Adopteer hier een onbekende Tour-renner 2018

quote:

Op woensdag 27 juni 2018 11:26 schreef Mani89 het volgende:

[..]

En toch gaat het niet door. Ik ga er persoonlijk voor liggen.

Waarom? Egan is toch niet meer dan een wagon in de trein, zoals je een hele winter volgehouden hebt?

quote:

Op woensdag 27 juni 2018 11:54 schreef Koffieplanter het volgende:

[..]

Waarom? Egan is toch niet meer dan een wagon in de trein, zoals je een hele winter volgehouden hebt?

Weinig echt onbekende pareltjes. Juist leuker om zo'n renner te kiezen ipv de namen die nu al genoemd zijn.

quote:

Op woensdag 27 juni 2018 12:03 schreef Madhouse11 het volgende:
Weinig echt onbekende pareltjes. Juist leuker om zo'n renner te kiezen ipv de namen die nu al genoemd zijn.

Voel je vrij. Fabien Grellier is nog niet gekozen.

quote:

Op woensdag 27 juni 2018 12:03 schreef Madhouse11 het volgende:
Weinig echt onbekende pareltjes. Juist leuker om zo'n renner te kiezen ipv de namen die nu al genoemd zijn.

Niet helemaal mee eens. Ik ging ooit voor Vladimir Isaichev, die reed toen 2 weken volledig anoniem steeds naar plek 123 ofzo en vervolgens stapte hij af.

Een te bekende renner is niet leuk maar als degene die je kiest amper kan fietsen kun je net zo goed niet meedoen.

Mag Jesper Hansen nog?

quote:

Op woensdag 27 juni 2018 13:15 schreef Sabata het volgende:
Mag Jesper Hansen nog?

Die mag wel, maar is nog niet zeker dat hij start.

weet ik, staat in de voorselectie, dus nu afwachten. Anders plan B

Mag ik Remco Evenepoel alvast adopteren voor over 2-3 jaar

Mijn adoptierenner van dit jaar is niemand minder dan Patrick Bevin, informeel ook wel Paddy Bevin, de veelzijdige tijdrijder en (heuvel)sprinter van BMC. Hij werd geboren op 15 februari 1991 in Taupo, een stadje midden in het vulkanisch gebied van het noordelijke eiland van Nieuw-Zeeland. Naast natuurlijke schoonheid in de vorm van watervallen, geisers en hete bronnen is Taupo ook een welbekende sport-hotspot in Nieuw-Zeeland, waarbij het vooral gaat om fietsen en hardlopen (inclusief de triatlon), en in het verleden ook auto- en motorsport. Geen wonder dus dat er een goede wielrenner als Bevin vandaan komt! Het klimaat is er trouwens wel vergelijkbaar met dat van Nederland, met het verschil dat het er nu winter is en in januari/februari zomer.

Genoeg over Taupo, verder met Bevin. Over zijn jeugd is niet buitengewoon veel bekend, maar vanaf zijn 18e verjaardag komt hij voor het eerst op de radar van de wielerwereld, wanneer hij vanuit het niets het Oceanisch continentaal kampioenschap wielrennen op de weg voor junioren wint. Zijn toenmalige concurrenten zijn niet echt veelzeggend, maar als je eerste wedstrijd een overwinning oplevert is dat per definitie erg netjes natuurlijk. In het najaar van 2009 wint hij ook nog twee ritten in een 2.2-koers, de Powernet Tour of Southland, en vervolgens verhuist hij naar Amerika waar hij wordt opgemerkt door het continentale team Bissell Pro Cycling. Zijn eerste kennismaking met het (semi-)profbestaan.



In zijn vier jaar bij Bissell rijdt Bevin behoorlijk mee op continentaal niveau, en hij pakt hier en daar wat mooie overwinningen. Zijn beste jaar bij Bissell is het derde jaar (2012), waar hij de Thompson Bucks County Classic wint (1.2), voor onder meer de welbekende Rob Britton en Rory Sutherland. Toch niet de minste namen die hij op een hoop rijdt. Ook pakt hij maar liefst drie ritten in de Redlands Bicycle Classic, een koers die zo hoog aangeschreven staat dat hij niet eens op PCS te vinden is. Hierboven zie je de armen in de lucht gaan bij overwinning nummer drie. Helaas is het in 2013 allemaal een stukje minder en verdwijnt Bevin een tijdje van de radar, wanneer zijn Amerikaanse avontuur erop zit.

Met zijn avontuur in Amerika achter de rug zoekt Bevin het vanaf 2014 wat dichter bij huis, waarbij hij regelmatig wordt opgeroepen door de nationale ploeg van Nieuw-Zeeland. Op deze wijze gaat hij van start in de Herald Sun Tour, wint hij tussendoor het puntenklassement van de An Post Ras (2.2) in 2014, en bewijst hij in de Ronde van Tasmanië dat hij naast sprinten ook goed kan tijdrijden door met overmacht de individuele tijdrit te winnen. Deze prestaties leveren hem weer een nieuwe kans op een contract op, en in 2015 gaat hij rijden voor de Nieuw-Zeelandse continentale ploeg Avanti.



Zijn verwachtingen voor 2015 zijn hooggespannen, zo vertelt hij tijdens een interview met Cyclingnews. Bevin is ambitieus en wil met deze stap omhoog kijken naar het hoogste niveau. Dit seizoen lukt hem dat verrassend goed. Waar hij ook start, het is een zeldzaamheid dat hij níet in de top-10 eindigt, van de nationale en continentale kampioenschappen via de Herald Sun Tour (1 ritwinst), de ronden van Taiwan en Korea (beide 1 ritwinst) en de eendagskoers REV Classic (winst). Al deze prestaties worden met interesse gadegeslagen door niemand minder dan Jonathan Vaughters, en in augustus 2015 is het dan eindelijk zover: Bevin tekent een tweejarig contract bij een WT-formatie, het toenmalige Cannondale (thans EF Education First-Drapac p/b Cannondale).

Extremely excited to be joining @Ride_Argyle for the 16-17 seasons. But judging by my twitter notifications, you guys already knew that (12:11 AM - 20 Aug 2015)

Bevins transitie naar het hoogste niveau is even wennen. In plaats van koersen winnen is het nu al een hele prestatie om ereplaatsen te behalen. De enige individuele winst die hij behaalt is in het nationaal kampioenschap - na de juniorenwegwedstrijd in 2009 pakt hij in 2016 de titel op de tijdrit bij de senioren. Hij laat wel zien nog steeds op twee paarden te kunnen wedden; zo wordt hij derde in de proloog van Parijs-Nice, maar ook derde in een massasprint in Burgos, waar hij onder meer Danny van Poppel, Meersman en Grosu achter zich houdt. Voor de rest is 2016 een jaar waarin Bevin leert dat koersen op het hoogste niveau niet altijd een lolletje is. Zo breekt hij een vinger in de Vuelta, zijn eerste grote ronde, die hem uiteindelijk ook belet de ronde uit te rijden. Wel geeft hij in een interview met Cyclingtips aan dat de ervaringen hem sterker en wijzer hebben gemaakt. Aan het eind van 2016 flirt Bevin ook nog even met het baanwielrennen, gewoon omdat hij een liefhebber is. Sympathiek.



In 2017 laat Bevin eigenlijk een vergelijkbaar beeld zien, hoewel hij ook duidelijk weer een niveautje hoger is geklommen. Zijn prestaties in Zwitserland spreken het meest tot de verbeelding, waar hij zich lijkt te hebben ontwikkeld tot een sprinter/puncher van wereldklasse. In etappes die gewonnen worden door specialisten als Gilbert, Sagan en Matthews wordt Bevin 2e, 4e en 6e.

Wow. That sprint by @PaddyBevin. He came from WAY far back to challenge for the stage win. Second to Gilbert on the line. (5:41 PM - 11 Jun 2017)

Dit maakt dat hij ineens gezien wordt als een interessante kandidaat voor de sprints in de Tour de France, waar hij een maand later inderdaad zijn debuut mag maken. Helaas eindigt de Tour voor Bevin al snel in mineur, wanneer hij hard onderuit gaat in het kletsnatte Düsseldorf. Hij rijdt de Tour nog wel uit (zonder aansprekende resultaten), maar uit de röntgenfoto's achteraf blijkt dat hij dat misschien beter niet had kunnen doen:



De financiële perikelen bij Cannondale op dat moment nopen Bevin tot het zoeken naar alternatieven, en een alternatief vindt hij bij het dan nog niet noodlijdende BMC (oeps). Hoe dan ook, Jim Ochowicz is onder de indruk van het talent dat Bevin tentoonspreidt, evenals zijn veelzijdigheid, en benadrukt dat hij inzetbaar is op diverse terreinen, zowel voor eigen kans rijdend alsook als knecht. Dit jaar heeft Bevin zich eigenlijk meer geprofileerd als tijdrijder dan als sprinter, met twee tweede plaatsen in tijdritten op WT-niveau: in Baskenland achter Roglic, en in Californië achter ploegmaat Van Garderen. Ook wint BMC de ploegentijdrit in de Tirreno; Bevin eindigt in de etappe erna als 5e in de sprint, wat hem een dag de leiderstrui oplevert.



Patrick Bevin heeft dit jaar opnieuw de selectie weten te halen voor de Tour de France, ditmaal dus voor BMC. Hij zal hierin deels een ondersteunende rol verzorgen voor Richie Porte, die de ambitie heeft om de Tour te winnen. Maar wellicht mag hij ook af en toe voor eigen kans gaan, bijvoorbeeld in de afsluitende individuele tijdrit waar hij prima top-10 zal kunnen rijden, en misschien ook in de wat zwaardere sprints, al zal hij daar concurrentie krijgen van ploeggenoot Greg van Avermaet. Hoe dan ook kijk ik ernaar uit om een van mijn favoriete renners weer in actie te zien in de Tour, ditmaal hopelijk zonder botbreuken

Had a verwacht dat jij voor Bevin zou gaan.

Ik ga voor Rayane Bouhanni.

Ik zal hem even voorstellen, hij is het jongere broertje van Nacer Bouhanni en dat is het eigenlijk wel. Won in 2014 de Tour de l'Abitibi (Canada, junioren).

quote:

Op vrijdag 29 juni 2018 11:45 schreef Mexicanobakker het volgende:
Had a verwacht dat jij voor Bevin zou gaan.

Ja. Vooral omdat Navarro te bekend is.

(en misschien niet rijdt)

quote:

Op woensdag 27 juni 2018 12:03 schreef Madhouse11 het volgende:
Weinig echt onbekende pareltjes. Juist leuker om zo'n renner te kiezen ipv de namen die nu al genoemd zijn.

Jay Robert Thompson

Hier zit wel een mooi cultheld - luchtje aan, ga het proberen.

quote:

Op vrijdag 29 juni 2018 13:58 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]

[..]

Ik voeg ze toe.

Het is wel Thomson, zonder p.

quote:

Op vrijdag 29 juni 2018 09:45 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]


[..]



Nu allemaal even netjes je adoptierenner voorstellen. .

NB - Door blessures, ziektes of andere omstandigheden kunnen alsnog last minute rijders worden vervangen. Daarom een oproep aan alle deelnemers om vrijdag of zaterdagochtend nog eens een laatste maal te checken of je adoptierenner ook echt deelneemt. Kijk hiervoor op de diverse sites.

Bystrom gaat niet. Dan ga ik voor zijn vervanger Oliviero Troia

Tsgabu Grmay, is dat mogelijk?

quote:

Op vrijdag 29 juni 2018 20:20 schreef Murph1990 het volgende:
Tsgabu Grmay, is dat mogelijk?

Dat moet je even met Rellende_Rotscholier overleggen. Maar ik denk het wel.

quote:

Op vrijdag 29 juni 2018 20:20 schreef Murph1990 het volgende:
Tsgabu Grmay, is dat mogelijk?

Mijn zegen heb je

Ik maak mijn selectie volgende week bekend.

Mag Pierre Latour?

Ehh, ik wil niet vervelend doen maar die lijkt me wel te bekend. Dit seizoen ook nog podium gereden in een WT rittenkoers en 2 keer top 10 in anderen.

Als Latour niet mag dan Daniel Felipe Martinez

Als dat enigzins mogelijk is en door de topicbazen en de jury wordt goedgekeurd zou ik graag Nicolas Edet adopteren.

Ik kijk alleen maar naar de Tour.

En anders Kévin Ledanois.

[ Bericht 13% gewijzigd door kaasplankje op 02-07-2018 17:40:21 ]

Hofstetter

Is Skujins nog vrij? Zo ja, dan nu niet meer.

quote:

Op maandag 2 juli 2018 16:39 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]

Was die niet gereserveerd voor koffieplanter? .

Die kijkt toch niet

quote:

Op maandag 2 juli 2018 16:28 schreef Ericr het volgende:
Als Latour niet mag dan Daniel Felipe Martinez

Latour lijkt me inmiddels te bekend inderdaad. Daniel Martínez mag nog wel.

quote:

Op vrijdag 29 juni 2018 11:58 schreef Dagoduck het volgende:
Ik ga voor Rayane Bouhanni.

Start helaas niet...

Ik kies maar weer eens voor Laurent Pichon!

quote:

Op maandag 2 juli 2018 23:13 schreef Kopiko het volgende:

[..]

Start helaas niet...

MERDE!

Ik heb werkelijk geen idee wie er verder nog onbekend is, kan ik Bouhanni wisselen voor Van Keirsbulck?

Met Elie Gesbert had ik vorig jaar een erg fijne onbekende adoptierenner. Direct in de eerste seconde van de proloog al in beeld met een eigen camera bij zich, een eigen item in De Avondetappe. Later zette hij nog zo'n beetje het hotel van zijn ploeg in de fik en zat nog mee in een ontsnapping. Maarten Ducrot omschreef hem als 'Het brutaaltje uit Brest'.

Ik vind hem derhalve nu niet meer onbekend genoeg om nog een keer te kiezen. Maar ik blijf hem zeker volgen.

Zou ik voor deze keer Anthony Turgis mogen claimen? Hij was wel de nummer twee van het Franse kampioenschap, maar nog onbekend genoeg hoop ik.

Jesper Hansen

Mijn adoptierenner kende ik van een filmpje dat opdook in 2015 in de Ronde van Romandië. In de tweede etappe van Apples naar St Imier kreeg hij pech, en bij het opstappen werd die pech nog erger.


Ondanks de domme actie van die dokter kon Hansen zijn weg vervolgen en als 137e aankomen. De Ronde van Romandie reed hij uit als 54e algemeen. Ik ben de beste man daarna eens gaan volgen.

Hansen is geboren in oktober 1990 in Kopenhagen. Na enkele jaren in eigen land te hebben gekoerst voor kleine teams als Energi Fyn en Team Cult Energy komt hij terecht bij Tinkoff Saxo in 2013 als trainee, zijn debuut in het profpeleton maakte hij in de Classique Sud Ardeche, die hij helaas niet uitreed. Hij reed goed in Normandië en ook in wedstrijden in Noorwegen. Hansen onderstreepte Noorwegen als zijn favoriete jachtterrein door in 2014 6e te worden in het klassement van de Ronde van Noorwegen en ook het jeugdklassement te winnen



In 2015 kwam Hansen terug in Noorwegen, een maand na die merkwaardige gebeurtenis in Romandië en deed nog beter: hij won de etappe van Skien naar Rujkan, kwam in de leiderstrui en stond die niet meer af tot de finish in Hónefoss, in 2016, zijn laatste jaar voor Tinkoff reed hij goed mee in de Ronde van Kroatië, waar hij 4e werd in de bergetappe naar Uçka en de dag erop won Tinkoff de ploegentijdrit, zodat hij 2e eindigde in het algemeen klassement.



Nadat Tinkoff werd ontbonden kwam Hansen in Astana terecht, waar hij vanwege zijn klimtalent en nationaliteit vooral werd gebruikt als luitenant van Jakob Fuglsang. Met Magnus Cort Nielsen, Michael Valgren en ook ploegleider Lars Michaelsen is de Kazakse ploeg inmiddels langzaam een steeds duidelijker Scandinavisch stempel aan het krijgen. Hansen reed in die hoedanigheid de Giro uit als 32e, viel uit in Zwitserland en Spanje, maar mocht in de ronde van Turkije voor eigen kans gaan en kwam na een tweede plaats in een bergrit weer op het podium terecht als 2e.



Het is nu Hansen's tweede jaar bij Astana en zijn contract loopt af. Zijn beste uitslag dit jaar is de 9e plaats in de ronde van Catalonië. In het Baskenland, Romandië en de ronde van Zwitserland kwam hij wel aan de finish, maar niet echt met denderende uitslagen. Vermoedelijk zal men Hansen de eerste week niet zo snel in beeld krijgen, misschien in de ritten naar Quimper of Mur de Bretagne, al verwacht ik daar eerder Fuglsang zelf. Pas in de bergritten kan hij zijn waarde bewijzen voor de ploeg, als helper en heel misschien als vroege vluchter/springplank voor de kopmannen

Mag ik Chad Haga? Het is immers 4 juli vandaag.

Helemaal top! Want de wereld dient Chad Haga te kennen!



Deze man rijdt al een tijdje mee bij Sunweb, maar toch is er een aanwezige kans dat DeMart over Chad de beruchte woorden zal spreken 'die kent u niet'. Want Chad Haga is een Tour maagd. Dat is op zich niet heel opzienbarend op je 29e, maar Chad weet wel alles van grote rondes. Want met 4 Giros en 3 Vueltas is een drieweeks fietstochtje allesbehalve nieuw voor de intelligente Amerikaan. Ook heeft hij ze alle zeven ook uitgereden dus hopelijk gaat hij Parijs ook halen.

Gelukkig is Chad ook lekker actief op Twitter (hij stuurt trouwens vaak een 'oversimplified samenvatting van de dag) dus kunnen we komende weken hopelijk wat leuke inkijkjes krijgen in t leven van hem. Zo kon hij trouwens een zeer goede baan als engineer binnentikken nadat hij in 2010 afstudeerde als mechanical engineer. Hij besloot echter het avontuur op 2 wielen aan te gaan en joinde in 2014 Team Sunweb. Echte topresultaten heeft hij niet gereden, al had het niet veel gescheeld of hij had in de Amerikaanse kampioenstrui mogen fietsen tijdens de tijdrit. Hij werd echter aan het einde nog van de bovenste trede gereden door Joey Roskopff. Ook werd hij uiteraard 7e in de tijdrit van de Giro, dus wellicht zit een top 10 positie er dit jaar weer in op 28 juli, al is dat wel wat heuvelig helaas.

We komen later nog eens terug op deze introverte man! Succes Chad!

Tsgabu Grmay (25 augustus 1991) is één van de Afrikaanse pareltjes in de wielersport. De geboren Ethiopiër is drievoudig Ethiopisch kampioen op de weg en zelfs vijfmaal tijdrit kampioen van het Oost-Afrikaanse land, daarnaast is hij eenvoudig tijdrit kampioen van het continent dat de laatste tien jaar een opmars heeft gemaakt in het wielrennen.

De liefde voor de Afrikaanse wielersport begon met het ontstaan van Team Barloworld, van oorsprong een Zuid-Afrikaans team. Het team dat opeens de bolletjestrui won in 2007 door toedoen van Mauricio Soler, danwel geen Afrikaan maar het betekende wel een flinke boost voor het team. En wie herinnert zich niet de val van de Zuid-Afrikaan John-Lee Augustyn in de Tour van 2008?

Pas in 2013 reed de eerste Afrikaan in het geel rond in de Tour de France, Zuid-Afrikaan Daryl Impey pakte in de zesde etappe de leiding en hield de leiderspositie twee dagen vast. Misschien nog wel meer heroïsch was de Tour van 2015 waar de Eritreeër Daniel Teklehaimanot de bolletjestrui aan mocht trekken na de zesde etappe. Dit feit zette heel Eritrea in vuur en vlam en zorgde ervoor dat steeds meer Eritreeërs zich gingen interesseren in het wielrennen.

Deze gebeurtenissen laten mij genieten van het Afrikaanse wielrennen en ik dicht Grmay ook een heldenrol toe. Met meer dan gemiddelde klimmersbenen kan hij voor Trek-Segafredo Mollema in het gebergte bijstaan, maar eigenlijk hoop ik op een mooie lange ontsnapping waar hij bij kan zitten. Want let op mijn woorden, dan kon hij wel eens verrassen om een ritzege te pakken! Ik kijk nu al uit naar de beelden vanuit Ethiopië.

Guillaume Martin - Wanty Groupe Gobert - 25 jaar

Deze jonge fransoos van Wanty heeft alles in zich om dè revelatie te worden van deze Tour.
Eckte kenners kennen hem natuurlijk al iets langer, zo liet hij vorig jaar in de Tour zien echt wel een potje te kunnen fietsen door een gooi te doen naar de Maxime Monfort Trofee met een prachtige 23e plaats in het Algemeen Klassement. Dat was niet alles; hij pakte en passant ook nog even een mooie podiumplaats mee in de rit naar Station des Rousses, die rit waar Gesink werd verslagen door Kalme Jan. Verder pakte hij vorig seizoen ook nog ritoverwinningen in de Tour du Limousin en de Giro Della Toscana.

Maar goed, dat was vorig jaar. Dit jaar moet het echt gaan gebeuren. Gaat ook gewoon lukken. Guillaume pakt een ritje en de jongerentrui. Doen we niet moeilijk over.
Vanwaar dat vertrouwen? Vanwege zijn naam natuurlijk. Alleen de ultieme wielergoden hebben namen die twee kanten op werken; Martin Tony, Martin Daniel, Thomas Geraint, Roy Jeremy (is naar het schijnt familie van Ron), Frank Mathias, Cancellara Fabian, Gilbert Philip en Zhupa Eugert niet te vergeten.

Er komt nadat hij twaalf ritten heeft gewonnen ongetwijfeld nog een stukje met meer informatie over hem, maar dit was het voor nu.

Ik doe ook weer graag mee, zou ik Ian Boswell mogen?

Ik heb trouwens Gaudu ipv Gadu. Zal zo even een stukje tikken over dit supertalent.