Het kleutertopic deel 13

Hier hebben we ook een soort van onrustige periode achter de rug. Een waarin hij ervan overtuigd was dat hij een ninja is en het daarom geoorloofd vond om elke vraag schreeuwend te beantwoorden, over alles heen te klimmen/rennen, heel hard moest huilen als het niet ging zoals hij had bedacht, en ons zonder reden een stomp te verkopen. De he-le dag. Inmiddels is het wel weer gezellig en prima, maar in zulke periodes vind ik het helemaal niet erg om keihard te gaan werken: kan ik daar even bijkomen.

Hier een kleuter met moodswings, het ene moment krijg ik een medaille van liefde omdat ik toch wel echt voor altijd en eeuwig de alllllllerallerallerliefste mama ter wereld ben. En het volgende moment (als ze geen snoepje mag of zo) dan gaat ze verhuizen en wil ze nooit meer bij mij wonen en gaat ze me nooit meer vergeven.

Maar over het algemeen zijn dat wel de uitersten en is het zo'n heerlijk kind! Mijn buik/het babytje krijgt ook al telkens kusjes, als ik weer eens misselijk ben en niet zoveel met d'r kan doen.

Ze kan uuuuren tekenen en knutselen en in bomen klimmen. Ze gaat naar de heksenschool en kan al hartstikke goed toveren. Op de heksenschool zijn telkens feesten en we moeten ons dan intekenen. En ze kan al een heleboel cijfers schrijven en ook een heleboel letters, maar ze weet niet altijd welke letter het is. Ze schrijft ook hele kleine ieniemienie elvenbriefjes voor iedereen.

Tof gewoon dus.

Oeh tof, die van mij zou ook wel naar de heksenschool willen denk ik!

Ik vond het wel interessant om te zien dat er als kleuter ook nog 'fases' zijn. Ik vind d'r al zo groot, dus had gedacht nu een beetje een emotionele rustige tijd in te gaan ofzo. Maar er zijn nog steeds periodes waarin er bijvoorbeeld heel veel drama is, dat ze heel erg aan mij hangt of ineens vanuit het niets heel boos wordt. Meestal merk ik dan als we weer in rustig vaarwater zitten dat er ineens weer een nieuwe ontwikkeling doorgemaakt is.

Ik bracht net een zombie bruid naar school. Op de valreep bleek gisteren dat ze toch wel verkleed naar school mocht, maar ze wilde niet weer haar enige heksenjurk aan.
Ik heb er nog iets van kunnen maken met mijn 10jaar oude smokey eyes make up Kleuter was iig blij

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Jouw kleuter.
Wat een heerlijke fantasie.

Hier schrijft ze een paar letters. Maar vaak gaat ze over op magische letters (klein gepriegel die alleen zij kan lezen, want iedereen schrijft op zijn eigen manier mama)
Tekenen en knutselen en poppenhuis zijn favoriet bij haar als we binnen spelen.

Wat ziet ze er mooi uit Sylver.

Mijn kleuter ging in Halloween kleding en met haar heksenmuts op naar school. Een paar kinderen uit groep 3 gingen lachen. En zij lachte mee. Ze was zo trots op haar muts.
Maar echt. Haar vertrouwen in zichzelf en in de wereld. Ik voel mezelf al snel uitgelachen in zo’n situatie. Zij beleeft de wereld zoveel opener.

Oh wat goed, Omen!
Dat moet ze echt vasthouden

Ja, mooi Omen, dat ze zo zichzelf kan zijn en mag zijn (van zichzelf!)
Koesteren inderdaad Maar volgens mij ben jij ook echt zo'n leuke mama!

Ik vind het toch wel fijn om herkenbaarheid te lezen met het gedrag van B. Gisteren ging het wonderwel goed. Ik was later thuis van mijn werk dus mijn vrouw had Juul en B tegelijk. Juul in een wipstoel in de badkamer terwijl B onder de douche stond. Daarna ging B met een Duckie in bed liggen en gaf zij Juul de fles. Juul op bed, verhaaltje aan B en slapen maar.

Ik heb sowieso het idee dat die buien opsteken als we allebei thuis zijn. Als ik alleen ben met B of met Juul en B is hij ook meegaander.

Sylver

quote:

Op woensdag 31 oktober 2018 13:27 schreef exode het volgende:
Ik heb sowieso het idee dat die buien opsteken als we allebei thuis zijn. Als ik alleen ben met B of met Juul en B is hij ook meegaander.

Dit is bij ons ook het geval. Negen van de 10 keer vliegt de vlam in de pan zodra ik thuiskom (manlief is altijd eerder thuis dan ik). Heel irritant, want ik maak de kinderen daardoor vaak alleen maar in vervelende modus mee doordeweeks.

quote:

Op woensdag 31 oktober 2018 13:27 schreef exode het volgende:
Ik vind het toch wel fijn om herkenbaarheid te lezen met het gedrag van B. Gisteren ging het wonderwel goed. Ik was later thuis van mijn werk dus mijn vrouw had Juul en B tegelijk. Juul in een wipstoel in de badkamer terwijl B onder de douche stond. Daarna ging B met een Duckie in bed liggen en gaf zij Juul de fles. Juul op bed, verhaaltje aan B en slapen maar.

Ik heb sowieso het idee dat die buien opsteken als we allebei thuis zijn. Als ik alleen ben met B of met Juul en B is hij ook meegaander.

Sylver

Is het misschien een idee om voor de dagelijkse bezigheden 1 van jullie 2 met B op zijn bed of jullie bed even met hem alleen de dag door te nemen?

Dat hij even de belangrijkste persoon op aarde is voordat de aarde weer begint met draaien.

Over die fietsen: onze kleuter fietst nog op een 12” :’) We zijn ook best wel toe aan iets nieuws... binnenkort toch maar eens werk van maken.

quote:

Op woensdag 31 oktober 2018 19:44 schreef AwayTL het volgende:

[..]

Is het misschien een idee om voor de dagelijkse bezigheden 1 van jullie 2 met B op zijn bed of jullie bed even met hem alleen de dag door te nemen?

Dat hij even de belangrijkste persoon op aarde is voordat de aarde weer begint met draaien.

Zeker goed idee, maar dat doen we al. Na het eten is mijn vrouw er 100% voor B. Ik ontferm me dan over Juul. Zij gaan stoeien of nog even spelen. Douchen of bad, pj aan, tanden poetsen en vervolgens gaan ze in ons bed met zijn 2tjes een boek lezen.
Ze is dan volledig en alleen met hem bezig en dan gaat het dus mis.

En voor het eten dan? Want het klinkt nu alsof er een hoop moet voordat hij bij het boekje aan beland. Eten, douchen, pj aan, pyjama.

V wordt altijd super opstandig van moeten moeten en moeten voordat hij zn ei kwijt kan.

Misschien is het voor jullie niet de oplossing hoor, maar V een hele hele dikke knuffel geven en naar zn dag vragen zonder dat ik of hij wat moet scheelt een slok op een borrel.

quote:

Op woensdag 31 oktober 2018 20:43 schreef AwayTL het volgende:
En voor het eten dan? Want het klinkt nu alsof er een hoop moet voordat hij bij het boekje aan beland. Eten, douchen, pj aan, pyjama.

V wordt altijd super opstandig van moeten moeten en moeten voordat hij zn ei kwijt kan.

Misschien is het voor jullie niet de oplossing hoor, maar V een hele hele dikke knuffel geven en naar zn dag vragen zonder dat ik of hij wat moet scheelt een slok op een borrel.

Voor het eten ben ik nog aan het werk dus dat wordt lastig. Het klinkt als snel snel snel, maar wij eten om 17:30 al. Dat hele rijtje vindt plaats tussen 18:00 en 19:00. Dus rustig aan tijdens het eten kletsen we trouwens lekker, over de dag, we maken grapjes, dan is hij enorm vrolijk.

Het rare is dat hij die buien dus niet heeft als hij ook na het eten de aandacht met Juul moet delen.

Ik vind het lastig en mijn vrouw al helemaal. Die krijgt het over zich heen. Wisselen van positie werkt trouwens helemaal averechts.

Alle tips zijn welkom hoor, wie weet is ook dit gewoon weer een fase.

Gaat hij niet gewoon een beetje vroeg naar bed? Is hij al moe?

Misschien heb ik gewoon een rare, maar die is voor acht uur echt zn bed niet in te rammen. We gaan wel half acht naar boven maar ook elke keer gedoe en bal... hoe eerder we gaan hoe meer gedoe.

Opgeluchte kwak hier trouwens, hij vond het de hele week heel leuk op de bso, en bad honderduit gekletst in de taxi

fijn dat t goed gaat in de taxi en bso kwak!
Verder, hier gaat t ook vaker mis als we er allebei zijn. Als ik of man alleen is gaat t prima (denk altijd dat ze ons wat ontzien dan en losgaan op t moment dat ze volledig vertrouwen hebben in een goede afloop ofzo)..
Hier ook wel lastig met naar bed gaan.. W (6)moet écht om 19.30 in bed liggen en dan moeten we haar s ochtens wakker maken.. L(4) is eigenlijk nog niet moe en staat daardoor ook een halfuur voor opsta-tijd naast zijn bed(of eerder). Maar tegelijk naar bed brengen is welzo gezellig, samen lezen en liedje zingen..

Dank je wel voor het meedenken Kwak!
Sinds B op school zit, slaapt ie van 19:00 tot 07:00, wij moeten hem om 07:00 uit bed lichten. In het weekend slaapt mijnheer van 19:00 tot een uur of 08:00 a 08:30.
Moe is een understatement Als het enigzins lukt, proberen we hem zelfs al om 18:45 op bed te hebben. Hij slaapt altijd meteen.
Die moeheid is ongetwijfeld ook onderdeel van de buien. Gisteren is het gelukkig weer helemaal goed gegaan.

Zijn leven staat natuurlijk ook op zijn kop. Hij heeft sinds de zomervakantie al tig leerkrachten gehad. De dynamiek in de klas is daardoor maar ook doordat de helft naar groep 3 is gegaan helemaal anders. Ik heb wel het idee dat hij echt zijn weg opnieuw aan het zoeken is op school.
Dat er een klein zusje is waardoor aandacht verdeeld wordt, is ook nog eens lastig.

We hebben de afgelopen weken wel een aantal dingen gewijzigd in het patroon. Voorheen ging 1 van ons 2en na het eten de tafel afruimen, keuken opruimen, vaatwasser inruimen etc. Dat doen we niet meer. De 1 gaat met Juul aan de gang, de ander met B. Eerst beneden spelen, spelletje doen, kletsen, stoeien, net waar B zelf zin in heeft. We zijn dan met zijn 4en, maar B krijgt dan echt de aandacht.
Eenmaal boven is het of douchen of bad, pj gaat aan, hij poetst zijn tanden. Onder het douchen kletst ie ook honderuit. Ik ben dan de fles aan het geven op Juul haar kamer, B komt altijd kusjes brengen, knuffelen etc. Maar daarna gaat het mis. Echt alsof er een knop omgaat. Ineens is hij boos en gefrustreerd.
Sinds deze week, gaat mijn vrouw na het boekje in ons grote bed ook nog even bij hem zitten op bed. De dag is dan allang doorgenomen, maar dan kletst hij of hij vraagt dingen. Wie weet gaat het daardoor al een paar avonden goed, of misschien is het toeval.

Zo, dat zijn goede nachten, exode. Klinkt voor mij alsof moeheid vooral een rol speelt + natuurlijk alle uitdagingen die hij in z'n leventje heeft en die hem extra moe maken, denk ik.

Rust en aandacht en vooral snel doorpakken als hij zo moe is dat hij over z'n toeren raakt. Ik merk dat mijn vriend op zulke momenten nog wel eens heel principieel kan doen tegen I. "Nee, ik ga je pas helpen als je niet meer tegen me schreeuwt" of haar tot rede probeert te krijgen. Maar als ze zo moe zijn dat ze over de rooie gaan, zit er eigenlijk maar 1 ding op: niet op ingaan en zo snel mogelijk in bed krijgen. Alle andere dingen vergroot het drama.

I zit momenteel zo goed in haar vel en heeft het naar haar zin op school, BSO, vriendjes. Ik vrees een beetje de overgang straks, na de verhuizing.

quote:

Op donderdag 1 november 2018 11:07 schreef Franny_G het volgende:

Rust en aandacht en vooral snel doorpakken als hij zo moe is dat hij over z'n toeren raakt. Ik merk dat mijn vriend op zulke momenten nog wel eens heel principieel kan doen tegen I. "Nee, ik ga je pas helpen als je niet meer tegen me schreeuwt" of haar tot rede probeert te krijgen. Maar als ze zo moe zijn dat ze over de rooie gaan, zit er eigenlijk maar 1 ding op: niet op ingaan en zo snel mogelijk in bed krijgen. Alle andere dingen vergroot het drama.

Dit is zo herkenbaar.
Er zijn momenten dat ik zelf de rust kan bewaren. En die situaties werken zoveel relaxter. Haar boosheid is er dan, maar ik ben er dan voor haar en ga niet mee in die emoties.

Er zijn ook momenten dat ik dus wel mee gaat met die emoties
En dat maakt de sfeer er niet beter op, omdat ze op die momenten nodig heeft dat ik mijn rust kan bewaren.

Pffffff.......

Ik zit ernstig mn zen te herpakken met een grote kop koffie, na een middag politieagent spelen.
E heeft zwemles met 2 zoontjes van vriendinnen van mij. Ze zijn altijd helemaal hyper met zn drieën dus we dachten vandaag dat het leuk en handig zou zijn om eerst even samen te lunchen uit school.

Gevolg: de hele middag hyper kinderen

En ik weet soms echt niet wat ik met E aan moet. Ze negeert steevast vragen, luistert niet als ik haar wat vraag, ik zag haar in de zwemles gewoon ijskoud zo'n rubber slang weggooien en door t bad huppelen ondanks waarschuwing van de badjuf, de laatste les voor de vakantie was ze door de badjuf al op het matje geroepen wegens niet luisteren.....

We krijgen al haar hele leven te horen dat ze zo vreselijk goed weet wat ze wil. En eerst leek me dat best een handige eigenschap, maar inmiddels zorgt het dus ook voor problemen. Ze wil kost wat kost voorop lopen, de leider zijn, de regels bepalen, etc etc. Daar maak je je natuurlijk niet bepaald geliefd mee.

Ik vraag me af of een kindercoach hier iets mee kan. Iemand een soortgelijk verhaal en tips?

Rammetje...

Zou het kunnen dag ze zich (eerder) niet gehoord voelt/voelde en nu dus al bij voorbaat is gestopt met luisteren? Juist ook in geval van (gevoelde) autoriteit?

Ik herken veel eigenschappen van onze dochter er in, maar zij is altijd heel goed voor rede vatbaar. We benaderen haar wel anders dan vele andere ouders denk ik. Sommige andere volwassenen hebben wel eens even nodig om haar te leren kennen.

En we hebben van haar een geboortehoroscoop laten maken waar heel veel handvatten in staan over hoe het voor haar prettig is om met haar om te gaan. Dat helpt bij ons veel om in te zien dat onze luchtige omgang met zaken voor haar bijv helemaal niet fijn is, dat zij juist concrete dingen nodig heeft. En dat zij graag knopen doorhakt en doorgehakt wil zien waar het bij ons juist in het luchtledige mag blijven hangen of tot in den treure kan blijven kabbelen.

Over omgang met anderen is het hier veel voorleven en ook veel uitleggen, ook hoe het andersom zou zijn, als iemand iets bij haar zou doen, wat ze er dan van zou vinden. En met een broertje erbij helpt dat ook wel. Hij laat nu ook echt merken wat ie vindt of z’n eigen mening/ideeen. Wij als ouders zijn erg flexibel en ‘luchtig’ dus wat weerstand is dan ook wel eens op z’n plek.

Ik merk dat ze veel naar andere dominante kindjes toetrekt, en dat botst dan ook wel eens. Dan is het meteen ook weer heel theatraal natuurlijk, het gaat altijd over ‘voor altijd’ en ‘nooooit meer’. We zorgen op dit moment wel zelf ook voor een diversiteit aan andere mensen om haar heen, nu hebben we daar nog veel invloed op. En ik merk wel dat dat ook weer veel medebrengt aan inzichten voor haarzelf. Ze is invoelend en empathisch en kan goed uitleggen wat ze zelf voelt en hoe dat komt en zo. Of dat ze even wil uitrusten.

Oh, ja het zijn echt rammetjes he

Gedeeltes uit je verhaal herken ik wel. Alleen stuit je bij E echt op een muur van onbegrip/onwil als je probeert uit te leggen dat iets niet leuk is, en vraagt hoe zij dat kan vinden. Ze wordt wel echt intens verdrietig/bang als ze weet dat ze fout zit (bijv als ze je echt pijn heeft gedaan) en dat is heel naar om te zien. Hoe boos ik ook op haar (aan het worden) was, dan is het toch altijd weer tijd om even te knuffelen en de stukjes gebroken E weer aan elkaar te lijmen.

Naar andere dominante kindjes toetrekken en dan keihard botsen is ook herkenbaar