MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
bazbo cd0840: Peter Gabriel - Scratch My Back
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 05-02-2021 11:44:42 ]
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 05-02-2021 11:44:42 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
Wat een geweldige hoes trouwens ingekleurde EM opnames van twee erythrocyten (rode bloedcellen).quote:Op vrijdag 5 februari 2021 10:23 schreef bazbo het volgende:
bazbo cd0840: Peter Gabriel - Scratch My Back
[ afbeelding ]
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Deze heb ik ook in de kast staanquote:
bazbo cd0840: Peter Gabriel - Scratch My Back
[ afbeelding ]
Als jij mijn rug krabt, dan krab ik die van jou. Peter Gabriel begint in 2009 een interessant project. Hij gaat liederen van anderen opnemen en vraagt dan de ander om een lied van hem op te nemen. Bedoeling is dat er een heleboel singles uitkomen met op de ene kant Gabriel die een stuk van een artiest covert en op de andere kant de artiest die Gabriel naspeelt. Er verschijnt geloof ik een (of misschien) twee van die singles, want niet iedereen is in de gelegenheid om de rug van Gabriel te krabben. In 2010 brengt Gabriel dan Scratch My Back uit, een verzameling van liederen van anderen, uitgevoerd door Gabriel. Wat het interessant maakt, is dat Gabriel geen band om zich heen heeft, maar een heel orkest. De nadruk ligt hierdoor op de stem van Gabriel. De arrangementen zijn (merendeels) van John Metcalf. De keus van liederen is divers en bijzonder. Zo start de plaat met een ingetogen versie van Bowies Heroes en daarna volgen stukken van talloze anderen. Ik had niet eens van de meeste van die anderen gehoord, laat staan dat ik de liedjes kende. Zeer mooi is de uitvoering van Randy Newmans I Think It's Going To Rain Today en Lou Reeds The Power Of The Heart. Ik kocht een speciale editie van de cd op 12 februari 2010 met een tweede plaatje, waarop nog eens vier stukjes: drie remixen van stukken die op het volledige album staan en daarnaast een uitvoering van The Kinks' Waterloo Sunset. Zeer mooi album!
bazbo cd840: Peter Gabriel - New Blood
Het lukt dus niet echt met het project And I'll Scratch Yours, maar Peter Gabriel heeft zo veel lol in het zingen met een orkest dat hij besluit om zijn eigen werk eens in die stijl te gaan bewerken. New Blood verschijnt in 2011 en bevat een aantal Gabrielklassiekers in orkestversie. Geen gitaren, geen drums. Het begint gelijk mooi met The Rhythm Of The Heat en inderdaad: geen drums aan het eind, de grote trommelsolo speelt het orkest en hoe. Daarna volgen allerlei stukken uit het oeuvre en ik zal niet alles opnoemen maar Intruder en Wallflower zijn keuzes die én opmerkelijk zijn én verrassend goed in het orkestarrangement blijken te werken. Andere hoogtepunten zijn San Jacinto (hoe kon het ook anders), Mercy Street en Darkness (!). Her en der ook een opvallende rol voor dochter Melanie die de achtergrondzang en de vrouwelijke partijen in Don't Give Up voor haar rekening krijgt/neemt. The Nest That Sailed The Sky (het instrumentaaltje oorspronkelijk van OVO) is een indrukwekkend, bijna ambient rustpunt. Daarna volgt A Quiet Moment (= twee minuten stilte) en de plaat eindigt met huppelhitje Sollsbury Hill. Ik koop een speciale editie op 14 oktober 2011 met een tweede plaatje, waarop alles (met uitzondering van The Nest That Sailed The Sky) nog eens te horen is, maar dan in een instrumentale versie, plus er is een bonuslied: Blood Of Eden met Melanie in een hoofdrol. Interessante en mooie aanvulling op de collectie.
Het lukt dus niet echt met het project And I'll Scratch Yours, maar Peter Gabriel heeft zo veel lol in het zingen met een orkest dat hij besluit om zijn eigen werk eens in die stijl te gaan bewerken. New Blood verschijnt in 2011 en bevat een aantal Gabrielklassiekers in orkestversie. Geen gitaren, geen drums. Het begint gelijk mooi met The Rhythm Of The Heat en inderdaad: geen drums aan het eind, de grote trommelsolo speelt het orkest en hoe. Daarna volgen allerlei stukken uit het oeuvre en ik zal niet alles opnoemen maar Intruder en Wallflower zijn keuzes die én opmerkelijk zijn én verrassend goed in het orkestarrangement blijken te werken. Andere hoogtepunten zijn San Jacinto (hoe kon het ook anders), Mercy Street en Darkness (!). Her en der ook een opvallende rol voor dochter Melanie die de achtergrondzang en de vrouwelijke partijen in Don't Give Up voor haar rekening krijgt/neemt. The Nest That Sailed The Sky (het instrumentaaltje oorspronkelijk van OVO) is een indrukwekkend, bijna ambient rustpunt. Daarna volgt A Quiet Moment (= twee minuten stilte) en de plaat eindigt met huppelhitje Sollsbury Hill. Ik koop een speciale editie op 14 oktober 2011 met een tweede plaatje, waarop alles (met uitzondering van The Nest That Sailed The Sky) nog eens te horen is, maar dan in een instrumentale versie, plus er is een bonuslied: Blood Of Eden met Melanie in een hoofdrol. Interessante en mooie aanvulling op de collectie.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
Ah dat zal een witte bloedcel zijn die lijken wat meer op elkaar dus moeilijker te "pinpointen" 
die lijken wat meer op elkaar dus moeilijker te "pinpointen"
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
bazbo cd0842: Peter Gabriel - New Blood - Live in London
Op 17 september 2010 zit ik in het Gelredome. Op een enorm breed podium zit het New Blood Orchestra en ervoor zingt Peter Gabriel. De eerste helft van het concert is de gehele Scratch My Back; na de pauze krijgen we de Gabrielklassiekers. Het geluid is niet heel goed, het publiek zit veel te breeduit waardoor we geen f*ck zien en dus noodgedwongen naar de schermen moeten kijken, maar wat Gabriel en zijn orkest brengen, dat is groots. Er is ook niet heel veel te zien aan een zingende man en een orkest, dus op de achtergrond zijn veel animaties te zien, die perfect passen. Gabriel is goed bij stem en hij krijgt vrouwelijke vocale hulp van Ane Brun (die ook het korte voorprogramma heeft verzorgd) en dochter Melanie. Die tweede set begint gelijk met San Jacinto en Digging In The Dirt, dus ik ben tevreden. Daarna volgen zeer mooie vertolkingen van onder andere Signal To Noise, Downside Up en Washing Of The Water Ik ben zeer onder de indruk van My Body Is A Cage, Intruder en Red Rain. Na de toegiften (In Your Eyes en Don't Give Up) zwaait het orkest ons uit met het instrumentale en hemelse The Nest That Sailed The Sky. Ondanks dat het geluid dus niet zo heel goed was en we niet zo veel konden zien, ben ik toch blij dat ik ben gegaan. Nog blijer word ik als anderhalf jaar later dit boekwerk dat New Blood - Live in London heet verschijnt. Het is de Deluxe Edition met een bluray en dvd met daarop het hele concert in Londen van eind 2010, plus New Blood op cd en een uittreksel van het concert op een tweede cd. Dit concert kent een andere setlijst: de stukken van Scratch My Back en New Blood staan wat door elkaar, waardoor je wat meer afwisseling krijgt. Bovendien speelt het orkest lang niet alles van Scratch; de nadruk ligt op het eigen werk van Gabriel. Het concert begint zelfs met Intruder en vreemd genoeg zit Biko halverwege. Alles is schitterend gefilmd, je kunt de haren in Gabriels sik tellen en het geluid is natuurlijk superb surround. Fraai souvenir.
Paar van mijn foto's:
Op 17 september 2010 zit ik in het Gelredome. Op een enorm breed podium zit het New Blood Orchestra en ervoor zingt Peter Gabriel. De eerste helft van het concert is de gehele Scratch My Back; na de pauze krijgen we de Gabrielklassiekers. Het geluid is niet heel goed, het publiek zit veel te breeduit waardoor we geen f*ck zien en dus noodgedwongen naar de schermen moeten kijken, maar wat Gabriel en zijn orkest brengen, dat is groots. Er is ook niet heel veel te zien aan een zingende man en een orkest, dus op de achtergrond zijn veel animaties te zien, die perfect passen. Gabriel is goed bij stem en hij krijgt vrouwelijke vocale hulp van Ane Brun (die ook het korte voorprogramma heeft verzorgd) en dochter Melanie. Die tweede set begint gelijk met San Jacinto en Digging In The Dirt, dus ik ben tevreden. Daarna volgen zeer mooie vertolkingen van onder andere Signal To Noise, Downside Up en Washing Of The Water Ik ben zeer onder de indruk van My Body Is A Cage, Intruder en Red Rain. Na de toegiften (In Your Eyes en Don't Give Up) zwaait het orkest ons uit met het instrumentale en hemelse The Nest That Sailed The Sky. Ondanks dat het geluid dus niet zo heel goed was en we niet zo veel konden zien, ben ik toch blij dat ik ben gegaan. Nog blijer word ik als anderhalf jaar later dit boekwerk dat New Blood - Live in London heet verschijnt. Het is de Deluxe Edition met een bluray en dvd met daarop het hele concert in Londen van eind 2010, plus New Blood op cd en een uittreksel van het concert op een tweede cd. Dit concert kent een andere setlijst: de stukken van Scratch My Back en New Blood staan wat door elkaar, waardoor je wat meer afwisseling krijgt. Bovendien speelt het orkest lang niet alles van Scratch; de nadruk ligt op het eigen werk van Gabriel. Het concert begint zelfs met Intruder en vreemd genoeg zit Biko halverwege. Alles is schitterend gefilmd, je kunt de haren in Gabriels sik tellen en het geluid is natuurlijk superb surround. Fraai souvenir.
Paar van mijn foto's:
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0843: Peter Gabriel - Live Blood
Voor iedereen die bovenstaande Deluxe Edition een beetje te veel van het goede vind, is er in 2012 een dubbelcd met daarop het hele concert van 23 en 24 maart 2011 in O2 in Londen. In de Deluxe zit alleen een uittreksel op één enkele cd, dus ik koop deze Live Blood ook en dat doe ik op 7 juni 2012. Van Scratch zijn nog maar vier liedjes te horen, de rest van het concert zit propvol met Gabriels eigen werk en nogmaals: dat doet het uitzonderlijk goed in deze orkestrale omgeving.
Voor iedereen die bovenstaande Deluxe Edition een beetje te veel van het goede vind, is er in 2012 een dubbelcd met daarop het hele concert van 23 en 24 maart 2011 in O2 in Londen. In de Deluxe zit alleen een uittreksel op één enkele cd, dus ik koop deze Live Blood ook en dat doe ik op 7 juni 2012. Van Scratch zijn nog maar vier liedjes te horen, de rest van het concert zit propvol met Gabriels eigen werk en nogmaals: dat doet het uitzonderlijk goed in deze orkestrale omgeving.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0844: Peter Gabriel & various artists - Scratch My Back / And I'll Scratch Yours
Leek het project Scratch My Back / And I'll Scratch Yours mislukt in 2011, in 2013 komt deze dubbelaar uit. Op het eerste plaatje staat Scratch My Back (en die had ik al) waarop Gabriel liederen van anderen vertolkt (met begeleiding van orkest) en op het tweede plaatje vinden we anderen die werken van Gabriel spelen en zingen: And I'll Scratch Yours. Kennelijk druppelde er tussen 2010 en 2013 nog voldoende spul binnen om een cd mee te vullen. Het eerste plaatje had ik al (zie hiervoor) en het tweede leek me toch interessant, dus kocht ik de dubbelaar op 24 september 2013. Er is ook een enkele And I'll Scratch Yours, maar ik vond het leuker om het project in één set te hebben. Het tweede plaatje trapt af met David Byrne die een leuke vertolking van I Don't Remember neerzet en daarna komen nog elf artiesten die ieder iets van Gabriel spelen. Sommige pogingen vind ik zeer geslaagd, andere ervaar ik als beduidend minder gelukt. Zo vind ik Randy Newman, Brian Eno en Lou Reed goed bezig (blijven Byrne en Newman (Big Time!) nog dicht bij het origineel; wat Eno en Reed met respectievelijk Mother Of Violence en Solsbury Hill doen grenst aan het duistere en avant garde), aan de andere kant hoor ik (ver)prutswerk van Elbow en Paul Simon. Maar in z'n geheel is het best vermakelijk. Draai dit niet heel vaak.
Leek het project Scratch My Back / And I'll Scratch Yours mislukt in 2011, in 2013 komt deze dubbelaar uit. Op het eerste plaatje staat Scratch My Back (en die had ik al) waarop Gabriel liederen van anderen vertolkt (met begeleiding van orkest) en op het tweede plaatje vinden we anderen die werken van Gabriel spelen en zingen: And I'll Scratch Yours. Kennelijk druppelde er tussen 2010 en 2013 nog voldoende spul binnen om een cd mee te vullen. Het eerste plaatje had ik al (zie hiervoor) en het tweede leek me toch interessant, dus kocht ik de dubbelaar op 24 september 2013. Er is ook een enkele And I'll Scratch Yours, maar ik vond het leuker om het project in één set te hebben. Het tweede plaatje trapt af met David Byrne die een leuke vertolking van I Don't Remember neerzet en daarna komen nog elf artiesten die ieder iets van Gabriel spelen. Sommige pogingen vind ik zeer geslaagd, andere ervaar ik als beduidend minder gelukt. Zo vind ik Randy Newman, Brian Eno en Lou Reed goed bezig (blijven Byrne en Newman (Big Time!) nog dicht bij het origineel; wat Eno en Reed met respectievelijk Mother Of Violence en Solsbury Hill doen grenst aan het duistere en avant garde), aan de andere kant hoor ik (ver)prutswerk van Elbow en Paul Simon. Maar in z'n geheel is het best vermakelijk. Draai dit niet heel vaak.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0845: Peter Gabriel - Back To Front
Om de vijfentwintigste verjaardag van het album So te vieren, gaat Peter Gabriel op toernee. Op 21 en 22 oktober 2013 staat hij in de O2 in Londen. Leuke is dat de band die Gabriel meeneemt dezelfde is als tijdens de 1986- en 1987-toernee én dat hij het complete album van voor naar achteren speelt. Zelf kon ik door omstandigheden niet naar een concert, dus ik was blij dat in maart 2014 de concertfilm te zien was in de bioscoop. Ik zag hem in Arnhem. Nóg blijer werd ik toen ik op 1 juli 2014 deze prachtige set kon aanschaffen. Er zitten twee blurays in en twee cd's. Op de eerste bluray staat het complete concert; op de tweede de bioscoopfilm (niet het hele concert en tussen de stukken door zitten interviews met Gabriel en de bandleden). Zoals we van Gabriel gewend zijn is het gebodene op het podium iets bijzonders. Het begint heel kaal met Gabriel op piano en in de volgende paar nummers komt er steeds meer bij (beetje zoals Talking Heads' Stop Making Sense) en ook het decor bouwt steeds verder op. Sterker nog: het decor is steeds meer onderdeel van het optreden. De setlijst is ijzersterk: opener Daddy Long Legs is nieuw, daarna spaarzaam gearrangeerde versies van Come Talk To Me, Shock The Monkey en Family Snapshot en tijdens Digging In The Dirt is de band compleet: Tony Levin, David Rhodes, David Sancious, Manu Katché en twee achtergrondzangeressen. Secret World is zoals gebruikelijk indrukwekkend, The Family And The Fishing Net maakt een opvallende rentrée, de beweegbare lichtmasten belagen Gabriel tijdens No Self Control en nieuweling Show Yourself is een rustpuntje. Dan volgt So. Vooral We Do What We're Told maakt indruk vanwege de bewegende lichtmasten die personages worden. Na So komen er twee toegiften: The Tower That Ate People en natuurlijk Biko. Op de twee cd's staat het hele concert. Een schitterend concert.
Peter Gabriel “We Do What We're Told (Milgram's 37)†Back To Front Live In London UK 2014 Full HD
Om de vijfentwintigste verjaardag van het album So te vieren, gaat Peter Gabriel op toernee. Op 21 en 22 oktober 2013 staat hij in de O2 in Londen. Leuke is dat de band die Gabriel meeneemt dezelfde is als tijdens de 1986- en 1987-toernee én dat hij het complete album van voor naar achteren speelt. Zelf kon ik door omstandigheden niet naar een concert, dus ik was blij dat in maart 2014 de concertfilm te zien was in de bioscoop. Ik zag hem in Arnhem. Nóg blijer werd ik toen ik op 1 juli 2014 deze prachtige set kon aanschaffen. Er zitten twee blurays in en twee cd's. Op de eerste bluray staat het complete concert; op de tweede de bioscoopfilm (niet het hele concert en tussen de stukken door zitten interviews met Gabriel en de bandleden). Zoals we van Gabriel gewend zijn is het gebodene op het podium iets bijzonders. Het begint heel kaal met Gabriel op piano en in de volgende paar nummers komt er steeds meer bij (beetje zoals Talking Heads' Stop Making Sense) en ook het decor bouwt steeds verder op. Sterker nog: het decor is steeds meer onderdeel van het optreden. De setlijst is ijzersterk: opener Daddy Long Legs is nieuw, daarna spaarzaam gearrangeerde versies van Come Talk To Me, Shock The Monkey en Family Snapshot en tijdens Digging In The Dirt is de band compleet: Tony Levin, David Rhodes, David Sancious, Manu Katché en twee achtergrondzangeressen. Secret World is zoals gebruikelijk indrukwekkend, The Family And The Fishing Net maakt een opvallende rentrée, de beweegbare lichtmasten belagen Gabriel tijdens No Self Control en nieuweling Show Yourself is een rustpuntje. Dan volgt So. Vooral We Do What We're Told maakt indruk vanwege de bewegende lichtmasten die personages worden. Na So komen er twee toegiften: The Tower That Ate People en natuurlijk Biko. Op de twee cd's staat het hele concert. Een schitterend concert.
Peter Gabriel “We Do What We're Told (Milgram's 37)†Back To Front Live In London UK 2014 Full HD
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0846: Peter Gabriel - Rated PG
Ter gelegenheid van Record Store Day brengt Peter Gabriel in 2019 een elpee met daarop tien liedjes die ooit eens te horen waren in een film. Ik vond de elpee op Record Store Day 2019 niet in mijn plaatselijke platenwinkel(s), maar meer dan een half jaar later gelukkig wel in een andere plaatselijke platenwinkel. En nog weer een half jaar later brengt Gabriel, voor iedereen die de vinylversie heeft moeten missen, het album uit op cd. Ik koop die cd op 20 juni 2020, omdat ik voor het gemak liever een cd dan een elpee draai. De plaat opent met That'll Do, waarop ook Paddy Maloney (van The Chieftains) mee doet. Ook horen we The Book Of Love, dat ook al eens op Scratch My Back stond, zij het in een andere versie. Op Taboo horen we niet de stem van Gabriel, maar die van de al tijden overleden Nusrat Fateh Ali Khan. En verder valt Walk Through The Fire op, een stuk dat in een eerdere versie op single verscheen in 1984 en verder nog te vinden is op de 12" van Red Rain. De plaat sluit af met een versie van In Your Eyes. Leuke verzameling. Rijtje Gabriel voorbij.
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:27:55 ]
Ter gelegenheid van Record Store Day brengt Peter Gabriel in 2019 een elpee met daarop tien liedjes die ooit eens te horen waren in een film. Ik vond de elpee op Record Store Day 2019 niet in mijn plaatselijke platenwinkel(s), maar meer dan een half jaar later gelukkig wel in een andere plaatselijke platenwinkel. En nog weer een half jaar later brengt Gabriel, voor iedereen die de vinylversie heeft moeten missen, het album uit op cd. Ik koop die cd op 20 juni 2020, omdat ik voor het gemak liever een cd dan een elpee draai. De plaat opent met That'll Do, waarop ook Paddy Maloney (van The Chieftains) mee doet. Ook horen we The Book Of Love, dat ook al eens op Scratch My Back stond, zij het in een andere versie. Op Taboo horen we niet de stem van Gabriel, maar die van de al tijden overleden Nusrat Fateh Ali Khan. En verder valt Walk Through The Fire op, een stuk dat in een eerdere versie op single verscheen in 1984 en verder nog te vinden is op de 12" van Red Rain. De plaat sluit af met een versie van In Your Eyes. Leuke verzameling. Rijtje Gabriel voorbij.
[ Bericht 0% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:27:55 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0847: Rory Gallagher - Irish Tour
Ik hoorde de dubbelelpee Irish Tour '74 voor het eerst ergens begin of halverwege de jaren tachtig en kon hem op een cassettebandje opnemen. Dat bandje heb ik helemaal grijs gedraaid, tot het kapot ging. Alle jaren nadien heb ik in mijn achterhoofd gehouden dat ik de plaat nog een keer wil hebben en op 29 september 1998 vind ik een in dat jaar uitgebrachte heruitgave op cd, die ik gelijk koop. Voor nog geen tientje (gulden, hè). Ik knal hem nog geregeld door het huis heen, want jongejongejonge, wat een grandioze plaat is dit. Ik heb verder helemaal niks van Rory, maar deze vind ik geweldig. Ik weet nog goed dat ik als knaapje voor het eerst de opener Cradle Rock hoorde en helemaal uit mijn plaat ging. Daarna slechts meer klappers, al moet ik zeggen dat het op de vierde plaatkant een beetje inzakt, maar ja dat was in de studio en de bluesrock van Rory was het beste live (en dat vond hij zelf ook). Zeer goede band had hij om zich heen, ook nog eens: Gary McAvoy op bas, Rod De'Ath op drums en de fenomenale Lou Martin op elektrische piano en orgel. Er bestaat ook een dikke doos met daarin meer van de (Noord-)Ierse concerten uit 1974, plus een concertfilm ervan. 's Kijken of ik die ooit nog eens kan bemachtigen. Want Tattoo'd Lady, As The Crow Flies, A Million Miles Away en vooruit Walk On Hot Coals ook: heerlijk.
[ Bericht 4% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:58:48 ]
Ik hoorde de dubbelelpee Irish Tour '74 voor het eerst ergens begin of halverwege de jaren tachtig en kon hem op een cassettebandje opnemen. Dat bandje heb ik helemaal grijs gedraaid, tot het kapot ging. Alle jaren nadien heb ik in mijn achterhoofd gehouden dat ik de plaat nog een keer wil hebben en op 29 september 1998 vind ik een in dat jaar uitgebrachte heruitgave op cd, die ik gelijk koop. Voor nog geen tientje (gulden, hè). Ik knal hem nog geregeld door het huis heen, want jongejongejonge, wat een grandioze plaat is dit. Ik heb verder helemaal niks van Rory, maar deze vind ik geweldig. Ik weet nog goed dat ik als knaapje voor het eerst de opener Cradle Rock hoorde en helemaal uit mijn plaat ging. Daarna slechts meer klappers, al moet ik zeggen dat het op de vierde plaatkant een beetje inzakt, maar ja dat was in de studio en de bluesrock van Rory was het beste live (en dat vond hij zelf ook). Zeer goede band had hij om zich heen, ook nog eens: Gary McAvoy op bas, Rod De'Ath op drums en de fenomenale Lou Martin op elektrische piano en orgel. Er bestaat ook een dikke doos met daarin meer van de (Noord-)Ierse concerten uit 1974, plus een concertfilm ervan. 's Kijken of ik die ooit nog eens kan bemachtigen. Want Tattoo'd Lady, As The Crow Flies, A Million Miles Away en vooruit Walk On Hot Coals ook: heerlijk.
[ Bericht 4% gewijzigd door bazbo op 07-02-2021 19:58:48 ]
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
cd0848: Gandalf - Journey To An Imaginary Land
Het gaat hier niet om het personage uit de boeken van J.R.R. Tolkien of uit de films van Peter Jackson. Heinz Strobl is een Oostenrijkse muzikant, die zich in 1980 opsluit in zijn studio en er na een paar weken uitkomt met dit album. Hij heeft alle muziek gecomponeerd, gearrangeerd, gespeeld, opgenomen en gemixt. Hij speelt akoestische en elektrische gitaren, piano en synthesizers, drums en percussie. Zijn muziek is atmosferisch, melodieus, instrumentaal en bijzonder beeldend. Ondanks de elektronica voelt het materiaal zeer organisch en natuurlijk aan. Tegenwoordig rekent men Gandalf tot de New Age, maar daarmee doe je zijn eerste acht à tien platen echt te kort, die hebben namelijk een 'prog'achtig element. Ik ontdekte zijn werk ergens in 1986 of 1987 en ik heb deze elpee op vinyl. Veel gedraaid. Heel veel gedraaid. Ik had het nooit op cd terug kunnen vinden, dus greep af en toe terug naar mijn prima klinkende vinyl. In 2017 verscheen de plaat in een mooie remaster op cd en die kocht ik natuurlijk gelijk. Op 30 januari 2017 was dat. Mooi!
Het gaat hier niet om het personage uit de boeken van J.R.R. Tolkien of uit de films van Peter Jackson. Heinz Strobl is een Oostenrijkse muzikant, die zich in 1980 opsluit in zijn studio en er na een paar weken uitkomt met dit album. Hij heeft alle muziek gecomponeerd, gearrangeerd, gespeeld, opgenomen en gemixt. Hij speelt akoestische en elektrische gitaren, piano en synthesizers, drums en percussie. Zijn muziek is atmosferisch, melodieus, instrumentaal en bijzonder beeldend. Ondanks de elektronica voelt het materiaal zeer organisch en natuurlijk aan. Tegenwoordig rekent men Gandalf tot de New Age, maar daarmee doe je zijn eerste acht à tien platen echt te kort, die hebben namelijk een 'prog'achtig element. Ik ontdekte zijn werk ergens in 1986 of 1987 en ik heb deze elpee op vinyl. Veel gedraaid. Heel veel gedraaid. Ik had het nooit op cd terug kunnen vinden, dus greep af en toe terug naar mijn prima klinkende vinyl. In 2017 verscheen de plaat in een mooie remaster op cd en die kocht ik natuurlijk gelijk. Op 30 januari 2017 was dat. Mooi!
![Gandalf - Foreign Landscape - [Journey to an Imaginary Land]](https://i.ytimg.com/vi/gsgnylf4GqY/0.jpg)
![Gandalf - The Peaceful Village - Including The Dance of Joy [Journey to an Imaginary Land]](https://i.ytimg.com/vi/3oisBZTyyD8/0.jpg)
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0849: Gandalf - Visions
Twee jaar later komt Gandalf met een opvolger. Visions (1982) gaat door in dezelfde lijn, zij het dat Strobl wat gastmuzikanten inzet, waardoor het geluidsspectrum ietsiepietsie breder wordt. Nu horen we ook tabla (die Gandalf op latere platen zelf zal gaan spelen) en fluit (Robert Julian Horky is ook op volgende platen te horen). Verder is het vooral meer van hetzelfde geluid en dezelfde sfeer. Dit album heb ik niet op vinyl, maar op 31 oktober 1989 vond ik een cd-uitgave uit dat jaar. Ook mooi, weer. Helaas niets van te vinden op YT, wel het complete album. Welja.
Twee jaar later komt Gandalf met een opvolger. Visions (1982) gaat door in dezelfde lijn, zij het dat Strobl wat gastmuzikanten inzet, waardoor het geluidsspectrum ietsiepietsie breder wordt. Nu horen we ook tabla (die Gandalf op latere platen zelf zal gaan spelen) en fluit (Robert Julian Horky is ook op volgende platen te horen). Verder is het vooral meer van hetzelfde geluid en dezelfde sfeer. Dit album heb ik niet op vinyl, maar op 31 oktober 1989 vond ik een cd-uitgave uit dat jaar. Ook mooi, weer. Helaas niets van te vinden op YT, wel het complete album. Welja.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0850: Gandalf - To Another Horizon
Ergens in 1986 of 1987 ontdekte ik dus het werk van Gandalf. Geen idee meer hoe ik eraan kom, maar dit was de eerste elpee van hem die ik hoorde en kocht. Ik vermoed dat ik viel voor de mix van akoestisch en elektronica met (veel) progressive rockinvloeden. Denk aan Tangerine Dream met Mike Oldfield in de band, zoiets. Dit vind ik dan ook nog altijd een steengoede plaat. Met muziek vertelt Gandalf het verhaal van een volk dat nadat zij de aarde heeft uitgeput op zoek gaat naar een nieuwe wereld en uiteindelijk gelouterd terugkeert op aarde en die weet te redden van de ecologische ondergang. Jazeker, dat was toen al actueel. Deze plaat klinkt veel 'zwaarder' dan de vorige twee, enige bombast is niet van de lucht en de elektrische gitaar snijdt af en toe fijn door de ziel. Gelukkig verscheen er in 2016 een remaster, die ik kocht op 25 juli van dat jaar.
Ergens in 1986 of 1987 ontdekte ik dus het werk van Gandalf. Geen idee meer hoe ik eraan kom, maar dit was de eerste elpee van hem die ik hoorde en kocht. Ik vermoed dat ik viel voor de mix van akoestisch en elektronica met (veel) progressive rockinvloeden. Denk aan Tangerine Dream met Mike Oldfield in de band, zoiets. Dit vind ik dan ook nog altijd een steengoede plaat. Met muziek vertelt Gandalf het verhaal van een volk dat nadat zij de aarde heeft uitgeput op zoek gaat naar een nieuwe wereld en uiteindelijk gelouterd terugkeert op aarde en die weet te redden van de ecologische ondergang. Jazeker, dat was toen al actueel. Deze plaat klinkt veel 'zwaarder' dan de vorige twee, enige bombast is niet van de lucht en de elektrische gitaar snijdt af en toe fijn door de ziel. Gelukkig verscheen er in 2016 een remaster, die ik kocht op 25 juli van dat jaar.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0851: Gandalf - Magic Theatre
Deze heb ik ook op vinyl en jarenlang vond ik het een mindere Gandalfplaat, maar sinds ik de remaster op cd uit 2016 heb en hem regelmatig beluister, moet ik mijn mening bijstellen. Ik kocht die remaster overigens ook op 25 juli 2016, want hij kwam tegelijkertijd uit met To Another Horizon. Waar To Another Horizon bij vlagen wat rauw en ongepolijst klinkt (en dus zeer naar mijn smaak), is Magic Theatre (ook oorspronkelijk uit 1983) meer uitgebalanceerd en misschien wel wat te vlakwarm. Toch staat er zeer mooi spul op. De plaat heeft wederom een verhaal, dit keer gebaseerd op het boek Steppenwolf van Hermann Hesse. Ieder stuk heeft de titel van een deur naar een andere kamer met een eigen karakter. De Entrance start met geloopte basfluit en daaroverheen gaat dan zo'n typische Gandalfmelodie. Daarna komen allerlei andere deuren aan bod en het is vooral het lange 2nd Door / Castles Of Sand dat mijn proghart sneller doet slaan. Opnieuw een mooie mix tussen akoestisch en elektrisch, tussen zoet en bombast. Net als op To Another Horizon zet Heinz Strobl naast zijn eigen gitaren, sitar, percussie en toetsen wat andere muzikanten in: Egon Gröger op drums, Robert Julian Horky op fluit en Peter Aschenbrenner op saxofoon en piano. Op YT een enkel stuk te vinden én de gehele plaat.
Deze heb ik ook op vinyl en jarenlang vond ik het een mindere Gandalfplaat, maar sinds ik de remaster op cd uit 2016 heb en hem regelmatig beluister, moet ik mijn mening bijstellen. Ik kocht die remaster overigens ook op 25 juli 2016, want hij kwam tegelijkertijd uit met To Another Horizon. Waar To Another Horizon bij vlagen wat rauw en ongepolijst klinkt (en dus zeer naar mijn smaak), is Magic Theatre (ook oorspronkelijk uit 1983) meer uitgebalanceerd en misschien wel wat te vlakwarm. Toch staat er zeer mooi spul op. De plaat heeft wederom een verhaal, dit keer gebaseerd op het boek Steppenwolf van Hermann Hesse. Ieder stuk heeft de titel van een deur naar een andere kamer met een eigen karakter. De Entrance start met geloopte basfluit en daaroverheen gaat dan zo'n typische Gandalfmelodie. Daarna komen allerlei andere deuren aan bod en het is vooral het lange 2nd Door / Castles Of Sand dat mijn proghart sneller doet slaan. Opnieuw een mooie mix tussen akoestisch en elektrisch, tussen zoet en bombast. Net als op To Another Horizon zet Heinz Strobl naast zijn eigen gitaren, sitar, percussie en toetsen wat andere muzikanten in: Egon Gröger op drums, Robert Julian Horky op fluit en Peter Aschenbrenner op saxofoon en piano. Op YT een enkel stuk te vinden én de gehele plaat.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0852: Gandalf - More Than Just A Seagull
Dit is de soundtrack van iets, maar wat? Volgens mij geen film, maar een theaterstuk of ballet. En waar het werd opgevoerd: ook al geen idee. Het is ook helemaal niet belangrijk, want het gaat om de muziek op deze cd. Blijkt dat dit al in 1983 op elpee is verschenen, maar ik hoorde er voor het eerst van op 28 januari 1989, toen ik de cd-versie (uit 1988) in een platenwinkel vond. Op de oorspronkelijke elpee slechts vier lange stukken, hier uitgebreid met een live opgenomen medley Sky, Sea And Me op akoestische gitaar; dat medley is in 1986 vastgelegd in Amsterdam, nota bene. De muziek, geïnspireerd op het boek over Jonathan Livingston Seagull, is breed uitgesponnen en atmosferisch. Naast de akoestische gitaren, synthesizers en percussie horen we ook veel zeegeluiden, die bijdragen aan het filmische effect. Gandalf maakte deze soundtrack geheel in zijn eentje. Ik vind het mooi, maar ik denk dat velen het wat te zweverig vinden. Dat live medley past er eigenlijk niet zo heel goed tussen; nu staat het ergens in het midden van de tracklijst, beter was geweest als het helemaal aan het eind zat als bonus, maar andere kant zorgt het nu wel voor afwisseling.
Dit is de soundtrack van iets, maar wat? Volgens mij geen film, maar een theaterstuk of ballet. En waar het werd opgevoerd: ook al geen idee. Het is ook helemaal niet belangrijk, want het gaat om de muziek op deze cd. Blijkt dat dit al in 1983 op elpee is verschenen, maar ik hoorde er voor het eerst van op 28 januari 1989, toen ik de cd-versie (uit 1988) in een platenwinkel vond. Op de oorspronkelijke elpee slechts vier lange stukken, hier uitgebreid met een live opgenomen medley Sky, Sea And Me op akoestische gitaar; dat medley is in 1986 vastgelegd in Amsterdam, nota bene. De muziek, geïnspireerd op het boek over Jonathan Livingston Seagull, is breed uitgesponnen en atmosferisch. Naast de akoestische gitaren, synthesizers en percussie horen we ook veel zeegeluiden, die bijdragen aan het filmische effect. Gandalf maakte deze soundtrack geheel in zijn eentje. Ik vind het mooi, maar ik denk dat velen het wat te zweverig vinden. Dat live medley past er eigenlijk niet zo heel goed tussen; nu staat het ergens in het midden van de tracklijst, beter was geweest als het helemaal aan het eind zat als bonus, maar andere kant zorgt het nu wel voor afwisseling.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0853: Gandalf featuring Steve Hackett - Gallery Of Dreams plus Live!
Maar inderdaad, na 1990 ging Gandalf inderdaad nogal de new agekant op en maakte voornamelijk wat zweverige relaxmuziek. Niet erg, maar na From Source To Sea (de laatste echt mooie en melodieuze lichte progplaat) uit 1988 hield ik op met het kopen van zijn elpees. Misschien had ik in 1992 een uitzondering moeten maken voor het album Gallery Of Dreams, wand die kan zich meten met het oudere werk van de Oostenrijkse instrumentalist. De plaat bevat zacht in het gehoor liggende melodieuze muziek, voornamelijk piano, synthesizer en gitaren, met hier en daar een wat exposiever stukje. Van zijn oude begeleidende muzikanten is alleen Robert Julian Horky op fluit over en daarnaast horen we in een enkel liedje Tracy Hitchings zingen. Echter, in maar liefst zes nummers krijgt hij hulp van een bijzondere gast: ene meneer Steve Hackett. De plaat is redelijk succesvol en op 10 maart 1992 treedt Gandalf op in de Opera van Wenen, met een begeleidingsband bestaande uit Peter Aschenbrenner op piano, Erich Buchebner op bas en Toni Mühlhofer op drums. En waarlijk: Steve Hackett komt een paar deunen meespelen en mag zelf schitteren in Genesisklassier In That Quiet Earth en zijn eigen solostukje Horizons. Daarnaast horen we materiaal van Gallery Of Dreams en er is aandacht voor de wat symfoperiode (lees: de oude platen) van Gandalf. Natuurlijk stond de opnameapparatuur klaar, maar pas in 2012 verscheen het concert in twee delen op de markt. Datzelfde jaar kwam er een set uit met daarin én Gallery Of Dreams en de twee Live!-cd's. Die kocht ik op 5 oktober 2015. Mooi setje, dit draai ik geregeld.
Maar inderdaad, na 1990 ging Gandalf inderdaad nogal de new agekant op en maakte voornamelijk wat zweverige relaxmuziek. Niet erg, maar na From Source To Sea (de laatste echt mooie en melodieuze lichte progplaat) uit 1988 hield ik op met het kopen van zijn elpees. Misschien had ik in 1992 een uitzondering moeten maken voor het album Gallery Of Dreams, wand die kan zich meten met het oudere werk van de Oostenrijkse instrumentalist. De plaat bevat zacht in het gehoor liggende melodieuze muziek, voornamelijk piano, synthesizer en gitaren, met hier en daar een wat exposiever stukje. Van zijn oude begeleidende muzikanten is alleen Robert Julian Horky op fluit over en daarnaast horen we in een enkel liedje Tracy Hitchings zingen. Echter, in maar liefst zes nummers krijgt hij hulp van een bijzondere gast: ene meneer Steve Hackett. De plaat is redelijk succesvol en op 10 maart 1992 treedt Gandalf op in de Opera van Wenen, met een begeleidingsband bestaande uit Peter Aschenbrenner op piano, Erich Buchebner op bas en Toni Mühlhofer op drums. En waarlijk: Steve Hackett komt een paar deunen meespelen en mag zelf schitteren in Genesisklassier In That Quiet Earth en zijn eigen solostukje Horizons. Daarnaast horen we materiaal van Gallery Of Dreams en er is aandacht voor de wat symfoperiode (lees: de oude platen) van Gandalf. Natuurlijk stond de opnameapparatuur klaar, maar pas in 2012 verscheen het concert in twee delen op de markt. Datzelfde jaar kwam er een set uit met daarin én Gallery Of Dreams en de twee Live!-cd's. Die kocht ik op 5 oktober 2015. Mooi setje, dit draai ik geregeld.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0854: Gandalf's Fist - The Clockwork Fable
Dit album wordt in 2016 groots aangekondigd in de Britse progwereld. De naam van de band zegt me niet zo veel, maar het gegeven dat het Britse kwartet (Dean Marsh, Luke Severn, Stefan Hepe en Christopher Ewen) een conceptplaat cq. rockopera heeft gemaakt met een duister verhaal over een wereld in de riolen van een metropool ergens op onze aarde en met een enorme gastenlijst aan zingende en sprekende karakters, dat trekt me wel. Zonder dat ik er ook maar iets van heb beluisterd, koop ik op 23 mei 2016 deze driedubbelcd. En ik ben onder de indruk. Op die gastenlijst staan namen als die van Arjan Lucassen en Matt Stevens. De muziek is vrij lichte progrock, melodieus, bij vlagen bombastisch, met hier en daar een instrumentale uitspatting van gitaren en toetsen, bij andere vlagen richting de hard rock en ja, soms horen we een donderend koor. Korte en lange instrumentale en vocale stukken worden afgewisseld met korte en lange mono- en dialogen, die samen het verhaal vertellen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik van het verhaal nog niet heel veel heb begrepen en dat komt doordat ik de plaat sinds ik hem heb niet heel veel heb gedraaid. Drieënhalf uur is nogal een lange ruk. Toch staat er geweldig spul op, constateer ik nu maar weer eens. Deze monsterproductie verdient de aandacht, dus van mij zult u even geen last hebben.
Dit album wordt in 2016 groots aangekondigd in de Britse progwereld. De naam van de band zegt me niet zo veel, maar het gegeven dat het Britse kwartet (Dean Marsh, Luke Severn, Stefan Hepe en Christopher Ewen) een conceptplaat cq. rockopera heeft gemaakt met een duister verhaal over een wereld in de riolen van een metropool ergens op onze aarde en met een enorme gastenlijst aan zingende en sprekende karakters, dat trekt me wel. Zonder dat ik er ook maar iets van heb beluisterd, koop ik op 23 mei 2016 deze driedubbelcd. En ik ben onder de indruk. Op die gastenlijst staan namen als die van Arjan Lucassen en Matt Stevens. De muziek is vrij lichte progrock, melodieus, bij vlagen bombastisch, met hier en daar een instrumentale uitspatting van gitaren en toetsen, bij andere vlagen richting de hard rock en ja, soms horen we een donderend koor. Korte en lange instrumentale en vocale stukken worden afgewisseld met korte en lange mono- en dialogen, die samen het verhaal vertellen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik van het verhaal nog niet heel veel heb begrepen en dat komt doordat ik de plaat sinds ik hem heb niet heel veel heb gedraaid. Drieënhalf uur is nogal een lange ruk. Toch staat er geweldig spul op, constateer ik nu maar weer eens. Deze monsterproductie verdient de aandacht, dus van mij zult u even geen last hebben.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0855: Jacco Gardner - Somnium
Ik had van die hele Jacco Gardner nog nooit (iets) gehoord, toen ik eind 2018 een recensie las van deze cd. Op 7 januari 2019 zocht ik in een plaatselijke platenwinkel, vond de cd, kocht hem en draaide hem thuis. Mooie, melodieuze, licht elektronische instrumentaaltjes. Ik trek hem vaak uit de kast aan het eind van de avond of begin van de vroege morgen. Ideaal. Wegzweven, tot rust komen, langs me heen laten gaan, onopmerkelijk behang, me mee laten slepen door de melodieën, de onopvallende laagjes zien te ontdekken: ik kan het allemaal als ik de cd opzet. Boven alles beleef ik er plezier aan. En wat die Jacco Gardner verder uitspookt: geen idee, heb verder nog nooit (iets) van die hele Jacco Garner gehoord.
Ik had van die hele Jacco Gardner nog nooit (iets) gehoord, toen ik eind 2018 een recensie las van deze cd. Op 7 januari 2019 zocht ik in een plaatselijke platenwinkel, vond de cd, kocht hem en draaide hem thuis. Mooie, melodieuze, licht elektronische instrumentaaltjes. Ik trek hem vaak uit de kast aan het eind van de avond of begin van de vroege morgen. Ideaal. Wegzweven, tot rust komen, langs me heen laten gaan, onopmerkelijk behang, me mee laten slepen door de melodieën, de onopvallende laagjes zien te ontdekken: ik kan het allemaal als ik de cd opzet. Boven alles beleef ik er plezier aan. En wat die Jacco Gardner verder uitspookt: geen idee, heb verder nog nooit (iets) van die hele Jacco Garner gehoord.
![Jacco Gardner - Rising [Official Audio]](https://i.ytimg.com/vi/CQA-PSfh1dU/0.jpg)
![Jacco Gardner - Langrangian Point [Official Audio]](https://i.ytimg.com/vi/_G3ycMUlqxM/0.jpg)
![Jacco Gardner - Past Navigator [Official Audio]](https://i.ytimg.com/vi/w_o7peH0T3k/0.jpg)
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0856: Pierrejean Gaucher - Zappe Zappa
Pierrejean Gaucher is een Frans (jazz)gitarist. Tot 27 juli 2001 is hij mij volslagen onbekend, maar op die dag vind ik deze cd in een kraampje tijdens het Zappafestival in Noordoost-Duitschland. 'Musical kaleidoscope from Zappa's universe, mixing tunes, part of tunes or simply riffs from the following:' staat er op het hoesje en daarna komt een lange lijst van songtitels. Interessant. Ik koop de cd en na een paar dagen kan ik hem thuis beluisteren. Op de plaat staat het betere knip- en plakwerk, zonder dat er knip- en plakwerk aan te pas is gekomen. Inderdaad, Gaucher en zijn (uit vier man bestaande) begeleidingsband (gitaar, sax/fluit, bas, drums) gebruiken allerlei thema's, melodieën en riffs uit het Zappaoeuvre, plakken die ogenschijnlijk willekeurig aan elkaar en improviseren daar moeiteloos overheen. Om het allemaal nog wat extra karakter te geven, horen we af en toe samples van de stem van Zappa zelf. Dit maakt het tot een feest van herkenning en tegelijkertijd klinkt het als nieuw. Gaucher is de man die de arrangementen heeft gemaakt en de bij vlagen gierende gitaar jengelt. De hele boel is live opgenomen in oktober 1997. Deze plaat verscheen in 1998. Tot aan de dag van vandaag trek ik dit album geregeld uit de kast en dan hoor ik 'm met veel plezier. Tegelijkertijd haal ik herinneringen op aan het mooie - toen nog vrij kleine en amateuristische - festival in 2001. Een jaar later, in 2002, speelt Gaucher samen met Christophe Godin (bekend van zijn gitaarfreakband Mörglbl) op hetzelfde Zappafestival semi-akoestische jazzversies van Zappastukken. Heel anders! Dan weet ik: Pierrejean Gaucher, onthouden die naam. Dat doe ik.
Pierrejean Gaucher is een Frans (jazz)gitarist. Tot 27 juli 2001 is hij mij volslagen onbekend, maar op die dag vind ik deze cd in een kraampje tijdens het Zappafestival in Noordoost-Duitschland. 'Musical kaleidoscope from Zappa's universe, mixing tunes, part of tunes or simply riffs from the following:' staat er op het hoesje en daarna komt een lange lijst van songtitels. Interessant. Ik koop de cd en na een paar dagen kan ik hem thuis beluisteren. Op de plaat staat het betere knip- en plakwerk, zonder dat er knip- en plakwerk aan te pas is gekomen. Inderdaad, Gaucher en zijn (uit vier man bestaande) begeleidingsband (gitaar, sax/fluit, bas, drums) gebruiken allerlei thema's, melodieën en riffs uit het Zappaoeuvre, plakken die ogenschijnlijk willekeurig aan elkaar en improviseren daar moeiteloos overheen. Om het allemaal nog wat extra karakter te geven, horen we af en toe samples van de stem van Zappa zelf. Dit maakt het tot een feest van herkenning en tegelijkertijd klinkt het als nieuw. Gaucher is de man die de arrangementen heeft gemaakt en de bij vlagen gierende gitaar jengelt. De hele boel is live opgenomen in oktober 1997. Deze plaat verscheen in 1998. Tot aan de dag van vandaag trek ik dit album geregeld uit de kast en dan hoor ik 'm met veel plezier. Tegelijkertijd haal ik herinneringen op aan het mooie - toen nog vrij kleine en amateuristische - festival in 2001. Een jaar later, in 2002, speelt Gaucher samen met Christophe Godin (bekend van zijn gitaarfreakband Mörglbl) op hetzelfde Zappafestival semi-akoestische jazzversies van Zappastukken. Heel anders! Dan weet ik: Pierrejean Gaucher, onthouden die naam. Dat doe ik.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0857: Pierrejean Gaucher - Phileas Band
Op 26 november 2004 vier ik een Zappafeestje in mijn huis en er is nogal wat internationaal bezoek; allerlei Zappavriendjes uit heel Europa zijn er en een van hen, Ulli 'Der Fisch' uit Hannover, neemt dit plaatje voor mij mee. Phileas Band is een studioalbum uit 2000. Er staat voornamelijk eigen werk op, uitgevoerd door een iets andere band dan op Zappe Zappa. Toch hoor ik de geest van Zappa over het materiaal. En vooruit: één Zappastuk (Sleep Dirt), dan. Wederom zeer onderhoudende jazzrock met de nadruk op de gitaar(synthesizer) van Pierrejean Gaucher, maar we horen ook sax-, trombone- en accordeon(!)solo's. Dank je, Ulli. Mooie plaat.
Op 26 november 2004 vier ik een Zappafeestje in mijn huis en er is nogal wat internationaal bezoek; allerlei Zappavriendjes uit heel Europa zijn er en een van hen, Ulli 'Der Fisch' uit Hannover, neemt dit plaatje voor mij mee. Phileas Band is een studioalbum uit 2000. Er staat voornamelijk eigen werk op, uitgevoerd door een iets andere band dan op Zappe Zappa. Toch hoor ik de geest van Zappa over het materiaal. En vooruit: één Zappastuk (Sleep Dirt), dan. Wederom zeer onderhoudende jazzrock met de nadruk op de gitaar(synthesizer) van Pierrejean Gaucher, maar we horen ook sax-, trombone- en accordeon(!)solo's. Dank je, Ulli. Mooie plaat.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0858: Pierrejean Gaucher - Let's Move To Cologne The City Of Tiny Lights - Live in Stollwerck
Ik zie Pierrejean Gaucher en Christophe Godin op 27 juli 2002 spelen op het - dan al grotere - Zappafestival in Noordoost-Duitschland. Ze vertolken het Zappamateriaal op twee (semi)akoestische gitaren. Ik vind het zó mooi, dat ik later die dag bij Zappo (de dikke Duitsche muziekhandelaar) in de kraam deze cd koop. Zappo heeft 'm op zijn eigen label uitgebracht; hij is een ware ambassadeur van Gaucher's werk. Als ik thuis kom en de plaat hoor, ben ik blij: dit is volgens hetzelfde concept als Zappe Zappa. Thema's, riffs en melodieën uit het rijke oeuvre van Zappa en daaroverheen solo's van Gaucher, maar ook van zijn begeleidingsband (drums, bas, gitaar, piano, sax/fluit). Natuurlijk ook weer de stemsamples van De Meester Zelve, dus alles voelt vertrouwd aan. Toch klinkt dit allemaal zeer avontuurlijk; we zappen heerlijk heen en weer tussen allerlei bekende deunen. Dit keer is het live opgenomen in Keulen op 15 juni 2002, dus hoe Zappo dat voor elkaar heeft gekregen om in een maand tijd een cd te fabriceren. Ik heb wel zo'n vermoeden: in zijn bestelbus maakten de cd-branders overuren. Markante man. Fijne plaat, ook.
Lekker niks van te vinden op YT, dus nog iets van Zappe Zappa:
Ik zie Pierrejean Gaucher en Christophe Godin op 27 juli 2002 spelen op het - dan al grotere - Zappafestival in Noordoost-Duitschland. Ze vertolken het Zappamateriaal op twee (semi)akoestische gitaren. Ik vind het zó mooi, dat ik later die dag bij Zappo (de dikke Duitsche muziekhandelaar) in de kraam deze cd koop. Zappo heeft 'm op zijn eigen label uitgebracht; hij is een ware ambassadeur van Gaucher's werk. Als ik thuis kom en de plaat hoor, ben ik blij: dit is volgens hetzelfde concept als Zappe Zappa. Thema's, riffs en melodieën uit het rijke oeuvre van Zappa en daaroverheen solo's van Gaucher, maar ook van zijn begeleidingsband (drums, bas, gitaar, piano, sax/fluit). Natuurlijk ook weer de stemsamples van De Meester Zelve, dus alles voelt vertrouwd aan. Toch klinkt dit allemaal zeer avontuurlijk; we zappen heerlijk heen en weer tussen allerlei bekende deunen. Dit keer is het live opgenomen in Keulen op 15 juni 2002, dus hoe Zappo dat voor elkaar heeft gekregen om in een maand tijd een cd te fabriceren. Ik heb wel zo'n vermoeden: in zijn bestelbus maakten de cd-branders overuren. Markante man. Fijne plaat, ook.
Lekker niks van te vinden op YT, dus nog iets van Zappe Zappa:
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd0859: Gazpacho - Demon
Een Noorse band. En wat voor een. Timmert al een boel jaren aan de weg. In 2014 komt Demon uit. Ik koop hem niet. Niet dan. Pas op 25 april 2016. Dan wel. Vier stukken. Vier lange stukken. Gedragen, melodieus, dreigend, met de spookachtige stem van Jan Henrik Ohme, de viool van Mikael Kromer (met een / door de o), de gitaar van componist Jan-Arne Vilbo, de toetsen van Thomas Alexander Andersen, de bas van Kristian Olav Torp en de drums van Lars Erik Asp. Dat u het weet. En onthoudt. Morgen geef ik een proefwerk. Ondertussen is dit een prachtplaat.
Een Noorse band. En wat voor een. Timmert al een boel jaren aan de weg. In 2014 komt Demon uit. Ik koop hem niet. Niet dan. Pas op 25 april 2016. Dan wel. Vier stukken. Vier lange stukken. Gedragen, melodieus, dreigend, met de spookachtige stem van Jan Henrik Ohme, de viool van Mikael Kromer (met een / door de o), de gitaar van componist Jan-Arne Vilbo, de toetsen van Thomas Alexander Andersen, de bas van Kristian Olav Torp en de drums van Lars Erik Asp. Dat u het weet. En onthoudt. Morgen geef ik een proefwerk. Ondertussen is dit een prachtplaat.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
BBCD301
We gaan door naar de cd(s) Orphans van Tom Waits, deze Orphans zijn Brawlers, Bawlers of Basterds drie cdtjes met apparte categoriën, waar we beginnen met de brawlers deze zouden bijvoorbeeld op blood money passen alleen dan vaak iets bluesier, het zijn de ruwe diamanten en ook weer geweldige verhalen zoals gevangenen die helemaal blij zijn als er vis wordt geserveerd in het gevang omdat je van de botjes een sleutel kunt maken Het volgende cdtjes bevat alle overblijvers die gecategoriseerd kunnen worden als Bawlers nummers met een traan laten we zeggen nummers zoals op alice, minder stoempend als op cd 1. En op CD drie vinden we de Bastards die in beide plekken niet terecht kunnen hier vinden we vooral veel spoken word dingen en dingen op rare instrumenten etc. Voor een pakket met overblijvselen is het een geweldige collectie De cd komt in een cd vormig boekje waarin de teksten staan.
Hieronder een voorbeeldje van een brawler, bawler en bastard in die volgorde.
:format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1762460-1368250329-6181.jpeg.jpg)
We gaan door naar de cd(s) Orphans van Tom Waits, deze Orphans zijn Brawlers, Bawlers of Basterds drie cdtjes met apparte categoriën, waar we beginnen met de brawlers deze zouden bijvoorbeeld op blood money passen alleen dan vaak iets bluesier, het zijn de ruwe diamanten en ook weer geweldige verhalen zoals gevangenen die helemaal blij zijn als er vis wordt geserveerd in het gevang omdat je van de botjes een sleutel kunt maken
Het volgende cdtjes bevat alle overblijvers die gecategoriseerd kunnen worden als Bawlers nummers met een traan laten we zeggen nummers zoals op alice, minder stoempend als op cd 1. En op CD drie vinden we de Bastards die in beide plekken niet terecht kunnen hier vinden we vooral veel spoken word dingen en dingen op rare instrumenten etc. Voor een pakket met overblijvselen is het een geweldige collectie De cd komt in een cd vormig boekje waarin de teksten staan.Hieronder een voorbeeldje van een brawler, bawler en bastard in die volgorde.
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
bazbo cd0860: Gazpacho - Night Of The Demon
Hoe Gazpacho's filmische muziek vol folk en prog live klinkt, is te beluisteren en te bekijken op deze set die in 2015 verschijnt. Ik koop de cd en dvd op 15 december van dat jaar. De plaat opent met stukken van hun eerdere album Tick Tock en daarna is Demon groots aan de beurt. De zweverige, dreigende en bij vlagen ietwat bombastische tonen denderen door de kamer. De huilende stem van Ohme draagt bij aan het beklemmende karakter van de muziek. Ik houd ervan. Op de dvd staat het hele concert, dat is opgenomen op 12 april 2014 in De Boerderij; op de cd slechts een uittreksel (van 79 minuten) ervan. Mooi werk.
Hoe Gazpacho's filmische muziek vol folk en prog live klinkt, is te beluisteren en te bekijken op deze set die in 2015 verschijnt. Ik koop de cd en dvd op 15 december van dat jaar. De plaat opent met stukken van hun eerdere album Tick Tock en daarna is Demon groots aan de beurt. De zweverige, dreigende en bij vlagen ietwat bombastische tonen denderen door de kamer. De huilende stem van Ohme draagt bij aan het beklemmende karakter van de muziek. Ik houd ervan. Op de dvd staat het hele concert, dat is opgenomen op 12 april 2014 in De Boerderij; op de cd slechts een uittreksel (van 79 minuten) ervan. Mooi werk.
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
