R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Mijn psych vindt dat het slecht met me gaat. Ze wil daarom dat ik weer dagbehandeling krijg. Daarnaast heeft ze me serieus opgelegd dat ik vandaag mijn bed moet verschonen, douchen en tandenpoetsen 
Ze snapte heel goed waarom ik me zo alleen voel in deze wereld. Dus de doelen zijn al een beetje FACT-achtig. Zorg op de ADL-niveau. En elke dag even mailen hoe het gaat
Ze snapte heel goed waarom ik me zo alleen voel in deze wereld. Dus de doelen zijn al een beetje FACT-achtig. Zorg op de ADL-niveau. En elke dag even mailen hoe het gaat
Hallo allemaal,
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
Wat naar dat het zo slecht gaatquote:Op woensdag 28 november 2018 19:03 schreef Catnip het volgende:
Hallo allemaal,
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
... Is er een crisisdienst of behandelaar wie je aan de mouw kan trekken? Heel erg veel sterkte 
Dit kan misschien een trigger zijn, dus even in een spoiler
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op zondag 25 november 2018 21:35 schreef summer2bird het volgende:
[..]Maar lieve meid, dat is behoorlijk heftig. Daar mag je best verdrietig om zijn.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zoek maar een aanleiding uit haha.ROBODEMONS..................|:(
Overigens wil ik ook even mijn ding kwijt. Ik wordt gewoon depressief om niks. Ik wordt super blij om niks. Heb geen trauma's of nare dingen meegemaakt. Het is gewoon een donkere wolk die zo af en toe komt.
En ik weet gewoon dat dit de rest van mijn leven zo zal blijven, want dit heb ik al vanaf mijn 18e. Het is wel dat ik bij mijn laatste depressie, waar ik nog een beetje in hang, veel makkelijker kan handelen, omdat ik het gewoon geaccepteerd heb. Dan maar een periode niet koken en lekker veel op bed liggen (ik blijf nog wel werken en dat helpt ook wel). Het gaat tenslotte toch wel weer voorbij.
Ik ga me er ook niet schuldig over voelen.
En ik weet gewoon dat dit de rest van mijn leven zo zal blijven, want dit heb ik al vanaf mijn 18e. Het is wel dat ik bij mijn laatste depressie, waar ik nog een beetje in hang, veel makkelijker kan handelen, omdat ik het gewoon geaccepteerd heb. Dan maar een periode niet koken en lekker veel op bed liggen (ik blijf nog wel werken en dat helpt ook wel). Het gaat tenslotte toch wel weer voorbij.
Ik ga me er ook niet schuldig over voelen.
ROBODEMONS..................|:(
Wauw... ik heb echt veel respect voor jouw instelling!quote:Op woensdag 28 november 2018 19:49 schreef Morrigan het volgende:
Overigens wil ik ook even mijn ding kwijt. Ik wordt gewoon depressief om niks. Ik wordt super blij om niks. Heb geen trauma's of nare dingen meegemaakt. Het is gewoon een donkere wolk die zo af en toe komt.
En ik weet gewoon dat dit de rest van mijn leven zo zal blijven, want dit heb ik al vanaf mijn 18e. Het is wel dat ik bij mijn laatste depressie, waar ik nog een beetje in hang, veel makkelijker kan handelen, omdat ik het gewoon geaccepteerd heb. Dan maar een periode niet koken en lekker veel op bed liggen (ik blijf nog wel werken en dat helpt ook wel). Het gaat tenslotte toch wel weer voorbij.
En een depressie of depressieve klachten hebben te maken met de biochemische processen in je hoofd. Dit kan verstoord worden door het een of ander, en soms hebben mensen gewoon ongelofelijke pech.
Goed dat je blijft werken... vind je het vervelend dat je niet kookt en veel op ligt ligt?
Sterkte
en schuldig voelen is idd nergens voor nodig.
Thanks en nee, ik vind het helemaal niet erg. Komt bij dat ik alleen woon en me voor niemand hoef te verantwoorden. Verder is het ook een instelling wat met de jaren is ontwikkeld. Het boeit me gewoon niet meer. Niet dat ik dood wil.quote:
[..]
Wauw... ik heb echt veel respect voor jouw instelling!
En een depressie of depressieve klachten hebben te maken met de biochemische processen in je hoofd. Dit kan verstoord worden door het een of ander, en soms hebben mensen gewoon ongelofelijke pech.
Goed dat je blijft werken... vind je het vervelend dat je niet kookt en veel op ligt ligt?
Sterkte
Het is meer dat ik de verwachting van het leven heb bijgesteld.En het klopt dat het bij mij biochemisch is. Dat hebben de huisarts en psychiater ook al verteld. Mijn methode om met een depressie om te gaan zal dan ook niet werken voor iemand die depressief is geworden door een gebeurtenis. Ook een reden dat de deeltijd thearie die ik volgde voor mensen met een persoonlijkheidstoornis, ik had de diagnose borderline gekregen vanwege mijn stemmingswisselingen, niet echt hielp.
ROBODEMONS..................|:(
Ik maak nogmaals een buiging voor je! Ik heb echt diep respect voor hoe je ermee omgaat. En als bijstellen realistisch is, is het heel erg sterk van je. Die fases gaan inderdaad weer voorbij en dan word je ook wel weer actiever.quote:Op woensdag 28 november 2018 20:18 schreef Morrigan het volgende:
[..]
Thanks en nee, ik vind het helemaal niet erg. Komt bij dat ik alleen woon en me voor niemand hoef te verantwoorden. Verder is het ook een instelling wat met de jaren is ontwikkeld. Het boeit me gewoon niet meer. Niet dat ik dood wil.
En het klopt dat het bij mij biochemisch is. Dat hebben de huisarts en psychiater ook al verteld. Mijn methode om met een depressie om te gaan zal dan ook niet werken voor iemand die depressief is geworden door een gebeurtenis. Ook een reden dat de deeltijd thearie die ik volgde voor mensen met een persoonlijkheidstoornis, ik had de diagnose borderline gekregen vanwege mijn stemmingswisselingen, niet echt hielp.
Nee ik snap dat zulke therapie niet bij je aanslaat. Gebruik je wel medicatie?
Voor mij hoef je echt niet te buigen hoor. Ik heb ook veel respect hoe jij met je situatie omgaat. Van mezelf weet ik dat hulp zoeken echt moeilijk is. Toen ik een aantal jaar geleden vroeg om een mini-opname, was dat al een overwinning voor mij. Zelfs al had ik telefoon op recept, iets blokkeerde me om er gebruik van te maken.quote:
[..]
Ik maak nogmaals een buiging voor je! Ik heb echt diep respect voor hoe je ermee omgaat. En als bijstellen realistisch is, is het heel erg sterk van je. Die fases gaan inderdaad weer voorbij en dan word je ook wel weer actiever.
Nee ik snap dat zulke therapie niet bij je aanslaat. Gebruik je wel medicatie?
Uiteraard heb ik wel het 'geluk' dat ik geen kinderwens heb. Dat maakt het accepteren van een iets afwijkende levensstijl wel wat makkelijker. Want ik weet van mezelf dat ik niet instaat ben om een kind op te voeden. Een huisdier is al te veel gevraagd.
Verder slik ik antipsychoticum.
ROBODEMONS..................|:(
Vragen om een mini-opname is ook een hele grote stap en overwinning. Hulpvragen is ook erg lastig... Bij mezelf weet ik nooit in te schatten wanneer het weer zover is en wanneer ik het nodig hebquote:
[..]
Voor mij hoef je echt niet te buigen hoor. Ik heb ook veel respect hoe jij met je situatie omgaat. Van mezelf weet ik dat hulp zoeken echt moeilijk is. Toen ik een aantal jaar geleden vroeg om een mini-opname, was dat al een overwinning voor mij. Zelfs al had ik telefoon op recept, iets blokkeerde me om er gebruik van te maken.
Uiteraard heb ik wel het 'geluk' dat ik geen kinderwens heb. Dat maakt het accepteren van een iets afwijkende levensstijl wel wat makkelijker. Want ik weet van mezelf dat ik niet instaat ben om een kind op te voeden. Een huisdier is al te veel gevraagd.
Verder slik ik antipsychoticum.
Dat van kinderen en huisdier ken ik wel
ach... een leven kan heel rijk zijn zonder dei dingen...
quote:
Dit kan misschien een trigger zijn, dus even in een spoilerIk wil hiervoor wel even uit lurkstand komenSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
dank. Nu hoef ik eigenlijk niks mee te typen.quote:Op donderdag 29 november 2018 10:00 schreef Franknfurter het volgende:
[..]
Ik wil hiervoor wel even uit lurkstand komen
Eigenlijk vind ik het zelf meer dan logisch dat wat voor overlijden dan ook iets triggert bij jezelf. Het is nou eenmaal een hele heftige gebeurtenis vol emotie. Met eigenlijk altijd wel ergens een herkenning. Het herkennen van dat verdriet of die pijn, en zelfs dat betrekken op jezelf, maakt je alleen maar een gevoelig mens, in mjn ogen. En daar is niks mis mee.
Pijn en verdriet komt in alle soorten en maten, en om allerlei redenen.
Sterkheidsbaas van alles.
Eerst even een dikke knuffel voor jou! En dank je welquote:
[..]
Ik wil hiervoor wel even uit lurkstand komen
. Goed dat je het besproken hebt! En is de rauwheid bij jou weer gezakt?Dat gevoel van schaamte herken ik enorm (deels omdat het inderdaad bij de familie hoort te liggen, maar ook deels door eigen acties heb ik het gevoel van "shit, wat ik voel (en dan waarschijnlijk erger) heb ik mijn omgeving ook bijna aangedaan" Ik voel me er extreem schuldig over.
(daarnaast doet het me ook gewoon een beetje denken aan de periode dat mijn vader suïcide had gepleegd)
Dank je wel voor delen... en je hebt gelijk, gevoelens mogen er zijn (en ik kan ze beter voelen dan wegstoppen)
Je hebt gelijk...quote:Op donderdag 29 november 2018 10:06 schreef Lonaa het volgende:
[..]
dank. Nu hoef ik eigenlijk niks mee te typen.
Eigenlijk vind ik het zelf meer dan logisch dat wat voor overlijden dan ook iets triggert bij jezelf. Het is nou eenmaal een hele heftige gebeurtenis vol emotie. Met eigenlijk altijd wel ergens een herkenning. Het herkennen van dat verdriet of die pijn, en zelfs dat betrekken op jezelf, maakt je alleen maar een gevoelig mens, in mjn ogen. En daar is niks mis mee.
Pijn en verdriet komt in alle soorten en maten, en om allerlei redenen.
dank je wel
[ Bericht 2% gewijzigd door ChildoftheStars op 29-11-2018 12:46:07 ]
De rauwheid was wel snel gezakt ja, vooral door het gesprek met mijn therapeut destijds. Gewoon even jezelf nu gunnen dat je emoties mag voelen en ze vooral niet opkroppen! Hier kom je ook wel weer doorheenquote:
[..]
Eerst even een dikke knuffel voor jou! En dank je wel
Oh ik kom hier zeker doorheen. Het is gewoon lastig dat ik haar kende via de kliniek (meerdere malen samen een tijd opgesloten gezeten en een goede klik) en haar dochter is een goede vriendin van me. Dat maakt het gewoon ingewikkeld.quote:
[..]
De rauwheid was wel snel gezakt ja, vooral door het gesprek met mijn therapeut destijds. Gewoon even jezelf nu gunnen dat je emoties mag voelen en ze vooral niet opkroppen! Hier kom je ook wel weer doorheen
Zeker omdat ik bepaalde associaties heb met suïcide (vader, eigen serieuze pogingen als ik psychotisch ben) enz. Niet belangrijk, maar het speelt wel even op
Sterkte CotS. Ik kan me voorstellen dat dat heel confronterend is op verschillende manieren.
quote:
[..]Wat een naar jaar heb je gehadSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zoek maar een aanleiding uit haha.
Vreemde situatie in je laatste zin, dat hoort toch niet te gebeuren? Lijkt me ook geen prettige woonomgeving meer dan.Hey.quote:
Hallo allemaal,
Sorry soms post ik wat, en dan een hele lange tijd niet.
Heeft een van jullie ervaring met positieve en negatieve overdracht?
Overigens gaat het fucked up, ik voel me verschrikkelijk kut, depressief, en ik heb het gevoel dat ik gewoon een soort uit elkaar barst van de negatieve emoties. Mijn omgeving lijkt het eigenlijk amper door te hebben. En als ik zeg dat het niet gaat dan word er ook niet echt op gereageerd. Meestal reageren ze pas als het echt mis gaat. Dat wil ik voorkomen.
Ik heb geen ervaring met wat je noemt, weet ook niet wat je ermee bedoelt.
Wie reageert er niet als je zegt dat het niet gaat? Mensen uit je directe omgeving of ook hulpverleners (als je die hebt)? Wat denk je dat je van jezelf en van anderen nodig hebt om te voorkomen dat het 'echt misgaat'?Why are you wearing that stupid man suit?
Dat is ook echt het nadeel aan psychische dingen. Je kan zelf soms geen eens uit leggen 'wat' er aan de hand is.quote:
Sterkte CotS. Ik kan me voorstellen dat dat heel confronterend is op verschillende manieren.
[..]
Wat een naar jaar heb je gehad
Vreemde situatie in je laatste zin, dat hoort toch niet te gebeuren? Lijkt me ook geen prettige woonomgeving meer dan.
[..]
Hey.
Ik heb geen ervaring met wat je noemt, weet ook niet wat je ermee bedoelt.
Wie reageert er niet als je zegt dat het niet gaat? Mensen uit je directe omgeving of ook hulpverleners (als je die hebt)? Wat denk je dat je van jezelf en van anderen nodig hebt om te voorkomen dat het 'echt misgaat'?
Als je been gebroken is, en in het gips zit dan is het gewoon heel duidelijk, dat is met dit wel iets anders.
Naja.. je kan vergelijken met elke biochemische aandoening (bijvoorbeeld diabetes, zie je ook niet gelijk), alleen is dit neurologisch gelegen.quote:
[..]
Dat is ook echt het nadeel aan psychische dingen. Je kan zelf soms geen eens uit leggen 'wat' er aan de hand is.
Als je been gebroken is, en in het gips zit dan is het gewoon heel duidelijk, dat is met dit wel iets anders.
Dank je welquote:
Sterkte CotS. Ik kan me voorstellen dat dat heel confronterend is op verschillende manieren.
Ja kloptquote:
[..]
Naja.. je kan vergelijken met elke biochemische aandoening (bijvoorbeeld diabetes, zie je ook niet gelijk), alleen is dit neurologisch gelegen.
Maar het voorbeeldje van been in het gips bedoel ik dat de omgeving eerder begrip kan tonen (soms zien mensen het als aanstellen, psychische dingen) en kunnen helpen, en er ook nog is een duidelijke tijd aan vast zit wanneer het over is.
Dat is waar...quote:
[..]
Ja klopt
Maar het voorbeeldje van been in het gips bedoel ik dat de omgeving eerder begrip kan tonen (soms zien mensen het als aanstellen, psychische dingen) en kunnen helpen, en er ook nog is een duidelijke tijd aan vast zit wanneer het over is.
Misschien (ik weet het eigenlijk wel zeker) ben ik enorm gezegend met mijn omgeving.
Sorry voor de late reactie, dit is geen mobielfoktopic voor mij, dus soms duurt het evenquote:
[..]
Ik heb even tijd genomen alles te laten bezinken.
Ik ben dit helemaal met je eens. En toch vind ik het lastiger gedaan dan gezegd.
Wat momenteel vooral nog speelt is dat ik moeite heb met loslaten van negatieve oude sentimenten naar mensen. Dat houdt me echt een beetje tegen om wat andere mensen te zoeken. En maakt me regelmatig gewoon stikchagrijnig.
Ik zit momenteel halve dagen na te denken over een vervelende en pijnlijke situatie van anderhalf jaar geleden (iemand die ik in mijn vriendenkring introduceerde, populair werd, vervolgens mij de kring uit werkte, en de groep die nu doet of de neus bloedt) terwijl ik daar alleen mezelf mee heb en ik zoveel gelukkiger zou zijn als ik er niet zoveel mee bezig was.
Maar ergens lukt het niet het los te laten, ik kan het maar niet verkroppen en het doet nog steeds pijn dat mensen die me erg dierbaar waren me gevoelsmatig zo hebben laten vallen. Ik heb op verschillende manieren geprobeerd 't los te laten, zelfs op een goede manier aan degenen die open staan voor een gesprek uitgelegd wat het met me gedaan had en dat ik zoiets niet had laten gebeuren als de situatie andersom was. Daar kwam weinig op terug.Ook in mijn therapie heb ik het besproken en er een sessie aan besteed.
Ik baal ervan dat ik steeds weer in m'n hoofd zit te herhalen hoe ik wel niet die mensen even een hatelijk veeg uit de pan zal geven. Het ze betaald zetten ofzo. Terwijl ik helemaal zo niet wil zijn maar ook gewoon niet goed weet wat ik kan doen dit goed los te laten en niet continue hatelijke gedachten te hebben.
Ik denk wel echt dat het oplossen van dit niet los kunnen laten ook een goed leermoment is om in de toekomst andere, beter passende vriendschappen aan te kunnen gaan en te behouden.
Die hatelijke gedachten die je noemt zijn voor mij een soort primaire gedachte (geweest, soms terugkomend). Die gedachtes heb ik dan weer uitgeplozen en van alle kanten bekeken en uiteindelijk heb ik daardoor vrede met nauwelijks contact meer hebben met mensen waar ik daarvoor heel goed bevriend was. Er was voor mij een lijn overtreden en ondanks dat je in eerste instantie boos en verdrietig bent over het overgaan van die lijn, voelde het voor mij heel krachtig om te zeggen "dit is niet meer iets wat mijn energie waard is" en mijn energie dus op andere dingen en mensen te concentreren waarbij wel energie overbleef, omdat er ook energie terugkomt en opbouwt in het contact.
Het is kut dat dingen soms anders lopen dan je wil, maar dat blijft oncontroleerbaar, alleen hoe jij er mee omgaat heb je in de hand. Dus haal er uit wat je er wel uit kunt halen (wat heb ik fout gedaan? waar heb ik spijt van? Wat had ik anders moeten doen? Hoe ga ik hier een volgende keer mee om?), vergeef jezelf voor jouw aandeel en de ander voor het hunne (hoooooooooohm) en laat de negatieve emoties los, waar uiteindelijk jij alleen last van hebt (dan blijven ze je dus kwetsen).
Dat voelde voor mij uiteindelijk zo goed, omdat het voelde als bewust en rationeel met de dingen omgaan en me niet laten leiden door mn emoties (die voor mij altijd heel dubbel voelen, dus hoe kun je je daar dan in hemelsnaam op baseren?)
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |