quote:
Hij is omstreden. Op het veld en ernaast. Sinds Colin Kazim-Richards (29) aankwam in Rotterdam, anderhalf jaar geleden als opvolger van Graziano Pelle, is het nooit rustig geweest rond zijn persoon. Gisteren werd hij nog uit de Feyenoord-selectie gezet vanwege een bedreiging. Kazim heeft zijn eigen visie op alles. Eerder deze week vertelde hij al over zijn eigen doen en laten en de situatie die hem dwarszit.
Kazim-Richards roept vooral vragen op. Bij de voetballiefhebbers, maar tegenwoordig ook bij de mensen met wie hij werkt.
Al die vragen beginnen met één woord: wáárom? Waarom is Kazim zoals hij is en doet hij wat hij doet? Het recalcitrante gedrag van de spits van Feyenoord heeft hem tot de meest besproken bankzitter van Nederland gemaakt. Is het te begrijpen? Nauwelijks.
Kazim lijkt zich in een heel andere belevingswereld te begeven. Op zoek naar confrontatie, ontlokt hij reacties, zegt daar vervolgens helemaal niets om te geven, maar irriteert zich aan de andere kant mateloos aan alle, ook negatieve, aandacht. „Ja, het gáát altijd over Kazim en het zal áltijd over mij blijven gaan”, zegt de Londense Turk zelf.
De spits slaagt daar zelfs in tijdens het wandelingetje naar de bank op het trainingskamp in Portugal vlak voor een oefenduel met het Belgische Charleroi (3-3). In tegenstelling tot alle andere bankzitters, hangt de broek van Kazim op half zeven. Een boze supporter roept geërgerd dat hij zijn broek omhoog moet doen, een andere Rotterdammer laat zijn vrienden met een diepe zucht weten wat een ’enorme clown’ hij de aanvaller vindt.
Als Kazim later invalt, heeft hij binnen de kortste keren ruzie met zijn directe tegenstander na een onschuldig duel. De aanvaller vuurt met woord en gebaar verwensingen op de verdediger af. Hij lijkt te zeggen dat ze het later wel gaan oplossen. Hij weet van geen ophouden en krijgt geel. Een dag eerder nog heeft hij tijdens een afwerkoefening geprobeerd alle ballen die hij hoort te koppen, met zijn schouder of borst binnen te werken.
Het zijn voorbeelden van zaken die irritatie opwekken. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn van wat hij doet? De foto vanaf het vliegveld die hij bij het ingaan van zijn wintervakantie op instagram plaatste met de tekst it’s been emotional, was volgens hem ook bedoeld om reacties uit te lokken.
„Ik ben slim, het is zo makkelijk om met jullie gasten te spelen”, zegt Kazim. „Jullie irriteren mij, dus ik irriteer jullie. Het is gewoon grappig. Waar ik vandaan kom, is dat slang. Zo van: het was goed en nu ga ik op vakantie. Jullie media denken alles te weten, maar jullie weten niks. De media mogen schrijven dat het altijd Colin is, omdat ik die kritiek liever op mij gericht heb, in plaats van op de andere jongens. Want ik kan het hebben. Het doet mij he-le-maal niks. Het is allemaal niets vergeleken met wat er in de rest van mijn leven is gebeurd.”
Kazim beleefde zijn jeugd in één van de meest lugubere wijken van Londen. In Leytonstone leerde hij overleven. „Waar ik ben opgegroeid is dit de manier om je te wapenen tegen anderen. Ik durf elke dag in de spiegel te kijken, de mensen die over mij praten niet.” Hij lijkt het mooi te vinden om zijn brothers (Eljero Elia, Bilal Basacikoglu) in de selectie te beschermen. „Ik kan meer hebben.”
Misschien moet hij zich juist wel druk maken om zijn eigen situatie. De spits begrijpt nog altijd niet waarom hij voor de winterstop werd uitgefloten bij een invalbeurt. „Dat was schokkend”, vertelt Kazim, die na afloop woest en vol onbegrip met zijn armen zwaaide. „Want de manier waarop ik speel, is als een Feyenoorder, een jongen uit Rotterdam. Knokken, knokken, knokken. Elke keer als ik dat tenue aan heb, geef ik honderdvijftig procent. Maar als zoiets gebeurt, stof ik mezelf af en ga weer verder.”
Toch heeft het feit dat hij tijdens de laatste twee duels voor de winterstop is gedegradeerd tot derde spits, de 29-jarige aanvaller aan het denken gezet. Zowel in het bekerduel met Willem II als uit bij NEC, koos Giovanni van Bronckhorst voor Dirk Kuyt in de spits als plan B.
„Het heeft me laten zien dat ik niet eens meer de tweede spits ben, maar de derde, dus ik moet mijn situatie voor mezelf op een rijtje zetten”, zegt Kazim-Richards die verwacht dat er deze transferperiode nog iets gebeurt. „Dat weet iedereen en het is geen geheim. Ik weet ook dat ik veel geld verdien voor iemand die niet speelt. Het is niet dat ik weg wil, maar in de huidige situatie is het de makkelijkste oplossing voor iedereen dat ik wegga.”
„Ik hoop alleen dat wanneer die tijd komt, iedereen de situatie respecteert. Over bepaalde situaties kan ik nu wat zeggen, maar over de club hoor je van mij geen verkeerd woord.”
„Of ik mijn huidige situatie kan begrijpen? Nee. Michiel Kramer en ik hebben een heel goede verstandhouding. We maken de meeste goals tussen de 70e en 90e minuut, nadat we de tegenstanders hebben gesloopt. Daar had ik graag van willen profiteren. Ik moest sinds de wedstrijd tegen Cambuur vaak na vijftig minuten of iets meer van het veld af. Maar helemaal niet spelen is héél moeilijk”, zegt Kazim, die Van Bronckhorst nooit om een verklaring heeft gevraagd. „Ik ben geen kind. Ik heb geen uitleg nodig, want die verandert niets. De enige manier waarop ik het kan veranderen is op de training misschien, maar soms haalt zelfs dat niets uit…”
„De trainer verandert wat hij voelt dat hij moet veranderen. Ik ben hier niet om ruzie met hem te maken of hem niet te respecteren. Sommige trainers hebben een vast elftal en anderen rouleren veel. We moeten ook in het achterhoofd houden dat het ’Gio’ zijn eerste jaar is, dat respecteer ik. Voor een nieuwe coach is het moeilijk om te weten wanneer precies te veranderen, jongens rust te geven, etcetera. Ik probeer er geen grotere situatie van te maken dan het is, want het is voor hem ook een moeilijke situatie.”
Zo. De Engelse Turk vertelt het op een meelevende toon. Bedoelt Kazim het oprecht goed of probeert hij z’n coach een brevet van onvermogen op te spelden? Alsof het niet opstellen van hem een foutje is, maar hij het Van Bronckhorst als beginnend trainer vergeeft.
„Ik kan heel direct zijn, maar nooit zonder respect”, zegt Kazim. „Sommigen zeggen van wel, omdat ze het niet gewend zijn dat mensen direct zijn als iets ze niet zint. Ik doe dat wel. Daarom zijn er mensen waar je mee om kunt gaan en ook mensen die niet met mij om kunnen gaan. Mensen houden ervan je lief te hebben of te haten, dat is mijn hele carrière zo geweest.”
Als Kazim een haat-liefdeverhaal is, kan bij hem de strekking zijn dat hij ervan houdt om gehaat te worden. Anders zou hij het zichzelf toch veel makkelijker maken? Colin Kazim-Richards wil te allen tijde zijn wie hij is of voordoet te zijn. Daarmee lijkt hij vooral een martelaar van zichzelf.
Zelf lijkt Kazim zijn gedrag geen probleem te vinden. Hij wijst op zijn professionalisme, dat hij door ziekte in anderhalf jaar pas twee trainingen heeft gemist en dat hij zijn eigen (hamstring) behandeling heeft bekostigd na de Europese duels met AS Roma vorig seizoen, om zo snel mogelijk terug te zijn voor het team. De vorm van voor die blessure - zijn beste periode bij Feyenoord - heeft zijn coach Giovanni van Bronckhorst dit seizoen alleen nog nooit mogen zien.