R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
zit nu al ongeveer een jaar in een fase waarin ik alleen maar behoefte heb aan rust, reinheid, regelmaat.
Ben ca. een jaartje geleden begonnen met flink sporten, en mijn lijf is nu gezond, strak en fit. Merk dat ik veel sociale dingen / uitnodigingen af zeg, want dan ga je toch weer alcohol zitten drinken, vet vreten, geld uitgeven, niet sporten en kort slapen. In plaats daarvoor kies ik liever voor 10 km hardlopen op zaterdagavond, spinazie eten, filmpje checken op netflix en op tijd naar bed.
Mijn dagelijks leven bestaat ook uit sporten, koken, werken, eten, slapen (en wat gamen / filmpje kijken zo nu en dan). Ik doen ook nog wel dingen met vrienden, maar zie dat eigenlijk alleen maar als een hinderlijke onderbreking van mijn ritme.
Verder heb ik nergens echt motivatie voor. (of plezier in).
Maar ik maak me er ook een beetje zorgen om. Zonder mezelf wel een beetje af van alles en iedereen. Komend weekend en ht weekend erop heb ik verjaardagen. Daar zie ik bijvoorbeeld erg tegenop.
Is dit een depressie, of hoe kinkt het in jullie oren?
[ Bericht 9% gewijzigd door LlucMajor op 19-05-2019 12:41:09 ]
Ben ca. een jaartje geleden begonnen met flink sporten, en mijn lijf is nu gezond, strak en fit. Merk dat ik veel sociale dingen / uitnodigingen af zeg, want dan ga je toch weer alcohol zitten drinken, vet vreten, geld uitgeven, niet sporten en kort slapen. In plaats daarvoor kies ik liever voor 10 km hardlopen op zaterdagavond, spinazie eten, filmpje checken op netflix en op tijd naar bed.
Mijn dagelijks leven bestaat ook uit sporten, koken, werken, eten, slapen (en wat gamen / filmpje kijken zo nu en dan). Ik doen ook nog wel dingen met vrienden, maar zie dat eigenlijk alleen maar als een hinderlijke onderbreking van mijn ritme.
Verder heb ik nergens echt motivatie voor. (of plezier in).
Maar ik maak me er ook een beetje zorgen om. Zonder mezelf wel een beetje af van alles en iedereen. Komend weekend en ht weekend erop heb ik verjaardagen. Daar zie ik bijvoorbeeld erg tegenop.
Is dit een depressie, of hoe kinkt het in jullie oren?
[ Bericht 9% gewijzigd door LlucMajor op 19-05-2019 12:41:09 ]
Dan doe je het niet.quote:Op zondag 19 mei 2019 12:32 schreef LlucMajor het volgende:
Verder heb ik nergens echt motivatie voor. (of plezier in).
why?quote:
Wnt bijvoorbeeld ook op feestjes, heb ik het niet naar mijn zin. Voel geen verbondenheid meer met de andere mensen daar.
Terwijl paar jaar geleden, vooral als ik beetje aangeschotene was, boeide het me geen zak en ouwehoerde ik met iedereen daarzo.
ik lees nog steeds niet over zelfmoord willen plegen of zoietsquote:
[..]
why?
Wnt bijvoorbeeld ook op feestjes, heb ik het niet naar mijn zin. Voel geen verbondenheid meer met de andere mensen daar.
Terwijl paar jaar geleden, vooral als ik beetje aangeschotene was, boeide het me geen zak en ouwehoerde ik met iedereen daarzo.
een depressie is zoals je het nu omschrijft 10 keer erger.
Nja een beetje, maar dan nog de overtreffende trap daarvan . :ik vind dat hele gelul over doelen altijd maar een beetje vermoeiend. Alsof het leve altijd maar een doel moet hebben. Het leven heeft geen doel. Je mag blij zijn als je gezond oud wordt en je niet in een oorlog terecht komt, verder boeit het allemaal niet zoveel. Over 100 jaar weet niemand meer wie jij was, en zijn je (achter) kleinkinderen ook weer alleen maar met zichzelf bezig. En die honderd jaar in de geschiedenis van de mensheid/aarde, is ook maar weer een speldenprik.quote:
Beetje hetzelfde als dit?
R&P / Ik mis een doel in het leven
En de tijd dat je hier bent, moet je het gewoon zo leuk/makkelijk mogelijk voor jezelf maken. Maar juist omdat veel mensen dit toch anders lijken te ervaren (ik merk zelf op dat veel mensn alleen maar bezig zijn met competitie, status en indruk maken op elkaar), vind ik de buitenwereld maar vermoeiend, en heb ik de neiging om me terug te trekken in mijn eigen wereldje.
Als je alleen spinazie eet snap ik je lethargische gevoel wel. Waarom koppel je alcohol, vet vreten en geld uitgeven zo exclusief aan sociale dingen?quote:
zit nu al ongeveer een jaar in een fase waarin ik alleen maar behoefte heb aan rust, reinheid, regelmaat.
Ben ca. een jaartje geleden begonnen met flink sporten, en mijn lijf is nu gezond, strak en fit. Merk dat ik veel sociale dingen / uitnodigingen af zeg, want dan ga je toch weer alcohol zitten drinken, vet vreten, geld uitgeven, niet sporten en kort slapen. In plaats daarvoor kies ik liever voor 10 km hardlopen op zaterdagavond, spinazie eten, filmpje checken op netflix en op tijd naar bed.
Als iets wat je met je huisarts zou moeten bespreken, als je doel echt is om te weten te komen of dit een depressie of iets van dysthymie is.quote:Mijn dagelijks leven bestaat ook uit sporten, koken, werken, eten, slapen (en wat gamen / filmpje kijken zo nu en dan). Ik doen ook nog wel dingen met vrienden, maar zie dat eigenlijk alleen maar als een hinderlijke onderbreking van mijn ritme.
Verder heb ik nergens echt motivatie voor. (of plezier in).
Maar ik maak me er ook een beetje zorgen om. Zonder mezelf wel een beetje af van alles en iedereen. Komend weekend en ht weekend erop heb ik verjaardagen. Daar zie ik bijvoorbeeld erg tegenop.
Is dit een depressie, of hoe kinkt het in jullie oren?
Wil je gewoon even gehoord worden of wat is je doel van weer zo een topic? Waarom alcohol en vet vreten aan sociale gelegenheden koppelen? Waarom ben je niet blij met en voor de mensen die je kennelijk nog steeds uit willen nodigen, ondanks je ontwijkende gedrag?
Wat zou er moeten veranderen om het weer leuker en/of interessanter te maken?
Zijn daar geen gradaties in ofzo?quote:
[..]
ik lees nog steeds niet over zelfmoord willen plegen of zoiets
een depressie is zoals je het nu omschrijft 10 keer erger.
Uhm, nou nu je het zegt : eigenlijk alleen met alcohol, beleef ik plezier aan sociaal contact.quote:
[..]
Als iets wat je met je huisarts zou moeten bespreken, als je doel echt is om te weten te komen of dit een depressie of iets van dysthymie is.
Wil je gewoon even gehoord worden of wat is je doel van weer zo een topic? Waarom alcohol en vet vreten aan sociale gelegenheden koppelen? Waarom ben je niet blij met en voor de mensen die je kennelijk nog steeds uit willen nodigen, ondanks je ontwijkende gedrag?
Wat zou er moeten veranderen om het weer leuker en/of interessanter te maken?
In beginsel heb ik gewoon vaak geen interesse in mensen. Dat is niet onaardig bedoeld, maar uit mijn ervaringen met mensen, heeft men het gewoon het liefste over zichzelf en hun successen. Als ik mijn zusje spreek, begint ze elke keer weer over de patienten die bij haar die dag op de afdeling lagen (verpleging). Dat is de eerste keer intressant, misschien ook de tweede keer, daarna houdt het echt op van mij. Want je zit te luisteren naar een verhaal over een 88 jarige man uit heerhugowaard, en die heeft weer een kleinzoon die kaas verkoopt en die kwam langs met een hele grote kaas. Heerhugowaard is 120 km van waar ik woon. Ik had nog nooit van die man gehoord, hem nog nooit gezien, en dat gaat ook nooit gebeuren. Ik heb niet het sociale vermogen om daar geinteresseerd in te zijn.
Nuchter vind ik het vermoeiend om daarnaar te luisteren. Met wat alcohol op kan ik het beter hebben en vind ik het interessanteer om naar te luisteren ofzo. (Niet veel, 5 tot 10 biertjes). En als je met mensen ergens wat gaat eten, is het toch algauw Loetje of een burgerbar ofzo (restaurants serveren sowieso altijd te vet/zout eten).
Heb je niet gewoon de verkeerde mensen om je heen?
[b]Op dinsdag 11 oktober 2011 23:06 schreef zwartemarktplaats het volgende:[/b]
Als Momotaro een voetbalteam was dan had jij waarschijnlijk een stadionverbod :P
Blog
Als Momotaro een voetbalteam was dan had jij waarschijnlijk een stadionverbod :P
Blog
Waarom is het niet onaardig bedoelt? Waarover zou je het wel willen hebben dan?quote:
[..]
Uhm, nou nu je het zegt : eigenlijk alleen met alcohol, beleef ik plezier aan sociaal contact.
In beginsel heb ik gewoon vaak geen interesse in mensen. Dat is niet onaardig bedoeld, maar uit mijn ervaringen met mensen, heeft men het gewoon het liefste over zichzelf en hun successen. Nuchter vind ik het vermoeiend om daarnaar te luisteren. Met wat alcohol op kan ik het beter hebben en vind ik het interessanteer om naar te luisteren ofzo. (Niet veel, 5 tot 10 biertjes). En als je met mensen ergens wat gaat eten, is het toch algauw Loetje of een burgerbar ofzo (restaurants serveren sowieso altijd te vet/zout eten).
Loetje heeft maaltijdsalades op het menu, net als dat je ervoor zou kunnen kiezen om pas na het eten aan te sluiten bij het gezelschap. Of überhaupt een voorstel om een andere keer af te spreken, waarbij je niet alleen de datum maar ook een ander type restaurant in zou kunnen brengen.
Maar is dat niet gewoon een beetje hoe mensen zijn? de meeesten dan.quote:
Heb je niet gewoon de verkeerde mensen om je heen?
Want ik heb verder hele normale/gemiddelde mensen om me heen. Maar ik ervaar het bij familie, collega's, vrienden, kennissen, leden van mijn sportteam.
Het kan toch niet zo zijn, dat alleen ik zulke mensen toevallig om mij heen heb?
Dat is ook geen toeval als je niet geïnteresseerd bent in je huidige aanbod (omgeving) en niet pro-actief handelt naar wat je wel zou willen nee..quote:
[..]
Maar is dat niet gewoon een beetje hoe mensen zijn? de meeesten dan.
Want ik heb verder hele normale/gemiddelde mensen om me heen. Maar ik ervaar het bij familie, collega's, vrienden, kennissen, leden van mijn sportteam.
Het kan toch niet zo zijn, dat alleen ik zulke mensen toevallig om mij heen heb?
Ik zou het niet per se over iets anders willen hebben, maar wat ik een beetje probeer aan te geven, is dat ik de laatste tijd zo geworden ben. Altijd vrij cynisch, alles te veel rationaliseren.quote:
[..]
Waarom is het niet onaardig bedoelt? Waarover zou je het wel willen hebben dan?
Loetje heeft maaltijdsalades op het menu, net als dat je ervoor zou kunnen kiezen om pas na het eten aan te sluiten bij het gezelschap. Of überhaupt een voorstel om een andere keer af te spreken, waarbij je niet alleen de datum maar ook een ander type restaurant in zou kunnen brengen.
De laatste tijd hoor ik ook regelmatig dat mensne tegen mij zeggen : dit is echt weer een typisch jou manier om het te overdenken. Ik benader alles vrij ridiculiserend. Wat dat betreft herken ik mijzelf een beetje in zo'n René van der Gijp (mentaal ook niet de meest gezonde persoon op aarde).
Die leeft ook in zijn eigen bubbeltje, omdat hij moeilijk kan handelen hoe de buitenwereld denkt/handelt, omdat hij zelf alles nuanceert /ridiculiseert en anders tegen de dingen aankijkt, waardoor het veel moeite kost om je verbonden te voelen met de buitenwereld. Vanuit mijn perspectief lijken 9 van de 10 dingen die in de buitenwereld gebeuren, ridicuul. Terwijl ik me echt niet verheven voel ofzo. Dus ongeacht of het dan salade is of na het eten aansluiten : waar mensen het over hebben, ervaar ik zelf vaak niet of heel anders, waardoor sociaal contact me veel energie kost. Tenzij ik dus de nodige alcohol drink, want dan boeit het me allemaal minder.
Rationaliseren zou in mijn eigen ogen eerder wat praktischer zijn. Ik lees vooral een drang om te willen duiden en analyseren.quote:
[..]
Ik zou het niet per se over iets anders willen hebben, maar wat ik een beetje probeer aan te geven, is dat ik de laatste tijd zo geworden ben. Altijd vrij cynisch, alles te veel rationaliseren.
Maar Gijp lijkt tenminste nog weleens lol te hebben en mensen om hem heen te hebben die hem waarderen zoals hij is en vice versa.quote:De laatste tijd hoor ik ook regelmatig dat mensne tegen mij zeggen : dit is echt weer een typisch jou manier om het te overdenken. Ik benader alles vrij ridiculiserend. Wat dat betreft herken ik mijzelf een beetje in zo'n René van der Gijp (mentaal ook niet de meest gezonde persoon op aarde).
Die leeft ook in zijn eigen bubbeltje, omdat hij moeilijk kan handelen hoe de buitenwereld denkt/handelt, omdat hij zelf alles nuanceert /ridiculiseert en anders tegen de dingen aankijkt, waardoor het veel moeite kost om je verbonden te voelen met de buitenwereld. Vanuit mijn perspectief lijken 9 van de 10 dingen die in de buitenwereld gebeuren, ridicuul. Terwijl ik me echt niet verheven voel ofzo. Dus ongeacht of het dan salade is of na het eten aansluiten : waar mensen het over hebben, ervaar ik zelf vaak niet of heel anders.
Je leek dat vette eten als tegenwerping te gebruiken, vandaar mijn salade-opmerking omdat het een praktische oplossing leek. Maar dan komen we weer uit op waarover er gepraat wordt en hoe.
Waarom zou je het niet per se over iets anders willen hebben met die mensen? En waarom wil jij hier wel je ei kwijt? Wat zou je het liefste voor een reactie krijgen waar je echt wat aan hebt?
Ik ervaar met de meeste mensen ook totaal geen connectie. Ik denk sowieso dat het door de massieve toename aan het belang van jezelf profileren op social media is gekomen. Ik ben daar wars van.
Vandaag de dag heeft iedereen maar wat te vinden of te delen en lijkt het wel belangrijker te zijn helemaal hot op het internet te zijn dan in het echte leven. En dat zie je in menselijke interactie terug, vind ik.
Maar wellicht ben ik ook niet bepaald de norm, ik ben wat betreft een hoop zaken best traditioneel, old fashioned. Zal ook wel een beetje met de generatie te maken hebben.
Vandaag de dag heeft iedereen maar wat te vinden of te delen en lijkt het wel belangrijker te zijn helemaal hot op het internet te zijn dan in het echte leven. En dat zie je in menselijke interactie terug, vind ik.
Maar wellicht ben ik ook niet bepaald de norm, ik ben wat betreft een hoop zaken best traditioneel, old fashioned. Zal ook wel een beetje met de generatie te maken hebben.
[b]Op dinsdag 11 oktober 2011 23:06 schreef zwartemarktplaats het volgende:[/b]
Als Momotaro een voetbalteam was dan had jij waarschijnlijk een stadionverbod :P
Blog
Als Momotaro een voetbalteam was dan had jij waarschijnlijk een stadionverbod :P
Blog
Heb je een vriendin?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Nope. Wel regelmatig aandacht van een vrouw, maar ik voel ook op dit punt nooit de verbondenheid.quote:
Ik heb zeg maar nooit dat ik daadwerkerkelijk de behoefte heb bij een vrouw van : morgenavond heb ik liever jou de hele avond om mij heen, dan dat ik alleen zit.
Niet echtquote:
Je bent het gewoon of je bent het niet...
Bij jou is het gewoon chronische saaiheid ofzo denk ik.
Depressies zijn er zeker wel in meerdere vormen, zo heb je minor en mayor depression (depressief/zwaar depressief) en dystymie of hoe het heten mag. De laatste variant is gewoon chronisch, maar in mindere mate dan een zware depressie, waarbij je ook periodes kan hebben zonder klachten.quote:
[b]Op dinsdag 11 oktober 2011 23:06 schreef zwartemarktplaats het volgende:[/b]
Als Momotaro een voetbalteam was dan had jij waarschijnlijk een stadionverbod :P
Blog
Als Momotaro een voetbalteam was dan had jij waarschijnlijk een stadionverbod :P
Blog
Dus je bent te passief om echt te participeren in een gesprek (je kan ook zelf een onderwerp inbrengen of iemand vragen naar iets dat jou wél interesseert) en daardoor nuchter niet in staat om gewoon normaal contact te hebben?quote:
[..]
Uhm, nou nu je het zegt : eigenlijk alleen met alcohol, beleef ik plezier aan sociaal contact.
In beginsel heb ik gewoon vaak geen interesse in mensen. Dat is niet onaardig bedoeld, maar uit mijn ervaringen met mensen, heeft men het gewoon het liefste over zichzelf en hun successen. Als ik mijn zusje spreek, begint ze elke keer weer over de patienten die bij haar die dag op de afdeling lagen (verpleging). Dat is de eerste keer intressant, misschien ook de tweede keer, daarna houdt het echt op van mij. Want je zit te luisteren naar een verhaal over een 88 jarige man uit heerhugowaard, en die heeft weer een kleinzoon die kaas verkoopt en die kwam langs met een hele grote kaas. Heerhugowaard is 120 km van waar ik woon. Ik had nog nooit van die man gehoord, hem nog nooit gezien, en dat gaat ook nooit gebeuren. Ik heb niet het sociale vermogen om daar geinteresseerd in te zijn.
Nuchter vind ik het vermoeiend om daarnaar te luisteren. Met wat alcohol op kan ik het beter hebben en vind ik het interessanteer om naar te luisteren ofzo. (Niet veel, 5 tot 10 biertjes). En als je met mensen ergens wat gaat eten, is het toch algauw Loetje of een burgerbar ofzo (restaurants serveren sowieso altijd te vet/zout eten).
En je beweert zo rationeel te zijn, maar je komt ondertussen wel met non-issues zoals vet en zout eten terwijl het je daar niet om gaat en feitelijk geen enkel probleem is. Als je zelf oprecht twijfelt of dit bij jou symptomen van een (beginnende) depressie zijn is het ook wel zo rationeel om gewoon naar de huisarts te gaan.
Aangezien je op die suggestie van S_M niet reageert zal dit topic wel meer om het van je afschrijven gaan. An sich niets mis mee, maar op mij komt het daardoor meer over als een beetje klagen over anderen via je eigen opgeklopte issues en niet als een depressie.
Ben je overall gezien tevreden met je leven? Natuurlijk zal je wensen hebben, maar als je je leven een cijfer zou moeten geven?
Ik denk dat je interesses van je vrienden gewoon anders zijn als die van jou. Anders ga je toch op een sportclub? Samen met lui 100km fietsen op een zaterdag. Ik zou daar geen zin in hebben maar wel heb ik zin om 20 bier te drinken op zaterdag avond. Had wel gewild dat ik ook wat meer van jou had. Zou mijn lichaam een stuk leuker vinden.
Als je dat ook niet wil, maar je wilt wel alleen fietsen heb je sociaal 'iets'. Maar goed, als je zo gelukkig bent is het toch niet erg? Labels zijn niet perse verkeerd he. Iemand met een syndroom van down heeft een behoorlijk label op zijn leven zitten, maar zijn vaak heel gelukkig. Dan is er dus ook geen probleem.
Ik denk dat je interesses van je vrienden gewoon anders zijn als die van jou. Anders ga je toch op een sportclub? Samen met lui 100km fietsen op een zaterdag. Ik zou daar geen zin in hebben maar wel heb ik zin om 20 bier te drinken op zaterdag avond. Had wel gewild dat ik ook wat meer van jou had. Zou mijn lichaam een stuk leuker vinden.
Als je dat ook niet wil, maar je wilt wel alleen fietsen heb je sociaal 'iets'. Maar goed, als je zo gelukkig bent is het toch niet erg? Labels zijn niet perse verkeerd he. Iemand met een syndroom van down heeft een behoorlijk label op zijn leven zitten, maar zijn vaak heel gelukkig. Dan is er dus ook geen probleem.
Nja, kan best een gesprek een beetje sturen, maar tegenwoordig denk ik bij 95% van de gespreksonderwerpen : tja, wat heeft het eigenlijk voor nut om dit te bespreken?quote:
[..]
Dus je bent te passief om echt te participeren in een gesprek (je kan ook zelf een onderwerp inbrengen of iemand vragen naar iets dat jou wél interesseert) en daardoor nuchter niet in staat om gewoon normaal contact te hebben?
En je beweert zo rationeel te zijn, maar je komt ondertussen wel met non-issues zoals vet en zout eten terwijl het je daar niet om gaat en feitelijk geen enkel probleem is. Als je zelf oprecht twijfelt of dit bij jou symptomen van een (beginnende) depressie zijn is het ook wel zo rationeel om gewoon naar de huisarts te gaan.
Aangezien je op die suggestie van S_M niet reageert zal dit topic wel meer om het van je afschrijven gaan. An sich niets mis mee, maar op mij komt het daardoor meer over als een beetje klagen over anderen via je eigen opgeklopte issues en niet als een depressie.
Bijvoorbeeld 5-6 jaar geleden, kon ik op een feestje, stel het was de dag na de champions league finale, best meepraten over een gesprek als ''Ja die omhaal van Bale, was echt fantastisch. En die vrij Trap van Ronaldo. Ja man, Ronaldo is echt wel beter dan Messi''.
Zo'n onzin gesprek vond ik ergens nog best oke om te voeren. Nu denk ik : wat is het nut om hier over- en weer eigenlijk over te praten? Je ziet iets gebeuren op TV, en de volgende dag herhaal je op een feestje, wat je op TV hebt gezien. Ik ben daarin veel (te) nuchter geworden, in verhouding tot een jaar of 3/4 geleden bijvoorbeeld.
Maar het gaat niet alleen over conversaties. De momenten waarop ik het écht naar mijn zin heb, zijn eigenlijk de momenten waarop ik buiten ben, in de natuur, in mijn eentje. En rond dit tijdstip van het jaar, vooral rond 22:00 's avonds, als het nog niet helemaal donker is, maar wel lekker rustig buiten. Ik ga dan altijd hardlopen, en dat is eigenlijk het enige moment dat ik echt 100% blijdschap ervaar. Of wanneer ik op mijn bootje zit in de polder en ergens dobber met een krantje.
Ik maak me er wel zorgen om, dat ik er niet echt meer van kan genietene. Toen ik 25 was, vond ik het echt leuk om vrienden mee te nemen op mijn boot. Muziek luisteren, soms een wietje roken, slap ouwehoeren. Nu ben ik blij, dat zij er niet bij zijn en lekker rustig alleen. Terwijl ze niet onaardiger zijn gewoorden ofzo.
En ik wou dan juist weer dat ik 100 KM fietsen met andere lui leuker vind dan 100 KM alleen, maar ik kies steeds vaker voor alleen en vereenzaam mezelf eigenelijk ook wel.quote:
Ben je overall gezien tevreden met je leven? Natuurlijk zal je wensen hebben, maar als je je leven een cijfer zou moeten geven?
Ik denk dat je interesses van je vrienden gewoon anders zijn als die van jou. Anders ga je toch op een sportclub? Samen met lui 100km fietsen op een zaterdag. Ik zou daar geen zin in hebben maar wel heb ik zin om 20 bier te drinken op zaterdag avond. Had wel gewild dat ik ook wat meer van jou had. Zou mijn lichaam een stuk leuker vinden.
Als je dat ook niet wil, maar je wilt wel alleen fietsen heb je sociaal 'iets'. Maar goed, als je zo gelukkig bent is het toch niet erg? Labels zijn niet perse verkeerd he. Iemand met een syndroom van down heeft een behoorlijk label op zijn leven zitten, maar zijn vaak heel gelukkig. Dan is er dus ook geen probleem.
Vind dat ook wel zorgwekkend. Moet ook steeds vaker uitleggen, als ik bijv. op zondag bij mn ouders ga eten, en ze vragen : nog leuke dingen gedaan dit weekend? En ik zeg : Ja, racefietstocht gemaakt. Met wie? Alleen. Alweer alleen? Je bent wel echt vaak alleen. Vind ik toch kut. Omdat ze zich zorgen maken.
Maar het heeft ook met energie te maken. Ik heb een bepaalde energie die ik paar jaar terug had, heb ik niet meer ofzo. Een bepaald gevoel van euforie, zin in iets hebben, ergens écht gevoelsmatig blij van worden.
Ik herken mijzelf echt heel erg in je verhaal. Ik heb precies hetzelfde. Die 'drive' die ik een paar jaar geleden had, ben ik ook verloren. Gesprekken worden voor mij ook al snel saai en ik hou er totaal niet van om over koetjes en kalfjes te praten. 'Hoe gaat je studie'? 'Werk je nog daar en daar'? Domme vragen.. Dan hou ik me liever bezig met iets wat ik echt leuk vind en ja, vaak is dit alleen.
Wellicht een mogelijkheid om toch op een of andere manier gelijkgestemden te vinden? Zoals eerder al is gezegd, ga bij een sportclub of probeer mensen uit dat wereldje tegen het lijf te lopen. Mensen vinden met gemeenschappelijke interesses is toch een van de oplossingen als je het mij vraagt!
Wellicht een mogelijkheid om toch op een of andere manier gelijkgestemden te vinden? Zoals eerder al is gezegd, ga bij een sportclub of probeer mensen uit dat wereldje tegen het lijf te lopen. Mensen vinden met gemeenschappelijke interesses is toch een van de oplossingen als je het mij vraagt!
|
|
