Een beter mens worden?

quote:

Op zondag 14 februari 2016 21:45 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Eens voor zover het betreft het kunnen leven met mijzelf. Op dit moment vind ik mijzelf goed genoeg op een aantal aspecten (intellectueel, leidinggevend, vertrouwenwekkend), en nog niet voldoende in bepaalde andere richtingen (fysiek, sociaal, relationeel, empathisch).

Punt is dat het mij niet gaat om goed genoeg te zijn voor mijzelf, maar om goed genoeg te zijn voor anderen; teneinde normale relaties met die andere mensen aan te kunnen gaan. En dát is waar ik naar streefde.

En de mensen waar jij die blijkbaar goed genoeg voor wil zijn, zijn toevallige passanten op een concert? Dan is er volgens mij iets mis met je prioriteiten. Laat mensen eerst eens bewijzen dat ze het waard zijn om moeite voor te doen. (En nog steeds vraag ik me af waar uit zou blijken dat ze je niet goed genoeg vinden.)

Kun je eerlijk zeggen dat je het ALLES hebt gegeven? Kun je zeggen dat je je waardigheid behoudt als je niet alles hebt gegeven, alles geprobeerd hebt?

quote:

Op donderdag 11 februari 2016 23:35 schreef Sturmic het volgende:

Geinig, naast het boek van Mark Manson wat je eerder aanraadde (wat ik op dat moment al aan het lezen was), is er nog één boek wat ik nu op de e-reader heb staan. En dat is deze

Dat is wel grappig inderdaad deel nog even hoe je het vond als je boek uithebt?

quote:

Wat fijn dat dit voor jou goed werkt en leuke/interessante contacten oplevert!

Maar even voor de zekerheid dat je dit weet. Maar als ik naar een meetup toe ga ben ik de eerste keer wel een beetje zenuwachtig. Ik moet er ook mijn best voor doen en als ik dat niet doe ben ik in deze stad ook alleen. Waarschijnlijk is dit voor mij wel een stuk makkelijker als voor jou maar zonder inzet kom ik er ook niet.

quote:

Vanavond na een avondje concertgang echt tot de conclusie gekomen dat ik dit niet langer wil. Het aanstaren, het vreemd aankijken, het onvriendelijke gedrag van veel van de verhevenen.

Zou je deze avond eens wat concreter kunnen beschrijven wat er gebeurde als je daar nog zin in hebt? Want bij de meeste concerten waar ik naar toe ga krijgen alleen mensen die iets aparts doen foute blikken. Als je er beetje bij staat of gewoon een beetje beweegt op de muziek val je niet zo snel op tussen de grote hoeveelheid andere mensen. Mits je ook een beetje de juiste kleding aan hebt voor bij dat concert. Collega's op je werk kijken je toch ook niet vreemd aan? dus waarschijnlijk doe je op een concert iets anders dan normaal zoals op je werk.
Het enige wat raar kan lijken waar jij lastig iets aan kan doen is dat je daar waarschijnlijk alleen staat. Dit valt mensen misschien wel op.

quote:

Heb geen enkele échte motivatie meer om me te verdiepen in allerlei trucjes om krampachtig en met de grootste inspanning mogelijk ooit een niveau te bereiken dat je in de ogen van andere mensen "net tolerabel" bent. Fuk dat, tief maar een eind op ook dan. Ik heb er de energie gewoon niet meer voor om tegen de hele wereld te moeten blijven knokken en steeds opnieuw te moeten bewijzen wat ik kan en wie ik ben.

Het is op, het is klaar.
I'm done.

Ik ga weer iets productiefs doen en verder gewoon onzichtbaar zijn. Allemaal heel hartelijk dank voor jullie reacties en tips. Topic kan w.m.b. dicht.

Ik vind het jammer dat je het opgeeft.
Met een functie als projectleider zou je toch eigenlijk best dicht bij in elk geval redelijk normaal sociaal gedrag moeten zitten. Meestal zijn projectleiders alleen harder en directer en wat minder aardig dan de mensen waar ik gemiddeld mee werk. Mensen die ik ken die echt moeite hebben met sociale contacten kunnen zo'n baan denk ik niet aan. Het is dan een te sociale baan.

Zelf denk ik dat je het eigenlijk wel zou moeten kunnen gezien je posts.
Als je alleen het probleem aanpakt en meer onder de mensen komt. Wat je werkelijk probleem in de contacten dan is weet ik niet.
. Misschien wacht je lang met contact zoeken
. Misschien ga je er wel gelijk compleet in met een statement en een manier van zo zie ik het en zo is het.
. Misschien stel je je niet open in een gesprek.
. Misschien ben erg zenuwachtig en straal je dat ook uit er reageren mensen daar raar op.
. Misschien straal je een soort boosheid uit omdat anderen je niet accepteren.
. Misschien is het combinatie hiervan en misschien wel iets anders.

Ik hoop dat je als je er weer energie voor hebt er mee verder kan gaan. Want vrienden zijn echt een verrijking in je leven. En echte goede vrienden zijn ook heel handig als het een keer wat minder gaat. Echt goede vrienden zijn wel een langere termijns projecten.
Mocht je dat niet meer willen succes met je andere doelen.

[ Bericht 1% gewijzigd door Arduino op 15-02-2016 00:59:26 ]

quote:

Op zondag 14 februari 2016 21:33 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Je meent een cyclus te herkennen. Bij mij? Bij jezelf? Bij "je" als in zijn algemeenheid?

Nee, ik ben er echt wel klaar mee. Mijn doelen voor dit jaar zijn nog een paar kilo's er af, een tweetal reizen maken en eens wat rustiger gaan leven. En iedereen die daaraan in de weg staat beschouw ik vanaf heden als collateral damage.

[..]

Aan welke chronische onzekerheid was dat dan?

[..]

Je gaat vrij geruisloos van "een beter mens worden/zijn" naar je "een beter mens voelen". Voor mij zijn dat écht twee losstaande dingen. Hoe ik mij voel, heeft geen fuk te maken met wie/wat ik ben. En zeker niet met wie ik ben in de ogen van de buitenwereld. Ik voel mij namelijk een redelijk okay dude. Vind mijzelf niet afstotelijk, kan goed alleen en heb vertrouwen in mijn kwaliteiten en talenten. Dat (een héél groot gedeelte van) de rest van de wereld daar kennelijk (empirisch feit) anders over denkt, doet nog steeds geen afbreuk aan mijn eigen gevoelens daaromtrent.

Maar goed, ik val in herhaling. Dank voor de lectuurtip!
Heb je zijn TedX-talk ook gezien?

Aan alles, wat denken mensen over me en waarom begrijpen ze me niet.
Waarom heb ik moeite met al het nieuws en ellende in de wereld, waarom hebben andere dat niet. Waarom kunnen anderen in de kroeg wel leuke meiden aanspreken en waarom lijkt mij dat nog moeilijker dan een marathon lopen.
Waarom ben ik bij de tandarts altijd de pineut en waarom heb ik echt overal allergieën voor. Waarom heb ik het nooit naar mijn zin op mijn werk en waarom lijkt de rest van de wereld het allemaal geen reet uit te maken.
Waarom voel ik mij alleen als ik thuis ben, maar bij bezoek wil ik ze het liefst na 60 minuten weer weghebben

Toen kreeg ik na jaren blowen een idee om mijn leven om te gooien en socialere en leukere mensen te ontmoeten..dat lukte met een nieuwe werkgever in het centrum van de stad.. Conclusie, ik werd veel socialer maar kreeg een drankverslaving en een pittige ook.

De grond geraakt en met behulp van mij pa en GGZ er weer uit gekrabbeld.
Alles wat ik geloofde en had opgebouwd was pleitte.
Toen kwam alle shit in mijn nuchtere hoofd naar bodem en moest ik al die shit een plekje gaan geven en heb er 2 jaar over gedaan om nu op 80% van mijn herstel te zitten, dat was incl een korte zware depressie na 1 jaar en langere periode somberheid.
Momenteel gaat het echt super met mij en ben ik af van mijn onzekerheid en blaak van het zelfvertrouwen (met een pilletje per dag, dat wel).

Zou het de meeste mensen eigenlijk willen aanraden, want deze tot de grond gesloopte fundering heeft er voor gezorgd dat ik helemaal opnieuw ben begonnen mezelf bij elkaar te rapen en er een stevige nieuw huis voor in de plaats gekregen.
Dat betekende wel dat ik van veel mensen (gewild en ongewild) niet meer zie en mij heb omringd met een klein groepje nieuwe mensen die ik vertrouw en mijn normale waarden en normen ook hebben.

Oppervlakkig kwam ik via twitter in contact met Marnix Pauwels, voordat hij bekend werd/ was. Zijn verhaal en mijn verhaal waren bijna identiek, echter hij loopt een jaartje voor. Dat was fijn en prettig want hij had sommige dingen zelf ervaren en bereidde mij voor op wat er nog te wachten stond.
Daarom ben ik fan van hem en heeft hij veel betekend voor mij.

Soms gaat hij iets te ver qua meningen, die deel ik niet.
Ted X heb ik ook gezien, maar het meeste wist ik al persoonlijk via hem.
Ik ben DE doelgroep van zijn boek.

Zo dat is mijn verhaal, nog vragen

Ik ben wie ik ben, wie er mee wilt is welkom maar wel volgens mij regels.
Je zal je verbazen hoe de nieuwe ik gewaardeerd door de mensen.

Ben ik een beter mens?
Ja.
Ben ik meer dan een ander?
Nee
Vind ik mensen klootzakken?
Meer als 50%
Maar het interesseert me niet zo heel veel meer, dat is hun probleem.
Als je je ogen opent zal je zien dat er nog heel veel goede mensen zijn.

Ik hoor het wel in dit topic of per dm als je nog vragen hebt.
Het meeste zit tussen jouw oren, maar het is waar, deze wereld is kapot en goed ook.

Oja, mijn zwakke punt is dat ik heel snel een oordeel heb.
Dat werkt vaak tegen mij, want het probleem is dat ik niet alleen mensen beoordeel en snel een mening heb (wordt als stukken beter) maar mijn ego heeft nog steeds de neiging om teveel over mijzelf te oordelen.
Misschien komt dit jou ook bekend voor ?

quote:

Op zondag 29 november 2015 00:35 schreef alors het volgende:
Ik vind het altijd wel grappig hoe relaties hier op fok worden gezien als, hoe meer hoe beter. En hoe minder ervaring de persoon zelf heeft, hoe meer hij/zij dit als waarheid lijkt te zien. Pas na meerdere relaties zul je blijkbaar goed genoeg zijn. Nu is het natuurlijk hier ook zo dat een relatie aangaan heel licht opgenomen wordt, weinig lange termijndenken, 'we zien wel hoe het loopt, yolo', en een mislukte relatie niet als falen wordt gezien. Maar je kunt het ook anders zien, in veel andere culturen heb je juist gefaald als je een relatie niet kan laten slagen, en daar wordt een relatie meer als iets duurzaams gezien.

Een beetje zoals het in Amerika gaat met ondernemers en faillissementen. Hier wordt een faillissement op je cv gezien als falen, daar als een soort van ervaring die noodzakelijk en gewenst is. Maar goed, in deze maatschappij is het ook niet raar dat je je raar voelt als je nog nooit een relatie hebt gehad, en dat je omgeving dat raar vindt. Maar maakt het jou minder? Wat als jij straks in één keer de ware vindt en de rest blijft maar aanmodderen met scharrels en dates? Tenzij je ook de maatschappelijke druk voelt om 'rond te neuken', want je bent tegenwoordig wel gek als je dat niet gedaan hebt of ambieert. Dat kun je natuurlijk ook gewoon doen, maar denk je dat je daar echt iets van gaat leren op relatiegebied?

Een relatie is wat jij wil dat het is. Net zoals de relaties die je met anderen hebt, alleen dan veel hechter en op jullie voorwaarden. Als je een goede klik met iemand hebt dan zul je daar ook over kunnen praten. Dat is eigenlijk de kern, communiceer met elkaar. Over wat je wilt, wat je verwacht, wat je bereid bent voor een ander over te hebben, etc (Ben je daar überhaupt voor jezelf uit? Niet dat dat per se hoeft, en er zullen dingen zijn waar je nog niet over nagedacht hebt.). En dat zal echt wel min of meer vanzelf gaan. Er zullen dingen gebeuren die je niet fijn vindt en dat zul je moeten aankaarten bij de ander. Andersom zal die ander ook tegen jou zeggen dat er dingen zijn die diegene liever wel of niet heeft. Dat is iets wat je samen vastlegt. Iedere relatie is toch anders dus het is niet zoiets dat anderen het contract van de vorige voor een nieuwe kunnen gebruiken en dat jij blanco moet beginnen.

Je leert van een relatie, ja. Je komt erachter wat je wel en niet wilt, wat je prettig vindt, een ander zal je nieuwe invalshoeken over bepaalde dingen laten zien. Maar dat kun je net zo goed in een eerste serieuze relatie leren. Ik weet zeker dat je daar nu veel meer aan hebt dan in de hypothetische relaties die je had kunnen hebben van je 15e tot je 25e. En het zal geen belemmering zijn om een relatie aan te gaan, behalve in jouw hoofd. Je hebt geen achterstand als je normaal kunt communiceren en bereid bent om naar de ander te luisteren. Als iemand je minderwaardig vindt omdat je geen relatie(s) hebt gehad, dan zul je nooit bij diegene passen, dus dan hoef je daar ook niet om te treuren.

Wat een verhaal, tl;dr, dat was niet de bedoeling

Verder geloof ik dat als er echt een bijzonder iemand op je pad komt, je dat wel doorhebt en ergens wel het gevoel krijgt dat je die stap extra moet zetten om ervoor te gaan. Iets dat je tot nu toe blijkbaar niet hebt gehad?

Shit man, je hebt een stuk van mijn puzzel opgelost.

Eerdere relaties kunnen natuurlijk wel vertrouwen geven dat je ook instaat bent om dat te kunnen, maar ook net zo goed niet natuurlijk.

quote:

Op zaterdag 20 februari 2016 22:03 schreef Sturmic het volgende:
2 x tegenop gebotst (en ik ben moeilijk klein te noemen), extra vragen om kaartcontrole, vreemde blikken als je een sigaretje rookt, en zelfs een echtpaar dat mij zo vreemd aankeek dat ik dacht dat ik scheerschuim op mijn bovenlip had laten zitten of zo (zal wel geweest zijn omdat ik daar alleen was) etc

Wtf, volgens mij ben je overgevoelig.

Serieus he,ik denk dat je dingen echt heel fout intepreert.

Op een avond uit knallen er wel gemiddeld 5 mensen op mij.
Tijdens de vrienden van Amstel werd ik 2x aangesproken op het feit dat ik binnen rookte (1 wijf was echt irritant, bij de andere deed ik de sigaret naar de andere kant).

Dat hoort erbij als je uitgaat.
En ja, mijn vrienden hebben ook meer sjans als mij, so be it.
Dat zullen zat andere mensen ook hebben/ of juist niet.

quote:

Op zaterdag 20 februari 2016 23:24 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Hooguit wat meer beducht. Maar dank voor je inhoudelijk reactie.

Sommige zaken behoeven toch niet meer uitleg.
Jij somt een paar zaken op en hij geeft zijn conclusie in 1 zin.
We kunnen er hier vier alinea's met duiding geven, wat ik nog best wel doen hoor.
Maar denk dat hij wel gelijk heeft aan de hand van jouw omschrijving van een avondje uit

quote:

Op zaterdag 20 februari 2016 22:03 schreef Sturmic het volgende:
2 x tegenop gebotst (en ik ben moeilijk klein te noemen), extra vragen om kaartcontrole, vreemde blikken als je een sigaretje rookt, en zelfs een echtpaar dat mij zo vreemd aankeek dat ik dacht dat ik scheerschuim op mijn bovenlip had laten zitten of zo (zal wel geweest zijn omdat ik daar alleen was) etc.

Ik hoor eigenlijk niet zo veel bijzonders. En ik deel de conclusie overgevoelig ook wel. Dat bedoel ik niet bot, maar mensen die tegen je opbotsen is gewoon normaal. Irritant, maar normaal. Zeker als mensen bij een concert een beetje drinken. Extra kaartcontrole kan ook gewoon zijn omdat ze niet meer wisten of ze het al gevraagd hadden of zo? En vreemde blikken, ik let niet eens op mensen als ik ze niet ken, dus al zou er dertig man naar me staan te staren, zou ik het waarschijnlijk niet eens merken. En als een echtpaar jou raar aankeek, keek je ook naar hun blijkbaar, anders zou je het niet merken. Misschien dachten zij wel hetzelfde van jou, dat je onaardig keek.

Je gaat er ook meteen vanuit dat mensen kijken omdat er iets mis is, terwijl ze ook zouden kunnen staren vanwege iets positiefs, dat je er goed uit zag bijvoorbeeld. Of misschien vonden ze het juist wel stoer dat je alleen was, omdat ze dat zelf niet zouden durven. Die mogelijkheden zijn niet minder waarschijnlijk dan jouw ideeën.

En hoe dan ook, voor wat betreft het staren dan: who cares? Stel dat iemand denkt 'nou, die staat daar ook maar in z'n eentje', wat boeit dat dan? Je stond er ook in je eentje, dus dat hebben ze dan correct opgemerkt.

Uiteindelijk klinkt het hele verhaal meer als dat het jou dwars zit dat je alleen bent en daarom denkt dat andere mensen daarom naar je staren.


Overigens, mijn strategie vroeger was als reactie om me opvallender te gaan gedragen en kleden. Als je haar paars met oranje is staren mensen zeker, maar dan weet je tenminste waarom. ;-)

quote:

Op zaterdag 20 februari 2016 22:03 schreef Sturmic het volgende:
2 x tegenop gebotst (en ik ben moeilijk klein te noemen), extra vragen om kaartcontrole, vreemde blikken als je een sigaretje rookt, en zelfs een echtpaar dat mij zo vreemd aankeek dat ik dacht dat ik scheerschuim op mijn bovenlip had laten zitten of zo (zal wel geweest zijn omdat ik daar alleen was) etc. Gewoon geen fijne, hartelijk ervaring. Terwijl de band echt tof was. En dan moet je er naar mijn smaak te bewust mee bezig zijn om dat je avond niet te laten overschaduwen. Vind ik zó zonde. Ben mij niet bewust geweest van afwijkend, reactie-veroorzakend gedrag mijnerzijds.

Ik vindt het eigenlijk niet zo spannend wat je hier beschrijft in aanmerking genomen dat je daar alleen was waardoor dingen toch vaak anders zijn en mensen je wat anders benaderen. Jammer dat je als sociale deel als vervelend ervaren hebt. Wel gaaf dat je toch naar dat concert gegaan bent want er zijn ook best veel mensen die dat niet doen zonder dat er andere meegaan. Welke band was het eigenlijk?
Bij het uitgaan vindt ik het zelf ook nog raar omdat alleen te doen. Ik ben nu in een andere stad in een ander land als normaal dus ga ik op zaterdag maar naar de drukste meetup die ik kan vinden en probeer daar dan een leuke tijd te hebben of als het saai is met andere weg te gaan naar een leukere plek dat lukt de ene keer beter als de andere keer. Maar ook met normale vrienden is de ene avond leuker als de andere.

Om het volgbaar te houden in onderstaande quote normale text is van eerst post van Arduino. Bold is de reactie van Sturmic. Cursief is de reactie daar weer op van Arduino.

quote:

Op maandag 15 februari 2016 00:50 schreef Arduino het volgende:

Als je alleen het probleem aanpakt en meer onder de mensen komt. Wat je werkelijk probleem in de contacten dan is weet ik niet.
. Misschien wacht je lang met contact zoeken
Wellicht. Maar contact met wie dan?
Gewoon als je bij voorbeeld staat te roken. Vrienden van mij maken dan toch snel een praatje met iemand. Rokers hebben toch vaak een extra sociaal cirkeltje op die manier.

. Misschien ga je er wel gelijk compleet in met een statement en een manier van zo zie ik het en zo is het.
Dat deed ik vroeger heel erg, maar nu eigenlijk niet meer. Grappig is wel dat in het boek van Manson (wat jij eerder aanraadde) hij adviseert om juist wél zo polariserend mogelijk te zijn
Dat klopt maar er ziet bijvoorbeeld een heel verschil in zeggen als dat gevraagd of ter sprake komt "ik stem PVV want ik ben bang dat de buitenlanders mijn minimum loon baan overnemen" of "De PVV is gewoon de enigste juiste partij en de rest zijn allemaal landverraders en graaiers". In het eerst geval ik al zeker niet PVV stemmer nog best begrip op brengen voor degene zijn haar standpunt en verbind het eigenlijk zelf een beetje omdat ik de zorgen of problemen kan begrijpen. In het tweede geval ben ik eigenlijk direct uitgepraat over in elk geval dit onderwerp maar waarschijnlijk compleet. Om eerlijk te zijn doe ik wat aangeraden is in het boek eigenlijk ook nog niet goed. Ik verwacht trouwens niet dat jij extreme stellingen maakt maar dit was even het beste voorbeeld wat ik kon verzinnen.

. Misschien stel je je niet open in een gesprek.
. Misschien ben erg zenuwachtig en straal je dat ook uit er reageren mensen daar raar op.
Nee, zenuwen heb ik bijna nergens meer voor.
Ok dat doen je dan best goed. Ik kan nog steeds wel zenuwachtig zijn bij een date en dat is ook echt wel merkbaar in mijn gedrag voor haar.

. Misschien straal je een soort boosheid uit omdat anderen je niet accepteren.
Ja, dit zeker. Ik word tegenwoordig al enigszins geagiteerd als mensen semi-vriendelijk tegen mij gaan doen, bijv. bij de sportschool. Merk aan mijzelf dat ik steeds meer kortaf doe.
Dit lijkt me echt heel onhandig en ook vervelend voor jezelf en andere mensen.

Maar goed, ik denk dat het even mooi geweest is met hier mee bezig zijn. Heb een paar doelen voor dit jaar die m.i. wél haalbaar zijn en waar ik verder niemand voor nodig heb.
Succes met je andere doelen. Denk alleen dat het niet zo verstandig is dit helemaal op de lange baan te schijven. Misschien is het wel handig om even een tijdje te wachten totdat je frustraties minder zijn voordat je weer iets probeert.