Volgens mij weet je zelf heel goed dat dit afkomstig is uit je hypochondrie maar zoek je toch nog een soort bevestiging hier. Maar ik ben geen arts.quote:Op zaterdag 18 februari 2017 23:40 schreef iPancakeMix het volgende:
Ugh.. Ik zit me sinds vanavond al heel de tijd zorgen te maken. Ik heb mezelf mede dankzij Google weer aan lopen praten dat ik mondkanker heb. Ik ben echt een enorme hypochonder en ik kan maar niet van Google afblijven.
Ik heb al sinds mijn 12e weleens dat mijn mond/keel opeens gevoelloos wordt en dat ik in paniek raak. De afgelopen 3 weken heb ik al drie keer meegemaakt dat ik een pijnlijke en branderige keel heb, met pijn in mijn gehemelte. Ik krijg snel wondjes in mijn mond omdat mijn algehele mondverzorging slecht is en mijn eetpatroon ook niet al te gezond is. Roken en alcohol doe ik echter niet aan.
Nu komen natuurlijk alle symptomen voor mondkanker weer overeen met waar ik last van heb, en ben ik al heel de avond in paniek. Zou het noodzakelijk zijn om een bezoekje te brengen aan de KNO-arts of zit het gewoon weer geheel tussen mijn oren en hoort het bijvoorbeeld bij chronische hyperventilatie of angst? Ik ben tevens ook pas 19.
Wat haat ik dit toch.
Het kan ook valse bezorgdheid zijn als mensen bij de algemene symptomen van kanker die door heel veel aandoeningen kunnen komen direct aan kanker denken. Maar ja, beter te bezorgd dan te weinig natuurlijk, je geestelijke gezondheid moet er alleen niet onder lijdenquote:Op maandag 20 februari 2017 00:22 schreef Lienekien het volgende:
Dat is wel een soort van valse geruststelling, denken dat je het wel duidelijk zou merken als je kanker hebt.
Of dus jezelf erop proberen voor te bereiden.quote:Op maandag 20 februari 2017 06:10 schreef raspberryPi het volgende:
Dus het gaat alleen weg als je niemand meer dichtbij laat komen? Daar is het
al een beetje te laat voor en nu zit ik constant met die angst in mn kop en ik wil daar van af maar weet niet hoe. Iemand een tip, liefst iets waar geen therapie e.d bij betrokken zijn.
Waarom mag er geen therapie bij betrokken zijn? Je zegt dat je er vanaf wil, dat je niet weet hoe, maar de meest logische optie wijs je af.quote:Op maandag 20 februari 2017 06:10 schreef raspberryPi het volgende:
Dus het gaat alleen weg als je niemand meer dichtbij laat komen? Daar is het
al een beetje te laat voor en nu zit ik constant met die angst in mn kop en ik wil daar van af maar weet niet hoe. Iemand een tip, liefst iets waar geen therapie e.d bij betrokken zijn.
Omdat ik niet wil dat mn vriendin dit weet, ik schaam mezelf ervoor. En ik heb ook een hekel aan praten over mn gevoel. Is er geen andere weg?quote:Op dinsdag 21 februari 2017 10:37 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Waarom mag er geen therapie bij betrokken zijn? Je zegt dat je er vanaf wil, dat je niet weet hoe, maar de meest logische optie wijs je af.
Dat probeer ik maar gaat moeilijk. Tot voor kort wist ik zelf niet eens dat ik dit hadquote:Op maandag 20 februari 2017 20:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
[..]
Het kan ook valse bezorgdheid zijn als mensen bij de algemene symptomen van kanker die door heel veel aandoeningen kunnen komen direct aan kanker denken. Maar ja, beter te bezorgd dan te weinig natuurlijk, je geestelijke gezondheid moet er alleen niet onder lijden
[..]
Of dus jezelf erop proberen voor te bereiden.
Aan iets anders denken, afleiding zoeken.
Als je echt erge last hebt van verlatingsangst dan kan je vriendin toch bijna niet niet merken dat er iets is?quote:Op dinsdag 21 februari 2017 10:57 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Omdat ik niet wil dat mn vriendin dit weet, ik schaam mezelf ervoor. En ik heb ook een hekel aan praten over mn gevoel. Is er geen andere weg?
Zij heeft een soortgelijk probleem , dus zij vind mijn tientallen whatsappjes niet erg, maar ze weet niets van mijn paniek als ze bijvoorbeeld geen antwoordquote:Op dinsdag 21 februari 2017 11:06 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Als je echt erge last hebt van verlatingsangst dan kan je vriendin toch bijna niet niet merken dat er iets is?
Wat voor soort weg zoek je dan wel? Een zelfhulpboek ofzo?quote:Op dinsdag 21 februari 2017 10:57 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Omdat ik niet wil dat mn vriendin dit weet, ik schaam mezelf ervoor. En ik heb ook een hekel aan praten over mn gevoel. Is er geen andere weg?
Ik heb er geen ervaring mee maar aangezien er tegenwoordig over alle onderwerpen zelfhulpboeken, lotgenotenfora en e-modules te vinden zijn, heb ik het even voor je door Google gehaald. Het antwoord is ja, die bestaan. Je kunt van alles en nog wat in je uppie gaan proberen om hiervan te komen terwijl je jezelf voor houdt dat je vriendin het niet merkt en ze je appjes niet storend vindt.quote:
Daarom wil ik er ook vanaf, het stoort me ook erg.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 16:47 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Ik heb er geen ervaring mee maar aangezien er tegenwoordig over alle onderwerpen zelfhulpboeken, lotgenotenfora en e-modules te vinden zijn, heb ik het even voor je door Google gehaald. Het antwoord is ja, die bestaan. Je kunt van alles en nog wat in je uppie gaan proberen om hiervan te komen terwijl je jezelf voor houdt dat je vriendin het niet merkt en ze je appjes niet storend vindt.
Als je ervan uitgaat dat je verlatingsangst is gebaseerd op irrationele gedachten, dan zou je iets kunnen hebben aan de rationeel-emotieve therapie (RET). Daar kun je heel goed zelf mee aan de slag. Een handig boekje is: https://www.bol.com/nl/p/ret-jezelf/9200000007707935/quote:
Hoezo kan zij meer dood gaan dan de gemiddelde persoon die je achter laat? Is ze ziek, of heb je toch niet zo goed door wat irrationeel is of niet?quote:Op dinsdag 21 februari 2017 17:20 schreef raspberryPi het volgende:
Ik zal het kopen maar voor mij is de angst niet irrationeel. Ik weet dat ze echt dood kan gaan, en daarom durf ik nooit haar lang alleen te laten. En schiet ik in paniekmodus als ze geen antwoord geeft. Of als ze weg is en ik niet weet waar ze is.
Ik weet dat ik mezelf echt gek maak maar ik kan het niet helpen.
Als jij het niet kan helpen...quote:Op dinsdag 21 februari 2017 17:20 schreef raspberryPi het volgende:
Ik zal het kopen maar voor mij is de angst niet irrationeel. Ik weet dat ze echt dood kan gaan, en daarom durf ik nooit haar lang alleen te laten. En schiet ik in paniekmodus als ze geen antwoord geeft. Of als ze weg is en ik niet weet waar ze is.
Ik weet dat ik mezelf echt gek maak maar ik kan het niet helpen.
Dat weet ik niet, kon er niks over vinden verder maar dat kwam het meeste in de buurt.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 17:28 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Als jij het niet kan helpen...
Want volgens mij ga je hier al een beetje een probleemgebied in. Is angst dat je vriendin ziek wordt en doodgaat wel verlatingsangst?
En helpt het dan als ze je elk half uur appt?quote:Op dinsdag 21 februari 2017 17:28 schreef raspberryPi het volgende:
Nee ze is niet ziek maar zou wel ziek kunnen worden. En voor mij is dat een rationele angst.
Jawel dat helpt wel als ze meteen antwoord geeft, dan ben ik weer even rustig. Maar ik wil haar niet de rest vertellen. Dus met therapie zou ik daar gedwongen toe worden, en dat probeer ik te voorkomen.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 21:31 schreef Lienekien het volgende:
[..]
En helpt het dan als ze je elk half uur appt?
Je angst kan wel reëel zijn, d.w.z. dat je iets bedenkt wat inderdaad zou kunnen gebeuren, maar dan hoeven de andere gedachten daaromheen, die je zo'n rotgevoel geven, nog niet rationeel te zijn. Je lijkt nu een ellendig hoopje angst als gevolg van wat je je in je hoofd haalt. En dat hoeft niet.
Dat ze appt helpt tegen je angst dat ze ziek kan worden?!quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:01 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Jawel dat helpt wel als ze meteen antwoord geeft, dan ben ik weer even rustig. Maar ik wil haar niet de rest vertellen. Dus met therapie zou ik daar gedwongen toe worden, en dat probeer ik te voorkomen.
Eerlijkheid in een relatie is best belangrijk. Waarom verzwijg je zoiets wezenlijks?quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:01 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Jawel dat helpt wel als ze meteen antwoord geeft, dan ben ik weer even rustig. Maar ik wil haar niet de rest vertellen. Dus met therapie zou ik daar gedwongen toe worden, en dat probeer ik te voorkomen.
Nee dat ze ziek word en doodgaat is de ergste angst, met geregeld een appje sturen weet ik wel dat ze nog leeft, ze kan ook van de trap vallen bijvoorbeeld, als ik niks terug krijg denk ik dat haar iets is overkomen, dan wil ik haar direct zien en laat ik mn werk tijdelijk even liggen, maar dat heeft tot gevolg dat ik geen werken verder dan een half uur van huis meer durf aan te nemen, en om haar steeds mee te nemen kan ook niet, dan moet ze in de auto wachten tot ik klaar ben, dat vind ze zonde van haar tijd.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:02 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Dat ze appt helpt tegen je angst dat ze ziek kan worden?!
Geen verklaring voor, schaam mezelf ervoor.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:05 schreef Cat-astrophe het volgende:
[..]
Eerlijkheid in een relatie is best belangrijk. Waarom verzwijg je zoiets wezenlijks?
Hoe denk je dat ze zal reageren als ze er over een poos toch achter komt?
Ik denk dat je toch maar beter psychologische hulp kunt zoeken, want dit gaat wel vrij ver. Lijkt me onderdeel van verder ook niet echt lekker functioneren.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:09 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Nee dat ze ziek word en doodgaat is de ergste angst, met geregeld een appje sturen weet ik wel dat ze nog leeft, ze kan ook van de trap vallen bijvoorbeeld, als ik niks terug krijg denk ik dat haar iets is overkomen, dan wil ik haar direct zien en laat ik mn werk tijdelijk even liggen, maar dat heeft tot gevolg dat ik geen werken verder dan een half uur van huis meer durf aan te nemen, en om haar steeds mee te nemen kan ook niet, dan moet ze in de auto wachten tot ik klaar ben, dat vind ze zonde van haar tijd.
Klopt, heb ook verslavingsproblemen. Verder functioneer ik nog best aardig. Ik veronderstel dat de huisarts me terug stuurt naar verslavingszorg maar daar wil ik absoluut niet over dit onderwerp praten.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:23 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Ik denk dat je toch maar beter psychologische hulp kunt zoeken, want dit gaat wel vrij ver. Lijkt me onderdeel van verder ook niet echt lekker functioneren.
In plaats van deze angsten aan te pakken laat je ze liever op deze manier je leven beheersen. Ok dan.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:29 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Klopt, heb ook verslavingsproblemen. Verder functioneer ik nog best aardig. Ik veronderstel dat de huisarts me terug stuurt naar verslavingszorg maar daar wil ik absoluut niet over dit onderwerp praten.
Ik raad je aan te hopen op een wonder.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:29 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Klopt, heb ook verslavingsproblemen. Verder functioneer ik nog best aardig. Ik veronderstel dat de huisarts me terug stuurt naar verslavingszorg maar daar wil ik absoluut niet over dit onderwerp praten.
Tof dat je zo betrokken bent als vriend.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:42 schreef Yew het volgende:
Goedeavond, ik heb even een vraag waar misschien een aantal van jullie mij wel mee kunnen helpen.
Ik heb een vriend die zwaar depressief is en ik weet niet zo goed hoe ik hiermee kan helpen of ondersteunen.
In het begin heb ik heel erg aangespoord om contact te zoeken met de huisarts maar dat werkte eigenlijk een beetje averechts. En nu probeer ik mijn best te doen om er op zijn verzoek niet al te veel meer over te beginnen maar dat voelt voor mijzelf heel erg als wegkijken en hem een soort van in de steek te laten.
Dus eigenlijk is de vraag is door blijven vragen de betere optie met het risico dat hij het contact verbreekt of toch maar gewoon meegaan in het blijven doen of er niet een serieus probleem is?
Wat zouden jullie willen?
Ja, ik blijf aangeven dat ik er ben wanneer hij het er wel over wilt hebben of wilt doen maar van zijn kant uit zie ik dat uit zichzelf helaas echt niet gebeuren. Daarom herhaal ik het soms nog maar, maar merk dat zelfs dat soms al tot irritatie leidt.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 23:13 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Tof dat je zo betrokken bent als vriend.
Ik weet niet goed wat advies voor je is. Als iemand echt aangegeven heeft er niet over te willen praten etc zorg dan vooral dat je er bent, dat je wel nog even wat samen doet of over andere dingen praat voor zo ver dat lukt. Al zit je maar even in dezelfde ruimte soms.
Wat een vriendin van mij weleens zei was "We hebben het er over gehad dat je er niet over wil praten. Dat is oké. Hoeft ook niet. Maar ik zie dat het niet goed gaat en wil toch graag luisteren of iets voor je doen als dat kan./ Of als je er nu wel of een andere keer wel over wil beginnen dan kan dat."
Dat vond ik prettig. Het was afgebakend, ik kon er op in gaan. Zij zei ook haar kant.
Voor de rest weet ik.ook niet
Heeft je vriend inmiddels wel iets van hulp ofzo?
Dan zou ik het laten. Misschien ben je het ook niet zelf die tot irritatie leidt, maar ben je de zoveelste, of de druppel op dat moment.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 23:20 schreef Yew het volgende:
[..]
Ja, ik blijf aangeven dat ik er ben wanneer hij het er wel over wilt hebben of wilt doen maar van zijn kant uit zie ik dat uit zichzelf helaas echt niet gebeuren. Daarom herhaal ik het soms nog maar, maar merk dat zelfs dat soms al tot irritatie leidt.
Over zijn hulp laat hij maar weinig los. Ik weet dat hij van de huisarts een doorverwijzing heeft gekregen naar een psycholoog en daar in het begin ook wel naartoe gegaan is maar heb het idee dat hij daar nu mee gestopt is of het in elk geval zelf erg afgebouwd heeft omdat hij er ook daar niet fijn vindt om erover te praten.
Maar ik ken alleen gevallen die er met veel praten met professionals, vrienden of lotgenoten doorheen zijn gekomen. Mja als dat dus het probleem is.... ik zie niet hoe die (neerwaartse) spiraal dan doorbroken kan worden.
Zijn er nog alternatieve opties? Doe-therapieën ofzo? Dan zou ik zoiets nog kunnen voorstellen maar met zoeken op internet kom ik qua suggesties via google helaas ook niet veel verder dan de 'gebruikelijke' weg.
Ik heb haar gister alles verteltquote:Op dinsdag 21 februari 2017 22:34 schreef Lienekien het volgende:
[..]
In plaats van deze angsten aan te pakken laat je ze liever op deze manier je leven beheersen. Ok dan.
Ik was het niet die zei dat je het je vriendin moet vertellen.quote:Op woensdag 22 februari 2017 06:35 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Ik heb haar gister alles vertelt
quote:Op woensdag 22 februari 2017 08:37 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Zoals ook al in het andere topic werd gezegd mensen moeten zelf geholpen willen worden anders verandert er niks. Praten met een psycholoog helpt niet bij iedereen, sommigen gaan zich er nog slechter door voelen en dat ligt dan niet aan de psycholoog maar aan het individu denk ik. Doe therapieen is vaak knutselen en ik heb van iemand met een trauma die dit heeft gedaan gehoord dat dit ook soms echt niet werkt, maar een ander vond het juist beter dan praten (een creatief type die een nare jeugd had gehad). Je moet er creatief voor zijn. Ik zou gewoon de gewone leuke vrienden activiteiten blijven doen in de hoop dat dit voor afleiding zorgt en er voor die persoon zijn als diegene er toch wel over wil praten (en het af en toe misschien terloops ter sprake brengen door te vragen hoe het gaat) Meer kun je echt niet doen denk ik. Of een vakantie voorstellen
Bedankt voor jullie reacties.quote:Op dinsdag 21 februari 2017 23:49 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Dan zou ik het laten. Misschien ben je het ook niet zelf die tot irritatie leidt, maar ben je de zoveelste, of de druppel op dat moment.
Voor de rest ben ik te moe om een nuttig antwoord te geven. Sorry. Er bestaan wel "doe dingen" om zoals jij het zegt "er doorheen te komen" maar dat is toch allemaal veel te persoons afhankelijk om wat zinnigs over te zeggen. Daarnaast is het vaak een combinatie van van allerlei waardoor iemand evt kan opknappen, zoals steun, therapie, doen, praten, medicatie, er cetera. Ik zou ook niet gaan zoeken enzo als iemand je hulp niet wil. Sterk te.
En hoe reageerde ze?quote:Op woensdag 22 februari 2017 06:35 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Ik heb haar gister alles vertelt
Toen ik sertraline kreeg had ik hetzelfde, veel wakker worden, veel zweten, maar juist ook heel levendig dromen. Hoeveel mg slik je?quote:Op woensdag 22 februari 2017 12:48 schreef Adsumnonabsum het volgende:
Ik slik nu zo'n twee weken sertraline en heb gemerkt dat ik regelmatig wakker word rond ~ 5 uur 's morgens, badend in het zweet. Echt met een doorweekt kussen en matras. Iemand die dit herkent?
Ze begrijpt het wel maar wil dat ik er vanaf kom, heb voor morgen een afspraak bij de huisarts, gelukkig gaat ze wel mee.quote:
Zit pas op 50 mg/dag. Heb verder weinig bijwerkingen (had de eerste week geen eetlust, nu wel), maar ik merk ook niet echt een positief effect.quote:Op woensdag 22 februari 2017 13:08 schreef Franknfurter het volgende:
[..]
Toen ik sertraline kreeg had ik hetzelfde, veel wakker worden, veel zweten, maar juist ook heel levendig dromen. Hoeveel mg slik je?
Het positieve effect kan ook nog wel even op zich laten wachten hoor, ga maar uit van 2 maanden voor je echt verandering begint te merken. Als je deze bijwerking heel vervelend vindt kun je aan je arts vragen om even met wat minder te beginnen, maar ik zou persoonlijk gewoon even doorzetten, je hebt de ergste periode er al bijna op zitten.quote:Op woensdag 22 februari 2017 14:47 schreef Adsumnonabsum het volgende:
[..]
Zit pas op 50 mg/dag. Heb verder weinig bijwerkingen (had de eerste week geen eetlust, nu wel), maar ik merk ook niet echt een positief effect.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |