abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_191694594
Een topic voor iedereen die wel graag een kindje zou willen maar waarvoor het nu (nog) niet weggelegd is.

Het rammelende ei:

Hier verder rammelen!
Venus in pocketformaat
© loveli
pi_191694609
Sloot ik het topic ineens :o. Veel succes voor de rammelende dames en wellicht heren :P.
Venus in pocketformaat
© loveli
pi_191694821
Euj, nieuw topic. :D

Vandaag weet ik weer waarom ik ietwat verder in de toekomst plannen wilde: ik begin in april bij een nieuwe werkgever maar allemachtig, dat communiceren gaat traaaaaaaaaaag. Stom gedoe. Dat zou ik niet helemaal trekken als daar nog een zwangerschap bovenop zou komen.
pi_191823104
Ik rammel steeds vaker :s) Maar ik doe er verder helemaal niets mee :P

En volgens mij kan ik er ook helemaal niets mee omdat ik drie jaar geleden een kans had van 5% om zwanger te worden. Ik ben nu 42 41 dus het zal er niet beter op geworden zijn :D

Ik heb ook niet het idee dat een tweede mij gelukkiger kan maken, want ik ben dat nu al zo O+ . En het lijkt mij enorm pittig, ik zit met een kindje al aan mijn max. Ons zoontje is ook nog eens een heel makkelijk en we hebben ook geen ellende gehad zoals doorkomende tandjes, oren, slapeloze nachten etc. Hij slaapt ruim 12 uur per nacht.

Daarnaast hebben we het fincancieel nu enorm goed, was ik tijdens zwangerschap heel erg angstig door bloedverlies en na mijn zwangerschap hormonaal de weg kwijt.

En het allerbelangrijkste: ik heb niet echt een diep verlangen naar een tweede zoals ik bij de eerste had :)

Het meest bijzondere van alles vind ik wel dat ik hier dan toch mee bezig ben terwijl de kansen op een zwangerschap te verwaarlozen zijn :')
pi_193039904
Ik zei gister tegen (8> dat ik nog een baby wilde en hij zei, dat is goed :P Om redenen die eigenlijk nergens op slaan wil ik liever nog een maand wachten, dus ik rammel nog eventjes :P maar dan gaan we het wel echt proberen. En ik vind het super leuk dat dat dan bewust is :D en niet een ongelukje zoals onze eerste :') (overigens is dat een heel leuk kind hoor O+ :D)
pi_193045069
quote:
1s.gif Op zaterdag 9 mei 2020 23:07 schreef Aure het volgende:
Ik zei gister tegen (8> dat ik nog een baby wilde en hij zei, dat is goed :P Om redenen die eigenlijk nergens op slaan wil ik liever nog een maand wachten, dus ik rammel nog eventjes :P maar dan gaan we het wel echt proberen. En ik vind het super leuk dat dat dan bewust is :D en niet een ongelukje zoals onze eerste :') (overigens is dat een heel leuk kind hoor O+ :D)
Ja, dat vond ik ook leuk bij deze zwangerschap, het bewust zwanger proberen te raken. O+

U. was ook een leuk ongelukje. :P
pi_193401348
@Athenais hoe is het starten bij je nieuwe baan gegaan? Hopelijk is het niet afgeblazen ivm coronavirus?

Ik post toch maar even hier, want het is nog rammelen en niet wachten op het streepje..

Ik heb woensdag een echo bij het endometriosecentrum, en daarna gaan ze met het team bespreken en een advies geven voor een plan om zwanger te worden. Ik weet alleen niet of dat direct is (als in arts-assistent loopt even naar superviserend arts, zegt echo was goed ik zou zeggen stop met pil en die zegt lijkt me prima) of dat ik dat advies pas later krijg. Ik hoop dat eerste uiteraard, maar zal ook wel afhangen van de echo. Bij de vorige telefonische afspraak gaf ze aan dat als de echo er goed uitziet en semenonderzoek van vriend ook (en die is voor zover wij interpreteren gewoon normaal), het advies zal zijn stoppen met pil en zes maanden zelf proberen. Daar teken ik voor. Maar ik vind het zo spannend! Zou het dan toch eindelijk echt zo ver zijn..
pi_193401431
Hey! Nee, ik ben gewoon begonnen zij het thuis, met improvisatie. :') Het gaat eigenlijk best lekker, al hoop ik wel dat ik toch binnenkort gewoon naar kantoor kan. Of een werklaptop krijg. Of gewoon allebei.

Ik duim voor je, heel veel succes. O+
pi_193401902
quote:
0s.gif Op zondag 31 mei 2020 15:05 schreef Athenais het volgende:
Hey! Nee, ik ben gewoon begonnen zij het thuis, met improvisatie. :') Het gaat eigenlijk best lekker, al hoop ik wel dat ik toch binnenkort gewoon naar kantoor kan. Of een werklaptop krijg. Of gewoon allebei.

Ik duim voor je, heel veel succes. O+
Wat fijn dat het wel gewoon door is gegaan en het best lekker gaat!

En dank je wel!
Hoe gaat t bij jou met het rammelen? Hadden jullie nou een tijd al bedacht dat je wilde gaan starten?
pi_193402024
Bij ons blijft het idee om juni/juli 2021 mijn koperspiraal eruit te laten halen en in juli 2021 trouwen. Nu is dat met de coronacrisis wat moeilijk regelen aangezien wij in het buitenland willen trouwen en we in maart tijdens onze vakantie eigenlijk zouden kijken waar en wat. Voor nu houd ik nog een beetje die data aan.

Het rammelt op en af, eigenlijk. Een datum hebben wanneer we eraan beginnen geeft wel wat rust maar soms he... Soms denk ik wel eens 'Joh, schat, trek dat spiraatje er maar zelf uit. Je bent arts, dat moet je wel kunnen.' :') Voor alle duidelijkheid: dat gaan we dus vooral niet doen.

Edit: ik ben even aan teruglezen: we hebben de datum kennelijk naar voren gehaald want eerst was het idee september/oktober 2021. :D

[ Bericht 14% gewijzigd door Athenais op 31-05-2020 17:54:09 ]
pi_194107723
Ja hoi :W
Ik weet niet goed waar ik met mijn gevoel heen moet. Ik denk dat hier uiteindelijk het meest gepast is.
Onze baby is nog maar 8 maanden maar we hebben al gesprekken over wanneer weer proberen. We zijn allebei al 37 en het heeft meer dan 4 jaar geduurd om vorige keer blijvend zwanger te raken.
Op zich zouden we graag wachten maar we hebben die luxe niet echt. Maar dan vraag ik mij af of het wel verstandig is om het op deze manier te beslissen. Ik wil ook graag op voorhand een plan hebben hoe ver we nu willen gaan. Mijn gevoel nu zegt geen nieuwe IVF poging meer. We kunnen zelf proberen en dan hebben we nog 4 embryo's. Hoe ik er nu in sta is het daarna klaar. Maar dat is nu makkelijk gezegd natuurlijk.
Herkent iemand dit? Dat gevoel dat je niet zomaar kan wachten tot het helemaal vanzelf begint te kriebelen en dan rustig weer gaan proberen? Dat je meer rationeel gaat bekijken hoeveel kinderen we zouden willen en hoeveel tijd we hebben. Ergens voelt dat verkeerd maar ook weer niet. Lastig
pi_194108359
quote:
0s.gif Op woensdag 15 juli 2020 23:17 schreef Bottoms_up het volgende:
Herkent iemand dit? Dat gevoel dat je niet zomaar kan wachten tot het helemaal vanzelf begint te kriebelen en dan rustig weer gaan proberen? Dat je meer rationeel gaat bekijken hoeveel kinderen we zouden willen en hoeveel tijd we hebben. Ergens voelt dat verkeerd maar ook weer niet. Lastig
Ik herken het wel, maar dan andersom. Wij hebben, zoals we er nu in staan, geen wens voor een tweede, maar we sluiten het ook nog niet helemaal uit. Onze dochter is in 2016 geboren, we zijn nu 36 (ik) en 38 (hij). Mocht het alsnog gaan kriebelen in de komende jaren, dan hebben we het onszelf wellicht onnodig lastig (zo niet onmogelijk) gemaakt door zoveel tijd te nemen. Maar nu alvast op rationele gronden voor een tweede gaan proberen terwijl het gevoel er niet is en misschien ook nooit zal komen, is ook geen optie. :')

Als de kriebels er (nog) niet zijn, maar de wens er echt wel is bij jullie beiden, dan valt er best wat te zeggen voor die rationele benadering. :Y :*
pi_194109153
Wij hadden zoiets ook, toen onze oudste net 1 was. We wilden eigenlijk nog niet per se, en mijn man überhaupt niet zo nodig, maar we dachten toen: twee kinderen lijkt ons leuk, de babytijd is ruk, dan maar even tanden op elkaar en door, dan zijn we door het lastigste stuk (little did we know :') ) De oudste kwam met hulp van clomid en we wilden maar vast weer beginnen voor het geval het weer lang zou duren. Maar: ik was toen pas 30.
Toen kwam er iets ingrijpends tussen en stelden we het toch uit. Daar zijn we, achteraf gezien, erg blij mee. Uiteindelijk hebben we nog ruim twee jaar gewacht en was ik bijna 34 toen onze dochter geboren werd.
(En heel bovenstaand verhaal hangt natuurlijk van domme mazzel aan elkaar, want er valt niks te plannen. Voor de oudste waren we twee jaar bezig, bij jongste was het in één keer raak.)

Ik ken het gevoel dus en als er niets was gebeurd, was onze tweede misschien ook wel veel sneller gekomen dan we eigenlijk hadden gewild. Ik weet niet hoe dat had uitgepakt, uiteraard. Ik wilde wel een tweede, maar niet zo snel en mijn lief wilde niet per se, maar ‘als dan toch, dan nu maar meteen’ (ik kan het niet romantischer maken :+ ) Toen we er twee jaar laten weer voor gingen, hadden we wel allebei een volmondig ‘ja’ voor een tweede. En, lang verhaal kort :') , ik denk dat dat uiteindelijk het belangrijkst is. Jullie hebben niet de luxe om zolang te kunnen wachten als je idealiter zou willen, maar jullie willen wel allebei een tweede. Dan denk ik naief-romantisch dat het ook wel goedkomt met die eventuele tweede :)
pi_194109549
'Gelukkig' hebben we het hele idee dat dingen moeten gaan zoals ze idealiter gaan al lang geleden opgegeven. Dat scheelt wel.
We willen allebei wel graag een tweede ooit.
Het speelt ook mee dat de nachten nooit goed zijn gegaan. We vrezen dat als we wachten tot we weer goed slapen, we er nooit meer aan gaan beginnen. Dan misschien beter ff doorbijten.
  Moderator donderdag 16 juli 2020 @ 09:03:08 #15
319937 crew  Roomsnoes
pi_194109698
Wat zijn de redenen om te wachten, bottoms? Vanwege het zware traject, of de leeftijd van baby? Of andere redenen?
pi_194109749
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 09:03 schreef Roomsnoes het volgende:
Wat zijn de redenen om te wachten, bottoms? Vanwege het zware traject, of de leeftijd van baby? Of andere redenen?
Een iets groter leeftijdsverschil. Dat hij al iets zelfstandiger is.
Ik ben ook niet graag zwanger. Ik vond het zwaar,lichamelijk en emotioneel. Ik ben nu de borstvoeding aan het afbouwen en ik heb nu het gevoel dat ik mijn lichaam een beetje terugkrijg.
Ik vraag me ook af of ik zwanger wel een leuke moeder kan zijn (maar dat speelt altijd natuurlijk).
Als we wachten tot het op papier ideale moment hebben we misschien 1 kleine kans dat het lukt. Als er dan iets misgaat zoals weer een miskraam is het klaar. Dat zouden we jammer vinden.
pi_194109897
quote:
0s.gif Op woensdag 26 februari 2020 12:54 schreef Athenais het volgende:
Euj, nieuw topic. :D

Vandaag weet ik weer waarom ik ietwat verder in de toekomst plannen wilde: ik begin in april bij een nieuwe werkgever maar allemachtig, dat communiceren gaat traaaaaaaaaaag. Stom gedoe. Dat zou ik niet helemaal trekken als daar nog een zwangerschap bovenop zou komen.
Een nieuwe baan is ook mijn twijfel. Ik ben net afgestudeerd en begin in september met mijn eerste baan (ben wel een paar jaar ouder dan de gemiddelde afgestudeerde). Ik heb hele rammelende eitjes, maar als ik direct zwanger zou aankomen, mag ik een gedeelte van het werk waarvoor ik aangenomen ben niet doen. (Je moet al stoppen als je denkt dat je zwanger bent). Dit omdat ik met stoffen werk die schadelijk voor de vrucht kunnen zijn. Nu ben ik natuurlijk niet de enige op de afdeling. Maar voor mijn gevoel kan ik het nog steeds niet maken direct zwanger te zijn. Is daarvoor een richtlijn wat 'netjes' wordt gezien?
  Moderator donderdag 16 juli 2020 @ 11:29:03 #18
319937 crew  Roomsnoes
pi_194111271
quote:
1s.gif Op donderdag 16 juli 2020 09:07 schreef Bottoms_up het volgende:

[..]

Een iets groter leeftijdsverschil. Dat hij al iets zelfstandiger is.
Ik ben ook niet graag zwanger. Ik vond het zwaar,lichamelijk en emotioneel. Ik ben nu de borstvoeding aan het afbouwen en ik heb nu het gevoel dat ik mijn lichaam een beetje terugkrijg.
Ik vraag me ook af of ik zwanger wel een leuke moeder kan zijn (maar dat speelt altijd natuurlijk).
Als we wachten tot het op papier ideale moment hebben we misschien 1 kleine kans dat het lukt. Als er dan iets misgaat zoals weer een miskraam is het klaar. Dat zouden we jammer vinden.
Dat zelfstandige snap ik ja. Fijn als ze iig kunnen lopen en trapklimmen.

Ik vind het uitdagender om en offday te hebben met grotere kinderen dan met die hele kleintjes. Dat is voor iedereen anders natuurlijk, maargoed :)

Je weet nu wel meer hoe het is om zwanger te zijn, en je kan misschien wel iets anticiperen op wat er geneuren gaat.
pi_194112309
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 09:20 schreef Zusje123 het volgende:

[..]

Een nieuwe baan is ook mijn twijfel. Ik ben net afgestudeerd en begin in september met mijn eerste baan (ben wel een paar jaar ouder dan de gemiddelde afgestudeerde). Ik heb hele rammelende eitjes, maar als ik direct zwanger zou aankomen, mag ik een gedeelte van het werk waarvoor ik aangenomen ben niet doen. (Je moet al stoppen als je denkt dat je zwanger bent). Dit omdat ik met stoffen werk die schadelijk voor de vrucht kunnen zijn. Nu ben ik natuurlijk niet de enige op de afdeling. Maar voor mijn gevoel kan ik het nog steeds niet maken direct zwanger te zijn. Is daarvoor een richtlijn wat 'netjes' wordt gezien?
Verschilt erg per werkgever denk ik. Ik ken twee mensen die zwanger binnenkwamen bij wie dat tijdens de sollicitatieprocedure nog niet bekend was, bij beiden waren ze niet blij maarja denk dat je daar niks van moet aantrekken. Een heeft uiteindelijk geen contractverlenging gekregen, die andere wel. Of het daar aan lag werd niet gezegd.
pi_194113033
Ik denk dat het ligt aan de functie en hoe makkelijk er vervanging geregeld kan worden.

Bij ons was er een positie die heel moeilijk vervuld kon worden, uiteindelijk was het na ruim driekwart jaar toch gelukt om een geschikt iemand te vinden.

Bleek dat ze tijdens het sollicitatie gesprek al zwanger was en niet veel later met verlof ging.

Dat zorgde voor heel veel scheve gezichten. En ja je kan je daar niks van aantrekken maar het heeft wel invloed op de werkrelatie met je collega’s.

Ik zou binnen een jaar zeker niet zwanger willen worden. Voor zover dat te regelen valt ;)
  donderdag 16 juli 2020 @ 15:27:37 #21
426093 Gentianella
dat is een bloem!
pi_194114496
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 13:39 schreef DorothyGale het volgende:
Ik denk dat het ligt aan de functie en hoe makkelijk er vervanging geregeld kan worden.

Bij ons was er een positie die heel moeilijk vervuld kon worden, uiteindelijk was het na ruim driekwart jaar toch gelukt om een geschikt iemand te vinden.

Bleek dat ze tijdens het sollicitatie gesprek al zwanger was en niet veel later met verlof ging.

Dat zorgde voor heel veel scheve gezichten. En ja je kan je daar niks van aantrekken maar het heeft wel invloed op de werkrelatie met je collega’s.

Ik zou binnen een jaar zeker niet zwanger willen worden. Voor zover dat te regelen valt ;)
Scheve gezichten vind ik in dit geval juist een beetje overdreven... het was dus kennelijk niet alsof ze nog de keuze hadden voor iemand anders die niet-zwanger was...

@Zusje123 , zelf zat ik daar ook mee. Ik wilde in ieder geval eerst een jaar ergens werken en het vaste contract binnen hebben voor ik zwanger wil worden. Ook ik heb een startersfunctie maar ben ook al wat ouder omdat ik hiervoor ben gepromoveerd. 1 vriendin van me is gewoon van baan gewisseld terwijl ze al bezig waren met hun kinderwens en was kort daarna ook al zwanger: was geen enkel probleem. Ook een andere vriendin was zelfs al zwanger tijdens het solliciteren. Dat ze later zwanger bleek was ook totaal geen probleem.

Zelf zit ik er nu een beetje mee dat ik op relatief korte termijn misschien een team switch wil/misschien zelfs moet maken en ik dat natuurlijk ook liever niet heb dat dat samenvalt met zwangerschapsverlof... maar inmiddels besloten dat dat me eigenlijk geen bal uitmaakt. Als het me toch blijkt te schaden met betrekking tot minder loonsverhoging of minder snel promotie oid, zoek ik wel weer een andere baan.

Het is leuk en aardig om rekening te willen houden met je werk, maar uiteindelijk is je privé/gezinsleven toch gewoon belangrijker.


Qua persoonlijk rammelen: ben vorige week met mijn laatste pilstrip gestopt en ga binnenkort ook foliumzuur etc slikken. :) ons drinkwater stroomt alleen helaas door loden leidingen dus we gaan pas echt beginnen als dat gefixt is :+ (wat als het
goed is nog ergens deze zomer gebeurt :p)
pi_194114815
Ik raakte zwanger tussen m’n sollicitatiegesprek en m’n arbeidsvoorwaardengesprek in. Heb me daar heel naar over gevoeld - maar er valt vrij weinig aan te doen. 🤷🏻♀

Was ook een startersfunctie (was net afgestudeerd). 3 maanden geleden promotie gemaakt. Is dus allemaal goed gekomen. ;)
pi_194115097
Ja, hoi. Kom me ook melden. Ik rammel emotioneel heel erg, rationeel denk ik dat het verstandig zou zijn het bij 2 te houden. We hebben onze handen al vol met 2, en ik kijk best wel op tegen nog een keer slechte nachten, extreem vroeg wakker, etc. etc. En ik kijk uit naar meer vrijheid, geen middagdutjes meer en echte avonturen met de kinderen.

Aan de andere kant, zo'n heerlijk klein, afhankelijk wezentje weer helemaal een persoon zien worden, zoveel extra liefde die we allebei nog hebben, nog een keer zwanger zijn, nog een keer bevallen, nog een keer bv geven....Pff...
pi_194115904
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 15:27 schreef Gentianella het volgende:

[..]

Scheve gezichten vind ik in dit geval juist een beetje overdreven... het was dus kennelijk niet alsof ze nog de keuze hadden voor iemand anders die niet-zwanger was...

@:Zusje123 , zelf zat ik daar ook mee. Ik wilde in ieder geval eerst een jaar ergens werken en het vaste contract binnen hebben voor ik zwanger wil worden. Ook ik heb een startersfunctie maar ben ook al wat ouder omdat ik hiervoor ben gepromoveerd. 1 vriendin van me is gewoon van baan gewisseld terwijl ze al bezig waren met hun kinderwens en was kort daarna ook al zwanger: was geen enkel probleem. Ook een andere vriendin was zelfs al zwanger tijdens het solliciteren. Dat ze later zwanger bleek was ook totaal geen probleem.

Zelf zit ik er nu een beetje mee dat ik op relatief korte termijn misschien een team switch wil/misschien zelfs moet maken en ik dat natuurlijk ook liever niet heb dat dat samenvalt met zwangerschapsverlof... maar inmiddels besloten dat dat me eigenlijk geen bal uitmaakt. Als het me toch blijkt te schaden met betrekking tot minder loonsverhoging of minder snel promotie oid, zoek ik wel weer een andere baan.

Het is leuk en aardig om rekening te willen houden met je werk, maar uiteindelijk is je privé/gezinsleven toch gewoon belangrijker.


Qua persoonlijk rammelen: ben vorige week met mijn laatste pilstrip gestopt en ga binnenkort ook foliumzuur etc slikken. :) ons drinkwater stroomt alleen helaas door loden leidingen dus we gaan pas echt beginnen als dat gefixt is :+ (wat als het
goed is nog ergens deze zomer gebeurt :p)
Dank je wel. Er zijn gelukkig met mensen die die specifieke werkzaamheden kunnen ondernemen. Alleen ben ik specifiek voor dat project aangenomen, andere mensen doen dat naast andere projecten. Vandaar dat ik niet zwanger wil beginnen, maar waarschijnlijk gaan we er wel binnen een jaar voor
pi_194116155
Ja hoi, ik meld mij hier ook maar. Pfff ik spat uit elkaar van liefde met/voor Bas en zou er zo graag nog een willen. Helaas blijft mijn bloeddruk met medicatie nog een beetje lastig doen, dus daar eerst eens over overleggen binnenkort hoe en wat.
pi_194120424
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 15:27 schreef Gentianella het volgende:

[..]

Scheve gezichten vind ik in dit geval juist een beetje overdreven... het was dus kennelijk niet alsof ze nog de keuze hadden voor iemand anders die niet-zwanger was...

<knip>

Het is leuk en aardig om rekening te willen houden met je werk, maar uiteindelijk is je privé/gezinsleven toch gewoon belangrijker.

Huh? Ze had haar zwangerschap verzwegen tijdens haar sollicitatie en tussen de sollicitatieprocedure en haar start zaten ook nog een paar maanden. Dus op haar eerste werkdag liep ze met een dikke buik naar binnen. Iedereen was perplex, want we wisten van niks. De volgende dag kregen we een mailtje wanneer haar zwangerschapsverlof begon :') Ik vond het bijna asociaal. En dat kwam voornamelijk door het verzwijgen van haar zwangerschap.

Uiteindelijk is privé inderdaad belangrijker dan werk. Maar er is niks mis mee om ook een beetje rekening te houden met je werkgever, zeker als je ergens net begint met werken? Het lijkt mij dan juist een beter idee om te investeren in de relatie met je collega's en laten zien wat voor waarde je hebt voor het bedrijf. En niet als je net ingewerkt bent met zwangerschapsverlof gaat een tijd uit de roulatie bent en dan terugkomt voor een waarschijnlijk minder aantal dagen per week? En dan misschien ook nog niet op volledige sterkte door slapeloze nachten of een verward hoofd (ik heb ruim een half jaar alleen maar brieven verzonden na mijn bevalling omdat ik simpelweg niet anders kon).

In de luxepositie van @Zusje123 zou ik eerst eens kijken of je de baan eigenlijk wel leuk vindt, of je een klik hebt met je collega's en bovenal laten zien dat je van waarde bent voor de organisatie :) Een beetje goodwill opbouwen. En dan zou ik eens gaan nadenken over een zwangerschap.

En ja, vaak loopt het leven anders en is een zwangerschap niet gepland. Ik oordeel niet over vrouwen die net ergens werken en zwanger worden, ik ken de achterliggende reden niet en dat gaat mij ook niets aan.

Maar ik denk dat er soms wel te weinig meegedacht wordt met de werkgever, die ook offers moeten brengen door een zwangerschap.
  Moderator donderdag 16 juli 2020 @ 21:58:18 #27
149959 crew  SQ
snelle trees
pi_194120618
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 21:41 schreef DorothyGale het volgende:

[..]

Huh? Ze had haar zwangerschap verzwegen tijdens haar sollicitatie en tussen de sollicitatieprocedure en haar start zaten ook nog een paar maanden. Dus op haar eerste werkdag liep ze met een dikke buik naar binnen. Iedereen was perplex, want we wisten van niks. De volgende dag kregen we een mailtje wanneer haar zwangerschapsverlof begon :') Ik vond het bijna asociaal. En dat kwam voornamelijk door het verzwijgen van haar zwangerschap.

Uiteindelijk is privé inderdaad belangrijker dan werk. Maar er is niks mis mee om ook een beetje rekening te houden met je werkgever, zeker als je ergens net begint met werken? Het lijkt mij dan juist een beter idee om te investeren in de relatie met je collega's en laten zien wat voor waarde je hebt voor het bedrijf. En niet als je net ingewerkt bent met zwangerschapsverlof gaat een tijd uit de roulatie bent en dan terugkomt voor een waarschijnlijk minder aantal dagen per week? En dan misschien ook nog niet op volledige sterkte door slapeloze nachten of een verward hoofd (ik heb ruim een half jaar alleen maar brieven verzonden na mijn bevalling omdat ik simpelweg niet anders kon).

In de luxepositie van @:Zusje123 zou ik eerst eens kijken of je de baan eigenlijk wel leuk vindt, of je een klik hebt met je collega's en bovenal laten zien dat je van waarde bent voor de organisatie :) Een beetje goodwill opbouwen. En dan zou ik eens gaan nadenken over een zwangerschap.

En ja, vaak loopt het leven anders en is een zwangerschap niet gepland. Ik oordeel niet over vrouwen die net ergens werken en zwanger worden, ik ken de achterliggende reden niet en dat gaat mij ook niets aan.

Maar ik denk dat er soms wel te weinig meegedacht wordt met de werkgever, die ook offers moeten brengen door een zwangerschap.
Ja, dit dus. Ik vind het ook altijd een beetje gek als ik hier lees dat vrouwen eerst een vast contract willen en dan meteen zwanger raken. Je zou als werkgever bijna geen vaste contracten meer durven uitdelen aan jonge vrouwen omdat ze dan direct zwanger raken, bij wijze van ;)
En inderdaad en uiteraard moet je je levensloop niet perse door je werk laten beïnvloeden, maar zo snel mogelijk zwanger raken zodra je je contract binnen hebt vind ik zelf weer een ander uiterste.

Ik kan overigens echt vele voorbeelden noemen van vrouwen die out in the open zwanger solliciteerden en gewoon werden aangenomen ;)
disclaimer
www.nyumbani.nl: ons nieuwe huis!
  Moderator donderdag 16 juli 2020 @ 22:16:05 #28
319937 crew  Roomsnoes
pi_194120863
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 16:06 schreef Jagärtrut het volgende:
Ja, hoi. Kom me ook melden. Ik rammel emotioneel heel erg, rationeel denk ik dat het verstandig zou zijn het bij 2 te houden. We hebben onze handen al vol met 2, en ik kijk best wel op tegen nog een keer slechte nachten, extreem vroeg wakker, etc. etc. En ik kijk uit naar meer vrijheid, geen middagdutjes meer en echte avonturen met de kinderen.

Aan de andere kant, zo'n heerlijk klein, afhankelijk wezentje weer helemaal een persoon zien worden, zoveel extra liefde die we allebei nog hebben, nog een keer zwanger zijn, nog een keer bevallen, nog een keer bv geven....Pff...
:W

I feel you. Ik ga kapot aan het rammelen, maar man wil niet. Echt niet. :'(

Vandaag bezoek gehad van een meisje van 1. De kinderen speelden daar zo leuk mee. En ja, het leven is vast eenvoudiger met twee...
pi_194121974
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 22:16 schreef Roomsnoes het volgende:

[..]

:W

I feel you. Ik ga kapot aan het rammelen, maar man wil niet. Echt niet. :'(

+1. Mijn man vindt zichzelf te oud en houdt niet van baby's. Hij wil het nooit nooit nooit nogmaals mee maken. En ondertussen groeit bij mij de wens voor een 3e kindje. Ik dacht eerst ook dat wij klaar waren, maar toch voelt het soms nog niet 'compleet'.
pi_194124142
:W

Hier hetzelfde!
Rationeel is het zo prima en goed, maar mijn romantische beeld van 3 komt steeds om de hoek.
En vriend wil niet meer.

Stomme hormonen :(
  vrijdag 17 juli 2020 @ 13:37:54 #31
462540 Flav
V&#9829;
pi_194128217
:W

Hier ook!
Vriendlief wil heel graag een 3e maar ik zie alleen maar beren op de weg :')
Ik rammel ondanks die beren toch wel behoorlijk haha, dus wie weet wat de toekomst brengt.
pi_194137559
quote:
1s.gif Op vrijdag 17 juli 2020 07:44 schreef LeSage het volgende:
maar mijn romantische beeld van 3 komt steeds om de hoek.
En vriend wil niet meer.
quote:
0s.gif Op vrijdag 17 juli 2020 13:37 schreef Flav het volgende:
Vriendlief wil heel graag een 3e maar ik zie alleen maar beren op de weg :')
Ik zie mogelijkheden! 8-)
  zaterdag 18 juli 2020 @ 01:18:29 #33
277627 Seven.
We are Borg.
pi_194137848
quote:
0s.gif Op donderdag 16 juli 2020 09:20 schreef Zusje123 het volgende:

[..]

Een nieuwe baan is ook mijn twijfel. Ik ben net afgestudeerd en begin in september met mijn eerste baan (ben wel een paar jaar ouder dan de gemiddelde afgestudeerde). Ik heb hele rammelende eitjes, maar als ik direct zwanger zou aankomen, mag ik een gedeelte van het werk waarvoor ik aangenomen ben niet doen. (Je moet al stoppen als je denkt dat je zwanger bent). Dit omdat ik met stoffen werk die schadelijk voor de vrucht kunnen zijn. Nu ben ik natuurlijk niet de enige op de afdeling. Maar voor mijn gevoel kan ik het nog steeds niet maken direct zwanger te zijn. Is daarvoor een richtlijn wat 'netjes' wordt gezien?
Ik heb een vast contract onderhandeld in augustus want ik ga sowieso niet een goeie baan opgeven voor een onzekere situatie, begonnen in oktober. Rond de jaarwisseling zwanger geraakt, met 9 weken alvast m'n leidinggevende en m'n MD op de hoogte gesteld. Met 12 weken gewoon heel blij aangekondigd op de afdeling. Ik werk in een bedrijf met 90% mannen. Iedereen was blij voor me. Als men er al een mening over heeft, dan heeft niemand me dat laten voelen. Ik werk nog 5-6 weken tot ik met verlof ga, dan ben ik 10 maanden in dienst.

We zouden trouwens in september beginnen met pogingen doen, maar dat 3 maanden uitgesteld omdat ik wel ff wilde weten waar ik mee te maken had. Ik vind dus, als jij al een jaar in dienst bent, dat dit echt een hele redelijke termijn is.
Resistance is futile.
pi_194139593
quote:
0s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 00:49 schreef ViviRAWRS het volgende:

[..]


[..]

Ik zie mogelijkheden! 8-)
_O-
Maar ik vind mijn vriend eigenlijk wel heel leuk :+
pi_194139681
Ik zie een derde babygolf aankomen. :9
pi_194139804
3 zijn zo leuk <3 Ik rammel ergens voor een 4e.
Man wil niet: 1e x was het er 1. 2e x waren het er 2. 3e x ain't gonna happen :')
pi_194141243
Ik vraag me ook af of er, iig zolang je nog in de jonge kinderen zit, een moment komt dat je met 100% zekerheid weet “nu is het klaar”. Wij hebben al 1 kind meer dan oorspronkelijk gepland en zelfs hier kriebelt het soms nog wel, zeker nu ze op school het thema consultatiebureau hadden en er steeds om een baby/broertje/zusje werd gevraagd.

Maar rationeel weet ik dat we klaar zijn, dat ik nu graag dingen met mijn gezin wil ondernemen zonder de belemmeringen van een baby (of straks een kind met andere interesses vanwege leeftijdsverschil). Mijn man is dus in het najaar al onder het mes geweest. Heel eerlijk gezien zou ik het (nu) niet erg vinden als dat toch niet goed is gegaan, maar bewust voor nog een kind kiezen zal ik niet meer doen. Ratio wint het van die blijvende kriebel.
¸¸.·´¯`·.¸¸.·´¯`·.¸&gt;&lt;(((º&gt;
pi_194141432
quote:
0s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 11:03 schreef FlyingFish het volgende:
Ik vraag me ook af of er, iig zolang je nog in de jonge kinderen zit, een moment komt dat je met 100% zekerheid weet “nu is het klaar”.
Mijn 93jarige oma rammelt nog altijd, 'och, ik zou er toch zo weer aan beginnen, het is dat ik veel te oud ben'. Zelf 10 kinderen groot gebracht, 16 kleinkinderen gekregen en achterkleinkind #18 komt in augustus. _O-
pi_194141765
quote:
0s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 11:03 schreef FlyingFish het volgende:
Ik vraag me ook af of er, iig zolang je nog in de jonge kinderen zit, een moment komt dat je met 100% zekerheid weet “nu is het klaar”. Wij hebben al 1 kind meer dan oorspronkelijk gepland en zelfs hier kriebelt het soms nog wel, zeker nu ze op school het thema consultatiebureau hadden en er steeds om een baby/broertje/zusje werd gevraagd.
Dit vraag ik me dus ook af. Wij hebben met onze cadeaubaby nu ook een kindje extra. En alsnog vind ik het weer moeilijk dat alles de laatste keer is nu. Geen trappelende baby meer in mn buik, geen bevalling meer, niet meer zo’n inimini mensje bij je. Oh, en geen verlof meer :o


Maar rationeel; je kan geen baby’s blijven krijgen, het is een keer klaar. Wij zijn al overcompleet nu zelfs, het is goed zo.
  zaterdag 18 juli 2020 @ 11:59:13 #40
56471 pinquit
oh my lama!
pi_194141837
Ik weet zeker dat ik klaar ben, maar dat rammelen blijft hier ook.
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
  zaterdag 18 juli 2020 @ 12:00:07 #41
56471 pinquit
oh my lama!
pi_194141850
Ik heb vooral heimwee denk ik. Heimwee naar de eerste O+ kraamtijd met je eerste baby omg O+
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
pi_194141913
quote:
0s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 12:00 schreef pinquit het volgende:
Ik heb vooral heimwee denk ik. Heimwee naar de eerste O+ kraamtijd met je eerste baby omg O+
Ohja en dat O+ . Dat je dagenlang met je baby kon knuffelen, dutjes kon doen met je baby in bed O+
  zaterdag 18 juli 2020 @ 12:20:35 #43
327807 Mariposas
&#1497;&#1492;&#14
pi_194142124
Ja, heimwee heb ik ook wel. Maar niet naar de tijd met de eerste baby. Ik vond het de tweede keer juist veel fijner, ik stond er toen heel anders in. Ik voelde echt een opluchting juist, dat het nooit meer zo voelt als bij de eerste. Ik ben echt geen onzeker typje, verre van zelfs, maar de tweede keer was gewoon zó veel relaxter. Ik kon er dit keer echt en veel bewuster van genieten.
En ik heb sowieso nog veel relaxte dagen gehad op de 3 opvangdagen van de oudste. En de oudste is nog uit logeren geweest, dat was ook fijn.
Maar ik moet zeggen, ik wist dat de tweede de laatste zou zijn. Ik heb er daardoor optimaal van genoten. Maar ook alles gegeven, in de wetenschap dat het toch de laatste keer is. En dat begint me ook wel op te breken. Ik denk niet dat ik dat nog een keer zou kunnen.
No hay mal que dure cien años ni cuerpo que lo aguante
  zaterdag 18 juli 2020 @ 13:45:39 #44
4756 Kyara
1 + 1 = 3
pi_194143014
Ik heb nog heel lang gerammeld. Bij mij kwam dat inderdaad voort uit een soort heimwee en slecht afsluiten van zwangerschap door vroeggeboorte, ik was er zelf nog niet klaar voor. Ook de babytijd was overleven met 3 kinderen onder de 2.

Mijn man wilde echt geen 4e meer en voor mij bleek het ook onmogelijk dus dat hield al snel op. Maar ik heb nog heel lang een knagend gevoel gehad.
pi_194143549
Ik vond het hele proces vanaf proberen zwanger te worden tot nu erg tof (met uitzondering van de borstvoeding) en zou ik best nog eens willen meemaken. O+ Qua borstvoeding zou het voor mij helend kunnen zijn als dat een volgende keer wél goed zou gaan. Maar dat staat voor mij los van wel/niet een tweede kind willen.
pi_194144262
quote:
0s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 11:03 schreef FlyingFish het volgende:
Ik vraag me ook af of er, iig zolang je nog in de jonge kinderen zit, een moment komt dat je met 100% zekerheid weet “nu is het klaar”.
Ik denk dat je dat soort dingen nooit 100% zeker kunt weten. Maar op een gegeven moment kan het wel goed voelen, wat je dan ook voelt/denkt/kiest.
  Moderator zaterdag 18 juli 2020 @ 15:55:08 #47
149959 crew  SQ
snelle trees
pi_194144752
Hoe ervaren moeders met 1 kind dat trouwens? Als het genoeg is?
Want ik heb toch wel het idee dat er een soort maatschappelijke verwachting is dat je voor een tweede hoort te gaan. Ik kreeg iig vaak zat de vraag wanneer de tweede kwam. Hebben jullie dat ook?

En toen de derde kwam keken veel mensen me juist aan met zo'n blik van, wtf, nog 1? Je had er toch al genoeg?
disclaimer
www.nyumbani.nl: ons nieuwe huis!
pi_194145160


[ Bericht 29% gewijzigd door Clubsoda op 19-07-2020 16:25:11 ]
  Moderator zaterdag 18 juli 2020 @ 17:10:14 #49
319937 crew  Roomsnoes
pi_194145981
quote:
1s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 08:02 schreef D.U.M.A.N. het volgende:
Ik zie een derde babygolf aankomen. :9
Nou - ik lees 2x een man die niet wil en 1x een vrouw die twijfelt :?

Sorry voor de lange tenen, maar rammelen leidt niet voor iedereen tot een vervulde wens. Ik ben regelmatig in tranen omdat ik er nog een wil, maar manlief pertinent niet. Ik heb geen klagen hoor, met mijn twee gezonde kinderen, maar die derde gaat er hier echt niet komen.
pi_194147327
quote:
1s.gif Op zaterdag 18 juli 2020 15:55 schreef SQ het volgende:
Hoe ervaren moeders met 1 kind dat trouwens? Als het genoeg is?
Ik heb er 1. En inmiddels voelt dat goed. Ik had zelf ook dat standaard beeld van 2 kinderen. Maar toen was onze eerste 'stuk'. We hebben een heftige 1,5 jaar gehad. Ik verkrampte nog tot hij ruim 2 was als ik ook maar ergens een baby hoorde huilen, zo diep zat het. We zijn ook pas na zijn derde gaan praten over wel of geen tweede, dat konden we eerder gewoon niet. En uiteindelijk hebben we rationeel besloten dat het zo goed is, voor ons drietjes. En inmiddels vindt mijn gevoel dat ook, maar dat heeft wel even geduurd.
Er werd regelmatig gevraagd wanneer de tweede zou komen. Mensen gaan daar echt van uit. Ik werd echt zenuwachtig van die vraag. Nu kan ik gewoon nuchter reageren dat ik niemand een huilbaby gun, en ook mezelf geen tweede keer.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')