Vorige week tijdens het stappen ben ik opeens helemaal door het lint gegaan.
Aanleiding: iemand duwde me op de grond.
Ik stond direct op en ik zag dat het een tokkie/kamper was, mensen die ik het liefst al afgemaakt zie worden. Ik pak hem met al mijn kracht bij zijn nek en ik shreeuw uit waar hij dacht dat hij mee bezig was.
Ik had hem nog steeds vast en ik zei dat ik hem door zijn nek zou steken met mijn sleutel en ik hem zou laten dood bloeden. Hij reageerde niet, dus ik schreeuwde: 'Ik rip alle kankernekken van al je kankerfamilieleden'
(Sorry voor het gekanker, soms komt de 'es' in je naar boven. Voor degenen die Freud kennen.)
Nog steeds geen reactie en dit duurde zo'n 5 seconden in een luidruchtige kroeg.
Tot mijn verbazing kreeg ik geen klap terug of vrienden van hem die bovenop mij doken, nee, de jongen verstijfde en keek me met een angstige blik aan.. En ik ben al een kop kleiner.
Misschien kwam dit door mijn aggressie, snelle reactie, veel kracht in de greep bij zijn nek of iets anders. Zijn vrienden kwamen er gauw tussen en omdat ik zelf wat sportiever gebouwd ben, maar wel kleiner ben, hadden ze hier 3 man voor nodig. (Dit stimuleerde mij op een of andere manier om nog liever die jongen aan te pakken)
Ik keek hem aan, 2/3 meter tussen ons, en ik maakte een pistoolgebaar met mijn hand, zette het tegen me hoofd en schoot, terwijl ik hem heel de tijd aankeek.
De barman haalde mij weg, maar niet boos want hij had gezien wat er was gebeurd. Ik begon weer ietsie helderder na te denken en ik dacht in mijzelf dat ik hier weg moest voordat ik mijzelf echt in de problemen zou werken.
Ik heb nog meerdere malen herhaald dat ik de nek van die jongen zou doorsnijden en hem heel graag zou willen doodmaken.
Ik liep langs zijn vrienden, grootste tokkievrienden die je kunt bedenken, maar ze zeiden niets en deden niets. Een van hen vroeg mij nog: 'Ga je hem nu opzoeken?' Waarop ik antwoorde: 'Nee ik ga nu naar ..... maar als ik hem tegenkom ligt zijn nek open.'
Ik was niet dronken, wel aangeschoten en ik kreeg een adrenaline kick vanaf het moment dat ik op de grond lag. Ik heb echt nog nooit dit soort reactie's of überhaupt zo'n gedachte gehad en nu ik er over nadenk laat het me best wel schrikken dat ik zo aggressief en gewelddadig reageerde.
Ik wilde niet eens stoer doen: een vriendin heb ik al en mijn vrienden waren in de kroeg waar ik naderhand heen zou gaan. Dit was 100% gemeend en dat weet ik nu ook.
Ik heb wel een hekel aan kampers alleen aan de andere kant ook wel bang aangezien ze vaak in groepen mensen in elkaar slaan. Maar het lijkt wel alsof ik op dat moment er schijt aan had wat er met mij zou gebeuren, zolang ik die vent maar kon zien doodbloeden.
Dit was mijn eerste keer dat ik überhaupt ruzie heb gehad of iemand heb vastgepakt in mijn hele leven. Ik ben verder heel rustig en ik voel me anders vaak ook niet sterk genoeg om iemand uit te dagen of ik voel dat ik daarboven sta.
Zou dit iets psychisch zijn of is dit 'normaal' als je boos wordt op iemand?
Want ik weet zeker dat ik in dat moment letterlijk in staat was om die jongen kapot te maken als ik hiervoor de kans kreeg en daar maak ik mij best wel zorgen over voor in de toekomst.