneemt dezelfde is als tijdens de 1986- en 1987-toernee n dat hij het complete album van voor naar achteren speelt. Zelf kon ik door omstandigheden niet naar een concert, dus ik was blij dat in maart 2014 de concertfilm te zien was in de bioscoop. Ik zag hem in Arnhem. Ng blijer werd ik toen ik op 1 juli 2014 deze prachtige set kon aanschaffen. Er zitten twee blurays in en twee cd's. Op de eerste bluray staat het complete concert; op de tweede de bioscoopfilm (niet het hele concert en tussen de stukken door zitten interviews met Gabriel en de bandleden). Zoals we van Gabriel gewend zijn is het gebodene op het podium iets bijzonders. Het begint heel kaal met Gabriel op piano en in de volgende paar nummers komt er steeds meer bij (beetje zoals Talking Heads' Stop Making Sense) en ook het decor bouwt steeds verder op. Sterker nog: het decor is steeds meer onderdeel van het optreden. De setlijst is ijzersterk: opener Daddy Long Legs is nieuw, daarna spaarzaam gearrangeerde versies van Come Talk To Me, Shock The Monkey en Family Snapshot en tijdens Digging In The Dirt is de band compleet: Tony Levin, David Rhodes, David Sancious, Manu Katch en twee achtergrondzangeressen. Secret World is zoals gebruikelijk indrukwekkend, The Family And The Fishing Net maakt een opvallende rentre, de beweegbare lichtmasten belagen Gabriel tijdens No Self Control en nieuweling Show Yourself is een rustpuntje. Dan volgt So. Vooral We Do What We're Told maakt indruk vanwege de bewegende lichtmasten die personages worden. Na So komen er twee toegiften: The Tower That Ate People en natuurlijk Biko. Op de twee cd's staat het hele concert. Een schitterend concert.
Om de vijfentwintigste verjaardag van het album So te vieren, gaat Peter Gabriel op toernee. Op 21 en 22 oktober 2013 staat hij in de O2 in Londen. Leuke is dat de band die Gabriel meeneemt dezelfde is als tijdens de 1986- en 1987-toernee n dat hij het complete album van voor naar achteren speelt. Zelf kon ik door omstandigheden niet naar een concert, dus ik was blij dat in maart 2014 de concertfilm te zien was in de bioscoop. Ik zag hem in Arnhem. Ng blijer werd ik toen ik op 1 juli 2014 deze prachtige set kon aanschaffen. Er zitten twee blurays in en twee cd's. Op de eerste bluray staat het complete concert; op de tweede de bioscoopfilm (niet het hele concert en tussen de stukken door zitten interviews met Gabriel en de bandleden). Zoals we van Gabriel gewend zijn is het gebodene op het podium iets bijzonders. Het begint heel kaal met Gabriel op piano en in de volgende paar nummers komt er steeds meer bij (beetje zoals Talking Heads' Stop Making Sense) en ook het decor bouwt steeds verder op. Sterker nog: het decor is steeds meer onderdeel van het optreden. De setlijst is ijzersterk: opener Daddy Long Legs is nieuw, daarna spaarzaam gearrangeerde versies van Come Talk To Me, Shock The Monkey en Family Snapshot en tijdens Digging In The Dirt is de band compleet: Tony Levin, David Rhodes, David Sancious, Manu Katch en twee achtergrondzangeressen. Secret World is zoals gebruikelijk indrukwekkend, The Family And The Fishing Net maakt een opvallende rentre, de beweegbare lichtmasten belagen Gabriel tijdens No Self Control en nieuweling Show Yourself is een rustpuntje. Dan volgt So. Vooral We Do What We're Told maakt indruk vanwege de bewegende lichtmasten die personages worden. Na So komen er twee toegiften: The Tower That Ate People en natuurlijk Biko. Op de twee cd's staat het hele concert. Een schitterend concert.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0846: Peter Gabriel - Rated PG
Ter gelegenheid van Record Store Day brengt Peter Gabriel in 2019 een elpee met daarop tien liedjes die ooit eens te horen waren in een film. Ik vond de elpee op Record Store Day 2019 niet in mijn plaatselijke platenwinkel(s), maar meer dan een half jaar later gelukkig wel in een andere plaatselijke platenwinkel. En nog weer een half jaar later brengt Gabriel, voor iedereen die de vinylversie heeft moeten missen, het album uit op cd. Ik koop die cd op 20 juni 2020, omdat ik voor het gemak liever een cd dan een elpee draai. De plaat opent met That'll Do, waarop ook Paddy Maloney (van The Chieftains) mee doet. Ook horen we The Book Of Love, dat ook al eens op Scratch My Back stond, zij het in een andere versie. Op Taboo horen we niet de stem van Gabriel, maar die van de al tijden overleden Nusrat Fateh Ali Khan. En verder valt Walk Through The Fire op, een stuk dat in een eerdere versie op single verscheen in 1984 en verder nog te vinden is op de 12" van Red Rain. De plaat sluit af met een versie van In Your Eyes. Leuke verzameling. Rijtje Gabriel voorbij.
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:27:55 ]
Ter gelegenheid van Record Store Day brengt Peter Gabriel in 2019 een elpee met daarop tien liedjes die ooit eens te horen waren in een film. Ik vond de elpee op Record Store Day 2019 niet in mijn plaatselijke platenwinkel(s), maar meer dan een half jaar later gelukkig wel in een andere plaatselijke platenwinkel. En nog weer een half jaar later brengt Gabriel, voor iedereen die de vinylversie heeft moeten missen, het album uit op cd. Ik koop die cd op 20 juni 2020, omdat ik voor het gemak liever een cd dan een elpee draai. De plaat opent met That'll Do, waarop ook Paddy Maloney (van The Chieftains) mee doet. Ook horen we The Book Of Love, dat ook al eens op Scratch My Back stond, zij het in een andere versie. Op Taboo horen we niet de stem van Gabriel, maar die van de al tijden overleden Nusrat Fateh Ali Khan. En verder valt Walk Through The Fire op, een stuk dat in een eerdere versie op single verscheen in 1984 en verder nog te vinden is op de 12" van Red Rain. De plaat sluit af met een versie van In Your Eyes. Leuke verzameling. Rijtje Gabriel voorbij.
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:27:55 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0847: Rory Gallagher - Irish Tour
Ik hoorde de dubbelelpee Irish Tour '74 voor het eerst ergens begin of halverwege de jaren tachtig en kon hem op een cassettebandje opnemen. Dat bandje heb ik helemaal grijs gedraaid, tot het kapot ging. Alle jaren nadien heb ik in mijn achterhoofd gehouden dat ik de plaat nog een keer wil hebben en op 29 september 1998 vind ik een in dat jaar uitgebrachte heruitgave op cd, die ik gelijk koop. Voor nog geen tientje (gulden, h). Ik knal hem nog geregeld door het huis heen, want jongejongejonge, wat een grandioze plaat is dit. Ik heb verder helemaal niks van Rory, maar deze vind ik geweldig. Ik weet nog goed dat ik als knaapje voor het eerst de opener Cradle Rock hoorde en helemaal uit mijn plaat ging. Daarna slechts meer klappers, al moet ik zeggen dat het op de vierde plaatkant een beetje inzakt, maar ja dat was in de studio en de bluesrock van Rory was het beste live (en dat vond hij zelf ook). Zeer goede band had hij om zich heen, ook nog eens: Gary McAvoy op bas, Rod De'Ath op drums en de fenomenale Lou Martin op elektrische piano en orgel. Er bestaat ook een dikke doos met daarin meer van de (Noord-)Ierse concerten uit 1974, plus een concertfilm ervan. 's Kijken of ik die ooit nog eens kan bemachtigen. Want Tattoo'd Lady, As The Crow Flies, A Million Miles Away en vooruit Walk On Hot Coals ook: heerlijk.
[ Bericht 4% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:58:48 ]
Ik hoorde de dubbelelpee Irish Tour '74 voor het eerst ergens begin of halverwege de jaren tachtig en kon hem op een cassettebandje opnemen. Dat bandje heb ik helemaal grijs gedraaid, tot het kapot ging. Alle jaren nadien heb ik in mijn achterhoofd gehouden dat ik de plaat nog een keer wil hebben en op 29 september 1998 vind ik een in dat jaar uitgebrachte heruitgave op cd, die ik gelijk koop. Voor nog geen tientje (gulden, h). Ik knal hem nog geregeld door het huis heen, want jongejongejonge, wat een grandioze plaat is dit. Ik heb verder helemaal niks van Rory, maar deze vind ik geweldig. Ik weet nog goed dat ik als knaapje voor het eerst de opener Cradle Rock hoorde en helemaal uit mijn plaat ging. Daarna slechts meer klappers, al moet ik zeggen dat het op de vierde plaatkant een beetje inzakt, maar ja dat was in de studio en de bluesrock van Rory was het beste live (en dat vond hij zelf ook). Zeer goede band had hij om zich heen, ook nog eens: Gary McAvoy op bas, Rod De'Ath op drums en de fenomenale Lou Martin op elektrische piano en orgel. Er bestaat ook een dikke doos met daarin meer van de (Noord-)Ierse concerten uit 1974, plus een concertfilm ervan. 's Kijken of ik die ooit nog eens kan bemachtigen. Want Tattoo'd Lady, As The Crow Flies, A Million Miles Away en vooruit Walk On Hot Coals ook: heerlijk.
[ Bericht 4% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:58:48 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
cd0848: Gandalf - Journey To An Imaginary Land
Het gaat hier niet om het personage uit de boeken van J.R.R. Tolkien of uit de films van Peter Jackson. Heinz Strobl is een Oostenrijkse muzikant, die zich in 1980 opsluit in zijn studio en er na een paar weken uitkomt met dit album. Hij heeft alle muziek gecomponeerd, gearrangeerd, gespeeld, opgenomen en gemixt. Hij speelt akoestische en elektrische gitaren, piano en synthesizers, drums en percussie. Zijn muziek is atmosferisch, melodieus, instrumentaal en bijzonder beeldend. Ondanks de elektronica voelt het materiaal zeer organisch en natuurlijk aan. Tegenwoordig rekent men Gandalf tot de New Age, maar daarmee doe je zijn eerste acht tien platen echt te kort, die hebben namelijk een 'prog'achtig element. Ik ontdekte zijn werk ergens in 1986 of 1987 en ik heb deze elpee op vinyl. Veel gedraaid. Heel veel gedraaid. Ik had het nooit op cd terug kunnen vinden, dus greep af en toe terug naar mijn prima klinkende vinyl. In 2017 verscheen de plaat in een mooie remaster op cd en die kocht ik natuurlijk gelijk. Op 30 januari 2017 was dat. Mooi!
Het gaat hier niet om het personage uit de boeken van J.R.R. Tolkien of uit de films van Peter Jackson. Heinz Strobl is een Oostenrijkse muzikant, die zich in 1980 opsluit in zijn studio en er na een paar weken uitkomt met dit album. Hij heeft alle muziek gecomponeerd, gearrangeerd, gespeeld, opgenomen en gemixt. Hij speelt akoestische en elektrische gitaren, piano en synthesizers, drums en percussie. Zijn muziek is atmosferisch, melodieus, instrumentaal en bijzonder beeldend. Ondanks de elektronica voelt het materiaal zeer organisch en natuurlijk aan. Tegenwoordig rekent men Gandalf tot de New Age, maar daarmee doe je zijn eerste acht tien platen echt te kort, die hebben namelijk een 'prog'achtig element. Ik ontdekte zijn werk ergens in 1986 of 1987 en ik heb deze elpee op vinyl. Veel gedraaid. Heel veel gedraaid. Ik had het nooit op cd terug kunnen vinden, dus greep af en toe terug naar mijn prima klinkende vinyl. In 2017 verscheen de plaat in een mooie remaster op cd en die kocht ik natuurlijk gelijk. Op 30 januari 2017 was dat. Mooi!
![Gandalf - Foreign Landscape - [Journey to an Imaginary Land]](https://i.ytimg.com/vi/gsgnylf4GqY/0.jpg)
![Gandalf - The Peaceful Village - Including The Dance of Joy [Journey to an Imaginary Land]](https://i.ytimg.com/vi/3oisBZTyyD8/0.jpg)
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0849: Gandalf - Visions
Twee jaar later komt Gandalf met een opvolger. Visions (1982) gaat door in dezelfde lijn, zij het dat Strobl wat gastmuzikanten inzet, waardoor het geluidsspectrum ietsiepietsie breder wordt. Nu horen we ook tabla (die Gandalf op latere platen zelf zal gaan spelen) en fluit (Robert Julian Horky is ook op volgende platen te horen). Verder is het vooral meer van hetzelfde geluid en dezelfde sfeer. Dit album heb ik niet op vinyl, maar op 31 oktober 1989 vond ik een cd-uitgave uit dat jaar. Ook mooi, weer. Helaas niets van te vinden op YT, wel het complete album. Welja.
Twee jaar later komt Gandalf met een opvolger. Visions (1982) gaat door in dezelfde lijn, zij het dat Strobl wat gastmuzikanten inzet, waardoor het geluidsspectrum ietsiepietsie breder wordt. Nu horen we ook tabla (die Gandalf op latere platen zelf zal gaan spelen) en fluit (Robert Julian Horky is ook op volgende platen te horen). Verder is het vooral meer van hetzelfde geluid en dezelfde sfeer. Dit album heb ik niet op vinyl, maar op 31 oktober 1989 vond ik een cd-uitgave uit dat jaar. Ook mooi, weer. Helaas niets van te vinden op YT, wel het complete album. Welja.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0850: Gandalf - To Another Horizon
Ergens in 1986 of 1987 ontdekte ik dus het werk van Gandalf. Geen idee meer hoe ik eraan kom, maar dit was de eerste elpee van hem die ik hoorde en kocht. Ik vermoed dat ik viel voor de mix van akoestisch en elektronica met (veel) progressive rockinvloeden. Denk aan Tangerine Dream met Mike Oldfield in de band, zoiets. Dit vind ik dan ook nog altijd een steengoede plaat. Met muziek vertelt Gandalf het verhaal van een volk dat nadat zij de aarde heeft uitgeput op zoek gaat naar een nieuwe wereld en uiteindelijk gelouterd terugkeert op aarde en die weet te redden van de ecologische ondergang. Jazeker, dat was toen al actueel. Deze plaat klinkt veel 'zwaarder' dan de vorige twee, enige bombast is niet van de lucht en de elektrische gitaar snijdt af en toe fijn door de ziel. Gelukkig verscheen er in 2016 een remaster, die ik kocht op 25 juli van dat jaar.
Ergens in 1986 of 1987 ontdekte ik dus het werk van Gandalf. Geen idee meer hoe ik eraan kom, maar dit was de eerste elpee van hem die ik hoorde en kocht. Ik vermoed dat ik viel voor de mix van akoestisch en elektronica met (veel) progressive rockinvloeden. Denk aan Tangerine Dream met Mike Oldfield in de band, zoiets. Dit vind ik dan ook nog altijd een steengoede plaat. Met muziek vertelt Gandalf het verhaal van een volk dat nadat zij de aarde heeft uitgeput op zoek gaat naar een nieuwe wereld en uiteindelijk gelouterd terugkeert op aarde en die weet te redden van de ecologische ondergang. Jazeker, dat was toen al actueel. Deze plaat klinkt veel 'zwaarder' dan de vorige twee, enige bombast is niet van de lucht en de elektrische gitaar snijdt af en toe fijn door de ziel. Gelukkig verscheen er in 2016 een remaster, die ik kocht op 25 juli van dat jaar.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0851: Gandalf - Magic Theatre
Deze heb ik ook op vinyl en jarenlang vond ik het een mindere Gandalfplaat, maar sinds ik de remaster op cd uit 2016 heb en hem regelmatig beluister, moet ik mijn mening bijstellen. Ik kocht die remaster overigens ook op 25 juli 2016, want hij kwam tegelijkertijd uit met To Another Horizon. Waar To Another Horizon bij vlagen wat rauw en ongepolijst klinkt (en dus zeer naar mijn smaak), is Magic Theatre (ook oorspronkelijk uit 1983) meer uitgebalanceerd en misschien wel wat te vlakwarm. Toch staat er zeer mooi spul op. De plaat heeft wederom een verhaal, dit keer gebaseerd op het boek Steppenwolf van Hermann Hesse. Ieder stuk heeft de titel van een deur naar een andere kamer met een eigen karakter. De Entrance start met geloopte basfluit en daaroverheen gaat dan zo'n typische Gandalfmelodie. Daarna komen allerlei andere deuren aan bod en het is vooral het lange 2nd Door / Castles Of Sand dat mijn proghart sneller doet slaan. Opnieuw een mooie mix tussen akoestisch en elektrisch, tussen zoet en bombast. Net als op To Another Horizon zet Heinz Strobl naast zijn eigen gitaren, sitar, percussie en toetsen wat andere muzikanten in: Egon Grger op drums, Robert Julian Horky op fluit en Peter Aschenbrenner op saxofoon en piano. Op YT een enkel stuk te vinden n de gehele plaat.
Deze heb ik ook op vinyl en jarenlang vond ik het een mindere Gandalfplaat, maar sinds ik de remaster op cd uit 2016 heb en hem regelmatig beluister, moet ik mijn mening bijstellen. Ik kocht die remaster overigens ook op 25 juli 2016, want hij kwam tegelijkertijd uit met To Another Horizon. Waar To Another Horizon bij vlagen wat rauw en ongepolijst klinkt (en dus zeer naar mijn smaak), is Magic Theatre (ook oorspronkelijk uit 1983) meer uitgebalanceerd en misschien wel wat te vlakwarm. Toch staat er zeer mooi spul op. De plaat heeft wederom een verhaal, dit keer gebaseerd op het boek Steppenwolf van Hermann Hesse. Ieder stuk heeft de titel van een deur naar een andere kamer met een eigen karakter. De Entrance start met geloopte basfluit en daaroverheen gaat dan zo'n typische Gandalfmelodie. Daarna komen allerlei andere deuren aan bod en het is vooral het lange 2nd Door / Castles Of Sand dat mijn proghart sneller doet slaan. Opnieuw een mooie mix tussen akoestisch en elektrisch, tussen zoet en bombast. Net als op To Another Horizon zet Heinz Strobl naast zijn eigen gitaren, sitar, percussie en toetsen wat andere muzikanten in: Egon Grger op drums, Robert Julian Horky op fluit en Peter Aschenbrenner op saxofoon en piano. Op YT een enkel stuk te vinden n de gehele plaat.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0852: Gandalf - More Than Just A Seagull
Dit is de soundtrack van iets, maar wat? Volgens mij geen film, maar een theaterstuk of ballet. En waar het werd opgevoerd: ook al geen idee. Het is ook helemaal niet belangrijk, want het gaat om de muziek op deze cd. Blijkt dat dit al in 1983 op elpee is verschenen, maar ik hoorde er voor het eerst van op 28 januari 1989, toen ik de cd-versie (uit 1988) in een platenwinkel vond. Op de oorspronkelijke elpee slechts vier lange stukken, hier uitgebreid met een live opgenomen medley Sky, Sea And Me op akoestische gitaar; dat medley is in 1986 vastgelegd in Amsterdam, nota bene. De muziek, genspireerd op het boek over Jonathan Livingston Seagull, is breed uitgesponnen en atmosferisch. Naast de akoestische gitaren, synthesizers en percussie horen we ook veel zeegeluiden, die bijdragen aan het filmische effect. Gandalf maakte deze soundtrack geheel in zijn eentje. Ik vind het mooi, maar ik denk dat velen het wat te zweverig vinden. Dat live medley past er eigenlijk niet zo heel goed tussen; nu staat het ergens in het midden van de tracklijst, beter was geweest als het helemaal aan het eind zat als bonus, maar andere kant zorgt het nu wel voor afwisseling.
Dit is de soundtrack van iets, maar wat? Volgens mij geen film, maar een theaterstuk of ballet. En waar het werd opgevoerd: ook al geen idee. Het is ook helemaal niet belangrijk, want het gaat om de muziek op deze cd. Blijkt dat dit al in 1983 op elpee is verschenen, maar ik hoorde er voor het eerst van op 28 januari 1989, toen ik de cd-versie (uit 1988) in een platenwinkel vond. Op de oorspronkelijke elpee slechts vier lange stukken, hier uitgebreid met een live opgenomen medley Sky, Sea And Me op akoestische gitaar; dat medley is in 1986 vastgelegd in Amsterdam, nota bene. De muziek, genspireerd op het boek over Jonathan Livingston Seagull, is breed uitgesponnen en atmosferisch. Naast de akoestische gitaren, synthesizers en percussie horen we ook veel zeegeluiden, die bijdragen aan het filmische effect. Gandalf maakte deze soundtrack geheel in zijn eentje. Ik vind het mooi, maar ik denk dat velen het wat te zweverig vinden. Dat live medley past er eigenlijk niet zo heel goed tussen; nu staat het ergens in het midden van de tracklijst, beter was geweest als het helemaal aan het eind zat als bonus, maar andere kant zorgt het nu wel voor afwisseling.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0853: Gandalf featuring Steve Hackett - Gallery Of Dreams plus Live!
Maar inderdaad, na 1990 ging Gandalf inderdaad nogal de new agekant op en maakte voornamelijk wat zweverige relaxmuziek. Niet erg, maar na From Source To Sea (de laatste echt mooie en melodieuze lichte progplaat) uit 1988 hield ik op met het kopen van zijn elpees. Misschien had ik in 1992 een uitzondering moeten maken voor het album Gallery Of Dreams, wand die kan zich meten met het oudere werk van de Oostenrijkse instrumentalist. De plaat bevat zacht in het gehoor liggende melodieuze muziek, voornamelijk piano, synthesizer en gitaren, met hier en daar een wat exposiever stukje. Van zijn oude begeleidende muzikanten is alleen Robert Julian Horky op fluit over en daarnaast horen we in een enkel liedje Tracy Hitchings zingen. Echter, in maar liefst zes nummers krijgt hij hulp van een bijzondere gast: ene meneer Steve Hackett. De plaat is redelijk succesvol en op 10 maart 1992 treedt Gandalf op in de Opera van Wenen, met een begeleidingsband bestaande uit Peter Aschenbrenner op piano, Erich Buchebner op bas en Toni Mhlhofer op drums. En waarlijk: Steve Hackett komt een paar deunen meespelen en mag zelf schitteren in Genesisklassier In That Quiet Earth en zijn eigen solostukje Horizons. Daarnaast horen we materiaal van Gallery Of Dreams en er is aandacht voor de wat symfoperiode (lees: de oude platen) van Gandalf. Natuurlijk stond de opnameapparatuur klaar, maar pas in 2012 verscheen het concert in twee delen op de markt. Datzelfde jaar kwam er een set uit met daarin n Gallery Of Dreams en de twee Live!-cd's. Die kocht ik op 5 oktober 2015. Mooi setje, dit draai ik geregeld.
Maar inderdaad, na 1990 ging Gandalf inderdaad nogal de new agekant op en maakte voornamelijk wat zweverige relaxmuziek. Niet erg, maar na From Source To Sea (de laatste echt mooie en melodieuze lichte progplaat) uit 1988 hield ik op met het kopen van zijn elpees. Misschien had ik in 1992 een uitzondering moeten maken voor het album Gallery Of Dreams, wand die kan zich meten met het oudere werk van de Oostenrijkse instrumentalist. De plaat bevat zacht in het gehoor liggende melodieuze muziek, voornamelijk piano, synthesizer en gitaren, met hier en daar een wat exposiever stukje. Van zijn oude begeleidende muzikanten is alleen Robert Julian Horky op fluit over en daarnaast horen we in een enkel liedje Tracy Hitchings zingen. Echter, in maar liefst zes nummers krijgt hij hulp van een bijzondere gast: ene meneer Steve Hackett. De plaat is redelijk succesvol en op 10 maart 1992 treedt Gandalf op in de Opera van Wenen, met een begeleidingsband bestaande uit Peter Aschenbrenner op piano, Erich Buchebner op bas en Toni Mhlhofer op drums. En waarlijk: Steve Hackett komt een paar deunen meespelen en mag zelf schitteren in Genesisklassier In That Quiet Earth en zijn eigen solostukje Horizons. Daarnaast horen we materiaal van Gallery Of Dreams en er is aandacht voor de wat symfoperiode (lees: de oude platen) van Gandalf. Natuurlijk stond de opnameapparatuur klaar, maar pas in 2012 verscheen het concert in twee delen op de markt. Datzelfde jaar kwam er een set uit met daarin n Gallery Of Dreams en de twee Live!-cd's. Die kocht ik op 5 oktober 2015. Mooi setje, dit draai ik geregeld.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0854: Gandalf's Fist - The Clockwork Fable
Dit album wordt in 2016 groots aangekondigd in de Britse progwereld. De naam van de band zegt me niet zo veel, maar het gegeven dat het Britse kwartet (Dean Marsh, Luke Severn, Stefan Hepe en Christopher Ewen) een conceptplaat cq. rockopera heeft gemaakt met een duister verhaal over een wereld in de riolen van een metropool ergens op onze aarde en met een enorme gastenlijst aan zingende en sprekende karakters, dat trekt me wel. Zonder dat ik er ook maar iets van heb beluisterd, koop ik op 23 mei 2016 deze driedubbelcd. En ik ben onder de indruk. Op die gastenlijst staan namen als die van Arjan Lucassen en Matt Stevens. De muziek is vrij lichte progrock, melodieus, bij vlagen bombastisch, met hier en daar een instrumentale uitspatting van gitaren en toetsen, bij andere vlagen richting de hard rock en ja, soms horen we een donderend koor. Korte en lange instrumentale en vocale stukken worden afgewisseld met korte en lange mono- en dialogen, die samen het verhaal vertellen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik van het verhaal nog niet heel veel heb begrepen en dat komt doordat ik de plaat sinds ik hem heb niet heel veel heb gedraaid. Drienhalf uur is nogal een lange ruk. Toch staat er geweldig spul op, constateer ik nu maar weer eens. Deze monsterproductie verdient de aandacht, dus van mij zult u even geen last hebben.
Dit album wordt in 2016 groots aangekondigd in de Britse progwereld. De naam van de band zegt me niet zo veel, maar het gegeven dat het Britse kwartet (Dean Marsh, Luke Severn, Stefan Hepe en Christopher Ewen) een conceptplaat cq. rockopera heeft gemaakt met een duister verhaal over een wereld in de riolen van een metropool ergens op onze aarde en met een enorme gastenlijst aan zingende en sprekende karakters, dat trekt me wel. Zonder dat ik er ook maar iets van heb beluisterd, koop ik op 23 mei 2016 deze driedubbelcd. En ik ben onder de indruk. Op die gastenlijst staan namen als die van Arjan Lucassen en Matt Stevens. De muziek is vrij lichte progrock, melodieus, bij vlagen bombastisch, met hier en daar een instrumentale uitspatting van gitaren en toetsen, bij andere vlagen richting de hard rock en ja, soms horen we een donderend koor. Korte en lange instrumentale en vocale stukken worden afgewisseld met korte en lange mono- en dialogen, die samen het verhaal vertellen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik van het verhaal nog niet heel veel heb begrepen en dat komt doordat ik de plaat sinds ik hem heb niet heel veel heb gedraaid. Drienhalf uur is nogal een lange ruk. Toch staat er geweldig spul op, constateer ik nu maar weer eens. Deze monsterproductie verdient de aandacht, dus van mij zult u even geen last hebben.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0855: Jacco Gardner - Somnium
Ik had van die hele Jacco Gardner nog nooit (iets) gehoord, toen ik eind 2018 een recensie las van deze cd. Op 7 januari 2019 zocht ik in een plaatselijke platenwinkel, vond de cd, kocht hem en draaide hem thuis. Mooie, melodieuze, licht elektronische instrumentaaltjes. Ik trek hem vaak uit de kast aan het eind van de avond of begin van de vroege morgen. Ideaal. Wegzweven, tot rust komen, langs me heen laten gaan, onopmerkelijk behang, me mee laten slepen door de melodien, de onopvallende laagjes zien te ontdekken: ik kan het allemaal als ik de cd opzet. Boven alles beleef ik er plezier aan. En wat die Jacco Gardner verder uitspookt: geen idee, heb verder nog nooit (iets) van die hele Jacco Garner gehoord.
Ik had van die hele Jacco Gardner nog nooit (iets) gehoord, toen ik eind 2018 een recensie las van deze cd. Op 7 januari 2019 zocht ik in een plaatselijke platenwinkel, vond de cd, kocht hem en draaide hem thuis. Mooie, melodieuze, licht elektronische instrumentaaltjes. Ik trek hem vaak uit de kast aan het eind van de avond of begin van de vroege morgen. Ideaal. Wegzweven, tot rust komen, langs me heen laten gaan, onopmerkelijk behang, me mee laten slepen door de melodien, de onopvallende laagjes zien te ontdekken: ik kan het allemaal als ik de cd opzet. Boven alles beleef ik er plezier aan. En wat die Jacco Gardner verder uitspookt: geen idee, heb verder nog nooit (iets) van die hele Jacco Garner gehoord.
![Jacco Gardner - Rising [Official Audio]](https://i.ytimg.com/vi/CQA-PSfh1dU/0.jpg)
![Jacco Gardner - Langrangian Point [Official Audio]](https://i.ytimg.com/vi/_G3ycMUlqxM/0.jpg)
![Jacco Gardner - Past Navigator [Official Audio]](https://i.ytimg.com/vi/w_o7peH0T3k/0.jpg)
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0856: Pierrejean Gaucher - Zappe Zappa
Pierrejean Gaucher is een Frans (jazz)gitarist. Tot 27 juli 2001 is hij mij volslagen onbekend, maar op die dag vind ik deze cd in een kraampje tijdens het Zappafestival in Noordoost-Duitschland. 'Musical kaleidoscope from Zappa's universe, mixing tunes, part of tunes or simply riffs from the following:' staat er op het hoesje en daarna komt een lange lijst van songtitels. Interessant. Ik koop de cd en na een paar dagen kan ik hem thuis beluisteren. Op de plaat staat het betere knip- en plakwerk, zonder dat er knip- en plakwerk aan te pas is gekomen. Inderdaad, Gaucher en zijn (uit vier man bestaande) begeleidingsband (gitaar, sax/fluit, bas, drums) gebruiken allerlei thema's, melodien en riffs uit het Zappaoeuvre, plakken die ogenschijnlijk willekeurig aan elkaar en improviseren daar moeiteloos overheen. Om het allemaal nog wat extra karakter te geven, horen we af en toe samples van de stem van Zappa zelf. Dit maakt het tot een feest van herkenning en tegelijkertijd klinkt het als nieuw. Gaucher is de man die de arrangementen heeft gemaakt en de bij vlagen gierende gitaar jengelt. De hele boel is live opgenomen in oktober 1997. Deze plaat verscheen in 1998. Tot aan de dag van vandaag trek ik dit album geregeld uit de kast en dan hoor ik 'm met veel plezier. Tegelijkertijd haal ik herinneringen op aan het mooie - toen nog vrij kleine en amateuristische - festival in 2001. Een jaar later, in 2002, speelt Gaucher samen met Christophe Godin (bekend van zijn gitaarfreakband Mrglbl) op hetzelfde Zappafestival semi-akoestische jazzversies van Zappastukken. Heel anders! Dan weet ik: Pierrejean Gaucher, onthouden die naam. Dat doe ik.
Pierrejean Gaucher is een Frans (jazz)gitarist. Tot 27 juli 2001 is hij mij volslagen onbekend, maar op die dag vind ik deze cd in een kraampje tijdens het Zappafestival in Noordoost-Duitschland. 'Musical kaleidoscope from Zappa's universe, mixing tunes, part of tunes or simply riffs from the following:' staat er op het hoesje en daarna komt een lange lijst van songtitels. Interessant. Ik koop de cd en na een paar dagen kan ik hem thuis beluisteren. Op de plaat staat het betere knip- en plakwerk, zonder dat er knip- en plakwerk aan te pas is gekomen. Inderdaad, Gaucher en zijn (uit vier man bestaande) begeleidingsband (gitaar, sax/fluit, bas, drums) gebruiken allerlei thema's, melodien en riffs uit het Zappaoeuvre, plakken die ogenschijnlijk willekeurig aan elkaar en improviseren daar moeiteloos overheen. Om het allemaal nog wat extra karakter te geven, horen we af en toe samples van de stem van Zappa zelf. Dit maakt het tot een feest van herkenning en tegelijkertijd klinkt het als nieuw. Gaucher is de man die de arrangementen heeft gemaakt en de bij vlagen gierende gitaar jengelt. De hele boel is live opgenomen in oktober 1997. Deze plaat verscheen in 1998. Tot aan de dag van vandaag trek ik dit album geregeld uit de kast en dan hoor ik 'm met veel plezier. Tegelijkertijd haal ik herinneringen op aan het mooie - toen nog vrij kleine en amateuristische - festival in 2001. Een jaar later, in 2002, speelt Gaucher samen met Christophe Godin (bekend van zijn gitaarfreakband Mrglbl) op hetzelfde Zappafestival semi-akoestische jazzversies van Zappastukken. Heel anders! Dan weet ik: Pierrejean Gaucher, onthouden die naam. Dat doe ik.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0857: Pierrejean Gaucher - Phileas Band
Op 26 november 2004 vier ik een Zappafeestje in mijn huis en er is nogal wat internationaal bezoek; allerlei Zappavriendjes uit heel Europa zijn er en een van hen, Ulli 'Der Fisch' uit Hannover, neemt dit plaatje voor mij mee. Phileas Band is een studioalbum uit 2000. Er staat voornamelijk eigen werk op, uitgevoerd door een iets andere band dan op Zappe Zappa. Toch hoor ik de geest van Zappa over het materiaal. En vooruit: n Zappastuk (Sleep Dirt), dan. Wederom zeer onderhoudende jazzrock met de nadruk op de gitaar(synthesizer) van Pierrejean Gaucher, maar we horen ook sax-, trombone- en accordeon(!)solo's. Dank je, Ulli. Mooie plaat.
Op 26 november 2004 vier ik een Zappafeestje in mijn huis en er is nogal wat internationaal bezoek; allerlei Zappavriendjes uit heel Europa zijn er en een van hen, Ulli 'Der Fisch' uit Hannover, neemt dit plaatje voor mij mee. Phileas Band is een studioalbum uit 2000. Er staat voornamelijk eigen werk op, uitgevoerd door een iets andere band dan op Zappe Zappa. Toch hoor ik de geest van Zappa over het materiaal. En vooruit: n Zappastuk (Sleep Dirt), dan. Wederom zeer onderhoudende jazzrock met de nadruk op de gitaar(synthesizer) van Pierrejean Gaucher, maar we horen ook sax-, trombone- en accordeon(!)solo's. Dank je, Ulli. Mooie plaat.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0858: Pierrejean Gaucher - Let's Move To Cologne The City Of Tiny Lights - Live in Stollwerck
Ik zie Pierrejean Gaucher en Christophe Godin op 27 juli 2002 spelen op het - dan al grotere - Zappafestival in Noordoost-Duitschland. Ze vertolken het Zappamateriaal op twee (semi)akoestische gitaren. Ik vind het z mooi, dat ik later die dag bij Zappo (de dikke Duitsche muziekhandelaar) in de kraam deze cd koop. Zappo heeft 'm op zijn eigen label uitgebracht; hij is een ware ambassadeur van Gaucher's werk. Als ik thuis kom en de plaat hoor, ben ik blij: dit is volgens hetzelfde concept als Zappe Zappa. Thema's, riffs en melodien uit het rijke oeuvre van Zappa en daaroverheen solo's van Gaucher, maar ook van zijn begeleidingsband (drums, bas, gitaar, piano, sax/fluit). Natuurlijk ook weer de stemsamples van De Meester Zelve, dus alles voelt vertrouwd aan. Toch klinkt dit allemaal zeer avontuurlijk; we zappen heerlijk heen en weer tussen allerlei bekende deunen. Dit keer is het live opgenomen in Keulen op 15 juni 2002, dus hoe Zappo dat voor elkaar heeft gekregen om in een maand tijd een cd te fabriceren. Ik heb wel zo'n vermoeden: in zijn bestelbus maakten de cd-branders overuren. Markante man. Fijne plaat, ook.
Lekker niks van te vinden op YT, dus nog iets van Zappe Zappa:
Ik zie Pierrejean Gaucher en Christophe Godin op 27 juli 2002 spelen op het - dan al grotere - Zappafestival in Noordoost-Duitschland. Ze vertolken het Zappamateriaal op twee (semi)akoestische gitaren. Ik vind het z mooi, dat ik later die dag bij Zappo (de dikke Duitsche muziekhandelaar) in de kraam deze cd koop. Zappo heeft 'm op zijn eigen label uitgebracht; hij is een ware ambassadeur van Gaucher's werk. Als ik thuis kom en de plaat hoor, ben ik blij: dit is volgens hetzelfde concept als Zappe Zappa. Thema's, riffs en melodien uit het rijke oeuvre van Zappa en daaroverheen solo's van Gaucher, maar ook van zijn begeleidingsband (drums, bas, gitaar, piano, sax/fluit). Natuurlijk ook weer de stemsamples van De Meester Zelve, dus alles voelt vertrouwd aan. Toch klinkt dit allemaal zeer avontuurlijk; we zappen heerlijk heen en weer tussen allerlei bekende deunen. Dit keer is het live opgenomen in Keulen op 15 juni 2002, dus hoe Zappo dat voor elkaar heeft gekregen om in een maand tijd een cd te fabriceren. Ik heb wel zo'n vermoeden: in zijn bestelbus maakten de cd-branders overuren. Markante man. Fijne plaat, ook.
Lekker niks van te vinden op YT, dus nog iets van Zappe Zappa:
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0859: Gazpacho - Demon
Een Noorse band. En wat voor een. Timmert al een boel jaren aan de weg. In 2014 komt Demon uit. Ik koop hem niet. Niet dan. Pas op 25 april 2016. Dan wel. Vier stukken. Vier lange stukken. Gedragen, melodieus, dreigend, met de spookachtige stem van Jan Henrik Ohme, de viool van Mikael Kromer (met een / door de o), de gitaar van componist Jan-Arne Vilbo, de toetsen van Thomas Alexander Andersen, de bas van Kristian Olav Torp en de drums van Lars Erik Asp. Dat u het weet. En onthoudt. Morgen geef ik een proefwerk. Ondertussen is dit een prachtplaat.
Een Noorse band. En wat voor een. Timmert al een boel jaren aan de weg. In 2014 komt Demon uit. Ik koop hem niet. Niet dan. Pas op 25 april 2016. Dan wel. Vier stukken. Vier lange stukken. Gedragen, melodieus, dreigend, met de spookachtige stem van Jan Henrik Ohme, de viool van Mikael Kromer (met een / door de o), de gitaar van componist Jan-Arne Vilbo, de toetsen van Thomas Alexander Andersen, de bas van Kristian Olav Torp en de drums van Lars Erik Asp. Dat u het weet. En onthoudt. Morgen geef ik een proefwerk. Ondertussen is dit een prachtplaat.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
BBCD301
We gaan door naar de cd(s) Orphans van Tom Waits, deze Orphans zijn Brawlers, Bawlers of Basterds drie cdtjes met apparte categorin, waar we beginnen met de brawlers deze zouden bijvoorbeeld op blood money passen alleen dan vaak iets bluesier, het zijn de ruwe diamanten en ook weer geweldige verhalen zoals gevangenen die helemaal blij zijn als er vis wordt geserveerd in het gevang omdat je van de botjes een sleutel kunt maken Het volgende cdtjes bevat alle overblijvers die gecategoriseerd kunnen worden als Bawlers nummers met een traan laten we zeggen nummers zoals op alice, minder stoempend als op cd 1. En op CD drie vinden we de Bastards die in beide plekken niet terecht kunnen hier vinden we vooral veel spoken word dingen en dingen op rare instrumenten etc. Voor een pakket met overblijvselen is het een geweldige collectie De cd komt in een cd vormig boekje waarin de teksten staan.
Hieronder een voorbeeldje van een brawler, bawler en bastard in die volgorde.
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1762460-1368250329-6181.jpeg.jpg)
We gaan door naar de cd(s) Orphans van Tom Waits, deze Orphans zijn Brawlers, Bawlers of Basterds drie cdtjes met apparte categorin, waar we beginnen met de brawlers deze zouden bijvoorbeeld op blood money passen alleen dan vaak iets bluesier, het zijn de ruwe diamanten en ook weer geweldige verhalen zoals gevangenen die helemaal blij zijn als er vis wordt geserveerd in het gevang omdat je van de botjes een sleutel kunt maken
Het volgende cdtjes bevat alle overblijvers die gecategoriseerd kunnen worden als Bawlers nummers met een traan laten we zeggen nummers zoals op alice, minder stoempend als op cd 1. En op CD drie vinden we de Bastards die in beide plekken niet terecht kunnen hier vinden we vooral veel spoken word dingen en dingen op rare instrumenten etc. Voor een pakket met overblijvselen is het een geweldige collectie De cd komt in een cd vormig boekje waarin de teksten staan.Hieronder een voorbeeldje van een brawler, bawler en bastard in die volgorde.
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
bazbo cd0860: Gazpacho - Night Of The Demon
Hoe Gazpacho's filmische muziek vol folk en prog live klinkt, is te beluisteren en te bekijken op deze set die in 2015 verschijnt. Ik koop de cd en dvd op 15 december van dat jaar. De plaat opent met stukken van hun eerdere album Tick Tock en daarna is Demon groots aan de beurt. De zweverige, dreigende en bij vlagen ietwat bombastische tonen denderen door de kamer. De huilende stem van Ohme draagt bij aan het beklemmende karakter van de muziek. Ik houd ervan. Op de dvd staat het hele concert, dat is opgenomen op 12 april 2014 in De Boerderij; op de cd slechts een uittreksel (van 79 minuten) ervan. Mooi werk.
Hoe Gazpacho's filmische muziek vol folk en prog live klinkt, is te beluisteren en te bekijken op deze set die in 2015 verschijnt. Ik koop de cd en dvd op 15 december van dat jaar. De plaat opent met stukken van hun eerdere album Tick Tock en daarna is Demon groots aan de beurt. De zweverige, dreigende en bij vlagen ietwat bombastische tonen denderen door de kamer. De huilende stem van Ohme draagt bij aan het beklemmende karakter van de muziek. Ik houd ervan. Op de dvd staat het hele concert, dat is opgenomen op 12 april 2014 in De Boerderij; op de cd slechts een uittreksel (van 79 minuten) ervan. Mooi werk.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
