GC General Chat
Hier kun je praten over van alles en nog wat. Eigenlijk alles wat niet in een van de andere rubrieken thuishoort.
Ik heb het topic met veel interesse gelezen, je kan goed schrijven.
Mocht je nog willen antwoorden heb ik nog wat vragen.
- wie onder de daklozen hebben het het zwaarst? Denke aan vrouwen, mannen, jongeren, zieken, verslaafden enzovoort.
- In mijn stad zie je bijna geen daklozen. Terwijl ze er wel zijn. Ik heb vaak het idee dat ze overal weggestuurd worden en de stad ze een beetje weg houd van de populaire plekken. Klopt dit en heb je dit wel eens meegemaakt?
- Hoe doen vrouwen dat met ongesteldheid en veilige seks? Is daar wat voor geregeld?
- Hoe zit dat met de daklozenkrant? Heb jij dat ook wel eens verkocht en hoe rol je daar in?
- Heb je wel eens erover na gedacht om een boek of blog oid te schrijven over je verhalen? Ik heb met veel interesse dit topic gelezen en dat komt omdat je leuk schrijft en het erge interessante verhalen zijn.
- Hoe gaat dat met zaken als post? Heb je een adres waar je post op kan krijgen?
Mocht je nog willen antwoorden heb ik nog wat vragen.
- wie onder de daklozen hebben het het zwaarst? Denke aan vrouwen, mannen, jongeren, zieken, verslaafden enzovoort.
- In mijn stad zie je bijna geen daklozen. Terwijl ze er wel zijn. Ik heb vaak het idee dat ze overal weggestuurd worden en de stad ze een beetje weg houd van de populaire plekken. Klopt dit en heb je dit wel eens meegemaakt?
- Hoe doen vrouwen dat met ongesteldheid en veilige seks? Is daar wat voor geregeld?
- Hoe zit dat met de daklozenkrant? Heb jij dat ook wel eens verkocht en hoe rol je daar in?
- Heb je wel eens erover na gedacht om een boek of blog oid te schrijven over je verhalen? Ik heb met veel interesse dit topic gelezen en dat komt omdat je leuk schrijft en het erge interessante verhalen zijn.
- Hoe gaat dat met zaken als post? Heb je een adres waar je post op kan krijgen?
Twiddel
Dank voor je openhartigheid. Sterkte en beterschap voor je vrouw. Ik wens jullie een goede toekomst.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
tegenwoordig zijn er ook veel jongeren boven de 25 jaar die thuis niet meer welkom zijn,, daardoor hun werk verliezen en ook geen recht op bijstand hebbenquote:Op zaterdag 23 maart 2019 04:51 schreef SpecialK het volgende:
[..]
Zo....
[..]
Het gevoel wat ik heb is dat er 4 groepen mensen op straat rondlopen.
1. Mensen aan lager wal, opzoek naar verbetering
2. Mensen met psychische problemen
3. Mensen met drugsproblemen
4. Mensen die hun leven hebben ingericht buiten elk soort systeem om en dat lekker vinden
(er zal flink wat overlap zijn tussen 2 en 3 met wisselend oorzaak-gevolg)
Ik krijg het gevoel dat groep 1 vrij klein is en dat groep 2 en 3 nog het grootste is. Met wat je gezien hebt denk je dat dat klopt?
Er gaat niets boven lekker in de zon zitten in de achtertuin met een heel koud glas bier , als je al 72 jaar bent en nog gezond, laat ze maar lachen de sukkels
Ten eerste bedankt!quote:Op zaterdag 23 maart 2019 21:43 schreef summer2bird het volgende:
Ik heb het topic met veel interesse gelezen, je kan goed schrijven.
Mocht je nog willen antwoorden heb ik nog wat vragen.
- wie onder de daklozen hebben het het zwaarst? Denke aan vrouwen, mannen, jongeren, zieken, verslaafden enzovoort.
- In mijn stad zie je bijna geen daklozen. Terwijl ze er wel zijn. Ik heb vaak het idee dat ze overal weggestuurd worden en de stad ze een beetje weg houd van de populaire plekken. Klopt dit en heb je dit wel eens meegemaakt?
- Hoe doen vrouwen dat met ongesteldheid en veilige seks? Is daar wat voor geregeld?
- Hoe zit dat met de daklozenkrant? Heb jij dat ook wel eens verkocht en hoe rol je daar in?
- Heb je wel eens erover na gedacht om een boek of blog oid te schrijven over je verhalen? Ik heb met veel interesse dit topic gelezen en dat komt omdat je leuk schrijft en het erge interessante verhalen zijn.
- Hoe gaat dat met zaken als post? Heb je een adres waar je post op kan krijgen?
Ik vind het lastig om te zeggen welke groep het het zwaarst heeft. Er waren een paar jongere vrouwen, maar het hangt van zoveel factoren af. Er was een vrouw van 21 bij die zich prima staande kon houden. Er was een man van rond de 60 die er helaas niet meer is. Ondanks dat hij zwaar alcohol verslaafd was, en hij al een tijde zei dat dit z'n laatste stadium was, alle daklozen in de opvang hadden het er moeilijk mee. Die man was vaak zo dronken dat ij heel laat binnen kwam op een kamer met 24 slapers, en dan riep hij dingen als: "JULLIE ZIJN MIJN MENSEN! IK HOUD VAN JULLIE ALLEMAAL! MIJN VRIENDEN!!" Midden in de nacht. De reacties daarop waren niet mals, omdat men probeert dat beetje te slapen. Toch hebben we daar nog hard om gelachen toen hij was overleden.
Hij had het al de hele tijd over een (roei)bootje dat hij binnenkort zou krijgen. Nodigde iedereen uit op zijn bootje. Hij was al een paar keer met de ambulance opgehaald uit de opvang. Horizontaal op een brancard uit het raam. Hij had eindelijk z'n bootje, en was er een paar dagen niet. Helaas kwam een begeleider vertellen dat ze hem dood gevonden hadden op zijn bootje. Dat hakte er wel even in. Hoe alcoholverslaafd en levensmoe hij ook was, hij was de vrolijkste, noemde iedereen zijn vriend op zijn manier. "Jij bent echt de beste klote vent ooit!" was zijn meest gebruikte zin. Die zin hebben we nog lang in ere gehouden.
Alcoholverslaafd. Ook daar kunnen we weer van alles over denken. Zo was er een man die voor de tweede keer in de opvang zat. Hij lustte duidelijk een pilsje maar deed dat niet dagelijks, maar in het weekend dronk hij en gokte hij erop los. Een man van 65 jaar. Veel met hem gepraat, maar hij klaagde altijd. Toen we wat dieper gingen kwam zijn verhaal. Hij reed altijd vrachtwagen en had een ongeluk gehad, terwijl zijn moeder naast hem zat. Hij overleefde het, maar zijn moeder niet. Zo nu en dan pakt hij prima het leven op, maar zakt wel eens in elkaar en gaat drinken. Niet handig en destructief, maar het was nogal een verhaal. Samen hebben wij de maanden erna veel respect en lol gehad.
Iedereen heeft het op zijn manier zwaar. Je bent allemaal moe, allemaal niet op je best. Er was ook regelmatig knokken, of mensen die je wakker gingen maken omdat je snurkt. Mijn eerste nacht was bij het Leger Des Heils. Die nacht heb ik niet geslapen. Ik lach beneden in een stapelbed, boven lag een hele grote oud-commando die alles bij elkaar snurkte. Er lagen zo'n 22 man op de kamer, per 11 stapelbedden en die waren allen omringd door een gordijn. 1 Klein raampje voor wat zuurstof. Kon maar niet slapen, onder de indruk van de situatie, zorgen over mijn vrouw (die in de opvang ernaast zat) enz. Ben ik uit bed gegaan en zag ik daar een man de Koran lezen. Ik ben niet gelovig en ik vond het wat dat hij daar 'snachts in de kantine zachtje aan het voorlezen was. Hij sprak amper Nederlands of Engels. Ben ik naast hem gaan zitten, eerst niets gezegd, later vragen gesteld over wat voor kracht hij krijgt van het boek. Ook uitgelegd dat ik het niet was, maar dat ik begrijp dat je het boek leest als het je op dat moment kracht geeft. Ik heb daar over de 10 maanden heen gezien maar 2 nachten geslapen. Verder kwam ik hem wel eens tegen, soms met zijn dochter. Wij hebben altijd veel respect voor elkaar gehad, de omhelzing als we elkaar tegen kwamen maakte ons zichtblaar gelukkig. Zo prettig om te zien hoe trots hij was om zijn kind voor te stellen.
Ik dwaal wat af, maar zelfs mensen waarvan het leek alsof het ze niets kon schelen hadden het zwaar.
Er waren twee kantines in de meeste opvang. Een om te eten, 1 om te roken. In elke een tv. Die mochten 'sochtends en 's avonds aan en afstandsbediening was recht van de sterkste. Als je niet van voetbal hield keek je minder tv. Met het WK en Tour de France mocht hij overdag aan. Het WK verbroederde echt.
Ik ben maar 1 keer ergens weggestuurd. Stond ik mijn vrouw te wachten bij haar opvang en dat duurde wat langer. Ik mocht niet binnen wachten en na een tijd kwam iemand vertellen dat ik weg moest gaan, omdat de buurt anders zou gaan klagen dat er een dakloze stond. Degene die dat zei was begeleidster van daklozen... Dat was geen prettig gevoel. Er was ook een begeleider die altijd om shag kwam bietsen..
De vrouwen slapen apart van de mannen. Er was ook nooit gedoe om mannen die bij vrouwen naar binnenliepen of andersom. Verder wordt er niets gedaan aan veiligheid qua sex. De Hille is een opvang in een klooster en Leger Des Heils zeer religieus. Misschien dat dat ermee te maken heeft. Er waren wel twee zwangere vrouwen.
En ja ongesteldheid, mijn vrouw is dat al even niet geweest en ik heb het niet gevraagd aan andere vrouwen. Men had eigen wc's en douches. Meestal waren er 1 of twee douches voor vrouwen in de opvang. En heel veel voor mannen. Vroeger waren het vrijwel alleen mannen die dakloos waren. Het zijn nu steeds meer vrouwen en dat is een probleem. Zoveel opvangcentra voor vrouwen zijn er niet. In eerste instantie vond ik het vreemd dat ook zij uitgeloot en op straat konden slapen. In de praktijk konden 9 van de tien slapen bij familie en die ene kreeg dan om 22.00 uur voorrang op mannen. Geen man die daarover zeurde. Het was wel eerlijker zo, want anders werd je als man bijna elke dag uitgeloot.
Ik heb geen daklozenkrant gezien, maar wel mensen die in een andere stad gingen collecteren. Werden 3 keer per week opgehaald en kregen een kleinigheidje.
Ja ik vind schrijven heel erg leuk. Eerst dacht ik dat niemand zoiets zou lezen, maar dat blijkt anders te zijn. Daarnaast is dit allemaal nog maar een fractie van alle mooie verhalen en gaat vast nog een hoop gebeuren. Ik merkte wel dat ik sommige dingen al bijna had weggestopt, maar door dit topic komt het allemaal weer boven.
Op dit moment heb ik een brievenbus. Ik deel een voordeur en betaal geen huur, maar een 'eigen bijdrage'. Post werd hiervoor naar de opvang gestuurd. Daarna stopte je ze met al je andere spullen in een kluisje. Dat was geen groot kluisje en spullen die mee gingen naar binnen moesten in een plastic doorzichtig tasje. Dan door een metaaldetector lopen en die ging dan af wegens telefoon. Mocht je gewoon doorlopen, dus dat poortje had weinig zin. Elke dinsdag ging men random kluisjes controleren op drugs, drank en wapens. Gelukkig nooit probleem gezien met wapens.
Koud water was gratis, koffie 20 cent. Cola enz (als automaat nog vol was) 60 cent. Blikjes. Thee en koffie was gratis tijdens het eten en soms bij speciale avonden.
Als laatste: Zo was er een nieuwe begeleidster en zei mocht wat organiseren. Dus kwam er een filmavond! De aankondiging daarvan was net voor de loting: "Ik heb een verrassing voor de mensen die niet uitgeloot worden, degene die mogen blijven hebben een leuke filmavond met cola, chips en popcorn.." Ze stond er niet stil bij dat zoiets erg kut was om te horen...mensen die de hele dag hadden meegeholpen met opzetten waren uitgeloot. Maar ja, mensen maken fouten op het werk, alleen heb je nu met gevoelige mensen te maken.
Oja en alle daklozen hebben hele slechte voeten. Elke dinsdag kon je naar de pedicure. Na de eerste paar weken van lopen lopen lopen, was dat een heerlijkheid, Blaren, overmatig eelt, likdoorns...mijn vrouw had geen vet meer op haar voeten en liep dus op bot. En veel vocht in de benen. Die pedicure deed dat al heel veel jaar voor daklozen. Smerig werk, maar zij rook het niet eens meer. De stukken eelt vlogen in haar haar enzo, maar het maakte haar niet uit. Fijn dat er dat soort mensen zijn. Zo konden we er weer even tegenaan. Pijn in je voeten, en een raar hoestje, elke dakloze heeft dat.
Kleren wassen was 1,60 euro. Of je kon een klusje doen. Bij Leger Des Heils was douchen verplicht. Bij CVD niet. Maar zo nu en dan werd iemand gedwongen om te douchen en kleren te wassen. Er was er 1 bij...de insecten liepen over zijn kleren, slapen in dezelfde kamer was niet te doen. Die arme jobgeb had echt andere hulp nodig.
Ook veel kunst gezien. Sommige konden geweldig gitaar spelen Bijde opvang aan de Noorderkanaalweg hebben we soms hele avonden buiten geouwehoerd en liedjes gespeeld. Anderen konden iemand 1 op 1 natekenen in een paar minuten, weer een ander coole striptekeningen. En Bo, een muzikant die verder een beetje hetzelfde karakter als ik had. Soms baalde ik ervan om naar bed te gaan, want wakker worden was weer zwoegen, maar de avonden aan de Noorderkanaalweg waren het best. Ik miste mijn vrouw, maar kon weer even helemaal mijzelf ontplooien.
[ Bericht 7% gewijzigd door VraagWatJeWil op 24-03-2019 21:00:33 ]
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Zeer bedankt en wij blijven ervoor gaan!quote:Op zondag 24 maart 2019 10:49 schreef Moonah het volgende:
Dank voor je openhartigheid. Sterkte en beterschap voor je vrouw. Ik wens jullie een goede toekomst.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Ja, je weet natuurlijk niet altijd wat er aan de hand is, sommige komen daar rechtstreeks uit de gevangenis....maar dan nog...ik heb met mijn vrouw afgesproken dat wij onze dochter dan in huis zou nemen als haar zoiets overkomt, maar dat kan voor andere mensen weer anders zijn.quote:Op zondag 24 maart 2019 16:44 schreef pitboer het volgende:
serieus?Ouders die hun kinderen zo de straat opsturen?
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Vandaag met vrienden naar het NK Carcassonne geweest. Dat is traditie. Dit jaar 29ste geworden, vorig jaar 26ste. Toen ik vorig jaar meeging was ik nog niet lang dakloos en zo was het ook gelijk een jaarafsluiter. Het was een heerlijke dag.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Oh Carcassonne tof spel is dat. Ze hebben nu ook een safari editie uit die is ook leuk om te spelen.quote:
Vandaag met vrienden naar het NK Carcassonne geweest. Dat is traditie. Dit jaar 29ste geworden, vorig jaar 26ste. Toen ik vorig jaar meeging was ik nog niet lang dakloos en zo was het ook gelijk een jaarafsluiter. Het was een heerlijke dag.
Zou zelf lang niet goed genoeg zijn voor een NK want doe zomaar een dotje 😂
I solemnly swear i'm up to no good
Heel erg bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik steek er veel van op.quote:
[..]
Ten eerste bedankt!
Ik vind het lastig om te zeggen welke groep het het zwaarst heeft. Er waren een paar jongere vrouwen, maar het hangt van zoveel factoren af. Er was een vrouw van 21 bij die zich prima staande kon houden. Er was een man van rond de 60 die er helaas niet meer is. Ondanks dat hij zwaar alcohol verslaafd was, en hij al een tijde zei dat dit z'n laatste stadium was, alle daklozen in de opvang hadden het er moeilijk mee. Die man was vaak zo dronken dat ij heel laat binnen kwam op een kamer met 24 slapers, en dan riep hij dingen als: "JULLIE ZIJN MIJN MENSEN! IK HOUD VAN JULLIE ALLEMAAL! MIJN VRIENDEN!!" Midden in de nacht. De reacties daarop waren niet mals, omdat men probeert dat beetje te slapen. Toch hebben we daar nog hard om gelachen toen hij was overleden.
Hij had het al de hele tijd over een (roei)bootje dat hij binnenkort zou krijgen. Nodigde iedereen uit op zijn bootje. Hij was al een paar keer met de ambulance opgehaald uit de opvang. Horizontaal op een brancard uit het raam. Hij had eindelijk z'n bootje, en was er een paar dagen niet. Helaas kwam een begeleider vertellen dat ze hem dood gevonden hadden op zijn bootje. Dat hakte er wel even in. Hoe alcoholverslaafd en levensmoe hij ook was, hij was de vrolijkste, noemde iedereen zijn vriend op zijn manier. "Jij bent echt de beste klote vent ooit!" was zijn meest gebruikte zin. Die zin hebben we nog lang in ere gehouden.
Alcoholverslaafd. Ook daar kunnen we weer van alles over denken. Zo was er een man die voor de tweede keer in de opvang zat. Hij lustte duidelijk een pilsje maar deed dat niet dagelijks, maar in het weekend dronk hij en gokte hij erop los. Een man van 65 jaar. Veel met hem gepraat, maar hij klaagde altijd. Toen we wat dieper gingen kwam zijn verhaal. Hij reed altijd vrachtwagen en had een ongeluk gehad, terwijl zijn moeder naast hem zat. Hij overleefde het, maar zijn moeder niet. Zo nu en dan pakt hij prima het leven op, maar zakt wel eens in elkaar en gaat drinken. Niet handig en destructief, maar het was nogal een verhaal. Samen hebben wij de maanden erna veel respect en lol gehad.
Iedereen heeft het op zijn manier zwaar. Je bent allemaal moe, allemaal niet op je best. Er was ook regelmatig knokken, of mensen die je wakker gingen maken omdat je snurkt. Mijn eerste nacht was bij het Leger Des Heils. Die nacht heb ik niet geslapen. Ik lach beneden in een stapelbed, boven lag een hele grote oud-commando die alles bij elkaar snurkte. Er lagen zo'n 22 man op de kamer, per 11 stapelbedden en die waren allen omringd door een gordijn. 1 Klein raampje voor wat zuurstof. Kon maar niet slapen, onder de indruk van de situatie, zorgen over mijn vrouw (die in de opvang ernaast zat) enz. Ben ik uit bed gegaan en zag ik daar een man de Koran lezen. Ik ben niet gelovig en ik vond het wat dat hij daar 'snachts in de kantine zachtje aan het voorlezen was. Hij sprak amper Nederlands of Engels. Ben ik naast hem gaan zitten, eerst niets gezegd, later vragen gesteld over wat voor kracht hij krijgt van het boek. Ook uitgelegd dat ik het niet was, maar dat ik begrijp dat je het boek leest als het je op dat moment kracht geeft. Ik heb daar over de 10 maanden heen gezien maar 2 nachten geslapen. Verder kwam ik hem wel eens tegen, soms met zijn dochter. Wij hebben altijd veel respect voor elkaar gehad, de omhelzing als we elkaar tegen kwamen maakte ons zichtblaar gelukkig. Zo prettig om te zien hoe trots hij was om zijn kind voor te stellen.
Ik dwaal wat af, maar zelfs mensen waarvan het leek alsof het ze niets kon schelen hadden het zwaar.
Er waren twee kantines in de meeste opvang. Een om te eten, 1 om te roken. In elke een tv. Die mochten 'sochtends en 's avonds aan en afstandsbediening was recht van de sterkste. Als je niet van voetbal hield keek je minder tv. Met het WK en Tour de France mocht hij overdag aan. Het WK verbroederde echt.
Ik ben maar 1 keer ergens weggestuurd. Stond ik mijn vrouw te wachten bij haar opvang en dat duurde wat langer. Ik mocht niet binnen wachten en na een tijd kwam iemand vertellen dat ik weg moest gaan, omdat de buurt anders zou gaan klagen dat er een dakloze stond. Degene die dat zei was begeleidster van daklozen... Dat was geen prettig gevoel. Er was ook een begeleider die altijd om shag kwam bietsen..
De vrouwen slapen apart van de mannen. Er was ook nooit gedoe om mannen die bij vrouwen naar binnenliepen of andersom. Verder wordt er niets gedaan aan veiligheid qua sex. De Hille is een opvang in een klooster en Leger Des Heils zeer religieus. Misschien dat dat ermee te maken heeft. Er waren wel twee zwangere vrouwen.
En ja ongesteldheid, mijn vrouw is dat al even niet geweest en ik heb het niet gevraagd aan andere vrouwen. Men had eigen wc's en douches. Meestal waren er 1 of twee douches voor vrouwen in de opvang. En heel veel voor mannen. Vroeger waren het vrijwel alleen mannen die dakloos waren. Het zijn nu steeds meer vrouwen en dat is een probleem. Zoveel opvangcentra voor vrouwen zijn er niet. In eerste instantie vond ik het vreemd dat ook zij uitgeloot en op straat konden slapen. In de praktijk konden 9 van de tien slapen bij familie en die ene kreeg dan om 22.00 uur voorrang op mannen. Geen man die daarover zeurde. Het was wel eerlijker zo, want anders werd je als man bijna elke dag uitgeloot.
Ik heb geen daklozenkrant gezien, maar wel mensen die in een andere stad gingen collecteren. Werden 3 keer per week opgehaald en kregen een kleinigheidje.
Ja ik vind schrijven heel erg leuk. Eerst dacht ik dat niemand zoiets zou lezen, maar dat blijkt anders te zijn. Daarnaast is dit allemaal nog maar een fractie van alle mooie verhalen en gaat vast nog een hoop gebeuren. Ik merkte wel dat ik sommige dingen al bijna had weggestopt, maar door dit topic komt het allemaal weer boven.
Op dit moment heb ik een brievenbus. Ik deel een voordeur en betaal geen huur, maar een 'eigen bijdrage'. Post werd hiervoor naar de opvang gestuurd. Daarna stopte je ze met al je andere spullen in een kluisje. Dat was geen groot kluisje en spullen die mee gingen naar binnen moesten in een plastic doorzichtig tasje. Dan door een metaaldetector lopen en die ging dan af wegens telefoon. Mocht je gewoon doorlopen, dus dat poortje had weinig zin. Elke dinsdag ging men random kluisjes controleren op drugs, drank en wapens. Gelukkig nooit probleem gezien met wapens.
Koud water was gratis, koffie 20 cent. Cola enz (als automaat nog vol was) 60 cent. Blikjes. Thee en koffie was gratis tijdens het eten en soms bij speciale avonden.
Als laatste: Zo was er een nieuwe begeleidster en zei mocht wat organiseren. Dus kwam er een filmavond! De aankondiging daarvan was net voor de loting: "Ik heb een verrassing voor de mensen die niet uitgeloot worden, degene die mogen blijven hebben een leuke filmavond met cola, chips en popcorn.." Ze stond er niet stil bij dat zoiets erg kut was om te horen...mensen die de hele dag hadden meegeholpen met opzetten waren uitgeloot. Maar ja, mensen maken fouten op het werk, alleen heb je nu met gevoelige mensen te maken.
Oja en alle daklozen hebben hele slechte voeten. Elke dinsdag kon je naar de pedicure. Na de eerste paar weken van lopen lopen lopen, was dat een heerlijkheid, Blaren, overmatig eelt, likdoorns...mijn vrouw had geen vet meer op haar voeten en liep dus op bot. En veel vocht in de benen. Die pedicure deed dat al heel veel jaar voor daklozen. Smerig werk, maar zij rook het niet eens meer. De stukken eelt vlogen in haar haar enzo, maar het maakte haar niet uit. Fijn dat er dat soort mensen zijn. Zo konden we er weer even tegenaan. Pijn in je voeten, en een raar hoestje, elke dakloze heeft dat.
Kleren wassen was 1,60 euro. Of je kon een klusje doen. Bij Leger Des Heils was douchen verplicht. Bij CVD niet. Maar zo nu en dan werd iemand gedwongen om te douchen en kleren te wassen. Er was er 1 bij...de insecten liepen over zijn kleren, slapen in dezelfde kamer was niet te doen. Die arme jobgeb had echt andere hulp nodig.
Ook veel kunst gezien. Sommige konden geweldig gitaar spelen Bijde opvang aan de Noorderkanaalweg hebben we soms hele avonden buiten geouwehoerd en liedjes gespeeld. Anderen konden iemand 1 op 1 natekenen in een paar minuten, weer een ander coole striptekeningen. En Bo, een muzikant die verder een beetje hetzelfde karakter als ik had. Soms baalde ik ervan om naar bed te gaan, want wakker worden was weer zwoegen, maar de avonden aan de Noorderkanaalweg waren het best. Ik miste mijn vrouw, maar kon weer even helemaal mijzelf ontplooien.
Mocht je ooit een blog of boek willen beginnen zou ik graag de link willen, ik vind het heel interessant en je kan goed schrijven.
Wil je een update plaatsen als je meer hoort over de verblijfsvergunning van je vrouw? Ik hoop dat jullie het voor elkaar krijgen.
Je klinkt als een goed mens en ik krijg veel inzicht van je in waarom mensen dakloos worden.
In Nederland wordt je altijd voorgeschoteld dat mensen dat dan aan zichzelf hebben te wijten.
Ik denk dat je door je verhalen op te schrijven sommige overtuigingen wat kan bijdraaien bij sommigen. Bij mij wel iig
Heel erg bedankt voor het doen van deze VraagWatJeWil.
Twiddel
Het schijnt ook veel met pleegkinderen te gebeuren. Die verzorgers krijgen geld voor dat pleegkind tot hun 18e (of inmiddels 20ste?) en dan gaat de geldkraan dicht. Doei, je redt het dan maar lekker zelfquote:
serieus?Ouders die hun kinderen zo de straat opsturen?
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
Lekker dan.quote:
[..]
Het schijnt ook veel met pleegkinderen te gebeuren. Die verzorgers krijgen geld voor dat pleegkind tot hun 18e (of inmiddels 20ste?) en dan gaat de geldkraan dicht. Doei, je redt het dan maar lekker zelf
Ik heb deze vraag nog niet beantwoord. Ik moest eigenlijk 1 keer buiten slapen, maar toen ik moedeloos wegliep kwam er een appje van een maat van mij met de vraag of ik die avond kon komen gamen en slapen. Hij wist nog niet dat ik buiten moest slapen. Hij heeft een vrouw en ook een peuter en mocht op de bank slapen.quote:Op donderdag 21 maart 2019 11:06 schreef Gary_Oak het volgende:
Ik heb het hele topic gelezen! Als ik het goed begrepen heb, heb je geluk gehad dat je nooit buiten hoefde te slapen. Als dat wel moest, waar zou je dan heen zijn gegaan (ik kom ook uit Rotterdam)?
Verder doet je verhaal mij veel en word ik er een beetje emotioneel van. Ik ben niet dakloos, maar mijn ouders hadden het nooit breed en ik nu ook nog niet door allerlei omstandigheden. Ik zie het niet zo snel gebeuren dat ik dakloos raak (*klopt af), maar ik ben altijd op mijn hoede (geweest) voor armoede en dus dakloos worden (soort Zwaard van Damocles). Dat is een angst die altijd zal heersen. Heb jij die angst ook altijd gehad en zag jij dit, pak 'm beet, vijf jaar geleden aankomen? Of dacht je dat je wel goed zat als coach en waren je zieke vrouw en het niet kunnen aanvragen van een bijstandsuitkering dingen die je niet zag aankomen?
En als je terug kon in de tijd, welke voorbereidingen had je getroffen om niet dakloos te worden? Of was het onvermijdelijk?
Dikke knuf van een mede-Rotterdammer.Het allerbeste, gozert!
Ik was gelijk naar het politiebureau gelopen, al doen wel meer mensen dat zonder succes. Heb daar wel over nagedacht. Uiteindelijk merkte ik dat ik vaak iets meer gedaan kreeg. Misschien voldeed ik niet aan 'het stereotype dakloze'. Dat zette ik ook in om anderen te helpen. Dat vond ik ook moeilijk met de overstap van opvang naar huis. Bij begeleiding en bewakers had ik een hele goede naam opgebouwd en daardoor soms een beetje bemiddelen voor een ander. Bij de overstap kreeg ik nieuwe begeleiders en een 'schone lei' (behalve dingen uit het begin van mijn dossier dan).
Het zwaard waar jij het over hebt is helemaal waar! Na een tijd weet je uiteraard dondergoed waar het heengaat. Dat zwaard zorgt ook voor de depressie. Het moment dat de huisuitzetting is gekomen...ja dat was moeilijk. Je ligt eigenlijk al op de grond van de 'weg ernaar toe', maar het is vooral veel boosheid om je heen. Vijf jaar geleden hadden we geen enkele reden om te denken dat we dakloos zouden worden. Een jaar/ anderhalf jaar voor uitzetting begon ik het zwaard te zien. Veel spullen verkocht om het uit te stellen, paar maanden voor uitzetting nog gewerkt bij Stedin in Rotterdam. Daar zagen ze ook wel dat het niet goed met mij ging en moest soms 3 keer per week naar een rechtszitting. Ik werkte 40 uur per week en in mijn proeftijd kwamen we erachter dat het niet ging werken als je depressief bent. Dit was in de laatste drie maanden voor dakloos worden.
Als er 1 ding is wat ik toch anders zou doen, dan is dat eerder op tafel slaan bij doktoren over de ziekte van mijn vrouw. Met een diagnose krijg je meer gedaan uiteindelijk.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Vandaag is de laatste dag van dit topic, morgen zal een ander het stokje overnemen. Ik wil iedereen bedanken voor het lezen, reageren en voor de kaartjes van de Efteling! Zelf heb ik hier heel veel aan gehad en wie weet helpt het ooit iemand anders die in de situatie terecht komt.
Natuurlijk ook de mensen van Fok....heel erg bedankt voor het geven van een podium. Ik houd de site op de hoogte van grote ontwikkelingen en natuurlijk de beloofde foto's van ons dagje Efteling.
Jullie zijn allemaal geweldig!
Natuurlijk ook de mensen van Fok....heel erg bedankt voor het geven van een podium. Ik houd de site op de hoogte van grote ontwikkelingen en natuurlijk de beloofde foto's van ons dagje Efteling.
Jullie zijn allemaal geweldig!
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Dankjewel voor je antwoord! In die zin heb je dus best 'mazzel' gehad. Ook fijn om te horen dat je met je goede naam dingen voor elkaar kon krijgen.quote:
[..]
Ik heb deze vraag nog niet beantwoord. Ik moest eigenlijk 1 keer buiten slapen, maar toen ik moedeloos wegliep kwam er een appje van een maat van mij met de vraag of ik die avond kon komen gamen en slapen. Hij wist nog niet dat ik buiten moest slapen. Hij heeft een vrouw en ook een peuter en mocht op de bank slapen.
Ik was gelijk naar het politiebureau gelopen, al doen wel meer mensen dat zonder succes. Heb daar wel over nagedacht. Uiteindelijk merkte ik dat ik vaak iets meer gedaan kreeg. Misschien voldeed ik niet aan 'het stereotype dakloze'. Dat zette ik ook in om anderen te helpen. Dat vond ik ook moeilijk met de overstap van opvang naar huis. Bij begeleiding en bewakers had ik een hele goede naam opgebouwd en daardoor soms een beetje bemiddelen voor een ander. Bij de overstap kreeg ik nieuwe begeleiders en een 'schone lei' (behalve dingen uit het begin van mijn dossier dan).
Het zwaard waar jij het over hebt is helemaal waar! Na een tijd weet je uiteraard dondergoed waar het heengaat. Dat zwaard zorgt ook voor de depressie. Het moment dat de huisuitzetting is gekomen...ja dat was moeilijk. Je ligt eigenlijk al op de grond van de 'weg ernaar toe', maar het is vooral veel boosheid om je heen. Vijf jaar geleden hadden we geen enkele reden om te denken dat we dakloos zouden worden. Een jaar/ anderhalf jaar voor uitzetting begon ik het zwaard te zien. Veel spullen verkocht om het uit te stellen, paar maanden voor uitzetting nog gewerkt bij Stedin in Rotterdam. Daar zagen ze ook wel dat het niet goed met mij ging en moest soms 3 keer per week naar een rechtszitting. Ik werkte 40 uur per week en in mijn proeftijd kwamen we erachter dat het niet ging werken als je depressief bent. Dit was in de laatste drie maanden voor dakloos worden.
Als er 1 ding is wat ik toch anders zou doen, dan is dat eerder op tafel slaan bij doktoren over de ziekte van mijn vrouw. Met een diagnose krijg je meer gedaan uiteindelijk.
Hm, dus als ik het goed begrijp, vind jij dat je sneller en harder om hulp had moeten vragen? Met een eigen depressie en zieke vrouw, snap ik dat het snel bergafwaarts kan gaan. Raar dat Stedin je niet in de ziektewet gooide of je naar de bedrijfsarts stuurde. Maar goed, dat is allemaal mosterd na de maaltijd. Ik hoop oprecht dat je snel weer de boel op orde hebt. Je klinkt als een hardwerkende en integere gozer.
Het account is inmiddels niet meer van deze vragen beantwoorder, die ik heel erg wil bedanken en ook alle vragenstellers bedankt
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Dat jullie maar heel erg mogen genieten van de Efteling. Het is jullie zo erg gegundquote:
Vandaag is de laatste dag van dit topic, morgen zal een ander het stokje overnemen. Ik wil iedereen bedanken voor het lezen, reageren en voor de kaartjes van de Efteling! Zelf heb ik hier heel veel aan gehad en wie weet helpt het ooit iemand anders die in de situatie terecht komt.
Natuurlijk ook de mensen van Fok....heel erg bedankt voor het geven van een podium. Ik houd de site op de hoogte van grote ontwikkelingen en natuurlijk de beloofde foto's van ons dagje Efteling.
ViviRAWRS je DM't me al dagen maar ik had al gezegd door mn DM ban kan ik niet reageren en wilde dus nogmaals de link voor de betaling gelukkig kwam je er zelf nog een keer op het idee toen heb ik t gauw gedaan voordat ik em weer perongeluk weg zou klikken 
het is een bescheiden bedrag het aanbod voor mij laptop was significant hoger, maar meer kon ik niet missen in financieel zwaar vaarwater momenteel... wbt de goederen tja dat was makkelijker, wellicht had hij die achteraf beter kunnen kiezen en zelf verkopen hahah 
maargoed eindgoed al goed! GENIET ERVAN wel ben ik benieuwt naar een reisverslagje tzt semi-anoniem en blur op de gezichten ofzo mag de pret niet drukken hehe
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 27-03-2019 23:28:52 ]
toen heb ik t gauw gedaan voordat ik em weer perongeluk weg zou klikken het is een bescheiden bedrag het aanbod voor mij laptop was significant hoger, maar meer kon ik niet missen in financieel zwaar vaarwater momenteel... wbt de goederen tja dat was makkelijker, wellicht had hij die achteraf beter kunnen kiezen en zelf verkopen hahah maargoed eindgoed al goed! GENIET ERVAN wel ben ik benieuwt naar een reisverslagje tzt semi-anoniem en blur op de gezichten ofzo mag de pret niet drukken hehe[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 27-03-2019 23:28:52 ]
quote:
ViviRAWRS je DM't me al dagen maar ik had al gezegd door mn DM ban kan ik niet reageren en wilde dus nogmaals de link voor de betaling gelukkig kwam je er zelf nog een keer op het idee
Ik had er even niet bij stilgestaan dat ik jou geen vragen kan stellen inderdaad.
Fijn dat het alsnog gelukt is!TS kan ik ook niet meer DM'en want het VWJW-account is inmiddels doorgegeven aan de volgende.
Dus TS: ik verwacht het Efteling-cadeau aanstaande zaterdag op de post te doen! 
hendigquote:
[..]
Ik had er even niet bij stilgestaan dat ik jou geen vragen kan stellen inderdaad.
TS kan ik ook niet meer DM'en want het VWJW-account is inmiddels doorgegeven aan de volgende.
Update van de persoon die dakloos is geweest
[ Bericht 0% gewijzigd door Bosbeetle op 02-04-2019 18:55:54 ]
quote:Net het pakketje ontvangen! De instructies zijn duidelijk, ik heb nog niet alles opengemaakt, dat laat ik mijn dochter zo doen. Wij gaan waarschijnlijk vrijdag al naar de Efteling en hebben er veel zin in! We houden jullie op de hoogte!
quote:Inmiddels heeft mijn dochter de twee cadeautjes ook opengemaakt! Naast een Efteling-memory ga ik vanavond voorlezen uit het Sprookjesboek van de Efteling! Dat wordt lekker genieten (en griezelen), we kijken er nu al naar uit dat ze zo gaat slapen!
[ Bericht 0% gewijzigd door Bosbeetle op 02-04-2019 18:55:54 ]
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
quote:Op dinsdag 2 april 2019 18:15 schreef Bosbeetle het volgende:
Update van de persoon die dakloos is geweest
[..]
[..]
Wat is FOK! toch een mooie familie
quote:
Update van de persoon die dakloos is geweest
[..]
[..]
Wat leuk en lief en wat een saamhorigheid. Wat een heerlijk idee dat de voorpret al is begonnen.
Enjoy!
Ik hou me bezig met het organiseren van reizen naar Argentinie, Chili en Peru voor Tipica Reizen.
Daar heb ik de cadeautjes ook bewust op uitgezocht: voorpret en napret met activiteiten die TS en/of zijn vrouw samen kunnen doen met hun dochter.quote:
Wat een heerlijk idee dat de voorpret al is begonnen.
Vrijdag is al bijna!
Dat heb je echt supergoed gedaan. Chapeauquote:
[..]
Daar heb ik de cadeautjes ook bewust op uitgezocht: voorpret en napret met activiteiten die TS en/of zijn vrouw samen kunnen doen met hun dochter.
Vrijdag is al bijna!
|
|
