abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
pi_195616184
200130_27682_vraagwatjewil.jpg

Welkom bij een nieuw deel van "Vraag wat je wil".

Soms vraag je je wel eens af hoe bepaalde zaken in elkaar steken, hoe zou het zijn om een specifiek beroep te hebben. Wat beweegt mensen met een bijzondere hobby. Daarom hebben wij deze reeks op FOK! in het leven geroepen. Hier bieden wij mensen extra anonieme mogelijkheid om vragen te beantwoorden. De personen die zich kunnen opgeven in dit topic: GC / [Vraag wat je wil]: een inventarisatie. (andere feedback mag ook in dat topic). krijgen toegang tot het VraagWatJeWil account en kunnen via dit account een paar dagen vragen van jullie beantwoorden. Dit account blijft van de persoon totdat het volgende deel in de reeks geopend wordt.

Dit deel kunnen we vragen stellen aan iemand die gewerkt heeft als een arts bij een verpleegtehuis t/m april en werkt vanaf mei bij een geriatrie afdeling in een brabants ziekenhuis. Als jij benieuwd bent naar hoe het daar gaat, wat zij van de huidige maatregelen vind, wat zij van de ziekte covid-19 weet en wat voor kaas ze op z'n brood doet, vraag het hier!

Wacht even totdat de ondervraagde zichzelf introduceert alvorens te reageren.

[ Bericht 0% gewijzigd door Bosbeetle op 13-10-2020 19:25:21 ]
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195616455
Hallo allemaal!

Tijd om me voor te stellen! Zoaks gezegd ben ik als arts werkzaam in de ouderenzorg binnen zowel een verpleeghuis als ziekenhuis.

De ouderenzorg is een vak dat ik met veel passie uitvoer en waar ik graag meer mensen mee bekend wil maken. Wat me aantrekt in dit vakgebied is onder andere de afweging tussen kwaliteit van leven en kwantiteit van leven, waarbij we continu in gesprek zijn met patiŽnten en hun familieleden over 'hoe ver te gaan'. Het begeleiden van de laatste levensfase is daarin enorm bijzonder om te doen. Dat je generalistisch naar de patiŽnt kijkt, dus ook de sociale en functionele status belangrijk zijn, vind ik erg leuk. Ook vind ik het erg uitdagend dat ziektes zich soms anders presenteren: een oudere kan zich bijvoorbeeld presenteren met enkel verwardheid, en vervolgens een galblaasontdteking hebben. Zonder iets van buikpijn! Dat houdt je scherp en laat je breed en kritisch denken.

Momenteel is alles even anders. Ik werk in een gebied dat zwaar getroffen is door COVID en heb daar helaas dus ook veelvuldig mee te maken. Een reeds veelbesproken onderwerp dat zorgt voor een hoge werkdruk en veel lastige dilemma's, zowel ethisch als medisch inhoudelijk. Ik hoop jullie ook mee te kunnen nemen in de complexiteit hiervan.

Stel vooral je vragen, ik zal mijn best doen alles zo goed mogelijk te beantwoorden! Vanwege de eerder genoemde hectiek op werk kan het soms even duren, graag jullie begrip daarvoor!

[ Bericht 0% gewijzigd door VraagWatJeWil op 13-10-2020 19:24:25 ]
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  Moderator dinsdag 13 oktober 2020 @ 19:26:49 #3
27682 crew  Bosbeetle
terminaal verdwaald
pi_195616849
Ik kan me voorstellen dat je ook wel eens met euthanasie of niet behandel clausules te maken hebt, vind je dat zelf wel eens moeilijk of vind het juist mooi dat dat kan?
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
  dinsdag 13 oktober 2020 @ 19:40:36 #4
490410 Dr8gonOfLife
Hello darkness my old friend.
pi_195617570
Wat vindt je van de nieuwe coronamaatregelen?
Corona.
pi_195617884
quote:
88s.gif Op dinsdag 13 oktober 2020 19:26 schreef Bosbeetle het volgende:
Ik kan me voorstellen dat je ook wel eens met euthanasie of niet behandel clausules te maken hebt, vind je dat zelf wel eens moeilijk of vind het juist mooi dat dat kan?
Goede eerste vraag!

Niet behandel clausules: eigenlijk continu. Bij alle patiŽnten (ook een achttienjarige met een gebroken been) worden bij opname de 'behandelbeperkingen' besproken, dat houdt grofweg in: mocht het gedurende opname noodzakelijk zijn, wordt patiŽnt dan wel/niet gereanimeerd, gaat patiŽnt wel/niet naar de intensive care en komt patiŽnt wel/niet aan de beademing. In mijn vakgebied is het antwoord vaak 3x nee. Meestal op verzoek van patiŽnt, soms is het een medisch besluit vanwege de waarde 'niet schaden', oftewel geen zinloze medische handelingen verrichten.

Soms wordt dit nog verder gespecificeerd, bijvoorbeeld met wel of niet dialyseren, wel of niet antibiotica en/of vocht via het infuus.

Als laatste stap heb je een strikt symptomatisch beleid, waarbij je oorzaken niet meer behandeld, maar alleen hinderlijke symptomen bestrijd. Voorbeeld: ernstige demente, bedlegerige patiŽnt waarvan er een wilsverklaring is of familie aangeeft dat 'hij dit nooit zo gewild zou hebben', die een longontsteking krijgt. Soms is dat dan een mooie manier om te gaan.

Ik heb hier zelf geen problemen mee en zie het als ťťn van de uitdagingen van het vak om deze advanced care planning zoals het genoemd wordt goed geregeld te hebben met patiŽnten om zinloos handelen lijdend tot een lijdensweg te voorkomen. Het kan juist heel mooi zijn om nŪet klakkeloos de behandeling volgens protocol te starten, maar een pas op de plaats te zetten en naar de wens en kwaliteit van leven van een patiŽnt te kijken.

Mijn advies is ook zeker om als je een duidelijke visie hebt over wat je wel en niet wenst, dit op papier te laten zetten. Dat helpt enorm omdat je tijdens ziekte soms te ziek of verward bent om je wens te uiten, en familie het begrijpelijk lastig kan vinden dan te beslissen om hun dierbare niet meer te behandelen.

Ten aanzien van euthanasie: dit komt minder voor, heb hier wel een aantal keer mee te maken gehad. Ik ben er een voorstander van en vind het een groot recht dat dit, met de zorgvuldigheid die we hier hanteren, in Nederland mogelijk is.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195618198
quote:
0s.gif Op dinsdag 13 oktober 2020 19:40 schreef Dr8gonOfLife het volgende:
Wat vindt je van de nieuwe coronamaatregelen?
Ik vind het lastig om te oordelen over de specifieke keuzes die gemaakt zijn, daar ik geen inzicht heb in de gegevens die de GGD / het RIVM / de overheid heeft over waar en hoeveel besmettingen er plaats vinden.

In algemene zin vind ik het noodzakelijk dat er geprobeerd wordt om verdere toename te voorkomen.

Zowel het ziekenhuis waar ik werk, als de ziekenhuizen waar vrienden van me door het hele land werken, stromen alweer vol. Het is simpelweg qua beschikbare bedden alweer extreem lastig om mensen op te nemen, en andere ziekenhuizen hebben dezelfde problemen dus ook uitplaatsen gaat niet eenvoudig.

Daarnaast heeft het personeel een enorme knauw gehad. De psychische en emotionele schade is enorm, de rek is er echt wel uit.

Als laatste maak ik me grote zorgen om
de reguliere zorg. Een korte periode keuzes maken en sommige zaken (bijvoorbeeld operaties, policontroles of bevolkingsonderzoeken) niet of beperkt door laten gaan, kon. Maar als je dat nu weer af moet zeggen of uit moet stellen, dan gaat dat ook lijden tot verlies van gezondheid, gemiste diagnoses of kans om vroeg ergens bij te zijn missen en daarmee wellicht zelfs levens kosten.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  dinsdag 13 oktober 2020 @ 21:44:32 #7
487436 Naardegallemiezen
Naar de filistijnen
pi_195621162
Over corona en ouderen gesproken, wat vind je van de stelling dat een 60 of 70+er 'minder recht' heeft op de IC, omdat deze persoon al een 'heel leven gehad' heeft?

De ene oudere is de andere natuurlijk niet. Dus ik vraag me af hoe zo'n stelling kan ontstaan, en hoe zoiets als leeftijd ook daadwerkelijk mee kan tellen in een beslissing (terwijl vitaliteit, levenskwaliteit en prognose ook een grote rol spelen denk ik, en dit verschilt per oudere).

Vind jij dat dit onderscheid Łberhaupt gemaakt mag worden, en hoe bepaal je daarnaast objectief hoe de levenskwaliteit, vitaliteit en prognose voor een oudere met een mogelijke COVID in elkaar steekt?

En heb je hier zelf al een keer mee te maken gehad in de praktijk?
pi_195622179
quote:
0s.gif Op dinsdag 13 oktober 2020 21:44 schreef Naardegallemiezen het volgende:
Over corona en ouderen gesproken, wat vind je van de stelling dat een 60 of 70+er 'minder recht' heeft op de IC, omdat deze persoon al een 'heel leven gehad' heeft?

De ene oudere is de andere natuurlijk niet. Dus ik vraag me af hoe zo'n stelling kan ontstaan, en hoe zoiets als leeftijd ook daadwerkelijk mee kan tellen in een beslissing (terwijl vitaliteit, levenskwaliteit en prognose ook een grote rol spelen denk ik, en dit verschilt per oudere).

Vind jij dat dit onderscheid Łberhaupt gemaakt mag worden, en hoe bepaal je daarnaast objectief hoe de levenskwaliteit, vitaliteit en prognose voor een oudere met een mogelijke COVID in elkaar steekt?

En heb je hier zelf al een keer mee te maken gehad in de praktijk?
Interessante vraag! Ik ben geen voorstander van oordelen op leeftijd, omdat ik denk dat als je 1) mensen eerlijk de opties en de daarbij te verwachten uitkomstmaten uitlegt en hen laat kiezen en anders 2) objectief kijkt naar onderliggend lijden, je al zo'n grote schifting maakt dat een code zwart waarbij je IC waardige mensen moet weigeren, uitblijft.*

Hoe bepaal je nou objectief de vitaliteit? Allereerst door naar de voorgeschiedenis te kijken. Bijvoorbeeld: Heeft iemand herseninfarcten gehad, hartinfarcten, een longziekte zoals COPD, werken de nieren nog goed, heeft iemand ooit kanker gehad, heeft iemand dementie? Daarnaast kijk je naar het functioneren. Kan iemand zichzelf wassen, aankleden, het huishouden doen, boodschappen doen en koken? Loopt iemand zelfstandig en hoe ver kan iemand lopen? Verder zijn er ook een heleboel scorelijsten die aan voorgeschiedenis en/of functioneren een cijfertje hangen. Sommige heel basaal (bv Karnofsky score of WHO Performance Status) tot meer gedetailleerd (bv de Lawton iADL vragenlijst of Charlson Comorbidity Index). Dergelijke overwegingen en vragenlijsten kunnen worden gebruikt bij elke overweging voor wel of niet een onderzoek of behandeling, wordt bv ook gebruikt om af te wegen of een zware operatie of chemokuur verstandig is.

Een intensive care opname is echt heel, heel zwaar. Zeker met beademing. Vaak is er sprake van multi orgaan falen. Als je organen al slecht functioneren, komen ze die klap van slechte doorbloeding en te weinig zuurstof niet te boven. Ook verliezen mensen vaak letterlijk kilo's aan spieren. Gezonde relatief jonge mensen (zie iemand van rond de 50-60 jaar voor je) die voorheen nog werkten en alles zelf deden, kunnen dan soms na weken herstellen een paar stapjes zetten met een rollator.

Het is dus echter inderdaad niet sec afhankelijk van leeftijd. Ik kan me wel voorstellen hoe een mogelijk leeftijdscriterium ter sprake is gekomen, bij het maken van het protocol voor een eventueel code zwart worden er natuurlijk meerdere scenario's besproken. Ik vind het wel heel goed dat ze geprobeerd hebben richtlijnen op te stellen, zodat er houvast is mocht het zover komen.

We hebben nog niemand die IC waardig was, een IC plek moeten weigeren. Mijn ervaring blijft dat de meeste mensen heel helder hebben wat ze willen, en hoge standaarden hebben voor kwaliteit van leven. Veel ouderen vertellen mij dat ze zelfstandig willen blijven wonen en niet naar een verpleeghuis zouden willen. Dan raad ik een IC opname ten zeerste af. Anderzijds kun je kwaliteit van leven niet voor mensen invullen, soms zijn mensen bereid om grote risico's te accepteren. Als ze dat wilsbekwaam en wel overzien doen, is dat tot bepaalde hoogte akkoord (tot het echt medisch zinloos handelen is). De gesprekken over dat we medisch gezien een beperking opleggen wel meerdere malen gevoerd, maar ook daarvan moet ik zeggen dat dat met goede uitleg vaak naar omstandigheden acceptabel verloopt. Heb ook alle begrip voor de emotie die er bij komt kijken, en je raakt ervaren met je communicatietechnieken en aanvoelen en doorvragen waar de angsten van mensen zitten. Soms denken mensen dat als we niet meer gaan reanimeren, we helemaal niets meer gaan doen bijvoorbeeld. Of zien ze een reanimatie uit een serie met drie keer duwen en een wederopstanding voor zich. Bespreken is key

Aanvullend op je vraag: ik kan me nu slecht voorstellen dat we echt een code zwart gaan krijgen. Anderzijds hebben mijn collega's en ik de afgelopen maanden al veel gedaan, waarvan we nooit gedacht hadden nog voor te komen staan in een land als Nederland. Zoals mensen alleen laten sterven, of vanwege verbod op bezoek niet alle kinderen of andere dierbaren afscheid kunnen laten nemen. Mensen met dementie versuffen met medicatie omdat ze niet begrijpen dat ze op hun kamer moeten blijven om anderen niet te besmetten. Of, als op zo'n afdeling met demente mensen, al zoveel bewoners positief waren de hele afdeling als cohort te zien waarbij een halve afdeling of meer nog uiteindelijk overleden.

* Disclaimer: als de maatregelen aan gaan slaan en de curve weer zal afvlakken

[ Bericht 3% gewijzigd door VraagWatJeWil op 13-10-2020 22:35:58 ]
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195622775
Ik noemde al dat we veel dingen hebben gedaan, die we niet voor mogelijk hielden. Iets wat er bij mij heel erg in heeft gehakt is het volgende.

Aan het begin van de pandemie, toen er in het verpleeghuis waar ik werkte veel patiŽnten positief werden getest, kwamen de uitslagen elke ochtend op hetzelfde tijdstip binnen. Je hoorde dan de fax ratelen met de positieve uitslagen, en dan had je een pakje in je hand van dagelijks 5-6 patiŽnten wiens familie je moest bellen met eigenlijk een doodvonnis.

Normaal gesproken voer je zulke gesprekken in het echt. Maar nu.. Opbellen, de uitslag vertellen, de tranen die je hoorde aan de andere kant van de lijn. Vertellen dat tot iemand echt in de stervensfase was er geen bezoek mocht komen, en zelfs dan maar heel beperkt en op eigen risico omdat we geen beschermingsmiddelen konden verstrekken (en mensen dus nadien ook in quarantaine moesten). En dat weken achter elkaar. Vreselijk was dat.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  Vis een optie? woensdag 14 oktober 2020 @ 08:50:14 #10
70532 loveli
N
pi_195627182
Mijn ouders wonen thuis, hoewel ze qua gezondheid in aanmerking komen voor een verpleeghuis. Ik heb sterk het idee dat ze daar met het oog op corona zowel sociaal (isolatie) als medisch veel veiliger zijn dan in een zorginstelling. 2 kwetsbare bejaarden die ik ken zijn tijdens de isolatie wegens corona zo hard achteruit gegaan, dat ze mede daardoor zijn overleden. Ik ken meer situaties in mijn nabije omgeving waarvan ik denk dat momenteel het belang van kwetsbare ouderen niet voldoende meetelt. Je schrijft het zelf ook:
quote:
1s.gif Op dinsdag 13 oktober 2020 22:26 schreef VraagWatJeWil het volgende:
Mensen met dementie versuffen met medicatie omdat ze niet begrijpen dat ze op hun kamer moeten blijven om anderen niet te besmetten.
Je hebt familie van patiŽnten volgens richtlijnen de toegang tot hun vader/moeder/opa/oma moeten ontzeggen tot de stervensfase. Had dat protocol anders/beter/humaner moeten zijn?

Wat moet er veranderen om patiŽnten fysiek en mentaal veilig en gezond te houden?

[ Bericht 26% gewijzigd door loveli op 14-10-2020 09:29:25 ]
crap in = crap out
  PR/Manusje van alles woensdag 14 oktober 2020 @ 09:10:15 #11
148800 crew  Surveillance-Fiets
Toezicht is gezond!
pi_195627426
Is het 'Daughter from California syndrome' ook iets wat we in Nederland kennen?

quote:
"Daughter from California" syndrome is a phrase used in the medical profession to describe a situation in which a long-lost relative arrives at the hospital at which a dying elderly relative is being treated, and insists that the medical team pursue aggressive measures to prolong the patient's life, or otherwise ...
Ik denk meer dat je als nieuwsposter een geile egocentrische narcist moet zijn, die een flinke stijve krijgt van alle berichten die ie van zijn eigen hand ziet op de FP, zo! ©yvonne
Beste nieuwsbericht ooit op de FOK!frontpage!
pi_195627915
quote:
14s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 09:10 schreef Surveillance-Fiets het volgende:
Is het 'Daughter from California syndrome' ook iets wat we in Nederland kennen?
[..]

Ik ben VWJW niet, wel arts en ik las vorig jaar deze casus, met iets vergelijkbaars: de 'dochter in de zorg':

quote:
Een oude heer is dementerend. Mijnheer heeft erge pijn, althans volgens de dochter. Daarvan valt niets te merken volgens enige pijnscore. Maar de dochter, werkzaam in de zorg, weet met zekerheid dat haar vader heel veel pijn heeft. Vader gaf voordien ook nooit pijn aan, hij heeft gedurende zijn hele leven geen tien paracetamols geslikt. Volgens de dochter is dat omdat hij zo hard is voor zichzelf. Maar dankzij zijn dochter moet haar demente vader geen pijn meer lijden. Het enig goede middel is etoricoxib. Helaas gaat mijnheer achteruit, krijgt hij steeds meer enkel voor de dochter herkenbare pijn. Op het einde van de rit heeft de heer een andere arts en een toxische dosis etoricoxib. Ik vertik het mijn patiŽnten te vergiftigen om aan het Florence Nightingale-complex van de beruchte ‘dochter in de zorg’ te voldoen.
https://www.medischcontac(...)oude-geneeskunde.htm
  Vis een optie? woensdag 14 oktober 2020 @ 09:57:43 #13
70532 loveli
N
pi_195628184
Zelf zit ik niet in de zorg, wel dochter. 2 weken in haar revalidatietraject kreeg mijn moeder volgens mij een CVA. Verpleeghuisarts erbij, die was het er niet mee eens, in de rapportage: 'dochter gerustgesteld'. Bleek een foute diagnose aan hun kant.
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
crap in = crap out
  woensdag 14 oktober 2020 @ 10:02:59 #14
490410 Dr8gonOfLife
Hello darkness my old friend.
pi_195628254
Toen er veel positieve uitslagen kwamen, was je toen bang dat jezelf besmet zou raken of dat jij je familie zou besmetten met corona?
Corona.
pi_195628798
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 08:50 schreef loveli het volgende:
Mijn ouders wonen thuis, hoewel ze qua gezondheid in aanmerking komen voor een verpleeghuis. Ik heb sterk het idee dat ze daar met het oog op corona zowel sociaal (isolatie) als medisch veel veiliger zijn dan in een zorginstelling. 2 kwetsbare bejaarden die ik ken zijn tijdens de isolatie wegens corona zo hard achteruit gegaan, dat ze mede daardoor zijn overleden. Ik ken meer situaties in mijn nabije omgeving waarvan ik denk dat momenteel het belang van kwetsbare ouderen niet voldoende meetelt. Je schrijft het zelf ook:
[..]

Je hebt familie van patiŽnten volgens richtlijnen de toegang tot hun vader/moeder/opa/oma moeten ontzeggen tot de stervensfase. Had dat protocol anders/beter/humaner moeten zijn?

Wat moet er veranderen om patiŽnten fysiek en mentaal veilig en gezond te houden?
Waar ouderen 'het beste af zijn', is denk ik erg persoonsafhankelijk. Ik heb de afgelopen maanden ook veel patiŽnten gezien die opgenomen werden in het ziekenhuis vanwege algehele achteruitgang omdat ze thuis juist ontregelden. Doordat dagbesteding wegviel, de sociale plaatsen waar ze samen konden eten (bv verzorgingshuizen en buurtcentra) gesloten werden, thuiszorg werd afgebouwd tot het strikt noodzakelijke, familie niet of beperkt langs mocht komen en ze zelf ook binnen moest blijven vielen zij veel af, gingen qua geheugen achteruit en verloren veel conditie. Zij waren wellicht beter af geweest in een verpleeghuis, waar toch meer aanspraak en structuur was. In principe is bij verpleeghuisbewoners de zorg thuis (kan om allerlei verschillende redenen zijn) niet mogelijk en verblijven ze daarom in het verpleeghuis, maar heb ook meegemaakt dat families de patiŽnt toch in huis hebben genomen door COVID. Dat kan voor specifieke casussen natuurlijk ook de juiste optie zijn, al is het vaak zwaar.

Of het protocol destijds humaner had gekund, vind ik lastig te zeggen. Het was een crisis destijds, die vergde zware maatregelen. Iets wat veel gezegd werd, was: 'laat gewoon bezoek toe, het is voor de ouderen humaner om het risico te lopen COVID te krijgen en te overlijden, dan geen bezoek te ontvangen'. Wat daarin onderbelicht was naar mijn idee, was dat een COVID besmetting niet alleen gevolgen heeft voor de patiŽnt zelf, maar ook voor personeel en andere bewoners. Er waren geen materialen om iedereen beschermd te verplegen, er was geen capaciteit om iedereen te testen. De risico's dat bewoners personeel en daarmee weer andere bewoners besmet raakten, was naar mijn idee te groot. In die tijd was de kans dat ťťn van de vele honderden bewoners per verpleeghuis een besmette bezoeker die geen klachten had of klachten niet voldoende erkende, maar toch besmet was, op bezoek kreeg was natuurlijk groot.
Ik denk wel dat afscheid nemen van patiŽnten die zouden overlijden verruimd moesten worden, dat gebeurde gelukkig ook snel. Verantwoordelijkheid om nadien in quarantaine te gaan lag dan bij de bezoekers zelf.

Wat er moet veranderen om patiŽnten fysiek en mentaal veilig en gezond te houden? Ik denk dat hierin voor ouderen geldt wat voor iedereen geldt: zo gauw mogelijk weer activiteiten conform eerder kunnen ondernemen. Hierbij was de afgelopen weken gelukkig alweer meer mogelijk, zowel qua bezoek als herstart van dagbestedingen et cetera met goede afspraken. Het blijft wel een risico natuurlijk, veel ouderen op elkaar en zorgpersoneel dat binnen de afstand komt om mensen te verzorgen. Ook blijken maatregelen als handen wassen of in de elleboog hoesten moeilijk te handhaven door fysieke of cognitieve beperkingen.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195629154
quote:
14s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 09:10 schreef Surveillance-Fiets het volgende:
Is het 'Daughter from California syndrome' ook iets wat we in Nederland kennen?
[..]

Haha wat leuk, ik wist niet dat dit zo heette!
Ik heb van allesss meegemaakt met families, mijn naÔviteit is wat dat betreft wel voorbij :D Zonder te veel in details te treden van casuÔstiek, twee voorbeelden:

- Een familie die aangaf dat ernstig zieke, niet aanspreekbare patiŽnt niets meer wilde qua behandeling, altijd al had gezegd dat het leven mocht eindigen. Later fluisterde een dochter me toe dat ze vooral van hun pa af wilden want het was maar een vervelende man.

- Uit mijn eigen familie een meer klassiek 'Daughter from California syndrome': toen mijn hoogbejaarde oma in coma lag na een herseninfarct, kwam een familielied dat nooit op visite kwam in het ziekenhuis en was redelijk bedreigend richting verpleegkundige 'dat ze alles moesten doen om haar in leven te houden'. Wat mijn oma ťcht niet had gewild en de kansen op goed herstel waren gewoon 0%. Hij had spijt dat hij haar zo lang niet gezien had. Heb me daar overigens best voor geschaamd :D

Over het algemeen zijn zowel patiŽnt en families echter enorm reeŽl zoals eerder gezegd. Je hebt juridisch ook voldoende houvast over met wie je 'zaken mag doen' van de familie, en je ontwikkelt voelsprieten wanneer een verhaal rammelt. Bij lastige casussen kun je ook altijd met de beroepsvereniging overleggen voor advies.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195629384
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 10:02 schreef Dr8gonOfLife het volgende:
Toen er veel positieve uitslagen kwamen, was je toen bang dat jezelf besmet zou raken of dat jij je familie zou besmetten met corona?
Ik ga er vanuit dat ik reeds besmet ben geraakt door ťťn van de eerste patiŽnten. PatiŽnt die COVID klachten had voordat COVID in Nederland was, ik heb die onbeschermd meerdere keren volledig onderzocht, een paar dagen later was COVID in NL en testte ook deze patiŽnt positief. Ik ben de week na contact erg ziek geweest, pijn op de borst, benauwdheid. Ik heb nadien, ondanks matige of geen beschermingsmaterialen, ook geen klachten ontwikkeld; dus dat pleit voor dat ik het reeds had doorgemaakt. Ik kon me echter toen niet laten testen, dus zeker weten doe ik het niet.

Ik ben wel enorm bang geweest voor mijn familie. Dit omdat ik vlak voor COVID van het ene op het andere moment mijn huis uit moest en bij mijn 60+ ouders was ingetrokken, omdat het niet makkelijk was zo snel een nieuwe woonomgeving te vinden en ik vanwege bereikbaarheid dichtbij werk moest verblijven. Uiteindelijk is dit uiteraard opgelost, maar het kwam ineens allemaal zo snel dat dat een spannende periode is geweest. Ouders zijn nog gezond, iets om enorm dankbaar voor te zijn!
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195629433
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 09:57 schreef loveli het volgende:
Zelf zit ik niet in de zorg, wel dochter. 2 weken in haar revalidatietraject kreeg mijn moeder volgens mij een CVA. Verpleeghuisarts erbij, die was het er niet mee eens, in de rapportage: 'dochter gerustgesteld'. Bleek een foute diagnose aan hun kant.
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Oef, wat een heftig verhaal! Hoe gaat het inmiddels met je moeder?

Ik ben het 100% met je eens dat familie soms (vaak!) meer ziet dan zorgprofessionals. Ik zie patiŽnten soms mar een paar minuten per week, zij kennen iemand al tientallen jaren. Belangrijk voorbeeld is het delier, een acute verwardheid bij ouderen door onderliggend ziek zijn, of zelfs dementie. Dat is iets wat je bijna volledig vaststelt op het verhaal van familie en zij ook bijna altijd al in een heel vroeg stadium zien en aanvoelen.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  Vis een optie? woensdag 14 oktober 2020 @ 11:12:11 #19
70532 loveli
N
pi_195629437
quote:
14s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 11:09 schreef VraagWatJeWil het volgende:
Ik ben wel enorm bang geweest voor mijn familie.
Ook voor patienten?
crap in = crap out
pi_195630128
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 11:12 schreef loveli het volgende:

[..]

Ook voor patienten?
Zeker! Nog steeds elke dag als ik eerlijk ben. Je wilt niet degene zijn die je kwetsbare populatie besmet.
We hebben nu betere voorzorgsmaatregelen in het ziekenhuis, dus de kansen zijn klein. Maar elke dag ben je weer enorm kritisch naar jezelf: Heb ik nou last van mijn keel? Hoofdpijn kan toch ook een symptoom zijn? Oeh ik moest een keer hoesten. Deze overpeinsingen hoor ik bij iedereen terug, maar speelt dus ook zeker bij mij.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  woensdag 14 oktober 2020 @ 12:03:30 #21
6990 golfer
Ouwe jongere
pi_195630564
Waarom laat je jezelf niet alsnog laten testen?

Lijkt mij, gezien jouw contacten, naar de omgeving ook een geruststellend idee dat 'de dokter' veilig is.
Poef.....gone! ©golfer
pi_195630826
quote:
5s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 12:03 schreef golfer het volgende:
Waarom laat je jezelf niet alsnog laten testen?

Lijkt mij, gezien jouw contacten, naar de omgeving ook een geruststellend idee dat 'de dokter' veilig is.
Je bedoelt de test naar antistoffen, om te zien of VWJW het gehad heeft?

Maar 'de dokter' is dan toch niet veilig? Mensen kunnen opnieuw COVID-19 krijgen.
  woensdag 14 oktober 2020 @ 12:16:00 #23
6990 golfer
Ouwe jongere
pi_195630854
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 12:14 schreef Viv het volgende:

Maar 'de dokter' is toch niet veilig? Mensen kunnen opnieuw COVID-19 oplopen.
Dus daarom: testen, testen en nog eens testen.
Poef.....gone! ©golfer
pi_195631113
quote:
14s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 12:16 schreef golfer het volgende:

[..]

Dus daarom: testen, testen en nog eens testen.
Oh zo, met de PCR-test. Ja, in de professionele sportwereld is het al gebruikelijk om iedereen iedere 3 dagen te testen, ook zonder klachten. Dat zou voor artsen die met kwetsbare patiŽnten werken ook een overweging kunnen zijn. (Maar dan moet de zorginstelling dat wel zelf inkopen / faciliteren, want via de GGD mag dit nu niet zonder klachten.)
pi_195631165
quote:
5s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 12:03 schreef golfer het volgende:
Waarom laat je jezelf niet alsnog laten testen?

Lijkt mij, gezien jouw contacten, naar de omgeving ook een geruststellend idee dat 'de dokter' veilig is.
Omdat het schijnveiligheid is en daarmee in mijn ogen niet zinvol op dit moment.

Je hebt twee soorten testen:

1) De reguliere PCR rest *, om te kijken of je COVID hebt. Garantie tot aan de deur, als je vandaag negatief test, zegt dat niets over morgen (het zegt zelf al niets over een paar uur na de test). En bij dagelijks testen zou je nooit kunnen werken, want je bent altijd op een uitslag aan het wachten. Bij REEňLE klachten moet je je natuurlijk Šltijd laten testen, zorgmedewerker of niet. Er werd nu echter gevraagd naar de ANGST om mensen te besmetten. Ik gaf daarop het eerlijke antwoord dat het wel continu door mijn hoofd speelt, maar dat dat een mentale kwestie is.
Wie weet wat later mogelijk is, met reguliere tests (met dan hopelijk een snellere testuitslag om het werkbaar te maken) of sneltests.

2) De antistoffen test om te kijken of je COVID door hebt gemaakt. Hiaten:
- Het kan vals negatief zijn (je hebt bv COVID doorgemaakt, maar niet voldoende erg om positief te testen op antistoffen). Een negatieve uitslag zegt dan niet dat je niet gehad hebt.
- Het kan alweer negatief zijn. Voor mij is het alweer 7 maanden geleden dat ik besmet zou zijn geweest met milde klachten, het kan prima dat ik geen antistoffen MEER heb. Een negatieve uitslag zegt dus ook dan niet, dat ik het niet heb gehad.
- Dat je het doorgemaakt hebt, met positieve of negatieve bepaling van antistoffen, zegt niet dat je niet opnieuw besmet kunt raken.

Ook dat is dus niet zinvol: het geeft geen antwoord op de vraag of ik het gehad heb, en schijnveiligheid over of ik het opnieuw zou kunnen krijgen.

* Ook speelt het risico van vals positieven bij dergelijke tests, heb reeds een casuÔstiek meegemaakt waarbij iemand positief testte en uiteindelijk na alles zorgvuldig uit te hebben gezocht bleek dit 99,9% zeker nog van een besmetting van enkele maanden eerder te gaan. Waarbij er toch nog wat virusmateriaal werd opgeschraapt met de test en de test daarom zwak positief, maar positief, aansloeg. Maar dat maakt iemand dus niet BESMETTELIJK. Dit ter info om de complexiteit aan te kaarten van besluiten wanneer iemand positief is en wanneer iemand negatief is (vals negatief kan namelijk ook, dat je net geen virusmateriaal opschraapt!) Daarom blijven de voorzorgsmaatregelen ook zo belangrijk, dat helpt sowieso.

[ Bericht 2% gewijzigd door VraagWatJeWil op 14-10-2020 12:49:56 ]
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  woensdag 14 oktober 2020 @ 15:45:30 #26
80382 manny
30 is best veel
pi_195635052
quote:
1s.gif Op dinsdag 13 oktober 2020 22:48 schreef VraagWatJeWil het volgende:
Ik noemde al dat we veel dingen hebben gedaan, die we niet voor mogelijk hielden. Iets wat er bij mij heel erg in heeft gehakt is het volgende.

Aan het begin van de pandemie, toen er in het verpleeghuis waar ik werkte veel patiŽnten positief werden getest, kwamen de uitslagen elke ochtend op hetzelfde tijdstip binnen. Je hoorde dan de fax ratelen met de positieve uitslagen, en dan had je een pakje in je hand van dagelijks 5-6 patiŽnten wiens familie je moest bellen met eigenlijk een doodvonnis.

Normaal gesproken voer je zulke gesprekken in het echt. Maar nu.. Opbellen, de uitslag vertellen, de tranen die je hoorde aan de andere kant van de lijn. Vertellen dat tot iemand echt in de stervensfase was er geen bezoek mocht komen, en zelfs dan maar heel beperkt en op eigen risico omdat we geen beschermingsmiddelen konden verstrekken (en mensen dus nadien ook in quarantaine moesten). En dat weken achter elkaar. Vreselijk was dat.
Pardon, ik ga even voorbij aan de emotionele heftigheid van deze situatie, heftig.

maar:

lees ik daar nou het woord Fax ?

Echt?
proberen is de eerste stap naar falen
een cafe zonder Hazes, is geen kroeg
  woensdag 14 oktober 2020 @ 15:48:53 #27
6990 golfer
Ouwe jongere
pi_195635131
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 15:45 schreef manny het volgende:

maar:

lees ik daar nou het woord Fax ?

Echt?
Volkomen normaal in ziekenhuizen.
Hoor dat dagelijks van mijn vrouw: even iets faxen naar die en die huisarts of naar een ander ziekenhuis.
Schijnt nog steeds veiliger te zijn dan mailen.
Poef.....gone! ©golfer
pi_195635244
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 15:45 schreef manny het volgende:

[..]

Pardon, ik ga even voorbij aan de emotionele heftigheid van deze situatie, heftig.

maar:

lees ik daar nou het woord Fax ?

Echt?
Hahaha! Ik heb een paar keer gekeken of ik het anders kon verwoorden omdat ik deze verbazing wel verwachtte. Echter zou het de essentie van de anekdote een beetje teniet doen, want de trigger was echt het geluid van de fax.
Maar inderdaad, faxen gebeurt steeds minder maar alsnog wel regelmatig. Precieze ICT details over het waarom hoef ik me gelukkig niet in te verdiepen oO<
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  woensdag 14 oktober 2020 @ 16:22:25 #29
80382 manny
30 is best veel
pi_195635791
we gaan compleet off topic, maar ik heb even een flashback naar mijn eerste serieuze baan waar elke ochtend "de resultaten" van de fax kwamen rollen (omzet enzo). 1999 praten we over.

Maar goed.

Wel heftig, ik had links en rechts al wat gelezen over de toestanden, maar als je je dan realiseert dat dat betekent dat er elke dag gewoon een lijstje mensen gebeld moet worden, verdrietige families, etc, etc... pffff.
proberen is de eerste stap naar falen
een cafe zonder Hazes, is geen kroeg
  Moderator woensdag 14 oktober 2020 @ 16:30:07 #30
69724 crew  Lucky_Strike
Hello Sweetie
pi_195635915
Hoe ingewikkeld is het om demente mensen met een actieve doodswens te helpen?
Spoilers!
pi_195636687
quote:
1s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 16:30 schreef Lucky_Strike het volgende:
Hoe ingewikkeld is het om demente mensen met een actieve doodswens te helpen?
Het kan zeker complex zijn, zie ook de rechstzaak die afgelopen jaar liep. Het komt dan ook niet vaak voor.

Het is belangrijk dat iemand wilsbekwaam is als hij/zij om euthanasie vraagt; en dus kortgezegd volledig geÔnformeerd, de gevolgen overziend en op eigen wens om euthanasie vraagt. Verder moet er sprake zijn van uitzichtloos lijden wat niet op andere wijze te behandelen is.

Je hebt grofweg drie scenario's:

- Iemand krijgt de diagnose dementie, nog in een beginnend stadium en is dus nog wilsbekwaam. Deze persoon weet dan al dat hij/zij niet wil vorderen in de dementie, en vraagt om euthanasie. De arts vergewist zich er middels gesprekken van wat de redenen voor uitzichtloos lijden en of dit niet op andere wijze is op te lossen, nadien start het reguliere euthanasie traject met onder andere consultatie van een specialie SCEN arts.

- Iemand krijgt de diagnose dementie, nog in een beginnend stadium en is dus nog wilsbekwaam. Deze persoon maakt een zeer gedetailleerde wilsverklaring over wanneer hij/zij euthanasie zou wensen. Zo concreet mogelijk. Bijvoorbeeld: als ik incontinent word voor ontlasting / als ik mijn eigen kinderen niet meer herken / als ik niet meer kan lopen, wens ik euthanasie. Arts moet zich er dan van vergewissen dat patiŽnt ten tijde van de wilsverklaring, nog wilsbekwaam was. Deze situatie is echter lastig omdat je met je gezonde, wilsbekwame brein kijkt naar wat je niet wilt. Veel mensen hebben helaas een grillig beloop van dementie, met soms agressie, angst, et cetera. Echter zijn er mensen die eenmaal vergevorderd dement aan de door henzelf opgestelde criteria voldoen, maar op dat moment heel gelukkig zijn. En wat doe je dan? Gaat de wilsverklaring voor? Ga je dan euthanasie toepassen op een stralende, vrolijke bejaarde?

- Iemand die niets op papier heeft staan en ook niets eerder besproken heeft, vergevorderd dement en niet wilsbekwaam is, en dan roept dood te willen. Dan zijn er geen opties voor euthanasie. Wel kan er, als dat passend is, besloten worden een 'symptomatisch beleid' te voeren waarbij geen levensverlengde behandelingen worden ingezet, alleen behandeling gericht op comfort. Bij een longontsteking geef je dan bijvoorbeeld geen antibiotica, maar enkel medicijnen tegen pijn, benauwdheid of onrust.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195636879
quote:
14s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 15:53 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

Hahaha! Ik heb een paar keer gekeken of ik het anders kon verwoorden omdat ik deze verbazing wel verwachtte. Echter zou het de essentie van de anekdote een beetje teniet doen, want de trigger was echt het geluid van de fax.
Maar inderdaad, faxen gebeurt steeds minder maar alsnog wel regelmatig. Precieze ICT details over het waarom hoef ik me gelukkig niet in te verdiepen oO<
Bij mijn co-schap huisartsgeneeskunde (in 2012) werden alle recepten nog stuk voor stuk naar de apotheek gefaxt, waar zij het dan weer stuk voor stuk overtypten in hun eigen systeem. Hoezo omslachtig en foutgevoelig. :'(
  Moderator woensdag 14 oktober 2020 @ 17:18:20 #33
69724 crew  Lucky_Strike
Hello Sweetie
pi_195636957
quote:
14s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 17:06 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

Het kan zeker complex zijn, zie ook de rechstzaak die afgelopen jaar liep. Het komt dan ook niet vaak voor.

Het is belangrijk dat iemand wilsbekwaam is als hij/zij om euthanasie vraagt; en dus kortgezegd volledig geÔnformeerd, de gevolgen overziend en op eigen wens om euthanasie vraagt. Verder moet er sprake zijn van uitzichtloos lijden wat niet op andere wijze te behandelen is.

Je hebt grofweg drie scenario's:

- Iemand krijgt de diagnose dementie, nog in een beginnend stadium en is dus nog wilsbekwaam. Deze persoon weet dan al dat hij/zij niet wil vorderen in de dementie, en vraagt om euthanasie. De arts vergewist zich er middels gesprekken van wat de redenen voor uitzichtloos lijden en of dit niet op andere wijze is op te lossen, nadien start het reguliere euthanasie traject met onder andere consultatie van een specialie SCEN arts.

- Iemand krijgt de diagnose dementie, nog in een beginnend stadium en is dus nog wilsbekwaam. Deze persoon maakt een zeer gedetailleerde wilsverklaring over wanneer hij/zij euthanasie zou wensen. Zo concreet mogelijk. Bijvoorbeeld: als ik incontinent word voor ontlasting / als ik mijn eigen kinderen niet meer herken / als ik niet meer kan lopen, wens ik euthanasie. Arts moet zich er dan van vergewissen dat patiŽnt ten tijde van de wilsverklaring, nog wilsbekwaam was. Deze situatie is echter lastig omdat je met je gezonde, wilsbekwame brein kijkt naar wat je niet wilt. Veel mensen hebben helaas een grillig beloop van dementie, met soms agressie, angst, et cetera. Echter zijn er mensen die eenmaal vergevorderd dement aan de door henzelf opgestelde criteria voldoen, maar op dat moment heel gelukkig zijn. En wat doe je dan? Gaat de wilsverklaring voor? Ga je dan euthanasie toepassen op een stralende, vrolijke bejaarde?

- Iemand die niets op papier heeft staan en ook niets eerder besproken heeft, vergevorderd dement en niet wilsbekwaam is, en dan roept dood te willen. Dan zijn er geen opties voor euthanasie. Wel kan er, als dat passend is, besloten worden een 'symptomatisch beleid' te voeren waarbij geen levensverlengde behandelingen worden ingezet, alleen behandeling gericht op comfort. Bij een longontsteking geef je dan bijvoorbeeld geen antibiotica, maar enkel medicijnen tegen pijn, benauwdheid of onrust.
Dank je :)

Mijn demente oma van 93 zei dagelijks tegen het verplegend personeel en de verpleeghuisarts dat ze wilde sterven. Ze leed niet maar was gewoon klaar met leven. Ze was daar zo volhardend in dat ze op een dag palliatief gesedeerd is en na 3 dagen stierf. Haar familie en zij zelf vonden dat helemaal prima. Ze was toen zelfs bij vlagen helder en heeft mij in elk geval mooie woorden gezegd.

Maar achteraf bedacht ik wel dat dit volgens mij niet helemaal is gegaan zoals het hoort. Er was geen wilsverklaring en ze was zeker niet meer wilsbekwaam.
Spoilers!
  woensdag 14 oktober 2020 @ 17:24:24 #34
6990 golfer
Ouwe jongere
pi_195637122
Als iemand met een zeer duidelijke wilsverklaring (bijvoorbeeld via de NVVE) aan alle zelf omschreven criteria voldoet voor euthanasie, wie ben jij dan om te bepalen of iemand wel heel gelukkig is?
Poef.....gone! ©golfer
pi_195637808
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 17:24 schreef golfer het volgende:
Als iemand met een zeer duidelijke wilsverklaring (bijvoorbeeld via de NVVE) aan alle zelf omschreven criteria voldoet voor euthanasie, wie ben jij dan om te bepalen of iemand wel heel gelukkig is?
Nou, dat is dan dus exact de vraag :D Dat moet zorgvuldig worden afgewogen, zowel op juridisch en ethisch vlak als voor de arts zelf

Het is daarbij belangrijk om je te beseffen dat euthanasie 'niet normaal medisch handelen' is. Een patiŽnt mag het je vragen, maar je mag het als arts ook weigeren. Als je principieel een gewetensbezwaarder bent bijvoorbeeld, of omdat je niet overtuigd bent dat het ondragelijk lijden niet op andere wijze te bestrijden is.

Het is ook nogal wat he, dat je iemand een injectie toedient die het leven beŽindigt. Als dan op papier staat dat iemand het zo gewenst hebt, maar je ziet iemand voor je die geniet van bezoek en activiteiten, goed eet en drinkt en continu vertelt hoe ontzettend goed ie t heeft... Kan ik me voorstellen dat je als arts de keuze maakt dat jij de euthanasie niet uit gaat voeren. Ik kan me ook voorstellen dat je het wel doet. Allemaal afhankelijk van de patiŽnt, de casus, de beschikbare wilsverklaring, het beloop.

Dit overigens in tegenstelling tot de eerder door @Lucky_Strike genoemde palliatieve sedatie (waarbij je niet op andere wijze te behandelen symptomen bestrijdt door iemand te versuffen zodat diegene niet lijdt), dat is normaal medisch handelen. Je zet dat alleen in als:

- Iemand een levensverwachting korter dan twee weken heeft

EN

- De symptomen niet op andere wijze te bestrijden zijn

Voorbeeld: iemand heeft een gebroken heup, komt daardoor op korte termijn te overlijden, en de pijn is niet te bestrijden met alle reŽle opties die je hebt qua pijnmedicatie.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195639270
Leuke VWJW!
Kun je misschien toelichten wat het verschil is tussen een geriater en een internist ouderengeneeskunde? Ik vind het altijd lastig om me voor te stellen wat voor patient er nou bij een geriater komt. Zie je mensen bijv vooral ivm specifieke ziektebeelden, zoals dementie, en maakt het dan niet uit hoe oud ze zijn? Of verwijzen andere specialisten naar jou op het moment dat de casus zodanig complex wordt met comorbiditeiten dat jij maar eens je hersens erover mag breken.

En komt het vaak voor dat je eens kritisch naar iemands medicatieoverzicht kijkt en erachter komt dat er een heleboel geschrapt kan worden?

Hoe ga je om met het slaapprobleem waar vele ouderen last van hebben? De balans tussen slaapmedicatie voor goede nachtrust, maar overdag niet zodanig suf zijn dat ze vallen, is best een dunne lijn, toch?
pi_195641559
1. Solidariteit. Voelen ouderen zich 'schuldig' tegenover de jongeren? Immers de jeugd is min of meer de dupe van de lockdowns.

2. Klopt het wat Wilders zegt, dat allochtonen de bedden bezet houden van Henk en Ingrid?
  woensdag 14 oktober 2020 @ 20:59:11 #38
16918 flipsen
Argentinie-specialist!
pi_195642028
Interessante VWJW weer :Y

Lees je wel eens de berichten op de Frontpage over Corona en daarna de reacties eronder als "Het is maar een griepje" en "dor hout"? En zo ja, wat vind je daarvan?
Ik hou me bezig met het organiseren van reizen naar Argentinie, Chili en Peru voor Tipica Reizen.
https://www.tipica-reizen.be
pi_195642499
Interessante en leuke vragen weer! Vraag vooral door, zoek ik morgen een momentje om ze uitgebreid te beantwoorden :)
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
  Admin woensdag 14 oktober 2020 @ 21:27:03 #40
2589 crew  yvonne
Moeder van het internet
pi_195643110
Wat voor patienten liggen er zoal op "geriatrie"?
Zijn er dan al andere zaken in het spel, dementie, Alzheimer?
Hoe maken jullie de beslissingen om patienten die uit het Verpleeghuis komen zonder operatie ( na botbreuken bv) weer terug te sturen?
Zijn de verplegenden ook geschoold op geriatrie? En bekend met achterliggende problematiek?

[ Bericht 0% gewijzigd door yvonne op 15-10-2020 00:12:57 ]
FOK!s eigen obsessieve haatheks
  donderdag 15 oktober 2020 @ 07:21:55 #41
4089 BE
Gewoon gelukkig!
pi_195649078
Wat een interessante VWJW! _O_
***
pi_195649417
Vind je geriatrie een specialisme voor een universitair ziekenhuis, en waarom wel/niet?
pi_195649534
Leuk topic, veel herkenbaar :)

Heb je in het verpleeghuis ook COVIDrevalidatie gedaan en hoe ging dat?

Wat ik zelf vaak doe is fax2mail.
pi_195649618
Heb je pre- of posteerstegolfcorona veel gedaan aan intervisie met collega-artsen? Of is dit speciaal/extra opgestart nu?
pi_195649624
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 19:22 schreef Broccolitaartje het volgende:
Leuke VWJW!
Kun je misschien toelichten wat het verschil is tussen een geriater en een internist ouderengeneeskunde? Ik vind het altijd lastig om me voor te stellen wat voor patient er nou bij een geriater komt. Zie je mensen bijv vooral ivm specifieke ziektebeelden, zoals dementie, en maakt het dan niet uit hoe oud ze zijn? Of verwijzen andere specialisten naar jou op het moment dat de casus zodanig complex wordt met comorbiditeiten dat jij maar eens je hersens erover mag breken.

En komt het vaak voor dat je eens kritisch naar iemands medicatieoverzicht kijkt en erachter komt dat er een heleboel geschrapt kan worden?

Hoe ga je om met het slaapprobleem waar vele ouderen last van hebben? De balans tussen slaapmedicatie voor goede nachtrust, maar overdag niet zodanig suf zijn dat ze vallen, is best een dunne lijn, toch?
1) Ik denk dat dat het best uit te leggen is vanuit de achtergrond van de opleiding. Een internist wordt opgeleid binnen de diverse interne specialismes, dus de orgaanspecialismes, en weet daarover meer in detail. Bij de subspecialisatie ouderen, pas je deze internistische kennis toe op ouderen. Een geriater heeft een opleidingsachtergrond met zeker ook een deel interne geneeskunde, maar heeft bijvoorbeeld ook veel psychiatrische en neurologische achtergrondkennis. Een bredere basis, maar net wat minder in detail. Ze kunnen wel zeker een periode voor elkaar waarnemen binnen een team (met bepaalde zaken die ze dan ook niet van elkaar over kunnen nemen hoor), maar kan juist heel erg interessant en leerzaam zijn zelfs!

2) Zeker! Er zijn zelfs regels omtrent dergelijk medicatiereviews; huisartsen moeten er samen met de apotheker een x aantal per jaar doen. In het ziekenhuis is het zo'n beetje het eerste waar we naar kijken, vaak verklaren bijwerkingen de problemen van een patiŽnt, of zwerven er bijvoorbeeld nog bloeddruktabletten rond op de lijst terwijl iemand geen hoge bloeddruk meer heeft... En zijn mensen daardoor gevallen. Je komt soms medicijnen tegen waarvan niemand meer weet waarom ze ooit voorgeschreven zijn. Tijdrovend klusje ook wel om dat allemaal na te zoeken, want onze patiŽnten weten het vaak zelf niet meer. Ook in het verpleeghuis wordt sowieso regelmatig, maar volgens mij ook verplicht (waar ik werkte wel in elk geval), 1x of 2x per jaar met apotheker naar de medicatielijst gekeken. Heel belangrijk!

3) Slaapproblemen zijn een lastige ja! Door hormonale veranderingen hebben ouderen minder slaap nodig. Daarnaast spelen zeker bij bv dementiŽn slaapproblemen en gaan mensen hun dag en nachtritme omdraaien. Het beste zijn niet medicamenteuze maatregelen, zoals overdag wakker blijven in plaats van dutjes doen en een goede slaaphygiŽne met een vast tijdstip en ritueel. Als je toch medicijnen geeft, bijvoorbeeld als iemand zijn dag en nachtritme heeft omgedraaid, is dat in het principe kortdurend om het ritme weer terug te draaien. Slaapmiddelen voor de lange termijn komen veel voor, maar is eigenlijk niet volgens de richtlijn.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195649801
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 20:43 schreef osodevo het volgende:
1. Solidariteit. Voelen ouderen zich 'schuldig' tegenover de jongeren? Immers de jeugd is min of meer de dupe van de lockdowns.

2. Klopt het wat Wilders zegt, dat allochtonen de bedden bezet houden van Henk en Ingrid?
1) Het overgrote ouderen die ik zie, kunnen dit niet meer overzien. De meeste weten niet eens wat COVID is, of weten wel dat er iets met een virus was maar daar houdt het dan ook op. De groep die nog helemaal 'compos mentis' (goed bij het verstand) is heb ik niet direct schuldgevoel bemerkt, maar natuurlijk wel het gevoel dat bij iedereen heerst: wat rot dat er van alles niet kan; ook voor de jongeren die lekker in de kroeg moeten staan in plaats van op de bank zitten.

2) Ik ben zelf ook erg benieuwd naar de exacte cijfers, vanwege overplaatsingen, verschillen in samenstelling van etnische achtergronden binnen steden et cetera zul je dit goed moeten uitzoeken en is wat ik in ťťn ziekenhuis zie niet representatief. Wat ik me wel voor kan stellen, mocht er inderdaad een groter percentage patiŽnten met een niet Nederlandse achtergrond op de IC liggen, zijn dat de volgende zaken (naast wat al genoemd wordt over mogelijk regels niet begrijpen):

- Meer zogenoemde comorbiditeiten. We weten dat mensen met bv Turkse achtergrond door genen en leefstijl regelmatig suikerziekte, een hoge bloeddruk en overgewicht hebben.

- Ander 'type' afweer. Iedereen heeft een andere set puzzelstukjes die je afweer vormen. Deze geef je ook deels door aan je kinderen. Zo heb je in elk gebied op de wereld bepaalde puzzelstukjes die meer of juist minder mensen hebben. Het zou dus goed kunnen zijn dat er bepaalde gebieden beschermende of juist slecht reagerende puzzelstukjes hebben voor dit virus. Daarvoor zou het interessant zijn om de cijfers in dergelijke landen te zien, maar die zijn vaak niet zo betrouwbaar als bij ons zoals je je voor kunt stellen

Overigens: de mensen met een niet Nederlandse achtergrond die ik de afgelopen tijd zag in het ziekenhuis, waarvan een groot deel geen Nederlands spreekt, houden zich juist (meer dan) prima aan de regels.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195650320
Heb je wel eens overwogen om een ander specialisme te gaan doen, of is dat lastig?
pi_195650694
quote:
0s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 20:59 schreef flipsen het volgende:
Interessante VWJW weer :Y

Lees je wel eens de berichten op de Frontpage over Corona en daarna de reacties eronder als "Het is maar een griepje" en "dor hout"? En zo ja, wat vind je daarvan?
Haha ik lees soms wel reacties, maar soms raakt het me ook wel heel erg en klik ik het weer gauw weg! Ik vind het heel mooi hoe mensen als Diederik Gommers daar zo goed en netjes mee om kunnen gaan.

Specifiek deze opmerkingen:

Het is maar een griepje: voor sommigen wel, echter voor heel veel niet. En die kwamen nu, en komen nu weer, met heel veel tegelijk in het ziekenhuis. Dat maakt het (nog los van de effecten voor individuele personen) wel degelijk anders dan de griep.

Dor hout: ja, de kwetsbaren worden veelal zieker, al zijn er ook hier 80+'ers met een enorme rits aan bijkomende ziektes die fluitend door COVID heen komen waardoor je ook denkt HOE DAN.Het zou daarom heel waardevol zijn als we weten wie waarom heel ziek wordt (bv dus vanwege genetica)
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195650810
quote:
17s.gif Op woensdag 14 oktober 2020 21:27 schreef yvonne het volgende:
Wat voor patienten liggen er zoal op "geriatrie"?
Zijn er dan al andere zaken in het spel, dementie, Alzheimer?
Hoe maken jullie de beslissingen om patienten die uit het Verpleeghuis komen zonder operatie ( na botbreuken bv) weer terug te sturen?
Zijn de verplegenden ook geschoold op geriatrie? En bekend met achterliggende problematiek?
1) We hebben een hele brede populatie en problematiek. Voorbeelden van 'typische' patiŽnten: een patiŽnt met een milde dementie of Parkinson of verlamming na infarct die in shock raakt door een blaasontsteking of longontsteking, een patiŽnt die een longontsteking ťn een zouttekort heeft ťn daarbij regelmatig valt of van de been is geraakt. Daarnaast hebben we geplande opnames bij mensen die zonder duidelijke oorzaak achteruitgaan in de breedste zin van het woord, waarbij we breed kijken naar mogelijk oorzaken. Het zijn namelijk bijna altijd meerdere oorzaken.

2) Beslissing om mensen terug te sturen zonder behandeling gaat in overleg met (patiŽnt of) meestal met familie. De voors en tegens worden benoemd, de risico's, het te verwachten beloop als je niet opereert en samen kom je tot een beslissing. Soms worden mensen met een sterke verdenking op een breuk al niet eens ingestuurd, soms is het wel fijn om te weten of het daadwerkelijk gebroken is ter gemoedsrust of voor prognose.

3) Een groot deel van onze verpleegkundige hebben een speciale extra opleiding ja! Ze zijn dan ook goud waard! Ze weten veel van achterliggende problematiek, omgang met dementie, omgaan met delieren (tijdelijke acute verwardheid bij ouderen door een lichamelijke oorzaak). Verder is er veel onderwijs, door (leerling)verpleegkundigen onderling of van de artsen. Ook tijdens de dagelijkse visites of als ik een patiŽnt beoordeel probeer ik waar mogelijk de verpleegkundige te betrekken of dingen uit te leggen, enorm leuk om te doen, ze vinden het zelf natuurlijk leuk om te leren en uiteindelijk levert het weer betere zorg op! Andersom leer ik weer heel van hen en kan ze blind vertrouwen dat ik naar een patiŽnt toe moet als ze zeggen 'alle waardes zijn goed, maar ik vertrouw het niet'.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
pi_195650852
quote:
0s.gif Op donderdag 15 oktober 2020 08:10 schreef Leintjeuh het volgende:
Vind je geriatrie een specialisme voor een universitair ziekenhuis, en waarom wel/niet?
Absoluut! De academie is waar patiŽntenzorg, onderwijs en onderzoek samen komt. Juist bij deze groeiende populatie met een relatief grote zorgvraag is het belangrijk om veel artsen te onderwijzen over de geriatrie en om onderzoek te doen en innovatie te omarmen.
Daarnaast kijk je ook bij ouderen tegen de meer complexe beelden aan (bv een atypische dementie) waarbij een academisch ziekenhuis op een andere manier mee kan kijken. Ook verandert de populatie: je krijgt nu mensen die transplantatieorganen hebben, of allerlei types kanker hebben overleefd. Dat vraagt een andere benadering en kennis. Eerder werden deze mensen vaak niet zo oud, dus kwamen ze niet bij de geriater.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')