Depressie & Angst #159

quote:

Op donderdag 18 juli 2019 07:13 schreef scrupuleus het volgende:

[..]

Dat veronderstelt toch echt dat ik er jou eentje in het echt zo willen geven.

Nooit het gevoel gehad iemand te willen knuffelen?

Lief .
Ja, ik denk het wel, maar niet vaak.

quote:

Op donderdag 18 juli 2019 11:27 schreef scrupuleus het volgende:

[..]

Gaat het een beetje nu?

Het gaat op zich wel. Voel me onrustig en somber, maar ik probeer wel om wat activiteiten te doen en dat helpt wel. Gelukkig krijg ik ook wat stimulans van de begeleiding, anders lig ik het liefst de hele dag in bed. Want ik heb weinig energie en concentratie en als ik kan slapen hoef ik niets te voelen.

Vandaag best een goede dag gehad. Lekker wakker geworden (geen zin om er uit te komen want bed was te lekker). Alleen in de ochtend maar niet stil zitten, begon even bang voor een manie te worden haha..

Opgelost door even lekker te wielrennen. Hopen dat de seroquel nog beter gaat werken :-)

@kuolema sterkte lieverd

@MatthijsDJ wat goed om te horen dat het wat beter gaat al. Hopelijk zet dat door

[ Bericht 58% gewijzigd door Tele6 op 19-07-2019 08:16:49 (Sorry, laat maar) ]

Ik ben even klaar met mijn familie wat betreft mijn angststoornis.

Ik heb de hele vakantie al momenten waarop ik paniekaanvallen heb en dingen uiteindelijk niet kunnen doen daardoor. Gisteren heb ik tijdens zo'n aanval doorgezet en dat resulteerde erin dat ik wél door de smalle straatjes van Cinque Terre kon lopen. Plus dat ik in een trein heb gezeten, die zelfs door een tunnel ging: iets waar ik jaren angst voor had.

Ik gooi dit enthousiast op de gezins app. En echt niemand kan het opbrengen om ook maar iets te zeggen. Dat terwijl de oorzaak van die angststoornis deels bij mijn familie ligt (mijn moeder maakte ons overal bang voor, waardoor 2 van de 3 kinderen een angststoornis hebben). Ben altijd tegengehouden om te groeien, omdat de wereld in haar ogen groot en slecht was. In mijn relatie kost het mijn vriend heel veel moeite om soms begrip op te brengen, omdat ik al angst ervaar bij simpele dingen. En nu ik in de overwinningsfase zit en dingen weer normaal kan, kan niemand het opbrengen om even op mijn 'trotse' moment in te gaan.

Heb nu echt de neiging om al het contact te verbreken, maar ik heb gezien wat dat kan veroorzaken (opa en oma zijn dood gevonden omdat mijn moeder geen contact meer wou, omdat de ouders van mijn vader andere denk- en leefwijze hadden, en dat was uiteraard slecht). Dit had uiteraard een ontzettende nasleep en ook hiervoor ben ik in therapie beland toendertijd. Dit wil ik mijn toekomstige kinderen ook weer niet aandoen omdat ik wél kan nadenken.

Sorry dat het misschien wat onsamenhangend is.. maar het zit echt hoog nu.

Pfff kwam niet in slaap vannacht, Lormetzepam gepakt en nu minder wakker geworden... te vroeg gejuicht..? Maar ff Lora ingenomen..

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 07:44 schreef girlnextdoor. het volgende:
Ik ben even klaar met mijn familie wat betreft mijn angststoornis.

Ik heb de hele vakantie al momenten waarop ik paniekaanvallen heb en dingen uiteindelijk niet kunnen doen daardoor. Gisteren heb ik tijdens zo'n aanval doorgezet en dat resulteerde erin dat ik wél door de smalle straatjes van Cinque Terre kon lopen. Plus dat ik in een trein heb gezeten, die zelfs door een tunnel ging: iets waar ik jaren angst voor had.

Ik gooi dit enthousiast op de gezins app. En echt niemand kan het opbrengen om ook maar iets te zeggen. Dat terwijl de oorzaak van die angststoornis deels bij mijn familie ligt (mijn moeder maakte ons overal bang voor, waardoor 2 van de 3 kinderen een angststoornis hebben). Ben altijd tegengehouden om te groeien, omdat de wereld in haar ogen groot en slecht was. In mijn relatie kost het mijn vriend heel veel moeite om soms begrip op te brengen, omdat ik al angst ervaar bij simpele dingen. En nu ik in de overwinningsfase zit en dingen weer normaal kan, kan niemand het opbrengen om even op mijn 'trotse' moment in te gaan.

Heb nu echt de neiging om al het contact te verbreken, maar ik heb gezien wat dat kan veroorzaken (opa en oma zijn dood gevonden omdat mijn moeder geen contact meer wou, omdat de ouders van mijn vader andere denk- en leefwijze hadden, en dat was uiteraard slecht). Dit had uiteraard een ontzettende nasleep en ook hiervoor ben ik in therapie beland toendertijd. Dit wil ik mijn toekomstige kinderen ook weer niet aandoen omdat ik wél kan nadenken.

Sorry dat het misschien wat onsamenhangend is.. maar het zit echt hoog nu.

Heb je ook aangegeven dat je er zo over denkt richting je familie?

Ik denk dat het voor veel andere ook lastig is om te begrijpen wanneer iets een overwinning is, en dan zie op whatsapp ook nog eens niets van emotie of wat andere mensen op dat moment aan het doen zijn.

Cinque Terre is trouwens wel echt prachtig. Leuk dat je daar naartoe bent geweest.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:11 schreef Myraela het volgende:

[..]

Heb je ook aangegeven dat je er zo over denkt richting je familie?

Ik denk dat het voor veel andere ook lastig is om te begrijpen wanneer iets een overwinning is, en dan zie op whatsapp ook nog eens niets van emotie of wat andere mensen op dat moment aan het doen zijn.

Cinque Terre is trouwens wel echt prachtig. Leuk dat je daar naartoe bent geweest.

M'n moeder snapt het wel, die heeft het zelf ook gehad en met vlagen nog steeds, maar niet zoals ik gister dat ik met haar in de bioscoop zat en ik ineens flinke kramp kreeg en tijdens de trailers nog even helemaal los ben gegaan op het toilet (met stomme open hokjes, schaamde me echt helemaal kapot).

Ik zou ook wel op vakantie willen op zich, maar dat gaat nu ook niet.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:28 schreef CherryLips het volgende:
M'n moeder snapt het wel, die heeft het zelf ook gehad en met vlagen nog steeds, maar niet zoals ik gister dat ik met haar in de bioscoop zat en ik ineens flinke kramp kreeg en tijdens de trailers nog even helemaal los ben gegaan op het toilet (met stomme open hokjes, schaamde me echt helemaal kapot).

Ik zou ook wel op vakantie willen op zich, maar dat gaat nu ook niet.

Heb jij eigenlijk je darmen wel eens laten onderzoeken? Speelt wel een hele grote rol binnen je angstklachten.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:37 schreef Myraela het volgende:

[..]

Heb jij eigenlijk je darmen wel eens laten onderzoeken? Speelt wel een hele grote rol binnen je angstklachten.

De huisarts heeft er een beetje op geduwd en geklopt. Heb verder geen klachten of buikpijn, alleen als ik dus ergens ben of naartoe moet.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:39 schreef CherryLips het volgende:
De huisarts heeft er een beetje op geduwd en geklopt. Heb verder geen klachten of buikpijn, alleen als ik dus ergens ben of naartoe moet.

Ahja, dat is wel herkenbaar. Alleen ga ik meestal niet los, vooral het gevoel dat het foute boel is.

Maar klinkt wel alsof het de laatste tijd achteruit gaat bij jou. Heb je zelf dat gevoel ook?

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:43 schreef Myraela het volgende:

[..]

Ahja, dat is wel herkenbaar. Alleen ga ik meestal niet los, vooral het gevoel dat het foute boel is.

Maar klinkt wel alsof het de laatste tijd achteruit gaat bij jou. Heb je zelf dat gevoel ook?

Niet heel handig om dit te zeggen, of wel?

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:46 schreef CherryLips het volgende:
Niet heel handig om dit te zeggen, of wel?

Want?

Een poosje terug ging je nog naar een concert naar Londen, en nu zou een vakantie niet kunnen. Dat is de angst waar je aan toegeeft. Dat hoort erbij, maar lijkt mij prima als andere dat dan ook zien en opmerken. We kunnen ook allemaal roepen dat het inderdaad heel kut is en de irrationele angsten die je hebt bevestigen, schiet je alleen ook niet veel mee op.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:55 schreef Myraela het volgende:

[..]

Want?

Een poosje terug ging je nog naar een concert naar Londen, en nu zou een vakantie niet kunnen. Dat is de angst waar je aan toegeeft. Dat hoort erbij, maar lijkt mij prima als andere dat dan ook zien en opmerken. We kunnen ook allemaal roepen dat het inderdaad heel kut is en de irrationele angsten die je hebt bevestigen, schiet je alleen ook niet veel mee op.

Dat concert in Londen ging ook niet soepel hoor, maar dat was al in februari geboekt. Ik geef toe dat het de afgelopen maand erger is geworden, maar ik ben ook pas twee weken in behandeling hiervoor. Maar door te zeggen 'joh volgens mij gaat het slechter met je' dat zeg echt geen zoden aan de dijk.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 10:02 schreef scrupuleus het volgende:
Ligt aan de intentie en die lijkt mij goed en het lijkt nog te kloppen ook.

Dat snap ik ook, maar het heeft een averechts effect.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 10:03 schreef CherryLips het volgende:
Dat snap ik ook, maar het heeft een averechts effect.

Sorry, dat was niet mijn bedoeling. Ik was gewoon benieuwd hoe het met je ging, en lees in je berichten dat de angst steeds meer op de voorgrond gaat staan. Mij heeft het geholpen om op slechte momenten me er bewust van te zijn dat de angst sterker is, maar dat het dus ook maar volkomen ongevaarlijke angst is die alles even kut maakt. Jij bent je angst niet. Jij kan nog net zoveel en bent nog net zo sterk als voor de angst.

Als ik de angst niet geloof, neemt die ook af. Als ik er wel in geloof en denk dat ik dingen niet (alleen) kan, bouwt de angst alleen maar op. Op de slechte momenten ben ik alleen maar bezig met angst en angst voorkomen. Op betere momenten denk ik "Fuck it, het is maar angst" en kijk ik naar wat ik zelf wil.

En ik realiseer me ook dat dat heel simpel is om te zeggen, en lang niet zo simpel om te doen, want ik ben er ook nog lang niet. Maar ik merk gewoon dat ik elke keer wanneer ik mezelf die angst bevestig van "dit kan ik nu niet", dat de angst alleen maar sterker begint te worden. Dan krijg ik een paniekaanval en dat is dan de ultieme bevestiging dat ik iets echt niet kan. Terwijl, ook die paniekaanval was (hoe kut ook) volkomen ongevaarlijk.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 08:53 schreef MatthijsDJ het volgende:
Pfff kwam niet in slaap vannacht, Lormetzepam gepakt en nu minder wakker geworden... te vroeg gejuicht..? Maar ff Lora ingenomen..

Als ik inmiddels een ding heb geleerd, is dat het nooit in een rechte lijn omhoog gaat. Het gaat altijd met ups en downs. Het gaat erom dat die dalen minder diep zijn dan ze eerder waren
Hopelijk gaat vandaag okee, ondanks misschien wat minder slaap dan ideaal was geweest.

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 07:44 schreef girlnextdoor. het volgende:
Ik ben even klaar met mijn familie wat betreft mijn angststoornis.

Ik heb de hele vakantie al momenten waarop ik paniekaanvallen heb en dingen uiteindelijk niet kunnen doen daardoor. Gisteren heb ik tijdens zo'n aanval doorgezet en dat resulteerde erin dat ik wél door de smalle straatjes van Cinque Terre kon lopen. Plus dat ik in een trein heb gezeten, die zelfs door een tunnel ging: iets waar ik jaren angst voor had.

Ik gooi dit enthousiast op de gezins app. En echt niemand kan het opbrengen om ook maar iets te zeggen. Dat terwijl de oorzaak van die angststoornis deels bij mijn familie ligt (mijn moeder maakte ons overal bang voor, waardoor 2 van de 3 kinderen een angststoornis hebben). Ben altijd tegengehouden om te groeien, omdat de wereld in haar ogen groot en slecht was. In mijn relatie kost het mijn vriend heel veel moeite om soms begrip op te brengen, omdat ik al angst ervaar bij simpele dingen. En nu ik in de overwinningsfase zit en dingen weer normaal kan, kan niemand het opbrengen om even op mijn 'trotse' moment in te gaan.

Heb nu echt de neiging om al het contact te verbreken, maar ik heb gezien wat dat kan veroorzaken (opa en oma zijn dood gevonden omdat mijn moeder geen contact meer wou, omdat de ouders van mijn vader andere denk- en leefwijze hadden, en dat was uiteraard slecht). Dit had uiteraard een ontzettende nasleep en ook hiervoor ben ik in therapie beland toendertijd. Dit wil ik mijn toekomstige kinderen ook weer niet aandoen omdat ik wél kan nadenken.

Sorry dat het misschien wat onsamenhangend is.. maar het zit echt hoog nu.

Ik ben wél trots op je. Je familie kan de pot op daarmee.
Helemaal het contact verbreken is inderdaad erg drastisch. Wat ik met mijn familie probeer, is het contact beperken tot wat veiligere onderwerpen. Dus ik vertel minder over hoe ik me voel, maar vooral dingetjes over wat ik heb gedaan, haal herinneringen met ze op. Dingen die goed voelen en minder een risico zijn op teleurstelling. Je familie verandert niet zomaar, hoe jammer dat ook is, dus het kan het makkelijkst en gezondst zijn om uit de buurt te blijven van de dingen die ze doen die jou niet helpen.
Het is ontzettend lastig. Familie kan ontzettend lastig zijn.
Ik denk dat als er een topic is waar er begrip voor is als je wat onsamenhangend post, dat hier is ik vond het ook enorm meevallen. Ik snap goed waar je mee worstelt. Ik vind je stoer

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 09:13 schreef scrupuleus het volgende:

[..]

Je deed niks verkeerds

Aai over je bol.

Lief

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 11:07 schreef Tele6 het volgende:

[..]

Als ik inmiddels een ding heb geleerd, is dat het nooit in een rechte lijn omhoog gaat. Het gaat altijd met ups en downs. Het gaat erom dat die dalen minder diep zijn dan ze eerder waren
Hopelijk gaat vandaag okee, ondanks misschien wat minder slaap dan ideaal was geweest.

I know, maar wil het ook te vaak vergeten. Vandaag nogmaals te horen gekregen van vrouwlief en de psychiater. Ergens wil ik eigenlijk opgenomen worden, maar zo erg is het eigenlijk nog niet. Maar even accepteren dat ik tijdelijke Lorazepam en Lormetazepam nodig heb. Waervan ik eigenlijk alleen moeite heb met de lora

Iedereen die reageerde op mijn post, bedankt!
Heb er zeker wat aan

quote:

Op vrijdag 19 juli 2019 11:12 schreef Tele6 het volgende:

[..]

Ik ben wél trots op je. Je familie kan de pot op daarmee.
Helemaal het contact verbreken is inderdaad erg drastisch. Wat ik met mijn familie probeer, is het contact beperken tot wat veiligere onderwerpen. Dus ik vertel minder over hoe ik me voel, maar vooral dingetjes over wat ik heb gedaan, haal herinneringen met ze op. Dingen die goed voelen en minder een risico zijn op teleurstelling. Je familie verandert niet zomaar, hoe jammer dat ook is, dus het kan het makkelijkst en gezondst zijn om uit de buurt te blijven van de dingen die ze doen die jou niet helpen.
Het is ontzettend lastig. Familie kan ontzettend lastig zijn.
Ik denk dat als er een topic is waar er begrip voor is als je wat onsamenhangend post, dat hier is ik vond het ook enorm meevallen. Ik snap goed waar je mee worstelt. Ik vind je stoer

Soms vind familie het ook verdomd moeilijk niet, vaak snappen we onze klachten zelf al niet. Hoe kan dan een ander het snappen?

Ik kon me voorheen ook niks voorstellen bij zelfmoord, helaas snap ik het nu maar al te goed.

Gisteren wel wat gekalmeerd door gesprek met Psychiater en vrouw. Ik wil te snel genezen en zie alles wel heel zwart/wit. Het is of heel goed of heel slecht.

Zoals de Psychiater al zei "Je zit net een week op de Seroquel en slaapt 1x slecht en denkt meteen dat dat door de Seroquel komt. Daarna ben je meteen aan het doem denken en 5 andere pillen verder"

Zit wel wat in, maar de laatste keer zo gehoopt dit voorlopig niet meer hoeven mee te maken. Gewoon is 10 jaar stabiel.. En bam binnen nog geen half jaar is het opnieuw raak.

Het gaat slecht. Oxazempam werkt tijdelijk maar ik kan er niet teveel van nemen, want dan moet ik me melden bij de huisarts. Ik zie geen perspectief meer. Ik zou er wel uit willen stappen

quote:

Op zaterdag 20 juli 2019 19:44 schreef Sicstus het volgende:
Het gaat slecht. Oxazempam werkt tijdelijk maar ik kan er niet teveel van nemen, want dan moet ik me melden bij de huisarts. Ik zie geen perspectief meer. Ik zou er wel uit willen stappen

Ik kan alleen maar zeggen, bel via de huisartsenpost de crisis lijn. Dat is wat ik altijd doe, die kunnen je of weer wat perspectief of regelen een opname voor je.

Ik heb wel geleerd dat er maar heel weinig gevallen zijn waar uiteindelijk geen hoop voor meer is.En dan bedoel ik er is altijd wel een therapeut, medicijn of je eigen kracht die je terug naar je eigen zelf brengt.

quote:

Op zaterdag 20 juli 2019 19:44 schreef Sicstus het volgende:
Het gaat slecht. Oxazempam werkt tijdelijk maar ik kan er niet teveel van nemen, want dan moet ik me melden bij de huisarts. Ik zie geen perspectief meer. Ik zou er wel uit willen stappen

Hoeveel oxaxepam slik je per dag? En wat bedoel je met dat je je moet melden bij de huisarts?

En wat gaat er precies slecht? Spanning, somberheid, externe omstandigheden?

[ Bericht 0% gewijzigd door kuolema op 20-07-2019 20:29:47 ]

quote:

Op zaterdag 20 juli 2019 20:19 schreef kuolema het volgende:

[..]

Hoeveel oxaxepam slik je per dag? En wat bedoel je met dat je je moet melden bij de huisarts?

En wat gaat er precies slecht? Spanning, somberheid, externe omstandigheden?

Gok een voor een nieuw recept, in dat geval vraag ik me af of er ook een psychiater in beeld is...

Net terug van de Psychiater, spiegel van Clomi was weer vrij laag. Psychiater leek er zich niet al teveel zorgen over te maken omdat ie toch meer op Seroquel gaat gokken.

quote:

Op zaterdag 20 juli 2019 20:19 schreef kuolema het volgende:

[..]

Hoeveel oxaxepam slik je per dag? En wat bedoel je met dat je je moet melden bij de huisarts?

En wat gaat er precies slecht? Spanning, somberheid, externe omstandigheden?

een paar tabletten per dag, ik weet niet hoeveel mg (heb het doosje niet meer), volgens mij 10 mg per tablet.
Maar mijn nieuwe huisartsen zijn niet dol op het voorschijven van benzo's, ik moest me vorig jaar ook al melden om mijn gebruik te verantwoorden.

Wat er slecht gaat? Tja wat niet. Totale hopeloosheid. Ik leef alleen nog om mijn chronisch zieke moeder te helpen, anders had ik mezelf al van een hoog gebouw af gegooid.

quote:

Op maandag 22 juli 2019 12:43 schreef MatthijsDJ het volgende:
Net terug van de Psychiater, spiegel van Clomi was weer vrij laag. Psychiater leek er zich niet al teveel zorgen over te maken omdat ie toch meer op Seroquel gaat gokken.

Bevalt seroquel een beetje?

quote:

Op maandag 22 juli 2019 18:21 schreef Morrigan het volgende:

[..]

Bevalt seroquel een beetje?

Ik heb het idee dat m'n klachten iets erger werden, maar dat komt wss ook door de lage Clomipramine spiegel... Ik wordt er niet moe helaas, dus heb wel Loramet nodig om (tijdelijk) de slaap goed te houden.

Heb wel wat meer wazige dromen, maar goed had ik ook in het begin met Clomi. En merk soms dat gedachten iets rustiger worden.

quote:

Op maandag 22 juli 2019 17:03 schreef Sicstus het volgende:

[..]

een paar tabletten per dag, ik weet niet hoeveel mg (heb het doosje niet meer), volgens mij 10 mg per tablet.
Maar mijn nieuwe huisartsen zijn niet dol op het voorschijven van benzo's, ik moest me vorig jaar ook al melden om mijn gebruik te verantwoorden.

Wat er slecht gaat? Tja wat niet. Totale hopeloosheid. Ik leef alleen nog om mijn chronisch zieke moeder te helpen, anders had ik mezelf al van een hoog gebouw af gegooid.

Loop je al bij een psychiater? Laat dit soort dingen echt niet over aan een huisarts..

quote:

Op maandag 22 juli 2019 18:45 schreef MatthijsDJ het volgende:

[..]

Ik heb het idee dat m'n klachten iets erger werden, maar dat komt wss ook door de lage Clomipramine spiegel... Ik wordt er niet moe helaas, dus heb wel Loramet nodig om (tijdelijk) de slaap goed te houden.

Heb wel wat meer wazige dromen, maar goed had ik ook in het begin met Clomi. En merk soms dat gedachten iets rustiger worden.
[..]

Loop je al bij een psychiater? Laat dit soort dingen echt niet over aan een huisarts..

Ik heb in het verleden al genoeg psych's gezien, daar ben ik echt wel klaar mee.

quote:

Op dinsdag 23 juli 2019 11:11 schreef Sicstus het volgende:

[..]

Ik heb in het verleden al genoeg psych's gezien, daar ben ik echt wel klaar mee.

Oké, klote dat die je niet verder hebben kunnen helpen.. Ik neem aan dat je ook al verschillende pillen hebt geprobeerd (echt een kans gegeven hebt?l

quote:

Op dinsdag 23 juli 2019 12:32 schreef MatthijsDJ het volgende:

[..]

Oké, klote dat die je niet verder hebben kunnen helpen.. Ik neem aan dat je ook al verschillende pillen hebt geprobeerd (echt een kans gegeven hebt?l

Oja, eerst heb ik jarenlang Prozac en Xanax gebruikt, en nu alweer sinds 2012 Effexor en oxazepam.

quote:

Op dinsdag 23 juli 2019 15:35 schreef Sicstus het volgende:

[..]

Oja, eerst heb ik jarenlang Prozac en Xanax gebruikt, en nu alweer sinds 2012 Effexor en oxazepam.

Lijkt dus niet te werken, misschien tijd voor een TCA ipv een ssri?

Seroquel begint te werken geloof ik angst verlaat langzaam mn lichaam. wel een beetje koos emotieloos waar ik wel ff aan moet wennen tbh. Had ik geloof ik ook even met clomi dus zal ook wel minder worden hoop ik.

Hmm mn Clomi spiegel was weer aan de lage kant. Gaan we ook ophogen, hopelijk snel goede spiegel en dan stoppen met roken...

Hey lieve mensen,

Even een update. Het is een hele tijd geleden geloof ik dat ik gepost heb. Dit komt eigenlijk omdat het even niet goed paste in mijn herstelproces. Ik moest echt even mezelf volgen, leren vertrouwen op mijn eigen oordeel. Dat maakte dat ik heel veel dingen even los moest laten, ook Fok. Maar ik ben terug en het gaat echt ongelooflijk goed met me. Mijn omgeving merkt grote verschillen en daar ben ik erg blij, dankbaar mee en trots op. Het was hard werken de afgelopen tijd.

Morgen gaan we het ontslag plannen. Ik hoop ik augustus ergens naar huis te gaan. Ik heb mijn zinnen op zijn laatst op 23 augustus staan, met een goed plan eromheen. Maar misschien wordt het eerder of later. Even afwachten wat ze in het fasehuis verstandig vinden. Iedereen is het wel met me eens dat ik klaar ben om deze fase in te gaan.

Het is lang geleden dat ik zolang psychosevrij ben (en ik mijn eetstoornis voor 90% vaarwel heb gezwaaid). Natuurlijk, ik heb stemmen (die de hele dag door schreeuwen dat ik dood moet, maar zij mogen van mij doodvallen), hoor dingen die anderen niet horen (gisteren vroeg ik me af waarom er krekelgeluiden in een serie zaten, alleen ik bleef ze horen toen ik de serie stilzette) en heb zo mijn beetje waanachtige en paranoïde dingetjes, maar die zullen er altijd zijn. Alleen ik kan ze nu als symptoom en niet als absolute waarheid zien. Kost bergen energie, maar dat maakt niet uit. Het betekent dat ik 's middags even een dutje doe en dan is alles prima.

Concentratie en geheugen zijn zich aan het herstellen. Ik kan weer verdwalen in boeken/films/series. Ik kan weer een tijd achter elkaar knutselen oid, ik durf weer naar buiten en weet mijn grenzen aan te geven bij anderen. Door alle psychoses en stemmingsproblemen van het afgelopen jaren heeft een knauw gegeven, maar ik ben echt bezig grote stappen te zetten en vind een CotS terug waarmee ik kan leven.

En natuurlijk, ik heb nog veel te winnen en te leren, maar als mens ben ik enorm gegroeid de afgelopen weken en daar ben ik enorm trots op!

Liefs!

Wow wat een goed nieuws!

quote:

Op maandag 29 juli 2019 16:02 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hey lieve mensen,

Even een update. Het is een hele tijd geleden geloof ik dat ik gepost heb. Dit komt eigenlijk omdat het even niet goed paste in mijn herstelproces. Ik moest echt even mezelf volgen, leren vertrouwen op mijn eigen oordeel. Dat maakte dat ik heel veel dingen even los moest laten, ook Fok. Maar ik ben terug en het gaat echt ongelooflijk goed met me. Mijn omgeving merkt grote verschillen en daar ben ik erg blij, dankbaar mee en trots op. Het was hard werken de afgelopen tijd.

Wow goed nieuws, moet echt goed voelen. Heel herkenbaar van dat je weer kan verliezen in films enzo.

Merk dat dat ook weer bij mij toeneemt.

Nu een paar dagen op de ophoging van de Clomi, gaat me tot nu toe beter af dan vorige keer in de kliniek.

Thuis opbouwen heeft toch ook wel zn voordelen. Mis soms wel de veiligheid van de kliniek, maar goed daar is de crisisdienst nog voor of mn gezin.

quote:

Op maandag 29 juli 2019 16:02 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hey lieve mensen,

Even een update. Het is een hele tijd geleden geloof ik dat ik gepost heb. Dit komt eigenlijk omdat het even niet goed paste in mijn herstelproces. Ik moest echt even mezelf volgen, leren vertrouwen op mijn eigen oordeel. Dat maakte dat ik heel veel dingen even los moest laten, ook Fok. Maar ik ben terug en het gaat echt ongelooflijk goed met me. Mijn omgeving merkt grote verschillen en daar ben ik erg blij, dankbaar mee en trots op. Het was hard werken de afgelopen tijd.

Morgen gaan we het ontslag plannen. Ik hoop ik augustus ergens naar huis te gaan. Ik heb mijn zinnen op zijn laatst op 23 augustus staan, met een goed plan eromheen. Maar misschien wordt het eerder of later. Even afwachten wat ze in het fasehuis verstandig vinden. Iedereen is het wel met me eens dat ik klaar ben om deze fase in te gaan.

Het is lang geleden dat ik zolang psychosevrij ben (en ik mijn eetstoornis voor 90% vaarwel heb gezwaaid). Natuurlijk, ik heb stemmen (die de hele dag door schreeuwen dat ik dood moet, maar zij mogen van mij doodvallen), hoor dingen die anderen niet horen (gisteren vroeg ik me af waarom er krekelgeluiden in een serie zaten, alleen ik bleef ze horen toen ik de serie stilzette) en heb zo mijn beetje waanachtige en paranoïde dingetjes, maar die zullen er altijd zijn. Alleen ik kan ze nu als symptoom en niet als absolute waarheid zien. Kost bergen energie, maar dat maakt niet uit. Het betekent dat ik 's middags even een dutje doe en dan is alles prima.

Concentratie en geheugen zijn zich aan het herstellen. Ik kan weer verdwalen in boeken/films/series. Ik kan weer een tijd achter elkaar knutselen oid, ik durf weer naar buiten en weet mijn grenzen aan te geven bij anderen. Door alle psychoses en stemmingsproblemen van het afgelopen jaren heeft een knauw gegeven, maar ik ben echt bezig grote stappen te zetten en vind een CotS terug waarmee ik kan leven.

En natuurlijk, ik heb nog veel te winnen en te leren, maar als mens ben ik enorm gegroeid de afgelopen weken en daar ben ik enorm trots op!

Liefs!

Wat straal je een positiviteit uit! Goed bezig geweest en heel fijn voor je dat het fasehuis je heeft geholpen.
Terecht dat je trots bent op jezelf .

Ik ben weer thuis na een opname. Ik doe heel erg mijn best om mezelf bezig te houden met leuke dingen, klamp me daaraan vast. Ik merk dat ik bang ben voor de 'lege' momenten, bang dat het dan weer misgaat. Dus het schommelt een beetje hoe het gaat.
Ik heb besloten te stoppen met de olanzapine. Ik twijfelde al lang maar heb nu voor mezelf de knoop doorgehakt. Ondanks dat sommige dingen beter gaan met dit medicijn, kan ik er gewoon niet mee leven dat ik dikker ben geworden. Mijn dieet aanpassen lukt me niet, dus ik ben er klaar mee. Ga wel netjes afbouwen.

[ Bericht 1% gewijzigd door kuolema op 31-07-2019 17:45:55 ]

quote:

Op woensdag 31 juli 2019 17:38 schreef kuolema het volgende:
Ik ben weer thuis na een opname. Ik doe heel erg mijn best om mezelf bezig te houden met leuke dingen, klamp me daaraan vast. Ik merk dat ik bang ben voor de 'lege' momenten, bang dat het dan weer misgaat. Dus het schommelt een beetje hoe het gaat.
Ik heb besloten te stoppen met de olanzapine. Ik twijfelde al lang maar heb nu voor mezelf de knoop doorgehakt. Ondanks dat sommige dingen beter gaan met dit medicijn, kan ik er gewoon niet mee leven dat ik dikker ben geworden. Mijn dieet aanpassen lukt me niet, dus ik ben er klaar mee. Ga wel netjes afbouwen.

Wat zegt je psych ervan dat je ermee wilt stoppen? En natuurlijk is het niet leuk om dikker te worden door de medicatie, maar het lijkt me dat je geestelijke gezondheid/stabiliteit een stuk belangrijker is dan wat dikker zijn.