Daten met een introverte man

quote:

Op zondag 20 mei 2018 22:00 schreef Mojo.jojo het volgende:

[..]

Introverte mensen houden over het algemeen meer van wat diepgang in gesprekken. Dingen waar ze over na hebben kunnen denken. De small talks (vooral die waarin men elkaar bij elke spreekwoordelijke scheet moet bevestigen) zijn over het algemeen minder aan introverte mensen besteedt.

Nou doe je net alsof elk introvert persoon een diepzinnige filosoof is, dat klopt niet

Introverte mensen hebben gewoon niet de behoefte om altijd maar te communiceren.

Dat altijd willen/moeten praten van extrovert persoon leidt tot onzinnig gebabbel en elke hersenscheet willen delen met de buitenwereld

quote:

Op zondag 20 mei 2018 21:48 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Omdat we het goed kunnen vinden samen. Diepgang zit er zeker wel in onze gesprekken en probeer hem ook zeker zijn space te gunnen als hij alleen wil zijn, maar wat is in zo’n geval een frequentie om af te spreken? Moet ik dat dan van hem laten uitgaan of moet ik het toch proberen?

Ik denk dat introvert zijn en alleen willen zijn verschillende dingen zijn.
Ook al ben je iedere dag bij elkaar kun je nog steeds introvert zijn en als je elkaar 1 keer per maand ziet kun je ook extravert zijn.

quote:

Op maandag 21 mei 2018 07:35 schreef happylife070 het volgende:

[..]

Ik denk dat introvert zijn en alleen willen zijn verschillende dingen zijn.
Ook al ben je iedere dag bij elkaar kun je nog steeds introvert zijn en als je elkaar 1 keer per maand ziet kun je ook extravert zijn.

Het is niet "alleen willen zijn" maar "even bijkomen van al dat zinloze geklets". Als de extravert van het stel het op kan brengen om nu en dan voor langere tijd stil te zijn is er geen enkele reden voor afzondering.

Zo te lezen kennen jullie elkaar al. Dan weet hij ook dat je extravert bent. Dus ook hij zal misschien uit zijn comfert zone stappen en het juist 'nodig' hebben.

Je zou je zelf niet weg te hoeven cijferen maar in het begin zou je je extroverte volume een standje lager kunnen zetten. Doseren en niet gelijk plat walsen.


Wees open over wat je voelt op het moment van daten. Dat kan voor hem misschien ook wat onzekerheden van zijn introverte weg nemen.

Succes veel plezier en geniet ervan 💋

quote:

Op maandag 21 mei 2018 07:13 schreef HaverMoutKoekje het volgende:

[..]


Dat altijd willen/moeten praten van extrovert persoon leidt tot onzinnig gebabbel en elke hersenscheet willen delen met de buitenwereld

hoooowww ook hier zijn gradaties in. Scheer ze niet allemaal over 1 kam.

quote:

Op maandag 21 mei 2018 07:35 schreef happylife070 het volgende:

[..]

Ik denk dat introvert zijn en alleen willen zijn verschillende dingen zijn.
Ook al ben je iedere dag bij elkaar kun je nog steeds introvert zijn en als je elkaar 1 keer per maand ziet kun je ook extravert zijn.

Zelf, als extravert, heb ik ook zo mijn momenten dat ik alleen wil zijn. Of is dat omdat ik ze eens allemaal stil wil krijgen in mijn koppie 🤔 .....#inkoppertje

Is dit het topic waarin introverten kunnen doen alsof ze allemaal superdiepzinnig zijn?

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 10:38 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ga je gang

Maar nee dit is het topic waarin ik advies vraag aan introverte mannen of vrouwen die advies hebben om met introverte mannen te kunnen omgaan

Gewoon normaal. Introverte mensen zijn eigenlijk net echte mensen, sociaal zijn kost alleen wat meer energie. Introvert zijn is verder geen vrijbrief om niet normaal te kunnen communiceren, maar het is voor veel mensen wel een heel makkelijk excuus om het niet te hoeven doen.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 10:45 schreef Ludachrist het volgende:

[..]

Gewoon normaal. Introverte mensen zijn eigenlijk net echte mensen, sociaal zijn kost alleen wat meer energie. Introvert zijn is verder geen vrijbrief om niet normaal te kunnen communiceren, maar het is voor veel mensen wel een heel makkelijk excuus om het niet te hoeven doen.

Zou het? Bij echte mensen die introvert zijn zie ik bv vaak dat ze zich prima staande kunnen houden in een groep die ze niet door en door kennen en zich ook wel vermaken. De dag er op gaan ze er dan alleen niet op uit omdat ze er wel moe van worden.

Jij wijst nu meer naar mensen met sociale fobie als ik het zo lees.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 10:54 schreef Trashcanman het volgende:

[..]

Zou het? Bij echte mensen die introvert zijn zie ik bv vaak dat ze zich prima staande kunnen houden in een groep die ze niet door en door kennen en zich ook wel vermaken. De dag er op gaan ze er dan alleen niet op uit omdat ze er wel moe van worden.

Dat zeg ik. Sociaal zijn kost ze wat meer energie, maar dat is ook alles.

quote:

Jij wijst nu meer naar mensen met sociale fobie als ik het zo lees.

Ik probeer te verwijzen naar wat users hier in het topic, die het feit dat hij (volgens TS) wat moeilijk communiceert afschuiven op het introvert zijn. Dat vind ik een beetje een makkelijke uitvlucht, dat 'ja, het is lastig praten met hem maar goed, het is een introvert dus dat komt daardoor'.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 11:00 schreef Ludachrist het volgende:

[..]

Dat zeg ik. Sociaal zijn kost ze wat meer energie, maar dat is ook alles.

[..]

Ik probeer te verwijzen naar wat users hier in het topic, die het feit dat hij (volgens TS) wat moeilijk communiceert afschuiven op het introvert zijn. Dat vind ik een beetje een makkelijke uitvlucht, dat 'ja, het is lastig praten met hem maar goed, het is een introvert dus dat komt daardoor'.

Hmm, ik interpreteer het niet als lastig communiceren om eerlijk te zijn. Eerder dat hij geen flap uit is, en dat hoeft niet een relatie in de weg te staan zolang het maar bijtrekt als ze naar elkaar toegroeien.

introvert is dan ook niet veel meer dan een verzamelnaam voor alles wat er voor kan zorgen dat mensen niet te veel uit zichzelf praten. Durven niet, kunnen niet of willen niet.

Het niet durven kan je als (gespreks)partner wel wat aan doen uiteindelijk.
Het niet kunnen is wat moeilijker maar zou je eventueel ook wel aan kunnen leren als het geen mentale handicap betreft.
Het niet willen kan je uiteindelijk alleen maar accepteren want dan interesseert het de persoon gewoon niet en als hij/zij het dan uiteindelijk wel doet dan boeit het hele gesprek niet maar doet die persoon het alleen maar omdat het hoort in de sociale omgangsvorm. Ik weet niet of dat dan op langere termijn houdbaar is. Ligt eraan hoe dol die persoon op de ander is en hoe erg de desinteresse is.

Wat vaker je mond houden en je aanpassen aan zijn mate van communicatie / uitingen, ipv constant hem naar jouw intensiteit te willen trekken?

Introvert zijn is namelijk niet iets wat verholpen moet worden (door een extrovert persoon). Dat lijken de laatstgenoemden helaas nog wel eens te vergeten.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 12:22 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Wat ik lastig vind is (uit al deze reacties) dat er maar verwacht wordt dat ik rekening moet houden met een introverte persoonlijkheid, alsof ik een soort ‘last’ ben

Ben je waarschijnlijk niet hoor, anders zou hij niet meer met je omgaan. Maar jij bent degene met de vraag dus posten de meeste mensen met wat jij eraan kan doen. Als iemand met een introverte inslag dezelfde vraag zou hebben zou het advies precies andersom zijn (vaker je muil open trekken, meer over koetjes en kalvjes lullen, niet zo terughoudend zijn).

Dus tja. Je kan er vanuit jezelf wat aan doen, je kan het accepteren als de ander er geen problemen mee lijkt te hebben of je kan het er met hem over hebben en erachter komen wat hij graag wil en voor jezelf besluiten of je dat ook een werkbare relatie vind.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 12:22 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Wat ik lastig vind is (uit al deze reacties) dat er maar verwacht wordt dat ik rekening moet houden met een introverte persoonlijkheid, alsof ik een soort ‘last’ ben

In een relatie moet je toch altijd rekening houden met de ander?

Het is niet zozeer dat je rekening MOET houden met zijn introverte persoonlijkheid, maar meer dat je hem moet accepteren zoals hij is, net zoals hij dat andersom moet doen. Je merkt dan vanzelf of hij weleens uit zijn comfort zone stapt voor jou. Domste wat je kunt doen is die persoon die jij leuk vind, pushen om te veranderen, dat wordt vaak als zeer vervelend ervaren. Je kunt hem beter aangeven wat jij fijn vind. Als hij jou de moeite waard vind, zal hij daarvoor uit zichzelf proberen bepaalde zaken die misschien niet direct in hem zitten, voor jou toch proberen te doen.

Nou, dit wordt niks.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 12:22 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Wat ik lastig vind is (uit al deze reacties) dat er maar verwacht wordt dat ik rekening moet houden met een introverte persoonlijkheid, alsof ik een soort ‘last’ ben

Tja, zoals anderen ook al zeggen: jij kunt de ander niet veranderen. Jij kunt alleen jezelf veranderen en dan ook alleen als je dat ook echt wil. Denk ook niet dat je die andere nog wel kunt "repareren", want als dat echt in zijn karakter zit, dan zal dat niet gebeuren. Ook al denken vrouwen altijd wel dat ze dat even kunnen fixen...

Maar accepteer gewoon dat hij niet (zo) extravert is, ga niet teveel zitten pushen dat hij wat opener moet gaan worden, want dat werkt alleen maar averechts. En ga zeker niet zijn zinnen afmaken, wan dan denkt hij in het vervolg helemaal "laat maar zitten".

quote:

Op zondag 20 mei 2018 21:40 schreef Anneloos het volgende:
Iemand tips voor het daten van een introverte man? Zelf erg extravert, aanwezig, babbelaar, druktemakertje en open.

Beetje karige op dan..

quote:

Op zondag 20 mei 2018 21:48 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Omdat we het goed kunnen vinden samen. Diepgang zit er zeker wel in onze gesprekken en probeer hem ook zeker zijn space te gunnen als hij alleen wil zijn, maar wat is in zo’n geval een frequentie om af te spreken? Moet ik dat dan van hem laten uitgaan of moet ik het toch proberen?

Het ligt er een beetje aan wat je wil cq nodig hebt. Wil je iemand die net zo frequent wil en kan afspreken? Of, indien het je echt om hem als mens gaat, wil je samen een modus vinden die beide bevalt?

quote:

Op zondag 20 mei 2018 21:58 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Natuurlijk vind hij dat niet chill. Ik probeer er natuurlijk ook op te letten. Het is echt niet dat ik altijd zijn zinnen ga aanvullen. Dit doe ik meestal als hij iets gaat zeggen wat mij bijvoorbeeld een onzekere kant op drijft ofzo. Ik probeer zeker rekening te houden met zijn persoonlijkheid en dat doe ik best aardig, maar waar ik bang voor ben is dat ik mezelf aan het wegcijferen ben.

Jezelf wegcijferen en onzeker worden/zijn liggen toch niet aan zijn introvertheid? Als je nog verrast wordt met verschillende gradaties van introvertheid, wildvreemden gaat vragen naar een geschikte afspreekfrequentie en dergelijke, dan is dat misschien wel een teken dat je nog een en ander te leren hebt. Ook over jezelf, bijvoorbeeld dat je misschien ook niet zo open overkomt als je zelf denkt. In de op vraag je na summiere info om tips mbt zijn introvertheid en in post 23 komt je aap uit de mouw dat jij er gewoon onzeker van wordt en met vragen over je eigen grenzen zit..

quote:

Op zondag 20 mei 2018 22:00 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ik vind het gezellig als ik met hem ben en ik vind hem interessant en ben ook daadwerkelijk geïnteresseerd in wat hem bezighoudt

Waarom laat je hem dan niet uitspreken als je denkt dat je er onzeker van wordt? Waarom vraag je hem niet naar wat hij een prettige frequentie vindt bijvoorbeeld? Weet hij überhaupt van jouw onzekerheid of verberg je dat onder je openheid in het kader van in den beginne moet het vooral leuk en niet te serieus zijn ofzo?

quote:

Op zondag 20 mei 2018 22:02 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ja, ik vind het heerlijk als ik bij iemand tot rust kan komen. Als ik iemand zou hebben met hetzelfde karakter dan zou ik echt gek worden, omdat ik ook wel eens toe ben aan rust

Heeft dit misschien niet ook een beetje met begrenzing te maken?

quote:

Op maandag 21 mei 2018 02:01 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ik krijg hem maar niet uit mijn hoofd.. ik wil bij hem zijn.. is dat voor nu niet genoeg?

Als ik iemand niet leuk had gevonden had ik al deze moeite niet gedaan..

Drie maanden, al deze moeite? Ben je dan bezig om hem beter te leren kennen of ben je eigenlijk vooral bezig met de boel draaiende te houden?

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 12:22 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Wat ik lastig vind is (uit al deze reacties) dat er maar verwacht wordt dat ik rekening moet houden met een introverte persoonlijkheid, alsof ik een soort ‘last’ ben

Maar kennelijk is dat wel hetgeen waar je nu al die moeite in steekt? Wil je daar meer erkenning voor of meer bevestiging van hem dat hij je echt wel leuk vindt? Of voel je je stiekem echt een beetje een last, omdat je bevestiging mist ofzo?

quote:

Op maandag 21 mei 2018 07:13 schreef HaverMoutKoekje het volgende:

[..]

Nou doe je net alsof elk introvert persoon een diepzinnige filosoof is, dat klopt niet

Introverte mensen hebben gewoon niet de behoefte om altijd maar te communiceren.

Dat altijd willen/moeten praten van extrovert persoon leidt tot onzinnig gebabbel en elke hersenscheet willen delen met de buitenwereld

Blijkbaar weet je niet wat 'over het algemeen' betekent? Waarom moet dat weer in het extreme getrokken worden met 'elk persoon'?

Ben het wel met je eens dat de behoefte om überhaupt te communiceren er niet altijd is.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 12:22 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Wat ik lastig vind is (uit al deze reacties) dat er maar verwacht wordt dat ik rekening moet houden met een introverte persoonlijkheid, alsof ik een soort ‘last’ ben

Als je een goede verstandhouding hebt en/of een beetje lichaamstaal kan lezen gaat dat 'rekeninghouden met' automatisch.

Bovendien zijn er meer personen in je leven om mee te praten

Andersom zal er netzo 'moeite' gedaan moeten worden om jouw te plezieren. Zo groei je naar elkaar toe en neem je dingen van elkaar over.

quote:

Op dinsdag 22 mei 2018 21:50 schreef Mojo.jojo het volgende:

[..]

Als je een goede verstandhouding hebt en/of een beetje lichaamstaal kan lezen gaat dat 'rekeninghouden met' automatisch.

Bovendien zijn er meer personen in je leven om mee te praten

Andersom zal er netzo 'moeite' gedaan moeten worden om jouw te plezieren. Zo groei je naar elkaar toe en neem je dingen van elkaar over.

Dat lijkt me echt zo suf, moet je met je vrienden afspreken voor een beetje gesprek.
Ik zou de interactie zo missen. Ik ben dan liever alleen dan met een doodstille (Inb4: "niet elke introvert is doodstil").

quote:

Op zondag 20 mei 2018 22:00 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ik vind het gezellig als ik met hem ben en ik vind hem interessant en ben ook daadwerkelijk geïnteresseerd in wat hem bezighoudt

Maar passen jullie ook echt bij elkaar?

Als deze irritaties nu al spelen, kan je er beter maar mee stoppen.

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 09:11 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ja, maar wat is passen? We kunnen het goed vinden samen.. we kunnen lachen, kunnen het over serieuze zaken hebben. Hij heeft interesses die bij mij aansluiten en de dingen waarin ik nog niet geïnteresseerd ben laat ik mij over vertellen door hem om eventueel een interesse op te wekken

Passen is voor mij iets dat het eigenlijk allemaal vanzelf gaat. Zoals met het afspreken, dat jij vaker wil en het gevoel krijgt dat je je opdringt. Het gevoel dat je een "last" bent... dat gaat niet allemaal vanzelf als het ware...klein voorbeeldje maar natuurlijk.

Maar ook zo als je met elkaar in gesprek bent, de gedachtegang etc...

Het klinkt alsof je je erg aanpast aan hem of de situatie. Aanpassen is natuurlijk prima, water/wijn, maar dit komt op mij nogal geforceerd over, alsof je bijna niet jezelf durft te zijn.

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 09:18 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Oh dat kwam misschien verkeerd over, maar dat opdringen is voornamelijk wanneer ik wil afspreken. Tijdens het afspreken gaat het eigenlijk wel goed en dat rekening houden met gaat ook redelijk vanzelf.. soms een uitschietertje druktemaker, maar we hebben het heel leuk als we samen zijn. De onzekerheid begint wanneer ik dan alleen ben hem al een week niet gezien heb en graag wil afspreken, maar niet goed weet wat hij denkt enzo

Wat anderen ook zeggen, je past je aan. Je doet niet gewoon dat wat je doen wil als het ware...
Dat gaat na verloop van tijd frictie opleveren..

Maar misschien dat jullie gewoon nog naar elkaar moeten groeien daarin.

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 09:22 schreef rival het volgende:

[..]

Wat anderen ook zeggen, je past je aan. Je doet niet gewoon dat wat je doen wil als het ware...
Dat gaat na verloop van tijd frictie opleveren..

Dat.

Aanpassen, moeite doen, het hoort ook wel ergens een tikkie vanzelf te gaan.

Het zit goed als je elkaar niet wil veranderen.

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 00:18 schreef Anneloos het volgende:
Ik merk dat ik de frequentie van afspreken gewoon best wel laag vind en ik hoop wel dat dit meer kan worden. Ik probeer ook wel zo rustig mogelijk te zijn als ik met hem ben, zodat hij niet 3 dagen hoeft bij te komen, maar ik hoop wel dat er een frequentie van afspreken in zit waar ik ook tevreden mee kan zijn.. ik ben daar nu niet echt tevreden mee, omdat ik als persoon het gewoon erg fijn vind om bij hem te zijn en dat op die manier laat zien.. als ik bijvoorbeeld geen moeite zou doen om met hem af te spreken of tijd voor hem vrij maak betekent dit ook gewoon dat ik gewoon geen interesse in hem zou hebben. Onzekerheid speelt dan op, omdat hij het blijkbaar wel oke vind om mij maar 1 x per week te zien of minder.

Maar ja, door er zo maar in mee te blijven gaan, doe je niet veel meer dan hopen eigenlijk. Hopen dat hij meer voor je gaat voelen ofzo en je dan wel vaker wil gaan zien enzo. Hem niet wegjagen en alle ruimte te geven voor zijn ritme, terwijl je dus niet zo open bent over jouw ritme. Wat voor boodschap denk je hem dan te geven? Hoe effectief is tov je doel?
Eigenlijk geef je hem nu aan dat je dit ok vindt, want je gaat erin mee. En dan is het eigenlijk nu al niet genoeg, maar neem je er genoegen mee. Voor nu. Dat weet hij hoogstwaarschijnlijk niet eens, dus hoe ga jij of liever gezegd jullie daar achter komen dan?

Werk jij dan wel echt ergens heen? Leert hij jou en jouw behoeftes zo echt beter kennen? Leer jij niet vooral je aan te passen aan wat je denkt dat hij nodig heeft of prettig vindt? Spreek je dan niet vooral zijn "taal"? En geef jij hem nu niet bevestiging dat dit zo juist ok is?
Hoe streef je een gelijkwaardige relatie na, als jij gevoelsmatig zoveel meer moeite moet steken in het "onderhoud"?

Jij geeft aan wat het vaker afspreken voor jou betekent, ook als uiting naar de ander toe. Als je met een ander, die daar niet zo instaat als jij, zul samen zo een taal moeten gaan ontwikkelen. Dat doe je nu dus vooral eenzijdig, dus hoe leren jullie dan van elkaar hoe jullie zulke dingen naar elkaar tonen en willen tonen (nader tot elkaar komen)? Hoe groei je dan nader tot elkaar?
Zodat je de ander beter kan leren verstaan in wat er wel liefdevol gezegd, gedaan en bedoelt wordt en vice versa (focus verleggen van wat er niet komt). Daar ga je pas echt kunnen bepalen of je bij elkaar past, of je met elkaar kan werken enzo. En dan bedoel ik niet de moeite die je nu doet om je in te houden, want dat is te eenzijdig en eigenlijk zelfs passief, maar samen proberen die kloof der verschillen te leren overbruggen.

Zeker als je jong bent, kun je je makkelijker aanpassen en zit je nog niet zo vast in bepaalde patronen. Dat kan makkelijker aanhaken op het patroon van een ander dan, want flexibiliteit ditdat. Maar het kan ook tegen je werken, zeker als je niet vanuit een karaktertrek (willen pleasen, omdat het bij je past) die aanpassing doet of wil doen maar uit onzekerheid of zelfs moeten pleasen voor de bevestiging (dan past vooral het gewenste effect daarvan bij je). In dat opzicht is het dus echt wel belangrijk om na te gaan of je vooral meer effect wil of gewoon meer ruimte voor jouw uitingen.

Daarnaast denk je misschien dat je na de puberteit echt wel volwassen bent en jezelf wel kent enzo, maar dat kan best nog weleens verrassend zijn. Niet alleen omdat je door kan blijven ontwikkelen en je behoeftes daardoor kunnen veranderen, maar ook omdat je zelfbeeld kan clashen met hoe anderen jou en je gedrag ervaren. In het kader van dit topic zou een praktijkvoorbeeld kunnen zijn dat je concreter uitlegt wat je doet in zo een situatie in plaats van dat je zegt ik ben zus of zo en dat als startpunt gebruikt. Ook dat is een ander meer ruimte gunnen en makkelijker over de invulling van definities kunnen praten enzo. Dat is communiceren in plaats van jezelf presenteren zeg maar.

quote:

Ik word in een zekere zin van zijn introvertheid onzeker, omdat ik veel minder kan inschatten wat zijn gedachtegang is of wat de bedoeling is van zijn acties. Ik heb het dan over wegcijferen, omdat ik niet het punt wil bereiken van niet mezelf kunnen zijn door alleen aan de ander te denken. Natuurlijk heb ik nog veel te leren.. ik ben ook nog jong. Ik vraag dit niet ‘zomaar’ aan wildvreemde. Ik ben erg open en bespreek dit ook met hem, maar het is geen slechte zaak om wat advies in te winnen. Ik vind het daarnaast ook niet nodig om hem plat te vragen over zulke zaken, omdat ik niet de fun ‘out of dating’ wil weg halen.

Wat hebben jullie dan zoal besproken? En hoe? Wat voor feedback krijg je dan van hem? Heb je hem gevraagd naar hoe je kan merken hoe jij bepaalde dingen vindt of uit ofzo?

Het zomaar bedoelde ik meer aan hoe karig je hier informatie geeft. Misschien is het idee van een topic openen al bevredigend genoeg voor je, dat je er echt wel moeite voor doet enzo, maar je mist imho een kans om wat meer de diepte in te gaan zo.

Snap dat je dingen niet te zwaar wil maken, maar ik denk dat juist de manier waarop je dit soort dingen bespreekt hierin een verschil kan maken. Juist ook omdat een serieus gesprek aan kunnen gaan ook een positieve bevestiging kan geven. Dat je samen ergens heen wil en kan werken. Dat je elkaar beter wil en ook daadwerkelijk leert kennen en elkaars meningen en gevoel de ruimte kan geven enzo. Het verschil tussen jezelf en elkaar echt leren kennen en daarnaar (leren) handelen kan daar ook in schelen. Een gevoel bij jezelf kunnen houden of een behoefte duidelijk kunnen verwoorden zeg maar. Ik voel me prettiger bij x (opbouwende kritiek, een alternatief aanreiken, etc) ipv jij doet mij tekort zo (verwijt). Etc.

Na drie maanden is het niet superraar om eens te peilen hoe het in eventuele vorige relaties zat qua frequentie bijvoorbeeld of hoe hij het in de toekomst met jou voor zich zou willen zien ofzo. Of om eens uit te spreken dat je eigenlijk meer een fysiek contactspersoon bent en je als alternatief daarbuiten om graag wat meer connectie (bevestiging) zou willen ofzo. Niet je eerste keuze waarschijnlijk, maar zou een telefoontje tussen de fysieke dates in misschien niet een mooi compromis kunnen zijn bijvoorbeeld? Jij iets meer contactmoment, hij wat minder impact dan bij nog een fysieke afspraak ofzo? "Wat zou je er van vinden om wat vaker contact te hebben?" Of misschien eerst eens beginnen bij "Wat zou er gebeuren als ik het initiatief om af te spreken volgende keer bij jou laat? Of kan ik beter vragen wanneer? " Als je echt chill met elkaar omgaat en hij niet beschadigd is door zo een inluisbitch of flinke bindingsangst heeft ofzo (maar dan is het handig als hij dat ook kenbaar maakt aan je dan), dan is toch niet meteen een domper ofzo..?

quote:

Ik ben misschien ook wel iemand die uit onzekerheid wel eens bevestiging zoekt. Ik merk gewoon dat er twijfels op spelen wanneer ik het initiatief bij hem laat om af te spreken en het ‘mij te lang duurt’, terwijl ik totaal niet ongeduldig wil gaan lopen doen.

Mag je wel ongeduldig van jezelf zijn of past zo een negatieve connotatie als ongeduldig niet in je positiviteitsplaatje? Of is je enthousiasme pas ongeduld als hij niet een vergelijkbare liefdestaal terugspreekt?
Je motivatie om dingen wel of niet te doen is namelijk best belangrijk om je tactiek op aan te laten sluiten. Dingen vanuit jezelf voor jezelf doen zijn doorgaans een stuk bevredigender dan die vooral voor de ander te denken of willen doen. Stiekem doe je sowieso alles voor jezelf, maar let voor de gein maar eens op hoe vaak je het hier op het forum en irl tegenkomt dat mensen dat totaal niet meer zo ervaren.

Als je bang bent om jezelf weg te cijferen voor hem, kun je beter nog eens kritisch kijken naar waarom je wat wil bereiken en hoe. Denk je echt iets voor hem te doen, dan kan je eens toetsen of het wel echt jouw boodschap zoals bedoelt overbrengt. Hoe ervaart de ander dat? Hoe kan jij aan hem (leren) merken dat het wel ok, goed genoeg of zelfs leuk gevonden wordt? Dan kijk je naar de effectiviteit en merk je pas echt in hoeverre zoiets voldoende voor je is of kan zijn. Dat is waar bij elkaar passen ook over gaat, niet alleen of het je leuk hebt so far of kapot verliefd bent of elkaar de hele kiet door wil neuken enzo. Allemaal leuk, maar als het niet voldoende bij jou past gaat het niet zo bevredigend zijn op meerdere niveau's. Laat staan als die roze bril eraf slijt of als er iets (negatiefs) verandert en je geconfronteerd wordt met een niet vergelijkbaar te ervaren moeite terug voor jouw behoeftes. Ofzo.

Voor een achtergrondtheorietje over liefdestalen, zie bijvoorbeeld https://en.wikipedia.org/wiki/The_Five_Love_Languages

quote:

Op maandag 21 mei 2018 07:13 schreef HaverMoutKoekje het volgende:

[..]

Nou doe je net alsof elk introvert persoon een diepzinnige filosoof is, dat klopt niet

Introverte mensen hebben gewoon niet de behoefte om altijd maar te communiceren.

Dat altijd willen/moeten praten van extrovert persoon leidt tot onzinnig gebabbel en elke hersenscheet willen delen met de buitenwereld

Dit dacht ik ook inderdaad. Alsof introversie bijna gelijk staat aan autisme, of dat je met een totaal ander soort mens te maken hebt.

Ik denk op basis van de OP en de reacties van TS dat haar date niet eens zozeer introvert is, maar eerder dat TS zelf behoorlijk onzeker is.

"Oooooh ik weet niet wat hij deeeenkt". Nee lieverd, dat weet je bij niemand. Vragen staat vrij, en een beetje gezonde spanning hoort erbij als je iemand leuk vindt. Daar kun je maar beter mee om leren gaan.

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 09:18 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Oh dat kwam misschien verkeerd over, maar dat opdringen is voornamelijk wanneer ik wil afspreken. Tijdens het afspreken gaat het eigenlijk wel goed en dat rekening houden met gaat ook redelijk vanzelf.. soms een uitschietertje druktemaker, maar we hebben het heel leuk als we samen zijn. De onzekerheid begint wanneer ik dan alleen ben hem al een week niet gezien heb en graag wil afspreken, maar niet goed weet wat hij denkt enzo

Hoe meer ik in dit topic van jou lees hoe minder ik het idee krijg dat dit om introvert vs extravert gaat.

Je ziet hem drie maanden, vind hem duidelijk heel erg leuk anders steek je er ook niet zoveel moeite in. Maar als jij de enige bent die alle initiatief moet nemen om tot een afspraak te komen, daar raakt ieder mens onzeker van hoor. Het is ook leuk als het van twee kanten komt en jij je ook geliefd voelt ipv opdringering.

Zou het hem toch wel zeggen, dat jij het leuk vindt als hij jou ook eens vraagt om wat leuks te doen omdat je nu het gevoel hebt de kar te moeten trekken. Dat is misschien eng, want je bent al onzeker en wilt niets pushen en zwaar maken, maar je mag best zeggen hoe jij je hierbij voelt. Want anders cijfer je jezelf inderdaad weg en daar wordt je niet gelukkig van.

quote:

Op vrijdag 25 mei 2018 15:08 schreef Staal het volgende:

[..]

Hoe meer ik in dit topic van jou lees hoe minder ik het idee krijg dat dit om introvert vs extravert gaat.

Je ziet hem drie maanden, vind hem duidelijk heel erg leuk anders steek je er ook niet zoveel moeite in. Maar als jij de enige bent die alle initiatief moet nemen om tot een afspraak te komen, daar raakt ieder mens onzeker van hoor. Het is ook leuk als het van twee kanten komt en jij je ook geliefd voelt ipv opdringering.

Zou het hem toch wel zeggen, dat jij het leuk vindt als hij jou ook eens vraagt om wat leuks te doen omdat je nu het gevoel hebt de kar te moeten trekken. Dat is misschien eng, want je bent al onzeker en wilt niets pushen en zwaar maken, maar je mag best zeggen hoe jij je hierbij voelt. Want anders cijfer je jezelf inderdaad weg en daar wordt je niet gelukkig van.

Met dat laatste ben ik het volmondig eens.

quote:

Op zondag 20 mei 2018 21:45 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Niet perse erg verlegen, maar hij spreekt niet alles uit en daardoor word ik erg onzeker, omdat ik niet goed weet wat hij denkt en dus maar moet raden naar wat hij wil zeggen.

Wat spreekt hij zoal niet uit dan.

quote:

Op zondag 20 mei 2018 21:59 schreef Trashcanman het volgende:

[..]


Beetje zoals de familie Bucket in Keeping up the appearances nu ik er over nadenk

Bouquet

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 00:03 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ik doe er ook alles aan om niet pusherig over te komen. Vaak is dit ook niet de bedoeling maar komt dat zo over door mijn enthousiasme

Wat maakt hem zo bijzonder voor jou?

Geeft hij aan dat je te opdringerig bent?

Heeft ie het te druk met werk of school?

Is de jongen zo knap dat je bang bent dat hij meer opties heeft en je controle over hem wilt?

Crosspost uit het daten en overanalyserentopic van Truffeldoos die hier ook niet misstaat denk ik: R&P / Daten en alles overanalyseren

quote:

Op woensdag 23 mei 2018 09:11 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Ja, maar wat is passen? We kunnen het goed vinden samen.. we kunnen lachen, kunnen het over serieuze zaken hebben. Hij heeft interesses die bij mij aansluiten en de dingen waarin ik nog niet geïnteresseerd ben laat ik mij over vertellen door hem om eventueel een interesse op te wekken

Maar met zo’n persoon (die dingen wat jij benoemt) kun je net zo goed bevriend zijn?

quote:

Op zaterdag 26 mei 2018 18:43 schreef Anneloos het volgende:

[..]

Wat is dit nou voor vreemde opmerking? Er zijn gevoelens die niet onder vriendschap vallen

Alleen zijn dat nou niet de gevoelens die uit je omschrijving daarboven of überhaupt uit dit topic echt duidelijk naar voren komen, dus ik zou zo hetzelfde opgemerkt kunnen hebben als Phineas. Geen rare overweging imho