OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Nou, I is geen ram maar een waterman, en die is dus ook zo. Ik ben zelf een leeuw, maar herken heel veel van mezelf in haar. Op het kdv hoorde we ook al: ze heeft een sterke eigen wil, weet wat ze wel en niet wil en laat dat ook blijken. Ik ben blij dat ze assertief is, voor zichzelf opkomt. Wel moet ze soms echt leren de grenzen van anderen te accepteren/respecteren, maar dat is een groeiproces.
Ik heb tot nu toe nog niet van anderen vernomen (de leidsters van kdv/BSO en juf van school) dat ze niet wil luisteren. Zolang je heel duidelijk en consequent tegen haar bent, accepteert ze het. En zolang ze het gevoel heeft 'gehoord' te worden. Ze kan over de rooie gaan als je haar verkeerd begrijpt of niet laat uitpraten en dan iets voor haar invult. Dus dat zijn zaken waar ik extra op let bij haar en die ik ook wel meegeef aan anderen.
Misschien is het goed om in kaart te brengen wat bij E de 'triggers' zijn voor het niet luisteren en recalcitrant gedrag. Wordt het op zo'n moment gewoon teveel voor haar? Is het haar manier om een grens aan te geven? Zit ze ergens mee waar de ander geen oog voor heeft, of niet naar heeft geluisterd? Is ze eigenlijk onzeker, maar wordt dat niet opgepikt? Die badjuf is bijv wel echt iets om goed op te letten, interessant: hoe is de interactie tussen haar en E?
Zo had I op het kdv een leidster waar ze vaak mee botste. En dat had echt te maken met hoe die communiceerde met haar. Daarvan gingen bij I alle signalen op rood. En omdat ze dat dan niet goed kunnen uitleggen en verwoorden, vertaalt zich dat in tegendraads gedrag.
Waar ik wel in geloof is het idee van kernkwaliteiten en dat daar ook valkuilen en allergieën bij horen. Dat maakt dat een persoon die jou precies op die zwakke plekken wijst, of jouw triggert in een 'allergie' iemand is waar je moeilijk mee kunt samenwerken. Zoiets kan zich natuurlijk gemakkelijk ook voordoen tussen een kind en een volwassene. Ik merk het zelf als docent ook: het komt voor dat ik bots met een leerling omdat we iets bij elkaar naar boven halen, waar wij dus allebei moeite mee hebben. Het is voor mij als docent altijd de kunst om dat dan te benoemen naar die leerling toe en te kijken hoe we juist vanuit die weerstand van elkaar kunnen leren.
[ Bericht 6% gewijzigd door Franny_G op 02-11-2018 17:18:12 ]
Ik heb tot nu toe nog niet van anderen vernomen (de leidsters van kdv/BSO en juf van school) dat ze niet wil luisteren. Zolang je heel duidelijk en consequent tegen haar bent, accepteert ze het. En zolang ze het gevoel heeft 'gehoord' te worden. Ze kan over de rooie gaan als je haar verkeerd begrijpt of niet laat uitpraten en dan iets voor haar invult. Dus dat zijn zaken waar ik extra op let bij haar en die ik ook wel meegeef aan anderen.
Misschien is het goed om in kaart te brengen wat bij E de 'triggers' zijn voor het niet luisteren en recalcitrant gedrag. Wordt het op zo'n moment gewoon teveel voor haar? Is het haar manier om een grens aan te geven? Zit ze ergens mee waar de ander geen oog voor heeft, of niet naar heeft geluisterd? Is ze eigenlijk onzeker, maar wordt dat niet opgepikt? Die badjuf is bijv wel echt iets om goed op te letten, interessant: hoe is de interactie tussen haar en E?
Zo had I op het kdv een leidster waar ze vaak mee botste. En dat had echt te maken met hoe die communiceerde met haar. Daarvan gingen bij I alle signalen op rood. En omdat ze dat dan niet goed kunnen uitleggen en verwoorden, vertaalt zich dat in tegendraads gedrag.
Waar ik wel in geloof is het idee van kernkwaliteiten en dat daar ook valkuilen en allergieën bij horen. Dat maakt dat een persoon die jou precies op die zwakke plekken wijst, of jouw triggert in een 'allergie' iemand is waar je moeilijk mee kunt samenwerken. Zoiets kan zich natuurlijk gemakkelijk ook voordoen tussen een kind en een volwassene. Ik merk het zelf als docent ook: het komt voor dat ik bots met een leerling omdat we iets bij elkaar naar boven halen, waar wij dus allebei moeite mee hebben. Het is voor mij als docent altijd de kunst om dat dan te benoemen naar die leerling toe en te kijken hoe we juist vanuit die weerstand van elkaar kunnen leren.
[ Bericht 6% gewijzigd door Franny_G op 02-11-2018 17:18:12 ]
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Hm.. zijn ik en Frans toch in de verkeerde maand geboren...
Maar herkenbaar dus. Heb wel het idee dat het meer geaccepteerd is van een jongen, dus over het algemeen zorgt het niet voor problemen anders dan wordt gezegd dat hij erg aanwezig is en graag de leiding neemt (als hij zich ergens thuis voelt).
Ik denk overigens nog steeds dat het een goede eigenschap is, maar dat je zelf moet voorkomen te gaan botsen door alles in goede harmonie op te willen lossen. Mijn beleving is niet dat dat ieders drijfveer is. Botsen met anderen hoeven zij ook niet perse te zien als botsen, ik zie het zelf vaak als een uiting van elkaars duidelijke standpunten.
Maar herkenbaar dus. Heb wel het idee dat het meer geaccepteerd is van een jongen, dus over het algemeen zorgt het niet voor problemen anders dan wordt gezegd dat hij erg aanwezig is en graag de leiding neemt (als hij zich ergens thuis voelt).
Ik denk overigens nog steeds dat het een goede eigenschap is, maar dat je zelf moet voorkomen te gaan botsen door alles in goede harmonie op te willen lossen. Mijn beleving is niet dat dat ieders drijfveer is. Botsen met anderen hoeven zij ook niet perse te zien als botsen, ik zie het zelf vaak als een uiting van elkaars duidelijke standpunten.
Als je twijfelt aan bovenstaande tekst, neem dan contact op met je medisch specialist.
Interessante input!
Ze moest vanmiddag (nadat ik dus echt boos was geworden) erg huilen achterop de fiets. Ik vroeg waarom, en toen zei ze dat ze was geschrokken dat ik boos werd. Ik heb haar toen gevraagd of ze dat dan nog niet had verwacht, aangezien ik al een paar keer had gewaarschuwd. Nee, dat had ze niet doorgehad.
Dus maar even rustig uitgelegd dat ze dan misschien iets beter op mij moet letten en iets minder op de andere kindjes. Supermoeilijk natuurlijk, maar wie weet pikt ze het toch half op.
Ik ben namelijk van nature een enorme bewaarder van de lieve vrede (al zou je dat soms niet zeggen als je me bij mn kinderen ziet 
). Dus het kost mij echt bergen energie en ik heb echt het gevoel dat ik een enorme heks ben als ik zo streng moet zijn. En E vindt het ook niet leuk. Maar misschien is haar beleving daarin toch anders dan de mijne.
Al wordt ze dus wel echt oprecht verdrietig als ik écht boos ben geworden, en zoekt ze daarna heel erg veel bevestiging en genegenheid.
Ik weet dus niet zo goed wat de triggers precies zijn. Zoals Ela al aangaf kan het zijn dat ze zich na 1x een autoritaire uitspraak van mij gewoon ervoor afsluit. En als ik daarna (na 20x corrigeren) echt superboos word dat ze dan oprecht schrikt. Maarja, dan zal ze toch echt moeten leren om na de eerste keer een seintje op te pikken.quote:Op vrijdag 2 november 2018 17:10 schreef Franny_G het volgende:
Misschien is het goed om in kaart te brengen wat bij E de 'triggers' zijn voor het niet luisteren en recalcitrant gedrag. Wordt het op zo'n moment gewoon teveel voor haar? Is het haar manier om een grens aan te geven? Zit ze ergens mee waar de ander geen oog voor heeft, of niet naar heeft geluisterd? Is ze eigenlijk onzeker, maar wordt dat niet opgepikt? Die badjuf is bijv wel echt iets om goed op te letten, interessant: hoe is de interactie tussen haar en E?
Ze moest vanmiddag (nadat ik dus echt boos was geworden) erg huilen achterop de fiets. Ik vroeg waarom, en toen zei ze dat ze was geschrokken dat ik boos werd. Ik heb haar toen gevraagd of ze dat dan nog niet had verwacht, aangezien ik al een paar keer had gewaarschuwd. Nee, dat had ze niet doorgehad.
Dus maar even rustig uitgelegd dat ze dan misschien iets beter op mij moet letten en iets minder op de andere kindjes. Supermoeilijk natuurlijk, maar wie weet pikt ze het toch half op. Dit is wel interessantquote:Op vrijdag 2 november 2018 18:10 schreef AwayTL het volgende:
Ik denk overigens nog steeds dat het een goede eigenschap is, maar dat je zelf moet voorkomen te gaan botsen door alles in goede harmonie op te willen lossen. Mijn beleving is niet dat dat ieders drijfveer is. Botsen met anderen hoeven zij ook niet perse te zien als botsen, ik zie het zelf vaak als een uiting van elkaars duidelijke standpunten.
Ik ben namelijk van nature een enorme bewaarder van de lieve vrede (al zou je dat soms niet zeggen als je me bij mn kinderen ziet ). Dus het kost mij echt bergen energie en ik heb echt het gevoel dat ik een enorme heks ben als ik zo streng moet zijn. En E vindt het ook niet leuk. Maar misschien is haar beleving daarin toch anders dan de mijne. Al wordt ze dus wel echt oprecht verdrietig als ik écht boos ben geworden, en zoekt ze daarna heel erg veel bevestiging en genegenheid.
Ze blijkt trouwens zwemles niet zo leuk meer te vinden. "Die badjuf heeft de hele tijd allemaal regeltjes, en dan moeten we de hele tijd opletten en dingen doen.... 
"
Ergens had ze verwacht dat je 1x naar zwemles gaat en dan je diploma krijgt Heb vanavond maar even uitgelegd dat je 4 groepjes door moet voor je diploma en dat je alleen doorgaat naar het volgende groepje als je goed je best doet. Daarop volgde een jammerlijke zucht.....
"Ergens had ze verwacht dat je 1x naar zwemles gaat en dan je diploma krijgt
Heb vanavond maar even uitgelegd dat je 4 groepjes door moet voor je diploma en dat je alleen doorgaat naar het volgende groepje als je goed je best doet. Daarop volgde een jammerlijke zucht.....
quote:Op vrijdag 2 november 2018 19:59 schreef LadyBlack het volgende:
Ze blijkt trouwens zwemles niet zo leuk meer te vinden. "Die badjuf heeft de hele tijd allemaal regeltjes, en dan moeten we de hele tijd opletten en dingen doen....
Ergens had ze verwacht dat je 1x naar zwemles gaat en dan je diploma krijgt
Jan zuchtte vandaag al dat hij zondag weer naar zwemles moet. En dat hij dan na B ook nog voor C moet van mij is bijna kindermishandeling
Klinkt alsof ze het liefst lekker autonoom haar gang gaat en jouw waarschuwingen beetje ene oor in, andere oor uit gaan, net als de regeltjes van de juf. Dat is ook niet leuk natuurlijk. Het ene kind legt zich daar maar bij neer, het andere kind laat het wat duidelijker blijken. Denk wel dat het ook aan de juf is de kinderen te motiveren. Zoals ik al zei: hier kan wel een rol spelen dat er geen 'klik' tussen haar en E.
Dat ze van streek raakt, herken ik wel van I. Naar mijn mening hoort dat er dan even bij. Als ik boos wordt op I en echt uit mijn slof schiet, is dat meestal omdat zij over een grens van me heen gaat, niet luistert als ik heel duidelijk aan geef dat ik iets niet wil. Het is dan ook niet erg dat ze dan schrikt. Dat heeft te maken met leren dat er consequenties zitten aan gedrag en dat je bij het keer op keer overschrijden van die grenzen niet kan verwachten dat de ander altijd aardig tegen je blijft doen. Hoort voor mij bij opvoeding.
Hier gaat het vaak zo dat ze een dag na zo'n botsing met de nodige emoties ineens veel redelijker en socialer is en dat er dan dus toch wel een kwartje is gevallen.
Dat ze van streek raakt, herken ik wel van I. Naar mijn mening hoort dat er dan even bij. Als ik boos wordt op I en echt uit mijn slof schiet, is dat meestal omdat zij over een grens van me heen gaat, niet luistert als ik heel duidelijk aan geef dat ik iets niet wil. Het is dan ook niet erg dat ze dan schrikt. Dat heeft te maken met leren dat er consequenties zitten aan gedrag en dat je bij het keer op keer overschrijden van die grenzen niet kan verwachten dat de ander altijd aardig tegen je blijft doen. Hoort voor mij bij opvoeding.
Hier gaat het vaak zo dat ze een dag na zo'n botsing met de nodige emoties ineens veel redelijker en socialer is en dat er dan dus toch wel een kwartje is gevallen.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
LB, misschien is het dan nog een idee om niet heel vaak te waarschuwen voordat je superboos wordt, maar na de eerste waarschuwing over te gaan op wat het met jou doet dat ze niet luistert.
Even vanuit mijzelf beredeneerd. Als andere mensen ‘boos’ zijn merk ik dat niet, omdat dat in mijn beleving nog altijd zon 10 keer liever is dan mijn normale staat van zijn. Ik reageer dus ook niet op lief boos of dirigerend, ik bepaal immers zelf wel. Ik reageer daarentegen wel op dat ik andere mensen een naar gevoel bezorg door hun grenzen over te gaan. Dat is niet de bedoeling.
Omgekeerd doe ik dit thuis ook. Ik ben heel direct en V is heel gevoelig, dus om te voorkomen dat ik na 2 keer genegeerd te worden echt knal, zeg ik na de eerste keer waarschuwen dat als hij nu door gaat mijn grens over gaat. Het is geen magisch middel, want hij gaat uiteraard nog wel eens door, maar hij schrikt in ieder geval niet meer zo erg van mijn boosheid op dat moment. Het feit dat er consequenties aan zitten wil daarentegen nog niet zo goed landen
.
Even vanuit mijzelf beredeneerd. Als andere mensen ‘boos’ zijn merk ik dat niet, omdat dat in mijn beleving nog altijd zon 10 keer liever is dan mijn normale staat van zijn. Ik reageer dus ook niet op lief boos of dirigerend, ik bepaal immers zelf wel. Ik reageer daarentegen wel op dat ik andere mensen een naar gevoel bezorg door hun grenzen over te gaan. Dat is niet de bedoeling.
Omgekeerd doe ik dit thuis ook. Ik ben heel direct en V is heel gevoelig, dus om te voorkomen dat ik na 2 keer genegeerd te worden echt knal, zeg ik na de eerste keer waarschuwen dat als hij nu door gaat mijn grens over gaat. Het is geen magisch middel, want hij gaat uiteraard nog wel eens door, maar hij schrikt in ieder geval niet meer zo erg van mijn boosheid op dat moment. Het feit dat er consequenties aan zitten wil daarentegen nog niet zo goed landen
.
Als je twijfelt aan bovenstaande tekst, neem dan contact op met je medisch specialist.
ik geef inderdaad ook aan dat ze mijn grens over gaan, werkt meestal wel goed.quote:
LB, misschien is het dan nog een idee om niet heel vaak te waarschuwen voordat je superboos wordt, maar na de eerste waarschuwing over te gaan op wat het met jou doet dat ze niet luistert.
Even vanuit mijzelf beredeneerd. Als andere mensen ‘boos’ zijn merk ik dat niet, omdat dat in mijn beleving nog altijd zon 10 keer liever is dan mijn normale staat van zijn. Ik reageer dus ook niet op lief boos of dirigerend, ik bepaal immers zelf wel. Ik reageer daarentegen wel op dat ik andere mensen een naar gevoel bezorg door hun grenzen over te gaan. Dat is niet de bedoeling.
Omgekeerd doe ik dit thuis ook. Ik ben heel direct en V is heel gevoelig, dus om te voorkomen dat ik na 2 keer genegeerd te worden echt knal, zeg ik na de eerste keer waarschuwen dat als hij nu door gaat mijn grens over gaat. Het is geen magisch middel, want hij gaat uiteraard nog wel eens door, maar hij schrikt in ieder geval niet meer zo erg van mijn boosheid op dat moment. Het feit dat er consequenties aan zitten wil daarentegen nog niet zo goed landen
Herkenbaar, maar het gaat hier wel beter met het ouder worden. De wereld wordt steeds groter voor ze. Dan is controle daarover fijn. Als ze de wereld beter begrijpen trekt het wel meer bij. Dus vooral ervaren en uitleggen..
Ik ga echt niet 20 keer waarschuwen. Echt max 3 keer en dan wordt ik boos-consequent. Zijn emoties zijn dan heel heftig, maar een uur later heb ik er nog last van en speelt hij weer vrolijk. En het gaat vooruit, dus het lijkt voor ons te werken..
Zijn schooljuf werkt ook zo en dat gaat echt geweldig. Hij gaat ook graag naar school, dat is wel een goed teken. Gelukkig nog bijna 2 jaar bij deze juf. Zwemmen is wel gedoe, ik coach de juf wat strikter te zijn, maar af en toe vergeet ze het wat en hangt hij meer aan de touwen dan dat hij zwemt. 3 weken geleden haar weer aangespoord en nu mag hij opeens met kleren aan zwemmen..
Tips dus vooral duidelijk, consequent en laten ervaren hier.
Een kindercoach kan daarbij helpen natuurlijk. Ook om jezelf wat inzicht te geven in de wisselwerking van jullie 2?
Ik ga echt niet 20 keer waarschuwen. Echt max 3 keer en dan wordt ik boos-consequent. Zijn emoties zijn dan heel heftig, maar een uur later heb ik er nog last van en speelt hij weer vrolijk. En het gaat vooruit, dus het lijkt voor ons te werken..
Zijn schooljuf werkt ook zo en dat gaat echt geweldig. Hij gaat ook graag naar school, dat is wel een goed teken. Gelukkig nog bijna 2 jaar bij deze juf. Zwemmen is wel gedoe, ik coach de juf wat strikter te zijn, maar af en toe vergeet ze het wat en hangt hij meer aan de touwen dan dat hij zwemt. 3 weken geleden haar weer aangespoord en nu mag hij opeens met kleren aan zwemmen..
Tips dus vooral duidelijk, consequent en laten ervaren hier.
Een kindercoach kan daarbij helpen natuurlijk. Ook om jezelf wat inzicht te geven in de wisselwerking van jullie 2?
Ja ik waarschuw vaak wel. Alleen krijg ik dan of een grote mond (als jij boos tegen mij gaat doen ga ik je slaan hoor mama!) of ze negeert me alsnog. Héél soms heeft het het gewenste effect en wordt ze rustiger.quote:
LadyBlack, waarschuw je har dat je boos begint te worden?
De bottom line hier is dat ik verzand ben geraakt in een rol van politieagent en dat ik denk dat dat misschien niet de beste aanpak is bij een autonoom kind. Bovendien is het een rol die niet bij mij past, dus ik wil graag weten of het de juiste aanpak is. Want het idee dat ik het voor ons allebei aan het verpesten ben knaagt nogal aan me
LadyBlack. Ik denk dat je niks aan het verpesten bent. Als tip heb ik. Wees ook lief naar jezelf toe en vergeef jezelf ook als je bozer reageert dan je zou willen. 
Wat ik een tijdje hebt gedaan is de 70/30 regel. Aan het eind van de dag ging ik na wat goed ging en wat niet goed ging (volgens mezelf). En het gaf mij inzicht dat eigenlijk het meeste wel goed ging.
Hier staat er een stuk over.
https://sarahockwell-smit(...)parenting-is-enough/
Omdat ik dit een paar maanden gedaan heb merkte ik dat ik het op een moment niet meer nodig had om bij te houden. En heb ik twijfels dan houd ik dit voor mezelf weer bij.
Sterkte. Want alles wat ik van jou lees en hoor vind ik je een topmama die het beste voor haar kindjes over heeft.
Wat ik een tijdje hebt gedaan is de 70/30 regel. Aan het eind van de dag ging ik na wat goed ging en wat niet goed ging (volgens mezelf). En het gaf mij inzicht dat eigenlijk het meeste wel goed ging.
Hier staat er een stuk over.
https://sarahockwell-smit(...)parenting-is-enough/
Omdat ik dit een paar maanden gedaan heb merkte ik dat ik het op een moment niet meer nodig had om bij te houden. En heb ik twijfels dan houd ik dit voor mezelf weer bij.
Sterkte. Want alles wat ik van jou lees en hoor vind ik je een topmama die het beste voor haar kindjes over heeft.
dankje Omen, mooi artikel! Ik denk dat ik vandaag even een 40/60 dagje had
Ik had koppijn en begon al opgefokt aan het hele zwemlesavontuur. Is ook nooit een goed begin natuurlijk. En zo'n dag eindigt dus ook vaak met mij compleet afgepeigerd op de bank, steeds maar peinzend waar nou toch de sleutel ligt tot mijn kind. Ik zoek al 4 jaar voor mijn gevoel.
Zoontje is veel makkelijker te lezen vind ik. Die kan een enorme draak zijn, maar dan meer 'gewoon ondeugend', for the sake of it. E is niet ondeugend, maar wat het wel is.....
Ik heb eens zitten googlen net en heb een paar sites gevonden van kindercoaches hier in de stad. De moeite van het proberen waard lijkt me.
En ik zit nu met open mond te kijken naar een lijstje kenmerken van kinderen die hooggevoelig en strong-willed zijn 
Dat is mijn dochter die daar beschreven wordt.
Sjezus. Ok, nieuw onderzoek te doen dus.
De term komt me wel bekend voor en ik zag een boekcover die ook een belletje deed rinkelen. Iemand hier die "Het hooggevoelige kind met een sterke wil" van Janneke van Olphen al eens ter sprake heeft gebracht?
Dat is mijn dochter die daar beschreven wordt. Sjezus. Ok, nieuw onderzoek te doen dus.
De term komt me wel bekend voor en ik zag een boekcover die ook een belletje deed rinkelen. Iemand hier die "Het hooggevoelige kind met een sterke wil" van Janneke van Olphen al eens ter sprake heeft gebracht?
Volgens mij niet, LB. Ik heb ook even gekeken. Ik herken heel veel van I in de omschrijving van 'strong willed', maar het hooggevoelige herken ik een stuk minder bij haar. Veel kinderen zullen er in meer of mindere mate wel in passen.
Ik lees dat jij vooral zoekende bent in je rol als moeder, en hoe je haar goed kunt begeleiden in deze eigenschappen.Bij evt hulp zoeken zou ik daar dan op focussen.
Wat ik lees bij eigenschappen en wat ik ook sterk herken in I is het verbaal heel sterk zijn, discussies aangaan. Dat is een soort 'kernkwaliteit' waar veel uit te halen valt, als E dat ook duidelijk heeft. Ik kan met I echt goed praten over veel dingen, waaronder wat iets met mij doet. Ook verzin ik vaak verhaaltjes waarin ik dan een boodschap stop over consequenties van bepaald gedrag voor anderen. I is daar heel gevoelig voor. Op het moment zelf kun je soms niet anders dan duidelijk en consequent zijn maar op andere momenten is er wel gelegenheid voor terugkijken en gevoelens bespreken.
Wat me opvalt is dat je 'politieagentje' spelen benoemt, en in negatieve zin. Ik herken dat van de eerste jaren voor de klas. Toen had ik ook vaak het gevoel dat ik een politieagent was en vond ik dat niet fijn. Ik kwam er toen voor mijzelf achter dat daar een weerstand in zat tegen de rol van volwassene en eindverantwoordelijke. Ik wilde graag dat dingen harmonieus gingen met mijn leerlingen en zoveel mogelijk op basis van gelijkheid en redelijkheid. Dat is ook mogelijk en een goed streven. Maar dat kan alleen binnen duidelijke kaders, die veiligheid en structuur bieden. En als docent en als ouder moet jij die geven en die ook consequent uitspreken, benoemen en naleven. Dat is niet politieagentje spelen, maar opvoeder zijn,
. .
Wat ik toen van mijn begeleider moest doen, is in kaart brengen wat die kaders dan precies zijn. Wat zijn de basisprincipes en basisregels? Wat wil je echt niet? Waar wil je dat zij zich aan houdt?
Over die basisregels kun je dan heel helder zijn, en die steeds weer herhalen (want dat moet dus wel, herhalen, herhalen, herhalen). Vervolgens kun je kijken hoe binnen die kaders voor haar ruimte kan zijn voor autonomie.
Ik merk dat ik dit nu met I in de opvoeding ook wel doe, maar ik moet mezelf daar ook wel aan herinneren. Ook in mijn werk trouwens, al gaat veel voor de klas nu vanzelf.
[ Bericht 2% gewijzigd door Franny_G op 03-11-2018 13:30:33 ]
Ik lees dat jij vooral zoekende bent in je rol als moeder, en hoe je haar goed kunt begeleiden in deze eigenschappen.Bij evt hulp zoeken zou ik daar dan op focussen.
Wat ik lees bij eigenschappen en wat ik ook sterk herken in I is het verbaal heel sterk zijn, discussies aangaan. Dat is een soort 'kernkwaliteit' waar veel uit te halen valt, als E dat ook duidelijk heeft. Ik kan met I echt goed praten over veel dingen, waaronder wat iets met mij doet. Ook verzin ik vaak verhaaltjes waarin ik dan een boodschap stop over consequenties van bepaald gedrag voor anderen. I is daar heel gevoelig voor. Op het moment zelf kun je soms niet anders dan duidelijk en consequent zijn maar op andere momenten is er wel gelegenheid voor terugkijken en gevoelens bespreken.
Wat me opvalt is dat je 'politieagentje' spelen benoemt, en in negatieve zin. Ik herken dat van de eerste jaren voor de klas. Toen had ik ook vaak het gevoel dat ik een politieagent was en vond ik dat niet fijn. Ik kwam er toen voor mijzelf achter dat daar een weerstand in zat tegen de rol van volwassene en eindverantwoordelijke. Ik wilde graag dat dingen harmonieus gingen met mijn leerlingen en zoveel mogelijk op basis van gelijkheid en redelijkheid. Dat is ook mogelijk en een goed streven. Maar dat kan alleen binnen duidelijke kaders, die veiligheid en structuur bieden. En als docent en als ouder moet jij die geven en die ook consequent uitspreken, benoemen en naleven. Dat is niet politieagentje spelen, maar opvoeder zijn,
. .Wat ik toen van mijn begeleider moest doen, is in kaart brengen wat die kaders dan precies zijn. Wat zijn de basisprincipes en basisregels? Wat wil je echt niet? Waar wil je dat zij zich aan houdt?
Over die basisregels kun je dan heel helder zijn, en die steeds weer herhalen (want dat moet dus wel, herhalen, herhalen, herhalen). Vervolgens kun je kijken hoe binnen die kaders voor haar ruimte kan zijn voor autonomie.
Ik merk dat ik dit nu met I in de opvoeding ook wel doe, maar ik moet mezelf daar ook wel aan herinneren. Ook in mijn werk trouwens, al gaat veel voor de klas nu vanzelf.
[ Bericht 2% gewijzigd door Franny_G op 03-11-2018 13:30:33 ]
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Ik vind dat ook heel lastig, dat ik zo graag harmonie wil, geen wrijving of frictie of boosheid of verdriet. Dat zit me op twee manieren dwars: ik vind het soms moeilijk om grenzen te stellen als ik weet dat m'n kleuter dan zal ontploffen (we hadden net de eerste “ER MAG HIER OOK NIKS IN DIT HUIS!!! 
" ) én ik wil mijn hang naar harmonie niet te veel op haar over brengen. Ik wil (of hoop) dat ze later niet zo'n push-over wordt als ik, maar iemand die voor haar mening durft te staan, zelf als de sfeer daar even wat minder van wordt. In die zin zie ik haar sterke wil als een mooie eigenschap, die alleen nu even lastig is voor ons als ouders
Ik heb overigens het boek gelezen dat een paar posts geleden genoemd werd, en herkende onze kleuter daar heel erg in. Er stonden wel wat handvatten in waar ik iets mee kon.
" ) én ik wil mijn hang naar harmonie niet te veel op haar over brengen. Ik wil (of hoop) dat ze later niet zo'n push-over wordt als ik, maar iemand die voor haar mening durft te staan, zelf als de sfeer daar even wat minder van wordt. In die zin zie ik haar sterke wil als een mooie eigenschap, die alleen nu even lastig is voor ons als ouders Ik heb overigens het boek gelezen dat een paar posts geleden genoemd werd, en herkende onze kleuter daar heel erg in. Er stonden wel wat handvatten in waar ik iets mee kon.
Interessante insteek over dat politieagentje spelen Franny Maar zoals ik al schreef past de rol mij niet echt en gaat het nu vooral nu op een manier die me echt niet aanstaat...
Het is overigens vandaag en gisteren prima gezellig hoor. Dus dat is er ook. Maar ik zoek inderdaad handvatten om op de momenten dat t minder gaat toch tenminste het juiste te doen.
En het was bijna een verademing om zo'n lijst te lezen die met bijna alle punten exact mijn kind omschreef. Vooral het strongwilled, maar ook enkele punten uit het hooggevoelige. En die combinatie maakt het flink lastig.
Maar zoals ik al schreef past de rol mij niet echt en gaat het nu vooral nu op een manier die me echt niet aanstaat...Het is overigens vandaag en gisteren prima gezellig hoor. Dus dat is er ook. Maar ik zoek inderdaad handvatten om op de momenten dat t minder gaat toch tenminste het juiste te doen.
En het was bijna een verademing om zo'n lijst te lezen die met bijna alle punten exact mijn kind omschreef. Vooral het strongwilled, maar ook enkele punten uit het hooggevoelige. En die combinatie maakt het flink lastig.
Die combinatie herken ik erg bij R ook.
Hier is ze alleen niet dominant in de omgang met andere kinderen.
Hier is ze alleen niet dominant in de omgang met andere kinderen.
Ik herken er ook veel in, van Melba en van mezelf, maar ik geloof pertinent niet in horoscopen dus daar kan ik niet in mee verder...quote:
Oh, ja het zijn echt rammetjes he
Gedeeltes uit je verhaal herken ik wel. Alleen stuit je bij E echt op een muur van onbegrip/onwil als je probeert uit te leggen dat iets niet leuk is, en vraagt hoe zij dat kan vinden. Ze wordt wel echt intens verdrietig/bang als ze weet dat ze fout zit (bijv als ze je echt pijn heeft gedaan) en dat is heel naar om te zien. Hoe boos ik ook op haar (aan het worden) was, dan is het toch altijd weer tijd om even te knuffelen en de stukjes gebroken E weer aan elkaar te lijmen.
Ik denk eerlijk gezegd dat het er ook gewoon een beetje bij hoort bij een beetje slimme kinderen met een sterke wil. Melba is ook vaak niet voor rede vatbaar, en ook snel van slag/verdrietig, en ik denk nou niet direct dat we hem te weinig ruimte hebben gegeven. Eerder te weinig grenzen soms.
T zijn nog maar kleutertjes he, die leven nog zo in hun eigen magische wereld. Met vallen en opstaan gaat het hier.
Kwak
Die magische wereld is er zeker ja 
Ik herken mezelf helemaal niet zo in E. En ik ken ook niet dit soort verhalen van mijn vriend. Dus dat met die roos van leary / allergieën, daar zit wel wat in denk ik.
Ik hoop daar een betere balans in te vinden.
Ik herken mezelf helemaal niet zo in E. En ik ken ook niet dit soort verhalen van mijn vriend. Dus dat met die roos van leary / allergieën, daar zit wel wat in denk ik.
Ik hoop daar een betere balans in te vinden.
LadyBlack, herkenbaar. Veel van R herken ik ook niet in mezelf. Zij is veel temparamentvoller dan ik ben.
Net als zij mij is ze wel vrij gevoelig. Maar de mix met haar temparament maken sommige situaties heel anders dan ik ooit zou reageren. (Of reageerde toen ik kind was).
Net als zij mij is ze wel vrij gevoelig. Maar de mix met haar temparament maken sommige situaties heel anders dan ik ooit zou reageren. (Of reageerde toen ik kind was).
Ik vind de overeenkomsten tussen ouders en kinderen zo mooi om te lezen.
B heeft uiteraard 0 genen van mij. Hij lijkt qua gedrag in een aantal dingen sprekend op mijn vrouw. Kat uit de boom kijken, relaxt, niet snel van slag, makkelijk en kan heel goed helemaal niets doen. Maar hij legt makkelijk contact, ouwehoert met iedereen en dat is het tegenovergesteld van mijn vrouw. En dat vind ik dan ook weer erg grappig.
Vandaag was mijn vrouw meegegaan naar school voor het schoolontbijt, B was zo trots. De afgelopen maanden konden wij steeds niet helpen met activiteiten. Nu werk ik vanuit huis, Juul slaapt toch van 08:30 tot 11:00 en kon mijn vrouw daardoor helpen. We gaan het vaker proberen zo in te regelen. Zij vindt het leuk (al kon ze haar juffen genen maar net onderdrukken) en hij was zo blij.
Morgen haal ik B uit school op en rijd meteen door naar een vriendin van mij. We gaan namelijk morgenochtend beginnen met zijn halfhoogslaper in elkaar zetten. Dan kan mijn vrouw het 's middags afmaken. Ik ben zo benieuwd naar dat koppie, hij weet van niets. Hij wil zo graag een groot bed en we hebben ooit gezegd dat hij dan ook 's nachts zindelijk moet zijn. Dat gaat af en aan maar vaker goed dan fout inmiddels. Het is voor hem een ding geworden en we hopen hiermee juist het positieve te benadrukken. Wie weet gaat er ineens een knop om ofzo.
B heeft uiteraard 0 genen van mij. Hij lijkt qua gedrag in een aantal dingen sprekend op mijn vrouw. Kat uit de boom kijken, relaxt, niet snel van slag, makkelijk en kan heel goed helemaal niets doen. Maar hij legt makkelijk contact, ouwehoert met iedereen en dat is het tegenovergesteld van mijn vrouw. En dat vind ik dan ook weer erg grappig.
Vandaag was mijn vrouw meegegaan naar school voor het schoolontbijt, B was zo trots. De afgelopen maanden konden wij steeds niet helpen met activiteiten. Nu werk ik vanuit huis, Juul slaapt toch van 08:30 tot 11:00 en kon mijn vrouw daardoor helpen. We gaan het vaker proberen zo in te regelen. Zij vindt het leuk (al kon ze haar juffen genen maar net onderdrukken) en hij was zo blij.
Morgen haal ik B uit school op en rijd meteen door naar een vriendin van mij. We gaan namelijk morgenochtend beginnen met zijn halfhoogslaper in elkaar zetten. Dan kan mijn vrouw het 's middags afmaken. Ik ben zo benieuwd naar dat koppie, hij weet van niets. Hij wil zo graag een groot bed en we hebben ooit gezegd dat hij dan ook 's nachts zindelijk moet zijn. Dat gaat af en aan maar vaker goed dan fout inmiddels. Het is voor hem een ding geworden en we hopen hiermee juist het positieve te benadrukken. Wie weet gaat er ineens een knop om ofzo.
A. heeft vanmiddag zijn 4e zwemles gehad maar hij heeft wat moeite om gewoon eens goed naar de badmeester te luisteren.
Al de paar keer dat ik erbij was moest hij even met de meester aan de kant zitten of iets dergelijks en wordt hij toegesproken erop.
Wel terecht overigens.
Ik merk dat ik zoiets best lastig vindt dat hij niet luistert en op die manier de les niet goed volgt.
Het is een impulsieve jongen die soms eerder zijn eigen ding wilt doen dan doen wat iemand van hem vraagt.
Zou het wennen zijn en hoe kan ik hem hiermee helpen?
Al de paar keer dat ik erbij was moest hij even met de meester aan de kant zitten of iets dergelijks en wordt hij toegesproken erop.
Wel terecht overigens.
Ik merk dat ik zoiets best lastig vindt dat hij niet luistert en op die manier de les niet goed volgt.
Het is een impulsieve jongen die soms eerder zijn eigen ding wilt doen dan doen wat iemand van hem vraagt.
Zou het wennen zijn en hoe kan ik hem hiermee helpen?
