abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_183726358
registreer om deze reclame te verbergen
Wat houdt die term in binnen jouw aan-dingen-betekenis-gevend normaliseer- en waardeersysteem?
Uiteraard gaat dit niet over lampjes, afvallen en gewichtsafname, of een politiek tijdperk of beweging, ondanks de vrijheid je associatie met de term hier rond te bazuinen. ;)
Wat is jouw beeld van verlichting, in geestelijk opzicht?
Eens kijken
pi_183726492
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:05 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ik citeer je:

[..]

Dus het ego maakt ook deel uit van God? Waarom ervaart het ego dan God niet, als God fundamenteel niet duaal is? Hoe kan een niet-duale god een fenomeen voortbrengen dat voor dualiteit zorgt?

Ook heb je niet uitgelegd waar het ego oorspronkelijk vandaan komt. Want dit is een mens-eigen fenomeen, of niet dan?
Het ego heeft zich blijkbaar kunnen ontwikkelen binnen de vrijheid en ruimte van het bestaan. Maar het is wel dat wat de ervaring van een-zijn in de weg zit. Het is het afscheidingsmechanisme. Het appeltje van Adam & Eva idd. ;) Daar waar het kennen en het gekende ontstond, en daarmee de Kenner als afgescheiden van het gekende. Dat is de basis van dualiteit. De object-subject dichotomie.

Daar komt dus ook het ego in principe vandaan. De parabel van het eten van de appel van goed en kwaad is daarvoor werkelijk een briljante vondst... is het mens-eigen? Schijnbaar. Het is in ieder geval hoe de relatieve wereld nu werkt, en onontkoombaar daarin. Ik weet niet of het bij wijze van spreken had bestaan als ik als enige mens op de wereld was en werd opgevoed door een roedel wolven of zo. Maar dat is natuurlijk puur hypothetisch. In de wereld zoals die nu is verliezen we al heel snel die onverdeelde essentie, en worden we compleet geconditioneerd onszelf uiteindelijk in een staat van dualiteit te gaan ervaren. We leren dat we zo en zo heten, en er ontstaat al snel een ik-concept, een zelfbeeld, een ik en de ander.
Eens kijken
  vrijdag 14 december 2018 @ 15:18:58 #3
479913 gummetje69
...vliegpiraat...
pi_183726583
quote:
0s.gif Op woensdag 12 december 2018 16:13 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Dat grenzeloze bewustzijn is wat ook wel egodood wordt genoemd.

Dat is een tijdelijke psychotische ervaring die de illusie van 'god-zijn' en dus verlichting geeft. Maar het is een illusie.

een grenzeloos bewustzijn, wat volgens jou een ego dood is noemen ze in de psychiatrie, schizofrenie...

en ik heb het over een permanent grenzeloos bewustzijn... en ook dat noemen ze binnen de psychiatrie, schizofrenie...

dus ja je hebt wel gelijk, Alles is een illusie, verlichting, een grenzeloos bewustzijn, een ego dood... en zelfs schizofrenie, de diagnose en de behandelaren, alles is gestoeld op een illusie...

a mind stretched out of his own properties cant be the original,

het is complete onzin, een illusie...
pi_183726696
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:14 schreef Maharski het volgende:

[..]

Het ego heeft zich blijkbaar kunnen ontwikkelen binnen de vrijheid en ruimte van het bestaan. Maar het is wel dat wat de ervaring van een-zijn in de weg zit. Het is het afscheidingsmechanisme. Het appeltje van Adam & Eva idd. ;) Daar waar het kennen en het gekende ontstond, en daarmee de Kenner als afgescheiden van het gekende. Dat is de basis van dualiteit. De object-subject dichotomie.

Daar komt dus ook het ego in principe vandaan. De parabel van het eten van de appel van goed en kwaad is daarvoor werkelijk een briljante vondst... is het mens-eigen? Schijnbaar. Het is in ieder geval hoe de relatieve wereld nu werkt, en onontkoombaar daarin. Ik weet niet of het bij wijze van spreken had bestaan als ik als enige mens op de wereld was en werd opgevoed door een roedel wolven of zo. Maar dat is natuurlijk puur hypothetisch.
Verschil met de bijbel is dat de mens geen deel uitmaakt van God, maar een creatie is van God. Je moet echt dingen in de tekst lezen die er niet staan als je deze interpretatie wil aanhouden. Want het staat er simpelweg niet.

Ook vraag ik me af hoe je dit zo kan interpreteren, en tegelijkertijd stelt dat de Abrahamistische geloven ego-denken zijn. In werkelijkheid zouden de Abrahamische geloven dus overeenkomen met wat jij zegt, maar de gelovigen hebben dit niet goed begrepen? Zo dacht ik er vroeger ook over, toen ik ego-dood had ervaren en dergelijke. Dat de christenen simpelweg hun eigen religie niet hadden begrepen.

Tegelijkertijd was mijn kennis van de bijbel praktisch nihil, dus ik wil je dezelfde vraag stellen: hoe goed ken je de bijbel? Goed genoeg om hem te interpreteren?

quote:
Het ego heeft zich blijkbaar kunnen ontwikkelen binnen de vrijheid en ruimte van het bestaan.
Voor mij was dit dus geen bevredigend antwoord. Een appelboom brengt appels voort en geen peren. Een zoetwaterbron brengt zoet water voort en geen zout water. Goed brengt goed voor en geen kwaad.

In de bijbel zijn schepper en schepsel verschillend en apart van elkaar, en sommige schepsels hebben vrijheid van keuze gekregen. Zoals Adam en Eva.

Met die keuzevrijheid hebben ze God de rug kunnen toekeren. Het gevolg daarvan is de dood. Want God is de gever van al het leven.

Wat mij betreft is dat logischer dan ervan uitgaan dat een essentie die in wezen niet-duaal is en puur en goed, iets voort kan brengen dat voor dualiteit zorgt en niet goed en niet puur is. De enige manier waarop je kan verdedigen dat het 'al' ook daadwerkelijk het 'al' is, en niet slechts een fundamentele bron voor wat is, is door ervan uit te gaan dat dat ego ook fundamenteel deel uitmaakt van het 'al', van god. En in dat geval is god dus wel degelijk duaal.

En dat is dan ook de standaard esoterische leer die je terugvindt in de theosofie en alle andere heidense geloofsystemen. Die zijn allemaal fundamenteel duaal, en god heeft twee gezichten, een goede en een kwade. Die gezichten zijn vaak vertegenwoordigd door twee verschillende godenpersonages.

In de bijbel is echter is God alleen maar goed en alleen maar puur.

Daarom zeg ik nogmaals: die spiritualiteiten zijn niet verenigbaar. Daarom is die exclusiviteit ook logisch. Stellen dat dat het gevolg is van ego-denken, is simpelweg die verschillen niet begrijpen.
pi_183726709
Ali_Kannibali, misschien ligt daar wel een beetje de kern van onbegrip: dat jij denkt dat ik er vanuit ga dat dualiteit niet zou bestaan. Dualiteit is wat mij meer dan evident. Alleen het gaat om die overkoepelende werkelijkheid waarín dat alles zich afspeelt. En dat is het uiteindelijke, het Absolute, of God. Dat waaruit alles voortkomt. Het onkenbare, het mysterie. En toch inherent in alles aanwezig en nog geen vingerknip verwijderd.
Eens kijken
pi_183726762
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:24 schreef Maharski het volgende:
Ali_Kannibali, misschien ligt daar wel een beetje de kern van onbegrip: dat jij denkt dat ik er vanuit ga dat dualiteit niet zou bestaan. Dualiteit is wat mij meer dan evident. Alleen het gaat om die overkoepelende werkelijkheid waarín dat alles zich afspeelt. En dat is het uiteindelijke, het Absolute, of God. Dat waaruit alles voortkomt. Het onkenbare, het mysterie. En toch inherent in alles aanwezig en nog geen vingerknip verwijderd.
Als alles deel uitmaakt van het al, is alles ook een expressie of emanatie van dat al. Het ego is dan simpelweg een emanatie van het al, omdat het al die karakteristieken van het ego heeft. Je kan ze niet onderscheiden, want alles is 1. Dus god is zowel goed als kwaad (begrippen die overigens relatief zijn in het occultisme).
pi_183726873
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:26 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Als alles deel uitmaakt van het al, is alles ook een expressie of emanatie van dat al. Het ego is dan simpelweg een emanatie van het al, omdat het al die karakteristieken van het ego heeft. Je kan ze niet onderscheiden, want alles is 1. Dus god is zowel goed als kwaad.
Kan het goede bestaan zonder het kwade? Kan het kwade bestaan zonder het goede? De concepten goed en kwaad bestaan bij de gratie van elkaar. Het zijn twee zijden van één en dezelfde medaille. En dat is het dus met nondualiteit: goed en kwaad bevinden zich in het overkoepelende totaal. En doordat er kwaad is, kunnen we het goede waarderen en op waarde schatten. Door de pijn van het leven, kunnen we de vreugde waarderen. Door het lijden dat we doorstaan kan er diepte in onze ziel ontstaan en levens-ervaring wat maakt dat we ons in ons lijdende medemens kunnen inleven en zodoende helpen te groeien.
Dus ja..... welke rol het ego precies heeft binnen dat mysterieuze al van dit leven, ik weet het niet. Maar het is zoals het is. Alleen de weg uit dit alles, het er bovenuit stijgen, daarbij vormt het ego in ieder geval the matrix van beperking en illusie. De weg uit dit alles is boven het ego uitstijgen. Het betekent m.i. niet dat het ego er niet mag zijn. Het hoort schijnbaar tot het spel.
Eens kijken
  Forum Admin vrijdag 14 december 2018 @ 15:35:00 #8
97069 crew  NanKing
Builak!
pi_183726932
De TT even wat duidelijker gemaakt (na overleg met de ts).
ich habe niemals satz
pi_183727002
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:24 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Verschil met de bijbel is dat de mens geen deel uitmaakt van God, maar een creatie is van God. Je moet echt dingen in de tekst lezen die er niet staan als je deze interpretatie wil aanhouden. Want het staat er simpelweg niet.
Nee, maar ik zit dan ook niet vast aan de Bijbelse doctrine. De Bijbel is voor mij een ontwikkeld stelsel om de massa een religie mee te geven. Maar goed, laten we die kant niet opgaan. Hoe dan ook: de parabel van de appel en de slang interpreteren we in advaitakringen iig op die manier.

En nu ga ik mediteren.
Eens kijken
pi_183727027
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:32 schreef Maharski het volgende:

[..]

Kan het goede bestaan zonder het kwade? Kan het kwade bestaan zonder het goede? De concepten goed en kwaad bestaan bij de gratie van elkaar. Het zijn twee zijden van één en dezelfde medaille. En dat is het dus met nondualiteit: goed en kwaad bevinden zich in het overkoepelende totaal. En daardoor er kwaad is, kunnen we het goede waarderen en op waarde schatten. Door de pijn van het leven, kunnen we de vreugde waarderen. Door het lijden dat we doorstaan kan er diepte in onze ziel ontstaan en levens-ervaring wat maakt dat we ons in ons lijdende medemens kunnen inleven en zodoende helpen te groeien.
Dus ja..... welke rol het ego precies heeft binnen dat mysterieuze al van dit leven, ik weet het niet. Maar het is zoals het is. Alleen de weg uit dit alles, het er bovenuit stijgen, daarbij vormt het ego in ieder geval the matrix van beperking en illusie. De weg uit dit alles is boven het ego uitstijgen. Het betekent m.i. niet dat het ego er niet mag zijn. Het hoort schijnbaar tot het spel.
En dit is dus fundamenteel anders dan de Christelijke versie van God. Daarbij is God alleen maar rechtvaardig, goed, en licht. En niet beide.

Daarom dus die exclusiviteit. Je kan die twee ideeën niet met elkaar in harmonie brengen, ze verschillen fundamenteel anders van elkaar. Heeft helemaal niks met ego-denken te maken.

In de christelijke versie is het 'ego' het resultaat van het feit dat er een breuk is ontstaan tussen de mens en God, door de zonde. Die breuk is ook de reden dat we sterven. Om die breuk te helen, moet je vergeving ontvangen voor je zonden.

In jouw versie hoef je alleen maar bepaalde geheime kennis te ontvangen om die breuk te helen, en eenwording met god te ervaren. Er is dus geen rechtvaardigheid, het kwaad dat mensen doen wordt niet rechtgezet, men wordt niet verantwoordelijk gehouden. In het christelijk geloof wordt al het kwaad van de wereld ook daadwerkelijk geconfronteerd en opgelost.

Erger nog, al het kwade wordt in wezen goedgepraat zoals je hierboven doet: het kwaad is nodig om het goede te waarderen.

Dat maakt van god een entiteit zonder compassie, zonder liefde, en zonder oplossing voor het leed. Want zelfs als je die kennis hebt ontvangen, kan ik je garanderen dat je zult blijven lijden, tenzij je gewoon helemaal geen emoties meer ervaart, in welk geval je een holle cocon van een mens wordt. Emoties geven juist kleur aan de menselijke ervaring. Dus een dergelijke manier van zijn is niet eens verlangbaar. Want als fysiek mens van vlees en bloed heb je bepaalde behoeften, bepaalde verlangens, bepaalde contacten nodig om je leven zinvol en bevredigend te maken. Zoals liefde, vriendschap, plezier, een gevoel dat je iets nuttigs doet, iets bijdraagt, aandacht. Als je erop uit bent om jezelf compleet dood en ongevoelig te maken voor die dingen, zodat je op een soort verheven wolk door het leven kan zweven zonder dat iets je nog raakt, word je in principe een buitenstaander in het leven, onbetrokken. Maar tegelijkertijd zullen die verlangens op de een of andere manier toch blijven knagen, en zal je onbewust een manier zoeken om die te bevredigen. Helaas vaak niet op de meest gezonde manieren. Daar word je zelf uiteindelijk slachtoffer van, en vaak maak je ook andere slachtoffers omdat je zelf niet doorhebt dat je niet vanuit puurheid handelt, maar naar bevrediging van diepliggende behoeften zoekt.

De enige oplossing is om onder een boom te blijven zitten mediteren, totdat je versteent. Maar hoe zinvol is dat? Wat draag je dan bij aan de mensheid? Niets.
  vrijdag 14 december 2018 @ 15:47:12 #11
260796 DecoAoreste
aka Aleimon Thimble
pi_183727143
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:24 schreef Maharski het volgende:
Ali_Kannibali, misschien ligt daar wel een beetje de kern van onbegrip: dat jij denkt dat ik er vanuit ga dat dualiteit niet zou bestaan. Dualiteit is wat mij meer dan evident. Alleen het gaat om die overkoepelende werkelijkheid waarín dat alles zich afspeelt. En dat is het uiteindelijke, het Absolute, of God. Dat waaruit alles voortkomt. Het onkenbare, het mysterie. En toch inherent in alles aanwezig en nog geen vingerknip verwijderd.
Oftewel, God is overal in aanwezig - alomtegenwoordig. Dat is op zich wel waar. Als dat het enige is wat je bedoelt met nondualiteit heb je gewoon gelijk. Maar ik had de indruk dat je er oorspronkelijk iets anders mee bedoelde.

quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:32 schreef Maharski het volgende:

[..]

Kan het goede bestaan zonder het kwade? Kan het kwade bestaan zonder het goede? De concepten goed en kwaad bestaan bij de gratie van elkaar. Het zijn twee zijden van één en dezelfde medaille. En dat is het dus met nondualiteit: goed en kwaad bevinden zich in het overkoepelende totaal. En doordat er kwaad is, kunnen we het goede waarderen en op waarde schatten. Door de pijn van het leven, kunnen we de vreugde waarderen. Door het lijden dat we doorstaan kan er diepte in onze ziel ontstaan en levens-ervaring wat maakt dat we ons in ons lijdende medemens kunnen inleven en zodoende helpen te groeien.
Dus ja..... welke rol het ego precies heeft binnen dat mysterieuze al van dit leven, ik weet het niet. Maar het is zoals het is. Alleen de weg uit dit alles, het er bovenuit stijgen, daarbij vormt het ego in ieder geval the matrix van beperking en illusie. De weg uit dit alles is boven het ego uitstijgen. Het betekent m.i. niet dat het ego er niet mag zijn. Het hoort schijnbaar tot het spel.
Goed en kwaad bestaan niet bij de gratie van elkaar. Als het kwade zijn zin krijgt wordt het goede buitenspel gezet. En als het goede zijn zin krijgt verdwijnt het kwade door middel van bekering. Ze zijn elkaars tegenpolen en kunnen elkaar niet verdragen.

Het is een grove misvatting om te denken dat we het goede alleen maar kunnen ervaren doordat we het kwade kennen. Het goede bestaat namelijk op zichzelf, want de schepping is van nature goed (...'en hij zag dat het goed was'). Het kwade bestaat niet op zichzelf, het is alleen maar de afwezigheid van het goede, de ontkenning van de waarheid en de verering van de leugen. Als het kwade nooit bestaan had, Adam en Eva nooit de verboden vrucht hadden gegeten en Satan gewoon nog Lucifer was, woonden we allemaal gewoon in een perfect paradijs. Geen honger, oorlog, ziekte, enzovoort. We zouden geen greintje kwaad nodig gehad hebben om te weten en te erkennen hoe perfect onze situatie was. Maar ego werd ons fataal - eerst Lucifer en daarna Adam en Eva.

Eigenlijk is het ego het oorspronkelijke kwaad. En eigenlijk ben je dat nog met me eens ook, als ik tussen de regels van je posts door lees ;)
pi_183727293
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:47 schreef DecoAoreste het volgende:

[..]

Oftewel, God is overal in aanwezig - alomtegenwoordig. Dat is op zich wel waar. Als dat het enige is wat je bedoelt met nondualiteit heb je gewoon gelijk. Maar ik had de indruk dat je er oorspronkelijk iets anders mee bedoelde.

[..]

Goed en kwaad bestaan niet bij de gratie van elkaar. Als het kwade zijn zin krijgt wordt het goede buitenspel gezet. En als het goede zijn zin krijgt verdwijnt het kwade door middel van bekering. Ze zijn elkaars tegenpolen en kunnen elkaar niet verdragen.

Het is een grove misvatting om te denken dat we het goede alleen maar kunnen ervaren doordat we het kwade kennen. Het goede bestaat namelijk op zichzelf, want de schepping is van nature goed (...'en hij zag dat het goed was'). Het kwade bestaat niet op zichzelf, het is alleen maar de afwezigheid van het goede, de ontkenning van de waarheid en de verering van de leugen. Als het kwade nooit bestaan had, Adam en Eva nooit de verboden vrucht hadden gegeten en Satan gewoon nog Lucifer was, woonden we allemaal gewoon in een perfect paradijs. Geen honger, oorlog, ziekte, enzovoort. We zouden geen greintje kwaad nodig gehad hebben om te weten en te erkennen hoe perfect onze situatie was. Maar ego werd ons fataal - eerst Lucifer en daarna Adam en Eva.

Eigenlijk is het ego het oorspronkelijke kwaad. En eigenlijk ben je dat nog met me eens ook, als ik tussen de regels van je posts door lees ;)
Precies, helemaal mee eens.

God is wel alomtegenwoordig, maar is niet het al. Een steen, een boom, de mens zijn niet god. Ze zijn schepsels van God. Dat is een fundamenteel verschil.
pi_183728051
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:40 schreef Ali_Kannibali het volgende:
En dit is dus fundamenteel anders dan de Christelijke versie van God. Daarbij is God alleen maar rechtvaardig, goed, en licht. En niet beide.

Daarom dus die exclusiviteit. Je kan die twee ideeën niet met elkaar in harmonie brengen, ze verschillen fundamenteel anders van elkaar. Heeft helemaal niks met ego-denken te maken.

In de christelijke versie is het 'ego' het resultaat van het feit dat er een breuk is ontstaan tussen de mens en God, door de zonde. Die breuk is ook de reden dat we sterven. Om die breuk te helen, moet je vergeving ontvangen voor je zonden.
Dit heb ik toch altijd een beetje onverenigbaar gevonden met de werkelijkheid. God is enkel licht, rechtvaardig, goed, en natuurlijk almachtig. Maar blijkbaar doet ie toch niks aan alle duisternis van de wereld. Hij kan alles doen, maar dit is het resultaat, al eeuwenlang onveranderd.

Ik zie het leven en God wat dat betreft gewoon als een spel van energie, in alle kleurschakeringen. God die een spel met zichzelf speelt. Door middel van ons kan hij zichzelf en zijn schepping waarnemen. En zo is er het spel van licht en donker, het spel der verschijnselen, de relatieve werkelijkheid. Terwijl het er zelf geen hinder van ondervindt. En de huidige stand van de mensheid... Wie weet bevinden we ons wel in een soort kosmische winter, en bestaan er ook een soort seizoenen in die zin, en zitten we nu net in de meest donkere. Kali Yuga.

quote:
In jouw versie hoef je alleen maar bepaalde geheime kennis te ontvangen om die breuk te helen, en eenwording met god te ervaren. Er is dus geen rechtvaardigheid, het kwaad dat mensen doen wordt niet rechtgezet, men wordt niet verantwoordelijk gehouden. In het christelijk geloof wordt al het kwaad van de wereld ook daadwerkelijk geconfronteerd en opgelost.

Erger nog, al het kwade wordt in wezen goedgepraat zoals je hierboven doet: het kwaad is nodig om het goede te waarderen.
Bepaalde geheime kennis... het wordt ook wel 'the open secret' genoemd. Het zo simpel en dichtbij dat we er steevast overheen kijken. Tot zelfrealisatie komen is helemaal niet moeilijk. De moeilijkheid zit er meer in dat we sterke onbewuste mechanismen hebben, en we ons heel makkelijk identificeren met al die ego-mechanismen. We letten doorgaans slecht op, en gaan zodoende mechanisch door het leven. Daardoor ervaren we verdeeldheid, 'een breuk'. Het inzicht is niet moeilijk, heel simpel, 'voor het oprapen', alleen onze eigen complexiteit en het gemak waarmee het ego constant de tent overneemt, is de moeilijkheid. We hebben zelf helaas een zeer verdeelde interesse en verlangens. Oftewel: we zitten vooral onszelf nogal in de weg om gelukkig te zijn.

quote:
Dat maakt van god een entiteit zonder compassie, zonder liefde, en zonder oplossing voor het leed. Want zelfs als je die kennis hebt ontvangen, kan ik je garanderen dat je zult blijven lijden, tenzij je gewoon helemaal geen emoties meer ervaart, in welk geval je een holle cocon van een mens wordt. Emoties geven juist kleur aan de menselijke ervaring. Dus een dergelijke manier van zijn is niet eens verlangbaar.
Het maakt van God uberhaupt géén entiteit. Juist dat is denk ik het fundamentele verschil: jij/jullie maken van God een ding, een object, buiten jezelf geplaatst en ver weg verwijderd van wat je bent. God in mijn opvatting is gewoon het Zijn zoals het is. Het is het leven zelf. De levensenergie waaruit dit alles is voortgekomen, dat waaruit alles voortkomt én en weer in verdwijnt.
En een oplossing voor het leed heeft de 'christelijke God' ook niet, want dit 'boosaardige tranendal' bestaat ondertussen nog steeds, en het wordt er allemaal niet minder om... Maar je hebt echter niet in de gaten hoe dat jij praat vooral een constante weerspiegeling is van morele waardeoordelen die jezelf over de werkelijkheid heenlegt. Het leven is gewoon. Het heeft jouw oordelen en waardetoekenningen verder niet nodig.

Nogmaals: spel van energie. En daar horen emoties, verbondenheid, liefde, devotie, maar ook alle tegenhangers ervan (soms als verwrongen vormen van liefde door ego) allemaal bij.
Eens kijken
pi_183728378
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 15:47 schreef DecoAoreste het volgende:
Goed en kwaad bestaan niet bij de gratie van elkaar. Als het kwade zijn zin krijgt wordt het goede buitenspel gezet. En als het goede zijn zin krijgt verdwijnt het kwade door middel van bekering. Ze zijn elkaars tegenpolen en kunnen elkaar niet verdragen.

Het is een grove misvatting om te denken dat we het goede alleen maar kunnen ervaren doordat we het kwade kennen. Het goede bestaat namelijk op zichzelf, want de schepping is van nature goed (...'en hij zag dat het goed was'). Het kwade bestaat niet op zichzelf, het is alleen maar de afwezigheid van het goede, de ontkenning van de waarheid en de verering van de leugen. Als het kwade nooit bestaan had, Adam en Eva nooit de verboden vrucht hadden gegeten en Satan gewoon nog Lucifer was, woonden we allemaal gewoon in een perfect paradijs. Geen honger, oorlog, ziekte, enzovoort. We zouden geen greintje kwaad nodig gehad hebben om te weten en te erkennen hoe perfect onze situatie was. Maar ego werd ons fataal - eerst Lucifer en daarna Adam en Eva.

Eigenlijk is het ego het oorspronkelijke kwaad. En eigenlijk ben je dat nog met me eens ook, als ik tussen de regels van je posts door lees
Als je het meer omvattend bekijkt, de dualiteit, dan spreek ik vanuit eigen ervaring, en zie ik dat hoewel het kwade bepaald niet leuk en gezellig is (ik heb er een spuughekel aan!), maar toch ook - hoe moeilijk ik het ook vind om toe te geven - een zekere waarde binnen het totale geheel vertegenwoordigt: het laat ons het goede waarderen. Door slechte ervaringen, kunnen we leren wat we beter kunnen laten en wat we beter kunnen doen om lijden en ellende te voorkomen. In die zin zie ik een rol voor het kwade weggelegd. Door bijvoorbeeld de holocaust in de vorige eeuw, hebben we als mensheid kunnen leren waartoe bepaalde gedachten en een emotie als haat uiteindelijk toe kan leiden, waardoor het hopelijk nooit meer op zo'n wereldwijde schaal zullen herhalen... Als er alleen wit had bestaan, zou je geen kleuren kennen. Als er alleen vreugde, licht en liefde was, zou je nooit tot rijping hebben kunnen komen, en zou je oppervlakkig zijn, er zou geen diepte in je ziel zijn, je zou je niet in hen die lijden kunnen inleven, en derhalve zou je ze geen hulp kunnen bieden.

Ik haat het kwaad, geloof me. En gelukkig wijkt het af van het normale (en daarom heeft het zo'n impact en haalt het het nieuws), en is het goede in het algemeen de standaard en de meerderheid (psychopaten bijvoorbeeld vormen slechts 1% van de mensheid), maar toch kan ik ergens de rol die vertegenwoordigd binnen het geheel wel zien. Contrasten en zo. Alles is fluïde, bestaat uit vele tinten en is ergens in elkaar versmolten.
Eens kijken
  vrijdag 14 december 2018 @ 17:03:31 #15
260796 DecoAoreste
aka Aleimon Thimble
pi_183728648
Wat ik proef is dat we allebei hebben erkend dat er een 'problem of evil' is. Als er een God bestaat die almachtig, alwetend en goedaardig is, waarom is er dan kwaad in de wereld?

De christelijke oplossing van het vraagstuk is dat er sprake is van vrije wil, en dat andere entiteiten die niet God zijn (kunnen mensen zijn of andere wezens zoals engelen) beslissingen nemen tegen de wil van God, wat mogelijk is doordat God vrije wil verschaft. Dat zorgt voor het kwaad.

De oplossing die jij voordraagt is dat het kwaad eigenlijk niet alleen maar kwaad is, omdat het ons het goede laat kennen. Maar daarmee praat je dus eigenlijk het kwade goed. Dat is niet te rijmen met het idee dat je het kwaad juist haat...
pi_183728730
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 16:33 schreef Maharski het volgende:

[..]

Dit heb ik toch altijd een beetje onverenigbaar gevonden met de werkelijkheid. God is enkel licht, rechtvaardig, goed, en natuurlijk almachtig. Maar blijkbaar doet ie toch niks aan alle duisternis van de wereld. Hij kan alles doen, maar dit is het resultaat, al eeuwenlang onveranderd.
Zonder even op de rest te reageren.

God heeft juist alles gedaan om ons te bevrijden.

16 Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
17 Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden.

De belofte van de bijbel is dat God op een gegeven moment een einde zal maken aan deze wereld, en een nieuwe wereld zal maken.

Maar aangezien je dit een 'verhaaltje' noemt. heeft het voor jou geen betekenis.

Voor christenen is dit de basis van hun hoop en geloof.

Om in een perfecte wereld waar alleen goedheid heerst te leven, moet je zelf ook goed doen.

In dit leven bereidt God mensen voor op die komende wereld, door hen te transformeren door middel van zijn Geest.

Dat is dus een levende realiteit. Mensen die dit ervaren, weten dat er daadwerkelijk iets plaatsvindt, het is niet iets dat je je voorstelt. Vele levens zijn getransformeerd dankzij het christelijke geloof. Zoals jij ook ervaringen hebt gehad waarin je je herenigd voelt met God.

Persoonlijk heb ik dus beide spirituele transformaties ervaren, en kan ze vergelijken. Je bent niet verplicht om iets van me aan te nemen, maar dat is gewoon mijn levensverhaal.

Daarom zei ik in het begin: verlichting is het ondergaan van een transformatie waardoor je uit pure liefde handelt, voelt en denkt. Omdat God weer in je moet gaan leven. Als je gemotiveerd wordt door de pure liefde van God, is je ego ook automatisch dood. De bijbel spreekt over het feit dat je 'vlees' moet sterven, de natuurlijke mens, en een nieuwe mens moet worden geboren uit de Geest van God.

20 Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.

Ik heb net als jij gezocht naar die perfectie, dat pure, het moet toch bestaan? De wereld is misschien wel vol onrechtvaardigheid, maar dit kan toch niet alles zijn wat er is? Er moets iets puurs, goeds en perfects zijn. En dat is er inderdaad, in God, de maker van hemel en aarde die voor mij gestorven is, omdat Hij mij het leven wil geven.

We moeten hem laten doen wat wij zelf niet kunnen doen, namelijk onze menselijke natuur veranderen, die van nature egogericht is, want tegengesteld aan God door de zonde.

Elke weg die hetzelfde belooft, maar niet via Jezus Christus gaat, kan niet waarachtig zijn, omdat jouw zonden vergeven moeten worden. Het gevolg van de zonde is de dood, er moet dus iemand in jouw plaats sterven voor jouw vergeving.

Geen enkele andere religie biedt een dergelijke complete verlossing en antwoord op de schuld die mensen hebben, en waar iedereen zich ook bewust van is door ons geweten. Dat is die onrust die we voelen, en waarvan we zo hard voor op zoek zijn naar een oplossing, om vrede en rust te ervarne. Dat kan alleen als je zonden zijn vergeven.

[ Bericht 1% gewijzigd door Ali_Kannibali op 14-12-2018 17:12:27 ]
pi_183728888
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 17:03 schreef DecoAoreste het volgende:
Wat ik proef is dat we allebei hebben erkend dat er een 'problem of evil' is. Als er een God bestaat die almachtig, alwetend en goedaardig is, waarom is er dan kwaad in de wereld?

De christelijke oplossing van het vraagstuk is dat er sprake is van vrije wil, en dat andere entiteiten die niet God zijn (kunnen mensen zijn of andere wezens zoals engelen) beslissingen nemen tegen de wil van God, wat mogelijk is doordat God vrije wil verschaft. Dat zorgt voor het kwaad.

De oplossing die jij voordraagt is dat het kwaad eigenlijk niet alleen maar kwaad is, omdat het ons het goede laat kennen. Maar daarmee praat je dus eigenlijk het kwade goed. Dat is niet te rijmen met het idee dat je het kwaad juist haat...
Het is er nu eenmaal en maakt deel uit van het leven zoals we dat kennen... dan wil ik het niet zozeer goedpraten, maar probeer ik slechts te zien welke rol het kan hebben binnen 't geheel. Terug spiegelend in m'n eigen leven kan ik iig wel erkennen dat pijn, lijden, foute keuzes etc. me uiteindelijk ook een hoop geleerd hebben, en me het goede des te meer laat waarderen. Hoe intens genieten kun je wel niet als na ellende de omslag aanbreekt... hoe blij en liefdevol naar het goede ben je dan. Je weet meer dan ooit de goede dingen des levens te waarderen dan. En wellicht werkt dat op collectieve schaal ook zo. Zo binnen, zo buiten zeg maar.
Eens kijken
pi_183729292
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 17:07 schreef Ali_Kannibali het volgende:

Geen enkele andere religie biedt een dergelijke complete verlossing en antwoord op de schuld die mensen hebben, en waar iedereen zich ook bewust van is door ons geweten. Dat is die onrust die we voelen, en waarvan we zo hard voor op zoek zijn naar een oplossing, om vrede en rust te ervarne. Dat kan alleen als je zonden zijn vergeven.
En geen enkele andere religie praat ons die schuld en zonde aan. :P Dat bevindt zich allemaal binnen een specifiek theologisch raamwerk. Ik geloof persoonlijk zelfs dat 2000 jaar christelijke conditionering behoorlijk in ons onbewuste systeem is gaan zitten. Wat bijvoorbeeld ook kan verklaren waarom psychoses vaak een christelijk thema hebben, én waarom christelijk worden vaak ook nog eens de oplossing is voor zulke mensen... ik weet dat dat het geval is. Daar heb ik me redelijk in verdiept. Maar ik denk dat dat allemaal met conditionering te maken heeft. Alles in ons is in zekere zin conditionering, behalve het ongeconditioneerde dat de sleutel tot innerlijke vrijheid is.

Anyway, ik wil je geen vliegen afvangen. Als jij gelukkig bent met het Christendom, dan moet je dat vooral blijven. Het christendom kan idd mensen tot het beste inspireren, en heeft ongetwijfeld een zekere kracht en potentie in zich. Dat heb ik ook genoeg gezien om dat te weten. Het christendom heeft echter ook zo zijn keerzijdes. Bijvoorbeeld dat het voor veel mensen ook een onwijze lijdenslast met zich mee brengt door alle focus op zonde, boete en schuld. Veel mensen - ook op collectieve schaal - dragen een gigantisch diep schuldgevoel met zich mee, en zijn bang voor de Dag des Oordeels. Bang dat God hen zal afwijzen, zal veroordelen, de angst te vergaan of naar de hel te gaan. Er zijn vele christelijke gezinnen waarbij de dochter des huize om het minste of geringst een hoer wordt genoemd (en in Islamitische gezinnen wellicht nog erger..), waarbij een zoon verstoten kan worden om zijn seksuele voorkeur. Waarbij mensen in een mentale gevangenis leven door alle morele zwaarte dat de Bijbel hen diep in de ziel heeft gekerfd. 'Gij zult dit niet, gij zult dat niet, of anders...!'. In veel gevallen vormen dergelijke religies ronduit een mentale gevangenis. The matrix van het ego-bewustzijn waarin het dát eerder faciliteert dan een weg tot vrijheid, licht en liefde dient. Die keerzijdes zijn ook bepaald niet niks.

Binnen non-dualiteit is er niet zoiets als een ideeënstelsel of theologie. 'Ondanks' dat, hebben vele
Jezus als hun spirituele rolmodel. En ook ik zie Jezus als een inspirerend figuur. Een van de belangrijkste spirituele voorbeelden uit de geschiedenis wellicht. Maar die Bijbel verder... Tja...... ik zie het gewoon als mensenwerk, en helaas denk ik door vele niet-gerealiseerde 'handen' verkloot. Maar Jezus zelf is, lijkt me, iemand die zeker tot realisatie/verlichting is gekomen. Derhalve een heel interessant figuur. Alleen wel verheven tot een overdreven mythologische status. ;) 'En hij raakte de blinde aan, en poef, hij kon weer zien!' ja hoor... Maar zo zie ík dat.

[ Bericht 0% gewijzigd door Maharski op 15-12-2018 00:18:51 ]
Eens kijken
pi_183729411
Overigens ben ik wel van mening dat de Bijbel vol met mooie, diep spirituele metaforen en parabelen zit. Zoals bijvoorbeeld de appel van goed en kwaad. Prachtig. O+ Of van water in wijn veranderen. Dat zijn zulke mooie metaforen van het spirituele proces. Wat betreft zou ik nooit zeggen dat het een boek vol onzin is!

Lees dit artikel eens. Komen Bijbelse uitspraken, zelfrealisatie en non-dualiteit prachtig in samen! Dingen op een wat andere manieren uitgelegd... Benieuwd hoe jullie het vinden.

https://www.zelfkennis.nu/artikelen/steen-der-wijzen/
Eens kijken
pi_183735315
Wanneer er geen gedachten zijn, is er dan een persoon? Observeer het eens. Pas wanneer er gedachten komen als 'ja maar, ik eeh', dan is er de schijn van een persoon. Zo weven gedachten voortdurend een schijnbare 'ik' in de mind, in samenwerking met het geheugen. Maar eigenlijk is dit een illusie. Een schijngestalte, dat kan worden waargenomen. Waargenomen door? Onderzoek het. Wat je waarlijk bent, is puur bewustzijn, leeg van essentie. En daarin rust je innerlijke vrijheid. Dit is in alle levende wezens gelijk. Alle levende wezens zijn in essentie leegte. Geen doodse, kale, dorre leegte. Maar een leegte vol van Alles. Een leegte die ruimte is, vrijheid. Leegte is de essentie van het bestaan. Uit leegte komen de verschijnselen voort. Uit leegte komt het universum voort. Het is een prachtig wonder, en volstrekt onbegrijpelijk. Velen doen vele pogingen het onbegrijpelijke toch be-grijpbaar te maken. De grijp-grage geest. Het is de mind die niet kan leven met onzekerheid. Daarom vormen religies een schijnbare reddingsboei, als een houvast voor het denken. Het denken dat niet-weten niet verdragen kan. Maar wie zich overgeven kan aan dit niet-weten, wie de controle en behoefte aan houvast loslaat - hoe eng dit ook kan zijn - zal een rust vinden die nooit werd verwacht. Als de aan controle behoeftige constructie genaamd 'ik' verdwijnt, kan God zich openbaren in het hart van je wezen. En dit is het mooiste geschenk dat je maar toe kan vallen in je leven. En tegelijk zo gewoon. In feite wordt je normaler dan je ooit geweest bent. De gestoordheid verdwijnt en maakt plaats voor een gezond functionerend brein en bewustzijn. Helderheid. Transparantie. Ruimte. Het einde van gekte. Insanity turns to sanity. Home.
Eens kijken
  zaterdag 15 december 2018 @ 11:47:02 #21
479913 gummetje69
...vliegpiraat...
pi_183742187
een ontploft bewustzijn, ego-dood, een grenzeloos bewustzijn, kom op zeg, jezus, mohamed en boeddha waren schizofrenen...
pi_183745055
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 december 2018 17:46 schreef Maharski het volgende:
Overigens ben ik wel van mening dat de Bijbel vol met mooie, diep spirituele metaforen en parabelen zit. Zoals bijvoorbeeld de appel van goed en kwaad. Prachtig. O+ Of van water in wijn veranderen. Dat zijn zulke mooie metaforen van het spirituele proces. Wat betreft zou ik nooit zeggen dat het een boek vol onzin is!

Lees dit artikel eens. Komen Bijbelse uitspraken, zelfrealisatie en non-dualiteit prachtig in samen! Dingen op een wat andere manieren uitgelegd... Benieuwd hoe jullie het vinden.

https://www.zelfkennis.nu/artikelen/steen-der-wijzen/
Het is een Boek die heel actueel is en dat ook zal blijven, Ook klopt het als een bus en mensen gebruiken de inhoud ook met praktische zaken zoals het maken van een boot
  zaterdag 15 december 2018 @ 15:35:29 #24
479913 gummetje69
...vliegpiraat...
pi_183745493
quote:
en wat wil je nou zeggen? ik heb 5 minuten gekeken en dit is een borderliner met psychosomatische klachten, gewoon de zoveelste psychiatrische patient…

verlichting is een illusie en bestaat niet...
  zaterdag 15 december 2018 @ 15:40:07 #25
479913 gummetje69
...vliegpiraat...
pi_183745568
en voor een opgeblazen ego, moet je bij de cocaïne en speed gebruikers zijn...
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')