(ouders van) jonge kinderen met een ASS deel 45

quote:

Op donderdag 13 mei 2021 17:49 schreef livelink het volgende:

[..]

Begrijpelijk dat je je zorgen maakt. Hopelijk reageert school goed. Ik herken het wel. Mijn zoon heeft dit jaar ook het bijltje er een beetje bij neergegooid. Bij hem is het wel duidelijk gerelateerd aan corona.
Maandag starten de eindexamens en ik merk dat ik moe ben geworden; moe van het aansturen en aansporen. En het idee dat we nog dik twee weken moeten is zwaar.

Ik weet niet of het hier gerelateerd is aan corona.
Ze trekt de laatste tijd haar muurtje ook aardig op, gaat in de vakanties beter, dus misschien overvragen we wel, maar daar gaan we de komende tijd proberen meer zicht op te krijgen.

Livelink, herkenbaar dat zo moe van het aansturen en aansporen. Succes

quote:

Op donderdag 13 mei 2021 18:10 schreef trui het volgende:

[..]

Heel herkenbaar, Livelink. We moeten hier ook zo vreselijk hard er aan trekken om haar wat te laten doen, ik heb daar ook niet altijd tijd en puf voor maar dan doet ze dus gewoon weer bijna niks op een dag. Ja ze zit wel achter de laptop maar dat is het dan.

Nijna, wat vervelend zeg. Goed om de lijntjes met school even kort te houden. Zo lastig hè, je wil ook dat ze het zelf gaan doen en soms is het leerzamer om ze van hun fouten te laten leren. Maar lastig om goed in te schatten waar dat wel kan en waar juist beter niet.

Trui, doet jouw cato ook examen dit jaar? Hier zit ze dus ook wel achter het scherm, maar zelfs in de les doet ze allerlei andere dingen...

Je wilt inderdaad dat ze dingen zelf gaan doen en ook leren van hun fouten. Maar daar gaan sarcastische opmerkingen niet mee helpen vermoed ik.
We weten wel dat ze sociaal emotioneel jonger is en als je daar dan bij stil staat dan kan je misschien ook nog niet zoveel zelfstandigheid verwachten. Van een kind van een jaar of 8 verwacht je ook dat je aardig wat moet aansturen nog. Maar het is dan wel lastig als je op het vwo zit waar ze wel een stuk meer zelfstandigheid verwachten.
Gelukkig hebben we hulp en wordt er goed meegedacht en ze hebben ook aangegeven wel mee te willen naar school voor overleg. Dat is wel fijn.

Het water staat mij af en toe wat aan de lippen, ik heb steeds klachten die waarschijnlijk te maken hebben met overbelasting. Ben ook zelf bezig met therapie, wel veel soms alles bij elkaar.

Ja, Cato zit ook in het examenjaar. Ze staat er op zich redelijk goed voor, maar het kan nog best verpest worden als ze echt slecht presteert. En ze kan toetsen over 1 hoofdstuk altijd aardig goed voorbereiden, maar nu het over alle stof tegelijk gaat is het een stuk onoverzichtelijker en daardoor veel lastiger.

Veel sterkte inderdaad, kan je man hier misschien ook even wat in overnemen?

Succes met de examen-kinderen!

Mijn man heeft zich vanmiddag met achterstallig huiswerk bemoeid, dat scheelt weer iets.
En verder moet ik oefenen om meer naar mn lijf te luisteren en als dat zegt ho, niet nog eerst van alles te gaan doen, maar ho is ho. Oefening baart kunst zeggen ze toch? In elk geval morgen maar even bellen of ik eerder terecht kan bij de fysio dan pas over een week...

Sterkte Nijna! Vergeet jezelf niet!

Hoe ging dag 1 voor J, livelink? Of hoefde hij gisteren nog niet meteen te beginnen?

Hier is dag 1 goed gegaan, en vandaag heeft Cato wiskunde, daar gaat ze met redelijk wat vertrouwen naar toe. Maar ik heb er ook wel erg bovenop moeten zitten dat ze echt oude examens ging oefenen. En dan ook samen nakijken, want anders slaat ze gewoon de dingen over waar ze geen zin in heeft (alleen al het feit dat je er een blaadje voor nodig hebt om bijv. iets uit te tekenen kan hiertoe aanleiding geven).Gelukkig heeft ze hierna 2 dagen vrij om zich nog op economie voor te bereiden (vrijdag). En dan weer het weekend om geschiedenis te leren. Allebei vakken waar ze nog wel echt wat voor moet doen. Ze staat er redelijk goed voor, dus het zal wel goed komen. Maar als ze nu drieën of vieren zou halen zou dat niet zo leuk zijn.

Veel succes daar!

quote:

Op maandag 17 mei 2021 19:55 schreef _Ingrid_ het volgende:
Sterkte Nijna! Vergeet jezelf niet!

Dank je, ik probeer erom te denken... makkelijker gezegd dan gedaan.
Hoe is het bij jullie?

quote:

Op dinsdag 18 mei 2021 11:02 schreef livelink het volgende:

[..]

Hij heeft zo meteen zijn 1e examen. Engels. Heb hem met veel moeite de afgelopen dagen eindelijk aan de gang gekregen met leren. Natuurkunde donderdag moest hij echt voor aan de slag. Maar daar zijn we dus zondag mee begonnen en gisteren aardig doorgezet. Het is moeizaam hoor; hij is erg afwerend, heel zenuwachtig en heel erg druk in zijn hoofd. Ik had gisteren en vandaag vrij genomen en dat was ook wel nodig. We hebben nu een soort van planning gemaakt voor het leren, maar ik moet er echt bovenop zitten en hem begeleiden. Of hij zich tijdens de examens kan concentreren wordt nu wel spannend. Als hij zo druk is, gaat dat vaak fout.

Het gaat dus niet vanzelf. Hoe is het bij jullie?

Fijn dat je een planning met hem hebt kunnen maken en hem wat op weg hebt kunnen helpen.
Spannend, ik duim dat het lukt

quote:

Op dinsdag 18 mei 2021 11:13 schreef trui het volgende:
Hier is dag 1 goed gegaan, en vandaag heeft Cato wiskunde, daar gaat ze met redelijk wat vertrouwen naar toe. Maar ik heb er ook wel erg bovenop moeten zitten dat ze echt oude examens ging oefenen. En dan ook samen nakijken, want anders slaat ze gewoon de dingen over waar ze geen zin in heeft (alleen al het feit dat je er een blaadje voor nodig hebt om bijv. iets uit te tekenen kan hiertoe aanleiding geven).Gelukkig heeft ze hierna 2 dagen vrij om zich nog op economie voor te bereiden (vrijdag). En dan weer het weekend om geschiedenis te leren. Allebei vakken waar ze nog wel echt wat voor moet doen. Ze staat er redelijk goed voor, dus het zal wel goed komen. Maar als ze nu drieën of vieren zou halen zou dat niet zo leuk zijn.

Veel succes daar!

Succes daar ook trui

Vanmorgen mail van de mentor, wel blij met haar. Deze hebben we meer aan dan de vorige. Die vast ook haar best deed, maar bij deze mentor heb ik meer het gevoel dat ze ook echt iets doet.
Ze zou de docenten vragen hoe het ervoor staat, dan krijgen we hopelijk wat meer overzicht.

quote:

Op dinsdag 18 mei 2021 09:59 schreef livelink het volgende:
Hoe gaat het met jouw kinderen _Ingrid_? Doet jouw oudste nu ook eindexamen?

Nee Kim zit op praktijkonderwijs en daar werkt het anders.
Wel soort examen met praktijklessen gehad. En binnenkort volgens mij voor Nederlands.
Start, werk en blijf veilig of iets in die trant krijgt ze ook examen voor. Daarvoor moet ze dagelijks filmpjes bekijken en dan vragen beantwoorden.
Ze gaat al een hele tijd elke dag 3 uurtjes naar de opvanggroep, waar bijna de hele klas heen gaat.
Dat werkt een stuk beter dan thuisschool.
Ze moet nu op zoek naar een stageplek in de schoonmaak. Dat vind ze erg spannend. Ze is dan ook heel faalangstig.
Maar verder gaat het goed op school, volgend schooljaar gaat ze de richting welzijn doen.
Op dit moment schatten ze haar in qua uitstroom bij beschermde arbeid.

Tyler zit nog steeds op de zorgboerderij, voorlopig nog geen school.

quote:

Op dinsdag 18 mei 2021 23:13 schreef livelink het volgende:

[..]

Hopelijk kan Kim nu snel gewoon normaal naar school. Een stageplaats zoeken is ook spannend, kan ik me heel goed voorstellen. Maar klinkt verder goed hoor. En ik hoop dat Tyler het daar naar zijn zin heeft en hij er veel van leert. School komt wel weer.

Ja ik snap ook dat het spannend is om een stageplek te zoeken. Ik zal wel mee helpen zoeken.
Tyler heeft het er goed naar zijn zin. Binnen een half jaar zit het er zoals het nu uit ziet niet in dat hij terug naar een school kan gaan.

Even een schopje omhoog. Mijn oudste dochter is 4, over een kleine 2 maanden wordt ze 5. We worstelen thuis met haar gedrag en hebben hulp ingeschakeld. Wij dachten zelf dat ze misschien ADD of ADHD heeft, de kinderpsycholoog vermoedt echter hoogfunctionerend autisme. We zitten in het onderzoekstraject, dus zeker is het niet, maar hoe meer wij ons erin verdiepen hoe meer puzzelstukjes er op hun plek vallen. Niet alleen van hoe ze nu is, maar ook van toen ze dreumes en peuter was. Het is gewoon heel herkenbaar.

Ze is heel sociaal, wat wil zeggen dat ze graag speelt met andere kinderen. Haar emotie regulering is echter niet zo goed. Dat uit zich o.a. in drift- en huilbuien waar vriendjes en vriendinnetjes bij zijn. Ze is enorm snel overprikkeld en een speeldate is dan al snel te veel. Ik maak mij behoorlijk veel zorgen dat ze daardoor buiten de groep gaat vallen. In groep 1 leek ze behoorlijk veel vriendjes en vriendinnetjes te hebben, nu in groep 2 is het clubje waar ze mee speelt beperkter. Ik merk dat ze steeds vaster loopt op dit gebied en ben bang dat dit erger wordt.

Lang verhaal, maar hoe gaan andere ouders om met vriendschappen? Ga je met ouders in gesprek als je merkt dat een goede vriendschap stroever begint te lopen en als je bang bent dat het gedrag van je eigen kind daar de oorzaak van is? Of laat je het omdat je het niet wil forceren? Hoe kan ik mijn kind helpen op dit sociale gebied als ze er zo'n behoefte aan heeft maar er tegelijkertijd zo'n moeite mee heeft, juist nu zo nog zo jong is dat ze het hele oorzaak-gevolg ook echt nog onvoldoende lijkt te begrijpen? Ik ben zo bang dat ze vriendschappen kwijt raakt en moeilijk aan nieuwe vrienden komt, want hoe ouder ze worden hoe meer besef ook van leeftijdsgenoten dat bepaald gedrag anders is.

[ Bericht 8% gewijzigd door Schanu op 22-09-2021 16:59:02 ]

Toen onze oudste kleuter was en ook nog wel in groep 3/4 vertelde ik ouders vaak wel dat ze ass had. Meer om dan aan te geven dat ze soms wat anders reageerde dan je misschien zou verwachten.
Ik weet niet zo goed wat je kan doen als goede vriendschappen stroever gaan lopen.
Misschien kan je speelafspraakjes kort houden, als je weet dat een uur lang genoeg is, dan kan ze een uur spelen. Dan stop je als het nog leuk is.
Je zou af kunnen spreken dat ze op bepaalde dagen kan spelen, zodat ze niet elke dag speelt bijvoorbeeld.

Soms kan je misschien wat proberen te sturen, misschien een spelletje samen doen of iets knutselen ofzo.
Ik zag dat mijn dochter soms wat haar eigen plan trok, dan ging ze even zelf spelen of was met heel iets anders bezig dan het vriendinnetje, sommige vriendinnetjes vonden dat prima, anderen hadden daar wat moeite mee.

Je kan vriendschappen niet forceren, sommige kinderen gaan en anderen blijven.
Net als bij kinderen zonder ass.
Ik vond wel dat hoe ouder ze werd, hoe meer het verschil met leeftijdsgenoten duidelijk werd. Op sommige vlakken. En nu (bijna 14) nog steeds. Dat is als ouder ook lastig om te zien, vond ik althans.
En ik herken de zorgen wel hoor over het buiten de groep vallen.

Mijn oudste heeft niet heel veel vrienden, op de basisschool had ze er een paar waar ze soms mee speelde.
Intussen zit ze op de middelbare school, waar ze best goed op haar plek is en een paar vriendinnen heeft, die haar wel nemen zoals ze is (3e jaar intussen). Maar die vriendinnen ziet ze alleen op school, ze spreekt niet met ze af. En dat is voor haar nu ok.

Ass is niet iets wat altijd hetzelfde blijft, ook kinderen met ass ontwikkelen zich. Misschien niet altijd in het standaard tempo, maar ass betekent niet: hier sta je en zo blijft het.

Succes met het onderzoekstraject

Bedankt nog voor de reacties en excuses dat ik niet meer had gereageerd. We zijn ondertussen een stapje verder in het traject. ADHD zonder hyperactiviteit komt uit de onderzoeken (voormalig ADD) en de psycholoog vermoed nog steeds een combinatie met autisme, gelet op haar gedrag. Ze is echter nog zo jong, en een meisje, wat diagnostisering erg lastig maakt. We hebben besloten dat verder voor nu even te laten voor wat het is en door te gaan op deze werkdiagnose, we weten nu in welke hoek we het moeten zoeken en van daaruit is de hulp nu ook opgestart.

We hebben inderdaad met Jewel afspraken over welke dagen ze mag spelen. Gelukkig heeft ze een aantal hele goede vriendjes en vriendinnetjes met wie dat ook goed gaat. Soms escaleert het, als in dat Jewel haar zin doordrijft terwijl de ander dat niet wil, ze fysiek wordt of ze juist heel erg overstuur raakt om helemaal niets en ze niet meer verder wil/kan spelen. Maar op deze leeftijd wordt dat nog wat geaccepteerd, ze wordt er nog niet heel gek op aangekeken zeg maar. Dat zal later wel anders worden, maar wie dan leeft wie dan zorgt.

We hebben nu een begeleidster voor thuis gekregen, zij zal ook op school gaan observeren. Ze is gisteren voor de eerste keer komen kennis maken met Jewel, en dat ging goed. Uiteraard gedroeg Jewel zich uitstekend en draaide de sfeer binnen no time om toen de begeleidster nog geen 15 minuten de deur uit was Maandagochtend komt ze meedraaien in het ochtendritueel, een moment waarop het vaak misgaat. Begeleidster viel het wel meteen op dat Jewel als een spons alles opneemt, ze is echt hyperalert. Ze waren bijvoorbeeld met zn tweeen in de speelkamer aan te spelen en praten, maar Jewel reageerde ook op alles wat ze mij tegen de jongste hoorde zeggen terwijl wij in de keuken (en dus een hele andere ruimte) zaten. Geen wonder dat dat koppie dan altijd zo vol zit en ze zo snel overprikkeld is.

Fijn dat jullie hulp hebben schanu! En of er dan wel of niet ook sprake is van ass, maakt misschien voor nu niet zo heel veel uit.
Hopelijk wordt er zo gaandeweg meer duidelijk, hoe dingen in haar koppie werken en wat kan helpen.
Klinkt niet zo raar dat ze zich voorbeeldig gedroeg toen de begeleidster er was, volgens mij is dat vrij normaal .
Misschien als ze zich wat meer op haar gemak voelt over, dat ze meer zichzelf laat zien...

Wat akelig livelink. Hopelijk lukt het hem om binnenkort wel weer te eten. Telt op een gegeven moment dunne smoothie of soep misschien als drinken? En heb je enig idee hoe jullie hem verder kunnen helpen om zich beter te voelen, zodat eten weer lukt?

Fijn dat dat kan, gezelligheid en afleiding. Hopelijk doet het hem goed .

@livelink wat naar dat het hem blijkbaar zo teveel is dat eten niet meer lukt...
Ik hoop dat het fietsen wat helpt en dat hij toch wat van de soep wil, misschien kan dat weer een stapje de goede kant op zijn.

Mijn oudste vond de scholensluiting helemaal niet erg, was ook ontzettend aan vakantie toe. En gelukkig hadden ze dan ook geen online les afgelopen week. Hoe het na de vakantie gaat zullen we zien.
Ze is de hele afgelopen week erg grommerig enzo geweest, we hebben haar maar gelaten.
Inmiddels is er weer iets meer communicatie mogelijk zullen we maar zeggen.

@livelink

Vraagje.. Jewel leefde tijdens de (vervroegde) kerstvakantie opeens heel erg op. Nu zijn de scholen weer ruim 2 weken open en het gaat van kwaad tot erger. Ze wil gewoon echt niet meer naar school, maar weet niet te zeggen wat het probleem is. Ze heeft vriendjes en vriendinnetjes, een juf waar ze dol op is, de druk is er vanaf gehaald waardoor ze mag kiezen of ze werkjes uit groep 1 of 2 wil doen (ze doet groep 2 maar is een vroege leerling dus laten haar sowieso een jaartje extra kleuteren volgend jaar). We hebben een gesprek met de juf aangevraagd en er komt iemand meekijken op school vanuit de thuisbegeleiding. Maar het is gewoon zo sneu om elke ochtend zo'n verdrietig meisje te hebben. Waar ze eerder ook voornamelijk boos en agressief was, is ze nu voornamelijk enorm overstuur en hysterisch, bijna kokhalzend van het huilen soms.

Met de schoolkeuze was er nog geen sprake van een diagnose en daar hebben wij dus ook geen rekening mee gehouden. Wij zijn vooral bang dat de klas misschien te groot is, omdat ze op sociaal emotioneel vlak achterloopt en ze daarin dus ook behoorlijk kan worden overvraagd op school. De klas begon met 24 leerlingen, ze zitten nu op volgens mij 27 of 28 leerlingen en aan het einde van het schooljaar zullen we wel weer over de 30 zitten.

Wij twijfelen dus over een andere school, eentje met kleinere klassen. Maar juist zo'n stap zal ook enorm groot voor Jewel zijn en heel veel van haar vragen. Als we nu zeker wisten dat het door de grootte van de klas kwam, hadden we de keuze eenvoudig kunnen maken, maar ze geeft het zelf gewoon echt niet aan dus het is gissen.

Zijn er hier meer ouders met kinderen in een grote(re) klas? Gaat dat goed of juist niet?

Misschien is het de grootte en daarmee misschien ook wel de hoeveelheid aan prikkels in de klas?
Dat meekijken op school door de thuisbegeleiding, gaat dat op korte termijn gebeuren? Want misschien worden jullie daar wel iets wijzer van. Dan zou ik dat denk ik eerst afwachten, of kijken of het snel kan, als dat nog niet gepland is.

Misschien is een hele dag wel veel en zou ze het beter doen op halve dagen misschien?
Heeft ze misschien meer duidelijkheid/structuur nodig? Is de keuze zelf maken voor een groep 1 of 2 werkje, misschien te lastig voor haar of helpt juf daarbij?

Mijn oudste zat groep 2 t/m 5 in een grote klas en toen hebben ze van 2 groepen van 30, 3 groepen van 20 gemaakt, dat werkte een stuk beter (voor alle kinderen in de klas trouwens).
Heeft school een idee hoe de klassen eruit gaan zien de komende jaren? Qua aantallen.
En is het misschien nog een bepaald soort school, wat misschien niet zo past?
De school waar mijn kinderen heen gingen was toen nog Dalton, inmiddels niet meer. Maar de oudste had wat meer hulp nodig met haar weektaak, maar dat daar hielp juf dan mee bijvoorbeeld.

Ik denk dat het meekijken van de thuisbegeleiding heel waardevol kan zijn en dat jullie van daaruit verder kunnen kijken. Hopelijk krijgen jullie dan een idee wat maakt dat ze overvraagd of overprikkeld of.... wordt.

Lastig Schanu, D (geen label, wel genoeg ASS-kenmerken) vond het ook lastig in de kleuterklas. Juist omdat het zo druk was, was er chaos, geen goede structuur. Daardoor leek hij jonger en wilde juf heb lang laten kleuteren. Nu zagen we thuis dat hij cognitief wel verder was. Dus hebben toch aangestuurd op kort kleuteren. Want groep 3 is toch weer een stuk meer gestructureerd. Dat scheelde echt wel. Hij bleek daar cognitief ook nog veel verder voor te lopen dan gedacht. Hij heeft daar nooit de kans voor gehad bij de kleuters. Ook al kreeg hij een eigen planbordje, het bleef een chaos om hem heen.
En we hebben het risico maar genomen dat hij ergens zou blijven zitten. Dat is niet gebeurd..

Maar het is geen oplossing voor iedereen. Een ander klasgenootje met ASS is halverwege groep 2 naar een dorpsschooltje gegaan ivm kleinere klassen. Die is na groep 3 alsnog naar speciaal onderwijs gegaan.

Dus ik denk dat het goed is dat ze meekijken om te kijken waar ze kunnen ondersteunen. En ook navragen hoe de klas er volgend jaar en daarna uitziet qua aantallen..

quote:

Op zaterdag 31 oktober 2020 20:34 schreef TomWaits het volgende:

[..]
https://www.aob.nl/nieuws(...)rsoonlijk-onderwijs/
https://www.aob.nl/nieuws/de-prijs-van-de-kleine-klas/
https://www.aob.nl/nieuws(...)r-hele-svpo-netwerk/

Ga inderdaad maar niet naar SvPO.

Ook op reguliere scholen laat het soms te wensen over. Oudste zit nu op een fijne school, maar de school van de jongste (zelfde school, andere locatie) is een zooitje.

Ja, hoi. Ik wil hier graag aansluiten.

Geen idee waar ik moet beginnen, want het is allemaal nogal rot nu. Dirk heeft sinds vorig jaar de werkdiagnose ASS en sinds afgelopen januari is er IPG gestart. Waar we in eerste instantie hulp zochten om het vastlopen op school voor te zijn (hij kon zich altijd daar nog heel goed aanpassen), is dat nu helaas wel het geval. Hij is momenteel veel agressief naar andere (vooral oudere) kindjes en ook naar ons, luistert niet en gilt als iets niet gaat als hij wil. Hij heeft boze buien, is veel verdrietig en veel te weinig ontspannen. We gaan nu de stap richting psychiater en zorgboerderij nemen en ik ben verdrietig, kapotmoe en er zijn te weinig woorden voor wat ik allemaal voel.

Ach @Nanuke Wat heftig en jammer dat het anders loopt dan het leek.

Heftig @Nanuke, sterkte

Thanks. Dirk wordt eind september 5, dus hij is echt nog heel jong ook. Het is verschrikkelijk naar om te zien hoe hij worstelt en vastloopt maar ook wat voor invloed dat heeft op ons als gezin en alle andere relaties.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Wat rot Nanuke .

Nanuke

quote:

Op vrijdag 9 september 2022 22:33 schreef Nanuke het volgende:
Thanks. Dirk wordt eind september 5, dus hij is echt nog heel jong ook. Het is verschrikkelijk naar om te zien hoe hij worstelt en vastloopt maar ook wat voor invloed dat heeft op ons als gezin en alle andere relaties.

Dit maakt het allemaal zo veel zwaarder ook, succes met alles.

En je spoiler is imo niet lelijk. Die is menselijk en vrij normaal ook volgens mij.

Wat heftig @Nanuke ! En wat betreft je spoiler: dat lijkt me een hele normale reactie. Er is niets leuks of fijns aan als alles zo moeizaam gaat, dus natuurlijk zou je het liefste morgen alles anders hebben.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Zijn er hier ook mensen met een kind met een dubbele diagnose ASS en ADHD?

Mijn Panda zit sinds 3 weken op de basisschool (speciaal onderwijs). Hij gaat er tot nu toe met plezier heen en het slaan lijkt wat af te nemen, daar hebben we wat maanden flink mee gezeten, geen enkele tactiek leek te werken.

De school geeft wel aan dat 3 dagen per week voorlopig nog de max is wat Panda aankan. Ik had gehoopt dat hij vrij snel 4 of zelfs 5 dagen zou kunnen zodat ik wat meer lucht zou krijgen, maar helaas...

quote:

Op dinsdag 13 september 2022 11:55 schreef Mariposas het volgende:
Wat heftig @:Nanuke ! En wat betreft je spoiler: dat lijkt me een hele normale reactie. Er is niets leuks of fijns aan als alles zo moeizaam gaat, dus natuurlijk zou je het liefste morgen alles anders hebben.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Gisteren had ik met Dirk een ouder-kindgesprek en daar werd ook benoemd dat ze door zijn gedrag bang zijn dat andere kindjes hem niet meer zullen accepteren. En er werd meer dan eens benadrukt dat als hij niet gaat werken (want je moet! echt! werken! Alsof hem dat ook maar iets zegt of doet.) hij niet naar groep 3 kan. En dit al na anderhalve week groep 2. Ik word er nog boos van.

Dat is dus ook het gevecht wat ik thuis al steeds voer. Dat man wel kan vinden dat Dirk vanalles moet (op zn eigen bed slapen, bijvoorbeeld) maar dat de vraag is of dat echt zo realistisch is als hij dat vindt. Ik ben zo onwijs op, en ik wil zo graag een dagje niet vechten.

@Nanuke, dat is wel herkenbaar.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik merk dat de verwachting over wat mijn oudste (14) kan op basis van haar leeftijd, gewoon niet altijd reeël zijn. Op school, maar ook mijn man die dan zegt: "dat moet ze gewoon doen, deed ik ook op die leeftijd".
We hebben nu wel op papier waar ze sociaal emotioneel zit qua leeftijd. En dat is lang niet haar kalenderleeftijd.
Dat helpt wel wat, maar blijft op school wel lastig qua begrip.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Mijn beperkte ervaring zegt dat kind ouder gesprekjes bedoeld zijn om een "zaak" op te bouwen zodat de aanvraag voor speciaal onderwijs goed onderbouwd is. Mocht dat hier ook gaande zijn verwacht dan maar niet te veel positieve berichten. En dat juist terwijl het communiceren van verwacht gedrag in plaats van fouten benoemen zo goed kan werken.

Verder zegt mijn beperkte ervaring dat je een goede balans moet vinden tussen beschermen en uitdagen van kinderen 'groter' te worden. Teveel beschermen leidt tot "Codependency", zeker als het kunnen omgaan met verandering en emotionele zelfstandigheid niet van nature is meegegeven. Als jullie als ouders daarover niet op 1 lijn zitten of als het zelfs "disrupted" wordt dan zijn de randvoorwaarden voor een positieve hechting ook nog eens verder weg. Sterkte.

Laat maar.

[ Bericht 49% gewijzigd door Mariposas op 14-09-2022 22:45:48 ]

[edit]. Ieder zal daarin ook een andere ervaring hebben. Ik zou mijn denkwijze dan ook niet als “fout” noemen maar als een andere denkwijze.

[ Bericht 56% gewijzigd door Mariposas op 14-09-2022 22:46:19 ]

quote:

Op woensdag 14 september 2022 14:20 schreef Mariposas het volgende:
Ik had al een reactie ik mijn opmerking verwacht. Maar dat bedoel ik dus: een andere maatschappij is niet de algemene maatschappij. En begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben blij dat er SO of SBO is waar men zich wel kan aanpassen aan de behoeftes van deze kinderen en hun beter snappen. Ik snap ook dat het op regulier onderwijs niet makkelijk, zo niet onmogelijk is in de huidige setting. Voor mijn zoon is dat ook niets, hij staat onder druk en wordt overvraagd. Maar toch, ik vind het jammer dat er niet meer rekening met hem wordt gehouden. Ieder zal daarin ook een andere ervaring hebben. Ik zou mijn denkwijze dan ook niet als “fout” noemen maar als een andere denkwijze.

Ik ben zelf opgeleid tot onderwijsassistente ( werk er momenteel niet in ) en eerlijk gezegd het speciaal onderwijs is zoveel beter dan het regulier onderwijs, er ligt een stigma op maar als jij wil dat je zoon gezien word, gerespecteerd word en hij mag zijn zo als hij is en les op maat krijgt met alle hulp die hij nodig heeft, ga weg bij een normale basisschool, het kan een kind de vernieling in helpen waar ze de rest van hun leven mee rondlopen. Mijn zoon is vermoed adhd autisme ( heeft achterstand) word 5 en zit op het so, als je kijkt hoe hij was met 2,5/3 jaar, razen schreeuwen gillen kinderen bijten slaan schoppen en hoe hij nu is er is een wonder geschied, hij zit in een klas van 7 kinderen, hij krijgt 1 op 1 les wat goed gaat en hij vroeg mij vandaag, rode dag mag ik naar school. ( Op woe is hij vrij ) ik heb veel verdriet en onmacht gevoeld maar gun je kind een veilige omgeving waar hij niet meer dat jongetje van de klas is maar 1 van de vele en er niet meer uitspringt.( Al heb ik nog medelijden met de juffen van mijn zoon haha, die van mij is uniek en zal dat altijd blijven, zelfs op de so school) en zodra ze op het speciaal onderwijs zitten kun jij pgb aanvragen voor hulp in huis, of voor andere hulpvragen, je kunt veel meer ook voor jezelf !!! en ik gun elk kind een veilige leeromgeving waar ze zichzelf kunnen zijn. ( Ik kreeg als tip als alleenstaande moeder dat er logeerhuizen zijn en opvang gezinnen mocht je echt ten einde raad zijn er zijn genoeg mogelijkheden voor nanuke )

[ Bericht 1% gewijzigd door Aloria op 14-09-2022 21:43:28 ]

@Mariposas, het is denk ik wel logisch dat je het zo ziet op dit moment. Je wenst voor je kinderen dat ze 'gewoon' blij door het leven huppelen zonder problemen. Het zou ook prachtig zijn als kinderen ook in het regulier onderwijs die specifieke begeleiding konden krijgen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 14 september 2022 21:14 schreef Aloria het volgende:

[..]
Ik ben zelf opgeleid tot onderwijsassistente ( werk er momenteel niet in ) en eerlijk gezegd het speciaal onderwijs is zoveel beter dan het regulier onderwijs, er ligt een stigma op maar als jij wil dat je zoon gezien word, gerespecteerd word en hij mag zijn zo als hij is en les op maat krijgt met alle hulp die hij nodig heeft, ga weg bij een normale basisschool, het kan een kind de vernieling in helpen waar ze de rest van hun leven mee rondlopen. Mijn zoon is vermoed adhd autisme ( heeft achterstand) word 5 en zit op het so, als je kijkt hoe hij was met 2,5/3 jaar, razen schreeuwen gillen kinderen bijten slaan schoppen en hoe hij nu is er is een wonder geschied, hij zit in een klas van 7 kinderen, hij krijgt 1 op 1 les wat goed gaat en hij vroeg mij vandaag, rode dag mag ik naar school. ( Op woe is hij vrij ) ik heb veel verdriet en onmacht gevoeld maar gun je kind een veilige omgeving waar hij niet meer dat jongetje van de klas is maar 1 van de vele en er niet meer uitspringt.( Al heb ik nog medelijden met de juffen van mijn zoon haha, die van mij is uniek en zal dat altijd blijven, zelfs op de so school) en zodra ze op het speciaal onderwijs zitten kun jij pgb aanvragen voor hulp in huis, of voor andere hulpvragen, je kunt veel meer ook voor jezelf !!! en ik gun elk kind een veilige leeromgeving waar ze zichzelf kunnen zijn. ( Ik kreeg als tip als alleenstaande moeder dat er logeerhuizen zijn en opvang gezinnen mocht je echt ten einde raad zijn er zijn genoeg mogelijkheden voor nanuke )

Ook zonder speciaal onderwijs kan je hulp aanvragen voor begeleiding, zorgboerderij, logeeropvang enzovoort.
Je vraagt zorg aan, niet de financieringsvorm (pgb of zin (zorg in natura)).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Het zou, wat Phaidra ook zegt, zo mooi zijn als kinderen in het regulier onderwijs die specifieke begeleiding zouden kunnen krijgen...

Wij hebben volgende week weer gesprek op school, zijn al op de vingers getikt, omdat we hogerop rondgevraagd hebben over mogelijkheden die er zijn voor meer maatwerk op de huidige school .
Ben heel benieuwd naar het gesprek... kijken of ik mezelf stevig in mn schoenen kan krijgen voor die tijd.