R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Een op de drie huwelijken scheiden, koppels die niet eens trouwen niet meegerekend. Wat is de reden hiervan? In hoeverre leveren feminisme en sexuele revolutie een bijdrage? Is 't louter zo dat er meer word gescheiden omdat 't vroeger niet echt mocht? Is 't iets dat tegengegaan moet worden? Wat zijn de maatschappelijke kosten etcetera? Children van gescheiden ouders: hoe hebben jullie 't ervaren?
Omdat mensen niet meer iemand uitkiezen voor het leven, maar voor het even. Voor ze het weten wonen ze samen, kopen ze een huis, krijgen een kind en besluiten dan maar te trouwen (na 15 jaar). En dan komen ze erachter dat het toch anders was dan ze zich hadden voorgesteld.
crap in = crap out
Omdat mensen een verkeerde illusie hebben van trouwen. Ook is het vaak nadelig voor vrouwen. Mannen hebben meer aan een vrouw, dan vrouwen hebben aan mannen.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Omdat je vrouwen over het algemeen na 3 jaar zat bent. Dan begin je gewoon aan de volgende.
Zonder wrijving geen glans
Zijn juist vooral vrouwen die willen scheiden.quote:Op maandag 2 december 2019 16:24 schreef haags_kwartiertje het volgende:
Omdat je vrouwen over het algemeen na 3 jaar zat bent. Dan begin je gewoon aan de volgende.
Hoezo is 't nadelig voor vrouwen? Zijn veelal toch juist vrouwen die relatie pushen?quote:
Omdat mensen een verkeerde illusie hebben van trouwen. Ook is het vaak nadelig voor vrouwen. Mannen hebben meer aan een vrouw, dan vrouwen hebben aan mannen.
Jij eveneens?quote:
Omdat je vrouwen over het algemeen na 3 jaar zat bent. Dan begin je gewoon aan de volgende.
Ze kiezen dan toch juist iemand voor de lange termijn? Wellicht wel met onjuiste verwachting.quote:
Omdat mensen niet meer iemand uitkiezen voor het leven, maar voor het even. Voor ze het weten wonen ze samen, kopen ze een huis, krijgen een kind en besluiten dan maar te trouwen (na 15 jaar). En dan komen ze erachter dat het toch anders was dan ze zich hadden voorgesteld.
Zoveel mogelijk vrouwen scoren in het leven is wel een doel opzich jaquote:
Zonder wrijving geen glans
Echt? Waarom? Veranderd je dochter niets aan deze instelling?quote:
[..]
Zoveel mogelijk vrouwen scoren in het leven is wel een doel opzich ja
Uit een romantische illusie die ze krijgen van TV. Maar dan komen ze toch vaak achter dat het heel anders is dan dat ze verwachten.quote:
[..]
Hoezo is 't nadelig voor vrouwen? Zijn veelal toch juist vrouwen die relatie pushen?
Het zijn ook vrouwen die vaak het huwelijk beëindigen.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Je komt na de eerste relatie er achter dat dat onrealistisch is toch?quote:
[..]
Uit een romantische illusie die ze krijgen van TV. Maar dan komen ze toch vaak achter dat het heel anders is dan dat ze verwachten.
Het zijn ook vrouwen die vaak het huwelijk beëindigen.
Heb inderdaad veel gehoord dat vrouwen veelal scheiding aanvragen. Is er iets te zeggen over de reden? Zou dat echt zoiets kinderachtig zijn?
*stuurt linkje naar je vrouw*quote:
[..]
Zoveel mogelijk vrouwen scoren in het leven is wel een doel opzich ja
Yvonne riep ergens: [b]Static is gewoon Static, je leeft met hem of niet.
Geen verborgen agenda's, trouw, grote muil, lief hartje, bang voor bloed, scheld FA's graag uit voor lul.[/b]
Op dinsdag 26 oktober 2021 16:46 schreef Elan het volgende:[b]
Hier sta ik dan weer niet van te kijken Zelfs het virus is bang voor jou.[/b]
Geen verborgen agenda's, trouw, grote muil, lief hartje, bang voor bloed, scheld FA's graag uit voor lul.[/b]
Op dinsdag 26 oktober 2021 16:46 schreef Elan het volgende:[b]
Hier sta ik dan weer niet van te kijken Zelfs het virus is bang voor jou.[/b]
Fixed.quote:
Omdat je vrouwen over het algemeen na 3 jaar een kwartiertje zat bent. Dan begin je gewoon aan de volgende.
Een praktijk ervaren ze meer last van de man, dat dat ze er iets aan hebben. Ze trouwen misschien jong met een man die stoer is of charmant, maar 20 jaar later is hij dik, chagrijnig en levert weinig bijdrage aan het huishouden. Het gevoel van euforie is allang weg en ze irriteren elkaar of hebben niks in gemeen.quote:
[..]
Je komt na de eerste relatie er achter dat dat onrealistisch is toch?
Heb inderdaad veel gehoord dat vrouwen veelal scheiding aanvragen. Is er iets te zeggen over de reden? Zou dat echt zoiets kinderachtig zijn?
Het hoeft niet altijd zo te zijn, maar vaak wel.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Daarom niet trouwen voor je 40e! Als ze dan na 20 jaar denkt weg te willen ziet ze er zelf ook niet meer uit en denkt ze 'fuck it, nu zit ik mijn tijd wel uit'.
Sowquote:
Op dinsdag 25 augustus 2015 15:48 schreef Toekito het volgende:
de grootste schande van heel FOK! naast Fylax is Kano als mod.
de grootste schande van heel FOK! naast Fylax is Kano als mod.
Dit.quote:
[..]
Een praktijk ervaren ze meer last van de man, dat dat ze er iets aan hebben. Ze trouwen misschien jong met een man die stoer is of charmant, maar 20 jaar later is hij dik, chagrijnig en levert weinig bijdrage aan het huishouden. Het gevoel van euforie is allang weg en ze irriteren elkaar of hebben niks in gemeen.
Het hoeft niet altijd zo te zijn, maar vaak wel.
Gewoon je sokken zelf in de wasmand of machine gooien in plaats van onder de bank en lege verpakkingen in de prullenbak gooien zou al schelen.
Wil je echt dat een vrouw om die reden bij je blijft?quote:
Daarom niet trouwen voor je 40e! Als ze dan na 20 jaar denkt weg te willen ziet ze er zelf ook niet meer uit en denkt ze 'fuck it, nu zit ik mijn tijd wel uit'.
En als je dat wel doet maar pas na een week ofzo?quote:
[..]
Dit.
Gewoon je sokken zelf in de wasmand of machine gooien in plaats van onder de bank en lege verpakkingen in de prullenbak gooien zou al schelen.
Is dit bovendien reden genoeg om te scheiden? En met wat voor verwachting word er dan gescheiden, dat de volgende man dat wel doet?
Nee maar dat is bij mij ook niet aan de orde. A, ik trouw op mijn 43equote:
[..]
Wil je echt dat een vrouw om die reden bij je blijft?
en B blijft ze bij mij uit liefde en mijn geld 
Als je niet gelukkig bent met iemand is dat een reden om te scheiden.quote:
[..]
En als je dat wel doet maar pas na een week ofzo?
Is dit bovendien reden genoeg om te scheiden? En met wat voor verwachting word er dan gescheiden, dat de volgende man dat wel doet?
En dat kan door vanalles komen, het zal niet zozeer aan de sokken liggen in dat voorbeeld, maar meer aan t feit dat je het er 900x over hebt gehad en dat er niets verandert.
compact en kleverig.
Reden is omdat er geen liefde meer is in het spel. Dat ze niet meer gelukkig is en overmatig gestresst.quote:
[..]
En als je dat wel doet maar pas na een week ofzo?
Is dit bovendien reden genoeg om te scheiden? En met wat voor verwachting word er dan gescheiden, dat de volgende man dat wel doet?
In meer traditionele culturen heeft de vrouw weinig keus. Hier in Nederland heeft een vrouw geen man nodig.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Is dat eenzijdig een mannending? En je wil er toch op vooruit gaan wat geluk betreft?quote:Op maandag 2 december 2019 16:49 schreef JaniesBrownie het volgende:
[..]
Als je niet gelukkig bent met iemand is dat een reden om te scheiden.
En dat kan door vanalles komen, het zal niet zozeer aan de sokken liggen in dat voorbeeld, maar meer aan t feit dat je het er 900x over hebt gehad en dat er niets verandert.
Dan zou je dus iedere twee jaar een andere partner moeten regelen?quote:
[..]
Reden is omdat er geen liefde meer is in het spel. Dat ze niet meer gelukkig is en overmatig gestresst.
In meer traditionele culturen heeft de vrouw weinig keus. Hier in Nederland heeft een vrouw geen man nodig.
https://www.nytimes.com/1983/06/05/books/who-started-this.htmlquote:
Een op de drie huwelijken scheiden, koppels die niet eens trouwen niet meegerekend. Wat is de reden hiervan? In hoeverre leveren feminisme en sexuele revolutie een bijdrage? Is 't louter zo dat er meer word gescheiden omdat 't vroeger niet echt mocht? Is 't iets dat tegengegaan moet worden? Wat zijn de maatschappelijke kosten etcetera? Children van gescheiden ouders: hoe hebben jullie 't ervaren?
quote:THE HEARTS OF MEN, American Dreams and the Flight From Commitment. By Barbara Ehrenreich. 206 pp. New York: Anchor Press/Doubleday. $13.95.
OVER the past two decades we've heard many criticisms of the housewife's lot, mostly from women, and counterattacking complaints about the breadwinner trap, mostly from men. Now Barbara Ehrenreich offers a provocative new argument: Male complaints about their restrictions and responsibilities, and their grievances about women, did not follow the women's movement; they preceded it. Indeed, Miss Ehrenreich says, men's weakening commitment to their wives and children gave rise to both feminism and antifeminism. Women, faced with the unpredictability of male commitment and the insecurity of the family wage system - which pays more to men than to women on the crumbling assumption that men support their families - had two choices. They could struggle for economic self-sufficiency (the direction of feminism), or they could try to bind men more tightly to them (the direction of antifeminism).
Miss Ehrenreich draws these conclusions from her study of ''the ideology that shaped the breadwinner ethic'' and the collapse of that ideology in the last 30 years. In the 1950's, she shows, the same ideology that was directing women to become steady wage spenders, docile wives and willing mothers was directing men to become steady wage earners, docile husbands and willing providers. According to the dominant ideology, men who resisted were not being ''mature,'' responsible or heterosexual; they were failures as men and redblooded Americans.
Over the years, as Miss Ehrenreich wittily demonstrates, the culture shifted to an ideology that celebrates ''irresponsibility, self-indulgence, and an isolationist detachment from the claims of others'' - in the name, of course, of independence, personal growth, physical health and emotional liberation. Our medical and psychological experts provided a scientific rationale for the new ideology with dizzying speed. The advicemongers of the 50's are easy targets of ridicule, but Miss Ehrenreich reminds us that today's experts are no less biased, even when their judgments are ''buried under the weary rubric of 'changing sex roles.' ''
Miss Ehrenreich does not consider the cultural shift a phenomenon to which men succumbed passively but the product of an active protest, a ''male revolt'' against maturity and responsibility in general and against women in particular. If the rebels were not always organized and conscious of their goals, she maintains, they were united in their rejection of the breadwinner philosophy.
The author begins her argument with a discussion of some ''early rebels'': the Gray Flannel Dissidents of the 50's, for whom ''conformity'' was a code word for male discontent with the demands of careers; the purveyors of Playboy magazine, for whom ''sexual freedom'' was code for discontent with the demands of marriage; and the Beats, who resented the demands of both work and marriage. Miss Ehrenreich is at her best here. Playboy (whose very name, she observes, ''defied the convention of hard-won maturity'') was not the voice of the sexual revolution, which accelerated in the 60's; it was the voice of the male rebellion, which had begun in the 50's. ''The magazine's real message was not eroticism, but escape ... from the bondage of breadwinning. Sex - or Hefner's Pepsi-clean version of it - was there to legitimize what was truly subversive about Playboy. In every issue, every month, there was a Playmate to prove that a playboy didn't have to be a husband to be a man.''
BY the 60's, Miss Ehrenreich says, the male revolt had begun to pick up support from physicians who maintained that the male role was unhealthy and from psychologists who maintained that it made men rigid, up-tight and cranky. By the 70's the men's liberation movement - which Miss Ehrenreich by and large considers ''the old male revolt in new disguise'' - transformed male self-interest into a spiritually and politically correct way to behave.
Miss Ehrenreich concludes that men have won their revolt - and won it at the expense of women. Men have abandoned the breadwinner role while retaining their misogyny; they want women to remain submissive and nurturing while also becoming financially self-supporting. ''The responsibilities that men gave up,'' Miss Ehrenreich says, ''have come increasingly to rest with us.'' Feminism and antifeminism among women represent efforts to assume, or hand back, those responsibilities.
''The Hearts of Men'' is a pleasure to read, entertaining and imaginative. It reminds us that sex roles do not apply to one sex only; that women have not been the only sex to chafe under the narrow restrictions of their ''proper'' place; that many men and women have been locked in a sad little dance in which each partner is doing different steps. For every wife who accuses her husband of wielding patriarchal power there is a husband who accuses his wife of parasitic pushiness. To listen to the grievances of one sex and not the complementary grievances of the other is to hear the sound of one hand slapping.
But Miss Ehrenreich's analysis falters in its confusion of causes and effects. She continually implies a sequence (first came concerted pressures upon men to conform, then male protest, then scientific legitimation of male protest) when her own evidence shows simultaneity. In the same decade that psychiatrists were lauding maturity and responsibility, there appeared Playboy, ''The Lonely Crowd'' (David Riesman's textbook for the gray flannel set), the Gestalt guru Fritz Perls and public worries about the male mortality rate. Conversely, as late as 1975, textbooks were still describing the ''pathology'' of men who couldn't or wouldn't choose a job and a mate. And the media she cites as pressuring men to conform in the 50's were simultaneously scaring them with the idea that too much conformity kills.
Further, to suggest that feminism came after the male revolt is to mix what people say with what they do. If rebellion is defined as what people do, then keep in mind that in 1953, the year Playboy began, 26 percent of all married women were working - far more, I suspect, than the number of men who, regardless of what they were reading, quit their jobs or remained bachelors.
In arguing that male protest preceded female protest, Miss Ehrenreich succumbs to an unhelpful, unanswerable ''Who started this?'' spiral. She is hampered by her decision to concentrate on only the last 30 years - an extremely lively 30 years, to be sure. But she has described one inch of a 10-foot trajectory, thereby losing sight of the antecedents of the breadwinner role, the housewife role and the disintegration of both. As the sociologist Jessie Bernard observed, the male role of ''good provider'' emerged about 150 years ago and ended in 1980, when the Census Bureau stopped assuming that a man was ''head of household.''
In addition, by looking into the hearts of men and not into their social worlds, Miss Ehrenreich cannot account for the change in male ideology (except in terms of ''male self-interest''). One profound reason for the change, as obvious and as invisible as the purloined letter, has been identified in a recent book by the social psychologists Marcia Guttentag and Paul F. Secord: the greater ratio of marriageable women to marriageable men in virtually all age brackets since World War II. This imbalance alone has given men a leverage in mate selection and shifted the emotional power in relationships to men (they can always get another wife, while wives must compromise or lose), and, as Miss Guttentag and Mr. Secord document, the divorce rate and male ''irresponsibility'' increase in most cultures in which such imbalance exists. Conversely, when women are scarce, men tend to value romance, marriage and commitment.
BECAUSE Miss Ehrenreich doesn't have an explanation for the changes she documents so well, her point of view and conclusions shift. She pokes as much fun at the psychiatric model of maturity and responsibility of the 50's as she does at the human potential movement of the 70's, but later she laments the abandonment of the ethic of responsibility; she does not discuss how her notions of responsibility differ from the psychiatrists' (if they do). She lampoons the unverified assertion that working women are dying of heart attacks in unprecedented numbers (they aren't), but she is ambivalent about whether some aspects of the male role are hazardous to men's health or whether men simply use medical worries as an excuse for selfishness.
As she herself says, she is not sure whether the male revolt is a childish flight from responsibility, an accommodation to consumer culture or a libertarian movement for social change; in any case, she correctly adds, the consequences for women have been the same. But the book would have benefited from an effort to disentangle these three elements. More than that, it would have moved us from description to diagnosis.
Diagnosis matters if men and women are to travel beyond blaming. As it is, Miss Ehrenreich shrinks from the gloomy conclusions of her own account - that men will continue to pursue their own economic and psychological self-interest and women will have to fend for themselves and their children. Perhaps, she suggests wistfully, ''the male revolt can be seen as a blow against a system of social control which operates to make men unquestioning and obedient employees. If men are not strapped into the role of breadwinners, perhaps they will be less compliant as assemblers of nuclear weapons, producers of toxic wastes, or as white-collar operatives of the remote and unaccountable corporations.''
This sounds like the early feminist vision of women entering the worlds of government and business and transforming them into arenas of warmth and nurturance. Still, this lively book will do much to get men back into the conversation.
Carol Tavris, a social psychologist, is the author of ''Anger: The Misunderstood Emotion'' and the co-author of ''The Longest War: Sex Differences in Perspective.''
A version of this article appears in print on June 5, 1983, Section 7, Page 12 of the National edition with the headline: WHO STARTED THIS?. Order Reprints | Today’s Paper | Subscribe
Ik las wel ergens een verhaal dat vrouwen zonder man langer gelukkig leven dan mannen zonder vrouw.quote:
Omdat mensen een verkeerde illusie hebben van trouwen. Ook is het vaak nadelig voor vrouwen. Mannen hebben meer aan een vrouw, dan vrouwen hebben aan mannen.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Omdat voor altijd bij elkaar blijven, omdat dat moet van God en/of omdat daar sociaal gezien veel druk op wordt gelegd, niet meer als een soort van hoger doel boven je eigen geluk wordt gezien.
Is dat niet vreemd omdat mannen veelal gericht zijn op sex en vrouw op relatie?quote:
[..]
Ik las wel ergens een verhaal dat vrouwen zonder man langer gelukkig leven dan mannen zonder vrouw.
Helpt je eigen geluk toch, los van 't stigma? Zolang je de juiste partner hebt.quote:Op maandag 2 december 2019 16:56 schreef Chia het volgende:
Omdat voor altijd bij elkaar blijven, omdat dat moet van God en/of omdat daar sociaal gezien veel druk op wordt gelegd, niet meer als een soort van hoger doel boven je eigen geluk wordt gezien.
Dus mensen blijven bij elkaar zo lang die vlieger op gaat en gaan uit elkaar zodra dat niet meer het geval is. Zo simpel is het.quote:
[..]
Helpt je eigen geluk toch, los van 't stigma? Zolang je de juiste partner hebt.
En je kan prima 15 jaar lang de juiste partner voor elkaar zijn en daarna toch niet meer. Maar jij ziet dat blijkbaar als iets problematisch. Dat lijkt mij eerder jouw probleem, dan het probleem van de mensen die scheiden, want die staan achter hun keus.
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 02-12-2019 17:00:48 ]
Naar het schijnt kunnen vrouwen beter voor zichzelf zorgen als ze eenmaal alleen komen te staan, dan mannen dat kunnen.quote:
[..]
Is dat niet vreemd omdat mannen veelal gericht zijn op sex en vrouw op relatie?
Mss hebben vrouwen ook een groter sociaal netwerk qua steun ed.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Je ziet dat ook wel bij koppels waar een overlijdt. Bij weduwnaars zie je toch nog wel dat zo'n man maar wat verpietert terwijl weduwen vaak na een rouwtijd juist helemaal opbloeien.quote:
[..]
Ik las wel ergens een verhaal dat vrouwen zonder man langer gelukkig leven dan mannen zonder vrouw.
Plausibel, mannen kunnen beter voor zichzelf zorgen maar vrouwen zijn minder afhankelijk van partner voor hulp.quote:
[..]
Naar het schijnt kunnen vrouwen beter voor zichzelf zorgen als ze eenmaal alleen komen te staan, dan mannen dat kunnen.
Mss hebben vrouwen ook een groter sociaal netwerk qua steun ed.
En over wie het gelukkigst is:
https://www.welingelichte(...)zonder-kinderen.htmlquote:“Als je een man bent, is trouwen een goed idee; als je een vrouw bent, doe dat dan niet. ”
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Scheiden is zelden iets tussen twee personen, children, societal cost etcetera.quote:Op maandag 2 december 2019 16:58 schreef Chia het volgende:
[..]
Dus mensen blijven bij elkaar zo lang die vlieger op gaat en gaan uit elkaar zodra dat niet meer het geval is. Zo simpel is het.
En je kan prima 15 jaar lang de juiste partner voor elkaar zijn en daarna toch niet meer. Maar jij ziet dat blijkbaar als iets problematisch. Dat lijkt mij eerder jouw probleem, dan het probleem van de mensen die scheiden, want die staan achter hun keus.
Bovendien is 't voor scheiders eveneens niet optimaal.
Is dit geen alt right blog?quote:
En over wie het gelukkigst is:
[..]
https://www.welingelichte(...)zonder-kinderen.html
Nee toch?quote:
Alt right heeft liever dat vrouwen trouwen en kindjes baren.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Net zo goed als bij elkaar blijven terwijl je beiden ongelukkig bent dat is. Dat komt kinderen en de maatschappij ook niet ten goede.quote:
[..]
Scheiden is zelden iets tussen twee personen, children, societal cost etcetera.
Bovendien is 't voor scheiders eveneens niet optimaal.
Bovendien is het voor de bij elkaar blijvers eveneens niet optimaal.
[ Bericht 7% gewijzigd door #ANONIEM op 02-12-2019 17:09:24 ]
Nee. En ja.quote:
[..]
Is dat eenzijdig een mannending? En je wil er toch op vooruit gaan wat geluk betreft?
Ik snap niet wat je nu probeert te zeggen hier.
compact en kleverig.
Samenvatting?quote:
[..]
https://www.nytimes.com/1983/06/05/books/who-started-this.html
[..]
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ja dat is zo. Wanneer je een kind hebt kan je zo bijstandsmoeder worden zonder teveel moeite. Kinderalimentatie binnenharken en een mooi leventje leiden.quote:
[..]
Naar het schijnt kunnen vrouwen beter voor zichzelf zorgen als ze eenmaal alleen komen te staan, dan mannen dat kunnen.
Mss hebben vrouwen ook een groter sociaal netwerk qua steun ed.
Ik ken iemand die een prima leven leid in alle luxe door deze "voorzieningen".
Dat trekken ze toch van de bijstand af?quote:
[..]
Ja dat is zo. Wanneer je een kind hebt kan je zo bijstandsmoeder worden zonder teveel moeite. Kinderalimentatie binnenharken en een mooi leventje leiden.
Ik ken iemand die een prima leven leid in alle luxe door deze "voorzieningen".
Houd van poesjes
Als bijstandsvader kan dat niet? Als je als man gewoon fulltime de zorgtaken op je hebt genomen en dat na de scheiding wilt voorzetten.quote:
[..]
Ja dat is zo. Wanneer je een kind hebt kan je zo bijstandsmoeder worden zonder teveel moeite. Kinderalimentatie binnenharken en een mooi leventje leiden.
Ik ken iemand die een prima leven leid in alle luxe door deze "voorzieningen".
[ Bericht 6% gewijzigd door #ANONIEM op 02-12-2019 17:22:30 ]
Bijstandsmoeder en leven in luxequote:
[..]
Ja dat is zo. Wanneer je een kind hebt kan je zo bijstandsmoeder worden zonder teveel moeite. Kinderalimentatie binnenharken en een mooi leventje leiden.
Ik ken iemand die een prima leven leid in alle luxe door deze "voorzieningen".
compact en kleverig.
En/of ontbrak.quote:
[..]
Dat trekken ze toch van de bijstand af?
Sowieso, allerlei regelingen maken veel goed. Deze persoon baadt in luxe.
Nergens gezegd dat dat niet kan.quote:
[..]
Als bijstandsvader kan dat niet? Als je als man gewoon fulltime de zorgtaken op je hebt genomen en dat na de scheiding wilt voorzetten.
Oh heel kort dat mannen begonnen met zich te onttrekken aan het huwelijk enzo en dat feminisme daar weer een reactie op was. Aldus een Nobelprijswinnaar.quote:
Lijkt me een leuke theorie om eens over na te denken dus ik post het gewoon weer en dit keer de tekst erbij.
Of deze persoon gaat knippen in de avonden. Of ontvangt mannen tegen betaling enzovoort. De regelingen zijn nu ook niet bepaald fantastisch.quote:
[..]
En/of ontbrak.
Sowieso, allerlei regelingen maken veel goed. Deze persoon baadt in luxe.
[..]
Nergens gezegd dat dat niet kan.
Houd van poesjes
