quote:
Op maandag 21 maart 2016 19:34 schreef PeteSampras het volgende: Integratie bestaat helemaal niet. Er is geen land op de wereld waar een minderheid, welke dan ook, volkomen geïntegreerd is, d.w.z.; dat de minderheid zijn oorspronkelijke cultuur volledig opzij schuift en, simpelweg door het besluit te nemen en zich daar naar te gedragen, zonder enig opmerkelijk verschil, opgaat in de meerderheid. Het is een bizar ideaalbeeld dat simpelweg niet strookt met de realiteit.
Volgens mij wordt dat ('volkomen integreren') doorgaans dan ook helemaal niet bedoelt of beoogt. Althans, niet voor de eerste aanwas. Wat je hoogstens van de eerste generatie kan verlangen is dat deze de taal -tot zover mogelijk- machtig wordt en de (meest fundamentele) normen en wetten naleeft. Het integreren waar jij op doelt, 'het opgaan in de meerderheid', is inderdaad het hoogste (en -in vele gevallen- onhaalbare) ideaal. Ergo; reden om waakzaam te zijn wie je toelaat en wie niet.
Hoe kleiner de culturele verschillen tussen achtergrond en land van aankomst, hoe groter de kans op slagen. Hoe beter demografisch verdeelt, hoe groter kans op slagen. (Alhoewel, bij te grote verschillen kan het resulteren in een ongelukkig leven -> voedingsbodem voor frustratie en anti-integratie). Hoe minder collectivistisch/sektarisch de migrantengroep is ingesteld, hoe kleiner de kans op succes van slagen. Neem de Italianen. Die zijn volledig -op elk mogelijke manier- opgenomen in Nederland (met hier en daar nog wat uitingen van profilering; 'Guido's'). Hoe zijn zij opgenomen? Ze hebben zich een weg in de Nederlandse cultuur geneukt; zowel de mannen en vrouwen. Hun kinderen kregen hoe dan ook de Nederlandse cultuur mee. De cultuur van de andere ouder verschilde verder zo weinig, dat het resultaat onder de streep vrijwel geen verschil opleverde. Misschien een lichte voorkeur voor pasta's.
quote:
Het is in de gehele menselijke geschiedenis nog nooit voortgekomen. In de meeste gevallen vindt een minderheid een plek in de samenleving, neemt hij het leeuwendeel van de gewoontes van de oorspronkelijke bewoners over, voegt hij wat toe aan de maatschappij zoals die daarvoor was, etc., waarmee die hele samenleving verandert.
'Voegt toe', in zowel negatieve als positieve zin, me dunkt. Dat is afhankelijk vanuit welk referentiekader je het bekijkt natuurlijk. Vanuit die van de autochtoon met de wens zijn cultuur, (of in elk geval de belangrijkste peilers er van) te behouden, zal het al snel negatief zijn in elk geval.
En inderdaad, 'waarmee die hele samenleving verandert', zoals de Calvinisten uit het Zuiden een dikke stempel hebben achtergelaten op Nederland. Wetende dat jij je dit beseft, vraag ik me nu af welke stempel jij hoopt dat de islamitische gemeenschap achter zal laten; welke culturele aspecten die zij met zich meedragen mogen 'de hele samenleving veranderen'?
quote:
Wat voor de eerste generatie nog vreemd en opmerkelijk is, is voor de volgende generatie 'oorspronkelijke bewoners' doodnormaal. Niemand zal zich er meer over verbazen dat er een toko op de hoek zit.
Wat is het punt? Dat mensen uiteindelijk aan alles wennen? Dat nieuwe standaarden als de normale standaarden ervaren worden? Dat geeft toch alleen maar aan dat men waakzaam moet zijn.
quote:
Dat gebeurt allemaal vanzelf en daar valt werkelijk niets tegen te beginnen. Het enige wat een overheid kan proberen is dat proces in goede banen lijden, door dezelfde grondrechten te garanderen, dezelfde mogelijkheden te creëren voor iedereen en te werken aan een gevoel van verbondenheid en identiteit dat losstaat van waar iemand, of iemands ouders, nu vandaan komt.
De overheid kan het collectivistische van een groep niet ondermijnen; het kan de voedingsbodem (zoals een Koran) voor segregatie niet zomaar even wegnemen. Het kan geen verbondenheid creëren tussen zij die zich enkel verbonden willen en/of kunnen voelen met de eigen groep; die geen gedeelde eigenschappen heeft met de grotere groep. Dit wetende, met wens van behoud van hetgeen de islam b.v. niet voor staat, is de enige mogelijkheid die mensen niet te accepteren; omdat de polarisering anders inderdaad 'vanzelf gaat en daar valt werkelijk niets tegen te doen'.
Identiteit en verbondenheid. Die twee hebben alles met elkaar te maken. Misschien kunnen individualisten en hunner identiteiten wel met elkaar verbonden zijn onder het mom van 'alleen maar samen' (collectivistisch individualisme), maar identiteiten gebaseerd op een cultuur/religie zijn identiteiten gebaseerd op verdeling; wij en zij.
quote:
Landen waarin een overheid de 'dominante' of 'oorspronkelijke' groep tegen een minderheid probeert te beschermen zijn doorgaans niet zulke leuke plekken om te vertoeven. Noem me een fatsoenlijk land waar dat wel goed uitpakt. Noem me dan ook gelijk een land dat nog bevolkt wordt door zijn 'oorspronkelijke bewoners'. Ook dat is vrijwel overal ter wereld reden tot kift. Je zou er voor kunnen pleiten Nederland terug te geven aan de Welsh.
Je zou er ook voor kunnen pleiten dat wij Afrika weer zouden mogen bezetten, want daar komen ook wij vandaan. Waarom hebben wij minder recht op wat daar te vinden is, dan zij die daar recentelijk geboren zijn? Deze uiterste vorm van relativisme is bijzonder kinderachtig, naïef en getuigt van afwezigheid van een eigen identiteit; het verlangen ergens bij te horen, een groep met een bepaalde cultuur gebaseerd op bepaalde idealen. Dat is misschien nog wel acceptabel als je een hedonistische nihilist bent zonder koters, maar dat ben jij niet. Wat voor een toekomst gun jij je kroost? 'Het land van kom maar binnen, want de geschiedenis wijst uit dat alles toch vergankelijk is'? En is dat dan ook de filosofie waar hij zich mee zal moeten troosten wanneer Mohammed hem in elkaar trapt omdat hij homo bleek te zijn? Och zoon, ooit leefde hier... en ook jij zal uiteindelijk vergaan...''
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 21-03-2016 21:28:46 ]