[Vraag wat je wil] aan een ouder van een uitzonderlijk begaafd kind

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 12:28 schreef Moonah het volgende:

[..]

Ik sta bijna 25 jaar voor de klas. En ik moet eerlijk bekennen (heb ik elders in het HB topic ook al eens gedaan) dat ik 'vroeger' HB als een soort van luxe probleem zag. Die kinderen zijn immers zó slim, die redden zich soweieo wel. Inmiddels weet ik beter. (maar nu werk ik op een school met juist kinderen aan de andere kant van het spectrum...!).
Anyway, er is heel lang alleen maar 'ingezet' op kinderen die onder het gemiddelde scoren. Echter, sinds een jaar of 10 toch al, zijn scholen verplicht zich ook in de HB kinderen te verdiepen en hen een passend aanbod te bieden. Maar ja, onderwijs is een log systeem, dus dat kost tijd. Plus de werkdruk is echt hoog, er moet op heel veel niveau's gedifferentieerd worden in het reguliere basisonderwijs. Het lastige is dat een leerkracht maar in haar/zijn eentje is en de aandacht moet verdelen over 25/30 kinderen. Dus of iedereen een beetje aandacht (= te weinig), of de middenmoot bedienen en de uiteindjes schieten er weer bij in. Dat is een heel lastige spagaat waar (oa) kinderen als die van jullie de dupe van zijn.

Ik lees weer met interesse mee.

Ik heb sowieso heel veel respect voor onderwijzers en je kan ook niet verwachten dat alles aan de kant wordt geschoven voor 1 kind. Het is ook best wel een beetje een luxe probleem. Mijn zoon van net 9 is bijvoorbeeld nu met zijn huiswerk bezig en ik moet hem helpen. Hij heeft geen zin, wil het niet snappen, moet bij hem zitten alsof juf dat in de klas ook doet. Bij mijn dochter was dat zo anders! Die had op de basisschool geen huiswerk en op het VO maakte ze het gewoon uit zich zelf. Maar dit figuur...
Er zou misschien een ander systeem voor ZHBers moeten komen, dat er meer gericht is op het kunnen van het kind. En het ook eerder herkennen, want dat hebben ze bij haar school toen niet gedaan.Ik had de pech dat school er niet echt mee bezig was. Nu wel meer, dus ze leren het wel
Weet je, sommige redden het ook wel maar niet elk kind. De 'mazzel' van mijn dochter was en is nog steeds: ik doe het wel, is sneller dat ik het maak dan dat ik ga zitten niksen. Maar niet elke ZHBer is zo. Maar dat hoef ik jou niet te vertellen
Zal wel een stuk moeilijker zijn voor jou om nu te werken met kinderen die nog meer aandacht nodig hebben, en zeker een ander soort aandacht?

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 12:36 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

Nee alleen maar fijn, zo vanzelfsprekend is herkenning niet

Dank je wel . Ben eigenlijk geen ouders tegen gekomen die ook zo`n kind hebben en ik ben niet het type voor praatgroepen e.d.

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 12:40 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

Ja enorm
Wel hebben wij aangegeven op school dat het niet zo mag zijn dat andere kinderen onder haar aanpassingen lijden, dat we dan echt samen moeten zoeken naar andere oplossingen. Gelukkig gaat het tot nu toe goed.

Kijk, alleen al het meedenken en samen zoeken naar oplossingen is zo goed!

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 12:15 schreef Ferdii het volgende:

[..]

Mijn dochter wil ook niet op haar fietsje zitten buiten, betekend niet dat ze dat dan maar niet moet doen

Een kind wat huilt als het heeft buiten gespeeld dwingen om opnieuw te gaan spelen, lijkt me eerder traumatisch dan dat het iets oplost.
Zij was toen een jaar of 9 maar wilde echt niet meer. Zat liever binnen met een boek, lego, potloden, klei of haar DS. Die kreeg ze van haar vader. Toen ze 3 was . Achteraf wel leerzaam geweest, zeker de Engelstalige spellen. Eerst moest ik vertalen maar na een paar maanden niet meer.
Zelfs verplicht buitenspelen komt op mij over als pushen. Zeker als ze dan gedwongen worden met buurtgenootjes om te gaan waar ze helemaal niks mee heeft.

Ik ga nog even aan een dood paard trekken. Meneer de koekepeer zit alweer met z`n koptelefoon op en z`n tab aan. Hij heeft niet voor niets huiswerk

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 13:09 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]

Een kind wat huilt als het heeft buiten gespeeld dwingen om opnieuw te gaan spelen, lijkt me eerder traumatisch dan dat het iets oplost.
Zij was toen een jaar of 9 maar wilde echt niet meer. Zat liever binnen met een boek, lego, potloden, klei of haar DS. Die kreeg ze van haar vader. Toen ze 3 was . Achteraf wel leerzaam geweest, zeker de Engelstalige spellen. Eerst moest ik vertalen maar na een paar maanden niet meer.
Zelfs verplicht buitenspelen komt op mij over als pushen. Zeker als ze dan gedwongen worden met buurtgenootjes om te gaan waar ze helemaal niks mee heeft.

een kind het onbekende in schoppen gaat niet werken nee. Samen buiten spelen, overgooien met een bal, stoepkrijten, gekke spelletjes verzinnen whatever is een heel ander verhaal. Zo leer je ook meteen dat er niks geks is aan buiten spelen en de volgende keren zal ze dit ook leuk gaan vinden met buurtgenootjes.
Mijn dochter leest ook liever boekjes binnen, speelt liever met klei en vind buiten spelen maar niks "bah vieze handjes " betekend niet dat ze dit maar nooit moet doen.

Nogmaals, het rolmodel zijn als ouders blijft de belangrijkste opvoedbron. waar jij enthousiast over bent gaan kids vanzelf leuk vinden.

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 13:18 schreef Ferdii het volgende:

[..]

een kind het onbekende in schoppen gaat niet werken nee. Samen buiten spelen, overgooien met een bal, stoepkrijten, gekke spelletjes verzinnen whatever is een heel ander verhaal. Zo leer je ook meteen dat er niks geks is aan buiten spelen en de volgende keren zal ze dit ook leuk gaan vinden met buurtgenootjes.
Mijn dochter leest ook liever boekjes binnen, speelt liever met klei en vind buiten spelen maar niks "bah vieze handjes " betekend niet dat ze dit maar nooit moet doen.

Nogmaals, het rolmodel zijn als ouders blijft de belangrijkste opvoedbron. waar jij enthousiast over bent gaan kids vanzelf leuk vinden.

Vind jij het leuk om het kind blij te zien of vind jij bal gooien leuk ?
Want dat ziet je kind (naar mijn idee) ook goed aan

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 13:18 schreef Ferdii het volgende:

[..]

een kind het onbekende in schoppen gaat niet werken nee. Samen buiten spelen, overgooien met een bal, stoepkrijten, gekke spelletjes verzinnen whatever is een heel ander verhaal. Zo leer je ook meteen dat er niks geks is aan buiten spelen en de volgende keren zal ze dit ook leuk gaan vinden met buurtgenootjes.
Mijn dochter leest ook liever boekjes binnen, speelt liever met klei en vind buiten spelen maar niks "bah vieze handjes " betekend niet dat ze dit maar nooit moet doen.

Nogmaals, het rolmodel zijn als ouders blijft de belangrijkste opvoedbron. waar jij enthousiast over bent gaan kids vanzelf leuk vinden.

Er is met haar buiten gespeeld, maar door volwassenen en dat ging prima. Maar aansluiting met andere kinderen had ze gewoon niet. Ze heeft het 1x geprobeerd maar huilend vragen of het nooit meer hoeft? Buurmeisje is nog een keer aan de deur geweest of ze buiten kwam. Madame voelde de bui al hangen en heeft eerst gezegd tegen mij dat ze echt niet wilde en zich vervolgens ergens in huis verstopt... Had ik moeten pushen? Echt niet, en ik vind ook dat je een kind hier in vrij moet laten.
Jouw dochter vindt het blijkbaar ook niet zo tof buiten. Kan een fase zijn en wil ze later wel. Wat als ze het echt niet wil, ga je haar dan dwingen?

Mijn dochter heeft eens ergens gelezen: voor een ZHBer is het praten met gewone mensen hetzelfde als dat gewone mensen praten met een kind met het syndroom van down... Kan je je dan voorstellen hoe het voor zo`n kind moet voelen als ze niet begrepen wordt door leeftijdsgenootjes? Of volwassenen?
Vanaf haar derde praatte ik in gewone grotemensentaal tegen haar, ze snapte alles. Bij mijn zoon van net 9, moet ik nog zoveel uitleggen. Zie je het verschil?

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 13:57 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]

Er is met haar buiten gespeeld, maar door volwassenen en dat ging prima. Maar aansluiting met andere kinderen had ze gewoon niet. Ze heeft het 1x geprobeerd maar huilend vragen of het nooit meer hoeft? Buurmeisje is nog een keer aan de deur geweest of ze buiten kwam. Madame voelde de bui al hangen en heeft eerst gezegd tegen mij dat ze echt niet wilde en zich vervolgens ergens in huis verstopt... Had ik moeten pushen? Echt niet, en ik vind ook dat je een kind hier in vrij moet laten.
Jouw dochter vindt het blijkbaar ook niet zo tof buiten. Kan een fase zijn en wil ze later wel. Wat als ze het echt niet wil, ga je haar dan dwingen?

Probeer het niet zo zwart wit als dwingen te zien. Enthousiasmeren heeft meer tijd nodig dan 1 keer proberen. Net zoals kinderen niet in 1 keer zindelijk zijn, in 1 keer alles lusten of in 1 keer zichzelf kunnen aankleden. Als ouders heb je hier een grote invloed op.

Mijn punt is dat bij kinderen met hoogbegaafdheid (en daarbij, zoals bij TS, voortkomende sociaal emotionele problemen) veel meer moet worden geïnvesteerd in gedrag en omgang met anderen en veel minder op intelligentie en opdoen van kennis. Beide moeten namelijk in balans zijn wil je het in deze harde wereld redden.

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 14:06 schreef Ferdii het volgende:

[..]

Probeer het niet zo zwart wit als dwingen te zien. Enthousiasmeren heeft meer tijd nodig dan 1 keer proberen. Net zoals kinderen niet in 1 keer zindelijk zijn, in 1 keer alles lusten of in 1 keer zichzelf kunnen aankleden. Als ouders heb je hier een grote invloed op.

Mijn punt is dat bij kinderen met hoogbegaafdheid (en daarbij, zoals bij TS, voortkomende sociaal emotionele problemen) veel meer moet worden geïnvesteerd in gedrag en omgang met anderen en veel minder op intelligentie en opdoen van kennis. Beide moeten namelijk in balans zijn wil je het in deze harde wereld redden.

Het zou ook in balans moeten zijn, maar dat gaat nou eenmaal niet altijd. En kennis opdoen, dat hoeft ook echt niet altijd. Gewoon hun gang laten gaan. Wat is er mis met alleen met lego spelen? Daar was ze een kei in en dat maakte haar blij.
Ze is nu bijna 22 en dat sociale heeft ze wel wat meer gekregen. Maar het zal never nooit een mens worden wat zich prettig voelt met veel andere mensen om zich heen, of uit zich zelf een vreemde aanspreekt.
Ze leren het wel, zelfs zonder buiten spelen

hoe weet je dat het kind uitzonderlijk begaafd is?

Interessant topic. Heb zelf ooit een HB-etiketje gekregen en kom nu ook HB'ers tegen als docent. Veel zaken zijn dan herkenbaar. Helaas lopen veel HB'ers ook vast in het onderwijs, heb in mijn korte middelbare schoolcarriere al 1 schrijnend geval daarvan gezien.

Ik probeer in mijn eigen vak slimme en hb-leerlingen uit te dagen met extra materiaal, maar veel meer dan dat kun je vanwege werkdruk niet doen.

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 16:26 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

Dat inderdaad, ze volgt haar eigen lijntje. En ze is net zo goed kind, maar dan op haar eigen manier.
Dat is juist haar kind laten zijn in mijn ogen ipv mijn eigen manier opdringen.

Voor de dingen die wel echt belangrijk zijn mbt later functioneren en waar ze moeite mee heeft daarvoor is juist die speltherapie erg goed.
Net zoals je bijvoorbeeld sova trainingen hebt voor kinderen met autisme.

Dat dus helemaal, een kind moet kind zijn, niets opdringen en als ze wat willen leren, komen ze daar vanzelf wel mee. En mijn dochter kon zich heel goed alleen vermaken, was zelfs gelukkiger dan wanneer ze met andere kinderen was die haar toch niet begrepen.

Ik hoop voor jouw dochter echt dat ze iets aan de speltherapie heeft, ook voor in haar latere leven

Extreem perfectionistisch... Hoe bakt mijn dochter koekjes? Gemillimeterd. Ze liggen dus echt op exacte afstand van elkaar op de bakplaat en zijn ook allemaal precies even groot en dik. Dat ze in minder dan de helft van de tijd ook koekjes kan bakken die er minder mooi uitzien, zal haar boeien. Ze heeft er lol in. Al is ze dan twee uur bezig

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 16:30 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

Ja het verschil van 130 hoogbegaafd naar 145 is alleen al 15 punten.
Dat staat al gelijk aan 100 tot 85, normaal onderwijs vs speciaal onderwijs en tel daar dan nog 15 extra bij op. Dat is best een groot verschil als je daar dag in dag uit tussen zit en mee om moet gaan. En dan ook nog zo jong bent dat je dat eigenlijk nog geen plekje kan geven.

Is echt een heel groot verschil. Mijn dochter ging toen al het liefst met volwassenen om, die snapten haar beter dan leeftijdsgenootjes.

Hoe is dat eigenlijk bij jouw dochter?

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 18:15 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

zo herkenbaar!

Hahaha, er zitten soms echt dingen bij, waarvan je dan denkt: okeeeee Als het kind maar gelukkig is, das het belangrijkste.

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 16:56 schreef Haushofer het volgende:
Interessant topic. Heb zelf ooit een HB-etiketje gekregen en kom nu ook HB'ers tegen als docent. Veel zaken zijn dan herkenbaar. Helaas lopen veel HB'ers ook vast in het onderwijs, heb in mijn korte middelbare schoolcarriere al 1 schrijnend geval daarvan gezien.

Ik probeer in mijn eigen vak slimme en hb-leerlingen uit te dagen met extra materiaal, maar veel meer dan dat kun je vanwege werkdruk niet doen.

Mijn dochter had ook een leraar die hoogbegaafd was. Hij herkende zoveel in haar en hij is een grote steun voor haar geweest. Helaas is hij ook gestopt op school.
Kan me er wel iets bij voorstellen hoor, gaf hem ook gelijk alleen was het wel jammer voor mijn dochter

Want hoe deed jij dat dan, ging je naar zo`n kind toe en begon erover?

quote:

Op zaterdag 21 december 2019 18:18 schreef VraagWatJeWil het volgende:

[..]

De jongen die zij haar beste vriend noemt is 12jr en verder trekt ze echt naar volwassenen toe of pubers.

Zie je, leeftijd boeit niet. Als ze zo goed met elkaar overweg kunnen maakt dat echt niet uit